โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 12 : ละเว้นข้าบ้างเถิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 632 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63

การเข้าเฝ้าในรัชสมัยจูหยง นั้นกำหนดให้ขุนนางเข้าเฝ้าปรึกษาราชการ สามวันหนึ่งครั้ง ประชุมใหญ่ขุนนางสิบห้าวันหนึ่งครั้ง นอกนั้นเป็นการประชุมสภาที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน ประชุมแม่ทัพ และวาระพิเศษอื่นๆ

วันนี้ไม่มีการประชุมขุนนาง ไทเฮาจึงจัดงานชมบุปผาในอุทยานหลวง บุตรีขุนนางขั้นสาม คุณชายตระกูลสูงและขุนนางเลือดใหม่ต่างเข้าร่วมในงานนี้ เพื่อชมบุปผาและหญิงงาม

หยาอี้ไปร่วมงานพร้อมกับหลิวซื่อ เมื่อไปถึงทั้งสองจึงไปนั่งร่วมกลุ่มกับไป๋ซื่อ และฮูหยินคนอื่นๆ วันนี้หยาอี้ยังคงไม่ได้ปักปิ่น นางแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมสีเขียวอ่อนปักลายดอกอิงเถา รวบผมสองข้างผูกด้วยเชือกแดง ผู้คนต่างสงสัยว่าเหตุใดหยาอี้จึงยังไม่ปักปิ่น หลิวซื่อจึงอ้างเรื่องสกุลฟู่ หยาอี้เป็นเด็กสาวที่มีสัญญาแต่งงานแล้ว ไม่จำเป็นต้องรีบปักปิ่นแต่อย่างใด

“สกุลฟู่อยู่ไกลถึงชายแดน จักให้หยาเอ๋อร์แต่งไปไกลเยี่ยงนั้นได้อย่างไร” ซุนฮูหยิน เป็นภรรยาของหนึ่งในห้าหมอหลวงประจำพระองค์ สนิทกับสกุลจูอยู่บ้างจึงกล้าถามละลาบละล้วง

“ข้าเห็นคุณชายฟู่ตั้งแต่เด็ก เป็นบุรุษที่เพรียบพร้อมคนหนึ่ง คุณหนูฟู่ก็เป็นสตรีงดงามมารยาทเรียบร้อย หากจื่อเสวียนถูกตาต้องใจ แต่งมาเมืองหลวงก็ได้เช่นกัน ข้ากับใต้เท้าจูยังต้องดูๆไปอีกเสียก่อน”

เมื่อไทเฮาเสด็จมาถึง งานชมบุปผาได้เริ่มขึ้น

คุณหนูทั้งหลายต่างแต่งกายด้วยชุดผ้าพริ้วยามเยื้องย่างขยับตัว ดูราวกับผีเสื้อดุจผีเสื้อขยับปีก ช่างเข้ากับบรรยากาศชมดอกไม้ร่ายรำอ่อนช้อยประกอบดนตรีรื่นรมย์ยิ่งนัก

ไป๋ซวงออกไปแสดงพิณต่อหน้าพระพักตร์ เป็นการเปิดฉากที่งดงาม เสียงชื่นชมจากฝั่งบุรุษดังลอดมาถึงฝั่งสตรี เห็นทีงานชมบุปผาครั้งนี้ไทเฮาจะเฟ้นหาทั้งน้องสะใภ้ ว่าที่สามีและว่าที่ภรรยาให้คุณชายคุณหนูสกุลไป๋ เงื้อหน้าไม้ได้วิหคหลายตัวในคราเดียว

หลังจากนั้นหยางหรงปรากฎตัวข้างไทเฮา หยาอี้รับรู้ได้ถึงประกายฆ่าฟันของเหล่าสตรี ปะทุขึ้นรอบกาย หยาอี้เป็นคนตระกูลแพทย์หาใช่ตระกูลขุนนาง จึงไม่มีความคิดจะชิงดีชิงเด่นกับผู้ใด ได้แต่ลอบชมความบันเทิงอย่างเงียบๆ

