LEVEl | See A Doctor รักของหมอ [ YAOI ] Season2

ตอนที่ 10 : #พอร์ชตัส SS2 :: EPISODE 09 [ 130 Per. ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,958
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    11 ก.พ. 60


#พอร์ชตัส
ซีซั่นสองนะคะ
  
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นๆ นะ
อ่านภาคแรก > คลิก!!!



ตอนที่ ๙
-ง้อเนอะ-
ฟังเพลงปลากอบไปด้วยนะ


#สเตตัส

ผมส่งข้อความบอกพวกแฝดว่าจะมานั่งที่ลานสเก็ตบอร์ดก่อน พวกมันบอกว่าเดี๋ยวมารับ ผมก็เลยนั่งรอ นั่งเหม่ออยู่ที่เดิม ใจมันปวดหนึบตอนที่เห็นหมอพอร์ชเดินผ่านผมไปเหมือนว่ามองไม่เห็นผม ...โกรธเขา ที่เขาไม่สนใจ ผมก็ทำไม่ได้เพราะผมเป็นคนบอกเขาเองว่าให้ทำกับผมเหมือนว่าเราไม่รู้จักกัน

พอนั่งไปสักพักก็ได้ยินเสียงรถดังมาจากด้านหลัง พอหันไปมองก็พบว่า...เป็นหมอพอร์ช ผมรีบเด้งตัวลุกขึ้นเพื่อจะเดินหนีเขา ไม่อยากเจอหน้าเขา ไม่อยากยุ่งด้วยแล้ว ใจผมมันบ้าๆ บอๆ แบบนี้แหละ แต่ก็ตามนั้นที่ผมไปบ้านเขาก็แค่เพราะคิดถึงสถานที่เหล่านั้น ...แค่นั้นเอง ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมเผชิญหน้ากับหมอพอร์ช ยังไม่พร้อมจริงๆ

 

หมับ!

โอ้ย!” อยู่ๆ เขามากระชากแขนผมทำไม! “ผมเจ็บ!”

ไปกับพี่เนอะ

ไปไหน เป็นบ้าหรือไง ผมเจ็บนะ ผมพยายามดิ้นและแกะมือเขาเขาออกไป แน่นอนว่ามันหลุดหลายครั้งและผมพยายามจะวิ่งหนี แต่หมอพอร์ชก็มากคว้าเอวผมกอดหมับแน่นจนผมจุก เล่นเอาผมงงไปหมดกับท่าทางชองเขา อยู่ๆ เป็นบ้าอะไรไป ก่อนหน้านี้ยังทำเป็นไม่สนใจผมอยู่เลยนะ อยู่ๆ จะมาทำแบบนี้ก็ได้เหรอ! “ไอ้บ้า ปล่อย อุก!”

ตัส...ไปกับพี่เนอะเหมือนเขาจะตกใจที่ผมดิ้นจนหลุดและเซไปประแทกกับประตูรถที่เปิดเตรียมยัดผมเข้าไป แต่แววตาที่ตระหนกนั่นกลับถูกกลบด้วยความนิ่ง...ที่ผมไม่เคยเห็นเหมือนกัน

ปล่อยผม จะพา อื้อออ ไอ้ บ้าอื้ออ!!!”

ตุบ พลัก ตุบ! เราสู้กันจนต่างคนต่างเจ็บ เขาพยายามจูบผม ส่วนผมก็ดิ้นและทุบเขา ฟัดเหวี่ยงกันไปมาจนกระทั่ง...

ซ่า... ฝนตก!

บ้าเอ้ย จะมาตกอะไรตอนนี้วะ อยู่กับเขาทีไรฝนเป็นใจตกตลอดเลยให้ตายสิ

เข้าไปเนอะ

ไม่!”

เดี๋ยวก็เปียกหรอกครับ

ไม่สน

พี่สน เข้าไป...สเตตัส เข้าไปเนอะเวลาแบบนี้ยังจะมีอารมณ์มาเนอะอีกหรือไง ไอ้หมอบ้า

ไม่ มีสิทธิ์อะไรมาสั่งผม!”

