[SADIST SET] BECAUSE OF LOVE รักเป็นอนันต์ [YAOI]

ตอนที่ 9 : #รักเป็นอนันต์ #นายอนัน EP. 07 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 298 ครั้ง
    27 ต.ค. 60


#นายอนัน

EP. 07
-อ้อมกอดที่โหยหา-
ขอแจ้งนักอ่านสักนิดเกี่ยวกับการอัพเดทนิยาย รบกวนอ่านหน่อยนะคะ

คือตอนนี้ระบบแจ้งเตือนเด็กดีค่อนข้างจะยุ่งยากสำหรับเรา (คนอื่นไม่ทราบค่ะแต่สำหรับเราเราว่าข้อจำกัดมันเยอะและยุ่งยากมากเกินไป) ฉะนั้นเราจะเปลี่ยนรูปแบบการอัพเดทนิยายใหม่คือ สุมมติว่าในเล่มมี 20 ตอน ในเว็บจะมี 40 ตอน คือเอา 1 ตอนในเล่มมาหักเป็นสองบทในเว็บนั่นเอง

ข้อดี ไม่ต้องตามเจิม เปิดตอนแล้วเข้ามาอ่านเนื้อหาได้เลย อัพเนื้อหาทันทีที่เปิดตอน และเนื้อหาจะแจ้งเตือนไปที่ผู้อ่านทุกครั้งที่มีการอัพเดท
ข้อเสีย ตอนในเว็บเยอะไปหน่อย และเนื้อหาต่อตอนจะสั้นลงไปนิดหน่อยเพราะอะไรย้อนอ่านด้านบนอีกครั้งค่ะ แจ้งไปครบแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

ปล. งดมาบ่นเรื่องสั้นลงอะ สั้นลง เครียด คือปกติก็อัพแบบนี้อัพทีละ 40% 70% ไม่ได้ต่างจากเดิมเลย แค่แยกไปเปิดตอนเยอะขึ้น เข้าใจกันบ้างเถอะค่ะ เราทำอะไรนิดหน่อยก็บ่นตลอด คิดว่าเราไม่เครียดเหรอเนี่ย คือเข้าใจกันหน่อยนะ ข้อร้อง ขอร้องจริงๆ จากใจ เพราะระบบมันเป็นแบบนี้เลยต้องแยกไง มันจะได้ขึ้นแจ้งเตือนตลอดเวลาอัพ
* * *

เอิร์ท Part

หนึ่งทุ่มแล้วอนันยังไม่กลับมาเลย มันทำให้ผมค่อนข้างจะเป็นห่วงน้อง เพราะปกติอนันจะไม่หายไปแบบนี้ ไม่น่าปล่อยให้ไปคนเดียวเลย ผมหยิบโค้ดมาสวมอีกครั้ง อากาศตอนนี้ยิ่งหนาวๆ อยู่ แต่อนันมักชอบแต่งตัวสบายๆ จริงอยู่ที่ช่วงสายๆ บ่ายๆ มันไม่ได้หนาวขนาดนั้นจะใส่แค่เสื้อกันหนาวธรรมดาก็ได้ 

ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ ตอนนี้ผมต้องหาอนันก่อน ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดตามแอพฯ ที่คุยกับอนันไว้ว่าจะขอเชื่อมกับเครื่องอนันเอาไว้ กรณีฉุกเฉิน เพราะที่นี่ไม่ใช่ประเทศไทย ถ้ามีอะไรผมจะช่วยทัน แต่ไม่ได้ติดเพื่อตามน้องแบบนั้นนะ

พอผมเจอก็พบว่ามันไม่ได้ไกลจากที่บ้านมากนัก ผมเลยรีบออกไป

ผมขับรถมาจอดอยู่ไม่ห่างจากจุดที่อนันอยู่ จากนั้นก็ลงไปเพื่อเดินหาเขา เพราะโทรไปอีกคนไม่ยอมรับเลย 

จนกระทั่งผมเดินมาแล้วเห็นเสื้อกันหนาวสีคุ้นตา กับร่างบอบบางที่นั่งขดตัวอยู่ ด้านหน้ามีถุงพลาสติกของมาร์เก็ตซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างจากที่นี่มากนัก 

ตัวของเขาสั่นไหว... จนผมต้องถอดเสื้อโค้ดตัวเองออกแล้วสวมให้คนที่ตกใจเล็กน้อยแล้วรีบหันมา พอเห็นว่าเป็นผม ดวงตาที่แดงก่ำค่อยคลายความตกใจออกไป

ทำไมอนันไม่กลับบ้านครับ พี่เป็นห่วงนะ

ฮึก...

เป็นอะไรครับ เล่าให้พี่ฟังได้ไหม

ผม...อึก เจอเขา

...

