LEVEl | See A Doctor รักของหมอ [ YAOI ] Season2

ตอนที่ 6 : #พอร์ชตัส SS2 :: EPISODE 05 [ 200 Per. ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    11 ก.พ. 60


#พอร์ชตัส
ซีซั่นสองนะคะ

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นๆ นะ
อ่านภาคแรก > คลิก!!!


ตอนที่ ๕
-ร้าว-
ฟังเพลงปลากอบไปด้วยนะ


ช่วงนี้ผมต้องทำเรื่องดรอป ป.โท ไปโดยปริยายเพราะสภาพร่างกาตัวเองไม่พร้อมเรียน ทำได้มากสุดคืออ่านหนังสือแล้วอยู่ที่บ้าน พยายามรักษาตัวเองให้หายไวๆ ด้วยการถนอมร่างกายให้มากที่สุด เพราะงั้นไอ้ที่หมอพอร์ชชวนทำอะไรหื่นกามมันไม่เกิดขึ้นแน่นอน แต่เขาเหมือนพูดทีเล่นทีจริงมากกว่าแหละ มากสุดก็... ตอนนี้

ร่างสูงพาผมขึ้นมาชั้นบนก่อนจะนั่งลงบนพื้นส่วนผมนั่งบนเตียง เขาดึงมือผมไปกุมเอาไว้ทั้งสองข้าง แววตาใสๆ จ้องมองใบหน้าผมอยู่นาน ผมกำลังจะถามว่ามานั่งแบบนี้ทำไมเหรอ แต่พอเจอสายตาของเขามองมาก็ทำได้แค่นั่นเงียบๆ มองกันไปมองกันมาเท่านั้นเอง

พี่พอร์ช

ครับ

จะมองหน้าผมทำไมนักหนาเนี่ยมันอดถามไม่ได้อ่ะ ก็เขาเอาแต่มองมาแบบนี้ นานแล้วนะ

มีความสุขครับ

มองหน้าผมเนี่ยนะ เห็นฟันคนไข้จนเบื่อแล้วมามองหน้าผมแก้เซ็งหรือไง

เปล่าครับ ก็แฟนน่ารัก ไม่ให้มองเห็นจะให้มองอะไรครับ...

พอเลย มานอน อื้อออพอผมทำท่าจะชักมือกลับเท่านั้นแหละ เขาก็ขยับกายขึ้นมากดริมฝีปากลงบนริมฝีปากผมอยาดแผ่วเบา จากนั้นก็ค่อยๆ บดเบียดให้แนบชิดยิ่งขึ้น ผมชักมือและดันแผงอกอีกคนออกไป แต่หมอพอร์ชกลับไม่ยอมถอยไป เขาใช้มือรั้งเอวและท้ายทอยของผมเอาไว้ ใบหน้าเราเอียงเข้าหากันเล็กน้อย ปลายลิ้นอุ่นร้อนสอดแทรกเข้ามาภายในโพลงปากผม สอดประสานเกี่ยวพันมอบจูบหวานๆ ที่ทำเอาใจเต้นแรง...จนกู่ไม่กลับ

มือผมที่ตอนแรกพยายามจะดันเขาออกกลับกลายมาเป็นขยำเสื้อเขาจนยับผิดรูปตามมือซะอย่างนั้น

สมองราวกับถูกล้าง...มันขาวโพลน

อืออหลายครั้งที่เขาผละออกไปเพื่อให้เราได้หายใจก่อนจะกดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง

จูบหวานละมุนหลอมละลายหัวใจของผมไปอย่างช้าๆ มันทำให้ผมลืมเรื่องเลวร้ายก่อนหน้า ทำให้ผมหลงรักเขาซ้ำอีกครั้ง เขาไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าจูบ ...แต่มันก็นานจนปากผมชา แก้มร้อนไปหมด เลือดสูบฉีดเร็วจนเงอะงะไปซะหมด ผมแพ้เขา...

