โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 20 : เปลี่ยนชะตาตนเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 573 ครั้ง
    22 ก.ค. 63

คืนนั้นหยาอี้รู้สึกสะบัดร้อนสะบัดหนาว โดยปกติเตียงของหยาอี้ที่จวนจะมีลิ้นชักไว้ใส่ยาต่างๆ พอมาที่เรือนตากอากาศจึงนำถุงผ้าใส่ยาต่างๆไว้ข้างเตียงแทน มือหญิงสาวเอื้อมคว้าถุงมาไว้บนเตียง ล้วงคลำหาตลับยาลดไข้มากิน พยายามข่มตาให้หลับ โดยมิได้เรียกสาวใช้มาเช็ดตัวให้ เพราะตอนนี้เรือนพักทุกคนอยู่ติดกันมาก หากมีการเคลื่อนไหวจะเป็นการปลุกทุกคนโดยใช่เหตุ ควรรอให้ถึงเช้าจักดีกว่า

กลางดึกหญิงสาวไข้ขึ้นสูงจนสติหลุดลอย ร่างกายที่เคยร้อนดังโดนไฟสุมบัดนี้รู้สึกเบาหวิว ในห้วงนั้นความหวาดหวั่นเข้าครอบคลุมจนหยาอี้กลัวว่านางจักตายใช่หรือไม่

สิ่งรอบตัวทุกอย่างจากที่มืดสนิทกลับแปรเปลี่ยนเป็นห้องสีแดงประดับทองสว่างไสว บนตั่งทองลายหงส์มีสตรีใบหน้างดงามกระจ่างในชุด สีเหลืองปักลายนกยูง เป็นผู้ใดมิได้นอกจาก ‘หยางผิงซี’

ตั่งด้านข้างของพระนางคือไป๋ซวงสวมใส่ชุดเข้าเฝ้าของฮูหยินขั้นสอง ใบหน้าเจริญวัยใกล้เคียงกับในยามนี้ แสดงว่าบัดนี้จื่อฉี ได้เป็นหมอหลวงขั้นหนึ่ง ใช่แล้วหรือไม่ หยาอี้มองพลางคิดว่านี่อาจจะเหตุที่เกิดขึ้นในชาติที่แล้วของนาง

“น้องหยาอี้นั้นเป็นสตรีร่าเริงแจ่มใส จิตใจงดงามยิ่ง สกุลจูทุกคนอยู่อย่างเรียบง่าย ไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลัง ปีนี้อายุสิบเจ็ดแล้วถือว่าเหมาะสมที่จะออกเรือน หากไทเฮาจักให้ท่านอ๋อง แต่งกับนางหม่อมฉันเห็นด้วยอย่างที่สุดเพคะ”

ไป๋ซวงนำนางมาเร่ขายให้ไทเฮา หยาอี้รู้สึกโกธรจนอยากกระโดดข่วนหน้านางเหลือแสน

“สามีของหม่อมฉันแยกแยะดีชั่ว ถูกผิด ได้เที่ยงตรง มิเคยเอนเอียงเข้าข้างขุนนางคนใด มีหม่อมฉันคอยจับตา รับรองว่าไม่มีทางสร้างสะพานทอดถึงพี่ชายหม่อมฉันได้แน่นอนเพคะ”

“คุณหนูจูถือเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมกับชายาเอกจริงที่เจ้าว่า เจ้าไปบอกสามีและแม่สามีเจ้าสักคำ ข้าจักให้โหรหลวงหาฤกษ์ยาม แล้วดูอีกคราว่าประกาศราชโองการเมื่อใดจึงจักเหมาะสม”

‘ไทเฮาจักให้ข้าแต่งกับหยางหรงเยี่ยงนั้นหรือ’ ตอนนี้นางงุนงงสับสนไปหมด ว่าเป็นเรื่องจริงหรือความฝันกันแน่

ไป๋ซวงนำเรื่องไปบอกแก่จื่อฉี และ หลิวซื่อ แต่ว่าตอนนี้หยาอี้อยู่ระหว่างออกเดินทางไปรักษาผู้คนกับจื่อเสวียน จึงยังมิได้ถามความสมัครใจกับนาง

หลังจากนั้นไม่กี่วันข่าวหยาอี้เสียชีวิต ก็มาถึงสกุลจู ทุกคนโศกเศร้าเสียใจอย่างมาก หลิวซื่อร้องไห้จนเป็นลม ฟื้นขึ้นมาก็ร้องจนเป็นลมไปอีก 

สาเหตุการตายคือ ‘ถูกพิษ’

ในชาติที่แล้วหยาอี้มิได้ฝึกกระรอก ประสาทสัมผัสของนางจึงเฉียบคมมิเท่ากับชาตินี้ การวางยาขณะที่นางเผลอเรอย่อมเป็นไปได้ จู่ๆ หยาอี้ก็นึกถึงยาพิษที่ใช้กับคุณหนูชวี คาดว่าน่าจะเป็นชนิดเดียวกัน

หยาอี้เดาว่าคนร้ายคงคาดการณ์ล่วงหน้าแล้วว่า สตรีคนใดพอจะมีสิทธิ์แต่งให้หยางหรง จากนั้นเริ่มวางยาทุกคนทีละน้อย เมื่อแน่ใจว่าเป็นผู้ใดแล้ว และมิใช่คนที่หมายมั่นปั้นมือ จึงจัดการเผด็จศึกในคราเดียว 

เมื่อได้ข่าวการตายของหยาอี้ ไทเฮาจึงรู้แล้วว่าในตำหนักมีหนอนบ่อนไส้ พระนางจึงแสร้งให้ ปิดเรื่องหยาอี้เข้าจวนกั๋วกงเป็นความลับ เพราะถ้าข่าวหลุดออกไปน้องชายตนจะกลายเป็น ‘บุรุษกินภรรยา’ เอาได้ 

