โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 22 : บุรุษห้ามตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 443 ครั้ง
    30 ก.ค. 63

หยาอี้ขอให้หยางหรงเขียนใบสั่งยา แล้วนำไปให้ท่านหมอหลี่ปรุง ส่วนประกอบ เน้นฟื้นฟูร่างกายบำรุงอวัยวะภายใน ท่านหมอชราดูจักประหลาดใจอยู่มาก แต่เขากล่าวตัดบทไปว่า

‘เป็นตำรับยาบำรุงร่างกายที่ข้าเคยผ่านตาเมื่อไม่นานมานี้’

ในเรือนนอนของท่านสามสกุลหยางแห่งหนานโจว เกิดภาพพิลึกพิลั่นขึ้น ข้างเตียงของเขามีโต๊ะตัวเตี้ย แทนที่จักวางน้ำชา กลับเป็นตำราที่เปิดค้างไว้ไร้คนอ่าน นายท่านมักเอื้อมมือไปเปิดหนังสือทีละหน้าละหน้า โดยมิได้ชายตาแม้จะอ่านสักบรรทัด โต๊ะนี้มักตามเขาไปทุกที่ดุจเงาตามตัว เป็นกิจกรรมแก้เบื่อระหว่างรักษาตัวที่แปลกประหลาดนัก

ยามเช้า เมื่อหยางหรงลืมตาตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เขาต้องได้ยินคือ

‘วันนี้ท่านอ๋องรู้สึกอย่างไรบ้างเจ้าคะ’

สีหน้าแววตาน้ำเสียงของนาง ช่างชวนให้นึกเอ็นดูนัก ตัวเขาแม้จะมีน้องสาว แต่ไม่เคยใกล้ชิดสนิทสนมกันตามประสาตระกูลใหญ่

‘ข้าสบายดี ไม่ปวด ไม่เจ็บที่ใด’

หยาอี้มองใบหน้าซูบผอมไปบ้าง ดวงตาสุกใสแต่ใต้ตาเป็นสีแดงเหรื่อเล็กน้อย วันนี้ถือว่าสบายดีดังที่บอกกระมัง

คนที่มาดูอาการหยางหรงคนแรก คือหยางฮูหยิน นางเป็นสตรีสวยคม กิริยาท่าทางเยือกเย็น มีรัศมีผู้ดีทุกกระเบียดนิ้วสมดั่งเป็นนายหญิงตระกูลใหญ่ ใบหน้าซีกบนของบุตรชายถอดแบบมาจากนาง ดวงตามีประกายลึกล้ำ จึงเป็นที่ต้องตาต้องใจหญิงสาวทั้งเมืองหลวง

เมื่อมารดาจากไป บ่าวรับใช้ จึงพาเขาออกไปนั่งตากแดดที่ระเบียงรับอาหารเช้า ท่านหมอหลี่มาจับชีพจร ฝังเข็ม หลังจากนั้นให้คนเข้ามารายงานเรื่องราชสำนักและเรื่องต่างๆ เสร็จแล้วจึงถึงตาพี่สาวและน้องชาย มิตรสหายจึงจักเข้ามาในเรือนได้ ทำเยี่ยงนี้ทุกวัน

ตกบ่ายเขาจะนั่งอยู่ที่ตั่ง ข้างกายวางกระดานหมากไว้ ในมือถือตำรา อีกมือหนึ่งวางหมากดำ หมากขาว อยู่ลำพัง บ่าวไพร่มักถูกไล่ให้ห่างจากเรือน จึงมิรู้ว่า หลังประตูนั้นเกิดสิ่งใดกันขึ้น มีเพียงหยางอินคนสนิทเท่านั้นที่รู้ว่าเจ้านายตนวิปลาส ใช้ชีวิตร่วมกับวิญญาณคุณหนูจูอยู่ในเรือน

“เจ้าหยุดอ่านหนังสือ แล้วมาเดินหมากเป็นเพื่อนข้า”

“ข้าเดินหมากไม่เก่ง เหตุใดท่านไม่เชิญคุณชายห้ามาเดินเป็นเพื่อนเล่า”

“ความคิดความอ่านของน้องห้าข้าย่อมรู้ดีดุจฝ่ามือตน อีกประการหนึ่งเจ้ามิได้ฝีมืออ่อนด้อย เพียงแต่ต้องฝึกฝนกลหมากต่างๆ ให้มากขึ้น ข้าเพียงสอนเจ้าให้เรียนรู้กระบวนต่างๆ ในเวลาอันใกล้เจ้าย่อมเดินหมากได้ทัดเทียมผู้อื่นแล้ว”

หยาอี้ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนทำหน้าง้ำ เดินไปนั่งตรงข้ามเขา ยิ่งนานวันหยาอี้ยิ่งไม่มีความเกรงใจ

เขาได้แต่มองยิ้มๆ กับท่าทางดุจแมวน้อยเอาแต่ใจของนาง มากกว่าจะรู้สึกขุ่นเคือง

“คุณหนูจูรู้หรือไม่ว่าหากเจ้ามิตาย ไทเฮามีแผนจักให้เจ้าแต่งกับข้า”

หยาอี้ตาแข็งค้าง ไม่คิดว่าเขาจักยกเรื่องนี้มาพูด

“ขะ ข้าไม่ทราบ”

