[SADIST SET] BECAUSE OF LOVE รักเป็นอนันต์ [YAOI]

ตอนที่ 2 : #รักเป็นอนันต์ #นายอนัน EP. 01 [ 120% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 409 ครั้ง
    27 ต.ค. 60





EP. 01
-ข้างๆ กัน-

ผมจำได้ว่าคณิตกลับมาจากโรงพยาบาล ผมเข้าไปคุยและพยายามขอให้เขาช่วยคุยกับเฮีย ไม่ให้ส่งผมไปอเมริกา แต่มันก็ไม่ได้ผล เพราะสิ่งที่ผมทำกับคณิตมันร้ายแรงเกินกว่าเขาจะให้อภัย ...ผมเข้าใจดี หมายถึงตอนนี้ เวลานี้เข้าใจ ถ้าผมไป ผมก็ต้องอยู่ห่างเฮีย เพราะทุกคนคงยุ่งไม่มีใครไปหาผมหรอก เรารักกันก็จริง แต่ไม่ได้รักแบบการโอ๋ ปลอบ เอาใจ หรือบอกรักกันทุกวัน มันออกแนวทางการกระทำมากกว่า แน่นอนว่าโทรคงไม่โทรหาผมหรอก

แต่คนที่เหมือนจะทำแบบนั้นทั้งหมดคงเป็นคนที่อาสามาส่งผมที่สนามบินพร้อมกับพ่อซึ่งสละเวลางานมาส่ง ทั้งที่ปกติแทบจะไม่มาเจอหน้าลูกๆ เลยด้วยซ้ำมั้ง

เอาเถอะ นานทีกว่าจะได้เจอพ่อ ทำเป็นดีใจหน่อยก็แล้วกัน

ไปที่นั่นดูแลตัวเองดีๆพ่อพูดเสียงเรียบ ท่าทีเย็นชาเป็นที่คุ้นตาของพวกผมอยู่แล้ว ผมเลยไม่รู้สึกอะไร

ครับ

ฉันต้องกลับไปทำงานต่อแล้ว ยังไงก็ฝากตานายดูน้องจนกว่าจะขึ้นเครื่องด้วยนะ...จะไม่อะไรมากเลยถ้าไม่หันไปฝากฝังกับตัวเสือกที่ตามมาเนี่ย

เป็นหมอประสาอะไรตามระรานชีวิตคนอื่น ทำตัวว่างฉิบหาย รำคาญ

ความจริงให้พี่นายกลับไปก่อนก็ได้นะ ผมรอคนเดียวได้

ให้ตานายอยู่ด้วยนั่นแหละดีแล้ว สิ่งที่แกทำอยู่ใกล้ๆ มือหมอนั่นล่ะสมควรแล้ว

เหอะ

คุณท่านคะ มีประชุมที่ตึกH ตอนเที่ยงตรงค่ะ

อืม... ฉันไปล่ะพ่อพูดเท่านั้นหลังจากที่เลขาเดินมารายงาน

ตอนนี้ก็เลยเหลือแค่ผมกับหมอนายที่ยืนยิ้มสุภาพจนพ่อเลยหายลับตาไปกับผู้คนมากมาย

 

กลับไป

เครื่องขึ้นตั้งบ่ายสองแหน่ะเขาทำเป็นไม่ได้ยินที่ผมไล่ หมอนายยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูแล้วเงยหน้ามายิ้มให้กับผม รอยยิ้มที่ถ้าเป็นคนอื่นมองคงกรี๊ดกันสลบ แต่สำหรับผมมันน่ารังเกียจจนอยากอ้วกอะ ตอนนี้เพิ่งสิบเอ็ดโมงเอง พี่นั่งรอเป็นเพื่อนนันดีกว่า ได้ยินที่พ่อบอกไหม...น้องนันเนี่ยอยู่ใกล้มือหมอแหละดีสุดแล้ว

หมอแบบมึงเหรอ?

