[SADIST SET] BECAUSE OF LOVE รักเป็นอนันต์ [YAOI]

ตอนที่ 19 : #รักเป็นอนันต์ #นายอนัน EP. 16 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    28 ต.ค. 60

มีสองเพลง
#นายอนัน
ห้ามนำภาพออกไปใช้ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม

EP. 16
-ยั่วยุ -
* * *

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

ที่อเมริกาอยู่ในช่วงกลางคืนแต่ที่ไทยมันเช้า ก็เลยแทบไม่ได้คุยกัน มากสุดคือส่งข้อความมา ผมตอบบ้างไม่ตอบบ้างตามนิสัยตัวเอง บางทีอ่านแล้วไม่รู้จะตอบอะไรก็ดอง สักพักเขาทักมาใหม่ มันเป็นแบบนี้เสมอในหนึ่งอาทิตย์นี้ ทุกๆ ครั้งที่คิดถึงเขาผมจะนั่งมองแหวนที่หมอนายให้มา ดูสัญลักษณ์อินฟินิตี้

เป็นไงบ้างครับ ช่วงนี้ พี่ไม่ค่อยว่างให้เราเลย ...ลืมเรื่องราวพี่หมอเอิร์ทไปเลยสินะ

เขาก็ยังเหมือนเดิม แสนดี ใจดี ทุกๆ อย่างดีหมดจนหมดอดคิดไม่ได้ว่าคนดีแบบนี้จะได้คนรักแบบไหน อย่างผมกับหมอนายเนี่ย กล้าพูดเลยว่าศีลเสมอกัน ผมดิบแบบเปิดเผย นอกจากกับเฮียๆ ที่ผมมักจะถูกกระทำเหมือนเป็นน้องเล็กที่พวกเขาต้องดูแล เลยดูบอบบางไปถนัดตา ทว่ากับคนรอบข้างผมแข็งกระด้าง ดิบ นิสัยไม่ดี ผิดกับหมอนายที่นิสัยจริงดิบ แต่การแสดงออกโคตรจะเจ้าชาย เอาง่ายๆ ถ้าไม่ใช่ครอบครัวเขา ผมหรือเฮีย คงดูไม่ออกว่าหมอนายแม่งเถื่อนจะตายไป

...

เอาแต่มองหน้าพี่...มีอะไรหรือเปล่าครับเนี่ย” คนที่วางอาหารเช้าให้ผมถาม พลางขยับริมฝีปากยิ้มละมุน

ทำไมแสนดีขนาดนี้วะ ตอนแม่เลี้ยงมานี่ดูแลแบบไหน แต่คงไม่น่าให้อาหารเม็ดแบบเฮียๆ หรอก ดุกันฉิบหาย

กำลังคิดว่าพี่หมอเอิร์ทมีแฟนหรือยัง

หืมมม

ไม่ได้จะจีบพี่หรอก แค่อยากรู้

หึ...” หัวเราะแล้วทิ้งตัวนั่งลงตรงหน้าผม รอยยิ้มแสนดี... ทว่าคำตอบที่ออกมาจากปากจิตแพทย์คนตรงหน้าผมมันทำให้ผมชะงักไปเลย ความรักสำหรับพี่มันปลอม แต่พูดกับอนันแบบนี้ไม่ดีเลยเนอะ

ปลอมยังไง พูดมาตรงๆ ก็ได้ ยังไงผมไม่เขวหรอก ผมก็ยังเชื่อในแบบที่ผมเชื่อแหละ ผมแค่อยากรู้ของพี่บ้าง

...