...เข้าไปเนอะหมอพอร์ชพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ แต่ผมไม่ทำตาม ผมจ้องตาเขากลับ ในเวลานี้ไม่มีอารมณ์จะมาเฮิร์ทแล้ว ต้องฟาดฟันกับหมอพอร์ชให้ชนะเนี่ยแหละคือสิ่งที่ผมต้องทำ ผมทั้งจิกทั้งข่วนเขา แต่สุดท้ายก็โดนดันเข้ามาจนอยู่ในรถ แต่นั่งเบาะหลังกันทั้งสองคน พอผมจะเอี้ยวตัวไปเปิดประตูอีกข้างเพื่อหนี หมอพอร์ชก็กระชากผมไปหาอีกครั้ง ต้องให้พี่มัดเหรอครับ

อยู่ๆ เป็นบ้าอะไรของคุณ จะมา โอ้ย ผมเจ็บนะเว้ย มัดทำบ้าอะไร ปล่อย

พลัก! ตุบ... เขาก็โดนข่วนจนเลือดออก ทุบจนน่าจะเจ็บแล้วทำไมยังทำมึนไม่รู้สึกอะไรอยู่อีกวะ

น่าหงุดหงิด!

หมอพอร์ชยังพยายามมัดมือผมรวบติดกัน และดูเหมือนว่าเขาจะรู้ว่าถ้ามัดข้างหน้ายังไงผมก็เล่นงานเขาได้อยู่ดี หมอพอร์ชเลยจับมือผมไพร่หลังและมัดด้วยเชือกที่แม่งเหมือนเตรียมการมาอย่างดี ผมมัวแต่ตกใจกับอุปกรณ์ที่ครบครันของเขาเลยโดนมัดจนเสร็จไปแล้ว และความที่แขนถูกมัดผิดรูปมันเลยทำให้ผมเจ็บจนน้ำตาเล็ด ทว่าเขาก็ไม่สนใจหรืออาจจะไม่เห็นเพราะฟ้าข้างนอกมืดบวกกับฝนจกกระทบเสียงดังมาก

อีกแล้ว บรรยากาศแบบนี้... ผมจำได้ว่ามันเคยมีอะไรเกิดขึ้น

แต่มันจะต้องไม่เกิดขึ้นอีก!

ปล่อย ก็เลิกกันไปแล้วไง ทำไมตอยะ...อ๊ากกกกกก

กัด! กัดทำไมวะ!!!

น้องตัส...พี่หงุดหงิดเขาละริมฝีปากออกไปและพึมพำบอก ส่วนผมเหรอ นอนงงไปดิ ...หงุดหงิดอะไร ผมสิต้องเป็นฝ่ายหงุดหงิดหมอพอร์ช ไม่ใช่ให้เขามาหงุดหงิดผม พี่หงุดหงิดมากๆ เลย

...ผมหอบแฮก และมองหน้าหมอพอร์ชด้วยความสงสัยขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ มาลากผม จูบผม แล้วบอกว่าตัวเองหงุดหงิดเนี่ยนะ เลิกกันไปแป๊บเดียวนี่เป็นบ้าไปแล้วเหรอ อะ...อะไร หมายความว่าไง

พี่หงุดหงิด...


40%

อื้อออ อื้ออหงุดหงิดแล้วมาจูบผมเนี่ยนะ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ ทำไมดูฮาร์ดคอขึ้นวะ พี่หมอนุ่มนิ่มของผมหายไปไหน ทำไมเขากลายเป็นคนอารมณ์ร้ายขึ้นมาได้เนี่ย มันเป็นมาตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งแรกนับตั้งแต่ที่หมอพอร์ชหายไปนานถึงสามเดือน เราเจอกันและเขาก็กระชากผมไปจูบจนเลือดออก ซึ่งมันไม่เคยเกิดขึ้น เพราะหมอพอร์ช ถนอมผมยิ่งกว่าอะไร เขาไม่แม้แต่จะบังคับ มีแค่พูดโน้วน้าวด้วยเสียงนุ่มๆ และใบหน้าที่มักจะยิ้มใจดีส่งมาให้เสมอ

