โอกาสฟ้าชะตาบทใหม่

ตอนที่ 1 : เกาจื่อปีที่สาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 877 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

ยามที่’หยาอี้’รู้สึกตัวนั้น นางรู้สึกสบายไปทั้งร่าง

แต่น่าแปลกที่เตียงของหมอหญิงในสำนักแพทย์อำเภอเหมาซานจึงนุ่มฟูกว่าทุกวัน ยกเว้นว่านางมิได้นอนเตียงสำนักแพทย์

‘ถูกต้อง มันไม่มีทางเป็นเตียงของสำนักแพทย์ แถมมีแต่กลิ่นสมุนไพรหอมชื่นใจ ที่แสนจะคุ้นเคย’

ร่างน้อยถลึงพรวดขึ้นมา มองสำรวจไปรอบอย่างตกตะลึง

‘นี่มัน เรือนเก่าข้าที่เมืองหลวงนี่’

นางจากเมืองหลวงไปตั้งแต่อายุ สิบเอ็ดปีเพราะกบฎฉินอ๋อง บัดนี้นางอายุ 17 ปี กำลังอยู่ระหว่างตะเวนรักษาคนป่วยสั่งสมประสบการณ์กับ’จื่อเสวียน’ พี่ชายคนรองของนาง

สกุล’จู’ ของหยาอี้นั้น เป็นสกุลแพทย์ที่มีประวัติยาวนานกว่าสามร้อยปี บ้างรับใช้ราชสำนัก บ้างเป็นหมอชาวบ้าน บ้างเป็นเจ้าของไร่สมุนไพร บิดาของหยาอี้นั้น เป็นหมอหลวงขั้นหนึ่ง 

ปีที่มีกบฎ บิดาสิ้นชีพเพราะปกป้องหยางกุ้ยเฟยและองค์ชายเจ็ด บิดาขัดขวางโจรกบฏเพื่อถ่วงเวลาให้บุตรชายคนโต’จื่อฉี’ พาพระนางองค์ชายน้อยและราชนิกุลบางส่วนหลบหนีไป ยัง’หนานโจว’เขตปกครองตระกูลหยาง 

จื่อฉีอยู่ที่หนานโจว สองปี จนกระทั่ง เจิ้นกั๋วกง ‘หยางหรง’ รวบรวมไพร่พล ล้มล้างกบฎฉินอ๋องสำเร็จ จึงให้องค์ชายเจ็ดครองราชย์เป็นฮ่องเต้น้อย หยางกุ้ยเฟยเป็นไทเฮา เจิ้นกั๋วกง เป็นหรงอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน

จื่อฉีกลับเมืองหลวง ได้รับตำแหน่งหมอหลวงขั้นหนึ่งแทนบิดา พร้อมทั้งคฤหาสน์พระราชทาน อยู่ห่างจากวังหลวงเพียงสิบลี้

หยาอี้ จื่อเสวียน หลิวซื่อมารดา และท่านย่า อพยพจากเมืองหลวงมาจิ่วโจว ที่ห่างจากเมืองหลวงด้วยรถม้าราวหนึ่งเดือน บ้านเดิมหลิวซื่อ ระหว่างทางเพราะได้รับความตกใจ อีกทั้งรอนแรมมาไกล ท่านย่าจึงเสียชีวิตหลังจากมาถึงจิ่วโจวได้ครึ่งปี ร่างนางนอนนิ่งอยู่ในโลงไม้รอเคลื่อนศพไปฝังยังสุสานบรรพชนสกุลจู นานหลายปี

ตลอดสองปีคนเดินสารของหรงอ๋อง ทำงานได้ยอดเยี่ยมมาก จดหมายติดต่อระหว่างจื่อฉีและครอบครัว มาถึงจิ่วโจวทุกเดือนไม่ขาด จนเมื่อผ่านไปหนึ่งปีคฤหาสน์ตกแต่งเสร็จพร้อมรับทุกคนกลับเมืองหลวง นำศพท่านย่าและป้ายวิญญาณบิดาฝังไปพร้อมกัน

ระหว่างอยู่หนานโจว พี่ใหญ่ของนางได้รับหญิงสาวในตระกูลบัณฑิต นามว่า ไป๋ซวง เป็นภรรยา พี่สะใภ้หน้าตาจัดว่าเป็นหญิงงาม ท่าทางสุขุมเหยือกเย็น เหมาะสมเป็นสะใภ้ใหญ่สกุลจู  ได้ยินว่าตอนอยู่หนานโจว พี่ชายเนื้อหอมยิ่งนัก แม่สื่อมาติดต่อไม่ขาดสาย สุดท้ายได้หยางกุ้ยเฟยเป็นธุระจัดการให้ หลิวซื่อแม้จะน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้าง แต่เมื่อคลุกคลีกับไป๋ซื่อแล้วถือว่าพระนางตาถึงพอควร

ด้านจื่อเสวียน ไม่คิดจะเข้าสำนักหมอหลวง จึงชวนหยาอี้ ตะเวนรักษาคนป๋วยตามเมืองต่างๆ ถ้าเป็นบริเวณใกล้เมืองหลวง หยาอี้จะไปด้วย ถ้าไปไกลกว่านั้น จื่อเสวียนจะไปคนเดียว หลิวซื่อมิได้ขัดขวางอย่างใด เพราะถือว่าบุญกุศลยกให้บิดาและท่านย่า สองพี่น้องจึงทำเช่นนี้เรื่อยมาจน หยาอี้บัดนี้อายุ 17

