โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 30 : ฮัวเยี่ยนเสียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,953
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 383 ครั้ง
    23 ส.ค. 63

หลังจากทำโรงทานในช่วงเช้าเสร็จ คุณหนูหยางและคุณหนูถงชวนหยาอี้และพี่สะใภ้ไปเที่ยวชมดอกเบญจมาศที่สวนอวี้หยวน วันนี้จักมีการแข่งกลอนชมธรรมชาติและความงามของดอกไม้ ทุกคนจึงมาแวะอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าที่จวนสกุลจูกันก่อน หลังจากนั้นจึงออกเดินทางไปที่สวนทางประตูเมืองฝั่งทิศใต้

เนื่องจากการชมสวนประชันกลอน จึงล้วนมีแต่คนหนุ่มสาวมาพบปะกัน  เมื่อทุกคนชมสวนกันเสร็จแล้วจึงหาที่นั่งเหมาะๆ อยู่รอบนอก เวทีสร้างเป็นวงกลมตรงกลาง ที่นั่งรอบๆ เป็นแท่นปูนเรียบๆ ปูด้วยเบาะ ให้ทุกคนเลือกนั่งได้ตามอัธยาศัย ใครคิดกลอนอันใดออกให้ไปแจ้งชื่อลงทะเบียน ขึ้นไปร่ายกลอนบนเวทีตามลำดับไม่แยกบุรุษสตรี 

ระหว่างนั่งอยู่หยาอี้เหลือบไปเห็นคุณหนูชวีที่นั่งอยู่ถัดไปไม่ไกลนัก นางมากับเหล่ยซื่อพี่สะใภ้ใหญ่ ซึ่งเป็นบุตรสาวราชครูในฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ข้างเหล่ยซื่อคือคุณหนูเซี่ย และคุณชายเซี่ย เหล่ยซื่อกับคุณหนูและคุณชายเซี่ยเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน 

ถ้าให้เทียบสกุลเซี่ย สกุลเหล่ย เป็นสกุลบัณฑิตที่นับว่ามีประวัติรับใช้ราชวงศ์มายาวนาน ส่วนตระกูลชวีกับตระกูลหยูเพิ่งมามีบทบาทในช่วงอดีตฮ่องเต้เท่านั้น ตระกูลชวีดองกับตระกูลเหล่ยสำเร็จ และกำลังคิดดองกับสกุลเซี่ยใช่หรือไม่ 

หลังจากนั้นยังได้ดองกับสกุลหยางอีกด้วย ตำแหน่งฮองเฮาคงไม่พ้นสตรีสามสกุลนี้เป็นแน่แท้

มิใช่หยาอี้คิดเช่นนี้เพียงผู้เดียว แต่เป็นไทเฮาย่อมต้องหาทางเตรียมรับมือไว้แต่เนิ่นๆเช่นกัน 

คนในตำหนักของพระนางถูกไหว้วานให้ช่วยพูดเรื่องความดีงามของคุณหนูชวีทุกวี่ทุกวัน แม้นจักเอ่ยโดยรวมๆ ทั่วไปแต่มิวายวกกลับมาชื่นชมแม่ยอดพธูผู้นี้เสมอ นั่นทำให้ไทเฮาไม่พอพระทัยอย่างมาก ยังมิทันได้ทำอันใดกับมาเล่นแง่กับคนของพระนางถึงเพียงนี้ ถ้าต้องมานับน้องสะใภ้ลูกสะใภ้กันอีก มิสู้ตัดไฟแต่ต้นลมไม่รับเผือกร้อนแต่หนแรกจักดีเสียกว่า


 

เย็นนั้นหลังจากที่ไปสวนอวี้หยวนกลับมาที่จวน ทุกคนกินอาหารเย็นเสร็จ หยาอี้จึงกลับเรือนมานั่งบดยา จื่อเสวียนมาหาน้องสาวที่เรือน หยาอี้ดูใบหน้าเขาเหมือนจะมีเรื่องไม่สบายใจ จึงสั่งให้บ่าวออกไปให้หมด

“พี่รองมีเรื่องอันใดจักบอกข้าหรือเจ้าคะ”

“ย่อมต้องมี เป็นเรื่องสำคัญยิ่ง หยาเอ๋อร์ พี่ขอถามเจ้าตรงๆ เจ้ามีใจให้หรงอ๋องใช่หรือไม่”