เขาทำเหมือนผมไม่มีตัวตนอะไรเลย...ผมเจ็บอะ ผมเจ็บ

เราจะคุยเรื่องนี้กันนะครับ ตอนนี้อนันกลับบ้านกับพี่ก่อนได้ไหม อากาศมันหนาวมากเลยนะ

อือตัวน้องมันอุ่นๆ จนผมคิดว่าอีกเดี๋ยวคงเป็นไข้แน่ๆ

ไม่ใช่ว่าผมมองไม่ออกว่าอนันรู้สึกกับนายแบบไหน โอเค การผลักไส และหวาดกลัวอีกฝ่ายมันเป็นปฏิกิริยาปกติของคนเราที่มีต่อคนที่ทำร้ายเรามาตลอด แต่มีไม่มากนักหรอกที่เหยื่อจะรักผู้กระทำ และอนันอยู่ในส่วนนั้น 

เท่าที่ผมเป็นเพื่อนกับนายมา นายไม่ใช่คนเลวร้าย แต่ก็ไม่ใช่คนดีซะทีเดียว เขาจะดีก็ต่อเมื่อต้องดี และร้ายก็ต้องเมื่ออยากร้าย ผมไม่เคยเจอส่วนร้ายนะจนกระทั่งอนันมาเล่าให้ฟัง ความจริงมันเป็นเรื่องอีกเรื่องของอนันที่ผมไม่ควรก้าวก่ายเท่าไหร่ แต่มันจะจบเรื่องนี้ในใจน้องไม่ได้ ถ้าเรื่องไม่เดินมาถึงจุดนี้

ผมไม่ใช่คนที่มองอนาคตขาดหรอก แค่พยายามคิดว่ามันควรจะเป็นแบบไหนเท่านั้นเอง

ผลลัพธ์รุนแรงกว่าที่คิด แต่ก็อาจจะดีกว่าที่คิดก็ได้ ในเมื่อคุณลุงไว้วางใจให้ผมดูแลน้อง ผมก็ต้องทำให้เต็มที่

พี่เอิร์ท

ครับ คาดเบลท์ก่อนนะอนัน ผ้าเช็ดหน้าครับ ตาเราบวมหมดแล้วเนี่ย

ผมเจ็บ

พี่รู้ครับพี่รู้ผมบอกและเอื้อมมือไปลูบหัวคนงอแงเบาๆ พี่ช่วยอนันเองนะ ไม่ต้องกังวลนะ พี่จะช่วยอนันทุกทางเลย ไม่ร้องให้ ไม่งอแงนะ ตาบวมแดงหมดเลย ไม่น่ารักเลยเนี่ย

ผมไม่ได้น่ารักหรอก

ใช่ ร้องไห้แบบนี้ไม่น่ารักเลย

...งอนอีก

ผมส่ายหัวเล็กน้อยพลางยิ้มให้กับน้อง ปิดประตูรถแล้วก็เดินอ้อมไปด้านคนขับ พาน้องกลับบ้าน กลับไปให้อาบน้ำแล้วทานยาลดไข้ นอนพักก่อนดีกว่าค่อนคุยกัน

และก็เป็นไปตามคาด เพราะเมื่อมาถึงบ้านอนันเหมือนคนไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง น้องทำตามที่ผมบอกทุกอย่าง แล้วก็ลงเอยกับการนอนซมบนเตียงแทน 

ตอนแรกผมว่าควรจะพาไปโรงพยาบาล แต่...ผมต้องรักษาน้อง อาจจะฟังดูเหมือนบ้ากับการใช้นายในการรักษาอนัน แต่ผมไม่เห็นว่ามันจะมีวิธีไหนดีไปกว่าวิธีนี้อีกแล้ว

พอน้องนอนหลับไป ผมก็ปิดไฟแล้วเปิดทิ้งไว้แค่โคมไฟเล็กๆ ข้างหัวเตียง ก่อนจะเดินออกมาหยิบโทรศัพท์กดโทรหาใครบางคน

 

(มีอะไร)

ว่างคุยไหม

(อืม)

เรื่องอนัน

(...)

 

อนัน Part

หนึ่งวันต่อมา

ผมนอนซมมาหลังจากที่พี่หมอเอิร์ทไปรับมาจากที่นั่น นั่งร้องไห้เหมือนคนโง่อะ ตอนนี้มานอนโง่แทน ไม่มีแรงจะลุกขึ้นจนรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระเขาเลย ที่จะต้องทำงานไปด้วยแล้วมาดูแลคนป่วยบ้าๆ แบบผมไปด้วย ผมอยากหาย แต่ร่างกายกับจิตใจมันไม่ไหว ผมอยากนอนแบบนี้... ไปอีกสักพัก

พี่หมอเอิร์ทพยายามชวนผมคุยนะตอนเข้ามา แต่สิ่งที่ผมทำคือเงียบแล้วขอให้เขาออกไปเพราะผมอยากอยู่คนเดียว ถามว่ารู้สึกผิดไหมที่ผลักไสน้ำใจเขาแบบนั้น มันก็รู้สึก แต่ใจตัวเองมันพัง...จะไปเอาใจใครได้วะ

อนันเสียงอู้อี้เรียกชื่อผม ผมไม่ได้ขานตอบกลับไป

...

