[Class The Series ] HIGHCLASS หัวใจมังกร [YAOI]

ตอนที่ 18 : HIGH CLASS : HIGH CLASS 17 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    24 ก.พ. 60

 
อ่านไปฟังเพลงไปด้วยเนอะ อินๆ

#ไวท์อิน
HIGH CLASS
EP. 17

ความจริงของมังกร -


ก็นึกไปเองว่าดี ก็คิดว่ามีแค่พอ ที่แท้แค่เธอใช้รอให้เขาเดินกลับมา
กอดไว้แค่ชั่วคราว รอนับวันบอกลา 
ได้ซึ้งแค่ร่างกาย เท่านี้ที่ผูกพันธ์ ช่วงเวลาจะยาวจะสั้นก็แล้วแต่เธอ
เป็นแค่คนทั่วไปที่เธอไว้ใช้แค่คั่นเวลา... คำว่ารักมันมีราคาคือความ 'เหงาใจ'
หลอกตัวเองทั้งๆ ที่รู้ว่าตอนจบเป็นแบบไหน
'แค่คั่นเวลา เขามา ฉันไป...ถูกไหมเธอ ???'

ไวท์พาผมกลับมาบ้าน ก่อนเขาจะรีบกลับไปเพราะมีสายเข้ามาด่วน ซึ่งผมไม่ได้มีเวลาจะสนใจ เพราะกลับมาบ้านก็ต้องช่วยแม่ขนของขึ้นรถที่เตรียมเอาไปเชียงใหม่ บอกเลยร่างกายระบม ขยับทีนี่ลำบากมาก แต่ก็ทำท่าเหมือนมีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้ เดี๋ยวม่สงสัย ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้อยูกับแม่นั่งคุยกันบ่อยๆ ซักเท่าไหร่ แม่ก็ดูเหมือนจะวุ่นกับวานและหลายๆ อย่าง ทำให้ผมเพิ่งจะมาเห็นเอาวันนี้ว่าแม่โทรมลงไปมาก ผอมลงไปเยอะ แบบฮวบฮาบเลยเหรอ ปกติแม่ผมเป็นคนตัวเล็กนะ นี่ยิ่ง...


แม่ไม่สบายหรือเปล่า ผมถามแม่ที่ยกกล่องใส่ของขึ้นรถบรรทุก ตอนนี้เก็บไปได้เยอะแล้วแหละ มีของพังๆ อยู่หลังบ้านน่าจะขายเศษเหล็ก


แม่...สบายดี อินแหละ ไม่ค่อยได้คุยกับแม่เลยนะช่วงนี้ แม่ไปเชียงใหม่นี่แกต้องโทรมาหาทุกวันนะรู้มั้ย


รู้แล้วน่าเจ้เหมียว อื้ม ช่วงนี้เราค่อนข้างแย่เนอะ ไว้อินเรียนจบแล้วจะรับแม่กลับมาอยู่ด้วยกันนะ แม่มองผมพร้อมกับยิ้มใจดี รอยยิ้มที่ผมรักมาก ปากแม่ซีด ตัวก็ซีด...มันทำให้ผมรู้สึกห่วงขึ้นมา แม่แน่ใจเหรอว่าแม่สบายดี


แน่สิ ไปๆ ขนของ แม่จะไปพร้อมกับรถนี่เลย อินก็ไปที่บ้านพ่อนะ ของพ่อให้คนมาขนไปเกือบหมดแล้ว


ผมนิ่งไป ฮืออ คิดแล้วมันอยากจะร้องไห้ออกมาเป็นภาษาจีนกลาง นี่ผมจะไม่ได้อยู่กับแม่แล้วเหรอ กะทันหันจังเลยเว้ย อินคิดถึงแม่ตายแน่เลยอะ


ทำตัวเป็นเด็กไปได้ แม่เขกหัวผมเบาๆ อยู่ที่นั่นก็ทำตัวดีๆ รู้มั้ย ใครจะว่ายังไงก็ช่าง...เรียนให้จบนะอิน


อือ...รู้แล้วน่า... ผมพยักหน้าและช่วยขนของอย่างสุดท้ายขึ้นไป ผมกับแม่หันกลับไปมองบ้านที่ยกเลิกสัญญาเช่าไปแล้ว พลางถอนหายใจออกมาดังๆ มองในแง่ดีคือไม่ต้องแบดรับค่าบ้าน ค่าร้านไง แต่ต้องอยู่ห่างกับแม่ ต้องย้ายไปอยู่กับใครก็ไม่รู้ ถึงจะบอกว่าเขาคือพ่อของผมก็เหอะ แต่มองยังไงก็สวนเกิน เรื่องแกล้งไอ้กรินน่ะมันก็แค่ความคิดเล็กๆ ที่ไม่รู้จะทำได้หรือเปล่า ช่างเถอะ อีกแค่สองปีก็จบแล้ว


แม่ไปแล้วนะอิน ...ทำไมไม่รู้เวลาผมมองหน้าแม่แบบนั้นแล้วมันทำให้รู้สึกเศร้าขึ้นมา


ผมโลกมือลาแม่ที่ขึ้นรถออกไปแล้ว ก่อนจะหันมาสนใจชีวิตตัวเองต่อ ทีนี้เอาไงสัส ไปไหนต่อดี ไม่มีเรียนแล้วด้วยตอนนี้ ผมไปบ้านพ่อไม่ถูกอ่ะ เคยไปแค่ครั้งเดียวเอง และไม่สามารถหน้าด้านโทรเรียกไวท์ให้ไปส่งได้ ผมกับไวท์ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะ ก็จริงอยู่ที่เขาบอกเมื่อก่อนหน้าว่าผมคือหัวใจของมังกร... แต่นั่นมันก็ไม่ได้สื่อว่าผมคือ คนรัก ของไวท์


ไปร้านพี่แจ็คก็ได้มั้ง เย็นๆ ค่อย...