หญิงสาวตกใจจนทำผงยากระฉอก

“เหตุใดพี่รองจึงคิดว่าข้ามีใจให้ท่านอ๋องเล่า”

“ตั้งแต่ครั้งงานล่าสัตว์ ใช่หรือไม่”

“ข้ามิได้ชอบเขา” นางมิได้ชอบเขาในชาติปัจจุบันนี้

“แต่ดูเหมือนเขาจักชอบพอเจ้าไม่น้อย สายตาที่เขามองเจ้าไม่ธรรมดายิ่ง"

ในชาติที่แล้วหลังจากหยาอี้ตายไป จื่อเสวียนใช้ชีวิตที่เหลือด้วยการรู้สึกผิดที่เขามีส่วนทำให้นางตาย พยายามสืบหาคนร้าย แม้ความจริงจักปรากฎว่าเป็นผู้ใดกระทำ แต่เขาไม่อาจสลัดความเสียใจไปได้ เขาออกร่อนเร่พเนจรรักษาผู้คนตลอดทั้งปี จักกลับมาเยี่ยมมารดาในช่วงปีใหม่เท่านั้น 

ทั้งหมดเป็นเพราะเชื้อพระวงศ์และราชสำนัก แม้ในชีวิตนี้เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกหวาดหวั่นนี้มันเกิดจากสิ่งใด ไม่ว่าอย่างไรเขาจะไม่ยอมปล่อยให้น้องสาวต้องเขาไปในวังวนอันตรายนี้แน่แท้

‘ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต เขาจักปกป้องนางถึงอย่างสุดกำลัง’

หยาอี้จ้องดวงตาร้อนแรงราวกับจะลุกไหม้ของพี่ชายแล้วนางจึงถอนหายใจยาว

“พี่รองคิดมากเกินไปหรือเปล่าเจ้าคะ”

“มิผิดเป็นพี่ที่คิดมาก พี่ไม่อยากให้เจ้าแต่งให้เขา”

“ข้าย่อมไม่อยากแต่งให้บุรุษผู้ใดเช่นกันเจ้าค่ะ” หากทำได้นางอยากจะปลงผมบวชชีให้มันจบๆไปเสียด้วยซ้ำ

“น้องสาวพี่เป็นสตรีเก่งกาจฉลาดยิ่ง มิต้องแต่งย่อมได้ พี่จักดูแลเจ้าเอง”

“ท่านพ่อท่านแม่คงไม่คิดเช่นท่าน”

“เอาเยี่ยงนี้ เจ้าไปจากเมืองหลวงสักหลายปี รอทุกอย่างคลี่คลาย พี่จักพาเจ้ากลับมาเอง”

น้องสาวลุกจากเก้าอี้ไปหยิบบางอย่างมาให้พี่ชายดู มันคือป้ายไม้ประจำตัวเขียนไว้ว่า

‘ฮัวเยี่ยนเสียน"

“นี่มันป้ายของผู้ใดกัน”

“เป็นของน้องสาวเองเจ้าค่ะ ข้าให้แม่นมถังไปขึ้นทะเบียนราษฎร์ให้ เมื่อหลายปีก่อน”

ตอนที่หยาอี้ตั้งโรงงานยาและเช่าบ้านติดกันนั้น นางให้แม่นมถังไปแจ้งรับนางเป็นบุตรบุญธรรม โดยอ้างว่านายท่านและฮูหยินฮัวถูกโจรป่าฆ่าตายระหว่างเดินทางค้าขาย เหลือไว้เพียงบุตรสาวเพียงคนเดียว แต่นี้ต่อไปนางและบุตรชายทำหน้าที่ผู้ปกครองของคุณหนูฮัว

จื่อเสวียนมองน้องสาวอย่างคนแปลกหน้า หรือนางจักมีลางสังหรณ์เช่นเดียวกับตน 

“พี่รองคงไม่แน่ใจว่าท่านจะเชื่อข้าดีหรือไม่ แต่ทุกอย่างล้วนเป็นท่านปู่ที่เข้าฝันข้า”

“ท่านปู่เข้าฝันเจ้า”