อนัน

เสียงนี้... ทำไมมันคุ้นหู

 

ซวบ... อยู่ๆ เตียงก็ยวบลง ผมสะดุ้งสุดตัวแล้วรีบหันไปดูว่าใครมานอน หัวใจผมร่วงไปที่เท้าเลยถ้าคนที่อยู่ๆ มานอนแล้วเอื้อมมือดึงเอวผมเข้าไปใกล้ๆ นั่นเป็นพี่หมอเอิร์ท ทว่าหันไปใบหน้าผมกลับปะทะเข้ากับกลิ่นหอมที่คุ้นเคย...และสัมผัสที่เคยชิดใกล้มาก่อน อ้อมกอดนี้ที่ผมปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ผมโหยหามัน โหยหามาตลอด

แต่ถึงจะรู้สึกโหยหา คิดถึง ผมก็ตกใจนะที่อยู่ๆ อีกคนโผล่มาแบบนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เย็นชากับผมเหมือนคนไม่รู้จักกัน

พี่นาย

...

พี่...มาที่ได้ไง แล้วมานอนตรงนี้ได้ไงวะ!

ชอบให้อนันเรียกพี่แบบนี้

ปล่อยผม พี่เป็นบ้าอะไรวะผมร้องโวยวาย แต่แรงที่มีมันไม่พอที่จะผลักเขาออกไป แม่งเอ้ย โวยวายไปด้วย ร้องไห้ไปด้วย ต่อมน้ำตามันนี่มันตื้นตั้งแต่เมื่อไหร่นะ พี่ ผมบอกให้ปล่อยผมไงวะ

แน่ใจว่าอยากให้พี่ปล่อยเหรอ

ใช่!”

...

ทำไมถึงอยากให้ปล่อยนักหนา

ผม...เกลียด...ไม่...ไม่ได้รู้สึกแบบนั้น

แล้วจะพูดออกไปทำไมวะ

เกลียดพี่เหรอ

อยู่ๆ ทำไมถึงมาแบบนี้วะ เมื่อวันก่อนพี่ยังบอกอยู่เลยว่าพี่...แต่ละคำที่จะพูดออกไปมันลำบากฉิบหายเลยว่ะ และผมทำได้แค่เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น ปล่อยให้ความเงียบทำงานแทน และปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาแบบคนน่าสมเพช 

หมอนายยิ้มมุมปาก ก่อนจะใช้อีกมือมาเกลี่ยน้ำตาผมออก จากนั้นก็จุมพิตลงมาที่หน้าผากผมเบาๆ ...ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ผมคงด่า ไม่ก็ต่อย ตบตีเขาไปแล้ว ทว่าตอนนี้ผมกลับหลับเปลือกตาลงยอมให้เขาทำแบบนั้น

อนันเจ็บแค่ไหน...พี่เจ็บมากกว่านั้นเป็นร้อยเท่า

...อึก

พี่คิดถึงอนัน

...

พี่อยากกอดอนัน

...

พี่อยากจูบอนัน

...

พี่รักอนัน

...

...นี่คือความจริง



100%



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 298 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,385 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #7356 franybelphegor (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 18:41
    อ่านอีกรอบน้ำตาก็จะไหลเหมือนเดิมม
    #7,356
    0
  2. #7346 Piszerel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:45
    T_T
    .
    อนันต์นี่กรุ๊ปโอแน่ๆ...
    #7,346
    0
  3. #6796 MinamotoSakura (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 23:46
    ฮืออ..อนันต์จ๋าาา..ต่อมน้ำตาฉันเเตกมากกว่าเธอร้อยเท่าเลยนะจ๊ะ....งื่ออ ...จนเพื่อนว่าบ้า...เเต่ยังไงก็เถอะน่ะ....ก็ฉันอินอ่ะ...เนี่ยยิ้มทั้งน้ำตาเลยนะเนี่ย....
    #6,796
    0
  4. #6233 fairy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:18
    ฮืออออออ อนันต์สับสนไปอิ้กกก
    #6,233
    0
  5. #5094 Bibblegum (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 08:34
    อนันยอมรับความจริงเถอะ จะได้ไม่เจ็บ
    #5,094
    0
  6. #4992 KM8WS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 06:12
    ร้องไห้ทุกตอน ฮือออออ
    #4,992
    0
  7. #4990 KM8WS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 06:07
    ร้องไห้ทุกตอน ฮือออออ
    #4,990
    1
    • #4990-1 palllll(จากตอนที่ 9)
      14 เมษายน 2561 / 21:02
      อนันพูดดีๆสิ
      #4990-1
  8. #4952 kantimak171 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 00:19
    มันจะดีขึ้นเรื่อยๆใช่มั้ยค่ะ
    #4,952
    0
  9. #4800 Noona97 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 21:07
    ทุกอย่างมันกำลังจะดีขึ้นแล้วใช่มั้ย หรือยังไง??
    #4,800
    0
  10. #4601 Nattiyaonkum (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 20:44
    จุ๊บแก้มพี่หมอเอิร์ทเบาๆ ขอบคุณที่พาพี่นายมาหาน้อง
    #4,601
    0
  11. #4129 parkchaewon00 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 20:26
    อะไรคือการอ่านไปน้ำตาไหลที่ปากยิ้ม...