ทำไม...เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่วะ

ผมเบี่ยงหน้าหลบเมื่อหมอพอร์ชเหมือนจะงุ่นง่านอีกครั้งด้วยการจ้องตาเขาแม่งเลย สุดท้ายเจ้าตัวก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมา เขาลุกและข้ามไปยังด้านคนขับและทิ้งให้ผมนอน มือโดนมัดไพร่หลังสภาพเหมือนโดนลักพาตัวซึ่งจริงๆ ก็โดนหมอพอร์ชลักพาตัวมาเนี่ยแหละ

เขาขับรถออกมาจากลานสเก็ตบอร์ด ผมก็โวยวายตลอดทางนะ แต่เจ้าตัวทำเหมือนไม่ได้ยิน จนกระทั่งเขาขับกลับมาที่บ้านอีก หมอพอร์ชเอื้อมมือไปหยิบร่มที่เตรียมมาเหมือนรู้ว่าฝนกำลังจะตก จากนั้นเหรอทำอะไรล่ะก็ลงมาลากผมเข้าไปในบ้านไง

เชี่ยเอ้ย เขากลายเป็นคนป่าเถื่อนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

นี่ ผมเจ็บนะ

...เดี๋ยวพี่แก้มัดให้เนอะ

สมควรต้องแก้มั้ยล่ะ

มาถึงโซฟาของบ้าน เขาวางผมลงบนโซฟาเบาๆ ทั้งที่ในตอนแรกผมคิดว่าหมอพอร์ชจะเหวี่ยงผมกระแทกลงมาแบบคนเถื่อนซะอีก ซึ่งก็ดีแล้ว กระดูกกระเดี้ยวจะได้ไม่หัก ร่างกายไม่บอบช้ำ ทารุณกรรมหมอพอร์ชคืนง่ายๆ หน่อย เขามีสิทธิ์อะไรมาฉุดกระชากลากถูผมแบบนี้อ่ะ ทั้งๆ ที่เราเลิกกันไปแล้ว และเขาเองก็ตอบยืนยันกลับมาว่าเลิก

โอเค เราเลิกกันไง แล้วจะมายุ่งทำไม

เขายอมแก้มัดให้ผมตามที่บอกเอาไว้ และเมื่อผมได้โอกาส ผมก็ผลักจนคนที่ไม่ทันตั้งหลักล้มลงไปกับพื้น ผมใช้โอกาสนั้นลุกและวิ่งออกไป ทว่าเขากลับทำอะไรบ้าๆ ด้วยการกอดเข่าผมและรั้งเอาไว้

อย่าไป...ไม่ไปเนอะ

ปล่อยผม!” จะกระทืบขาใส่หรือต่อยก็ไม่กล้า...ทำไมไม่ลงเว้ย

สเตตัส อย่าไปนะ

พี่มีสิทธิ์อะไรมารั้งผมให้ตายสิ ผมกำลังจะร้องไห้แล้วนะกับการกระทำของผม ผมไม่น่ามาบ้านนี้เลย ไม่น่ากลับมาเลย น่าจะเลิกแล้วตัดทิ้งไป ...แต่ผมก็รักเขาจนอาลัยอาวรณ์ ผมรักหมอพอร์ช รักมาก...มากจนไม่สามารถตัดเขาทิ้งไปจากใจได้ง่ายๆ การตัดใจจากคนคนหนึ่งมันไม่ได้ทำกันง่ายๆ นะ ยิ่งคนที่เรารักมากแล้ว จะให้พูดว่า เลิกแล้วก็ตัดๆ ให้มันขาดไปสิ สงสารคนรอบข้างที่เป็นห่วงเรา

