MINE เจ้าชีวิต [YAOI]

ตอนที่ 3 : #เจ้าชีวิตของผม CHAPTER 02 | ห้ามตั้งคำถาม | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,095
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 597 ครั้ง
    3 มิ.ย. 61


เพลงมันไม่เล่น Auto แล้วนะคะ อยากฟังให้กดเล่นเองเด้อ
อยากให้ฟังเพลงตอนอ่านไปด้วย เพื่อเพิ่มอรรถรสจ้า
ปล. เพลงน่าจะฟังได้เฉพาะคนอ่านในคอมพ์นะคะ
Song :: Alec Benjamin - Let Me Down Slowly


#เจ้าชีวิตของผม


CHAPTER 02
- ห้ามตั้งคำถาม -
เมืองเหนือ X เมืองน่าน

คุณน่านชอบดอกกุหลาบกุหลาบสีขาวหรือคะ ป้าเห็นคุณน่านเอามาปลูกไว้เต็มเลยป้าแม่บ้านที่มักจะเข้ามาดูแลทำความสะอาดเรือนเล็กให้ผมเสมอ แม้ว่าผมจะปฏิเสธเพราะความเกรงใจอยู่บ่อยครั้งก็ตาม

อย่างที่ผมบอกนั่นแหละ ว่าแม้คุณท่าน ไปจนถึงคุณเหนือจะไม่สนใจใยดี ผมที่มีแค่มาใช้นามสกุลร่วมพวกเขา และอยู่ที่นี่แบบผู้มาขออาศัยคนหนึ่ง ทว่าคนงานที่นี่กลับมองผมเป็น คุณหนูอีกคนของ จิราวิวัณ

ใช่ครับ ความหมายมันดี กลิ่นมันก็หอมด้วยครับ ถ้ามันเริ่มโตเต็มที่ออกดอกสวยแล้ว ป้าจะตัดเอาไปทำบุญหรือไว้ห้องพระในบ้านใหญ่ก็ได้นะครับ

ได้เลยค่ะ ว่าแต่ความหมายของมัน?

รักครับ รักที่บริสุทธิ์

ความหมายดีอย่างที่คุณน่านว่าจริงๆ ด้วย อะ...ตายแล้ว ป้าต้องเข้าไปช่วยเตรียมอาหารเช้าที่บ้านใหญ่แล้ว ผ้าพวกนี้ ป้าจะเอามาให้ตอนมันเสร็จนะคะคุณน่าน วันนี้มีแกงเทโพของชอบคุณน่านด้วยนะคะ เดี๋ยวป้าจะตักแยกไว้ให้ แล้วไอ้เจ้าอ่องเอามาให้ที่นี่นะคะ

ขอบคุณมากครับป้า

พวกเขารู้ว่าผมไม่ชอบไปบ้านใหญ่เท่าไหร่ เลยมักจะทำแบบนี้ให้เสมอ

...แต่ความจริง ผมไม่ได้ไม่ชอบบ้านใหญ่ แต่คนที่บ้านใหญ่ต่างหากที่ไม่ชอบเจอผม ผมก็เลยไม่ค่อยไป

แบบนั้นมันเลยทำให้แม่บ้านและคนงานต่างก็คิดว่าผมไม่ชอบ ซึ่งผมไม่ได้พูดแก้อะไรทั้งนั้น ปล่อยให้พวกเขาเข้าไปใจแบบนั้นนั่นแหละ ดีแล้ว

 

ผมลืมบอกเรื่องของคืนนั้นเพิ่มสินะ... มันผ่านมาปีกว่าๆ แล้วล่ะ นับตั้งแต่ ครั้งแรกที่เกิดขึ้น

และทุกครั้งที่คุณเหนือพอใจ เขาจะไม่ชอบให้ผมนอนต่ออยู่ที่ห้องเท่าไหร่ ผมเลยต้องพยายามกัดฟันแล้วพาร่างกายที่อ่อนล้าของตัวเองกลับมาที่เรือนเล็กช่วงดึกๆ เสมอ

 

ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้ออกไปข้างนอก หรือไม่ได้เรียนเหมือนกับวัยเดียวกัน ทว่าหลายๆ เรื่องผมก็พอรู้เหมือนกัน ไม่ได้ใสซื่อขนาดที่จะไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดมันคืออะไร

แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ ผมต่อต้านเขาไม่ได้ และเหมือนว่านานวันเข้า ความรู้สึกของผมมันยิ่งทรยศตัวเอง

ผมควรจะไม่ชอบเขา ควรจะเกลียด แต่...ผมกลับรู้สึกดีที่เขาเรียกหาผม

เหมือนว่าบนโลกนี้ อย่างน้อยๆ เขาก็ให้ที่ยืนผม แม้จะแค่ไม่นานก็ตาม

ดอกไม้นี่ที่ผมให้คนงานช่วยซื้อมาให้ และผมปลูกมันเองกับมือที่บริเวณรอบๆ ตัวบ้าน ...ความหมายของมันก็ตรงกับความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณเหนือ

ชีวิตผมมีแค่เขากับคุณท่าน และคนงานที่บ้าน

แต่ความรู้สึกที่มีต่อเขามันแค่ต่างจากคนอื่นๆ ไป

ผมอยากเข้าใกล้เขา ผมชอบมองหน้าเขา ผมชอบ...ที่จะได้อยู่กับเขา แม้จะแค่เวลาไม่นานก็ตาม ทว่าเพียงเท่านั้นผมก็มีความสุขได้แล้ว

ความสุขที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากเซ็กส์ แต่เกิดขึ้นจากการใกล้ชิดกัน

ทว่านี่เป็นเวลาเดือนกว่าแล้วที่เขาไม่ได้เรียกหาผม และผมก็ไม่ได้ไปเรียกร้อง หรืออะไร ...ผมแค่ใช้ชีวิตอยู่ตรงนี้ ที่นี่ ทำเหมือนทุกๆ วัน เพิ่มเติมก็แค่ดูแลดอกไม้ที่ตัวเองเริ่มปลูก

 

และขณะที่ผมกำลังจะเริ่มรดน้ำต้นไม้อยู่นั้นเอง ช่วงที่ก้มลงหยิบที่รดน้ำ ปลายเท้าของใครบางคนก็ก้าวมาอยู่ตรงหน้าผม ผมเลยรีบเงยหน้ามองเขาทันที...

คุณเหนือ

...

คุณเหนือ!” ผมเรียกเขาอีกครั้ง ในเสียงที่ดังกว่าเดิม เพราะตกใจที่อยู่ๆ อีกคนก็คว้าแขนผมและดึงเข้าไปภายในบ้าน โดยไม่สนใจเลยสักนิดว่าผมกำลังจะทำอะไร คุณ...

เลิกเรียกชื่อฉันได้แล้ว

...อื้ออ แผ่นหลังของผมถูกดันให้ชิดกับผนังไม้ ก่อนที่เขาจะโน้มหน้าลงมาบดขยี้จูบที่ริมฝีปากของผม ...ผมยังสับสนระหว่างยอม หรือต่อต้านเขาดี เพราะนี่มันก็ตอนเช้าอยู่ แถมเรือนเล็กก็ไม่ใช่สถานที่มิดชิดอะไรขนาดนั้น ผมกลัวว่าจะมีคนเข้ามาเห็นเอา

แน่นอนถ้าคนมาเห็น หรือรู้ความสัมพันธ์เรามันก็ต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่

เพราะในสายตาคนทุกคน เราเหมือนเป็นพี่น้องกัน แม้ผมจะเป็นเพียงลูกบุญธรรมที่ไม่มีสายเลือดจิราวิวัณเลยก็ตาม ...แต่ถึงแบบนั้น มันก็ไม่ควรเกิดขึ้น หรือไม่ควรให้ใครมาเห็นทั้งนั้น

ผมไม่รู้หรอกนะว่าทำไมอยู่ๆ คุณเหนือถึงเริ่มกลับมาสนใจผมตั้งแต่หนึ่งปีที่แล้ว ทั้งๆ ที่เราไม่ได้คุยกันเลย

มันยังเป็นคำถามที่ผมไม่กล้าถามคุณเหนือจนถึงทุกวันนี้

...ผม...กลัวคำตอบ

 

อุนเอื๋อ!” (คุณเหนือ!)