แพ้แบบราบคาบเลย

ไม่นานนักหมอพอร์ชก็ค่อยๆ ผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะช้อนสายตามองสบตากับผม

แววตาสื่อทุกๆ อย่าง... ทำให้รู้สึกได้โดยไม่มีใครต้องพูดอะไรออกมาเลย

ผมยิ้มบางๆ ขณะที่เราต่างก็หอบหายใจ

แกล้งผมใช่ไหม เขาต้องเจอผมเอาคืนบ้างแหละ

...น้อง อืออผมเป็นฝ่ายเริ่มจูบเขาบ้าง และยกแขนโอบรอบลำคอของหมอพอร์ชแน่นไม่ให้เขาผละหนี และเจ้าตัวก็ดูจะยินดีเหลือเกินเพราะเขาจูบตอบกลับมาชนิดที่ความหวานเมื่อครู่หายไปจนหมด มีเพียงความร้อนระอุที่ปะทุแรงขึ้นเรื่อยๆ ผมได้ยินเสียงหัวใจของเขา เหมือนกับที่หมอพอร์ชก็น่าจะได้ยินเสียงหัวใจของผม

เขาใช้แรงดันให้ผมนอนราบลงกับเตียงและละริมฝีปากออก ละเลียดปลายลิ้นต่ำลงไปที่ลำคอ ขบเม้มสร้างความวาบหวามจนผมเผลอจิกเล็บลงบนลำคออีกคน ...อารมณ์ผมกับเขาตอนนี้เหมือนจะหยุดไม่อยู่ ทว่าก็ต้องหยุด เพราะผมไม่พร้อมเอามากๆ เลย

...แฮก...พี่...ฮะ...พี่พอร์ช

อยากรังแกคนเจ็บ...

...

เมื่อไหร่จะหายเนอะ...พี่อยาก...

...พอก่อน

ครับ...ครับ...เดี๋ยวพี่มานะเขายอมผละออกไป เราไม่ได้มองหน้ากัน และผมเองก็ไม่กล้ามองหน้าเขาด้วย

...ก็รู้ดีว่าเรากำลังรู้สึกแบบไหน

หมอพอร์ชหนีเข้าห้องน้ำไปแล้ว ส่วนผมก็นอนหมดสภาพที่เตียง...หมดสภาพทั้งๆ ที่ทำแค่จูบอ่ะ

แก่แล้วก็เงี้ย =_=//

 

เอาล่ะ ตัดภาพมาตอนที่...ทุกอย่างปกติแล้วกันนะ ผมนอนเล่นมือถือคุยกับพวกแฝด ส่วนหมอพอร์ชทีเพิ่งอาบน้ำเสร็จก็มานอนข้างหลัง มือปลาหมึกก็สวมกอดหมับ คุยกับใครครับ

แฝดครับ

ไม่คุยกับพี่พอร์ชเลยเนอะ

นอนอยู่ข้างหลังเนี่ยจะให้คุยอะไร

เย็นชาจังเลยน้า

มือพี่อ่ะ...หยุดเลย

หึๆ...หัวเราะชั่วร้ายอีกละ ผมล่ะเบื่อ สุดท้ายก็ต้องบอกลาไอ้แฝดบอกว่ามีอะไรให้มาคุยกันพรุ่งนี้แล้วกัน เพราะเริ่มมีคนแถวนี้เรียกร้องความสนใจแล้ว

ไหน จะคุยอะไรครับ

จะถึงวันหยุดแล้ว เดี๋ยวเราไปเที่ยวกันเนอะ

เที่ยวที่ไหนครับ

อืม...ที่ไหนดี ต้องเป็นที่ที่น้องตัสไปได้เนอะ ช่วงนี้ขาเป็นไงบ้างครับ

ก็ดีขึ้นนะ ผมว่าง่ายๆ เราไปทะเลกันก็ได้นะ ผมอยากกินอาหารทะเลพอดีเลย

โอเคงั้นไปทะเลกันเนอะ

อื้อ

ฮันนีมูนกันJ

หมอพอร์ชบอกและโน้มหน้ามาหอมแก้มผม ...ฝันดีเนอะ

ครับ ฝันดีนะพี่พอร์ช



70%

 

