MINE เจ้าชีวิต [YAOI]

ตอนที่ 8 : #เจ้าชีวิตของผม CHAPTER 07 | ดูแล 2 | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 422 ครั้ง
    24 ส.ค. 61


เพลงมันไม่เล่น Auto แล้วนะคะ อยากฟังให้กดเล่นเองเด้อ
อยากให้ฟังเพลงตอนอ่านไปด้วย เพื่อเพิ่มอรรถรสจ้า
ปล. เพลงน่าจะฟังได้เฉพาะคนอ่านในคอมพ์นะคะ



#เจ้าชีวิตของผม
.




CHAPTER 07
- ดูแล 2 -
เมืองเหนือ X เมืองน่าน

เมืองน่าน Part

ผมจิกมือกับผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อเขาประคบแผลและทายาให้จนเสร็จ จากนั้นก็มีอะไรเย็นๆ วางลงมา เหมือนว่าเขาเอาผ้าห่อน้ำแข็งมาประคบให้เบาๆ

การกระทำของคุณเหนือมันทำให้ผมอดสงสัยในความหมายไม่ได้ เพราะปกติเขาเหมือนจะไม่สนใจผม ไม่ใส่ใจอะไรทั้งนั้น เขาทำร้ายผม...แม้มันจะไม่รุนแรงขนาดผมมานอนซมแบบนี้ก็เถอะ ที่ทำดีกับผมเพราะสงสารหรือเปล่านะ แต่เขาจะมาสงสารผมทำไม ในเมื่อผมเป็นคนทำให้คุณแพรบาดเจ็บแบบนั้น ถึงผมจะไม่ได้ตั้งใจ แต่มันก็เกิดเรื่องไปแล้ว ความจริงเขาควรจะโกรธผมด้วยซ้ำไป

แล้วที่บอกให้ผมร้องไห้ออกมาบ้าง... เพื่ออะไรล่ะ

เพื่อให้เขาเห็นผมว่ามันอ่อนแอเหรอ

ผมไม่อยากอ่อนแอไปมากกว่านี้แล้ว... ไม่อยากให้เขามาทำดีแบบนี้ด้วย

มันเจ็บ

 

ไม่นานนัก เตียงยวบลงนิดหน่อย ก่อนที่ผมจะลืมตามาเห็นว่าเขาทิ้งตัวนอนลงข้างๆ

ใบหน้าคมคายถูกแสงจากหน้าต่างเหนือหัวไล้มันดูงดงามราวกับภาพวาด เขามองตาผม และไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมา นอกจากนอนจ้องตากันเงียบๆ

จนสุดท้ายในเกมจ้องตานี้ ผมเป็นฝ่ายแพ้ เพราะอ่อนล้าเกินกว่าจะลืมตามองเขาต่อไปแล้ว

ผมหลับลงไปในที่สุด โดยที่มีเขานอนอยู่ข้างกาย...

 

ผมตื่นขึ้นมากลางดึก ด้วยความหิว และปวดหัว ปวดเนื้อ ปวดตัวจนขยับแทบไม่ได้ เหงื่อแตกพลักจนเหนียวตัวไปหมด ...ตอนนี้คุณเหนือไม่ได้นอนที่นี่แล้ว ผมขยับมองไปรอบๆ ห้องก็ไม่เห็นเขา เดาว่าน่าจะกลับบ้านใหญ่ไปแล้วล่ะ

ทว่าพอมองนาฬิกา พบว่ามันเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆ แล้ว

เวลานี้คงไม่มีข้าวทาน ประตูบ้านใหญ่ก็น่าจะปิดแล้วด้วย

...เฮ้อ... เบื่อแบบนี้ชะมัด คงต้องทนไปก่อนละมั้ง

นี่เหมือนว่าผมจะป่วยด้วยสิ เพราะเหงื่อออกแถมยังปวดหัวมาก บวกกับรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ตลอดเวลา

แต่ถ้าได้ดื่มน้ำหน่อยก็คงดีขึ้นมั้ง

เมื่อคิดได้แบบนั้นผมค่อยๆ พยุงร่างกายที่บอบช้ำของตัวเองลุกขึ้นจากเตียง ทว่าก็ต้องนั่งพักค้างไว้แบบนั้นเพราะเจ็บแผล และเวียนหัวจนเหมือนจะล้มลงไปอีกรอบ

ผมกัดฟันทนและลุกขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกไปนอกห้อง

เปิดประตูออกมา เห็นว่ามีใครบางคนนั่งอยู่ด้านนอก ในมือเขาคีบบุหรี่ที่ปล่อยควันสีเทาหม่นลอยละล่องในอากาศ เขาเหม่อมองไปด้านหน้าราวกับกำลังคิดอะไรสักอย่างอยู่ ...คุณเหนือไม่ได้กลับไปบ้านใหญ่ แต่มานั่งหน้าบ้านงั้นเหรอ

และพอเขาได้ยินเสียงว่าผมออกแล้วก็หันมามองเล็กน้อย จากนั้นก็หันสูบบุหรี่ต่ออีกนิดหน่อย ก่อนจะขยี้มันและทิ้งไป ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้น เขาเดินตรงมาหาผม พร้อมกับถามขึ้นมาทำลายความเงียบระหว่างเรา

จะไปไหน

หะ...หาน้ำดื่มครับ

กลับไป เดี๋ยวเอาไปให้

...ผมพยักหน้าน้อยๆ และเดินกลับเข้ามาในห้อง รอให้คุณเหนือเอาน้ำมาให้

หน้าซีดแบบนี้ ไม่สบายเหรอเขาถาม และใช้หลังมืออังหน้าผากผมขณะที่ผมกำลังดื่มน้ำอยู่ เล่นเอาผมแทบสำลักเลย เพราะคุณเหนือไม่เคยมาทำอะไรแบบนี้กับผม เขาแทบไม่เคยห่วงอะไรด้วยซ้ำ ไม่ว่าผมจะเป็นยังไงน่ะ ...ท่าทางแปลกไปจนผมอยากจะถามเขาสักหน่อย ว่าสรุปแล้วที่มาทำดีกับผมแบบนี้ เพื่ออะไรกันแน่

คะ...คุณเหนือ

อะไร?

ผมมีเรื่องอยากถามคุณเหนือ...

อืม

ทำไมอยู่ๆ ...ถึงมาทำดีกับผมล่ะครับ ปกติคุณไม่ได้สนใจผม...ไม่ใช่แบบนี้

แล้วไม่ดีเหรอ?

...

ผมไม่รู้เหมือนกันว่ามันดีหรือไม่ดี ...ถามว่าชอบไหมที่เขามาทำดีด้วย มาใส่ใจ มาดูแล มันก็ดีละมั้ง แต่ในเวลาเดียวกัน ผมก็รู้สึกเสียใจที่สุดท้ายแล้ว เขาก็ต้องไปแต่งงาน และเขาคงไม่มีวันมารักคนอย่างผมได้

คุณเหนือเคยบอกชัดเจนแล้วว่าผม...ก็แค่...ที่ระบายอารมณ์เท่านั้นเอง

...ฉันแค่อยากจะทำ ไม่มีเหตุผลอะไร แค่อยาก

เหรอครับ

...

ขอบคุณนะครับอย่างน้อยๆ ก็มีช่วงเวลาดีๆ ให้จดจำล่ะนะ

...

...แต่ผมว่าเราไม่ควร...ทำแบบนี้แล้วนะครับ คุณเหนือจะ...ทำร้ายอะไรผมก็ได้ตอนนี้ แต่ผมแค่อยากพูดตรงๆ กับคุณเหนือสักครั้ง

...

...คุณเหนือเองก็กำลังจะแต่งงาน แล้วเรื่องของเรามันก็...ผิดต่อคุณแพร ผมไม่อยากอยู่ในสถานะนี้...ผม...อักลำคอผมถูกเขาเอื้อมมือมาบีบรัดอย่างแรง

เคร้ง... แก้วน้ำในมือร่วงลงไปแตกกระจายที่พื้น เป็นเวลาเดียวกันกับที่ผมถูกเขาดันกดให้นอนราบลงกับเตียง

แรงบีบที่ลำคอมันทำให้ดวงตาผมพร่าเบลอ และร่างกายเริ่มรู้สึกชา เหมือนจะขาดอากาศหายใจตายไปในตอนนี้

ที่เขาทำแบบนี้ เพราะเขา...กำลังโกรธที่ผมหยิบเรื่องนี้มาพูดอีก...

แต่มันก็จริงไม่ใข่เหรอ... เรื่องของเรามันควรจบตั้งแต่ที่เขามีคุณแพรไหมเข้ามาแล้ว

คนที่ตัดสินใจจะหยุด...หรือไปต่อมันไม่ใช่น่าน แต่เป็นฉัน

อืออ!”