...เขาไม่ตอบกลับมาเพียงแค่ยิ้มรับราวกับไม่สะทกสะท้านกับคำพูดแซะของผม

ที่กูเป็นแบบนี้ก็เพราะมึง ฟังไว้เลยนะ ไม่ว่ามึงจะเอาตัวมาติดกู มายุ่งวุ่นวายกับกูมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งน่ารำคาญ น่ารังเกียจ

เหรอครับ ขนาดนั้นเลย?

เออ

เชี่ยแม่ง มึงช่วยมีเอฟเฟคกับคำด่ากูหน่อยได้มะ ไอ้เชี่ยยยยย

ไม่เห็นรู้สึกเลย รู้สึกแค่ว่า เดี๋ยวนันก็รักพี่

รักกับผีมึงดิ

หึ

กูรักพี่เอิร์ทยังดีกว่าเลย

ระวังเอิร์ทกลายเป็นศพแล้วกันครับ

...

อนันก็รู้ว่าพี่เป็นใคร

...

ไม่งั้นคงเป็นเพื่อนกับพี่ชายของอนันไม่ได้หรอก จริงไหม?

มึง...

แค่ทำให้คนหายไปเนี่ย...ง่ายๆหมอนายบอกและยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ กันกับผม ทั้งที่คนอยู่มากมายขนาดนี้ แต่หมอนายกลับไม่สนใจใครเลย เขาทำเหมือนกับที่ตรงนี้มีแค่เราสองคน... ไม่ดิ การที่หมอนายทำแบบนี้มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกตามไปด้วยว่ามันมีแค่เราสองคน ผมกลัวเขา...กลัวแววตาที่เหมือนจะไม่มีอะไร กลัวท่าทางสุภาพที่สร้างขึ้นมาเพื่อให้คนอื่นเข้าใจไปแบบนั้น ทั้งที่ความจริง ต่อหน้าผมหมอนายแม่งก็ไม่ต่างอะไรจากคนเหี้ยๆ คนหนึ่ง

กลิ่นน้ำหอมที่นุ่มๆ นั่นต่างจากนิสัยดิบๆ ของหมอนายมากโข

เก่งฉิบหายไอ้การสร้างภาพเนี่ย

ถอยไป

...

ขยะแขยง

ผมดันหมอนายให้ถอยห่างออกไป ดีหน่อยที่สนามบินมันกว้างแล้วคนก็เยอะ ดูวุ่นวายมากเลยไม่มีใครมาสนใจเรา หมอนายหัวเราะเบาๆ กับท่าทางของผม เขาทำเหมือนว่าผมเป็นตัวตลกตลอดเวลาอะ สัด โมโหดเว้ย หนีแม่งละ ไม่ไหว ได้หนีสักแปปก็ยังดี ผมลุกขึ้นยืนและเขาก็มองตาม จะไปไหนเหรอครับ

ห้องน้ำ มึงจะมาด้วยเหรอ ไม่ต้องตามติดกูขนาดนั้นหรอก

ไปสิ

เชี่ย

...ไปสิครับเขาบอกหลังจากที่ลุกขึ้นมาตามผม

มึงจะตามมาทำไมวะ

เดี๋ยวอนันหนี

หนีบ้าอะไร ของกูก็อยู่กับมึงเนี่ย

คิดว่าพี่ไม่รู้ว่าอนันบ้ามากพอที่จะกล้าทิ้งของไว้กับพี่แล้วหนีน่ะ

เออ อยากมาก็มา

เบื่อโว้ยยยยยย

ตามหาเตี่ยมันเหรอวะ

ผมหันหลังเดิน ทว่ากลับต้องชะงักเพราะยังไม่ทันที่จะได้ก้าวเท้าไปไหน ลมหายใจอุ่นๆ ก็เป่ารดท้ายทอยของผม ก่อนอะไรที่นุ่มหยุ่นจะทาบทับลงมา เขาทิ้งสัมผัสนั้นเอาไว้สักพักเพื่อให้ผมได้รู้สึกถึงมันนานๆ ตัวของผมแข็งทื่อกับสัมผัสนั้น มือผมกำเข้าหากันแน่น ลมหายใจสะดุด ใบหน้าชาวาบ ไม่ต่างอะไรกับร่างกายที่รู้สึกวูบวาบเหมือนจะเป็นลม มันทั้งรังเกียจและ...รู้สึกแปลกๆ ในเวลาเดียวกัน

ใช้น้ำหอมกลิ่นเดิมเนอะ

...