เมื่อตระหนักได้ว่า เรื่องของเราไม่ควรให้ใครมาเห็น แม้คนคนนั้นจะเป็นแม่บ้าน และไม่นำเรื่องเราไปพูดต่อก็ตาม

ผมจึงยกมือดันไหล่เขาออก แต่ก็ถูกมือหนาคว้าข้อมือเอาไว้ และกดชิดกับผนังล็อคไม่ให้ดันเขาออกไปได้อีก

สิ่งที่ต่อต้านเขาได้มีแค่พยายามไม่จูบตอบและดึงดันที่จะให้เขาหยุด และร้องอื้ออึงในลำคอตัวเองเท่านั้น

 

ผมรู้สึกว่าปากตัวเองมันชา และริมฝีปากเปรอะ ...ถึงแบบนั้นคุณเหนือก็ยังไม่หยุดที่จะรุกรานผม

เขาผละริมฝีปากออกไปและจ้องหน้าผมครู่หนึ่งด้วยนัยน์ตาดุดันคู่นั้น ก่อนจะเลียริมฝีปากและเลื่อนใบหน้าต่ำลงไปซุกไซ้ลงมาบนลำคอของผม

มือที่จับข้อมือผมเอาไว้คลายออกมาเป็นกอดรัดเอวผมไปแนบชิดกับตัวเขา และอีกมือหนึ่งก็สอดเข้ามาใต้เสื้อยืดของผมที่สวมอยู่

คุณ...อะ...คุณเหนือ ไม่เอา...ไม่ใช่...ไม่ อะ

 

คุณน่านคะ อ่องเอาอาหารเช้ามาให้ค่ะ!” เสียงของ อ่อง หรือลูกสาวแม่บ้านตะโกนมาจากหน้าบ้าน มันทำให้ผมสะดุ้งโหยง และหอบหายใจหนักด้วยความที่ถูกคุณเหนือทำตอนนี้ และตกใจ คุณน่านคะ งั้น อ่องเอาไปวางให้ข้างในนะคะ

คะ...คุณเหนือ...

เขายอมหยุดและผละออกไป ก่อนจะพยักพเยิดหน้าให้ผมออกไปเอาอาหารที่อ่องเอามาให้

แต่ท่าทางเขาก็ดูหงุดหงิดมากเหมือนกันนะที่ต้องหยุด

 

คุณเหนือเดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาตัวเก่าที่ตั้งมานานแล้วในบ้านหลังนี้ ก่อนจะช้อนสายตามองผมที่จัดเสื้อผ้าตัวเองให้เขาที่หลังจากที่ถูกเขาพยายามถอดออกเมื่อครู่

อ้าว คุณชายใหญ่

...คุณเหนือไม่ได้ตอบอะไร เมื่ออ่องเข้ามาพอดี

อ่องคงแปลกใจแหละที่อยู่ๆ คุณเหนือ ซึ่งไม่เคยมีท่าทีจะมาที่เรือนเล็กเลย ...ตอนนี้กลับมานั่งในนี้ได้

อ่องวางตรงนี้นะคะคุณน่าน

ดะ...ได้...ขอบใจมากนะอ่อง

ค่ะ ว่าแต่คุณชายใหญ่จะรับอาหารเช้าพร้อมกับคุณน่านเลยไหมคะ เดี๋ยวอ่อมเอามาให้อีกชุด

ไม่ต้อง

อ๋อค่ะ งั้นอ่องไปก่อนนะคะอ่องยกมือไหว้คุณเหนืออย่างนอบน้อมและเดินออกไป ทิ้งให้ผมได้อยู่กับคุณเหนือแค่สองคนอีกครั้ง

...และพออยู่แบบนี้ ถูกเขามองอยู่ด้วย มันทำให้ผมหายใจไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่

อึดอัด...