แล้วถ้ายังหยิบเรื่องนี้มาพูดไม่เลิก รู้ใช้ไหมว่าจะเจออะไร

แค่กๆ...หลังจากพูดจบเขาก็สะบัดมือออกและถอยไป ทิ้งผมให้นอนไอโขลกบนเตียง ทั้งร่างกายที่ร้าวระบมไปหมด ตอนนี้คุณเหนือคนเดิมกลับมาแล้ว คนที่ไม่สนใจ ไม่แคร์ว่าผมจะเป็นหรือตาย เขาเดินออกจากห้องนอนนี้ไป... คิดว่าคงจะกลับบ้านใหญ่ ส่วนผม...ก็ทำได้แค่ร้องไห้ และลูบลำคอตัวเองเบาๆ อยู่บนเตียง

ทำไมเขาไม่ปล่อยผมไปสักที...

 

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

ผมยืนมองตัวเองในกระจกเงาบานยาวภายในห้องอยู่นาน... มองตัวเองในชุดสูทสีเรียบที่ไม่เคยใส่มาก่อน เนกไทผมก็สวมไม่เป็น แม้จะพยายามหลายครั้งแล้วก็ตาม เลยได้แค่เก็บมันเข้ากระเป๋า ว่าจะรอเข้าบ้านใหญ่แล้วไปให้แม่บ้านช่วยดูให้สักหน่อย

ไวใช่ไหมล่ะ... แค่หนึ่งอาทิตย์ ก็เวียนมาถึงวันงานแต่งงานคุณเหนือแล้ว

งานถูกจัดที่บ้าน เป็นบริเวณสวนหน้าบ้าน ซึ่งเป็นลานกว้าง มากพอที่จะรับแขกได้มากมาย การ์ดคุมเข้มมากพอสมควรจากที่แม่บ้านเล่ามา ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าธุรกิจจริงๆ ของบ้าน จิราวิวัณ คืออะไรกันแน่ แต่ทุกครั้งที่เข้าออกบ้านใหญ่ จะเห็นการ์ดยืนตามจุด ไม่ก็ต้องมีคนดูแลรักษาความปลอดภัยตลอด

 

ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ได้พบคุณเหนือเลย เขาไม่ได้ได้เข้ามาหาผมที่นี่ และผมก็ไปแค่เอาอาหาร แต่ส่วนมากแล้วแม่บ้านจะเอามาให้มากกว่า พวกเธอรู้ว่าผมถูกตีน่ะ เลยหมั่นเอายา เอาอาหารมาให้ ดูแลอย่างดีเหมือนเดิม โดยไม่สนใจสถานะจริงๆ ว่าผมไม่ได้มีความสำคัญขนาดต้องมาดูแล

คุณน่านคะ เสร็จหรือยังคะ คุณท่านเรียกแล้วนะคะ แขกเหรื่อมากันเยอะเลยแม่บ้านเคาะประตูและตะโกนบอก มันทำให้ผมต้องเร่งจัดระเบียบตัวเองก่อนจะเดินตามเธอไปโดยลืมผูกเนกไทให้เรียบร้อย

จนกระทั่งมาถึงบ้านใหญ่ และพบว่าเหล่าแม่บ้านวิ่งกันวุ่นเลย ถึงรู้ว่าตอนนี้คงไม่มีใครสามารถมาดูแลเรื่องเนกไทให้ผมได้แน่ๆ

แค่ติดกระดุมให้เรียบร้อย ใส่สูททับดีๆ ก็คงไม่มีปัญหาหรอกมั้ง

 

ผมไม่รู้พิธีของงานเท่าไหร่นัก ได้แค่นั่งมองอยู่ห่างๆ ...นี่น่าจะเป็นพิธีแบบไทย เพราะคุณแพรสวมชุดไทยสีสวย เข้ากับสูทคุณเหนือ ...นั่งมองพวกเขายิ้มให้กัน และสวมแหวน... มองรอยยิ้มคุณเหนือที่ผมไม่เคยได้เห็น มองไปรอบๆ พบแต่ความยินดีของแขกผู้ใหญ่ที่มาร่วมงาน

