โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 25 : ไม่ติดค้างกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 421 ครั้ง
    9 ส.ค. 63

“แม่นางจู บัดนี้ภารกิจช่วยเหลือคุณชายหยางของเจ้าเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปนี้เป็นภารกิจใหม่ที่เจ้าจักต้องสานต่อ”

“ยังมีสิ่งที่ข้าน้อยต้องทำอีกหรือเจ้าคะ”

“ผู้หว่านพืชพรวนดินล้วนได้เก็บกิน บุญกุศลที่เขาทำไว้ในชีวิตที่แล้วหนุนนำให้ชีวิตนี้เขามีอำนาจวาสนาและอายุยืนยาว สิ่งที่เขาได้อุทิศให้ดวงวิญาณของเจ้าในชาติที่แล้วส่งกำลังให้เจ้าได้กลับมาช่วยเขา ไม่ถูกเอาชีวิตดั่งชาติที่แล้ว และตอนนี้เจ้าต้องตอบแทนกลับคืน”

“ข้าต้องทำสิ่งใดเจ้าคะ”

“เจ้าจักต้องใช้วิชาแพทย์ช่วยเหลือผู้คน เปิดโรงหมอและสำนักแพทย์ศึกษา โดยอุทิศให้คุณชายหยางกลับไป ถือว่าไม่ติดค้างกัน”

“ขะ ข้าไม่มั่นใจเลยว่าจักทำได้”

“หากเจ้าผ่านด่านบำเพ็ญนี้ได้ ตบะบารมีรัศมีเซียนเจ้าจักกล้าแกร่ง อีกทั้งบัดนี้เจ้ามีทั้งปัญญาและกำลังทรัพย์ที่ผลบุญหนุนนำแล้ว ทุกอย่างจักง่ายดายขึ้นหลายส่วน”

“แล้ววาสนาข้ากับเขาเล่าเจ้าคะ”

“เรื่องนี้ข้าบอกมิได้เป็นเรื่องของตำหนักจันทรา แต่ถือพรหมจรรย์ย่อมเป็นการบำเพ็ญอย่างหนึ่งเช่นกัน”

“ผู้เยาว์เข้าใจแล้วเจ้าคะ ขอบคุณผู้อาวุโส”

“โปรดสรรพสัตว์ ถือเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ หมดหน้าที่ข้าแล้ว แม่นางน้อยรักษาตัวด้วย”

 

 

หลังจากหยาอี้กลับมาในโลกเดิมก็รู้สึกว่าชีวิต ความคิด และจิตใจ ต่างไปจากเดิม ความหวาดหวั่นต่อสิ่งต่างๆ นั้นหายไปโดยสิ้น เส้นทางเบื้องหน้าที่ทอดยาวไกลไร้จุดสิ้นสุดได้เปิดสู่สายตาของนาง

ท่านเซียนบอกว่าหนทางจักง่ายดายขึ้นหลายส่วน ยิ่งทำให้หยาอี้แจ้งชัดแก่ใจ

 เมื่อกลับถึงเมืองหลวง นางจึงเรียกหลงจู๊โรงงานยาหมอฮัวมาพบและหารือเรื่องเปิดสำนักแพทย์

หลงจู๊ถังเป็นบุตรชายของแม่นมหยาอี้ เมื่อกิจการของโรงงานยาดีวันดีคืน หยาอี้จึงให้แม่นมออกจากจวนมาช่วยบุตรชายที่นี่ด้วยกัน

“เราต้องซื้อที่ดินเพิ่ม เพื่อเปิดโรงเรียนสอนหนังสือเด็กก่อน เมื่อเขาอ่านออกเขียนได้แล้วจึงค่อยสอนวิชาแพทย์และปรุงยา เด็กที่รับเข้ามาเรียน ให้เลือกแต่เด็กด้อยโอกาส”

โรงเรียนแพทย์ที่จื่อฉีและจื่อเสวียนเรียนนั้นรับแต่เด็กที่อ่านออกเขียนได้แล้วเท่านั้น เด็กที่อยากเรียนวิชาแพทย์แต่มิได้เรียนหนังสือจึงไม่มีโอกาสที่จะสอบเข้า หยาอี้จึงต้องให้โอกาสกับเด็กเหล่านี้ หากมีผู้ใดอยากสอบเข้าโรงเรียนแพทย์ขั้นหนึ่งย่อมได้เช่นกัน