เสร็จแล้วค่อยมากิน

แต่...

ไปที่ห้อง

...ผมยังคงยืนนิ่งกับคำสั่งของเขา

คือผมไม่เข้าใจว่าอยู่ๆ ทำไมเขาถึงมาแบบนี้ไง ทำไมอยู่ๆ...คุณเหนือ คุณเหนือ!”

พลัก!

ร่างของผมถูกคนที่ลุกขึ้นและสาวเท้าเดินเข้ามาผลักจนกระแทกกับผนังไม้ของบ้านเสียงดังจนเจ็บ และเขายังเข้ามาหยุดมือที่ลำคอของผม บีบและดันจนแผ่นหลังผมชิดกับผนังบ้านอีกครั้ง ข้อตกลงเราคืออะไร

อึก...

ไม่ดื้อ เชื่อฟัง...ใช่ไหม?

...คะ...ครับ

แล้วทำไมถึงไม่เชื่อฟัง

...

ทำ...ไมเขาเน้นทีละคำและเพิ่มแรงบีบที่ลำคอของผม ...จนอากาศเริ่มเหือดหายไป และแทนที่ด้วยความเจ็บ ผมที่ยกมือขึ้นมาจับที่หลังมือเขาเบาๆ เหมือนจะร้องขอให้คุณเหนือปล่อยมือออกไปก่อนที่ผมจะขาดอากาศหายใจตายไปจริงๆ ...ตอบ

ผม...ขะ...ขอโทษ

...ข้อตกลงคืออะไร

เขาถามย้ำอีกครั้ง และคลายแรงบีบลง ทำให้ผมหายใจสะดวกมากขึ้น

ผมพยายามตั้งสติและตอบเขากลับไปทีละข้อ

ผม...ต้องเชื่อฟังคุณเหนือ ผม...ต้องไม่ดื้อกับคุณเหนือ...ผม...ผมเป็นของคุณเหนือ

แล้วเมื่อกี้ฉันสั่งน่านว่าอะไร?

...ปะ...ไปที่ห้อง

...อืม

ผม...ผมจะไปครับผมไม่อยากถูกเขาทำร้าย

มันเจ็บ...ทั้งตัวและใจ

...และไม่ใช่ว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น มันเคยเกิดขึ้นหลายครั้ง

ผมถึงกลัว

ทว่าตอนที่เขาคลายมือไป ปลายนิ้วผมสัมผัสถึงอะไรบางอย่างที่นิ้วอีกคน และพอมองก็พบว่ามันเป็นแหวน...ที่ดูมีราคาแพง แถมยังสวมอยู่ที่นิ้วนาง...และผมรู้ความหมายของตำแหน่งมัน

ผมเงยหน้ามองคุณเหนือและก้มลงมองแหวน

คุณเหนือ...แหวน...คุณเหนือจะแต่งงานเหรอครับ?

ไม่ใช่เรื่องที่น่านจะมาตั้งคำถาม

แต่ถ้าคุณเหนือจะแต่งงาน เราทำแบบนี้มันไม่ถูก...

เพี๊ยะ!

.

.

.

ใบหน้าผมหันไปตามแรงตบของฝ่ามือใหญ่...จากนั้นความเจ็บ และชาก็ค่อยๆ กลืนกินครึ่งหนึ่งของใบหน้า บริเวณที่ถูกฝ่ามือของคนตรงหน้าฟาดลงมาเต็มแรง

ผมค่อยๆ ยกมือที่สั่นเทาของตัวเองขึ้นมาจับแก้มเบาๆ และหันหน้ากลับมา แต่รอบนี้ผมไม่กล้าเงยหน้ามองเขาแล้ว ผมทำได้แค่ก้มหน้านิ่ง และไม่ยอมปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา

ใช่แล้ว...ผมไม่เคยร้องไห้ให้คุณเหนือ หรือใครเห็นเลย

ตอนนี้ก็เช่นกัน ผมกักเก็บน้ำตาตัวเองเอาไว้ ไม่ยอมให้มันไหลออกมาสักหยด แม้จะเจ็บแค่ไหนก็ตาม

ไป ที่ ห้อง

คำสั่ง...