เขานิ่งไปเหมือนจะตัดสินใจ แต่พื้นฐานนิสัยผม พี่หมอเอิร์ทน่าจะพอรู้นะว่ามันเป็นแบบไหน ผมไม่เขวหรือรู้สึกแย่กับมุมมองของเขาหรอก ตอนนี้ผมดีขึ้นเยอะอะ ไม่ได้หลอนเหมือนตอนแรกๆ อาจจะเพราะผมเปิดใจรับหมอนายมากขึ้น ผมไม่สนใจทฤษฎีอะไรทั้งนั้นเกี่ยวกับเหยื่อหลงรักคนที่ทำร้ายตัวเอง รู้แค่ว่าผมเปิดใจให้หมอนายคือแค่นั้นจริงๆ

เชื่อผมดิ

พี่แค่เกลียดมันครับ ไม่มีเหตุผลอะไร แค่เกลียด ฮ่าๆ

เกลียดความรัก ...ใครเคยทำอกหักปะเนี่ย

ไม่มีนะครับ พี่ไม่เคยคบใคร ครอบครัวพี่สมบูรณ์แบบ เพื่อนพี่ไม่เคยมีเรื่องอะไรกันเลย

แบบนี้ก็ได้เหรอ ไม่เคยมีอะไรแต่พี่เกลียดเนี่ยนะ อย่างเกลียดแมลงก็เพราะมันน่าเกลียด เกลียดผักเพราะมันขม เกลียดอากาศร้อนเพราะมัน...

บางทีเวลาเรารักใครเราก็ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลนี่ครับ เกลียดก็เหมือนกันบางครั้งมันก็หาเหตุผลไม่ได้หรอกครับอนัน ความรู้สึก จิตใจคนเรามันเปลี่ยนตลอด เดายาก บังคับยาก

...ซับซ้อนว่ะ แล้วพี่ไม่คิดจะมีใครบ้างเหรอ เผื่อจะหายเกลียดความรัก

ยังหรอกครับ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ หรือเร็วๆ นี้ ...รีบทานเถอะ เย็นหมดแล้วนะ

พี่ชอบทำเหมือนผมขี้เสือกตลอดเวลาเลย แต่ก็จริง ผมเสือก แบบว่า...อยากรู้เฉยๆ คล้ายๆ พวก Phobia ปะ

“Something like that” (อะไรทำนองนั้น)

...ไม่รู้จะถามอะไรละ

วันนี้ทำงานไหมครับ

ไปครับ ว่าแต่เรื่องนายเป็นไงบ้าง พี่ไม่ค่อยได้คุยเลย

ก็ดี โรคจิตเหมือนเดิม

ว่าไปนะครับเราเนี่ย อ่าพี่ต้องรีบไปแล้ว เย็นนี้ถ้าพี่กลับช้าอนันสั่งอาหารเข้ามาทานเลยเนอะ

รู้แล้วน่า ผมไม่ใช่เด็กๆ ดูแลตัวเองได้

คนเก่ง” เขายิ้ม เอื้อมมือมาขยี้ผมของผมเบาๆ ก่อนจะลุกออกไปทั้งๆ ที่เพิ่งกินเข้าไปได้นิดเดียวเอง

 

พอพี่หมอเอิร์ทออกไปทำงานแล้วผมก็เล่นเกม เล่นทั้งวันจนเวลาผ่านไปเรื่อยๆ เบื่อเกมเลยหาหนังสือมาเปิดอ่าน ...แต่ก็อ่านไม่ออก เหมือนคณิตบอกนั่นแหละ ผมแม่งโง่เหมือนควาย เรียนไม่ได้เรื่อง เฮียๆ ยังเรียนดีกว่าผมเลย ถึงจะเอาดีทางเถื่อนมากกว่าก็เถอะ ได้แค่หยิบเกมมาเล่นฆ่าเวลา ทว่ายังไม่ทันที่ผมจะกดเข้าเกมอีกครั้ง ก็มีข้อความหนึ่งถูกส่งเข้ามาซะก่อน

{Eco PUB 6pm}

ผมไล่สายตาอ่านข้อความสั้นๆ นั่นหลายต่อหลายครั้ง ดูเบอร์ พยายามโทรศัพท์ แต่เหมือนว่าปลายสายจงใจไม่รับสายผม ผมเลยรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ เลยส่งข้อความกลับไปถามว่านั่นใคร แต่ปลายทางไม่ยอมตอบ ไม่ตอบเชี่ยอะไรทั้งนั้น