ทั้งที่ผมควรจะยินดี ทว่าตอนนี้ผมอยากหนีไปจากตรงนี้

ไม่อยากมองภาพที่มันเหมือนมีดที่กรีดลงมากลางใจ...เหมือนภาพที่เขากำลังจูบหันเบาๆ และหันไปรับพรจากผู้ใหญ่

ผมจิกมือกับกางเกงตัวเองอย่างแรง ขบกัดฟันแน่น และฝืนมองภาพตรงหน้า ...ก่อนจะยิ้มเมื่อถูกมองมา ยิ้มว่าเหมือนผมยินดีกับพี่ชายตัวเอง ซึ่งกำลังแต่งงานและไปสร้างครอบครัวกับใครคนอื่น ที่ดูแล้วเหมาะสมกับเขามาก...

มันเจ็บปวดก็ตรงที่เขาดูเหมาะสมกับดีนั่นล่ะ

 

ผมนั่งจนจบพิธี และขอตัวออกมา คุณท่านบอกว่าให้ผมมาอีกครั้งตอนเย็น เพราะจะเป็นงานเลี้ยง

แต่ก่อนจะได้ออกมา ก็ถูกดึงเอาไว้ก่อน ด้วยคุณท่านทั้งสอง

ลูกชายคนเล็กนี่หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเชียวนะครับ

ขอบคุณค่ะ แกชื่อเมืองน่านน่ะค่ะ เมืองน่าน สวัสดีคุณหยางสิลูก

สะ...สวัสดีครับ

...ผมถูกพาไปให้คนอื่นทำความรู้จักมากมาย จนมาถึงคนคนหนึ่งที่ดูดุดัน ไม่ต่างจากคุณเหนือเลย เขาน่าจะมากับแม่ของเขาล่ะมั้ง

สวัสดีค่ะ คุณหญิง งานวันนี้ต้องขอโทษทีนะคะที่ดิฉันดูแลได้ไม่ทั่วถึงเลย

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ตาเหนือนี่โตมาได้พ่อจริงๆ นะคะ หล่อเหลาเชียว แถมยังได้ภรรยาสวยอีกต่างหาก

ขอบคุณแทนตาเหนือแกด้วยนะครับ แล้วก็ขอบคุณที่คุณหญิงให้เกียรติมาร่วมงานนะครับ

ยินดีมากเลยค่ะ ...ว่าแต่คนนี้ ลูกชายคนเล็กหรือเปล่าคะ หน้าตาน่าเอ็นดูเชียว

สวัสดีครับผมรีบยกมือไหว้ทันที ก่อนจะเหลือบตามองอีกคนซึ่งก็มองมาที่ผมอยู่เหมือนกัน

จ้ะ เมืองน่านใช่ไหมจ๊ะ?

ชะ...ใช่ครับ

ท่าทางแกจะขี้อายนะคะเนี่ย

แกไม่ค่อยได้เจอคนเท่าไหร่น่ะค่ะ เลยขี้อาย

อ่า ลืมแนะนำไปเลยเนอะ นี่พี่ภีม ลูกชายฉันเองจ้ะ ภีมทักน้องหน่อยสิลูก

ครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะเมือง...พี่ภีมเอื้อมมือมาจะจับมือผม ด้วยความเงอะงะ ผมเลยมองไปที่คุณท่านทั้งสอง คุณท่านพยักหน้า ผมถึงจะเอื้อมมือไปจับกับเขาเพื่อทักทาย ทว่ามือผมยังไม่สัมผัสถูกมือเขาเลย ก็มีใครบางคนมายืนกันเอาไว้ซะก่อน

สวัสดีครับคุณหญิง

...คุณเหนือ

อ้าว เจ้าบ่าวมาแล้ว หล่อเชียวเราวันนี้

ขอบคุณครับ แต่ผมขอตัวน้องก่อนนะครับ แต่งตัวไม่เรียบร้อยเลย

จ้ะท่าทางทุกคนคงจะงงๆ ที่อยู่ๆ คุณเหนือก็โผล่มาแบบนี้ พร้อมกับดึงตัวผมออกจากวงสนทนา เขาพาผมมาจนถึงห้องน้ำหลังตัวบ้าน ก่อนจะดันผมให้เข้าไปด้านใน จากนั้นก็ปิดประตูล็อค...

คะ...คุณเหนือ

ห้ามทำความรู้จักกับมัน

มะ...มัน?

ไอ้ภีม

...

