[ PSYCHO SET ] | STOCKHOLM SYNDROME | แอบ ตาม รัก [ YAOI ] 3P

ตอนที่ 2 : #แอบตามรัก || 2 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,926
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,560 ครั้ง
    3 พ.ค. 61



คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหา รุนแรง 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ
มันเป็นเพียงเรื่องที่ผู้เขียนจินตนาการขึ้นมาทั้งสิ้น ไม่มีเจตนาพาดพิงบุคคล สถานที่หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น (อ่านเพื่อความบันเทิง)
เรื่องนี้ 3P


2

การปฏิบัติหน้าที่ของตำรวจไทยที่ผมเจอคือ...บันทึกประจำวัน แต่ผมก็เข้าใจนะว่า กรณีนี้จะสืบจะอะไรมันก็ลำบาก ลงๆ ไปก่อนแล้วกัน ให้อุ่นใจขึ้นมาสักหนึ่งเปอร์เซ็นต์ พอออกจากสถานีตำรวจเสร็จผมก็มาเดินเล่นที่ห้างใกล้ๆ บ้านแทน เพราะวันนี้เป็นวันเสาร์ ไม่ได้เข้าบริษัท ผมว่าจะซื้อของสดเข้าไปในบ้านสักหน่อย

ผมดูเหมือนชิลใช่ไหมกับเรื่องแปลกๆ เมื่อวานตอนกลับจากที่ทำงาน จริงๆ แล้วผมนอนระแวงทั้งคืน หยิบของมีคมมาวางใต้หมอน พยายามทำตัวเองให้ตื่นและมีสติอยู่ตลอดเวลา แต่ก็นั่นแหละ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่ผมไม่ได้กะซื้อแค่ของสดนะ แต่จะเปลี่ยนพวกแม่กุญแจออกทั้งหมดเลย เพราะไม่รู้ว่าไอ้บ้านั่นมันต้องการอะไรกันแน่ ป้องกันตัวเองไว้เนิ่นๆ น่าจะโอเคมากกว่า

 

ผมกลับมาที่บ้าน และก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าประตูบ้านมันถูกเปิดอ้าอยู่ ใจผมหายวาบเลย แต่ก็พยายามตั้งสติและไปที่กล้องวงจรปิด ผมพยายามรีรันมัน พยายามทำทุกๆ อย่างแต่กลับพบว่าไม่สามารถบันทึกอะไรได้เลย เหมือนมันถูกรบกวนก่อนภาพจะกลับมาปกติ หัวใจผมเต้นโครมคราม ทั้งโกรธ ทั้งกลัว และระแวงไปหมด

คนคนนั้นแม่งคือ Stalkers ชัดๆ

เข้าบ้านผมได้ง่ายๆ แถมยังทำอะไรแบบนี้ได้อีก ผมพยายามอธิบายกับตำรวจว่าเรื่องมันใหญ่ สุดท้ายก็นั่นล่ะ ทำอะไรไม่ได้จริงๆ และขณะที่ผมละความสนใจจากจอกล้องวงจรปิดที่ติดไว้นานแล้ว ก็เห็นภาพที่ถูกวางไว้ที่เดิม ที่เดียวกับเมื่อวาน มันไม่ใช่รูปชุดเดิม เพราะรูปพวกนั้นผมไปเอาเก็บใส่ซองเป็นหลักฐานหมดแล้ว นี่มันคือภาพเซ็ตใหม่ที่ถูกถ่าย... เมื่อคืน?

เวรเอ้ย!”

และมีหนึ่งภาพที่ทำให้ผมตัวชาวาบเลยคือ... ฝ่ามือขาวสะอาดนั่นวางลงบนแก้มของผม และเขากดถ่ายมัน

 

ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้เลย เพราะผมไม่รู้ว่าคนคนนั้นคือใคร เขาเข้ามาในบ้านของผมได้ทั้งที่ผมล็อคแน่นหนาแล้ว เมื่อคืนก็เข้ามาอีกครั้ง แต่ไม่มีอะไรที่ผมเก็บเป็นหลักฐานได้เลยนอกจากรูปงี่เง่าพวกนี้ กลัวมันจะมาทำร้ายก็กลัว แต่ก็ไปไหนไม่ได้ เพราะผมไม้ได้สนิทกับเพื่อนที่ทำงานคนไหนเป็นพิเศษ ถ้าจะขอไปนอนบ้านคนอื่นสักพักน่ะได้ แต่สักพักมันคือกี่วันล่ะ

