โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 15 : บุพเพย้อนกลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,427
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 696 ครั้ง
    6 ก.ค. 63

ปลายเดือนห้าข่าวร้ายจากหนานโจวมาถึงบ้านสกุลถง

ฮูหยินผู้เฒ่าไป๋เสียชีวิต นายท่านไป๋ ฮูหยิน ไป๋ต้าหลาง ไป๋เอ้อหลาง ต้องกลับหนานโจวด่วนที่สุด และที่เร่งรัดที่สุดไม่แพ้กันคือ

‘ไป๋ซวงต้องออกเรือนทันที’

ปีนี้ไป๋ซวงอายุ สิบเจ็ดจวนเจียนจะสิบแปด หากต้องไว้ทุกข์สามปี ตอนนั้นจะล่วงวัยยี่สิบปีเข้าไปแล้ว คงไม่มีผู้ใดแต่งด้วย

ถงซื่อและนายท่านไป๋ เข้าวังเฝ้าไทเฮาขอคำแนะนำจากพระนาง

“ตอนนี้สถานการณ์ในราชสำนักยังไม่แน่ชัด ข้ายังไม่รู้ว่าภายหน้าผู้ใดจักเป็นภัยแก่ฮ่องเต้ หากหลานชายรับราชการจักเป็นการเสริมเขี้ยวเล็บให้ฝ่ายนั้นไปเสียได้”

“หมอหลวงจูคนลูกอย่างไรเล่าเพคะ ตอนงานชมบุปผา หม่อมฉันเห็นว่าเหมาะสมกันยิ่ง”

หมอหลวงเป็นตำแหน่งสำคัญในราชสำนักก็จริงแต่ไม่สามารถเรียกลมฝนได้ ไม่เป็นภัยกับราชบัลลังก์แน่นอน หมากเม็ดนี้วางลงไป ย่อมกลายเป็นหมากไร้ค่าหวังผลใดมิได้ แต่ย่อมดีกว่ายัดอาวุธใส่มือศัตรู

ไทเฮาชั่งน้ำหนักในใจ จูจื่อฉี อายุเหมาะสม เป็นสุภาพชน ผู้เป็นบิดาจงรักภักดี ไป๋ซวงแต่งให้สกุลจูไม่ต้องพัวพันราชสำนัก นับว่าเป็นโชควาสนาของนางแล้ว

พระนางสั่งเบิกตัวหมอหลวงจูหารือ แม้จะมีเรื่องติดใจเกี่ยวกับหรงอ๋องกับบุตรสาวตน แต่ไต้เท้าจูก็มิได้ปริปากบอกเรื่องนี้แก่ไทเฮา คุณหนูไป๋เป็นสตรีงามพร้อมจึงไม่มีเหตุผลใดที่จะปฏิเสธ เมื่อตกลงกันได้ทั้งสองฝ่าย สิบวันต่อมา ไป๋ซวงแต่งเข้าสกุลจู อย่างเรียบง่าย มีแต่ญาติสกุลถงมาร่วมยินดี ขบวนเจ้าสาวไม่มีมโหรี จุดประทัด ดูเงียบเหงาวังเวงยิ่ง แต่ใครเล่าจักกระจ่างใจเท่าหยาอี้ว่าพี่สะใภ้ต่างหากคือสตรีที่โชคดีกว่าหญิงใดในต้าหนิง

ชีวิตที่แล้วของหยาอี้นั้น ไป๋ซวงแต่งให้จื่อฉีตอนอายุสิบหกปี ด้วยเพราะเมื่อไป๋ต้าหลางเข้ารับราชการประพฤติตนไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ฉะนั้นไป๋ซวงแต่งให้สกุลจูนับว่าถูกต้อง ตอนที่ทุกคนกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันที่เมืองหลวง หยาอี้มีทั้งหลานสาวหลานชายกำลังอยู่ในวัยน่ารักน่าชัง หลิวซื่อเป็นแม่สามีไม่ข่มเหงลูกสะใภ้ จื่อเสวียนหัวหกก้นขวิดขึ้นเหนือล่องใต้ หนึ่งปีอยู่จวนไม่เกินร้อยวัน หยาอี้ก็เข้ากันได้ดีกับนางทั้งในชาตินี้และชาติที่แล้ว จื่อฉีอายุยังน้อยแต่ได้เป็นหัวหน้าสำนักหมอหลวงงานการล้นมือไปบ้างจนแทบไม่มีเวลาให้ภรรยาและบุตร แต่นับว่าครอบครัวมีความสุขกันดี