เช้าวันต่อมา

พวกแฝดบอกจะเข้ามาตอนเย็นๆ พร้อมแอลกอฮอล์ครบเซ็ต =__= ผมละเพลียจิตกับพวกมันจริงๆ ความจริงผมว่าถ้าเป็นแค่การนั่งดื่มเหล้า ดื่มเบียร์ที่คอนโดฯ มันก็ทำได้ แค่ไม่มีผมไปร่วมแจมเพราะสภาพไม่พร้อม 

มันเลยหาข้ออ้างแล้วหอบลูกหอบเมียมาดื่มที่บ้านหมอพอร์ชแทน ก็เกรงใจนะ แต่ดื่มเสร็จแล้วช่วยกันเก็บกวาดให้สะอาดเหมือนเดิม ไม่รบกวนเขาให้มากที่สุดแล้วกัน ไอ้พวกแฝดนี่ตัวปัญหาอันดับหนึ่งจริงๆ เลย

วันนี้ก็เหมือนเคยที่ผมไม่ได้ออกไปไหน นั่งอยู่บ้าน เล่นกับแมว อ่านหนังสือ ดูทีวี หากิจกรรมอะไรทำไปเรื่อย

จนท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีส้ม พวกแฝดส่งข้อความมาว่าจะถึงแล้วผมเลยไปจัดที่รอ เตรียมจาน แก้วอะไรแบบนี้ด้วยความทุลักทุเลเพราะสภาพร่างกายไม่อำนวย แต่ก็ทำรอไปชิลๆ

ไม่นานนักผมก็ได้ยินเสียงรถดังขึ้น พอชะโงกหน้าไปมองเห็นว่าเป็นรถของหมอพอร์ชนั่นเอง กลับมาเร็วเหมือนกันนะวันนี้ ฟ้ามืดพอดีเลย ปกติเขาจะกลับมามืดกว่านี้หน่อยอ่ะ คลินิกปิดสองทุ่มครึ่งไง เดินทางมาถึงบ้านก็สามทุ่มกว่าแล้ว 

มีบางวันที่ไม่มีเวรจัดฟันก็กลับเร็วหน่อยอะไรแบบนี้ ผมไม่รู้การจัดเวรอะไรเท่าไหร่ แต่เขาไม่ได้กลับดึกทุกวันหรอก แต่ปกติวันนี้เขามีเวรจัดฟันนี่นา ...ไวผิดปกตินะเนี่ย

แต่ช่างเหอะ กลับเร็วแหละดีแล้ว คิดถึง -///-


ผมวางจานลงบนเคาน์เตอร์ก่อนจะใช้ไม้พยุงพาตัวเองไปที่หน้าบ้าน ทว่ากลับต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเขามากับผู้หญิงที่ผมโคตรจะไม่ชอบขี้หน้า พี่พรีมพยุงพี่พอร์ชเดินเข้ามาในตัวบ้านก่อนจะผ่านหน้าผมไป 

ผมตัวแข็งทื่ออยู่กับที่เพราะทำอะไรไม่ถูก ...เหมือนโดนสาปให้กลายเป็นหินตรงนี้เลย ไม่มีเรี่ยวแรงจะพูดอะไรออกมาทั้งสิ้น พี่พรีมมองหน้าผมเล็กน้อยและเธอยิ้มให้กับผม มันไม่ใช่รอยยิ้มที่แสดงถึงความเป็นมิตร แต่เป็นรอยยิ้มที่กวนประสาทบวกกับเยาะเย้ย ส่วนหมอพอร์ชเขาแปลกๆ

ทั้งคู่พากันขึ้นไปชั้นบน ทำเหมือนว่าผมไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้

พี่...พี่พอร์ชผมเรียกเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และมันคงจะเบาเกินกว่าที่หมอพอร์ชจะได้ยิน