บรื้นนน... ตายยากสัส รถคันที่เคยมารับผมเมื่อคราวก่อนมาจอดเทียบหน้าบ้านผมพอดีเลยอ่ะ ก่อนคนขับรถจะวิ่งออกมา ก้มหัวให้ผมแบบนอบน้อมมากมาย เชิญคุณหนูอินครับ


บ๊ะ... คุณหนูกันเลยทีเดียวกู


 

#บ้านใหญ่

ผมเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ พบกับแม่บ้านที่ยืนต้อนรับอยู่ ใบหน้ายิ้มแย้ม ปลายสุดก็คือพ่อและ...คุณหญิงที่เป็นแม่ของกริน ส่วนไอ้เด็กกรินน่ะเหรอ ถ้ามันมายืนต้อนรับผมนี่โคตรแปลกอ่ะ


ผมยกมือไหว้ พ่อรับไหว้แบบโคตรเต็มใจ ส่วนคุณหญิงนั่นแบบ นึกภาพตัวร้ายแก่ๆ ในละครนะ ผมกระบังลม รับไหว้แต่หันหน้าหนี คือระ...เหอะ ไม่สนหรอก ผมยิ้มน้อยๆ ให้กับพ่อ ที่ต้องเรียกว่า พ่อ เพราะแม่บังคับแบบเต็มกำลัง


พ่อให้แม่บ้านจัดเตรียมห้องให้อินแล้ว ขึ้นไปดูสิลูก ปะพ่อพาไป ว่าก่อนจะเดินมาหาผม โอบไหล่ผมเดินขึ้นไปโดยมีสายตาของยัยคุณหญิงแม่กรินมองตามมาแบบริษยา โหะ คนพวกนี้ขี้หวง ผมรู้ แต่ก็มาอยู่แค่เรียนจบเท่านั้นแหละ ผมไม่ได้อยากอยู่นักหรอก แต่ส่วนหนึ่งก็เพื่อให้ตัวเองอยู่รอดไปด้วย เงินก็น้อยจะกร้านโลกไปอยู่คนเดียวได้ไง พึ่งพาพวกเขาไปก่อนเนี่ยแหละ อย่างน้อยผมก็ลูกของเขานะ แค่เลี้ยงดูผมปีสองปีจบกันไปแค่นี้เอง


...คิดแบบเข้าข้างตัวเองสัสๆ ไอ้อินเอ้ย


เอาล่ะ มาพูดถึงสภาพห้องผม...โคตรอลังการงานสร้างต่างจากห้องรังหนูที่บ้านนั้นเยอะ เตียงกว้าง มีห้องอาบน้ำในตัว ห้องเสื้อผ้า ระเบียง โอ้ววว...สุดยอดด


ชอบมั้ยลูก


ก็...ชอบครับ ไม่ก็ กูชอบม๊ากกกกก แต่...แค่สองปีเท่านั้นแหละ จะไปจากที่นี่แน่นอน ผมมันไม่ใช่พวกติดหรูอ่ะ


เอ้อ วันนี้มีแขกของตากรินมาทานข้าวเย็นกับเรา ยังไงก็รบกวนลูกหน่อยนะ รายนี้นี่ชอบเชิญแขกมาเรื่อย


ความจริงมันก็ไม่ได้รบกวนอะไรผมหรอก...


โอเค งั้นเราไปทานข้าวเย็นกันเถอะ ของของอินพ่อให้แม่บ้านจัดให้เรียบร้อยแล้ว


ขอบคุณครับ แขกของไอ้กรินเหรอ หวังว่าคงไม่ใช่ไวท์นะ


 

และมื้อเย็นก็มาถึง บนโต๊ะอาหารมีอาหารมากมาย บางอย่างคือสิ่งที่ผมโคตรจะไม่มีปัญญากิน ราคาแพงบรรลัยอะไรแบบนี้ ล็อบสเตอร์เงี้ย ราคามึงจะโหดอะไรเบอร์นั้น แต่ผมก็ไม่ได้แสดงท่าทางโอ้โหอะไรหรอก เดี๋ยวนังคุณหญิงที่นั่งตรงข้ามจะเยาะเย้ย ตีเนียนว่ากินบ่อยแล้วไป ส่วนไอ้เด็กกรินกับแขกยังไม่มา


มาแล้วครับ เสียงนุ่มๆ ดังขึ้น เราหันไปมองพบว่ากรินเดินเข้ามาในชุดนักเรียน ข้างเขาคือผู้หญิงคนหนึ่ง


เธอมีสัดส่วนที่เรียกได้ว่าเพอเฟ็กเวรี่มัสขาวสูง หน้าสวยมากจนผมยังหยุดมองไม่ได้... โคตรมีเสน่ห์


...ว่าแต่คนคนนี้คือใคร


สวัสดีค่ะ เธอยกมือไหว้พ่อกับแม่กริน ก่อนจะหันมายิ้มให้ผม ผมพยักหน้าหงึกให้น้อยๆ เพราะทำตัวไม่ถูก


ผู้หญิงอะไรดูสวย ดูแพงมาก...


พี่ม่านหมอก...กลับมาจากอเมริกาแล้วว กรินพูดและทำท่ากระดี๊กระด๊า ผู้หญิงคนนี้ชื่อ ม่านหมอก โอโห แค่ชื่อยังดูไฮโซสัสๆ เธอเดินมานั่งข้างๆ ผม สวนกรินก็ไปนั่งข้างแม่กระบังลมของนาง จากใจนะ กูอยากให้พวกเค้านั่งกินๆ กันไป แล้วจะออกไปรอข้างนอกแทน คือมันอึดอัด ทุกคนดูมีเงิน ยกเว้นกูเนี่ยยย


พ่อแม่หนูเป็นไงบ้างจ้ะหมอก แม่กรินถาม


สบายดีค่ะคุณน้า คุณอากับคุณน้าสบายดีนะคะ เสียงก็หวาน... ว่าแต่คนคนนี้คือใครกันแน่วะเนี่ย


โอะ กรินลืมแนะนำไปเลย นี่พี่อิน...เพื่อนของพี่ไวท์ครับ


...เพื่อนเหรอ


พี่อินแล้วนี่ก็... กรินเงียบไป ก่อนจะจ้องหน้าผม พลางยิ้มกว้างและพูดต่อ 



แฟนพี่ไวท์...คนที่พี่ไวท์รักม๊ากมากกก


แฟน...เหรอ...