อายุ 17 แต่ไม่มีคู่หมาย นับเป็นปกติของสตรีสกุลแพทย์ ส่วนใหญ่มักเกี่ยวดองกันในหมู่สกุลแพทย์ด้วยกันเอง ไม่ปะปนกับสายขุนนางบุ๋นบู๊ ดุจน้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง แม้แต่ฮ่องเต้ก็ไม่ยุ่งเรื่องนี้ อย่างหลิวซื่อและสามีผู้ล่วงลับ เพราะรุ่นพ่อแม่สนิทสนมกัน จึงได้แต่งงาน ส่วนหยาอี้ คงไม่แคล้วเป็นคนในสำนักหมอหลวงสหายกับจื่อฉี หรือท่านตาท่านยายนางเป็นคนจัดหาให้ นับว่าสตรีในสกุลแพทย์ของต้าหนิง มีความกดดันเรื่องคู่ครองน้อยกว่าสตรีสกุลอื่นหลายขุม

หยาอี้ นึกทบทวนความจำสุดท้าย ก่อนจะมาโผล่ที่นี่

นางจำได้ว่าระหว่างกำลังรักษาคนไข้อยู่ หญิงสาวรู้สึกอ่อนเพลีย ชีพจรเต้นผิดจังหวะ จึงรีบไปนอนในห้องพัก ก่อนหมดสติไม่ลืมสั่งสาวใช้ว่า ให้รีบไปตามพี่รองมาตรวจอาการนาง จากนั้นภาพตรงหน้าก็ดับวูบไป

“คุณหนู ตื่นเถิดเจ้าค่ะ”

เสียงที่คุ้นเคย แต่ไม่ได้ยินมานาน มือขาวเนียน แหวกม่านกั้นเตียง  ดวงหน้าที่โผล่มาทำเอา หยาอี้อ้าปากค้าง

“พี่ชุ่ยเออร์ มาที่นี่ได้อย่างไร มิได้อยู่จิ่วโจวหรือ”

อีกทั้งนางยังดูเด็กลงหลายปี

ชุ่ยเออร์ บัดนี้ดูเหมือนเด็กสาววัยไม่ถึงปักปิ่น ทั้งที่ตอนนี้ควรจะอยู่ในวัยเลยยี่สิบแล้ว

“คุณหนูพูดอันใด เหตุใดบ่าวต้องอยู่จิ่วโจวด้วยเจ้าค่ะ”

ก่อนหยาอี้จะกลับมาเมืองหลวง หลิวซื่อจัดการให้ชุ่ยเออร์ออกเรือนไปแล้วนี่นา ระ หรือว่า

ร่างน้อยของหยาอี้พุ่งถลาจากเตียงราวลูกธนู ขาสั้นๆ ไร้เรี่ยวแรงของนาง ทำให้ร่างล้มไปกองกับพื้น 

นางเคยแข็งแรงราวกับม้าป่า เหตุใดจึงปวกเปียกเช่นนี้ได้เล่า

“คุณหนู คุณหนูเจ้าค่ะ ใครก็ได้ไปเชิญฮูหยิน”

หยาอี้ตะเกียกตะกายหนีมือสาวใช้ จนไปถึงหน้าคันฉ่อง

‘นี่มันนี่มันนี่มัน’

ภาพที่สะท้อนตรงหน้าคือตัวนาง แต่มิใช่นางตอนนี้

“ปีนี้ปีอะไร” มือของหยาอี้จับหน้าจับตัว เปะปะไปทั่ว

“คุณหนู”

“บอกข้ามาปีนี้ปีอะไร”

“ปะ ปีเกาจื่อที่ 3 เจ้าค่ะ”

เกาจื่อที่สาม เกาจื่อที่สาม

“แปดขวบ ตอนนี้ข้าแปดขวบ”

“เจ้าค่ะ ปีนี้คุณหนูของบ่าวแปดขวบแล้ว”

สามปี ก่อนจะเกิดกบฎฉินอ๋อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 877 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

263 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #216 bakakmam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 19:58
    น่าติดตาม
    #216
    2
    • #216-1 mujiii(จากตอนที่ 1)
      11 กันยายน 2563 / 15:55
      ขอบคุณมากคร่า
      #216-1
    • #216-2 หลิน (จากตอนที่ 1)
      30 กันยายน 2563 / 22:23
      ขอทางเข้าโหน่อย😬

      ขอบคุณคร่า
      #216-2
  2. #214 Mameaw555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 13:18
    มาอ่านย้อนอีกรอบรอคร้า
    #214
    1
    • #214-1 mujiii(จากตอนที่ 1)
      11 กันยายน 2563 / 15:54
      อ่านไปรัวๆค่ะ55
      #214-1
  3. #192 0890854561 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 21:06
    ทะลึ่งพรวด
    #192
    0
  4. #41 apollean (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 09:28
    ขอบคุณค่ะ เปิดเรื่องมาน่าติดตามมากค่ะ
    #41
    0