...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

ผมเดินตามพวกเขาขึ้นไป ในหัวเต็มไปด้วยความสับสน ในหนึ่งผมไม่ได้อยากขึ้นไปเห็นภาพอะไรที่มันบาดตา แต่อีกใจผมกลับอยากเห็นมัน ให้ผมได้รู้ว่าตัวเองควรจะพอ...สักที ในแต่ละก้าวของผมมันยากลำบากมาก แต่ผมก็ฝืนความเจ็บที่หลายครั้งผมก้าวพลาดกระแทกจนเจ็บขา ผมกัดฟันทนและขึ้นไป ประตูห้องไม่ได้ล็อค ผมเลยเปิดและดันมันเข้าไป

ภาพตรงหน้าผมมันฆ่าผมทั้งเป็น

ฆ่าผมได้อย่างเลือดเย็นเลย

...ฆ่าผมเถอะ ถ้าจะพากันมาทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าผม ในที่ที่เขาบอกเองว่ามันก็เป็นของผม

หมอพอร์ชซุกไซ้ลงบนลำคอพี่พรีม ...ผมหายใจไม่ออกเลย มันทั้งจุกทั้งตัน ถ้าขาผมหายดีแล้วผมคงจะหนีไป แต่ตอนนี้ผมทำได้แค่ยืนโง่มองภาพนั้นที่มันชักจะเลยเถิดไป พี่พรีมไม่ได้สนใจว่าผมยืนตรงนี้ เหมือนกันกับหมอพอร์ช พวกเขากอดจูบกันราวกับผมไร้ตัวตน เหมือนผมเป็นแค่อากาศที่ไร้ความหมาย

ตุบ! ปึง... 

ผมไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองปล่อยไม้ค้ำไปเมื่อไหร่และตัวเองล้มลงไปตอนไหน เพราะในตอนนี้ร่างกายมันชาหนึบจนแทบไม่รู้สึกอะไรอีก ครู่หนึ่งที่เสียงนี้ดังขึ้นมันเรียกให้พวกเขาทั้งสองคนมองมา แต่ก็กลับไปทำอย่างเดิม

พอที...ผมไปไหนไม่ได้

...

ตัสขอร้อง...ฮืออ ผมทำอะไรผิด ทำไมพวกเขาถึงต้องทำกับหัวใจผมแบบนี้ด้วย

สงสารกันหน่อยได้ไหม สักนิดก็ยังดี...

110%

เอ้ยยย บักตัสสสสส อยู่ไหนวะลูกสาว ไม่มารับแขกเลยไอ้ลูกเวรรรรเสียงของแฝดดังขึ้น เรียกสติผมเอาไว้ ผมหวังให้พวกมันขึ้นมาชั้นบน ผมเอื้อมมือไปคว้าไม้ค้ำและกระแทกแรงๆ ให้พวกแฝดได้ยินและขึ้นมา ให้พวกมันพาผมไปจากตรงนี้ที เพราะผมทนมองภาพตรงหน้านั้นไม่ไหวแล้ว

ตึกๆๆๆ... เสียงฝีเท้า

มาเร็วๆ หน่อยสิวะ ...กูจะขาดใจตายอยู่แล้ว

ตัส ทำไมมึงไปนั่งตรงนั้นวะมาตินถามผม ส่วนชวนชิมก็วิ่งมาก่อนเลย เขามาช่วยพยุงผมขึ้น และใบหน้าของชวนชิมก็บอกอะไรพวกแฝดที่ยังไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกมันมองหน้ากัน สลับกับมองหน้าผมที่เต็มไปด้วยน้ำตา ผมร้องไห้จนตัวสั่นโยน หายใจไม่ทันเลย กะ...เกิดอะไร...