เมื่อสมาชิกเพิ่มขึ้น จวนย่อมคับแคบลงกว่าเดิม จื่อเสวียนโดนไล่ที่ โดยทะลุเรือนบุตรชายทั้งสอง ปรับปรุงเรือนจื่อฉีเป็นเรือนหอ เรือนจื่อเสวียนเป็นห้องทำงานของจื่อฉี บุตรคนรองย้ายไปเรือนเล็กกว่าเดิม ยังต้องสร้างเรือนใหม่รับสมาชิกที่จะเพิ่มขึ้นมาอีก ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องสะใภ้รองที่จะแต่งมาอีกในอนาคต จึงลงความเห็นว่าต้องซื้อที่ดินข้างๆ หรือไม่ต้องซื้อเรือนหอให้จื่อเสวียน หลิวซื่อคำนวนเงินก้อนใหญ่ที่จะต้องจ่ายออกไปแล้วใจหายยิ่ง

สามวันหลังแต่งงาน ไม่มีการกลับไปเยี่ยมบ้านเก่า เพราะทุกคนเดินทางไปหนานโจวกันหมด หยาอี้กับไป๋ซวงจึงขอหลิวซื่อไปวัดไหว้พระแทน

หลิวหงและภรรยามีนัดพบปะกับสหายเก่า จึงไม่ได้ไปด้วยกัน ในคณะจึงมีจื่อเสวียน หยาอี้ และไป๋ซวง นั่งรถม้าครึ่งชั่วยามก็ถึงวัดหลิงป๋อ

สตรีทั้งสองไหว้พระ เติมน้ำมันตะเกียง ส่วนบุรุษหาตัวไม่พบ หยาอี้เห็นพี่สะใภ้ตั้งใจไหว้พระ คิดว่านางคงคิดถึงครอบครัวและเสียดายที่ไม่ได้ไปทำพิธีศพผู้เป็นย่า หยาอี้จึงบอกเซียงเอ๋อร์สาวใช้ประจำตัวพี่สะใภ้ว่านางจะไปรอที่ศาลาโพธิสัตว์

ศาลาโพธิสัตว์นี้ สตรีในเมืองหลวงมักมากราบไหว้ขอพรให้ได้เจอคู่ครองที่ดี หากสตรีออกเรือนแล้วมักจะไหว้ขอให้ตั้งครรภ์บุตรชายสุขภาพแข็งแรง 

ทางเดินที่จะไปศาลานั้นปูด้วยหินกว้างประมาณสองวา ข้างทางพบว่าหยางหรงยืนคอยท่าอยู่แล้ว หยาอี้ทำความเคารพอย่างแช่มช้อยและขอตัวอย่างสุภาพ แต่มีหรือว่าอีกฝ่ายจะยอมโดยง่าย หยาอี้ได้แต่เดินตามแผ่นหลังนั้นไป

“ได้ยินว่าก่อนหน้านี้ คุณหนูจูเข้าออกตระกูลชวีบ่อยครั้ง” เขาเบี่ยงตัวมาคุยด้วย หยาอี้จึงต้องเดินเยื้องออกมาด้านข้าง

“เจ้าค่ะ ผู้น้อยไปช่วยน้าชายรักษาคุณหนูชวี”

“ที่แท้เป็นเช่นนั้น นางถูกพิษอาการดีแล้วใช่หรือไม่”

ได้ยินคำนี้แล้วหยาอี้ตะลึงตลาน ขึงตามองชายหนุ่มค้าง

“ท่านอ๋องทราบได้อย่างไรเจ้าคะ ว่าคุณหนูชวีถูกพิษ”

“ข้าย่อมมีวิธีของข้า”