...แม่ง ถ้าทำได้ง่ายดายขนาดนั้น บนโลกนี้คงไม่มีใครเสียใจเพราะเสียรักแล้วแหละ

แต่ก็นะ เมื่อก่อนตอนที่ผมไม่ได้คบใคร ไม่ได้รักใครจริงจังแบบนี้ ไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันมากมาย...เหมือนกับที่ใช้มันไปกับเขา ผมคงจะมองว่าการตัดใจมันง่ายจะตายไป ก็เลิกสิ แล้วแยกกันไป ซึ่งในหลักความเป็นจริงแม่งทำไม่ได้หรอก เวลาอาจจะช่วยเยียวยาเราได้ แต่มันก็นาน ...นานมากจริงๆ สำหรับบางคนอาจจะใช้เวลาทั้งชีวิตเลยก็ได้

กว่าจะรักกันมันไม่ได้ง่าย และเลิกกันทั้งที่ยังรัก มันก็ใช่ว่าจะลืมได้ง่ายๆ ไหม

ผมสงสารพ่อแม่ที่ห่วงผม แต่ใจผมมันไม่ได้สั่งการเหมือนสมอง เพราะผมยังรักเขาอยู่ไง

ถ้าไม่เคยรักใครมากขนาดนี้คงไม่เข้าใจหรอก

ต้องรอให้ถึงเวลาที่ตัวเองเจอกับตัวก่อน ถึงจะเข้าใจ

พี่ขอร้อง อย่าไป...อย่าไป...ให้ตายสิ

อย่ามารั้งผมด้วยวิธีนี้นะ ไม่รู้หรือไงว่ามันจะได้ผล!

ปล่อยผมเถอะ...

พี่พอร์ชรักน้องตัส...พี่รักน้องตัส พี่...

 

พลัก!!!

90%

น้องตัส...

สุดท้ายผมก็ตัดสินใจก้มลงแกะเขาออกก่อนจะผลักหมอพอร์ชจนเขาล้มลงไปนอนกับพื้น สารภาพตามตรงผมโคตรสงสารเขาที่เป็นแบบนั้น แต่ก็สงสารตัวเองด้วย ถ้าไม่ทำแบบนี้เราก็ต้องฟัดเหวี่ยงกันไปมาไม่จบแน่ และก่อนที่ผมจะวิ่งไปถึงประตูหน้าบ้าน ผมเสือกหันไปมองเขา

และเห็นคนที่เข้มแข็งมากคนหนึ่ง คนที่ใจดีกับผมเสมอ คนที่...บอกว่ารักผม พยายามรั้งผม ร้องไห้และทุบมือลงกับพื้น เขาไม่ได้ทุบประชด แต่ทุบแรงมาก มากจนมืออาจจะแตกเพราะทุบก็ได้ ผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้ มันสับสนวุ่นวายไปหมดกับภาพนั้น

สุดท้ายผมก็ล้มเลิกที่จะวิ่งหนีไป ยืนมองเขาด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย

...ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ ทั้งๆ ที่เขายังเมินผมอยู่เลย เขาทำเหมือนผมเป็นอากาศ

แต่กลับมารั้งผมในตอนนี้เนี่ยนะ เป็นไพโบล่าหรือไงวะ

อย่าทิ้งพี่นะ...เขาก้มหน้า ทุบมือลงกับพื้นเหมือนเด็กที่ไม่ได้ของเล่นแล้วงอแงจะเอาให้ได้

พี่...พี่พอร์ชทำไม... ทำไมผมต้องใจอ่อนอีกแล้ว ผมทิ้งความใจแข็ง อคติ ทิฐิของตัวเองทิ้งจนหมด ก่อนจะวิ่งกลับไปหาเขาและจับมือที่แดงจนแทบจะแตกอยู่แล้วของหมอพอร์ชเอาไว้ไม่ให้ทุบพื้นอีก และพอผมกลับมา คนที่งอแง โวยวายก็เงยหน้าขึ้นเพื่อมองผม ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ ดวงตาแดงก่ำ แววตาแม้จะดูขวางแต่มันก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรเลยสำหรับผม พี่ทำร้ายตัวเองทำไม พี่ไม่ใช่คนแบบนี้...ทำไมถึงต้องทำร้ายตัวเองวะ ไม่เจ็บหรือไง