แม้ผมจะรู้สึกไม่ปลอดภัยก็เถอะ แต่ผมหนีไปไหนไม่ได้เลย

แต่ผมว่าผมพอจะมีคนที่ผมปรึกษาได้อยู่นะ

 

พอนึกถึงแล้วผมก็ต่อสายหา หมอกเพื่อนสมัยมัธยมปลาย ที่ค่อนข้างสนิทกัน แต่พอขึ้นมหา’ลัยมันก็หายไปเลย รู้สึกว่าจะไปเรียนที่ต่างประเทศ กลับมาอีกที เราติดต่อกันแค่ครั้งเดียว แต่ทุกอย่าง ทุกความรู้สึกโคตรเหมือนเดิมเลย เพราะแบบนั้น ผมถึงไว้ใจจะเล่าให้มันฟัง

 

(ว่าไง)

มึงอยู่ไหนเหรอ

(บ้านสิ มีอะไร?)

ช่วงนี้ขอไปอยู่ด้วยก่อนได้ไหมวะ ลำบากไหม

(...)

ถ้า...ไม่ได้ก็ไม่เป็นอะไรนะ

ติดต่อครั้งเดียวคือมันโทรมาหาผม ส่วนบ้านของมัน เท่าที่ผมจำได้ไม่น่าจะมีใครอยู่เยอะนะ เพราะพ่อแม่เมียอยู่ต่างประเทศถาวรเลยไง

(เกิดอะไรขึ้น)

เจอกันไหม เดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง แต่...ถ้ามึงไม่สะดวกไม่เป็นไรนะ กูแค่ลองถามดู

(เจอกันที่โรงเรียนแล้วกัน ที่เดิม บ่ายสอง)

...อืมผมตอบรับก่อนจะวางสายไป

 

โรงเรียนK

ที่เดิมที่ว่านั่นหมายถึงหลังตึกกิจกรรม ซึ่งเป็นโต๊ะม้าหินอ่อนที่ตั้งใต้ร่มเงาไม้ใหญ่ โรงเรียนนี่ ผมไม่ได้มาเลยตั้งแต่เรียนจบ พอกลับมาอีกครั้ง รู้สึกว่าอะไรหลายๆ อย่างเปลี่ยนไปพอสมควร ทว่าตรงจุดนี้กลับเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง มันเงียบ สงบ เป็นส่วนตัว

ผมมาถึงก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ และมองไปรอบๆ ซึมซับบรรยากาศเก่าๆ ของวันวาน

 

ไม่ได้เจอหมอกมาหลายปีแล้วเหมือนกันนะ

 

มันคือคนที่หน้าตาดีมาก แต่เงียบ เย็นชา ไม่ค่อยคุยเท่าไหร่ แบบนั้นแหละถึงสนิทกันได้ เพราะผมก็ไม่ใช่พวกชอบสุงสิงกับใคร นั่นเลยเป็นสาเหตุให้ผมไม่สนิทกับคนในบริษัท แต่คุยได้นะ คุยเรื่อยๆ ทว่าผมจะไม่ปล่อยให้คนพวกนั้นเข้ามาอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองมากเกินไป ผมมักจะสร้างกำแพงกันพวกเขาออกห่างเมื่อรู้สึกว่าตัวเองไม่โอเค

ข้อเสียคือเวลาเดือดร้อนก็ทำใจลำบากตอนไปขอความช่วยเหลือน่ะ

นั่งรอได้ไม่นานนัก เสียงย่ำเดินบนใบไม้ก็ดังขึ้น ผมรีบหันไป ความรู้สึกคือตื่นเต้นที่จะได้เจอเพื่อนเก่าแล้ว พอหันไปก็พบกับ หมอก...เวอร์ชั่นอายุยี่สิบกว่าๆ มันยังดูดีไม่ต่างไปจากเดิม ดวงตาสีออกดำเข้มๆ เวลามองใกล้ๆ เหมือนกับอะไรสักอย่างที่ผมบอกไม่ถูกเหมือนกัน จะเรียกว่าดูลึกลับได้ไหมนะ ใบหน้าขาวสะอาด ผิวดี เครื่องหน้าสมบูรณ์แบบ ส่วนสูงประมาณร้อยเก้าสิบได้ เจอกันครั้งสุดท้ายไม่ตัวสูงและตัวใหญ่ขนาดนี้เลย

งะ...ไงมึง

ตัวยังเล็กเหมือนเดิมเลย

มึงสูงมากเองเถอะ

อืม

นั่งก่อนๆ

...

