MINE เจ้าชีวิต [YAOI]

ตอนที่ 26 : #เจ้าชีวิตของผม CHAPTER 25 | ไสหัวออกไป | 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 419 ครั้ง
    5 ม.ค. 62


#เจ้าชีวิตของผม
.


CHAPTER 25
- ไสหัวออกไป -
เมืองเหนือ X เมืองน่าน

กลัวว่าถ้าเด็กเกิดมาแล้ว ตัวเองไร้ค่า เขาจะกลับมาหาผมเหรอ?ผมถามอย่างเหลืออด จริงๆ ผมก็ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นหรอก เพราะถ้าลูกของเขาเกิดมา ครอบครัวมันก็ต้องเป็นครอบครัวอยู่แล้ว ส่วนคนนอกอย่างผม ก็ทำได้แค่เฝ้ามองอยู่ไกลๆ เหมือนเดิมนั่นล่ะ

เธอไม่มีวันได้เขาคืน ไม่ มี วัน

แต่เหมือนว่าสิ่งที่ผมพูดมันจะจี้ใส่ดำคุณแพรอย่างจังเลย เธอขยับเข้ามาหาผม ท่าทางดูน่ากลัวจนผมถอยหนี แต่บังเอิญว่ามันใกล้มากจนผมเผลอยกมือผลักเธอออกเพื่อป้องกันตัว เพราะผมไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไร จังหวะนั้นทุกอย่างมันดูเหมาะเจาะไปซะหมด เพราะหลังจากที่ผมผลักคุณแพรออก ทั้งที่ไม่ได้ออกแรงเยอะ แต่เธอกลับสะดุดและล้ม...ตกบันไดไปต่อหน้าผม 


.

.

.

.

.

.

แพร!” ผมเลื่อนสายตามองไปยังเจ้าของเสียงที่ดังมาจากชั้นล่าง ก่อนเจ้าของเสียงจะวิ่งขึ้นมาบริเวณที่คุณแพรล้มลงไป แม่ง...เขามองหน้าผมนิดหน่อยก่อนจะอุ้มคุณแพรที่ร้องไห้ออกมาและพูดถึงแต่เด็กในท้อง ส่วนผมแค่ยืนมองอย่างทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะเข้าไปยุ่งหรือทำอะไรต่อดี มันกลัวไปหมด ถ้าลูกของพวกเขาเป็นอะไรเกิดขึ้นมามันก็เท่ากับผมไปฆ่าคน 

ผมทำผิด...เคยทำผิดมามากพอแล้ว ถ้าทำผิดครั้งนี้อีก ผมคงไม่กล้ามีชีวิตอยู่ต่อแน่ๆ ไม่เป็นไรนะ ใจเย็นๆ

ลูก...ลูก...

ไม่เป็นไร ลูกจะไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะแพร ใจเย็นๆพวกเขาไม่ได้สนใจอะไรผมอีก คุณเหนืออุ้มคุณแพรขึ้นก่อนจะพาเธอลงไป แต่ก่อนจะไปเขาเหลือบมองมาทางผมอีกครั้งไสหัวออกไปคำพูดที่ตอกย้ำว่าคำว่ารักของเขาก่อนหน้านี้มันเป็นแค่คำหลอกลวงเท่านั้นเอง 

ตอนนี้เขากลับไปหาครอบครัวตัวเองแล้ว และผมรู้อีกด้วยว่าไม่ว่าผมจะแก้ตัวยังไงหลังจากนี้มันก็ฟังไม่ขึ้น เพราะภาพตรงหน้ามันชัดเจนว่าผมทำคุณแพร ทำจะฆ่าเด็กคนนั้นซึ่งอยู่ในท้องของภรรยาเขา ...การเอ่ยปากไล่ด้วยมองผมด้วยสายตาจงเกลียดจงชังแบบนั้นมันสื่อความหมายออกมาชัดเจนว่าผมควรไปจากที่นี่