แม่งเลยทำให้ผมหัวร้อน จะไม่ไปไอ้ผับเวรนั่นมันก็คาใจไง อีกอย่างผมไม่ใช่สาวน้อยที่จะมานั่งกลัวความไม่ปลอดภัย มีเหี้ยไรนักหนา

มองนาฬิกาพบว่าตอนนี้เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว โห นี่กูใช้เวลากับการเล่นเกมเป็นวันๆ เลยเหรอวะเนี่ย เชี่ย คุ้มค่าโคตรๆ

ช่างแม่ง ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วออกไปคงไม่มีอะไรเสียหาย ...พอคิดได้แบบนั้นผมก็หยิบเสื้อกันหนาวมาสวม กระเป๋าเงินยัดมา ตามด้วยโทรศัพท์ เสียบหูฟัง เปิดเพลง เดินออกจากบ้านไป โบกแท็กซี่สิครับ กูไม่รู้ว่าไอ้ผับเวรนั่นมันอยู่ที่ไหนไง

นั่งมาสักพักแท็กซี่ก็พาผมมาหยุดหน้าย่านที่เต็มไปด้วยผับและบาร์ ผมเดินลัดเลาะไปเรื่อยๆ จนเจอผับที่ว่านั่น มันค่อนข้างลึกอะ ผับในสายตาคนไทยจะคุ้นชินว่ามันเป็นสถานที่แบบปิดทึบ มีเพลงดังก้องๆ เอาไว้เต้นอะไรงี้ใช่ไหม แต่ผับจริงๆ ย่อมาจาก Public house คือร้านนั่งธรรมดาๆ เนี่ยแหละ แต่พวกผับเอาไว้แดนซ์คงเรียนเหมือนกันๆ เอาเป็นว่าที่ผมมาเนี่ยร้านนั่งธรรมดาเลย


ทว่ายังไม่ทันที่ผมจะเดินเข้าไปก็มีคนเข้าไปตัดหน้าผมก่อน ผมอยู่ระยะห่างจากที่นั่พอสมควร แต่ก็เห็นชัดว่าคนที่มาตัดหน้าผมเป็นใคร 

...หมอนาย

ไหนเขาบอกว่าจะกลับอาทิตย์หน้าไงวะ ห่าราก 

ความอยากรู้ อยากเสือกของผมมันมากขึ้นเรื่อยๆ ผมรีบเดินเข้าไป มองหาหมอนายที่กำลังทิ้งตัวนั่งลงบนเคาน์เตอร์บาร์ ด้วยความที่เขาหน้าเอเชีย ขาวผ่องขนาดนั้นมันโดดเด่นในหมู่คนที่ี่นี่อยู่แล้ว มองหาไม่อยากมากนัก และก็มีคนมานั่งตรงหน้า ไอ้คนที่นั่งนั่นผมพอจำหน้าแม่งได้นะ 

มานั่งแปปเดียว แปปเดียวจริงๆ มิลโน้มหน้าเข้าไปหาหมอนายและจูบที่แก้มหมอนาย 

พอเห็นแบบนั้นผมไม่สนเชี่ยไรละ รีบเดินไปแล้วผลักไอ้คนที่เพิ่งแตะคนของผมจนหงายหลังลงเก้าอี้

ปึกก

"นี่!"

"ของ กู" ผมบอกแล้วชี้ที่หมอนาย เจ้าตัวเหมือนจะตกใจไม่น้อยที่ผมมาโผล่ที่นี่ ผมว่านะไอ้คนที่ส่งข้อความมาหาผมตรงเป็นมิล อยากให้ผมเห็นภาพบาดตาแล้วเสียใจ ...บอกเลยว่ามึงเล่นผิดคนแล้ว เออ เฟล เสียใจเสียความรู้สึก แต่คนที่ทำผมเจ็บ มันต้องเจ็บกว่าผมดิ 

"อนัน"