กูพาตัสไปข้างล่างชวนชิมบอกก่อนจะพยุงผมผ่านะพวกแฝดไป

อะไรวะ...เกิดอะไรขึ้นวะ

 

#มาติน

สีหน้าของชวนชิมไม่ค่อยดีเลย ผมมองหน้าไอ้กัปตัน เราสื่อสารกันผ่านทางสายตาและเดินไปยังห้องนอนของไอ้ตัสมัน แต่กลับต้องชะงักเมื่อเห็นว่าพี่พอร์ชแม่งกำลังจะเอากับผู้หญิงอยู่แล้ว พอเห็นแบบนั้นพวกผมอารมณ์ขึ้นทันที เดือดแทนเพื่อนเลย เราเดินเข้าไปในห้อง ไอ้กัปตันกระชากพี่พอร์ชขึ้นมา ส่วนผมก็ดึงร่างของผู้หญิงที่น่าจะเป็นคนที่ไอ้ตัสพูดถึง พี่พรีมอะไรของมันเนี่ยแหละ ตัวเธอเหลือแค่บรา ผมเลยดึงเสื้อของหมอพอร์ชที่ถอดออกไปคลุมเธอ

กูไม่ได้อยากสุภาพบุรุษ แต่แม่ง... โอ้ยยยยย

ไสหัวกลับไปเลยไป

พวกเธอเป็นใคร!”

ทำไม ถามทำเหี้ยไร รีบไสหัวไปก่อนเลยไป ก่อนที่พวกผมจะทนไม่ไหว

มีสิทธิ์อะไร

ปล่อยย!” พี่พอร์ชเป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย! ไอ้กัปตันมองหน้าผม เชิงขออนุมัติว่าจะซัดหน้าหมอฟันแล้วนะถ้าแม่งไม่หยุดดิ้นพรวดพราดเหมือนปลาขาดอากาศหายใจอ่ะ และด้วยความที่ผมเป็นคนดีมากพอ ผมเลยหันไปบอกมันอย่างคนดี

อัดเลย เอาให้หมอบ โทษฐานทำลูกสาวเราเสียใจ

เออได้ หมั่นไส้ไอ้เหี้ยหมอนี่หลายครั้งละ

เออ ส่วนพี่อ่ะ มีสิทธิ์เหี้ยไรมายุ่งกับผัวคนอื่น คันมากไง๊ ก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าเขาคบกัน ชอบเหรอเป็นชู้อ่ะ หรือว่าคันไมไหวแล้ว ผมพาไปซ่องเอาไหม มีที่เด็ดๆ แนะนำให้เลยนะ

เพี๊ยะ!

พูดแบบนี้เท่านั้นแหละ โดนตบจนหน้าหันเลย ผมหัวเราะในลำคอและหันไปมองหน้าพี่พรีม

พวกผมไม่ได้สุภาพบุรุษนะครับ ระวังตัวไว้ละกัน

ทำไม พวกแกจะทำอะไรฉัน!”

เอาไปขายซ่องมั้ง ไม่ดีกว่า พอดีพวกผมแม่งชอบละครไทยมาก เมียชวนดูบ่อย เอาน้ำกรดราดหน้าพี่ หรือว่าเอามีดกรีดดีอ่ะ เอาให้หน้าเหี้ยจนไม่กล้าเสนอหน้าที่ไหนเลย ดีไหม!”

ฉันจะแจ้งความ!!!”

เอาดิ พ่อพวกผมใหญ่ จะงัดก็เอาดิ...กูไม่อยากเล่นอำนาจพ่อแม่เลย ขู่ไปงั้นแหละ ไม่ได้ทำหรอก เพราะทำไปก็เท่านั้น กรีดไปเลือดคงไม่ออก หน้าด้านหน้าหนาขนาดนี้อ่ะ

แก!!!”

หน้าด้านฉิบหาย โอ้ย ไอ้เหี้ยพี่พอร์ชแม่งดีดอะไรวะ

ดีด???