ผมควรไสหัวออกไปจริงๆ สักที ที่นี่มันไม่ใช่ที่ของผมสักนิด ไม่เคยใช่มาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

 

ผมออกมาจากบ้านจิราวิวัณเองในครั้งแรก โลกภายนอกมันดูน่ากลัวไปหมด ผมไม่มีที่จะไป ทำแค่แต่เดินไปเรื่อยๆ อย่างไร้ทิศทาง ของติดตัวผมมีแค่ชุดที่ผมสวมอยู่ตอนนี้เท่านั้น ส่วนอย่างอื่นผมไม่ได้เอามันออกมาด้วย เพราะผมคิดว่าตอนผมเข้ามาที่นี่ผมมาแค่ตัว ตอนไปผมก็ควรไปแค่ตัว 

ผมออกมาแบบไม่ให้ใครรู้ จากเหตุการณ์เมื่อครู่หลังจากเหล่าแม่บ้านมาดูด้วยความตกใจ พวกเธอคงคิดว่าผมแค่กลับเรือนเล็กแล้วเก็บตัว แต่จริงๆ ผมกลับมาและออกมาทางประตูหลังบ้าน

นี่ผมไม่รู้ด้วยซ้ำเลยว่ามื้อต่อไปผมจะกินอะไร ผมจะนอนที่ไหน มันมึนงงไปหมด

ในตอนนี้ผมอยากให้น้ำตาไหลออกมา ผมอยากร้องไห้เพื่อปลดปล่อยความทุกข์ใจออกมาบ้าง แต่ก็ทำไม่ได้ ความเสียใจมันคั่งค้างและจุกอยู่ด้านใน มันเจ็บจนผมอยากจะบ้าตายไปมันตอนนี้เลย แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินต่อไปเรื่อยๆ ให้ห่างไกลออกจากบ้านหลังนั้น ส่วนปลายทางจะไปจบตรงไหน ผมไม่รู้หรอก

 

ใครมันจะไปคิดว่าขั้นต่ำสุดของชีวิตจะเกิดขึ้นกับตัวเองไม่วันใดก็วันหนึ่ง ท้องฟ้ามืดแล้ว ผมทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ที่มีรถมาจอดเทียบท่าตลอดเวลา น่าจะเป็นป้ายรถ มันโทรมไปนิด แต่ก็ดีกว่าเดินต่อไปเรื่อยๆ เพราะตอนนี้ผมไม่รู้แล้วว่าตัวเองอยู่ตรงไหน เลยนั่งพักก่อน แต่พอเริ่มดึกก็มีคนจรจัดมา ผมต้องลุกหนีให้เขาแล้วก็เดินต่อไป

พอมาตอนนี้จะร้องไห้มันก็ร้องไม่ออกจริงๆ นั่นแหละ อับจนหนทางไปหมด รู้สึกว่าตัวเองทั้งน่าสมเพช และน่ารังเกียจยังไงก็ไม่รู้

ผมเดินต่อไปเรื่อยๆ จนถึงสะพานที่ทอดตัวยาว พลางเหม่อมองแม่น้ำ มันเหมือนมีแรงดึงดูดให้ผมก้าวเดินไปยังสะพานและจับราวสะพานเอาไว้ จากนั้นก็มองทอดไปด้านหน้าพลางคิดว่าถ้าผมหายไปเลยมันก็คงจะดีละมั้ง เพราะต่อจากนี้ก็ไม่รู้จะไปที่ไหนอยู่แล้ว 

ผมเกิดมาจากความไม่ต้องการ สุดท้ายก็ตายไปพร้อมกับการที่ไม่มีใครต้องการมันถูกต้องแล้วนี่นา ผมไตร่ตรองอยู่นานมาก แต่ก็ยังมองไม่เห็นทางไปต่ออยู่ดี ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่ออะไรเหมือนกัน

ไม่รู้อะไรเลย...




