โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 36 : ยอมทิ้งทุกอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,811
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 349 ครั้ง
    19 ก.ย. 63

“คุณหนูคนเฝ้าประตูบอกว่ามีคนมาขอพบคุณหนูเจ้าค่ะ”

ในเช้าวันหนึ่งหยาอี้กำลังนั่งอ่านตำราอยู่ที่เรือนอย่างสงบสุขนั้น อยู่ๆสาวใช้ก็มาแจ้งว่ามีคนมาขอพบ

“เป็นผู้ใดกัน”

“ไม่ทราบเจ้าค่ะ แต่เขาได้ให้นำป้ายหยกนี้มามอบให้ท่าน”

หยาอี้รับป้ายหยกมาพิศดู มันทำจากหยกสีเขียวเข้มมีลายเส้นสีดำม่วงแปลกตา ตรงกลางสลักคำว่าหยาง ตรงขอบร่องรอยเสียดสีอยู่บ้างบอกชัดว่าเป็นหยกพกติดตัวมานานพอสมควร

“ไปบอกทางนั้นว่าข้าเป็นสตรียังมิออกเรือนตอนนี้พี่บุญธรรมไม่อยู่บ้าน คงจะพบคนแปลกหน้าตามลำพังมิได้”

ไม่นานสาวใช้วิ่งกระหืดกระหอบกลับมารายงาน

“แย่แล้วเจ้าค่ะ คนผู้นั้นร้องคร่ำครวญว่านายท่านของเขานั้นเจ็บป่วย ต้องการให้คุณหนูรักษา บัดนี้คุกเข่าอยู่หน้าประตูบอกว่าจะไม่ยอมไปไหนเจ้าค่ะ”

หยาอี้รู้สึกปวดหัวขึ้นมาจนต้องยกมือขึ้นนวดขมับ การที่เขาใช้คนมาร้องโวยวายหน้าประตู เท่ากับนางต้องเรียกคนของทางการมาจัดการเขา พาลต้องเปิดเผยตัวกับเจ้าเมืองและนายอำเภอ ชื่อเสียงของฮัวเยี่ยนเสียนถึงขนาดหรงอ๋องต้องดั้นด้นมารักษาด้วย จะต้องถูกเปิดเผย ชีวิตอันเงียบสงบของนางหมดสิ้นกันในวันนี้

“ให้เขาเข้ามาเถิด อย่าทำให้เอิกเกริกวุ่นวายไปใหญ่”

 

หยาอี้ก้าวเท้าเข้ามาในห้องรับรองแขก ก็พบใบหน้าซีดเซียวแต่ดวงตาลุกโชนดุจเปลวเพลิงของหยางหรง ทำเอานางชงักงัน เผลอจ้องลึกเข้าไปอย่างโง่งม บรรยากาศรอบกายเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว นางรู้สึกราวกับถูกดึงกลับไปในห้วงเวลาที่เป็นวิญญาณอีกครั้ง

“หยาเอ๋อร์”

ร่างสูงโผรวบร่างบอบบางเข้าแนบอก ทำเอาคนในห้องล้วนตกใจแล้วต้องรีบเบือนหน้าหนี ไห่ถังดึงซิ่งเอ๋อร์ และส่งสายตาให้คนอื่นออกไปจากห้องให้หมด

‘หกปี’

เป็นภาพที่ไห่ถังหวังว่าจักได้เห็น นับจากกงล้อบุพเพระหว่างหยางหรงและหยาอี้ได้เริ่มหมุนนับจากเดือนสามในปีนั้น ในที่สุดต้องใช้เวลาถึงหกปีกว่ากงล้อนี้จักมาบรรจบ

‘หวังว่าครานี้ทั้งสองคงจะพบกับความสุขสมหวังสักที’

 

โดนชายชาตรีร้องไห้ปานใจจะขาดอยู่ข้างหู หยาอี้ทำอะไรไม่ถูก นางเพียงแต่ใช้มือยันอกเขาไว้แต่มิได้ผลักไสแต่อย่างใด เขาร่ำไห้ได้น่าเวทนาสงสารนัก พาลทำนางสะเทือนใจไปด้วย

“ท่านอ๋อง”เสียงนางอู้อี้อยู่ที่ซอกคอของตนจึงทำเขาได้สติ คลายแรงโอบกอดลงเพราะกลัวนางขาดอากาศ

“หยาเอ๋อร์ดีเหลือเกินที่เจ้ายังไม่ตาย”

“ข้าก็ยังอยู่ดีมิใช่หรือ ท่านปล่อยข้าก่อนดีหรือไม่”นางยันอกเขาเบาๆ ซึ่งเขาก็ยอมผละออกมาด้วยดี ใบหน้าเปื้อนน้ำตาแต่ยิ้มให้นางอย่างอ่อนโยน ทำเอาหยาอี้หัวใจกระตุก

นางจูงมือเขามานั่งที่ตั่ง เขายอมตามมาอย่างว่าง่ายหยาอี้ควักผ้าออกมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้เขาอย่างอ่อนโยน ถอนหายใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจ

‘เหตุใดต้องทำตนเองถึงเพียงนี้กัน”

“หากไม่ทำเยี่ยงนี้ไทเฮามีหรือจักปล่อยข้าจากมาโดยง่าย”

พอนางวางมือเขาจึงดึงนางให้มานั่งข้างๆ สองมือใหญ่กุมมือนางพร้อมใช้นิ้วโป้งคลึงไปมาอย่างเหม่อลอย 