คุณหนูหยูบุตรสาวเสนาบดีฝ่ายซ้าย คุณหนูเซี่ยบุตรสาวอำมาตย์เซี่ยหัวหน้าสภาที่ปรึกษา คุณหนูเหลยบุตรสาวราชครู คุณหนูชวีบุตรสาวเสนาบดีฝ่ายขวา คุณหนูเถียนบุตรสาวเสนาบดีกรมพิธีการ คุณหนูฉู่บุตรสาวแม่ทัพใหญ่ เป็นบุคคลที่ต่อสู้ฟาดฟันกันแย่งตำแหน่งชายาเอกหรงอ๋องกันถึงพริกถึงขิงในชาติที่แล้ว แต่สุดท้ายความพยายามของทุกคนกลับสูญเปล่า สายน้ำนี้ไร้ไมตรียิ่งนัก

เมื่อการแสดงความสามารถของทุกคนจบลง ก็ถึงเวลาที่บุรุษในงานไปเลือกดอกไม้มามอบให้สตรีที่โดดเด่นที่สุดในงาน

หญิงสาวทั้งหลายต่างหลบไปหลังผ้าม่านโปร่ง มองเห็นได้รางๆ มีนางกำนัลถือตระกร้าอยู่ด้านหน้า ติดป้ายชื่อไว้ หากบุรุษคนใดอยากพูดคุยผ่านม่านสามารถทำได้

จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดังตุ๊บ ที่หลังม่าน

“แย่แล้ว คุณหนูไป๋เป็นลม”

หยาอี้ที่นั่งอยู่กับหลิวซื่อห่างจากที่ลงคะแนนพอสมควร เมื่อได้ยินดังนั้นนางจึงรีบวิ่งไปหาหญิงสาว หยาอี้วิ่งแหวกกลุ่มบุรุษและนางกำนัลเข้าไปจนได้ ตอนนี้ไม่มีใครสนใจขนบจารีตใดๆทั้งสิ้น

“พี่ซวงซวง”

ผ้าม่านถูกเปิดกว้าง หญิงสาวหน้าซีดเซียวนอนอยู่บนพื้นหญ้า สาวใช้ตาแดงกล่ำนั่งอยู่ข้างผู้เป็นนาย มีบุรุษนั่งคุกเข่ากำลังจับชีพจรให้นางอยู่

“พี่ใหญ่” ใช่แล้วเขาคือจูจื่อฉี ที่อยู่แถวนั้นพอดีจึงมาถึงคนเจ็บก่อนน้องสาว

เขาหลุบตา เพ่งสมาธิไปที่ปลายนิ้ว

“หยาเอ๋อร์ เงียบก่อน”

เมื่อจื่อฉีตรวจเสร็จ หยาอี้รอฟังด้วยใจจดจ่อ

“คุณหนูไป๋ถูกพิษ แต่พิษไม่ร้ายแรง คุณชายไป๋รบกวนท่านอุ้มคุณหนูไป๋ไปสำนักหมอหลวงกับข้าน้อย”

เมื่อไป๋ซวง ไป๋ซื่อจื่อ และจื่อฉีจากไป ทุกคนโดนกักตัว ไทเฮาโกรธจัด ด้วยเพราะเรื่องเกิดอยู่ใต้จมูกพระนาง

ใต้เท้าสืบคดีมาที่อุทยาน เมื่อตรวจดูพบว่าพิษถูกทาไว้บนจานขนม

เมื่อรู้ว่าปัญหาอยู่ที่ขนม หยางหรงจึงออกคำสั่ง

“ไปเรียกนางกำนัลที่เชิญจานมา น้องอ้าวเจ้าอยู่เฝ้าที่นี่ก่อน ข้าจะไปตรวจที่ห้องเครื่อง” ดวงตาคมจ้องมาที่หยาอี้ ทำเอานางชาไปทั้งตัว

“ขอเชิญคุณชายรองจู และคุณหนูจูไปข้าด้วย”

หยาอี้อยากอาละวาด ตีอก ชกหัว คุกเข่าวิงวอนฟ้าดินยิ่งนัก

‘ท่านละเว้นข้าสักเรื่องบ้างมิได้หรืออย่างไร’

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 632 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #109 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 19:37
    น้องคงงง “เกี่ยวไรด้วยฟะ” !!!!!
    #109
    0