คุณ!” ขณะที่ผมกำลังเหยียบขั้นของราวสะพาน เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง ผมนิ่งไปและหันมองเจ้าของเสียง เหมือนเขาวิ่งมาเพราะท่าทางดูเหนื่อยหอบ ท่าทางทุลักทุเลเพราะหอบข้าวของพะรุงพะรัง ท่าทางแบบนั้นมันทำให้ผมหยุดคิดเรื่องฆ่าตัวตายไปได้ครู่หนึ่งเลย จะทำอะไรครับเนี่ย

มะ...ไม่ใช่เรื่องของคุณ

ลงมาคุยกันก่อนๆเขาก้าวมาหาผมแบบไม่กลัวอะไรเลย และตอนนั้นผมเองก็กำลังช็อคเลยไม่ได้ถอยหนีเขา จนอีกฝ่ายมาใกล้กันกับผม เขาวางถุงกระดาษที่บรรจุพวกผักผลไม้อยู่ วางแบบไม่สนใจว่ามันจะหกหรือเปล่า มานั่งคุยกันหน่อยไหม ผมรับฟังได้นะ

เรารู้จักกันเหรอครับ

ไม่หรอก แต่ผมคงรู้สึกแย่มากแน่ๆ ถ้าเกิดปล่อยให้คุณทำแบบนั้นโดยที่ไม่ห้ามหรือทำอะไรเลย

...

หิวไหม ไปร้านผมไหม ผมเปิดร้านอาหารอยู่ เดินอีกหน่อยก็ถึงแล้วเขาคุยกับผมซึ่งยังเป็นคนแปลกหน้าด้วยท่าทางเป็นมิตร ...ท่าทางแบบนี้ผมไม่เคยได้รับมาก่อนเลย และไม่คิดว่าในชีวิตนี้จะได้รับ เขาทำให้ผมไว้ใจได้ไม่ยาก เพราะในช่วงเวลาที่ย่ำแย่ที่สุดคนเราก็ต้องรับทุกความช่วยเหลืออยู่แล้ว

ผมยอมตามเขาไปทั้งที่ยังไม่รู้จักชื่อหรือรู้ว่าอีกฝ่ายคือใคร จนกระทั่งมาถึงร้านอาหารที่ไม่ไกลอย่างที่เขาบอก มันเป็นร้านอาหารเล็กๆ ร้านอาหารไทย จัดร้านน่ารักมากๆ เลย ผมยกมองไปรอบๆ ตัวร้าน ที่ตอนนี้น่าจะปิดอยู่ เพราะเขาต้องใช้กุญแจปลดล็อคประตูหน้าร้าน และภายในที่มองผ่านกระจกเข้าไปได้มีเพียงแสงไฟจากโซนครัวเท่านั้น

นั่งรอก่อนนะ ผมเอาของไปเก็บก่อน ตอนนี้มีข้าวต้มที่ทำเอาไว้เมื่อเช้าด้วย ทานรองท้องไปก่อน

ขอบคุณครับ

 

เขาเป็นคนดีมากนับตั้งแต่ที่ผมเจอมาเลยล่ะ ผมไม่อยากจะไปตัดสินว่าใครดีไม่ดีตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันหรอกนะ แต่สำหรับคนคนนี้ผมรู้สึกว่าเขามีน้ำใจ แล้วก็ใจดีมาก แถมหน้าตายังน่ารักอีกด้วย นี่ครับข้าวต้ม แหะๆ พอดีว่าผมพึ่งเปิดร้าน เลยยังไม่มีอะไรมาก น้ำครับ

ขอบคุณนะครับผมเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายอีกครั้งและเริ่มทานอาหารตรงหน้า

ผมชื่อพาครับ นี่เป็นร้านอาหารของผมเอง เพิ่งเปิดได้ไม่นาน แหะๆ อร่อยไหม?

อร่อยครับ

ว่าแต่ชื่ออะไรเหรอ?