ผ่านไปหลายเดือนในที่สุดสถานศึกษาสำหรับบุตรหลานชาวบ้าน สำนักศึกษาแพทย์และสมุนไพรไม่แบ่งแยกชายหญิงจึงได้เปิดดำเนินการ ตามที่หยาอี้ตั้งใจ

เหลือแต่เพียงโรงหมอเท่านั้น นางตั้งใจว่าให้มีนักเรียนแพทย์เยอะกว่านี้ก่อนจึงค่อยเปิดโรงหมอในเมืองอื่นมากกว่าจะเปิดในเมืองหลวง

“พี่เซียวหัว บุญกุศลทั้งหมดข้าย่อมอุทิศให้ท่าน”

หยาอี้ตั้งมั่นแล้วว่านางจะทำตามคำแนะนำของท่านเซียน ด้วยการบำเพ็ญพรหมจรรย์ ชีวิตที่เหลือนางขออุทิศเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์ 


 

“ถังอู่หลงจู๊โรงงานยาหมอฮัวเป็นบุตรชายแม่นมถัง ของคุณหนูจูหยาอี้ หลายวันก่อนคุณหนูจูนัดเขาไปพบที่เรือนข้างโรงงาน  หลังจากนั้นเขาจึงซื้อเรือนเปิดเป็นโรงเรียน เชิญบัณฑิต และเกณฑ์บุตรหลานคนยากจน มาเรียนกันขอรับ”

หลายปีก่อนที่หยางหรงเริ่มสืบว่ามีผู้ใดบ้างที่ปรุงยาและครอบครองยาแก้พิษร้อยชนิด สาวไปสาวมาจึงจนพบความเกี่ยวข้องระหว่างโรงงานยาหมอฮัวและคุณหนูจู หลายปีที่เขาเพียรเทียบลายมือนางที่เปลี่ยนไป กับลายมือที่เขียนบนผ้าชิ้นนั้น เมื่อวงจำกัดเริ่มแคบลงๆ มีเพียงนางเท่านั้นที่เข้าข่าย ‘ลู่เอ๋อร์’ ผู้มีพระคุณของเขามากที่สุด

ช่างน่าแปลกนักที่นางเพียรพยายามปกปิดทุกวิถีทาง และช่างแปลกนักที่เขาพยายามเปิดทุกวิถีทาง เป็นสิ่งที่เขาสงสัยตนเองยิ่งนักว่าเหตุใดจึงไม่สามารถละสายตาไปจากนาง ทุกกิริยาทุกการกระทำของนาง ล้วนต้องรายงานให้เขารับรู้ทั้งสิ้น

‘เหตุใดจึงต้องยึดติดกับนางถึงเพียงนี้กัน’

สกุลจูเป็นตระกูลที่ไม่มีความสัมพันธ์ซับซ้อน ไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลัง ใต้เท้าจูและจูฮูหยินเลี้ยงบุตรชายบุตรสาว โดยมิได้หมายมั่นปั้นมือว่าต้องเกี่ยวข้องผลประโยชน์ดั่งตระกูลขุนนางทั่วไป บุรุษซื่อตรงจริงใจ สตรีไม่มีจิตใจเคี้ยวคด นับว่าหาได้ยากยิ่งในราชสำนัก

“นางทำสิ่งใดล้วนมีเหตุผล หน้าที่เจ้าคอยจับตาดูห่างๆ ต่อไป ผู้ใดประสงค์ร้ายแก่นาง ให้รีบมารายงานข้า”

 

 

หยางหรงกำลังนั่งจิบชาชมภูเขาจำลอง แต่ในหัวกลับมิได้ดื่มด่ำกับภาพตรงหน้า จ่อมจมดำดิ่งอยู่กับความคิดของตนเงียบๆ

“ญาติผู้พี่ข้ามาแล้ว”

“น้องจิ้งเหิง เจ้าหาที่นั่งตามสะดวกเถิด”

จิ้งเหิงเป็นชื่อต้นของถงอ้าว ยามบ่ายเขามักมาดื่มชาและหารือเรื่องต่างๆกับหยางหรง

“วันนี้ได้ยินว่าไทเฮาส่งเทียบเชิญไปทั่วเมืองแล้ว”