 




ก็นึกไปเองว่าดี ก็คิดว่ามีแค่พอ ที่แท้แค่เธอใช้รอให้เขาเดินกลับมา
กอดไว้แค่ชั่วคราว รอนับวันบอกลา ก็หลงว่าเธอให้ใจ ก็ฝันไปเองว่าจริง 
ได้ซึ้งแค่ร่างกาย เท่านี้ที่ผูกพันธ์ ช่วงเวลาจะยาวจะสั้นก็แล้วแต่เธอ
เป็นแค่คนทั่วไปที่เธอไว้ใช้แค่คั่นเวลา... คำว่ารักมันมีราคาคือความ 'เหงาใจ'
หลอกตัวเองทั้งๆ ที่รู้ว่าตอนจบเป็นแบบไหน
'แค่คั่นเวลา เขามา ฉันไป...ถูกไหมเธอ ???'

40%

ปัง!

ผมกระแทกประตูปิดแรงๆ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนพื้น กวาดตามองไปรอบๆ ห้องใหม่ของตัวเองด้วยสายตาหมดอาลัยตายอยาก อย่างนี้นี่เอง สถานะของผมกับไวท์ถึงหยุดอยู่แค่นั้น... เขาแค่อยากใช่ไหม ไม่ใช่ความต้องการจากใจหรอก สำหรับผมคือคนคั่นเวลางั้นเหรอ เหี้ยไรวะ ไอ้กรินนั่นอาจจะแกล้งผมก็ได้ ...แต่ม่านหมอกก็ไม่ได้ปฏิเสธ เธอยิ้มรับด้วยซ้ำ


มันคืออะไรกันแน่วะ


ผมลุกขึ้นและเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางบนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมา กดไล่หาเบอร์ของไวท์... ก่อนจะกดโทรออก


ติ๊ด... ติ๊ดด... ผมทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง พยายามทำใจให้เย็นเข้าไว้ ผมจะไปบ้านเขาอีกครั้ง จะไปดูตู้นั้น ถ้ามันเป็นความลับของไวท์กับม่านหมอกล่ะก็... ผมจะได้รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไปดี แต่อย่างน้อยๆ ผมก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งในวังวนรักของคนอื่น ...ให้ตายดิ แม่ง ทำไมเจ็บแบบนี้วะ


(...อิน)


ร...รับแล้ว ไวท์...ท...ทำอะไรอยู่เหรอ


(เปล่า) เขาตอบกลับมาสั้นๆ ก่อนเราจะเงียบไปครู่หนึ่ง


มารับหน่อยสิ อยากไปนอนด้วย มันจะไม่ดูง่ายไปเหรอวะอิน พูดเหี้ยอะไรไม่กลั่นกลองเลย เอ่อ หมายถึง...


(เดี๋ยวไปรับ)


อ...โอเค ที่...


(...เขาจะรู้ไหมว่าผมอยู่ที่ไหน แต่ครั้งหนึ่งไวท์เคยบอกว่าผมไม่ควรมาที่นี่อีก (ที่ไหน)


ห้างHแล้วกัน เราอยู่ที่นี่พอดี ผมบอกปัดๆ ไป ไวท์ตอบกลับมาสั้นๆ ก่อนเราจะวางสายลง ผมเดินไปหยิบกระเป๋าเงินและเดินออกจากห้อง ภายในบ้านเงียบเพราะนี่ก็หนึ่งทุ่มกว่าๆ แล้ว คงจะแยกย้ายกันกลับห้อง ผมจึงเดินออกไปด้านนอก เห็นคนขับรถกำลังจะเดินกลับบ้านพักคนงานที่ตั้งอยู่ด้านข้าง... รบกวนหน่อยจะเป็นอะไรมั้ยวะ


คุณหนูจะออกไปไหนเหรอครับ โอะ...เห็นกูพอดีเลย


ห้างH...ครับ


เชิญครับ เขาบอกและเดินกลับไปที่รถ

 

@H Mall

ผมมาหยุดอยู่ด้านหน้าห้างเอชบริเวณร้านกาแฟที่ส่งข้อความนัดไวท์อีกครั้ง เพียงไม่นานเขาก็เดินมาหา ใบหน้าคมคายเรียบนิ่ง ดวงตาคู่คมนั่นในตอนนี้ที่มองไปแม่งโคตรจะเย็นชา แต่ก็ช่างเถอะ นี่แม่งคงจะเป็นคาแร็คเตอร์ของไวท์ไปละ ต้องชินนะครับไอ้อิน ผมยิ้มให้ไวท์เล็กน้อยก่อนจะเดินไปหาเขา


มาไวจัง


ไปกัน บอกเท่านั้นก่อนจะเดินหันหลังนำผมไปยังรถที่เขาจอดอยู่ไม่ห่างนัก ผมเดินตามคนตัวสูงไป ตอนนั้นก็ไล่มองแผ่นหลังของไวท์ไปด้วย วันนี้ดูโคตรเย็นชาทั้งที่ปกติขี้อ่อยจะตายห่า เป็นอะไรวะ ทำหน้าอึนเหมือนสล้อตเมายากันยุง แต่ผมว่ามันก็แปลกๆ นะ ที่ไวท์โคตรจะเย็นชาระดับสิบแบบนี้


เรานั่งรถออกมาจากห้าง ไวท์ไม่พูด และผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกัน เอาจริงๆ มันไม่มีเหตุผลเท่าไหร่นะที่ผมนัดเขาออกมาแบบนี้ แม่ง... เกรงใจเบาๆ แต่ก็อยากรู้ว่าในตู้นั้นมันมีอะไร