ผมชั่งใจอยู่คู่หนึ่งว่าผมจะใช้ชื่อไหนต่อไปดี แต่คิดไปคิดมาตอนนี้ผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับจิราวิวัณอีกแล้ว ผมออกมาจากที่นั้น ...ผมในตอนนี้ไม่ใช่เมืองน่านอีกแล้ว ชื่อทิมครับผมเลือกที่จะใช้ชื่อเก่าตอนอยู่บ้านเด็กกำพร้าแทน พออีกฝ่ายรู้ชื่อผมก็พยักหน้ายิ้มๆ ท่าทางเขาเป็นคนที่มีความสุขจังเลยนะ ผมอิจฉาเขาจังเลย มันต่างจากผมมากที่อยู่บ้านหลังนั้น ความสุขที่ผมรู้สึกมันก็แค่ความสุขปลอมๆ ที่ผมได้รับมา สุดท้ายแล้วผมก็ไม่ได้มีค่าอะไรขนาดนั้น อยู่บ้านหลังนั้นผมมองย้อนกลับไปแล้วมีแต่ความทุกข์ยังไงก็ไม่รู้

ทั้งไม่เป็นที่ต้องการ ทำผิดหลายอย่าง และรักคนที่ไม่ควรรักตั้งแต่แรก

แล้วบ้านทิมอยู่ที่ไหนเหรอ

ผม... ผมไม่มีบ้านหรอก

หืม?

ขอบคุณที่ให้ผมทานอาหารนะครับ ผมขอตัวก่อนดีกว่าผมวางช้อนลงกับชามข้าวต้มที่เพิ่งทานไปได้ไม่กี่คำ ผมอยากไปจากที่นี่แล้วเพราะไม่อยากจะตอบคำถามอะไรแบบนี้

เดี๋ยวสิครับๆ ถ้าไม่อยากบอกตอนนี้ก็ไม่เป็นไรนะ ว่าแต่ตอนนี้คุณโอเคขึ้นบ้างหรือยัง?

ก็...ดีขึ้นบ้างแล้วครับ

ผมเข้าใจนะว่าสำหรับทิมผมเป็นคนแปลกหน้า แต่ผมรับฟังได้นะ ผมรู้สึกไม่ดีเลยอะที่ต้องปล่อยทิมไปแบบนั้น

...

เวลาเราทุกข์ใจอะไร พอได้ระบายบ้างมันก็ดีละนะ อย่างน้อยๆ ก็ดีขึ้น ยังไงดี ทางด้านความรู้สึกอะไรแบบ...

 

กรี๊งง...

ยังไม่ทันที่พาจะได้พูดจบ เสียงกระดิ่งที่ติดตรงประตูดังขึ้น ผมและพาหันไปมองคนมาใหม่ เขาคือผู้ชายร่างสูง ใบหน้าดูไม่ค่อยรับแขกเท่าไหร่ ในมือถือตุ๊กตาหมีสีขาวติดมาด้วย พี่เพิร์ธ! ทิม นี่พี่ชายผมเอง ชื่อเพิร์ธ พี่เพิร์ธนี่ทิม...เพื่อนใหม่ของพาเองพาแนะนำผมกับพี่ชายเขาด้วยท่าทีกระตือรือร้น ทำเอาผมทำตัวไม่ถูกเลย ก็ได้แค่ยกมือไหว้ให้กับพี่เพิร์ธที่พยักหน้าหงึกๆ จากนั้นเขาก็โยนตุ๊กตาใส่น้องชายตัวเอง

บอกกี่ทีแล้วว่าอย่าเอาไอ้ตุ๊กตาบ้านี่ขึ้นรถพี่

น่ารักออก

ไม่น่ารักท่าทางเขาจะดุเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย แต่ดูๆ ไปพาไม่ค่อยกลัวพี่ชายตัวเองเลย ตอนนี้คงมีแค่ผมแหละที่เกร็งกับสองพี่น้องที่ผมเพิ่งจะรู้จักได้ไม่นาน เมื่อไหร่จะยอมกลับบ้าน พี่จะบ้าตายอยู่แล้วนะ แม่บ่นจนไม่รู้จะบ่นยังไงแล้ว