หลังจากนั้นพระนางจึงปล่อยข่าวว่า จักให้หยางหรงแต่งกับสตรีอีกผู้หนึ่ง แล้วสาวจากต้นตอในตำหนักไปจนถึงตัวการใหญ่ ซึ่งเป็นขุนนางผู้หนึ่งที่ตามพระนางมาจากหนานโจว ย่อมหมายถึงในชาตินี้คนผู้นี้ไม่มีบทบาทในราชสำนัก ชาตินี้บทบาทนี้จึงกลายเป็นของไต้เท้าเถียนแทน

หยาอี้มาปรากฏตัวอีกคราในห้อนนอนของหยางหรง ที่ตอนนี้อายุ 27 ปี ห้องเป็นไม้สีดำปิดด้วยทอง เครื่องเรือนเคร่งขรึมเรียบง่าย ชายหนุ่มอยู่ในชุดคลุมสีขาว มวยผมด้วยปิ่นไม้ธรรมดา แต่ดูสีหน้าท่าทางมิใคร่ดีเท่าใดนัก ท่านหมอหลี่กำลังตรวจร่างกายให้กับเขา 

“ท่านอ๋องระยะนี้ อากาศเริ่มเย็น อาการปวดศรีษะท่านจักกำเริบบ่อยขึ้น นับวันยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ มีแต่แย่กับแย่ลง อย่างไรเสีย ปีนี้ท่านลาไทเฮา พักราชการรักษาตัวดีหรือไม่”

“ข้าไม่เป็นไร ของบำรุงร่างกายที่วังส่งมาให้ ท่านก็จัดแจงให้ข้าหลายๆ ขนานก็แล้วกัน”

นับตั้งแต่ปีที่หยางหรงถูกพิษ ทำให้อวัยวะภายในได้รับความเสียหาย สองสามปีให้หลังมานี้ อาการมีแต่ทรุดกับทรุด บางทีก็ปวดหัว บางทีก็ไอเป็นเลือด แต่หยางหรงดื้อรั้นเยี่ยงลา ท่านหมอหลี่บอกให้พัก ก็ไม่ยอม ศักดิ์ศรีของเขาช่างสูงเทียมฟ้ายิ่งนัก 

หยาอี้เข้าใจเขาดี หากไม่มีเขาสักคน ผู้ใดจักค้ำจุนบัลลังก์ ในราชสำนักผู้ใดจักบังคลื่นลมให้ไทเฮาและฮ่องเต้น้อย เกียรติยศ ศักดิ์ศรี และหน้าที่ ย่อมสำคัญกว่าร่างกายที่ค่อยๆผุพังลงทุกขณะ

‘ขอเพียงข้าอดทน ให้หลานชายเติบใหญ่พอ เมื่อนั้นจึงหมดหน้าที่ข้าแล้ว’

ในที่สุดเช้าวันหนึ่ง หยางหรงในวัยก่อนสามสิบปี ก็ทรุดลงกลางที่ประชุม สร้างความแตกตื่นไปทั้งราชสำนัก

ไทเฮาออกจดหมายด่วนเรียกตัวคุณชายสี่สกุลหยาง มาช่วยราชสำนัก เขารับไม้ตำแหน่งเจิ้งกั๋วกงต่อจากพี่ชายประสานงานเข้ากับไต้เท้าไป๋ และคุณชายถงในทุกทาง หยางหรงลาราชการกลับหนานโจว ใช้ชีวิตในช่วงสุดท้าย มีพี่สาวคนรอง ที่หย่ากับสามีกลับมาอยู่บ้านเดิมและน้องชายคนเล็กดูแล 

หยาอี้ได้รับรู้เรื่องในชาติที่แล้วของหยางหรงแล้ว ในที่สุดนางก็กระจ่างแจ้งแก่ใจ ในที่สุดนางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดนางจึงต้องมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง

เพื่อช่วยบิดา เพื่อช่วยท่านย่า เพื่อช่วยไทเฮา เพื่อช่วยฮ่องเต้ เพื่อช่วยหยางหรง และ

‘เพื่อเปลี่ยนชะตาตนเอง’

 

 

 

 

 

 

 

 

====================

เดินทางมาถึงกลางเรื่องแล้ววววว

ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมเดินทางกับหยาอี้ทุกคนเลยนะค้าาา
 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 573 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #252 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 11:04

    จิตใจคนช่างต่ำทรามเสียจริง ใครขวางทางก็กำจัดทิ้งหมด เห็นชีวิตคนอื่นไม่มีค่าเลยนะเนี่ย

    #252
    0
  2. #118 Sureepond9585 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 23:04
    อ้าว!! เราเดาผิดหมดเลย พลิกซะงั้น. ตามต่อๆค่ะ
    #118
    0
  3. #73 0860895036 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 23:09
    รีบมาอัพเจ้าค่าาาา รีดคิดถึงมากกกกกกกกก
    #73
    1
    • #73-1 mujiii(จากตอนที่ 20)
      27 กรกฎาคม 2563 / 21:25
      ขอบคุณมากคร่าา
      #73-1
  4. #63 CaramelChocolate (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 00:04

    สนุกมากค่า
    #63
    1
    • #63-1 mujiii(จากตอนที่ 20)
      26 กรกฎาคม 2563 / 18:14
      ขอบคุณมากๆ ค่า
      #63-1
  5. #60 natpapat5365 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 10:09
    สนุกมากค่ะ
    #60
    1
  6. #59 Oiljang89 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 09:10
    ดีใจที่ไทเฮาเป็นคนดี
    #59
    1