    แหมพี่หมอเอิร์ธไม่ต้องน้อยใจไปนะคะอกเราว่างให้ซบ 55555
    #4,129
    0
  12. #4114 Farenze (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 12:45
    ตอนนี้สงสารหมอเอิร์ธ....
    ไม่รู้ว่าฉันจะมีสิทธิ์อยู่เป็นกขคแบบนี้ถึงเมื่อไหร่~~~
    55555
    #4,114
    0
  13. #4015 Leng_nako (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:21
    มันดราม่าหรือเราอ่อนไหว//???
    #4,015
    0
  14. #4007 thifu:') (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 16:21
    จะเข้าสู่ช่วงตั้งหม้อเเล้วใช่มะ? เกริ่นมาขนาดนี้ 555555555555555555
    #4,007
    0
  15. #3908 ilove_________ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 21:32
    น้ำตาไหลเลยอะตอนสุดท้ายอะ
    #3,908
    0
  16. #3814 kimji a (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 20:01
    โอ้ยยยยย ชอบมาก เขินมากเวอร์ 55555 ชอบทุกเรื่องของไรท์ กับเซ็ต 3 พี่น้องนี้
    #3,814
    0
  17. #3635 MonsterCat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 19:25
    อยากให้หมอนายช่วยรักษาก็จริง แต่ก็ไม่อยากให้หมอนายร้ายกับน้องอ่ะ แบบ อย่าทำร้ายน้อง อย่าแกล้งให้น้องกลัว อยากให้น้องหายกลัวพี่หมอ
    #3,635
    0
  18. #3568 Sone Seventeen (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:12
    fc พี่หมอเอิร์ทค่ะ #มีความเป็นแม่สื่อ
    #3,568
    0
  19. #3206 FernBiazzarro (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 23:13
    ฮืออออออ หมอนายมาช่วยรักษาน้องแล้วววว อย่าทำร้ายน้องอีกนะหมอ จะได้รักกันๆมีความสุขๆ ตอนอนันบอกพี่หมอเอิร์ทว่า ผมเจ็บ แบบดูอ้อนๆดูงอแง พี่หมอเอิร์ทคงเป็นที่พึ่งเดียวของอนันในตอนนั้นอ่ะเนอะ หวีดพี่หมอเอิร์ทเบาๆ-..-
    #3,206
    0
  20. #3201 kookieso (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 23:09
    ตั้งแต่อ่านนิยายของไรท์มา รุ้สึกว่าจะดราม่าทุกเรื่องอ่ะ55555 ไม่ชอบดราม่านะ แต่หยุดอ่านไม่ได้ ต่อมความอยากรุ้มันมีมากกว่า ความไม่ชอบดราม่า55555555
    #3,201
    0
  21. #3141 srxxoy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 20:09
    ฮึก!!! จัดว่าเด็ดคะคุณไรท์ ตอนนี้ทางเราได้เตรียมการเพื่อเปย์สามพี่น้องไว้เป็นอย่างดีคะ :):)
    #3,141
    0
  22. #3117 n_ok_namo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 12:19
    อ่านไปก็น้ำตาซึมไป อินมาก สนุกมากๆ ค่ะ
    ชอบมากค่ะที่บอกว่าจบแบบ happy end
    ไม่ชอบอะไรที่เป็น bad end เลยค่ะ
    เพราะมันค้างคา มันหน่วง นอยด์ ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้
    ตอนนี้น้องเริ่มรู้ใจตัวเอง น้องกำลังจะมีความสุขแล้วเนอะ
    #3,117
    0
  23. #3015 MB17119 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 00:29
    โอ้ยยอิเ-้?น้ำตาจะไหลล ฮืออออออTT
    #3,015
    0
  24. #3011 สล๊อตโลรี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 00:12
    ฮืออออออ น้ำตาชั้นจะไหลลลล
    #3,011
    0
  25. #3004 chanxoxo2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:58
    ฟินไปตามท้องทะเล5555
    #3,004
    0