"หุบปาก" ผมหันไปทำเสียงเย็นใส่หมอนายและกระชากแขนของมิลขึ้นมา ตัวเขาก็พอๆ กับผมเนี่ยแหละ ดี...สูสีกันหน่อย จะได้ไม่ดูเหมือนกูไปเอาเปรียบมึง มิลนี่ต่างจากมินแฟนเก่าเฮียเนคมาก รายนั้นบอบบางมาก จับนิดหน่อยก็เหมือนจะพังคามือ แต่นี่... ไม่หรอก พังยาก หน้าด้านมากด้วย "มานี่"

"กูเจ็บ"

"กูอยากรู้เหรอ" ผมถามและดึงมิลออกมาจนถึงหลังร้าน ซึ่งมีคนอยู่บ้าง แต่ผมไม่สนใจ ผมเหวี่ยงร่างของมิลที่ไม่ทันตั้งตัวตอนโดนผมลากมาลงพื้นก่อนจะเหยียบลงบนแขนที่มิลพยายามใช้ยันเพื่อลุกขึ้น

"โอ้ยยย ไอ้เวร กูเจ็บ"

"ทำให้มึงเจ็บไง"

"ปล่อย ปล่อย!"

ผมยอมปล่อยก็ได้ ละเท้าออกมาจากแขนของมิลแล้วยอบกายลงไป ก่อนจะซัดหน้าลงบนใบหน้าสวยๆ ของอีกคน หน้าตาแม่งก็ดี ไม่น่าชอบยุ่งกับของคนอื่น สันดานเสีย แบบนี้มันต้องโดนบ้าง มิลล้มลงไปเกือบนอนราบกับพื้นเมื่อผมซัดหมัดลงไป

พลัก 

"มึง" คนที่โดนผมซัดหมัดลงไปหันกลับมาทั้งที่เลือดกลบปาก เขายันกายลุกขึ้นมาและผลักผมก่อนจะเหวี่ยงหมัดซัดลงมาคืน

พลัก

"เวรเอ้ยยยยยย" สติผมขาดผึง คราวนี้กลายเป็นเราซัดกันแบบแลกหมัดแทน คนไม่ได้สนใจมากนัก ราวกับมันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะมีวัยรุ่นซัดกันหลังผับ ผ่านไปแค่แปปเดียวนาทีที่ผมจะต่อยหน้ามิลอีกครั้ง ประตูหลังร้านที่ผมเพิ่งลากมิลออกมาก็เปิดออก พร้อมกับร่างผมที่ลอยขึ้นเพราะโดนดึงจากด้านหลัง

"อนันพอแล้วครับ"

"ปกป้องมันเหรอ ไอ้หมอเวรเอ้ย สวะ"

"ปกป้องเรานั่นแหละ มากับพี่เลย" ยังจะใจเย็นได้อีกเหรอ นัดกับไอ้เหี้ยนี่มาเนี่ย

"ไม่เว้ย มึงอีกคน กูจัดการมึงแน่"

"แมว ใจเย็นๆ"

"ปล่อย!!!" ผมร้องโวยวาย แล้วมองไปที่ชายอีกคน เขาบ่นเป็นภาษาอังกฤษก่อนจะช่วยดึงมิล ทว่าไอ้เวรนั่นสะบัดตัวแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะยกมือเช็ดเลือดที่ปาก และโหนกแก้มตัวเอง 

"ไม่จบแค่นี้หรอก"

"มึงคิดว่ากูจบเหรอ กูจะฆ่ามึง จะฆ่ามึง"

"พอแล้วอนัน"

"ทำไม กูไม่หยุด ไอ้เวรเอ้ยยย" เหมือนว่าผมควบคุมตัวเองไม่ได้ ตอนนี้ก็รู้กันอยู่ว่าสภาวะทางจิตใจผมมันไม่ได้อยู่ในโหมตปกติ การยับยั้งชั่งใจผมมันน้อยกว่าปกติอยู่แล้ว ผมเกือบหลุดจากหมอนายหลายครั้ง ทว่าอีกคนล็อคผมแน่นขึ้นแล้วหันไปคุุยกับคนคนนั้นก่อนจะดึงผมออกมา 

