โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 23 : เศษเสี้ยวความทรงจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 426 ครั้ง
    3 ส.ค. 63

ด้วยความที่หยาอี้เป็นวิญญาณ ไม่รู้จักร้อนหนาว จึงได้แต่สังเกตเอาจากการแต่งกายของหยางหรงว่าสภาพอากาศเป็นเช่นไร 

ฤดูร้อนของสกุลหยาง ในจวนไม่มีเจ้านายคนใด ได้ใช้น้ำแข็งเหมือนดั่งตระกูลร่ำรวยทั่วไป แต่ใช้การขุดคลองผันน้ำเข้ามาไหลเวียนในจวน ยามแสงแดดแผดเผา เจ้านายทุกคนต่างมีศาลาใต้ร่มไม้ ริมคลองในเรือนตนเอง ทิศทางลมพัดความเย็นมาจากคลองได้อย่างเหมาะเจาะ หยาอี้สังเกตเอาจากทิศทางที่ผ้าม่านโปร่งปลิวไสว

วันดีคืนไหนที่หยางหรงอารมณ์สุนทรีย์ เขาจักเป่าขลุ่ย เล่นฉินให้หยาอี้ฟัง บางคราชอบกระเซ่าเหย้าแหย่ ให้นางร้องเพลงให้ฟังบ้าง ร่ายรำให้ดูบ้าง ยามเห็นนางเกี้ยวกราดแง่งอนใส่กลับกลายเป็นความขบขัน จนหยาอี้ปวดเศียรเวียนเกล้าไปหมดว่าจะหาวิธีจัดการกับเขาอย่างไรดี

ในชีวิตสามสิบปีของหยางหรงนั้น เขามักพบเจอแต่สตรีสุขุม สวยสง่า เยือกเย็น ภายนอกดูอ่อนแอ แต่ภายในดั่งอสรพิษแฝงด้วยพิษร้าย พร้อมฉกกัด รัดคอให้เหยื่อสิ้นใจหากไม่ระมัดระวังตัว จิตใจลดเลี้ยวเคี้ยวคดดุจเถาวัลย์ เบื้องบนน้ำใสแต่เบื้องล่างมีแต่โคลนตม 

หยาอี้จึงเป็นเหมือนน้ำใส มองเห็นปลาไนและแผ่นศิลาด้านล่าง การดำเนินชีวิตอยู่ร่วมกันของหนึ่งคนหนึ่งวิญญาณจึงผ่านไปอย่างมีสีสัน มีหลายคราที่เขาแอบคิดว่า หากไม่มีนางมาตามติด ชีวิตเขาคงผ่านวันเวลาอย่างเงียบเหงายิ่งนัก นับว่าต้องลำบากนางแล้ว

นานวันเข้า ยามเดินหมากด้วยกัน หยาอี้มีใจจดจ่อแต่อยู่ที่กระดาน เมื่อเงยหน้าขึ้น กลับพบดวงตาประกายกล้าของหยางหรง จ้องนางอย่างลึกซึ้ง จนหญิงสาวต้องผงะ

“ทะ ท่านจ้องข้าเยี่ยงนี้ด้วยเหตุใด”

“ข้ากำลังคิดว่า หากเจ้าจากไปข้าจักมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร”

หยาอี้รู้สึกร่างกายร้อนรุ่ม ดุจจับไข้ เป็นครั้งแรกที่นางรับรู้ความรู้สึกไม่ต่างจากกายเนื้อ นางแสดงแต่ด้านแย่ๆ ไม่เคารพยำเกรง แต่เขากลับมิเคยโกธรเคือง หากเป็นผู้อื่นถูกล่วงเกินเช่นนี้ย่อมต้องอยากสับนางเป็นพันหมื่นชิ้น เขาช่างมีน้ำอดน้ำทนเป็นเลิศจนหยาอี้ได้แต่ยกย่องอยู่ในใจ

“ท่านย่อมต้องกลัวความสูญเสีย ซึ่งข้าได้สัมผัสแล้วตอนที่บิดาและท่านย่าของข้าตาย ท่านอย่าได้หวั่นเกรง เป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องประสบพบเจอ”

“เจ้ากล่าวมามิผิด อย่างไรเสียข้าก็ยังเหลือความทรงจำดีๆ ให้หวนระลึก” แล้วยิ้มอย่างเศร้าสร้อย

“ท่านอย่าได้โศกเศร้าไปเลย ประเดี๋ยวจักกระทบกับสุขภาพ”

“ข้าย่อมโศกเศร้า ที่ชีวิตนี้ไร้วาสนาข้ากับเจ้า หวังว่าชีวิตใหม่ที่เจ้ามอบให้ข้า ข้าจักมีโอกาสได้สานวาสนาต่อกัน”

หยาอี้ได้แต่อ้าปากอยากกล่าวอันใด แต่กลับก้มหน้าเก็บคำพูดกลับไปดังเดิม ตอนนี้นางเริ่มสับสนในตนเองว่า ตนอยากสานต่อหรือตัดวาสนาดี นางชอบหยางหรงในชีวิตนี้มาก หากกลับไปแล้ว นางมิอาจแน่ใจว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้นในความสัมพันธ์ ตอนนี้นางย่อมต้องปิดกั้นความรู้สึกตนเองอย่างเต็มที่ 

