MINE เจ้าชีวิต [YAOI]

ตอนที่ 6 : #เจ้าชีวิตของผม CHAPTER 05 | เรื่องของคืนแรก | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 508 ครั้ง
    17 มิ.ย. 61


เพลงมันไม่เล่น Auto แล้วนะคะ อยากฟังให้กดเล่นเองเด้อ
อยากให้ฟังเพลงตอนอ่านไปด้วย เพื่อเพิ่มอรรถรสจ้า
ปล. เพลงน่าจะฟังได้เฉพาะคนอ่านในคอมพ์นะคะ



#เจ้าชีวิตของผม
.




CHAPTER 05
- เรื่องของคืนแรก -
เมืองเหนือ X เมืองน่าน

ผมเงียบไปสักพัก ...พยายามข่มตานอน แต่ไม่ว่ายังไง มันก็นอนไม่หลับ

เขาไม่เคยนอนกอดผมแบบนี้ ผมก็เลยไม่ชิน แต่ก็ไม่ปฏิเสธหรอกว่าผมรู้สึกดีที่ถูกคุณเหนือกอด มันรู้สึกอบอุ่น รู้สึกดีจนไม่อยากให้เวลาเหล่านี้ผ่านไป หรือนอนหลับไป ผมรู้สึกอยากจะจำความรู้สึกที่ถูกกอดเอาไว้มากกว่า

คุณเหนือครับ

ผมมีสิ่งหนึ่งที่อยากรู้ และอยากถามเขามานาน และตอนนี้เหมือนคุณเหนือจะอารมณ์เย็น และคงไม่ดุผม ถ้าหากผมถาม ...ถ้าไม่ถามตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะถามตอนไหนเหมือนกัน มันคงไม่มีโอกาสแบบนี้ง่ายๆ แล้ว

ทว่าพอถูกผมเรียก เขากลับถอนหายใจออกมาเสียงดัง จนผมเกร็งไปชั่วขณะ เพราะท่าทางเหมือนเขาจะไม่พอใจอีกแล้ว

ผมเลยเลือกที่จะเงียบ เก็บคำถามนั้นกลับมาเป็นความสงสัยเหมือนเคย

เรียกทำไม มีอะไรก็ว่ามาสิ

...

...น่าน

คืนนั้นที่...คุณเหนือเรียกผมไป...คือ...คำถามนี้ผมกำลังสำคัญตัวเองผิดไปหรือเปล่านะ

อ่า ให้ตายสิ พอจะถาม กลับเรียบเรียงประโยคไม่ถูก เพราะไม่ว่าจะพูดแบบไหน มันก็เหมือนว่าผมหลงตัวเอง

หมายถึงคืนแรกที่ฉันเรียกหาน่านน่ะเหรอ

คะ...ครับ

...อยากได้คำตอบใช่ไหมว่านอกจากเซ็กส์แล้วเพราะอะไร

เฮ้อ...เขาอ่านผมขาดเลยล่ะ ผมจะถามแบบนั้นเลย ผมอยากรู้ว่าคุณเหนือคิดอะไรอยู่

...อื้ม

มันมีแค่เรื่องเซ็กส์เท่านั้นแหละ

...

ไม่มีอะไรมากกว่านั้น ฉันก็แค่อยาก...ตอนนั้นมันไม่มีใครที่จะสนองได้เท่ากับน่าน ก็แค่นั้นเอง

คำตอบของเขามันทำให้ผมยิ้มมุมปากตัวเอง ...ยิ้มที่ไม่ได้ยิ้มออกมาเพราะรู้สึกดี แน่สิ ใครมันจะไปรู้สึกดีกับการที่ตัวเองเป็นได้แค่เครื่องมือระบายความใคร่ของคนอื่นล่ะ

จริงๆ ผมน่าจะรู้ตัวเองก่อนถามแล้วนี่นะ ...น่าจะรู้ตั้งแต่แรกแล้ว

ที่ผมยิ้มก็เพราะผมกำลังยิ้มเยาะในความโง่เง่าของตัวเองไง ก็รู้อยู่ว่าคำตอบมันต้องทำให้ผมเจ็บอยู่แล้ว ผมก็ยังฝืนจะถามออกไป อาจจะเพราะลึกๆ ผมกำลังคาดหวังคำตอบที่ให้ความสำคัญกันมากกว่านี้

ทว่า...ความจริงก็คือความจริง

“…เข้าใจแล้วครับ

เข้าใจว่าผมมันเป็นได้แค่นี้จริงๆ

ฟึบ... อยู่ๆ เขาก็คลายอ้อมกอดออก และลุกขึ้นนั่งหันหลังให้กับผมที่นอนอยู่ นานหลายนาทีเลยกว่าคุณเหนือจะพูดอะไรสักอย่างออกมา “กลับห้องตัวเองไป

...