ติ๊ง... ข้อความโทรศัพท์ที่วางอยู่ช่อกลางรถดังขึ้น ไวท์เลื่อนสายตามองมันเล็กน้อย ก่อนจะคว้าไปกดอ่าน เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แค่กดปิดเครื่องเลย สัส...แบบนี้แม่งมีความลับสัสๆ เลย

 

#บ้านกัลป์ยานนวิวัฒ

ผมเดินตามไวท์เข้าไปภายในบ้านที่เงียบงันนี่ เออ อยากกลับบ้านตัวเองขึ้นมาเฉยเลย มันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนแปลกหน้าอ่ะเวลาเดินเข้ามา ไวท์ไม่เหมือนเดิม เขาเงียบ ไม่คุย ไม่มอง ไม่ส้นตีนอะไรทั้งสิ้น มันเริ่มทำให้ผมมั่นใจเรื่องม่านหมอกขึ้นมานิดนึงแล้วว่าเธอจะเป็นผู้หญิงของไวท์จริงๆ


กลัวว่ะ...ถ้าในตู้นั่นที่เก็บความลับเอาไว้ เป็นของผู้หญิงที่ชื่อม่านหมอก


ไวท์ ผมเรียกเขาก่อนที่เราจะเดินเข้าห้อง ไวท์นิ่งไปหลังจากที่ผมเรียก เขาหันหลังกลับมามองเล็กน้อย


“…”


คือ...อารมณ์เสียอะไรหรือเปล่า เรารบกวนอะไรไวท์มากไปมั้ยอ่ะ


เปล่า เข้ามาสิ


...นี่เนี่ยนะเปล่า ผมถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าไป


ไวท์ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง ผมเดินไปนั่งข้างๆ เขา ก่อนจะมองหน้าเรียบนิ่งนั่น... ดูอารมณ์ไม่ดีเลยอ่ะ


เหรอ


แม่ง... ทำตัวไม่ถูกจริงๆ


อือ...อยู่บ้านแล้วเบื่อๆ คืนนี้ขอนอนด้วยหน่อยนะ


อืม ...ผมยิ้มน้อยๆ ...เป็นยิ้มที่ต้องฝืนยิ้มครั้งแรกในชีวิตเลยอ่ะ น้อยใจฉิบหาย ไอ้ห่า ได้กูแล้วมาเย็นชาใสเนี่ยนะ เดี๋ยวก็ตบคว่ำแม่งเลย โถ่ไอ้อิน พูดไปมึงกล้าทำเหรอ แค่ไวท์ซัดมาหมัดเดียวก็หงายละ ไอ้ควายยย บัฟสัสๆ เลย ฮ่าๆ... ฮ่าเหี้ยอะไร ผมทิ้งตัวลงนอน ก่อนจะได้ยินเสียงยวบยาบดังมา แปลว่าไวท์ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ผม


ไม่รู้อะไรเหมือนกันทำให้ผมหันไปหาไวท์ ก่อนจะสวมกอดเขาเอาไว้


...กอดแน่นมาก ผมจำกลิ่นของไวท์ได้ วนิลาที่หอมอ่อนๆ ไออุ่น และ...ทุกๆ อย่าง


แค่เวลาสั้นๆ ผมจำไวท์ฝังใจได้มากขนาดนี้เลยเหรอวะ


แต่ก็กลัวฉิบหายเลยว่าตัวเองจะเป็นได้แค่คนคั่นเวลา... กลัวมากอ่ะ แต่ผมก็ไมกล้าถามเขาซักทีเรื่องม่านหมอก


ไวท์กอดตอบผม มันทำให้ผมอุ่นใจ ตอนนี้ผมเหมือนพวกขี้อ้อนเลยว่ะ แบบมากอดไวท์ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนหลีกเลี่ยงจะตายไป แต่ก็นั่นแหละ แม่ก็ไปเชียงใหม่แล้ว มันเหงาอ่ะ แถมยังต้องไปอยู่บ้านของคนที่โคตรจะเกลียดตัวเองอีก ถ้าไม่นับพ่ออ่ะนะ ถึงยังไงผมว่าผมก็แค่คนนอก มีแค่ไวท์อ่ะ ที่ผมอยู่ด้วยแล้วสบายใจ ปลอดภัย รู้สึกดี...และมีความสุข


เรา...เป็นอะไรสำหรับไวท์เหรอ ผมถามออกไป... รู้สึกไปเองหริอเปล่าว่าเสียงตัวเองแม่งดูเหงาๆ


เซ้นส์ผมแรงนะ...


นอนเถอะอิน ...นอนเถอะงั้นเหรอ


หมายถึงเหี้ยอะไรวะ แม่งคือเหี้ยอะไรวะ


ผมค่อยๆ คลายอ้อมกอดออก ก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้กับไวท์... เพราะกลัวว่าสิ่งที่ไหลออกมาจากตาผมนั้นมันจะเปื้อนเสื้อของเขา กลัวว่าผมจะร้องไห้จนทำให้ไวท์ไม่พอใจ แม่งเอ้ย สุดท้ายมึงก็อ่อนแอเหี้ยๆ เลยอิน หยุดร้องไห้ได้แล้วไอ้ควายเอ้ย ผมน้อยใจอ่ะ ทำไมตอนแรกทำมาพูดดีอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วตอนนี้อ่ะ คืออะไร ของเล่น คนคั้นเวลา หรือ...ตัวตลก


เขาเป็นคนดึงผมถลำลึกมาเองนะ... พอถึงจุดที่เบื่อแล้ว จุดที่ ได้ แล้วก็จะปล่อยผมทิ้งเหรอ


ฝันดีนะอิน เสียงนุ่มนั่งเอ่ยบอกอีกครั้ง


ผมพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะคลุมโปรงนอนนิ่งๆ จนเผลอหลับไป