แล้วทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อย

...อ่อ ผม...ใส่เนกไทไม่เป็นน่ะครับ พอดีวุ่นๆ เลยไม่มีแม่บ้านช่วยใส่ให้เลย

ฉันใส่ให้เขาดึงเนกไทจากมือผมที่หยิบออกมาไป และคล้องมันรอบคอเสื้อ ก่อนจะผูกให้ผมช้าๆ ในขณะที่ผมไม่กล้าแม้แต่จะสบตาคุณเหนือ แต่สายตามันไปอยู่ที่แหวนที่นิ้วนางของเขาที่สวมอยู่แทน

...คุณเหนือแต่งงานแล้ว

เขามีเจ้าของเป็นตัว เป็นตนแล้ว

...

เสร็จแล้ว

ขอบคุณครับ...งั้นผมขอตัว...อ๊ะยังไม่ทันที่ผมจะได้หนีไปไหน คุณเหนือดันร่างผมให้แนบชิดกับผนังห้องน้ำ ก่อนจะเบียดร่างกายมาแนบชิดกัน และที่ทำให้ผมตกใจไปมากกว่านั้นคือเขาใช้มือโอบรอบเอวผมแล้วยกขึ้น คุณ...

กอดไว้

แต่...

เร็วๆ

ครับ

ขาก็เกี่ยวไว้ด้วย

...

ผมต้องทำตามเขา เพราะเหมือนว่าถ้าผมดื้อ เขาก็พร้อมจะปล่อยให้ผมร่วงไปเหมือนกัน

...มองฉันแบบนั้น เป็นอะไร?

เรา...

ไม่ควรทำแบบนี้?เขาทวนคำที่ผมอยากจะพูดช้าๆ ชัดๆ ทีละคำ ก่อนจะยื่นใบหน้าเข้ามาหา แต่ผมรีบหันหน้าหนีก่อนที่ริมฝีปากเราจะสัมผัสกัน กลายมาเป็นริมฝีปากเขากดจูบลงบนแก้มของผมแทน ...ทำไมจะทำไม่ได้

ไม่เอา...ไม่เอาคุณเหนือ

...น่าน

ไม่...

ฉัน...ไม่ได้รักแพร

“!!!”

ไม่เคยรัก ไม่คิดจะรัก

...ผมนิ่งเงียบไปสักพักใหญ่ๆ หลังจากที่เขาพูดออกมาว่าไม่ได้รักคุณแพรไหม แต่...

...แต่อะไรเขาถามกลับมาเสียงแผ่วเบา ก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าลงมาที่ลำคอของผม มันทำให้ซึ่งบ้าจี้อยู่แล้วต้องหดคอหนีเขาและเผลอปล่อยมือจากการโอบรัดคำคอเขาเอาไว้มาดันอกอีกคนอกไปแทน ...ตอนแรกผมคิดว่าตัวเองจะร่วงไปแล้วซะอีก แต่แขนอีกคนที่โอบรัดเอวผมอยู่มัน...ไม่ปล่อยให้ผมร่วงลงไปแต่อย่างใด “ตอบ

แต่คุณก็แต่งงานกับคุณ...ฮื้ออ...ไม่...

ไม่อะไร

คุณเหนือ...วันนี้...อึก วัน...วันแต่งงานคุณนะ!”

เสียงดังขนาดนี้ อยากให้คนอื่นรู้เหรอว่าเราทำอะไรกัน

...ไม่...ไม่ครับ

อืม งั้นก็เก็บเสียงดีๆ

คุณ...ละ...แล้วคุณเหนือ...รักใคร ถ้าไม่ได้รักคุณแพร

 

 





100%




เรื่องนี้อาจจะอัพช้าไปบ้างนะคะ
เพราะเวลาเขียนมันต้องบิ้วอารมณ์นานมาก แบบมากๆ บางวันอารมณ์ไม่มาก็เขียนไม่ได้เลย คือนั่งค้างนานมาก พยายามนานมาก 555 สุดท้ายก็ล่ม ฮือออ
ด้วยพล็อต และอารมณ์เรื่องง่ะ 5555 เขียนทีไรมีน้ำตาไหล ปวดใจตลอด
เราคิดว่าถ้าเราบิ้วตัวเองให้อินได้ และเขียนไปอินเองได้ คนอ่านก็จะอินตามได้ไม่ยาก
เพราะงั้นรอหน่อย อย่าเพิ่งเทหนูนะ หนูจะพยายามอัพบ่อยๆ งุงิ