“อีกไม่ช้านานฮ่องเต้ต้องออกว่าราชการด้วยพระองค์เอง ไทเฮามีแผนแต่งตั้งคุณชายไป๋เป็นราชเลขาธิการ เมื่อถึงตอนนั้นหากเจ้าแต่งให้สกุลอื่นไป วันเลวคืนร้ายสกุลนั่นมีปัญหาเกิดขึ้นย่อมพัวพันกับฮูหยินน้อยจูไม่มากก็น้อย การให้เจ้าแต่งกับข้าจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ฉะนั้นถึงแม้จะไม่มีการแต่งงานกัน เจ้ากับข้าก็ถือว่ามีกำหนดหมั้นหมายกันแล้ว”

ราชเลขาธิการนั้น เป็นตำแหน่งที่สำคัญมากในราชสำนัก ฎีกาทั้งหมดล้วนต้องผ่านมือ หากมีขุนนางฉ้อราษฎร์บังหลวงแล้วเกิดมีผู้ใดเขียนฎีการ้องเรียนขึ้นมา คนแรกที่ต้องวิ่งมาหาคือราชเลขาธิการซึ่งเป็นผู้ตัดสินว่า ฎีกานี้จักได้ทอดพระเนตรหรือไม่ เรียกได้ว่าสิ่งใดที่ต้องลงพระราชลัญจกร สิ่งนั้นย่อมต้องผ่านมือราชเลขาธิการ อำนาจและผลประโยชน์มหาศาลตกอยู่ในกำมือ

“ที่ท่านกล่าวมา ว่าท่านกับข้าเกือบได้แต่งงานกันนั้นมิทราบว่ากล่าวด้วยจุดประสงค์ใด”

หยาอี้คิดจนสมองบวมเท่าดวงจันทร์ เขาอยากแต่งงานกับวิญญาณหรืออย่างไร ท่าทางจักป่วยจนเสียสติไปหมดสิ้นแล้ว

“ข้าเพียงแต่อยากให้เจ้ารู้ว่าข้ากับเจ้าหาใช่คนอื่นคนไกล เลิกเรียกข้าว่าท่านอ๋อง ต่อไปเรียกข้า ‘พี่เซียวหัว’ ข้าจักเรียกเจ้าว่า ‘หยาอี้’ ดีหรือไม่”

“ขะ ข้า” คนบ้า ท่านวิปลาสไปแล้วหรืออย่างไร

“ข้ารู้ว่าบังคับเจ้ามิได้ หากอยากเรียกข้าเป็นอ๋อง ก็ตามใจเจ้าแต่ต่อไปนี้ข้าจักเลิกเรียกเจ้าว่าคุณหนูจู เพราะเห็นเจ้าเป็นสหาย เข้าใจหรือไม่”

คราแรกอ้างเป็นว่าที่คู่หมั้น ครานี้อ้างเป็นสหาย บุรุษน่าตาย แต่เดี๋ยวก่อน เขาจักตายมิได้ หากเป็นวิญญาณตามตอแยนางเล่า แค่รับมือหยางหรงคนเป็นแล้วยังต้องรับมือหยางหรงคนตายอีก แค่คิดหยาอี้ก็รู้สึกพื้นใต้เท้าสั่นไหวแล้ว 

‘มิได้ห้ามตายเด็ดขาด’
 

 

 

 

 

 

===================
 

ใครที่อ่านแล้ว งง ก็จงยิ่ง งง ต่อไปค่ะ 55 

 คืออ่านไปแล้วเข้าใจว่าอะไรก็ตามนั้นค่ะ ไม่ต้องคิดมากเน้อ

 

ติดเทรนด์กะเขาด้วยน้า งงกะหัวข้อมากแม่55

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 443 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #253 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 13:23

    อย่างนี้เรียกว่าย้อนอดีต ซ้อนย้อนอดีต หรือเปล่าคะเนี่ย

    #253
    0
  2. #119 Sureepond9585 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 23:23
    แล้วนางจะกลับไปได้หรือเปล่าเล่า
    #119
    0
  3. #91 SOHSOH (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 13:06

    น้องงงงงงงงง
    #91
    1
    • #91-1 mujiii(จากตอนที่ 22)
      3 สิงหาคม 2563 / 21:05
      อาจจะผลุบๆโผล่ๆ ไปบ้างต้องขอโทษด้วยนะค้า
      #91-1
  4. #90 Oiljang89 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 07:32
    ความฝันของพระเอกใช่ม่ะ
    #90
    1
    • #90-1 mujiii(จากตอนที่ 22)
      3 สิงหาคม 2563 / 21:05
      ม่ายช่ายคร่าาา
      #90-1
  5. #89 souwanee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 03:09
    นั่นสิขนาดเป็นคนยังตามติดขนาดนี้ถ้าเป็นผีคงตามข้ามภพข้ามชาติเลยทีเดียว
    #89
    1
    • #89-1 mujiii(จากตอนที่ 22)
      3 สิงหาคม 2563 / 21:06
      สปอยแล้วตอนที่ 23 คร่าาา55
      #89-1
  6. #88 cu_nunook (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 01:00
    55555 นี้คือสาเหตุที่นางเอกได้ย้อนกลับมานี้เอง
    #88
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #88-2 mujiii(จากตอนที่ 22)
      3 สิงหาคม 2563 / 21:18
      พระเอกตายหนังจบคร่าาาา55
      #88-2
  7. #87 DgKookkik (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 21:44
    จีบน้องรึเปล่า ท่านอ๋อง
    #87
    1
    • #87-1 mujiii(จากตอนที่ 22)
      3 สิงหาคม 2563 / 21:08
      ไม่ได้จีบค่ะ อยากกดเลย อิอิ
      #87-1
  8. #86 moragot5296 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 21:44
    งงงงงงงงงงงงค่าาาา
    #86
    0
  9. #85 0942729966 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 21:40
    เริ่มงงจริงค่ะ
    #85
    0