โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 34 : วางแผนเพื่ออนาคต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    7 ก.ย. 63

ยามที่หยางหรงรู้สึกตัวขึ้นมาคราแรกนั้น เขารู้สึกได้ทันทีว่าวันนี้ตนมีเรี่ยวแรงและสภาพร่างกายดีกว่าทุกวัน พาลให้นึกสงสัยว่าท่านหมอหลี่ได้เปลี่ยนตำหรับยาตัวใหม่ให้หรือไม่ เมื่อกวาดสายตาไปมองรอบๆผ่านม่านโปร่ง มือที่เอื้อมไปเปิดผ้าม่านนั้นกลับทำเอาชายหนุ่มตกใจจนตาเบิกโพลง มือที่เคยผอมซูบ บัดนี้กลายเป็นมือที่เปี่ยมด้วยพลัง เขายกมือทั้งสองขึ้นมาพิจารณา หมุนอย่างช้าๆ จับตามเนื้อตัว เต็มไปด้วยมัดกล้ามหาได้ผอมโกรกอมโรค จึงลองเดิมลมปราณดูพบว่ามันพลุ่งพล่านขึ้นมาดุจเทน้ำมันใส่กองเพลิง 

‘นี่มันเกิดเหตุใดขึ้นกัน’

เมื่อเปิดผ้าม่านขึ้น รอบกายเป็นห้องขนาดไม่ใหญ่นัก เป็นเรือนที่ทำด้วยไม้เนื้อหยาบถึงปานกลาง 

“ท่านอ๋อง ท่านฟื้นแล้ว”

ไม่มีผู้ใดเรียกเขาว่าท่านอ๋องมาเป็นสิบปี เมื่อมองหน้าตาหยางอันและหยางอินที่วัยยังไม่น่าพ้นยี่สิบห้าปี จึงได้แต่มองสองคนนิ่งอยู่เยี่ยงนั้น เป็นช่วงวัยที่รุ่งโรจน์ถึงขีดสุด

“ปีนี้เป็นปีใด”

“ท่านอ๋องยังเจ็บปวดตรงไหนหรือไม่ขอรับ เหตุใจจึงถามประหลาดเยี่ยงนี้”

“ตอบข้ามาว่าปีนี้ ปีอะไร” องครักษ์มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนที่จะได้ยินผู้เป็นนายถอนหายใจยาว เห็นท่าไม่ดีจึงตอบอย่างกล้าๆกลัวๆ

“ปีหยางซีที่ห้า ในสมัยจูหยงฮ่องเต้ขอรับ”

คำนวนในใจแล้วตอนนี้เขาอายุราวยี่สิบห้าปี หยาเอ๋อร์อายุสิบหกปี เป็นช่วงก่อนที่นางจะเสียชีวิต ระหว่างนั้น จู่ๆความคิดความทรงจำในหัวของร่างเดิมและตนเองจึงกระหวัดเกี่ยวทับซ้อนกันดุจเกลียวเชือก เริ่มต้นในคืนที่เขาถูกลอบทำร้าย ในระหว่างที่สติล่องลอย มีมือเล็กๆเย็นๆ คอยจับหน้าผากวัดไข้ จับชีพจร เปลี่ยนผ้าซับเลือดตลอดค่ำคืน ภาพตัดมาเจอนางอีกครั้งที่ศาลาริมทาง และเหตุการณ์ต่างๆผุดพรายขึ้นมามากมาย ล้วนเป็นสิ่งที่นางเล่าให้ฟังตอนเป็นดวงวิญญาณทั้งสิ้น

“เรื่องมันเป็นมาอย่างไร ที่นี่ที่ใดกัน”

“ท่านอ๋องตกม้าหมดสติ เราจึงพาท่านมาที่บ้านพักของศาลาริมทางขอรับ”

‘เป็นเพราะตกม้าดวงวิญญาณจึงถูกดึงย้อนเวลามาสินะ’

“แล้วมีผู้ใดได้รับบาดเจ็บอีกหรือไม่”

“ไม่มีขอรับ มีท่านอ๋องเพียงผู้เดียว”

“มีรายงานเรื่องคุณหนูจูหรือไม่” 

“มีขอรับ” แค่ได้ยินว่ามีข่าวจากนาง หัวใจเขาเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง

'หยาเอ๋อร์ ดีจริงเจ้ายังมิตาย ขอบคุณสวรรค์ที่ให้ข้ามาทันเวลา’

พอรู้ว่านางอยู่เมืองชินอัน และออกจากสกุลจูแล้ว ทำเขาดีใจเป็นล้นพ้น นางมิได้ออกหัวหกก้นขวิดตระเวนรักษาผู้คนกับจูจื่อเสวียน ถือว่าชะตาได้เปลี่ยนไปแล้ว 

 

หยางอันประคองอาหารเช้าและยาต้มที่หมอพื้นบ้านละแวกนั้นเป็นคนเจียด มาให้ผู้เป็นนาย เขากำลังนั่งที่ก้อนหินหน้าเรือนพักในมือถือแท่งไม้เขียนอะไรบ้างอย่างลงที่พื้นแล้วลบอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเขาสงบนิ่ง ดวงตาหลุบต่ำ รัศมีสูงศักดิ์อหังการ์บัดนี้กลับหายไปดุจดาบถูกเก็บเข้าฝัก ดูคล้ายคนผ่านโลกมามาก ผู้ติดตามต่างมองหน้ากันด้วยความฉงนสนเท่ห์