โหยย พี่เพิร์ธก็เห็นอะว่าร้านพากำลังไปได้ดี

ได้ข่าวว่าเปิดได้สองวัน มันจะได้ดีอะไรไวขนาดนั้น

ไม่คุยเรื่องเครียดแล้ว มาทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่พาดีกว่า...ไหงสุดท้ายประเด็นมันตกมาอยู่ที่ผมอย่างนั้นล่ะ ผมยังไม่พร้อมเล่าเรื่องราวบ้าๆ ที่ตัวเองเจอมาเกือบทั้งชีวิตให้คนอื่นฟังหรอกนะ แต่สุดท้ายผมก็โดนสองพี่น้องแปลกหน้าคาดคั้นจนเล่ามา แต่เล่าไม่หมดหรอก แค่เอาคร่าวๆ ให้พวกเขามองภาพชีวิตที่ผ่านมาผมออกก็เท่านั้นแหละ มาอยู่กับพวกเราไหม!”

เพิ่งรู้จักเขาไม่ถึงชั่วโมงชวนเขามาอยู่ด้วย บ้าหรือไงพี่เพิร์ธด่าน้องตัวเองด้วยสีหน้านิ่งๆ ทำเอาผมหน้าชาไปนิดหน่อย ...นั่นสินะ เพิ่งรู้จักกันเอง

 



100%


อัพแล้วจ้า ตอนนี้อยู่ ตปท ไว้กลับไทยไปจะอัพเพิ่มนะคะ
ตัวละครที่สามเพิ่มมาล้าวว จะเป็นยังไงต่อไปน้ออออ
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นๆ นะคะ







ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kim so hyun gif
Related image
Related image

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 419 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,378 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2353 rbgdlsn957 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 01:19
    ช่างเหนือ
    #2,353
    0
  2. #2317 thejathhhhhhh (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:01
    โอโห ตัวละครมาใหม่งี้ พ้มเชียรค้าบบบบบ อิเหนือ ช่างมันไม่เคยอิน55555555555
    #2,317
    0
  3. #1582 VenusNusRunge (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 07:53

    ขอเดาว่าบักเหนือต้องกระวนการวายเพราะหาน้องไม่เจอเเน่ๆ

    น้องอยู่กับพี่เพิร์ธไปก่อนนะลูกปล่อยบักเหนือไปก่อนเลยยย

    #1,582
    0
  4. #1568 Orguzt (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:51
    พาน่ารักกก น้อนนนนนน

    น้องทิมหนีไปปป ไม่ต้องกลับไปอยู่กับอิพี่เหนือแล้วนะลูกกก
    #1,568
    0
  5. #1540 Kun Kuna (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:00

    จับยัยน้องผูกโบว์ ใส่ตะกร้าให้พี่เพิร์ธไปเลย คุรเหนือไม่ต้องมายุ่งกับน้องอีกนะ

    #1,540
    0
  6. #1532 แบคคุ ^><^ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 15:18
    พี่เพิร์ธคือพระเอกของชั้น
    #1,532
    0
  7. #1520 baekbow (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:22
    ไม่รู้จะยังไงต่อแต่ขอยัดเยียดน้องให้เพิร์ธเลยได้ไหม เกลียดเหนือมาก พาเปิดร้านอาหารแบบนี้ น่านก็ทำขนมเก่งน่าจะทำประโยชน์ได้นะ
    #1,520
    0
  8. #1472 st_ouii (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:55
    สงสารน้องมากกก เกลียดอิพี่
    ขอให้หาน้องไม่เจอ ถ้าเจอก็ขอให้น้องทำเป็นจำไม่ได้ ขอให้เหนือเจ็บบ้าง เกลียดนางแพรรรรร....อยากอ่านพาร์ทเหนือ อยากรู้ความรู้สึกที่มีกับน้อง
    #1,472
    0
  9. #1471 codykung (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:47