ว่ากันว่าร่างกายถ้าหลั่งสารเครียดอ่ะ แม่งจะตื่นอัตโนมัติผิดเวลา... แต่ผมว่าถูกเวลาแล้วแหละ เพราะไวท์หลับไปแล้ว ผมยันกายลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะแตะไปบนตัวของไวท์เบาๆ เสียงลงหายใจดังสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเขาหลับแล้ว ทีนี้ก็ถึงเวลาเสือกแบบจัดเต็มซักที ผมค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง เดินไปยังห้องเสื้อผ้า ห้องที่ผมเจอตู้เก็บของที่ถูกโซ่คล้องเอาไว้


ผมว่าเขาคงเก็บกุญแจไว้ตรง... โอ้โห ไม่ต้องพึ่งโคนันเลยไอ้สัส กุญแจแม่งอยู่บนตู้


ผมเขย่ง...เน้นๆ ครับ เขย่ง เพราะมันก็สูงอ่ะ ไอ้ห่า...ยอมรับก็ได้ว่ากูเตี้ย


ฟึบโอเค ดิลได้กุญแจมาละ


ผมถือกุญแจเอาไว้ในมือ ก่อนจะมองตู้นั้นอีกครั้ง... ถ้าไวท์รู้ว่าผมแอบมาเปิดแบบนี้นะ โดนฆ่าตายแน่นอน แต่นาทีนี้ตายเป็นตายวะ ดีกว่าเป็นควายคั่นเวลา ถ้ารู้ว่าไม่ใช่ก็จะไปเองแหละ แค่เสียตัวเอง คิดอะไรมาก...


ไอ้เหี้ยเอ้ย จะตอกย้ำตัวเองทำไมวะอิน พอไอ้สัสพอ...


กริก... โอะ ไขแล้ว ผมรีบคว้าโซ่ก่อนที่มันจะเด้งกระทบตู้ส่งเสียงดัง


จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเปิดมันออก...


... พอเห็นสิ่งที่อยู่ในตู้แล้ว... ผม...


แกร๊ง... ก็หมดแรงปล่อยกุญแจและโซ่ร่วงลงสู่พื้น...



 

 

70%

กรอบรูปถ่ายสีขาวสะอาดมีรูปของคนสองคนถ่ายด้วยกัน ภาพของไวท์และ...ผู้หญิงคนนั้น ในภาพไวท์ดูมีความสุขมาก เขายิ้มกว้าง รอยยิ้มนั้นที่ผมไม่เคยเห็นและไม่เคยได้รับมันมาเลย ตู้แบ่งเป็นสามชั้น ชั้นแรกมีรูปถ่ายมากมายที่ตอกย้ำว่าอดีตของไวท์กับ ม่านหมอก มันดีมากแค่ไหน เทียบไม่ได้เลยเมื่ออยู่กับผม ชั้นกลางเป็นดอกไม้ที่น่าจะถูกทิ้งเอาไว้นานมากแล้ว เพราะมันแห้งหมด ชั้นสุดท้ายคือสมุดโน้ตเล่มใหญ่... ผมหยิบมันขึ้นมา ก่อนจะแกะเชือกที่พันมันเอาไว้


เปิดอ่านข้อความภายในนั้น...


กระดาษถนอมสายตาแผ่นแรกว่างเปล่า แต่พอเปิดไปเรื่อยจะเห็นข้อความหนึ่งที่เขียนด้วยลายมือของไวท์ เพราะผมเคยเห็นตอนที่ถูกมัดมือติดกับเขา มันเขียนว่า...


ไวท์รักม่านหมอก และด้านข้างกระดาษถูกเจาะจนเป็นร่องลงไป มีแหวนเงินเพียงวงเดียวใส่อยู่ ผมจำได้ว่าเคยเห็นมันที่นิ้วของม่านหมอกตอนเธอไปกินข้าวบ้านกริน เธอสวมมันเพียงวงเดียวที่นิ้วนาง น่าจะเป็นแหวนคู่ แต่ไวท์เลือกที่จะเก็บมันเอาไว้ภายในนี้ ข้างๆ คำว่ารักม่านหมอก...


ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมวันนั้นไวท์ถึงโกรธมากมายที่ผมทำท่าจะแตะตู้นี้... เพราะมันมีของของคนสำคัญอยู่ไงล่ะ


ผมปิดสมุดทั้งๆ ที่มือสั่นเทาจนบังคับไม่อยู่ ผมพันเชือกไว้อย่างเดิมก่อนจะวางมันลง


...ม่านหมอกกลับมานี่เองไวท์ถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้


หัวใจของมังกรที่แท้จริง... มันไม่ใช่ผม ไม่ใช่และ...ไม่มีทางใช่เลย...


 

อิน... ขณะที่ผมกำลังจะปิดตู้คืนอยู่นั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น... เสียงของไวท์ น้ำเสียงของเขาที่ผมจับได้นั้นมันเย็นชาจนผมห้ามน้ำตาไว้ไม่ได้อีกต่อไป คงจะกำลังโกรธนั่นแหละที่ผมเสือกมาแตะของมีค่าของไวท์ ทำไม...ยุ่งไม่เข้าเรื่อง


...นั่นสิเนอะ ผมนี่ยุ่งไม่เข้าเรื่องเลย


...อือ เราขอโทษ ผมพึมพำบอกเขาเสียงสั่น หัวใจมันปวดร้าวไปหมด เจ็บ...เจ็บจนอยากจะเอามันออกมาและคว้างทิ้งไปไกลๆ เพื่อหนีความทรมานใจในตอนนี้ ผมไม่เคยเจ็บขนาดนี้มาก่อน ไม่เคย...ไม่เคยที่จะต้องมากลั้นน้ำตาไว้จนตัวเองทนไม่ไหว แต่ไวท์รักคนอื่นอยู่แล้ว...ทำไมถึงมาทำแบบนี้กับเราล่ะ ผมถามเขาต่อทั้งๆ ที่ยังไม่มองหน้าไวท์


...หมอกไม่ใช่คนอื่น


งั้นเราก็เป็น คนอื่น สำหรับไวท์สินะ เหี้ยเอ้ย กูนี่โคตรเจ็บเลย


... แต่ก็คงจะใช่จริงๆ นั่นแหละ เพราะไวท์เงียบ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธในสิ่งที่ผมพูดออกไป


ผมจะทำให้มันจบวันนี้ ผมสูดจมูกและหันไปมองหน้าเขาทั้งน้ำตา ถ้ามันน่าสมเพชไปแล้ว ก็ให้มันสุดๆ ไปเลยแล้วกัน บอกก็บอกเถอะ ผมไม่เคยเสียใจขนาดนี้มาก่อน ผมเดินไปหาเขาก่อนจะเอื้อมมือไปจับต้นแขนทั้งสองข้างของคนตัวสูง บีบมันจนแน่นและจ้องหน้าเขา ...ทำแบบนี้กับเราทำไม ตอบเราดิ


...