“ย่อมมิเป็นเช่นดังที่ท่านปรารถนา ชะตาของหลายคนโดนข้าเปลี่ยนไปหมดสิ้น แม้แต่ตัวท่าน อาจหมายรวมถึงหัวใจท่านด้วยเช่นกัน”

“เช่นนั้นย่อมเป็นโชคดีของข้าในชาตินี้แล้ว บอกตามตรงด้วยความสัตย์จริง ในชีวิตนี้ข้าไร้วาสนาต่อเจ้า พาลอิจฉาริษยาตนเองในชีวิตใหม่ที่จักได้ร่วมเรียงเคียงหมอนเจ้ายิ่งนัก”

“ขะ ข้าไม่ปรารถนาแต่งกับชายใด”

“ข้าย่อมไม่ปรารถนาให้เจ้าแต่งกับผู้ใดเช่นกัน แต่จนใจนัก” เขาหยุดกล่าวเพียงเท่านั้น ลางสังหรณ์บอกเขาว่านางคงจักไม่สามารถเคียงข้างเขาได้ตลอดไป จึงได้แต่ฝืนกลืนเลือดคำแล้วคำเล่า

“ไม่ว่าจะเกิดอันใด ข้ากับเจ้าจักลงเอยเช่นไร แต่สัญญาได้หรือไม่ เจ้ากลับไปแล้วอย่าลืมข้า ให้ข้ามีตัวตนแม้เพียงเศษเสี้ยวในความทรงจำ ของเจ้า เพียงเท่านี้ข้าก็ตายตาหลับแล้ว”

หยาอี้ไม่กล้ากล่าวอันใดได้แต่พยักหน้ารับ หากนางว่าเขากล่าวเหลวไหลเลื่อนเปื้อนจักบั่นทอนกำลังใจเขาเกินไป

“ขอบคุณเจ้ามาก ที่ยอมฟังคำขอของข้า”

“นอกจากคนในครอบครัวแล้ว ก็มีท่าน ที่ดีกับข้ามาก”

“นอกจากคนในครอบครัว ก็มีเจ้าที่ดีกับข้ามากเช่นกัน”

 

 

 

 

 

 

====================
 

ขอโทษที่หายไป พอดีช่วงสุดสัปดาห์ญาติไรท์มา เลยต้องต้อนรับขับสู้ เดี๋ยวเขาหาว่าเมินใส่อะค่ะ55

 

รีดคงเชียร์ให้พระเอกย้อนเวลาไปกันใช่ไหม(เดา)

ก็ต้องขอแสดงความยินดีด้วย ว่านางได้ย้อนไปอยู่จ้า สปอยเลยตรงนี้ อิอิ

สืบเนื่องมาจากไรท์อ่านเรื่องภูผาอิงนที แล้วไรท์เกิดอาการลำไย อีพี่กู้ สามีเก่านางเอกมาก

พี่แกออกมาเมื่อไหร่ไรท์ นี่เปิดข้ามตัลลอด ไม่ปลื้มแรง ก็เลยเป็นจุดที่ทำให้เกิดนิยายเรื่องนี้ เขียนแซงอีกเรื่องที่เปิดไว้ ไม่เห็นฝุ่นเลย 55

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 426 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #120 Sureepond9585 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 23:38
    สนุกมากค่ะ. แต่พออ่านไปๆ สำนวนมันจะกลายเป็นนิยายไทยสมัยโบราณ ไม่ใช่สำนวนจีนโบราณ. แต่ก็แล้วแต่ไรท์เลยนะคะ ยังไงเราก็ติดตามอ่านอยู่แล้วเรื่องสนุกขนาดนี้ ขอบคุณมากนะคะ
    #120
    1
    • #120-1 mujiii(จากตอนที่ 23)
      6 สิงหาคม 2563 / 19:36
      ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์ ทุกความคิดเห็นเลยนะค้า
      ขอบคุณค่า
      #120-1
  2. #98 JennyPakjira (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 10:21
    ขอบคุณนะคะไรท์ สนุกมากเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #98
    1
    • #98-1 mujiii(จากตอนที่ 23)
      6 สิงหาคม 2563 / 19:34
      ขอบคุณมากๆ คร่าาาา
      #98-1
  3. #97 Oiljang89 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 08:34
    ย้อนมาแล้วจำได้ด้วยใช่มั้ยค่ะ...ถ้าเป็นแบบนั้นจะดีมากเลย
    #97
    1
    • #97-1 mujiii(จากตอนที่ 23)
      6 สิงหาคม 2563 / 19:33
      จำได้จนถึงแก่นเลยค่ะ 55
      #97-1
  4. #96 Meladatim (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 21:08
    สู้เค้าย้อนตามกันไปลูก 5555
    #96
    1
    • #96-1 mujiii(จากตอนที่ 23)
      6 สิงหาคม 2563 / 19:32
      มันต้อง ซับซ้อน ซับซ้อน ซับซ้อน ซับซ้อนนนนนนนน ค่ะ55
      #96-1
  5. #95 moragot5296 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 20:58
    รออออค่าาาา
    #95
    1
    • #95-1 mujiii(จากตอนที่ 23)
      3 สิงหาคม 2563 / 21:02
      อาจจะผลุบๆโผล่ๆ ไปบ้างต้องขอโทษด้วยนะค้า
      #95-1