หอมเหมือนเดิมเลย พี่คิดถึง…”


50%


พี่คิดถึง?

ผมแม่งโคตรรังเกียจการกระทำทั้งหมดของเขาเลย ขยะแขยงทุกครั้งที่เข้าใกล้ ไม่มีครั้งไหนเลยที่ผมจะไม่รู้สึกรังเกียจหมอนาย 

ต้นเหตุที่ผมต้องรักษาตัวมันก็มาจากหมอนายทั้งนั้น

ไม่ว่าจะให้ผมย้ำอีกกี่ครั้ง แต่ต้นเหตุที่ทำให้ผมเป็นบ้าอยู่แบบนี้คือหมอนาย

ผมฝันร้าย ฝันถึงคืนนั้นที่หมอนายชอบพูดถึง

ถ้าให้เปรียบเทียบ ผมขอเปรียบเทียบเขาเป็นฝันร้ายแล้วกัน ที่ไม่ว่าจะทำยังไงมันก็ยังฝังอยู่ในความรู้สึกไม่ห่างหายไปง่ายๆ 

แทบไม่หวังเลยเหอะ กับการรักษาครั้งนี้แล้วผมจะหายเป็นแบบนี้ แม่งตามติดกูขนาดนี้ 

"คนเยอะ มึงอย่ามาทำแบบนี้"

"เมื่อไหร่ที่อนันเลิกพูดมึงกูกับพี่...พี่ก็จะไม่แกล้งอนันแบบนี้ ลองพูดเพราะๆ มันน่ารักกว่านะ"

"คนแบบมึงกูพูดด้วยก็ดีเท่าไหร่แล้ว"

"งั้นเหรอ"

"เลิกแกล้งกูได้ยัง จะไปเข้าห้องน้ำ"

"โอเคครับ ไปกัน"

เออ ตามเลย ตามมาเลยไอ้สัด จะแกล้งนั่งในห้องน้ำนานๆ แม่ง 

เราเดินมาที่ห้องน้ำซึ่งโชคดีตรงที่คนไม่เยอะ หรือเรียกได้ว่า ไม่มีคนเลยเขายืนรอด้านนอก เหมือนตำรวจรอนักโทษเข้าห้องน้ำอะ ผมเข้าไปแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรหาไอ้เนม กลุ่มเพื่อนสนิทที่คณะ 

กลุ่มผมมีกันหลายคนแต่สนิทสุดมีแค่ไอ้เนม เพราะคนอื่นๆ คือเรียนคณะอื่นกันไง ไม่ค่อยมีเวลาว่างมาเจอกันเท่าไหร่

รอสายไม่นานนักแม่งก็รับสายสักที

(ว่าไงวะเชี่ยนัน)

"มึงอยู่ไหน"

(คอนโดฯ ดิ มีไร วันนี้มึงบินนี่)

"เออ แต่มึงจำเรื่องไอ้พี่หมอที่กูเล่าให้ฟังได้ปะ) ผมพยายามกระซิบให้เสียงเบามากที่สุด ไม่รู้แม่งจะสงสัยแล้วมาแอบฟังหรือเปล่า

เรื่องของหมอนายผมเล่าให้ไอ้เนมฟัง แต่ไม่ทั้งหมด 

(ทำไม มันตามมึงเหรอตอนนี้)

"อย่างกับปลิง ละอีกตั้งนานกว่ากูจะบิน แม่ง"

(กูไปหามะ)

"ถ้ามาจะเป็นพระคุณมากสัด"

(งั้นรอแปป อยู่ใกล้ๆ สิบห้านาทีถึง รถไม่ติดด้วยวันนี้)