"ไอ้เหี้ยนาย"

"ทำไมหยาบคายล่ะครับ อยากโดนดีเหรอ"

"กูจะฆ่ามึง กูจะฆ่ามึง"

"ได้ฆ่าแน่ บนเตียงเป็นไง วันนั้นแกล้งพี่ไว้เยอะเลยนะ"

"เวรเอ้ยยยยยยยยยยยย ไอ้เหี้ยยยยยย ปล่อยกู ไอ้นรก ไอ้เชี่ยนาย ไอ้เวร" ผมร้องด่าเสียงดัง ดิ้นพรวดพราด จนหมอนายน่าจะทนไม่ไหวแล้วแหละ เขาจับผมแน่น ดึงแล้วเหวี่ยงเข้าไปในรถ ก่อนจะปลดเนกไทออกมาแล้วกระชากแขนผมไปผูกพันธนาการเอาไว้ ผมดิ้นหลุดตลอด 

แต่เขาก็ยิ้ม ...ยิ้มเย็นๆ แล้วจับแน่นจนผมเจ็บ 

"นิ่งๆ สิแมว ข่วนอยู่ได้"

"ไอ้เหี้ยยยยยยยย ฟวยยยยยยยยย"

"อนันครับ นิ่งๆ นะที่รัก"

"ฟวยยยย ฟวยยย ฟัคคคคคคค"

"ให้หมดแหละคืนนี้ เอากี่ทีล่ะ"

"มึง!!!" ราวกับไม่รับรู้ถึงอารมณ์โกรธผมเลย หมอนายมัดมือผมสำเร็จแล้วหมอนายก็เดินออกไปอย่างใจเย็นไปนั่งที่คนขับ สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วขับออกไป ผมดิ้นจนร่วงไปนอนที่วางเท้า ทว่าก็ไม่หยุดดิ้นรน จนตัวเองเจ็บเอง ต่างกับไอ้คนขับรถที่เปิดเพลงแล้วร้องเพลงสบายใจเหี้ยๆ

"พี่ไม่อธิบายหรอก ตอนนี้ พี่ชอบตอนอนันโมโห"

"โรคจิตเอ้ย"

"เอามันส์ดี ตอนโมโหเนี่ย"

จะด่าแม่งว่าอะไรดีวะ ฟวยยยยยยยยยยยย!!!