“มิผิด พระนางเปิดสวนในวังองค์หญิงใหญ่ เพื่อการนี้โดยเฉพาะ”

“ในงานนี้พระนางจักหาภรรยาให้ท่าน ให้จงได้ใช่หรือไม่”

“เป็นการละเล่นแค่เพียงเล็กน้อย เจ้าอย่าได้ใส่ใจ”

ไทเฮาจัดงานแข่งขันเดินหมาก ขึ้นที่สวนในวังขององค์หญิงใหญ่ หรือเสด็จป้าของฮ่องเต้น้อย สตรีแข่งกับสตรี บุรุษแข่งกับบุรุษ ผู้ชนะ จักได้รางวัลจากผู้สำเร็จราชการ นอกจากได้รางวัลผู้ชนะอันดับหนึ่ง จักได้เดินหมากประลองกับหรงอ๋อง หากผู้ใดชนะจักได้รับรางวัลพิเศษอีกด้วย

ไทเฮารู้ว่าหยางหรงเป็นผู้หลงไหลในการเดินหมาก พระนางจึงคิดจัดงานนี้ขึ้น หวังว่าจะจุดประกายความสนใจในสตรีของน้องชายขึ้นมาได้บ้าง
 

 

 

 

 

===================
 

เท่าที่ไรท์อ่านๆทวน แล้วยังเจอคำผิดอยู่บ้าง ยังไงต้องขอโทษรีดด้วยนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 421 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #203 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 00:33

    ดูเหมือนเป็นคนโรคจิตเลยค่ะ ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะภรรยาให้น้องชาย ทั้งที่น้องไม่ต้องการน่ะ

    #203
    0
  2. #139 JennyPakjira (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 15:41
    ขอบคุณนะคะไรท์ รอค่าาา
    #139
    1
    • #139-1 mujiii(จากตอนที่ 25)
      12 สิงหาคม 2563 / 19:27
      ขอบคุณมากๆๆ เช่นกันคร่าาา
      #139-1
  3. #138 moragot5296 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 04:08
    รอด้ายแดงของทั้งคู่มาจะบรรจบกันจ้าาาาา

    รออออค่าาาา
    #138
    1
    • #138-1 mujiii(จากตอนที่ 25)
      12 สิงหาคม 2563 / 19:27
      รอจะเขียนอยู่เหมือนกันค่ะ55
      #138-1
  4. #137 timsan2428 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 23:44
    ก็ยังอยากรู้ว่าใครวางยานาง เมื่อชาติที่แล้ว
    #137
    1
    • #137-1 mujiii(จากตอนที่ 25)
      12 สิงหาคม 2563 / 19:29
      โอ้ ขนาดน้านเลย55
      #137-1
  5. #136 Oiljang89 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 22:01
    อันนี้กลับมาปัจจุบันหรือยังแต่ยังไงก็ไม่อยากให้น้องถือตัวเป็นโสดพี่เขาขอพรมาแล้วนะชาตินี้ต้องได้รักกันสิ
    #136
    1
    • #136-1 mujiii(จากตอนที่ 25)
      12 สิงหาคม 2563 / 19:30
      กลับมาปัจจุบันแล้วค่ะ รอวันพี่แกเบิกเนตรอยู่เหมือนกันค่ะ55
      #136-1
  6. #135 Sureepond9585 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 21:12
    รอพี่หยางทำลายกำแพงของน้องอยู่นะคะ.
    ปล. คำผิดน้อยลงมากแล้วค่ะ ขอบคุณไรท์มากๆทึ่เอาใจใส่กับคนอ่านมากๆค่ะ ❤️❤️
    #135
    1
    • #135-1 mujiii(จากตอนที่ 25)
      12 สิงหาคม 2563 / 19:31
      เอาใจช่วยพี่พี่หยางด้วยนะค้า

      ขอบคุณมากๆๆๆ เช่นกันค่า
      #135-1
  7. #134 Moonidchi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 19:51

    รอทั้งสองคนได้เปิดใจอยู่คู่กันำรท์ช่วยหน่อยน๊าาาาา
    #134
    1
    • #134-1 mujiii(จากตอนที่ 25)
      9 สิงหาคม 2563 / 20:00
      รอเขียนอยู่เหมือนกันคร่าาาา55
      #134-1