เราบอกให้ตอบไง ฮึก... ทำไมไม่ตอบอะไรกลับมา...


ทำไมถึงเอาแต่เงียบอยู่แบบนี้... ผมจะบ้าตายอยู่แล้วนะ จะบ้าตายอยู่แล้ว


...


ก็แค่ผู้หญิงที่ทิ้งไวท์ไป ก็แค่ผู้หญิงที่ไมได้รักไวท์ ถ้ารักเค้าจะไปแบบนั้นเหรอ จะทิ้งไวท์ไปเหรอ


อินหยุด ไวท์เริ่มพูดขึ้นมาบ้าง เขาดูอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัดเมื่อผมพูดแบบนั้น


เอาดิ ร้ายออกมาเลย ผมจะบ้าแบบนี้จนกว่าจะได้คำตอบแหละ


ถ้าไวท์มีค่ากับผู้หญิงแบบนั้น...


อิน...หยุด...งี่เง่า


ไม่ยะ...


"อิน!"


"ไม่ ไม่หยุด" ผมเขย่าตัวไวท์อย่างบ้าคลั่ง ปากเอาแต่ถามเขาว่าทำไมถึงทำแบบนี้ เอาแต่พูดอะไรที่มันไร้สาระออกไป "ไวท์แม่ง...ฮึก...ไร้ค่าฉิบหะ..."


และนั่นมันคงทำให้เขาไม่พอใจจนทำร้ายผม...


วืด พลัก...อยู่ๆ ตัวของผมก็ถูกเหวี่ยงจนล้มลงไป และมันก็พลาดตรงที่หัวของผมมันโขกกับเหลี่ยมขอบโต๊ะเครื่องแป้งพอดี ผมนั่งนิ่งแบบนั้นเพราะสติมันหลุดหายไปตอนไหนไม่รู้ และก็รู้สึกตัวอีกทีตอนที่รู้สึกเหมือนมีของเหลวลู่ผ่านกรอบหน้าของตัวเอง ผมช้อนตาขึ้นมองไวท์ คนที่เหวี่ยงผมลงมา คนที่ทำรุนแรงกับผม...



ผมยกมือขึ้นมาแตะที่ของเหลวนั่นและเลื่อนสายตามองมัน


...เลือดงั้นเหรอ


อินเรา...

 

 

79%



ไวท์ยอบกายลงมาหาผม ผมได้แต่เหม่อมองเขาอย่างไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี... เพราะตอนนี้ทุกสิ่งมันพังหมดเลย ไวท์มาทำให้ผมรัก...มาทำให้ผมชอบ และรู้สึกว่าขาดเขาไปไม่ได้ คอยมาปกป้องผมเสมอ ...แต่ในวันนี้ไวท์กลับมาทำร้ายผมด้วยความมักง่ายของเขาเอง แต่จะไปด่าเขาคนเดียวมันก็ไม่ถูกหรอก เพราะผมเองก็ใจง่ายด้วย แต่พูดตามความจริง คือเราไม่ควรรู้จักกันตั้งแต่แรกเลยด้วยซ้ำไป


อย่าเข้ามาใกล้เรา ผมบอกคนที่ทำท่าจะเลื่อนมือมาหาผม ผมปัดมือเขาออกก่อนจะใช้แขนเสื้อปาดเช็ดมันลวกๆ ...ไม่ต้องมายุ่งกับเรา ผมบอกไวท์ซ้ำอีกครั้ง จากนั้นก็ยันกายลุกขึ้นยืน ภาพมันเบลอๆ อาจจะเพราะล้มกระแทกแรงก็ได้ แต่แม่งก็เหอะ แรงไม่แรง แต่หัวแตกอ่ะ ฮ่าๆ... บ้าจริง


...


“ไวท์ เราถามอะไรหน่อยได้ไหม


ไวท์ที่หยัดกายลุกขึ้นยืนตามมามองหน้าผมเพื่อรอคำถามนั้น ใบหน้าของเขามันนิ่งงันจนผมอ่านไม่ออกว่าไวท์คิดอะไรอยู่กันแน่ แต่ที่แน่ๆ ผมไม่เห็นความรู้สึกผิดอะไรในสายตาคู่นั้นเลย เขาดู...เย็นชามากขึ้นกว่าเดิมจนผมเข้าไม่ถึง หรือผมอาจจะไม่เคยเข้าถึงมาตั้งแต่แรกแล้วก็ได้...


...


...ช่วยตอบเรามาตรงๆ ได้ไหม


อืม ไวท์พยักหน้ารับ


ผมสูดจมูก ก่อนจะยกมือขึ้นกดแผลเอาไว้แม้จะรู้สึกเจ็บมากแค่ไหน แต่ทั้งหมดก็เพื่อไม่ให้เลือดไหลลงมาอีก ผมไม่ใช่ผู้ชายใจเสาะที่ทำตัวแบบผู้หญิงหรอก แค่หัวแตก...แค่เลือดไหล แล้วก็แค่...โดนหลอกฟันเอง


เรา...เป็นอะไรสำหรับไวท์ ผมถามเขา...คำถามนั้นที่ผมถามกับไวท์ก่อนที่เราจะนอนกัน แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือการบ่ายเบี่ยงที่จะไม่ตอบมัน ทว่าในตอนนี้ผมอยากรู้คำตอบของเขาจริงๆ อยากรู้ว่าผมคืออะไร...