    รีบมาต่อนะไรทฺ์กำลังสนุกเลย
    #1,471
    0
  10. #1469 Kun Kuna (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 23:22
    รำคาญอิพี่ นิสัยแย่อะไรเบอร์นั้น น้องเจอคนดีๆใหม่ๆ ไปเหอะปล่อยให้อิพี่โง่ต่อไป
    #1,469
    0
  11. #1468 chanawanbb (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:23
    สงสารน้อง ฮรือออ
    #1,468
    0
  12. #1467 Sariei_va (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 01:01
    มาต่อเร็วๆเน้อออ ใจจะขาดรอนๆเเล้ววว 😅
    #1,467
    0
  13. #1466 n_ok_namo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 23:18
    ให้น้องได้เจอคนดีๆ ที่มาเป็นคู่กันไปเลยก็ดีนะ
    เพราะพี่ก็มีครอบครัวไปแล้วและกำลังจะมีลูกด้วยกัน
    ถึงจะไม่ได้แต่งเพราะรัก แต่ก็ต้องมีความรับผิดชอบ
    คงไม่ใช่เรื่องดี และไม่ถูกต้องถ้าวันข้างหน้าจะทิ้งเมีย
    ที่มีลูกด้วยกันแล้ว และมาอยู่กับน้อง

    น้องเองก็ทำใจไม่ได้ ถ้าต้องทำลายครอบครัวคนพี่
    อิพี่เองก็อารมณ์ร้าย แปรปรวน ปากบอกรัก

    ไม่อยากเสียน้องไป แต่ทำดีด้วยได้ไม่นาน
    พอน้องขัดใจทำให้โมโห ก็ตบตีน้องอีก
    สงสารน้อง ต้องเสียใจแค่ไหนโดนคนที่รักทำร้าย
    #1,466
    0
  14. #1465 Jishou (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 20:54
    เกลียดแพรกับเหนือ ฮืออ ทำกับลูกฉันได้ยังไงงงง!! หนีไปลูกน่านหนีไปปปปปป
    #1,465
    0
  15. #1464 Supichcha Boonthon (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:20
    ให้น้องคู่กับคนอื่นไปเล้ยยยย
    #1,464
    0
  16. #1463 Mo_2548 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 11:51

    ดีแล้วที่ออกมาลูกกก

    #1,463
    0
  17. #1462 Babyfinn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 11:04
    ออกมาจากบ้านดีแล้วทำให้คนที่ไล่ออกมาอกแตกตายไปเลยที่หาไม่เจอ
    #1,462
    0
  18. วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:26

    ไล่น้องแล้วอย่าเสนอหน้ามาให้เฟ็นนะเมิองเหนือ

    #1,461
    0
  19. #1460 Grubgrib_dee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 09:54
    อย่างน้อยก็ยังเจอเรื่องดีๆอยู่ เกลียดแพรว้อยยยย อิพิเหนือด้วย รอจ้าา
    #1,460
    0
  20. #1459 Speedyy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 09:18
    ตื่นเต้นเลยว่าจะเป็นงัยต่อไป พี่เพิร์ธนี่แหละ สวัสดีปีใหม่นะคะ
    #1,459
    0
  21. #1458 Paaaooo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 07:55

    รออออออออออออ
    #1,458
    0
  22. #1457 AesohMaelae (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 06:28
    รออ่านตอนต่อไปค่าาาาา
    #1,457
    0
  23. #1456 Besnew (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 03:48
    ก็มาดิค้าบบบบบบบ
    #1,456
    0
  24. #1455 Warisara (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 01:14

    เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นี่เลยทิม สู้ๆ

    #1,455
    0
  25. #1454 Gnarynz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 01:12
    งั้นหนูคงบ้ากว่าพา เพราะหนูรู้สึกชอบพี่เพิร์ธแล้วล่ะค่ะ!
    #1,454
    0