เจอคำนี้เข้าไปทำหญิงสาวถึงกับสะอึก การข่าวท่านช่างล้ำเลิศนัก

“เจ้าอยากรู้หรือไม่ว่าเป็นฝีมือใคร”

“ไม่อยากรู้เจ้าค่ะ”

“มิผิด แมวตายเพราะความอยากรู้อยากเห็น”

แล้วจึงกดเสียงต่ำ

“แต่คุณหนูจูมิต้องกังวล ข้าย่อมมิปล่อยให้แมวของข้าตายอย่างแน่นอน”

หยาอี้เหมือนเหยียบแผ่นน้ำแข็งพลาดตกลงไปในแม่น้ำเย็นยะเหยือก

“ทะ ท่านอ๋อง”

เขาหันมาประจันหน้านางจ้องเข้าไปในดวงตา

“ข้าเคยถูกเด็กผู้หญิงคนหนึ่งช่วยไว้ นางป้อนข้าด้วยยาราคานับหมื่น”

“แต่เจ้ารู้หรือไม่เพื่อสืบหาว่านางเป็นใคร ตลอดหลายปีข้าผลาญเงินไปนับแสน”

‘สะ แสน’ คราวนี้หยาอี้นัยน์ตาพร่าพรายคล้ายจะตายลงให้ได้

“เห็นหรือไม่ ข้าเป็นชายที่ทุ่มเทมากผู้หนึ่ง”
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 696 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #262 Tongmam (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 19:45
    ถามนะคะ ประโยคที่ว่า หากหลานชายรับราชการ จะเป็นการเสริมเขี้ยวเล็บให้ฝ่ายตรงข้าม คืออะไร ไม่ใช่ดีกับฝ่ายตนเหรอ
    #262
    0
  2. #261 kannika6112 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 08:27
    เป็นเอ็นดูชายหนุ่มผู้ทุ่มเท สายเปย์ที่แท้ทรู 555
    #261
    1
    • #261-1 mujiii(จากตอนที่ 15)
      15 ตุลาคม 2563 / 18:51
      งานหลัวสายเปย์ เทรนด์นี้มาแรงค่ะ55
      #261-1
  3. #190 MapleSy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 09:49

    55555ชอบๆๆๆเปิดตัวเร่วๆๆ

    #190
    1
    • #190-1 mujiii(จากตอนที่ 15)
      3 กันยายน 2563 / 14:10
      ดีใจที่ชอบ ขอบคุณมากคร่า55
      #190-1
  4. #113 Sureepond9585 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 20:12
    ท่านอ๋องรู้แล้วแน่เลย
    #113
    0
  5. #93 Meomeo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 11:48
    55 น่าร้ากก
    #93
    1
    • #93-1 mujiii(จากตอนที่ 15)
      3 สิงหาคม 2563 / 21:04
      แอบเข้าห้องสาว นี่น่ารักใช่ป่าว อิอิ
      #93-1
  6. #46 apollean (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 10:16
    แมวของข้า โอ้ยๆ
    #46
    0
  7. #15 nill_ar (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 23:46

    ทุ่มเทฝุดๆๆ

    #15
    1
    • #15-1 mujiii(จากตอนที่ 15)
      7 กรกฎาคม 2563 / 08:22
      พี่ท่านไม่แจกอ้อยค่ะ แต่ให้ทั้งไร่ อิอิ
      #15-1
  8. #14 ปูโพธาราม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 20:29
    ถ้าคิดจะทวงละก็ต้องถามว่าชีวิตท่านมีค่าเท่าใด
    #14
    1
    • #14-1 mujiii(จากตอนที่ 15)
      6 กรกฎาคม 2563 / 21:01
      ไม่มีทวงค่ะ พี่ท่านเป็นคนดี อิอิ 😜
      #14-1
  9. #13 RedKate069 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 20:20
    พ่อบุญทุ่ม
    #13
    1
    • #13-1 mujiii(จากตอนที่ 15)
      6 กรกฎาคม 2563 / 21:00

      อันนี้ต้องให้เค้าแหล่ะค่ะ อิอิ
      #13-1