หลังอาหารเช้า ขบวนหยางหรงออกเดินทางอีกกลับเมืองหลวง แต่ครานี้ระหว่างทางเขากลับไปพบหมอชื่อดังหลายต่อหลายคนระหว่างเมืองที่ผ่าน และไม่บอกให้คนสนิทรับรู้ 

เขาสั่งให้คนไปอารักขาหยาอี้เพิ่ม ตรวจสอบทุกอย่างให้แน่ใจว่าไม่มีผู้ใดลอบทำร้ายนางได้ และส่งคนไปแคว้นอู่ จับตาดูราชสำนักอย่างใกล้ชิด หากมีการเคลื่อนไหวเขาจักขอให้ไทเฮาแต่งตั้งคุณชายสี่หยางหมินไปรบด้วยตนเอง เป็นเพราะชาติที่แล้วน้องชายไร้ผลงานด้านการศึก จึงจัดการราชสำนักอย่างทุลักทุเลอยู่หลายปี มาบัดนี้เขาย่อมช่วยน้องชายหักล้างถางพง เพื่อจักได้ง่ายขึ้นมากกว่าเดิม

หลังจากนั้นราวครึ่งปี คุณชายสี่หยางหมินจึงได้เดินทัพไปรบกับแคว้นอู่ อู่อ๋องไม่คิดว่าต้าหนิงจักขวัญเทียมฟ้ากล้ามารุกรานตน เขาถึงกับกระอักโลหิต ความโกธรทำให้พิษในตัวกำเริบเร็วขึ้นกว่าเดิมหลายเดือน ล้มป่วยจนว่าราชการมิได้ บ้านเมืองระส่ำระสายไม่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียว ทัพต้าหนิงรุกคืบไปจนได้ครึ่งค่อนแคว้น สุดท้ายจึงได้สัญญาสงบศึกมา แผ่นดินต้าหนิงเพิ่มขึ้นมาได้อีกหลายหัวเมือง ความดีความชอบตกเป็นของคนสกุลหยางจนได้รับดาบและเสื้อคลุมพระราชทาน

 

 

 

 

 

====================

 

ขอโทษที่หายไปหลายวัน กลับมาต่อแล้วนะค้า

พอมาบรรยายฝั่งพระเอกเลยไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่อะนะ55

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #217 som_khiewsopon (@som_khiewsopon) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 23:14
    มัวแต่ทำงานอีกละ เดี๋ยวน้องหายอีกน๊า
    #217
    2
    • #217-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 34)
      11 กันยายน 2563 / 15:55
      ไม่หายๆ มีคนเฝ้าอยู่อิอิ
      #217-1
  2. #215 natthakong (@natthakong) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 17:18
    ลืมหมดแล้วอ่ะ สงสัยต้องอ่านใหม่ทั้งหมด
    #215
    1
    • #215-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 34)
      11 กันยายน 2563 / 15:54
      อ่านไปรัวๆค่ะ จังหวะนี้อิอิ
      #215-1
  3. #213 Mameaw555 (@thatcharisa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 13:16
    กรี๊ดดพี่กลับมาเหมือนกันแล้ว ชาตินี้พี่ต้องสมหวังน่ะ..สู้ๆ
    #213
    1
    • #213-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 34)
      11 กันยายน 2563 / 15:54
      สมหวังแน่นอนพี่ท่านต้องไม่แห้วคร่า55
      #213-1
  4. #212 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 22:27
    เมื่อไหร่จะเจอน้องล่ะคร้าาาา คลานเป็นเต่าโดนทากแซงเลย
    #212
    1
    • #212-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 34)
      11 กันยายน 2563 / 15:53
      อันนี้ต้องโทษไรท์ใจร้ายเองค่ะ55
      #212-1
  5. #211 0890854561 (@0890854561) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 21:40
    ยังไม่เจอกันอีก.
    #211
    2
    • #211-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 34)
      7 กันยายน 2563 / 21:43
      ยังจร้าเพิ่งย้อนมาเองเน้อ
      #211-1
  6. #210 0890854561 (@0890854561) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 21:39
    ยังไม่เจอกันอีก
    #210
    0
  7. #209 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 21:35
    ฮืมมม ตัวเองไม่ได้ป่วยแล้วแต่เตรียมวางมือให้น้องสี่แล้วเหรอ
    #209
    1
    • #209-1 mujiii (@mujiii) (จากตอนที่ 34)
      7 กันยายน 2563 / 21:40
      พี่ท่านก็พยายามไม่เปลี่ยนชะตาอะไรมากอะค่ะ อย่างอู่อ๋องนี่ยังไงก็ต้องตายอยู่แล้วพี่ท่านเลยจัดให้ก่อนใคร
      #209-1
  8. #208 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 21:35
    ฮืมมม ตัวเองไม่ได้ป่วยแล้วแต่เตรียมวางมือให้น้องสี่แล้วเหรอ
    #208
    0