ผมหันไปมองหน้าพี่พรีม เธอทำท่าทางเลิกลัก และสะบัดแขนผมก่อนจะวิ่งออกไปจากห้อง... เหี้ย... ต้องมีอะไรแน่ๆ เรื่องนี้ไม่ธรรมดาละ พอเธอวิ่งออกไปผมก็ไปช่วยไอ้กัปตันจับพี่พอร์ช หน้าเขาแดงๆ เหม่อๆ เชี่ยตัน กูว่า…”


200%
ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอแวะมาวางระเบิดอีกลูกละกัน 555555555

สำหรับคนไม่ชอบแล้ว ไม่อยากอ่านต่อแล้ว ไม่ต้องเม้นบอกนะคะ แค่กด X ออกเลย ไม่ต้องเม้นบอกนะ ว่าจะไม่อ่านแล้ว เราเห็นละนอย =_= คือไม่อ่านก็ไม่อ่าน  กดออกเลย ง่ายนิดเดียว 
ง่ายกว่าเม้นบั่นทอนก่อนไปเยอะเนอะ 55555 
ขอบคุณที่ติดตามเสมอมาค่ะ




โคตรใจร้ายอ่ะ อ่านแล้วคลิกออกไปเลย 555 จิตใจจะไม่คอมเม้นเป็นกำลังใจให้คนเขียนกันหน่อยเหรอ 5555





อ่านเม้นแล้วโหวตให้ด้วยเนอะ กราบบบบบบ

Image result for กราบ

อัพเรียกน้ำย่อยก่อนนะแจ๊ะ ส่วนคนถามหาการอัพซีซั่นแรก หนังสือมีวางขาย B2S ทั่วประเทศ และแบบออนไลน์ จากร้าน MB Studio จ้าาา อิอิ > ซื้อคลิก


อ่านเม้นโหวตนะแก











  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

2,867 ความคิดเห็น

  1. #2835 kgolf (@kgolf) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 12:32
    อยากตบชนีพรีม อ่ะ อีพี่หมอเนอะ โง่ให้เค้าวางยาจนได้ ขอเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ ไรท์เขียนดีมาก ชอบมากด้วยค่ะ
    #2835
    0
  2. #2827 Tak_P (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 14:13
    อย่าไปสนใจเสียงนกเสียงกาถือซะว่าพวกนั้นไม่มีพรสวรรค์แบบคุณ สู้ๆๆเขียนต่อไปนะ เขียนดีมากเราชอบและคนอื่นๆก็ชอบ ยกพวกบ้าที่เม้นบ้าๆ
    #2827
    0
  3. #2811 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 16:42
    เอาเลยคะ ตบชะนีกัน หืมมมมม
    #2811
    0
  4. #2787 thifu:') (@yamloveyaoi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 17:29
    อีกแหล่วววววววววว กินน้ำมันตับปลาบ้างสิพี่หมออ ชะนีนี่ก็เหลือเกิ๊น กินน้ำมันตับปลาไปทั้งคู่เลยอ่ะ ก็เห็นอยู่ผช.ไม่ได้มีคนเดียวในโลก /ยื่นให้
    #2787
    0
  5. #2779 Be_Disappear (@Be_Disappear) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 22:42
    ว่าแล้วๆๆๆๆๆ เป็นผญ.ซะเปล่านะ คิดได้แค่นี้หรอ อี๋ๆ ตัสลูกกก พี่เค้าโดนยาาาา
    #2779
    0
  6. #2763 Meay Jit. (@meaylovekangsom-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:49
    โอ้โห โอ้โห อิพี่พรีมนี่จบหมอ(ฟัน) มาจริงหรอไหนใจคอตรงไหนที่แสดงถึงความใจดีของหมอบ้าง 55555555
    #2763
    0
  7. #2606 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:28
    โหหห นีคะ คันมากมั้ย ไปซื้อยามาทานะคะ
    #2606
    0
  8. #2239 momark (@momemonkey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:21
    ชะนีหน้าด้านมากค่ะ ไม่ไหวแล้ว อยากตบ อ๊ากกกกกกกกก
    #2239
    0
  9. #1428 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 13:41
    โอ้โห ชะนีหน้าด้านหน้าทนมาก ฆ่ามันได้ไหม พามันไปรุมโทรมก็ได้ คือเกลียดมากอ้ะ อิพี่หมอโดนไรอีกอ่ะ แต่นี่ไม่สนแล้ว เลิกเถอะตัส สงสารอ่ะ หมออาจไม่ผิด แต่หมอไม่ระวังตัวเลย ไปเจอชะนีได้ไงก็ไม่รู้ เราไม่อยากให้คบแล้วอ่ะ ตอนแรกคิดว่าฝันนี่มันเรื่องจริงสินะ
    #1428
    0
  10. #1410 NKB. (@nook676) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 09:02
    เธอรู้ไม   ว่าฉันอ่านเเล้วน้ำตาก็ไหล  
    แงๆๆ ><    ตัสสสสสส  สงสารมาก  เลย   
    พรีมเธอทำลายชีวิตคู่เค้าเธอรู้สึกผิดไม  ><
     