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kim so hyun gif
Related image
Related image

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 422 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,378 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2370 Zhuting13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 02:38
    ทำไมรู้สึกรำคาญน่านว่ะ....555
    #2,370
    0
  2. #2357 Ineedtoreed (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 09:13
    เลิศ ม่วน
    #2,357
    0
  3. #2345 rbgdlsn957 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 12:35
    ความสัมพันธ์แบบนี้เรียกว่าอะไรน่ะ เห้ออออน่านน
    #2,345
    0
  4. #1326 chatthidakaraket (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 14:10
    ฮือออสงสารน่านนน
    #1,326
    0
  5. #1324 salammy2546 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 10:47
    โอ้ยยย เจ็บบบ
    #1,324
    0
  6. #1027 BeCraZy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 22:38
    อะคุณเหนือก็คือไปพั๊กกกกกกกกกก งงไปหมดแล้วค่ะ
    #1,027
    0
  7. #994 Mayayo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 19:46
    /เอาเท้าก่ายหน้าผาก
    #994
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #755 น้ำมูกหนืด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 08:05
    เพราะมีเหตุผลหลายอย่างที่ทำให้เหนือแสดงความรักแบบดีๆแบบเปิดเผยไม่ได้แน่ๆ รู้สึกค่อนข้างมั้นใจว่าอิพี่ชอบน้องงง
    #755
    0
  10. #729 MamoTie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 11:24
    โอ้ยยยยยสงสารน้อง
    #729
    0
  11. #521 baekbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 19:18
    เกือบจะดีแล้วเชียวถ้าเหนือไม่ฟิวขาดขึ้นมาอีก ...ว่าแต่ภีมเป็นศัตรูของเหนือหรอ หรือเป็นเพื่อนที่รู้นิสัยกันดี ถึงไม่อยากให้น่านรู้จัก // วันนี้งานแต่งตัวเองแท้ๆยังมาทำแบบนี้กับน่านอีก
    #521
    0
  12. #456 preeyakamold (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 07:16

    อิภีมนี่ร้าย อย่าทำไรน้องน่านนะ/ปกป้อง

    #456
    0
  13. #441 sunsweets (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 06:56
    เดาอารมณ์ตาพี่ไม่ได้เลยขึ้นๆลงๆ
    #441
    0
  14. #437 LuckanaKhowson (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 22:46
    วันแต่งงานนะเว้ยยย-พี่เหนือ5555 ใจเยนๆ
    #437
    0
  15. #434 MNminnie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 22:33
    สงสารน้องงงงงง
    #434
    0
  16. #430 TheSoiy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 21:10
    ฮืออออเขินทำไมก็ไม่รู้บ้าจีงงงง
    #430
    0
  17. #429 newsily (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 21:03
    สงสารน้อง
    #429
    0
  18. #428 dutchmill2105 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 19:08
    หื้อออ อย่าทำแบบนี้
    #428
    0
  19. วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 17:44

    จะเอายังไงกันแน่คุณเหนือ

    #425
    0
  20. #423 LittleWaew (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:37

    อารมณ์ขึ้นๆลงๆนะคุณเหนือ

    #423
    0
  21. #421 Aiiyaya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 12:29
    ถ้าสารภาพว่ารักน้องน่านนี่ เจ็บตามๆกันเลยทั้งพี่ทั้งน้อง
    #421
    0
  22. #419 n_ok_namo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 10:49
    พี่เหนือช่วยชัดเจนด้วยเถอะ สงสารน้อง หน่วงใจไปหมดแล้ว
    #419
    0
  23. #416 แบคคุ ^><^ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 07:57
    สงสารน้อง
    #416
    0
  24. #413 Kellee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 06:56
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วหน่วงสุดๆ ไปเลยตั้งแต่ตอนแรกยันตอนนี้ เอาใจช่วยน้องน่านให้หนีจากบ้านนี้ตลอด 555555
    #413
    1
    • #413-1 Phalitamilk (จากตอนที่ 8)
      24 มิถุนายน 2561 / 00:34
      เชียร์เหมือนกันเลยค่ะ555
      #413-1
  25. #412 Honey (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 05:39

    ใจบางไปหมดแล้วน้องเหนือ ร้องไห้ตามเกือบทุกตอนเลยค่ะ รอซื้อเล่มนะคะ สู้ๆนะคะคนเขียน

    #412
    0