เสียน้องตัสไปเจ็บกว่าเยอะ...เขาตอบมาเสียงแผ่ว ถึงสภาพพี่จะเป็นแบบนี้ แต่พี่ก็ไม่อยากให้น้องตัสรังเกียจพี่ ไม่อยากให้น้องตัสไปจากพี่ ไม่อยากเลิกกับน้องตัส

...ถ้อยคำที่พลั่งพลูออกมาจากริมฝีปากอีกคนมันทำให้ผมร้องไห้อีกแล้ว ผมจับมือของเขาเอาไว้แน่น เรามองตากัน ต่างคนต่างร้องไห้ แม้จะไม่ได้ฟูมฟาย แต่น้ำตาที่ไหลออกมามันก็เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเราต่างก็เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากแค่ไหน เจ็บปวดจนหาทางเยียวยาไม่ได้

ผมอยู่กับเขามานานเท่าไหร่ เราใช้เวลาอยู่ด้วยกันมานานมากนะ อยู่ๆ วันหนึ่งต้องเลิกกันเหมือนตอนนี้

มันไม่ง่ายเลย

ไม่ไปได้ไหม...ฟังพี่ได้บ้างหรือเปล่า


130%



ตัสน่ารักขนาด อะเฮื่อ

ก็ไม่ได้ฮาร์ดคอขนาดนั้น 555555555555555555555555555555555555 อย่าหวังความแบดชนิดชั่วช้าหนังหมาเคี้ยวไม่เข้าของหมอเลย มันไม่มีหรอก มาไกลสุดได้แค่นี้แหละ กราบขอบพระคุณการเทรนของแฝดนรก ถ้าตัสรู้ว่าพวกแกมีส่วนเอี่ยวในคดี ตายค่ะ นักเขียนก็ไม่สามารถช่วยใดๆ ได้ทั้งสิ้น อาเมน

* * *


อ่านเม้นโหวตเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ รัก
เล่นแท็ก #พอร์ชตัส นะคะ อิอิ

ฝากนิยาย ชญ รักสบายๆ คลายเครียดนะคะ

ปก Season 2 แหละแก


ส่วนคนถามหาการอัพซีซั่นแรก หนังสือมีวางขาย B2S ทั่วประเทศ และแบบออนไลน์ จากร้าน MB Studio จ้าาา อิอิ > ซื้อคลิก