... แต่ก็ยังไม่ยอมตอบผมกลับมาอยู่ดี


ตอบเราเหอะนะ อย่าทำแบบนี้เลย ...เพราะแม่งโคตรเจ็บ


ไม่มีความสัมพันธ์ไหนเจ็บปวดมากไปกว่าความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน... จะรักก็ไม่รัก... จะชอบก็ไม่ชอบ...


ไม่มีอะไรที่แสดงออกมาชัดเจนเลยว่าไวท์ชอบผม รักผม...


เขาก็แค่มังกรขี้เบื่อ...ที่คงจะแค่อยากหาอะไรมาเล่นแก้เบื่อในระหว่างที่รอเจ้าหญิงของตัวเองกลับมา


และในตอนนี้เธอก็กลับมาแล้ว


...ผมคงต้องไป


อินก็แค่...ของเล่น


... ผมจ้องมองใบหน้าของไวท์ ตาค้าง ทั้งๆ ที่ก็รู้อยู่แล้วว่าตัวเองเป็นอะไร แต่พอได้ฟังจริงๆ จากปากของเขามันทำให้ผมแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง หัวใจมันบีบรัดจนแทบจะปริแตกออกมา ผมเพิ่งจะรู้ว่าจริงๆ แล้ว การอกหักหรือถูกหักหลังความรู้สึกมันเป็นยังไง


เจ็บชนิดที่ว่า...อธิบายไม่ออก


ของเล่นก็อยู่ส่วนของเล่นนะ


ไหนเคยบอกว่าเราคือหัวใจ...


...


ของไวท์


เราไม่มีหัวใจ ...ผมกัดริมฝีปากแน่น ขอบตามันร้อนผ่าว และในที่สุดก็อดกลั้นไม่ไหวที่จะปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมา ผมรู้ว่ามันโคตรน่าสมเพช แต่ผมไม่รู้ว่าควรทำยังไง เขาบอกว่าของเล่น...ก็ควรอยู่ในส่วนของของเล่น... นี่ทั้งหมดที่ผ่านมาแปลว่าผมเป็นแค่ของเล่นอย่างนั้นเหรอ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมจริงๆ เลยงั้นสิ


แม่งเอ้ยไอ้เหี้ยอิน... ไวท์แม่งเลว หรือมึงแม่งโง่วะ


... ผมพยักหน้ารับ


...


งั้นเรา...ไปนะ ผมบอกเท่านั้นก่อนจะเดินออกมาจากห้องแต่งตัว คำคำนี้ไม่ใช่คำลาในเหตุการณ์ตอนนี้ แต่มันคือคำลาที่ผมใช้ลาไวท์ เขาไม่ได้เรียกผม...ตามผม หรืออย่างที่เคยทำแบบเมื่อก่อน ตอนที่ยังไม่ได้ผม เออแม่ง ตลกดีว่ะ โดนเอา แล้วก็โดนตอกย้ำสถานะว่าเป็นแค่ของเล่นในวันถัดมา รู้สึกถึงความไร้ค่าของจริงเลยไอ้อิน มึงแม่ง...


ผมเดินออกมาจนถึงชั้นล่าง เห็นพี่ปรรณกำลังยืนคุยกับใครบางคนที่สวมยูนิฟอร์มโรงเรียนเดียวกันกรินอยู่ เขามองมา และทำท่าจะเดินมาหาผม ผมรีบเดินหนีออกมาทันที เพราะไม่พร้อมที่จะคุยหรืออธิบายเรื่องราวบัดซบนี่กับใครทั้งนั้น เขาคงจะเห็นแหละ เลือดที่ไหลออกมาจนถึงคางของผม ...แผลที่เกิดขึ้นจากความโง่ของตัวเองไง


เฮ้อ... พอมารู้ความจริงแบบนี้แล้วมัน...โคตรจี๊ดเลยว่ะ


ผมล้วงหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมา ก่อนจะกดโทรหาไอ้ปังเพื่อนที่เรียนในคณะเดียวกัน ตอนนี้แม่งคงเล่นเกมอยู่ยังไม่นอนหรอก ที่ผมโทรหาปังเพราะยังไม่อยากกลับบ้านในสภาพแบบนี้ และยังไม่พร้อมรบกับคนในบ้านนั้นด้วย อยากพักใจยาวๆ ซักสิบยี่สิบปีเลยไอ้สัส


(ไงไอ้อิน โทรมาตอนนี้ เกิดชีวิตบัดซบอยากให้กูปลอบเหรอเพื่อน)


...เออ ชีวิตกูบัดซบอยู่ มารับหน่อยดิ


(เสียงไม่ค่อยดีเลย เป็นอะไรไปวะ) ปังถามมาด้วยท่าทีเป็นห่วง มันทำให้ผมยิ้มได้เล็กน้อย


เออน่ามารับกูทีที่หมู่บ้านXXX”


(เออ รอหน่อยนะ เดี๋ยวออกไป อย่าไปฉุดใครเขาล่ะ)


พร่อม


ปังตัดสายไป ผมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง ก่อนจะเดินออกไปหน้าปากซอยมืดๆ ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากปลอบใจตัวเองเงียบๆ คนเดียว ของเล่นน่ะก็แค่ของเล่น ถึงเวลาที่ของจริงมา... ของเล่นแบบผมก็สมควรที่จะถูกเขี่ยทิ้ง มันก็ถูกแล้วไม่ใช่หรือไง จะคิดอะไรมากวะอิน


...ก็แค่คนเหี้ยๆ คนหนึ่งที่เดินผ่านเข้ามาให้มึงรัก และทำร้ายมึง


เดี๋ยวก็ลืม เดี๋ยวก็ผ่านไปเองแหละ



-Ringtone-

ขณะที่ผมเดินไปได้เกือบครึ่งทางแล้ว เสียงริงโทนโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมรีบหยิบขึ้นมาเพราะคิดว่าเป็นไอ้ปัง...แต่ไม่ใช่ ปลายสายที่โทรเข้ามานั้น...