แล้วอย่าถามอะไรที่เหมือนจะสำคัญตัวเองแบบนี้อีก

...

ฉันไม่ชอบ

ผมค่อยๆ กำมือเข้าหากันแน่นจนกลายเป็นหมัด หมัดที่อยากจะยกขึ้นมาชกหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อดึงสติกลับมา ทว่าผมทำได้แค่คลายมือออกและยันกายลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะขยับลงจากเตียง จากนั้นก็เดินออกจากห้องเขามาเงียบๆ โดยที่ไม่เอ่ยอะไรออกไปอีก

 

กริก...

ประตูบานใหญ่ที่เชื่อมห้องของเขากับผมปิดลง ร่างกายผมก็ทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวหมดแรงทันที

น้ำตาที่ฝืนเก็บมันเอาไว้ ค่อยๆ ไหลออกมาจากดวงตาของผม แต่ผมไม่ได้เช็ดมัน ผมปล่อยให้มันไหลออกมา...อยู่แบบนั้น

ผมไม่เคยร้องไห้ให้เขาเห็น ผมฝืนตลอด

น้ำตาสักหยดของผม เขาไม่เคยเห็นมันเลย... และคงจะไม่มีวันได้เห็น

ผมอ่อนแอมาเยอะแล้ว อย่าให้น้ำตาของผมมันแสดงออกให้เขาเห็นเลยว่าผมมันขี้แพ้

แต่...เจ็บจัง

หัวใจของผมมัน...เจ็บจังเลย

 

วันต่อมา

ผมยืนมองตัวเองอยู่นานหน้ากระจกเงาใบใหญ่ มองตัวเองในชุดใหม่ที่ทางคุณท่านให้แม่บ้านช่วยเตรียมเอาไว้ให้ ...เหมือนว่าผมจะต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่เลย หรือไม่ก็สักพักใหญ่ๆ ซึ่งผมเองก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ผมไม่กล้าขัดใจคนที่ให้ชีวิตใหม่ผมหรอก อย่างน้อยๆ ชีวิตตอนนี้ก็น่าจะดีกว่าชีวิตในบ้านเด็กกำพร้าล่ะนะ

นานหลายนาทีกว่าผมจะผละออกจากกระจก และเดินออกมาจากห้องเพื่อทานอาหารเช้า

และเมื่อผมออกมา ก็เห็นกับใครบางคนที่กำลังเดินไปหาคุณท่าน ...มุมที่ผมมองคือจากชั้นบน มองลงไปยังชั้นล่าง เห็นคุณเหนือที่ยืนข้างๆ กับผู้หญิงคนนั้นซึ่งผมว่าคงจะเป็นว่าที่ภรรยาเขา

ผมไล่มองอย่างพินิจพิจารณาอีกคน

เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาดี ผมยาวสลวย และยิ้มน่ารัก ดูสดใส ...แล้วก็เหมาะกับคุณเหนือดี

แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ผมก็ต้องยอมรับนั่นแหละ ว่าเขาสองคนเหมาะสมกันมาก

 

...เห็นทีเช้านี้คงต้องรอให้พวกเขาทานอาหารกันเสร็จก่อนแล้วผมค่อยลงไปทานซะแล้ว

กลับเข้าห้องก่อนดีกว่า

 

กริก... อา ร้องไห้อีกแล้วเรา

อดทนไว้ทิม...อดทนไว้ผมบอกตัวเอง ด้วยชื่อที่ติดตัวก่อนจะมาบ้านหลังนี้

ชื่อที่พี่เลี้ยงคนหนึ่งตั้งให้ และผมรู้สึกคุ้นเคยมันมากกว่าชื่อเมืองน่าน ที่แม้จะคล้องจองกับชื่อเมืองเหนือ ชื่อที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนี้ แต่จริงๆ กลับไม่เลย

ผม...รู้สึก ...โดดเดี่ยว

ยากจัง ที่แม้จะบอกให้ตัวเองอดทน ให้เข้มแข็ง แต่พอนึกถึงภาพที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่ ผมก็อ่อนแออีกครั้ง

...และอีกครั้ง

 

ก๊อกๆ... เสียงเคาะประตูมันทำให้ผมตกใจและรีบผุดกายลุกขึ้นยืนทันที ผมรีบยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาออกไปลวกๆ ก่อนจะเปิดประตูออก

พบกับแม่บ้านที่ยืนรอด้านหน้า คุณน่านคะ คุณท่านเรียกให้ไปร่วมโต๊ะอาหารเช้าค่ะ

ผม...ผมเหรอ?