“เจ้าค่ะ เรื่องที่ฉินอ๋องจักก่อกบฎ หรือเรื่องพี่สะใภ้ล้วนเป็นท่านปู่ที่มาเข้าฝันบอกข้า”

ครานี้จื่อเสวียนเริ่มแน่ใจแล้วว่าความรู้สึกวิตกกังวลต่ออนาคตน้องสาวนั้น หาใช่เป็นเขาที่คิดไปเอง

คืนนั้นสองพี่น้องได้ร่วมกันคิดแผนหลบหนีกันจนดึกดื่น

 

 

 

 

=====================
 

หลายคนบอกว่าความสัมพันธ์พระนางไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไหร่ คือตั้งแต่ตอนล่าสัตว์ มาถึงตอนนี้เพิ่งผ่านมาได้หกเจ็ดเดือนเองเน้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 383 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #236 supaporn lomasang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 03:45
    ไปบวชเถอะ ชักรำคาญ ขอโทษนะคะ ไม่ใช่ว่านิยายไม่ดี คือเรื่องนี้ดี ไม่มีที่ติ แค่มันเริ่มไม่ถูกจริต
    #236
    1
    • #236-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      20 กันยายน 2563 / 09:03
      ไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่าน
      ไม่ถูกจริตไม่ต้องอ่าน
      ทำถูกต้องแล้วค่ะ
      ขอบคุณสำหรับความคิดเห็น
      #236-1
  2. #204 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 01:06

    ไม่อยากให้น้องต้องถูกทำร้าย แค่มีข่าวออกมา ก็โดนฆ่าตัดตอนซะแล้วน่ะ

    #204
    0
  3. #173 S.Tasha (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 23:59
    น้องงงงงจะหนีอิพี่ไปไหน สงสารหน่อยเถอะชาติที่แล้วก็อยู่คนเดียว
    #173
    1
    • #173-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2563 / 19:17
      ชาตินี้พี่ท่านไม่เดียวดายแน่นอนจร้าาา
      #173-1
  4. #172 Earthkid (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 23:18
    ควรจะบอกให้นางรับรู้หรือเปล่าว่าจำทุกสิ่งที่เกิดขึ้นได้ตอนที่เป็นวิญญาณแล้วมาหาแล้วใช้ชีวิตร่วมกันยังไง
    #172
    1
    • #172-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2563 / 19:17
      ยังจำไม่ได้ค่า
      #172-1
  5. #171 moragot5296 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 22:23

    รอติดตามตอนต่อไปค่าาาา

    ท่านอ๋องจะใช้วิธีไหนที่จะผูกด้ายแดงของตนกับหยาอี้ ในเมื่อนางเอาแต่พยายามหลบเลี่ยงตลอดเวลา

    รอออค่าาาา

    #171
    1
    • #171-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2563 / 19:16
      ผูกสำเร็จสมใจแน่นอนคร่าาา
      #171-1
  6. #170 Oiljang89 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 20:47
    สองคนพี่น้องพากันออกรักษาผู้คนแต่ท่านอ๋องก็ยังรู้ทุกอย่างแบบนี้ถึงสมเป็นพระเอก...สงสารท่านอ๋องอ่ะ
    #170
    1
    • #170-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2563 / 19:14
      เดี๋ยวก็ไม่ต้องสงสารแล้ว รอแปล๊บนุงน้า
      #170-1
  7. #169 Meladatim (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 20:25
    เจอกันก็ดีใจแล้ว 55555

    แค่ท่านอ๋องตามมาก็ชื่นใจ
    #169
    1
    • #169-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2563 / 19:13
      ถึงพี่ท่านไม่ตามก็สั่งให้คนอื่นตามค่ะ55
      #169-1
  8. #168 JennyPakjira (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 19:55

    ขอบคุณนะคะไรท์ รอน้าา
    #168
    1
    • #168-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      23 สิงหาคม 2563 / 20:07
      ขอบคุณมากๆ เช่นกันคร่า
      #168-1
  9. #167 Oor Nuchanart (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 19:53
    ขอตอนยาวกว่านี้ได้ไหมคะ
    #167
    2
    • #167-1 mujiii(จากตอนที่ 30)
      23 สิงหาคม 2563 / 20:07
      ม่ายด้ายคร่า มีปัญญาเขียนได้แค่นี้ ต้องขอโทษด้วยจร้า
      #167-1