(พี่เดฟ calling…)


โทรเข้ามาได้จังหวะจังเลยนะ...พี่เดฟ

 

  

 

 

 

 

100%

____________

มังกรมาหนึ่งคดี 55555 ฉีกละจ้า อ่านเม้นโหวตนะคะ
ตั้งแต่ตอนนี้ไป ทุกท่านจะได้ด่าขุ่นไวท์ ชื่อไวท์แต่ใจดาร์กนะจ๊ะ 555 ชัวมากด้วย 
นางไม่ใส ไม่ได้ซื่อตามที่เห็นกัน (ฉากคัทจะเล่าทุกอย่าง กร้ากกกกก)
นั่นๆ ทำหน้าเป็นหมาเมารองพื้นกัน ใบ้ให้ละกัน ดราม่าก็แรงมาก พรากมาก ไวท์ไม่ใช่คนดี
แท้ก #ไวท์อิน นะคะ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

5,965 ความคิดเห็น

  1. #5955 Beom_0601 (@Beom_0601) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:37
    โดนขนาดนั้นยังอุตส่าห์ยืนถามว่ามันคิดยังไงด้วยอีก
    #5955
    0
  2. #5935 KimJ83iN (@puffwriter) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 16:58
    หน่วงเลย
    #5935
    0
  3. #5878 arenajangg (@arenajangg) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 14:11
    เลว ไวท์เลวมาก เลวโครตๆ เลวโว้ยย
    #5878
    0
  4. #5854 ing43120 (@ing43120) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 12:43
    heart dragon ห่านไรละ อีไวท์ ลวงโลกอยากเอามือเช็ด กระบาล อีไวท์แม่งเลวววว
    #5854
    0
  5. วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 13:52
    ยย คือกุอ่านมาถึงตอนนี้ต้องเม้นก่อนอ่านตอนต่อไปอ่ะ ดอกส์ ของเล่นพ่อง อิเชี่ยไวท์ กุย้ายทีม กุไม่อยู่แล้ว จะรักห่าเหวอะไรของก็ช่างหัว มาทำลูกกุแบบนี้ขอให้อกแดกตาย. //ขอโทษในความหยาบคาย พอดีขึ้นค่ะ
    #5849
    0
  6. #5843 PKTwinss (@writer2002) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 03:33
    ฉันเกลียดแกร อีไวท์ แงงงงงง
    #5843
    0
  7. #5814 HoneyBabby (@honeybeebeezy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:11
    ไม่รู้ล่ะ อิไวท์โคตรเลว ทีมเดฟค่ะ!!
    #5814
    0
  8. #5635 KuhakuParadox (@KuhakuParadox) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 14:53
    แฟนเก่า?? แต่ตอนที่ไวท์จูบอินบอกจูบแรกนิ--//5555
    #5635
    0
  9. #5621 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 12:57
    เอาเเล้วว แฟนเก่ามั้ยเนี่ย
    #5621
    0
  10. #5555 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 13:10
    ศัตรูหัวใจก็มาอีก
    #5555
    0
  11. #5522 Ant Bill Chayanee (@antbillchayanee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 01:59
    ว้ายยยยย ใคร๊!!! ศัตรูหัวใจชายไวท์รืออออออ
    #5522
    0
  12. #5488 cn20024 (@cn20024) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 02:50
    อะไรรรรรร ใครรรร เหยยยย เดฟอะไรแกกกก
    #5488
    0
  13. #5384 ZKboy (@zen19122000) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 21:50
    ถ้าไวท์มีคนเก่าได้ อินก็ต้องมีได้!!
    #5384
    0
  14. #5377 sundaymorning3841 (@sunshine3841) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 01:23
    ใครอี๊กกกกก
    #5377
    0
  15. #5318 Sm.nmm (@soonmee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 19:59
    เดฟมันคือใครรรรร อินแบบเจออะไรมาเยอะ ไวท์ถ้ามาไม่ทันนะ จบอ่ะ
    #5318
    0
  16. #5241 Faii Mb (@faultify94) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 16:24
    สงสานอินน
    #5241
    0
  17. #5002 VBW10420 (@VBW10420) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 08:24
    เดฟ คือ ไผ !!!!!!????
    อ้ากกกกก อย่ามาพรากอินไปจากไวท์นะเฟ้ย
    #5002
    1
    • #5002-1 Num-khaw (@Num-khaw) (จากตอนที่ 18)
      26 เมษายน 2559 / 06:30
      เเม่นๆ
      #5002-1
  18. #4968 [PAIN] RITSU-KAMI (@redstars) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 10:55
    who is เดฟฟฟฟฟฟฟ
    #4968
    0
  19. #4049 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 18:35
    อะไรกันนน
    #4049
    0
  20. #3903 donutไง (@do_d_donut) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 12:45
    เดฟนางเป็นใครรรร ตอนนี้ไวท์อย่างโหดอ่ะ
    #3903
    0
  21. #3736 mo-aloofness (@mo-aloofness) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 01:57
    โอวววว เจ้าสู่โหมดมาเฟีย
    #3736
    0
  22. #3534 E.L.F*JW (@noosmind) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 07:55
    ใครรรนพี่เดฟฟ
    #3534
    0
  23. #3471 Poey Ja (@minror8990) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 13:43
    กริน แม่งชอบไวท์อ่อ?
    #3471
    0
  24. #3354 PIPER_PN (@princessicecool) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 17:04
    โอ้ยยย อะไรอีกเนี่ยยย ปล.ไวท์เท่มาก
    #3354
    0
  25. #2644 call_me_baby (@call_me_baby) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 01:55
    เปิดให้อ่านที นี่ค้างมาก หื้ม5555555
    #2644
    0