ใช่ค่ะ

ครับ ผมจะ...ตามไป

 

ผมกลับเข้าห้องมาล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะลงไปที่ห้องอาหาร พบคุณท่านทั้งสอง คุณเหนือ และว่าที่ภรรยาของเขาที่นั่งกันพร้อมหน้าพร้อมตา พอเธอหันมามองผมก็รีบยกมือไหว้ทันที เพราะดูแล้วเธอน่าจะอายุมากกว่าผม

หนูแพร นี่เมืองน่าน...น้องชายตาเหนือ น่าน นี่ พี่แพรไหม...พี่สะใภ้เรา

ยะ...ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณ...พะ...พี่แพร

ยืนทำอะไรตรงนั้นล่ะ มานั่งสิคุณท่านบอก ผมเลยรีบเดินไปและเลือกนั่งฝั่งตรงข้ามคุณเหนือกับคุณแพร

ดีจ้ะน้องน่าน หน้าตาน่ารักนะเราเนี่ย

ขอบคุณครับ

แต่ท่าทางขี้อายจังเลย

เริ่มทานเถอะ เดี๋ยวต้องออกไปดูแหวนอีกไม่ใช่เหรอคุณเหนือพูดขัดขึ้นมา พวกเราเลยเริ่มทานอาหารเช้ากัน

ผมไม่เคยมาร่วมโต๊ะแบบนี้ ถ้าไม่นับช่วงที่คุณเหนือยังมองผมเป็นเพื่อนเล่นช่วงเด็กๆ มันเลยค่อนข้างเกร็ง ผมไม่ได้พูดคุยอะไร แค่ก้มหน้าก้มตากินไปเงียบๆ และฟังพวกเขาคุยกัน

นี่อาจจะเป็นครั้งแรกเลยที่ผมเห็นคุณเหนือยิ้ม เมื่อคุณแพรเล่าเรื่องตลกอะไรสักอย่างให้ฟัง

เขายิ้มสวยจัง ...คงจะดีไม่น้อยถ้ารอยยิ้มแบบนั้นมีให้ผมบ้าง

แล้วน้องน่านจะออกไปด้วยกันไหม ดูแหวนเสร็จแล้วไปหาของหวานทานกัน พี่มีร้านของหวานเยอะแยะเลย ฮื่ออ คุณพ่อคุณแม่คะ รู้ไหมว่าแพรอยากมีน้องชายแบบนี้มานานมากแล้ว

ถ้าหนูแพรอยากพาตาน่านไปก็ได้จ้ะ ว่าแต่ น่านอยากไปกับพี่เขาไหม?

ไม่...ไม่เป็นไรครับ ผม...ไม่ค่อยชอบออกไปข้างนอก

แย่จัง...งั้นเดี๋ยวขากลับพี่ซื้อมาฝากนะ

เธอดีกับผมจัง

เล่นเอาผมรู้สึกผิดเลยกับความสัมพันธ์ที่เคยเกิดขึ้นกับคุณเหนือก่อนหน้านี้

แม้มันจะเป็นแค่เรื่องที่ผ่านไปแต่ละครั้งแบบไร้ความหมาย ไร้ความรู้สึกก็เถอะ

การที่เธอดีกับผมแบบนี้มัน...เหมือนบอกผมกรายๆ ว่าผมควรหยุดความสัมพันธ์และความรู้สึกนี้สักที

ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ค่อยชอบทานของหวาน

พี่เขาจะซื้อมาให้ เราก็รับไปเถอะน่า

พอคุณท่านพูดขัดขึ้นมา ผมก็รีบมองหน้าคุณแพรและยิ้มบางๆ ให้เธอ 

...ผม...จะรอครับ

 

คุณเหนือไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ แต่ก่อนที่เราจะลุกจากโต๊ะกัน สายตาของเขาจ้องมองมาที่ผม จากนั้นก็ละสายตาหนีก่อนจะเอื้อมมือไปโอบเอวของคุณแพรไหม  และเดินออกไป

...ผมมองภาพตรงหน้าด้วยความเงียบสักครู่ ก่อนที่จะระบายยิ้มออกมา

 

ที่ผมยิ้ม ก็เพื่อที่จะกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา

ผม...ยังร้องไห้ตรงนี้ ตอนนี้ไม่ได้

แม้จะทนไม่ไหวแล้วก็ตาม

 

 

 



100%

โคตรเจ็บปวด TT
สงสารน้อง
เขียนไปซับน้ำตาไป อินมาก





ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kim so hyun gif
Related image
Related image