"ขอบคุณมากมึง"

(น่า เพื่อนกัน)

มันวางสายไปละ ผมรู้สึกโล่งอกที่ไอ้เนมจะมาอยู่เป็นเพื่อน...เพื่อนที่แปลงกายเป็นไม้กันหมาอย่างหมอนายอะ นาทีนี้ก็มีแค่แม่งแหละที่ช่วยได้ 


ก็อกๆ

เชี่ย แม่งเคาะประตูตามแล้วเนี่ย 

"อะไร" ผมถามคนที่เคาะประตูด้วยใจหวาดหวั่น 

"พี่รอนานแล้วนะ"

"รอไม่ไหวก็กลับไปดิ"

"อนัน"

"ไร"

"พี่ดูเที่ยวบินให้เรามาอีกรอบ เขาบอกเลื่อนเที่ยวบินเร็วขึ้น พี่เลยมาตาม"

หะ เลื่อนเหรอวะ

ก็คิดว่ามีอะไร

แต่แปลกๆ ปกติมีแต่ดีเลย์

"เออ แปป"

"เร็วๆ"

"รู้ละน่า" ผมตอบกลับไปด้วยความหงุดหงิด ในความเร่งฉิบหายวายป่วงของหมอนาย แม่งเร่งอยู่นั่นแหละ กูขอจัดฉากก่อน ผมกดโทรหาไอ้เนมแล้วบอกมันว่าไม่ต้องมาละ บวกกับกดชักโครกให้พอเป็นพิธี หลอกให้หมอนายคิดว่าผมไม่ได้เข้ามาเฉยๆ เพื่อหนีเขาอะ

และในจังหวะที่ผมกำลังเปิดประตูนั้นเอง

ผมกดปลดล็อคปุ๊ป ประตูถูกดันเข้ามาปั๊บ

...ด้วยมือของหมอโรคจิต


"มึง"

"หึ"

"เข้ามาทำไมวะ"

"เงียบดีไหมครับ เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้านะ"

"เชี่ย ไหนบอกเที่ยวบินเลื่อนไง รีบไปดิ จะเข้ามาทำไม"

"พี่พูดเหรอ"

"เชี่ยนาย"

"หึหึ"

กูโดนแม่งหลอกแน่ๆ

ห่าเอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย


90%


พี่หมอ...มึงผมเรียกชื่ออีกคนเสียงเบา... กระซิบนั่นแหละ เพราะแม่งไม่รู้ว่าใครจะเข้ามาในห้องน้ำหรือเปล่า แม่งหลอกกูอีกละ ไอ้เหี้ยนี่ เข้ามาทำไม!” ผมถามและถอยจนหลังชิดติดผนังห้องน้ำ ในขณะที่อีกคนไม่ได้ทำท่าทางคุกคาม  แต่ด้วยสายตาและรอยยิ้ม มันเหมือนคุกอะ คุกที่ขังกูเนี่ย น่ากลัวฉิบหาย อึดอัดด้วย

หมอนายมองผมสักพัก...แบบทิ้งระยะให้ผมบ่มเพาะความกลัวสักครู่ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้ๆ ผม ผมกัดริมฝีปากตัวเองแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือด มันคาวจนฉุนจมูก ซึ่งผมโคตรจะไม่ชอบเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นเลือดคนอื่นก็โออะ

ต่อให้นันมีไม้กันหมาเป็นร้อยๆ ไม้ นันคิดเหรอว่านันจะหนีพี่พ้น

มึงหลอกกูใช่มะ

เปล่า เขาเรียกรู้วิธีกำราบเมีย

ใครเมียมึง

อ้าว...อยู่ไหนนะแม่งงงงงงงงง เหี้ยยย เหี้ยจริงๆ หมอนายแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นผม หันซ้ายหันขวา ทำหน้าเหมือนหาอะไรบางอย่างจริงจังมากจนผมหมั่นไส้ เขาทำแบบนั้นแล้วชี้นิ้วมาที่ผมก่อนจะกลั้วหัวเราะในลำคอ อยู่นี่เอง