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

2,867 ความคิดเห็น

  1. #2816 DarinMangsa (@DarinMangsa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 15:17
    ไรต์ฮะ ฝากเปลี่ยนจากไพโบล่า-ไบโพล่าด้วยนะฮะ^ ^
    #2816
    0
  2. #2764 Meay Jit. (@meaylovekangsom-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 00:17
    ชอบพี่หมอพอร์ชอยู่แล้วแต่มองพี่เขาเป็นเคะเป็นกระตุ่ยน่ารัก พอมาอ่านฟิคเรื่องนี้แล้วแบบ... ฮรือ T////T เปลี่ยนลุคพี่หมอได้ แต่ยังคงสเต็บความเป็นพี่หมอพอร์ช ขุ่นแม่คะหนูหลงเขาหนักมาก เป็นผู้ชายที่อบอุ่นละมุนละไมอ่อนโยนน่ารัก ชอบบ อ่านแล้วแบบนึกภาพออกเลยอ่ะ บุคลิกพี่หมอรวมถึงซีนอารมณ์ นอกจากจะหลงพี่หมอมากกว่าเดิมฉันยังหลงแฟดสองคนนั้นอีก คิดว่าคงต้องสอย #พอร์ชตัส ให้ได้ แล้วก็ตามไปอ่านเรื่องของสองแฝดต่อ ตามด้วยหมออัพ แคล์ หลังจากที่ไม่อ่านฟิคหรือนิยายมานาน โอ่ย ให้ตาย ดีต่อจัยส์ ///สู้ๆนะคะไรท์เตอร์ เรียนหนักด้วยอัพฟิคด้วยดูแลตัวเองด้วยนะคะ แฟนคลับที่ห่างหายไปนาน ฮ่าๆๆๆ
    #2764
    0
  3. #2760 Kyoheizing (@Kyoheizing) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:53
    เลวบ้างไรบ้างก็ได้ ไม่ต้องแสนดีเกินไปซะหมดหรอกหมอ ชอบแฝดนรกจุง เสี้ยมหมอได้ดีมาก 55555
    #2760
    0
  4. #2743 Ann Healy (@2annan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:25
    หมอคนแบดที่รอคอยยยย
    #2743
    0
  5. #2622 JayJael (@JayJael) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:50
    โอ้ว...หมอพอร์ชคนแบด
    #2622
    0
  6. #2613 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:07
    ฟังหมอก่อนเนอะตัสส ฟังพี่เค้าก่อนนน ฮืออออ
    #2613
    0
  7. #2599 milkc (@P_PlooY) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:32
    พี่พอร์ชแบ๊ดได้กระชากใจหนูมากค่ะ
    5 เป็นกำลังใจให้พี่
    น้องตัสด้วยย
    งิงิงอ
    #2599
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #1627 khimpap (@khimpap) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 06:17
    เมจตัสเเบบ ฮืออออออ
    #1627
    0
  10. #1544 midnightpp (@midnightpp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 13:22
    เมจตัสดีต่อจายยย
    #1544
    0
  11. #1537 Good morning. (@ringkoa-567) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 12:27
    เสียงพลั่ก! นี่ตกใจเลย นึกว่าชกหน้ากัน.. เมจสเตตัสน่ารักมากค่ะ ดีต่อจายยย
    #1537
    0
  12. #1536 THE'GUNN (@wookiee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 12:23
    รักกันเนอะๆ
    #1536
    0
  13. #1532 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:42
    สงสารพี่หมออ่ะ แงงงงงง~
    #1532
    0
  14. #1531 siriwanja (@siriwanja) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:41
    งานนี้มีตบจูบหละตัวเองงงงง
    #1531
    0
  15. #1530 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:34
    ผิดไหมที่อยากรู้ว่าอิมเมจบองตัสเป็นใคร เห็นภาพนี้แล้วน่ารักมากเลยยยยยยย
    #1530
    0
  16. #1528 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:30
    ถึงเวลาที่ตัส ต้องฟังหมอ บ้างแล้วนะ

    สงสารหมอบ้าง เจ็บมาเยอะแล้ว
    #1528
    0
  17. #1524 toon_kk2 (@TooN_KK) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:02
    สงสารพี่พอร์ชชชชช ตัสฟังพี่บ้างเนอะ 
    #1524
    0
  18. วันที่ 22 มกราคม 2560 / 10:51
    งื้อออออออ เรื่องมันเศร้าา
    #1516
    0
  19. วันที่ 22 มกราคม 2560 / 10:28
    โอ้ยยยอีช้อยน้ำตาจะไหล
    #1512
    0
  20. #1506 กล้วย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 10:16
    ฮือ สงสารทั้งคู่เลย
    #1506
    0
  21. #1502 prathanaphol (@prathanaphol) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 09:59
    หมอพอร์ช ตัองฟังเพลงคุกเข่ามาแน่ๆเลย
    #1502
    0
  22. #1493 Infinite_LNY (@Infinite_LNY) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 09:43
    ฮือออออจะร้อง หมอสู้ๆนะ ตัสฟังหมอบ้างเถอะ หมอเขาอยากอธิบายนะ สู้ๆนะคะไรท์ แล้วมาต่ออีกนะ จะรออออออ
    #1493
    0
  23. #1477 milktuan (@milktuan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 09:12
    สงสารหมออ
    #1477
    0
  24. #1475 satana maria (@bambinoosaka) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 09:09
    ฮืออออพี่คะะ
    #1475
    0
  25. #1474 Ming Utcc (@ming2519) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 08:31
    สงสารพี่พอร์ช หายไวไวนะ จะได้กลับมาหวานกับน้องตัสอีก
    #1474
    0