ครับ...ที่ห้ามมีการต่อต้าน

และการมีชีวิตอยู่โดยที่ไม่สามารถตั้งคำถามอะไร และต่อต้านอะไรได้เลย มันน่าสมเพชดี

 

ความรู้สึกของผมที่มีต่อเขาก็เช่นกัน...

 



100%



Related image
Related image



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 597 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,378 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2365 souvany7218 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 23:00

    เจ็บบบบ

    #2,365
    0
  2. #2359 Midories (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 10:40
    สงสารน้องงงง พี่ใจร้าย
    #2,359
    0
  3. #2341 rbgdlsn957 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 08:04
    สงสารจัง แต่ชอบเชียร์ให้โดนทำร้ายบ่อยๆ 555
    #2,341
    0
  4. #2278 theskyandsea (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:58
    อ่านแค่นี้ก็สงสารน้องน่านแล้ว แงงงงง
    #2,278
    0
  5. #1796 ceyla (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 16:24

    (/ω\) สงสารน้องงง

    ≥﹏≤ แต่ก็ชอบบบบ

    #1,796
    0
  6. #1409 codykung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 01:19
    สงสารน่าน
    #1,409
    0
  7. #991 Mayayo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 19:18
    แงงงงง
    #991
    0
  8. #985 Phpalus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:32
    ลุนแลงมากกก
    #985
    0
  9. #984 MMNOEY ♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 20:09
    ปวดใจมาก แงงง
    #984
    0
  10. #902 FERN36380 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 13:33
    ทำไมทำแบบนี้อ่าา
    #902
    0
  11. #744 น้ำมูกหนืด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 02:41
    แงงงง ปวดใจจจ แต่ก็ชอบ 55555
    #744
    0
  12. #484 AUNG_SK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 22:15
    แค่พึ่งเริ่มก็น้ำตาแตกแล้ววววว
    #484
    0
  13. #444 NoonaVK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 17:09
    ฮึกกกกก เจ็บปวดหัวใจ~
    #444
    0
  14. #433 LuckanaKhowson (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 22:25
    ทำร้ายน่านทำไม..
    #433
    0
  15. #232 ์Nanny-V (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 13:21
    โอ้ยยยยยยยยย คุณเหนือออออออออออออ -คลเฬวววว
    #232
    0
  16. #154 sunsweets (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 07:48
    สงสารน้องน่านอ่ะตบน้องทำไมใจร้ายมากเลยฮื่ออออ
    #154
    0
  17. #148 LittleWaew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 10:54

    เอาแต่ใจมากเนอะคุณเหนือ หนักหน่วงทั้งการกระทำและอารมณ์ สงสารน้องน่านเราจริงๆ

    #148
    0
  18. #105 PaMNOragAmI (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 21:56
    โอ้ยยยพี่!!!! ทำไมฟินน 555
    #105
    0
  19. #103 มิมิ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 19:24

    คุณหลวงใจร้ายยย

    #103
    0
  20. #98 วรัญญา สวนโพธิ์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 15:44

    อือๆๆๆใจร้ายเกินไปแระ..ตบหน้าทำไม..น้ำตาคลอเรยค่ะสงสารๆๆเมืองน่านนนน..หน่วงๆๆ..เอามาเลี้ยงทำไม..เรียนก็ไม่ให้เรียนอ่าาา..สงสารๆๆๆ

    #98
    0
  21. #95 Chanomm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 14:44
    ร่างกาย ไม่ใช่สิ่งของ น้องน่านของพี่
    #95
    0
  22. วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 12:00

    เฮ้อออออ

    #88
    0
  23. #82 MPWh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 11:44
    หน่วงไปอีก
    #82
    0
  24. #81 Phalitamilk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 11:39

    สงสารทำงี้ได้ไง เราจะฆ่าพระเอกเอง นายเอกคู่กะเราเถอะ

    #81
    0
  25. #78 youanayou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 10:48

    แค่2ตอนก็หน่วงสุดยอด

    #78
    0