โรคจิตสัด

สัด ออกไปเลย

อนันไม่สงสารพี่บ้างเหรอ ถามจริงๆ

สงสารเหี้ยไรมึง

สงสารที่พี่ต้องคอยแต่ตามเราไง เราไม่สนใจพี่เลย

...กล้าพูด ถ้าไม่ทำเรื่องเหี้ยๆ เอาไว้ก็คงได้รับการไว้วางใจจากผมมากกว่านี้หรอก

ไม่มีวัน

หึ...เหรอหมอนายถามและโน้มหน้าลงมาใกล้ๆ ผมรีบยกมือดันไหล่เขาออกไป แต่อีกคนกลับไม่ยอม ยังคงพยายามที่จะประชั้นชิดตัวผมอยู่นั่น อนัน

เชี่ยไร

พี่รักอนันนะ

ขนลุกไอ้สัด อยากอ้วก

กูไม่รักมึงอะ เสียใจด้วยนะ

เดี๋ยวก็รัก

มึงฝันอยู่เหรอ ทำเหี้ยๆ กับกูแล้วจะให้กูรักมึง ประสาท เช็คสมองตัวเองบ้า...อื้อออผมยังพูดไม่ทันจบ ไอ้หมอบ้านี่แม่งขยี้ริมฝีปากจูบ...จูบรุนแรงแบบไม่ปราณี ต่างจากบุคลิกที่เขาชอบแสดงให้คนอื่นเห็นว่าตัวเอง อ่อนโยน สุภาพมาก เพราะจริงๆ แล้ว ผมรู้ดีว่าหมอนายแม่งดิบขนาดไหน หน้าหวานแต่ใจเสืออะแม่งงง! ผมดิ้นขลุกขลัก พยายามไม่จูบตอบ ดันลิ้นอีกคนที่พยายามสอดเข้ามาออกไป มือทั้งทุบ ตี จิก ขาถีบแม่ง แต่หมอนายรับไว้ได้หมด

ถ้าเทียบหมอนายเป็นคู่ต่อต่อ คือแม่งสูสี ดีไม่ดี เก่งกว่ากูอีกไง กูถึงตกเป็นเบี้ยของแม่งอยู่แบบนี้อะ

ปากผมที่ผมกัดมันเองจนเลือดออก ตอนนี้หมอนายยิ่งทำให้แผลมันปริแล้วเลือดออกมามากกว่าเดิม

ผมหายใจไม่ทันเว้ย

ฮื่อออแต่ก็ไม่กล้าที่จะทำอะไรให้มันเสียงดัง

ที่สาธารณะยังทำได้ขนาดนี้... คนแบบเขาแม่งน่ากลัวมากอะ

หมอนายจูบ...ขยี้ผมจนพอใจ จากนั้นก็ยอมผละออกไป ผมใช้จังหวะนั้นง้างมือขึ้นจะซัดหน้าเขา แต่เขากลับรับหมัดผมไว้ได้ทัน ก่อนจะหัวเราะจนตัวสั่น หัวเราะแบบไม่มีเสียง แต่ท่าทางกวนตีนจนผมแทบบ้า

มะ...มึง...แฮก...มึง...

เลือดโคตรหวานอะ...ปากก็นุ่ม

ชะ...เชี่ย...

หึหึ ฮะๆ...ไว้พี่จะคิดถึงอนันทุกวันเลยนะ อยู่นั่นก็อย่าดื้อ ไว้พี่จะบินไปหา

...ไม่สะท้านกับอะไรสักอย่าง ปูนซีเมนยังมีวันแตก แต่หน้าหมอนายแม่งไม่มีอะไรทำให้แหกได้จริงๆ

ผมโคตรเกลียดแม่งเลย!!!