100%




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,385 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #6509 แค่คนเลว (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 11:47
    ฮ่าๆๆๆๆเอามันดีชอบๆหมอนายจัง
    #6,509
    0
  2. #5131 Happy_sad (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 21:04
    ส่วนตัวชอบเคะแบบนี่มาก ไม่ได้อ่อนแอปวกเปียก แต่คาดว่าจะครองรักกันยาก 5555 บรรดาเฮียๆอะ ไม่ยอมแน่
    #5,131
    0
  3. #5100 Nunnsww (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 19:10
    เอามันส์ดี(?)55555555555โอ้ยยชอบเด้อออออ
    #5,100
    0
  4. #5093 nonticha183 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 08:30
    มีปมพี่หมอเอิร์ทมาด้วยอ่าาาา อยากอ่านพี่หมอเอิร์ททททท
    #5,093
    0
  5. #4966 kantimak171 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 02:34
    เราบอกแล้วว่าเมียหมอหึงโหด. โอ้ยยยยยยยชอบสงสัยเรามีจิตใต้สำนึกเราต้องเป็นคนดิบๆแน่เลยเพราะรู้สึกซะใจที่อนันทำแบบนั้นกับมิลและรู้สึกชอบมากที่หมอนายทำแบบนี้กับอนัน5555//ชอบเรื่องนี้อีกแล้วหลังจากไปตามหาเมียมาเฟียอยู่สองสามรอบและเรื่องนี้จะเป็นอีกเรื่องที่เราจะตามหา
    #4,966
    0
  6. #4874 nichanannnn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 19:38
    เนี่ย จิตเต็มร้อย
    #4,874
    0
  7. #4825 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 11:41
    แมวเกรี้ยวกราดมากกกก
    #4,825
    0
  8. #4815 Noona97 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 23:01
    ชอบเรื่องนี้มากเลยอ่ะ ช๊อบชอบ
    #4,815
    0
  9. #4771 baekbow (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:07
    อ่า อะไรวะเนี่ย สรุปใครส่งข้อความ หมอมันก็แอบมีพิรุธที่กลับมาแล้วไม่บอก แต่ใจก็คิดว่ามิลส่งนะ แต่เหตุการณ์ตรงนี้มันรวดเร็วมากเลยอ่ะ 555
    #4,771
    1
    • #4771-1 baekbow(จากตอนที่ 19)
      30 ตุลาคม 2560 / 15:07
      ตอนนี้แมวเกรี้ยวกราดมาก
      #4771-1
  10. #4620 Nattiyaonkum (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:59
    คู่นี้ศีลเสมอจริงๆจิตทั้งคู่กิ กิ
    #4,620
    0
  11. #4619 thejathhhhhhh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:59
    ชั้นรักความดิบ ของคู้เน้นนนนนน
    #4,619
    0
  12. #4605 exolbenben (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 20:54
    ศีลเสมอกันเ-้ยๆ55555มันส์
    #4,605
    0
  13. #4584 เซอร์ออน[SiroN] (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 19:36
    ทำไมจิต55555
    #4,584
    0
  14. #4564 Candy-Floss030.bl (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 18:17
    อื้อฮือ!!!จิตจริงๆคู่นี้แหมๆฟินน่ะเนี้ย-///-โถถถถ
    #4,564
    0
  15. #4563 TanradaKartoon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 18:15
    ชอบความแมว ความโมโหนี่มากกกกก
    #4,563
    0
  16. #4544 noname_prince2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:51
    ชอบอนันอ่ หวงของดี ไม่ยอมใครด้วย555
    #4,544
    0
  17. #4531 Jao Gun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:24
    โอ้ยย ชอบความไม่ยอมใครนี้จิงจิงงง
    #4,531
    0
  18. #4530 kal_amae (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:01
    โรคจิตได้ใจ??
    #4,530
    0
  19. #4529 MAMA-AMP (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:48
    ทำไมรู้สึกดี ชอบ55555
    จิตนิดๆนะ จิตนิดๆนะ~~~~
    #4,529
    0
  20. #4528 pang0902156260 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:30
    อ่านแล้วทำไมยิ้ม ทำไมยิ้ม!!! ตอบ!! เราว่า ตัวเองเป็นโรคจิตนิดๆแล้วนะ 555
    #4,528
    0
  21. #4527 Night (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:03
    นิยายนี่มันจิตได้ใจมากก โอ้ยย หมอนายนี่แบบขั้นสุดยอดของความมคนจิต
    #4,527
    0
  22. #4526 JibParisa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:01
    ทำไมนี่สะใจ555555อนันจัดการมันอีกจัดหนักเลย
    #4,526
    0
  23. #4525 parkchaewon00 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:59
    เราว่า...เราอ่านเรื่องนี้ได้แล้วเราชอบแบบเสพติด เดี๋ยวนะ เราว่าเราอาจจะโรคจิตก็ได้นะ... รู้สึกชอบแนวนี้มากกว่าแนวอื่นยังไงไม่รู้
    ชอบอนันอ่ะ...แต่ตอนนี้ขอลวเรือหมอนายก่อนนะคะ อร๊ายยย~ ดิบมาก
    #4,525
    0
  24. #4523 butternut2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:02
    อ่านแล้วนี่เราโรคจิตป่าววะรู้สึกว่าแม่งน่ารักวะทั้งๆที่ทั้งคู่ทะเลาะกันอยู่5555
    #4,523
    0
  25. #4521 นกฮูกเจ็ดตัว (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 14:04
    นิยายเรื่องนี้จะทำให้เราเป็นไบโพลาร์
    #4,521
    0