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 508 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,378 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2306 thejathhhhhhh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:08
    แลงมากก อิเหนือทำอะไรเนี่ยยย สงสารน้อง;-; ยิ่งว่าที่เมียดูนิสัยดีอีก ฮอลลลลล
    #2,306
    0
  2. #2298 Tkktt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 00:11
    น้องน่านนน ฮือออออ
    #2,298
    0
  3. #2268 iceize (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:16
    บางทีอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็ก โตมา ออกมาหางานทำ อย่างน้อยกก็ทุกข์กาย แต่ไม่ทุกข์ทั่งกายและใจแบบนี้
    #2,268
    0
  4. #1893 Chadaponng (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 21:37
    ร้องไห้ตามน้องแร้ว
    #1,893
    0
  5. #1425 KookVjin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:43
    หน่วงมาก
    #1,425
    0
  6. #1025 BeCraZy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 22:22
    ดีอะ อ่านแล้วเจ็บปวดไปกับตัวละครมาก อินมาก555555
    #1,025
    0
  7. #986 Phpalus (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:56
    พระเอกเรื่องนี้สุดจริง5555555 โคตรจะแบบไม่เข้าใจความคิดเลยว่าคิดยังไง
    #986
    0
  8. #970 wanwisa2004 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 14:32
    หนีออกมาน้องงง
    #970
    0
  9. #960 Ployly4787 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 10:26

    ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด...และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ #แด่เมืองน่าน
    #960
    0
  10. #904 SUGA19 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 19:45
    ครอบครัวนี้มีความจริงใจสักกี่ส่วนกัน //โมโห!!!!
    #904
    0
  11. #447 NoonaVK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 17:33
    จะร้องไห้อ่ะ อยากพาน้องออกมาจากตรงนั้นจัง ฮือออออออออออ
    #447
    0
  12. #439 sunsweets (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 06:31
    น้องงงฮื่อออออิจาพี่ใจร้ายมากเลย
    #439
    0
  13. #361 baekbow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 12:54
    สงสารรรรรรรรร ทำไมเหนือใจร้ายแบบนี้
    #361
    0
  14. #319 nidakul (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 21:14
    เลวได้ใจตามที่บอกเลย ฮื่ยย!!! เกลียด55555
    #319
    0
  15. #307 namnam68 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 01:55
    สงสารน้องงงงง
    #307
    0
  16. #305 Bombam Silamanee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 14:38
    จะร้องไห้ตามเลยคุณเหนือใจร้ายมาก
    #305
    0
  17. #298 ณัฐวุฒิ กามอ้อย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 01:59

    ไม่ได้อ่านอะไรที่ทำให้น้ำตาไหลในขณะที่อ่านอย่างนี้มานานเเล้วอ่ะ ความรู้สึกของน่านถูกส่งออกมาเป็นตัวหนังสือรับรู้ได้เต็มๆชัดเจน ดีงามมาก อยากร้องไห้????????????????????

    #298
    0
  18. #295 JaALng (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 23:58
    โอ้ยนย ต้องมีแล้ว ต้องมีคนมาชอบน่านบ้างแล้ว คุณเหนือก็อยู่กับคุณแพรไปนะ ฮืออออ เจ็บหัวใจ
    #295
    0
  19. #289 ChorfaChanakan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:38
    ตะมัยคุณเหนือเหมือนเย้ยน้องน้อง แงงงงงงงงงงงงงง๊
    #289
    0
  20. #288 ChorfaChanakan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:38
    คุณแพรก็น่ารักนะ แต่ไปหาคนอื่นได้มั้ย._.
    #288
    0
  21. #286 ChorfaChanakan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:35
    ทำไมคุณเหนือไม่เห็นความน่ารักหนู~~~~~~
    #286
    0
  22. #285 ChorfaChanakan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:34
    น้องงงงงงงงงง น้องน่ารักกว่าใครเลยรูกกกก
    #285
    0
  23. #275 ใกล้กัน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 19:41
    สงสารน้อง
    #275
    0
  24. #271 แม่มดกุหลาบแดง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 19:20
    น้องน่าสงสานอ่าาาาา ToT
    #271
    0
  25. #266 nes_nes (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 19:06
    สงสารรรน่านน เราจะร้องแล้วว
    #266
    3
    • #266-1 Mubmy Fiction(จากตอนที่ 6)
      17 มิถุนายน 2561 / 19:20
      แค่จะร้องเองเหรอ งั้นต้องม่ากว่านี้ จะได้ร้อง 555
      #266-1
    • #266-3 Mubmy Fiction(จากตอนที่ 6)
      17 มิถุนายน 2561 / 19:24
      5555
      #266-3