คืองี้พอหมอกนั่งลง ผมก็เล่าให้มันฟังเกี่ยวกับเรื่องที่ผมเจอ คนฟังพยักหน้ารับฟังเงียบๆ จนผมเล่าจบ ผมรอลุ้นมากๆ ว่ามันโอเคไหมที่จะให้ผมไปนอนบ้านของมัน แบบ...ใช้ชีวิตอยู่สักระยะน่ะ ผมอยากรู้ว่าไอ้โรคจิตนั่นมันจะทำยังไงถ้าผมย้ายที่อยู่ ถ้าจะตามมากวนตีนผมถึงที่นี่คงยาก เพราะไม่ได้มีแค่ผมอยู่คนเดียว “คือ...โทษทีที่ติดต่อมาก็ขอความช่วยเหลือจากมึงเลย

มาสิ

จริงปะเนี่ย

มาอยู่ด้วยกันได้

ขอบคุณว่ะมึง ถ้าไม่ได้มึงนะ กูแย่แน่ๆ เลย

เพื่อนกัน

 

ผมพยักหน้ายิ้มๆ และชวนมันไปหาอะไรกินกันต่อ ก่อนจะจัดแจงเรื่องการกลับไปเอาเสื้อผ้า ของใช้เพื่อไปพักบ้านของหมอกชั่วคราว บ้านก็ล็อคไว้แบบนั้นแหละ เพราะของมีค่าผมจะเอาติดตัวมา มันมีไม่กี่อย่างหรอก อีกอย่างถ้าไอ้โรคจิตนั่นจะขโมย คงขโมยตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว บ้านของหมอกเป็นกึ่งๆ คฤหาสน์ อยู่ไกลจากที่ทำงานผมเล็กน้อย แต่ก็ไม่ขนาดเดินทางลำบากเท่าไหร่

มีคนงานเช้า-เย็น อาหารอะไรก็ทำตามสะดวก

อื้มบ้านมันยังเหมือนเดิมเลย มืดๆ หม่นๆ บรรยากาศเหมือนคฤหาสน์ในหนังผีฝรั่งน่ะ ช่วงผมมาเที่ยวแรกๆ ก็หลอนไปเหมือนกัน แต่พอผ่านไปสักพักก็ชิน...มั้งนะ ขอบคุณมาก

ห้องนอน...ห้องเดิมแล้วกัน ให้แม่บ้านทำความสะอาดให้แล้ว

โห ไวมาก อย่างกับรู้ว่าจะมา

หึ...อืม ที

ฮึ มีอะไรผมทำตาโตใส่หมอกเมื่อมันเรียกชื่อผม

ต้องการอะไรอีกก็บอกนะ

ดะ....เสียง...

ผมเงยหน้ามองหมอกที่ก้มคุยกับผมอยู่ด้วยความสงสัย ...ทำไมเสียงในประโนคนี้มันคุ้น ลองพูดอีกทีได้ไหม

ต้องการอะไรก็บอกไง

เสียงมันคุ้นมากๆ

 

เสียงเหมือนกับที่ไอ้โรคจิตนั่นคุยกับผมเมื่อวาน ‘ต้องการอะไรดีนะประโยคต่างกันนิดหน่อย แต่...เสียงมันคุ้นหู

สงสัยอะไรเราเหรอ

กู...

คิดว่าเราเป็นไอ้โรคจิตที่ทีเล่าให้ฟังเหรอ

เฮ้ย จะเป็นไปได้ไง ฮ่าๆๆๆ

นั่นสิ... จะเป็นเพื่อนผมได้ไง เพื่อนสนิทของผมเลยนะ ถ้ามันทำ จะทำไปเพื่ออะไร

 

...ผมคงคิดมากไปเอง คิดมากไปเองจริงๆ นั่นแหละ

 

หมอกค่อยๆ ขยับริมฝีปากหยักนั่นยิ้ม ผมมองรอยยิ้มของหมอกด้วยความรู้สึกแปลกๆ ...ปกติมันดูเป็นคนเข้าถึงยาก ลึกลับทุนเดิมอยู่แล้ว การที่ทำแบบนี้ยิ่งทำให้ดูแปลกและลึกลับมากกว่าเดิมอีก แต่ผมว่านะ ไม่ว่ายังไง หมอกก็ไม่ใช่คนโรคจิตนั่นหรอก มันยังไม่รู้เลยว่าบ้านผมอยู่ไหน ตอนขับรถพาผมกลับมาเอาของยังถามทางอยู่เลย ก็จริงที่เรื่องแบบนี้ใครๆ ก็เฟคได้ว่าไม่รู้แหละ