    #กำลังสนุก อ่ะ  มันๆๆ  ตื่นเต้น  
    #1410
    0
  11. #1387 phanomporn852 (@phanomporn852) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 00:09
    โอ้วววน้ำตาคลอ
    #1387
    0
  12. วันที่ 20 มกราคม 2560 / 15:07
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1286
    0
  13. #1028 ห้าววว ว (@niim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 00:21
    พรีมเลวได้อีกอะะ สงสารตัสโคตรร
    #1028
    0
  14. #857 Neung Q (@369963nq) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 11:58
    อิพรีมมม อิชั่วววววว เราตามนิยายไรท์นะคะ จากใจจริงเป็นคนชอบอะไรที่มันหน่วงๆด้วย ดีต่อใจแบบแปลกๆ ///^///
    #857
    0
  15. #850 NuaNan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 09:42
    อื้อหืออออ อีชะนีนี่ เอาให้สุดสินะ สงสารพี่พอร์ชจังเลย ฮือออออ
    #850
    0
  16. #751 Yuki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 18:28
    แฝดเอาใจเราไปเลย สุถาพบุรุษมากเท่มาก (หรอรู้สึกเมื่อบอกว่าจะเอานำ้กรดราดหน้า)
    #751
    0
  17. #739 bmw0626 (@beamlovebleach) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 17:58
    ดีดอะไรพี่ตันอ่ะ5555555
    #739
    0
  18. #713 nukao2 (@Nukao) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 15:29
    อย่าห้ามเราค่ะ เราจะไปตบมันนนนน!!!!
    #713
    0
  19. #712 Mint (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 15:15
    ทำไมหมอพอร์ชทำอย่างเน้เธอทำอารายยย
    #712
    0
  20. #701 som2540 (@somja) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 13:49
    พี่หมอออ แกเป็นถึงหมอนะโว้ยยย มาโดนยาแบบนี้ได้ไง :( น้องตัสไม่ต้องร้องนะลูก เอาคืนพี่หมอมันเยอะๆ เพราะพี่หมอมันโง่
    #701
    0
  21. #696 MR.J (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 13:27
    สงสารตัส &#128546;&#128546; ฮือๆ
    #696
    0
  22. #683 Mm-1701 (@Mm-1701) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 12:04
    หมอโดนยาแน่ๆ
    #683
    0
  23. #679 riial (@riial) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 11:58
    ตกลงแล้ว ดีด อะไรวะ??
    #679
    0
  24. #651 shivanath (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 11:10
    พี่พอร์ชต้องได้รับบทเรียน...
    #651
    0
  25. #650 ladi_sijak (@ladi_sijak) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 10:55
    เกลียดนังพรีม ผู้หญิงสารเลว โครตสงสารตัส งอนครั้งนี้เอาใหเหนักเอาให้นานเลย โว๊ะะะ น่าถีบจริงๆผู้หญิงคนนี้ ชอบแฝดโมโห โดนยารึป่าว
    #650
    0