“ข้าเห็นแล้วว่าฮูหยินผู้เฒ่าจู กับใต้เท้าจูยังมีชีวิตอยู่ หยาเอ๋อร์ปีนั้นเจ้าเป็นเพียงเด็กหญิงตัวเล็กๆ กลับต้องเสี่ยงอันตรายไปช่วยข้าถึงในป่าเขา หากเขารู้สิ่งที่เจ้าทำลงไปเพื่อเปลี่ยนชะตาชีวิตบิดา เขาจักต้องภูมิใจในตัวเจ้ายิ่งนัก”

ได้ยินดังนั้นหยาอี้รู้สึกพังทลาย สิ่งที่ต้องเก็บงำไม่สามารถบอกผู้ใดได้ กลับมีเขาที่รับรู้ทุกอย่าง แม้นางจะมีไห่ถังที่รับรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง แต่หยาอี้กลับไม่สามารถบอกเหตุผลที่แท้จริงแก่นางได้ทั้งหมด บัดนี้นางแน่ใจแล้วว่าเขาคือพี่เซียวหัวของนางจริงๆ

นางนิ่งเงียบแต่ในใจปั่นป่วนอย่างหนัก เขาใช้มือลูบหัวนางอย่างอ่อนโยน 

“ตอนนี้ได้มาอยู่ข้างกายเจ้าแล้ว ต่อให้ไล่ก็จักไม่ยอมไปไหน”

“ท่านไม่กลับหนานโจวหรืออย่างไร”

“ย่อมไม่กลับ ที่นั่นมีทั้งแม่สามี พี่สามี น้องสามี เจ้าเป็นสะใภ้ไปอยู่ที่นั่นย่อมได้รับความลำบาก แค่เพียงเจ้าขมวดคิ้วเพียงเล็กน้อยข้าก็ปวดใจเหมือนโดนบีบเค้น จักพาเจ้าไปหนานโจวได้อย่างไรกัน”

‘เขาทิ้งทุกอย่างเพื่อข้าได้จริงงั้นหรือ’ นางจ้องเขาอย่างพิศวงสงสัย 

หยาอี้จัดให้เขาพักเรือนด้านหน้าฝั่งที่ปลูกไว้ให้จื่อเสวียน เป็นเรือนขนาดกลาง ไม่อึดอัดอุดอู้เกินไป พอใช้เป็นที่พักฟื้นได้

 

 

 

 

 

 

 

 

====================
 

กลับมาต่อแล้วน้าค้า ตัดสินใจอยู่หลายวันเอาไงดีหว้า สุดท้ายก็เออ เอาแบบนี้แหล่ะฟร่ะ55

 

ตอนหน้าน่าจะเป็นตอนจบ ส่วนอีบุคอยู่ระหว่างทำปกอยู่จร้า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 349 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #240 Ill373 (@Ill373) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 19:14
    จะจบแล้วเหรอ ใจหายจริง
    #240
    1
    • #240-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      29 กันยายน 2563 / 19:29
      ไม่หายๆ จบแล้วก็อ่านเรื่องใหม่ต่อเลยนะคะ55
      #240-1
  2. #238 som_khiewsopon (@som_khiewsopon) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 20:39
    แบบนี้แหละค่ะ พูดบอกตรงๆ สั้น น่ารักกกกกกก
    #238
    1
    • #238-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      29 กันยายน 2563 / 19:27
      ขอบคุณมากค่าาา
      #238-1
  3. #233 pook1819 (@pook1819) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:00
    รู้สึกใจหายตรงคำว่าจะจบนี่แหละ
    #233
    1
    • #233-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      20 กันยายน 2563 / 09:04
      เดี๋ยวเขียนเรื่องใหม่ต่อเลยจ้า รออ่านได้เรย
      #233-1
  4. #232 zombar (@zombar) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 18:17
    แบบนี้แหละดีแล้วค่ะ. Happy happy
    #232
    1
    • #232-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      20 กันยายน 2563 / 09:04
      ขอบคุณมากคร่าาาา
      #232-1
  5. #231 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 16:16
    55555…เนอะจะเอาอะไรยากๆกันนักเล่า แบบนี้ล่ะดีแล้ว... ง่ายดี แต่ตอนหน้าขอหวานๆหน่อยนะคะ มันจะได้ฟรุ้งฟริ้งๆสักกะนิดดดดดนุง คริๆๆๆๆ
    #231
    2
    • #231-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      20 กันยายน 2563 / 09:06
      อยากเขียนฟรุ้งฟริ้งเหมือนกันค่ะ55
      เดี๋ยวขอคิดก่อนเอาไงดี
      #231-1
  6. #230 moragot5296 (@moragot5296) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 16:09
    55555เอาตามนี้ล่ะค่ะไรท์

    มาอัพตอนใหม่เร็วๆน่ะค่ะ
    รออออค่าาาา
    #230
    1
    • #230-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      20 กันยายน 2563 / 09:07
      ขอบคุณมากคร่าาา
      #230-1
  7. #229 Panitee Pattanapakdee (@mookig17) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 14:48
    รอค่าาาา
    #229
    1
    • #229-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      20 กันยายน 2563 / 09:07
      เดี๋ยวจัดให้จร้า
      #229-1
  8. #228 0890854561 (@0890854561) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 14:32
    ในที่สุด

    วันนี้ที่รอคอย
    #228
    1
    • #228-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 36)
      20 กันยายน 2563 / 09:08
      โดนไรท์ดึงเชงมาหลายตอนเลยอะเนอะ55
      #228-1