แต่ใจผมคิดว่ามันคือโรคจิตนั่นไม่ได้จริงๆ

...ไม่มีทางใช่เพื่อนผมหรอก

 

100%
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.56K ครั้ง

12,157 ความคิดเห็น

  1. #12145 เพ่ยฮว๋า (@0876854069) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 20:57
    หมอกคือตัวดีเลยยยย
    #12145
    0
  2. #12142 rbgdlsn957 (@rbgdlsn957) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:18
    ไม่รอด
    #12142
    0
  3. #12000 น้องหัวฟูวววว (@Minrt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 23:17
    หมอกตอนนี้นายโดนหมายหัวจากเราเเล้ว
    #12000
    0
  4. #11976 47011010510 (@47011010510) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 17:11

    หมอกชัวร์...,นายไม่รอดแน่ๆๆๆๆ

    #11976
    0
  5. #11874 ayanokira (@ayanokira) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 13:33
    ไม่น่ารอด555
    #11874
    0
  6. #11781 MyEverything (@myeverything009) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 19:48
    หมอกผู่ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง!! แต่ว่าแบบนี้เรียกเดินเข้าถ้ำเสือง่ายๆเลยนะเนี่ย
    #11781
    0
  7. #11771 kgalaxy (@kkkgalaxy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 14:50
    ชัดขนาดนี้น่าจะหมอกแล้วล่ะ
    #11771
    0
  8. #11165 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:14
    ไปดูตอนหลังๆมา เรานี่เเบบเลิกอ่านเลย เห้ย ใจเย็นจ้าไรท์ เราจะรอซื้อหนังสือทีเดียวเลยไง555 เพราะเราไม่ชอบอ่านในเว็บละไปต่อที่หนังสือมันไม่ได้ฟีลลิ่งอ่ะ5555 รอหนังสืออกเลยจ้า ไปอุดหนุนเเน่นอน สู้ๆเด้อ
    #11165
    0
  9. #10953 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 13:14
    ไม่รอดแน่ๆ
    #10953
    0
  10. #10915 milinz_zx (@milinz_zx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 12:15
    ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!!!
    #10915
    0
  11. #10833 gtr.hh (@Guitarr2944) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:52
    เอาแล้วววว
    #10833
    0
  12. #10530 i_am_a_weirdo (@i_am_a_weirdo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 12:48
    หนีเสือปะจรเข้รึเปล่า
    #10530
    0
  13. #10514 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 08:01
    มันใช่แน่ๆ
    #10514
    0
  14. #10391 LOVESIXD (@makam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 00:59
    หมอกกกกกกกกกกกก
    #10391
    0
  15. วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 00:33
    สรุปนี่วิ่งหนีหรือวิ่งมาหากันแน่คะ 5555
    #10127
    0
  16. #9574 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:33
    แต่เราว่าเป็นเพื่อนเธอแน่ๆเลย

    อยู่กับญาติไม่ได้ เพื่อนที่ทำงานไม่สนิท แล้วจะเหลือใครครับ? หมอกไง!
    #9574
    0
  17. #8632 fly_hi (@fly_hi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:06
    อาจไปได้สักพักรู้สึกว่าโรคจิตต้องคือหมอกแน่ๆ พอมาอ่านล่าสุด ยิ่งสวสัยเลย
    #8632
    0
  18. #8557 kawww1808 (@kawww1808) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 09:35
    บรรยากาศหลอนๆอะ
    #8557
    0
  19. #8274 kimimill (@kimimill) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 00:46
    ไม่ใช่ ไม่ช้ายเลยยย จริงจริ๊ง ฮิๆ
    #8274
    0
  20. #8212 .+-*-+.LOVE.CarToon.+-*-+. (@lop5) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 08:17
    โห จะบอกว่าแผนหมอกนายก็สุดยอดอ่ะ เหยื่อหลงมาเต็มๆ
    #8212
    0
  21. #8016 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 14:37
    แต่มันเหมือนจะใช่นะ--
    #8016
    0
  22. #7872 KING_Akira (@0983508651) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:30
    ที เรามาไกลเกินจะย้อนแล้วล่ะ #จุดๆนี้ต้องใช่แน่ๆ!!
    #7872
    0
  23. #7858 Loukwah (@lugva_vava) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 19:50
    อ๊ากกก สยองอ่ะ555
    #7858
    0
  24. #7846 335360 (@335360) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 12:23
    แหม่ๆๆเข้าทางเลยนะหมอก!!
    #7846
    0
  25. #7807 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 18:02
    ไม่ใช่หลอก เนอะ
    #7807
    0