 


120%





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 409 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,385 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #7381 Mr-understand (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 08:58
    หมอ-เริ่มจากรักษาตัวเองก่อนเลย5555555555555
    #7,381
    0
  2. #7379 Jjapinya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 10:57
    อ่านเรื่องนี้แล้วเป็นเหนื่อยๆ5555
    #7,379
    0
  3. #7349 mvr_niji123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 08:24
    ก้ดี555เหมือนกุโรคจิตชอบอะไรดิบๆ555
    #7,349
    0
  4. #7309 minminhyun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 17:38
    ก่อนรักษาคนอื่นรักษาจิตตัวเองก่อนดีกว่าหมอนาย
    #7,309
    1
  5. #7301 palllll (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 17:01
    😲😲😲😲😲😲😲😲😲
    #7,301
    0
  6. #6801 norinamfon188 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 21:05
    หมอโรคจิตที่แท้ทรู=..=
    #6,801
    0
  7. #5724 elleonoell (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 17:40
    พี่แม่งเปนหมอได้ไงว่ะ โรคจิตว่ะ
    #5,724
    0
  8. #4937 mmuu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 18:05
    กูว่าคนโรคจิตที่แท้จริงก็อีหมอนี่แหละ
    #4,937
    1
    • #4937-1 Shipnielong(จากตอนที่ 2)
      5 เมษายน 2561 / 22:22
      เป็นหมอที่น่ากลัวมาก555
      #4937-1
  9. #4791 Noona97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 19:44
    ทำไมไม่อ่อนโยน 55555
    #4,791
    0
  10. #4516 cherryme (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 12:18
    เก่ง-หมอนาย6555555 แต่อ่านแล้วสงสารนันอะะ ไม่รู้ทำไม
    #4,516
    0
  11. #4480 Minutedao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 23:42
    เหมาะกันดีค่ะ555555ดักได้
    #4,480
    0
  12. #4166 waem93 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 13:58
    ทัมมัยมั่ยอ่อนโยน;-;
    #4,166
    0
  13. #4138 Montikan4697 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 22:26
    คนอ่าน:เมื่อก่อนเปนคนแสนดี มาวันนี้จิตไปหมดแล้ววว555^0^
    #4,138
    0
  14. #3625 MonsterCat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 18:27
    นี่จะจิตตามไหม เอ๊ะ ชอบ หึหึหึ
    #3,625
    0
  15. #1705 RhongTood (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 18:54
    ปกติอ่านนิยายแรงๆจิตๆแล้วจะแบบขนลุกแบบกูกลัวนะ แต่ตอนนี้แบบ...กูชอบนะ 5555555
    #1,705
    0
  16. #1336 ตัวตลกน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 03:11
    ไม่ได้ติดเลยนะแค่อ่าน..เนคจบก็ต่อด้วยอนันภายในคืนเดียววว... ????????????????????
    #1,336
    0
  17. #1200 แค่คนเลว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 23:35
    รุนแรงกับน้องจังเลยค่ะหมอนาย???
    #1,200
    0
  18. #1181 bloodc2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:50
    หมอคะเอาแรงๆค่ะเน้นๆ--
    #1,181
    0
  19. #1177 ssepttem (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 03:59
    ฉันดูชอบกับอะไรแบบนี้5555
    #1,177
    0
  20. #1075 zoeyluck (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 10:45
    โฮยยย มีความจิตอ่ะ อ่านแล้วไม่ดีต่อใจแต่เราชอบอ่ะ555 #มีความย้อนแย้งในตัวเอง
    #1,075
    0
  21. #1064 EOMMAYA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 01:09
    เสพติดความรุนแรงของหมอ
    #1,064
    0
  22. #1033 bam kanmanee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 21:12
    เข้555555 ชอบแบบนี้ จิตชห.
    #1,033
    0
  23. วันที่ 10 กันยายน 2560 / 08:48
    รอเปย์รูปเล่มเลยย กร๊าวใจมาก
    #1,032
    0
  24. #1031 Hershey'sChoco (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 08:26
    พี่หมอนายแม่งหื่น
    #1,031
    0
  25. #1030 zoom ma (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 07:50
    ชอบหมอนายโรคจิตดีอะะะ
    #1,030
    0