[Class The Series ] HIGHCLASS หัวใจมังกร [YAOI]

ตอนที่ 17 : HIGH CLASS : HIGH CLASS 16 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    24 ก.พ. 60


EP. 16

-สองต่อสองกับมังกร-

(White’s Side)

ผมเห็นอินท่าทางแปลกๆ สายตาลอกแลกแปลกๆ เขากดปิดเครื่องโทรศัพท์ทันทีหลังจากที่ได้รับข้อความที่ผมเห็นแว๊บๆ มันเป็นข้อความสั้นๆ ที่เขียนเพียงว่า คิดถึง’ ...คำเพียงสองพยางค์ที่สามารถทำให้คนตัวเล็กข้างกายผมหายใจติดขัด ทำตัวแปลกๆ ได้ เจ้าของสายและข้อความที่ว่านั่นคงจะมีความสำคัญพอตัวสินะ


ไปบ้านเราไหม ผมถามเขา แต่เอาเถอะ ถึงจะบอกว่าอยากกลับบ้านตัวเอง ผมก็ไม่ส่งไปหรอก


ตอนแรกอินเหมือนจะชอบผมเพราะจูบตอบกลับมาจากเมื่อครู่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเอนเอียงแล้ว


ป...ไปทำไมเหรอ เรากลับบ้านเราดีกว่า ไม่รบกวนไวท์หรอก


ไม่รู้ไม่เห็น ผมตอบกลับไปตามฉบับตัวเอง ก่อนจะยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นว่าอินเม้มริมฝีปากเข้าหากัน


คือ...เรา... หันมาทำท่าเหมือนจะพูดอะไรซักอย่าง ทว่าก็หันกลับไปมองทางเหมือนเดิม


... ผมไม่ได้ถามอะไรไป เพราะตามปกตินิสัยของผมไม่ใช่พวกชอบพูดมากอยู่แล้ว


อย่างที่บอกว่าการกระทำมันสำคัญกว่า... อินดูเหมือนจะลังเลกับผมแล้ว แบบนี้


ต้องรีบกิน


(White’s Side)


 

มังกรแม่งเอาแต่ใจฉิบเป๋ง ผมถอนหายใจจำยอม เออ ไปก็ไปวะ ไปก็ดีเหมือนกัน ไม่อยากให้แม่เห็นสภาโทรมได้บัดซบมากของตัวเองเลยจริงๆ นะ แต่เฮ้ยย แบบนี้ต้องโทรบอกแม่กอนอ่ะ เมื่อคิดได้แบบนั้นผมรีบหยิบโทรศัพท์ที่กดปิดเครื่องไปกดเปิดอีกครั้งและกดโทรหาแม่ ทว่ายังไม่ทันกดโทรออกเลย สายเข้ามาก็เป็นสายของแม่ซะแล้ว


(อิน อยู่ไหน)


เอ่อ...อยู่กับเพื่อนครับ แม่มีอะไรเหรอ


(แม่ว่าจะบอกอินอยู่แล้วเมื่อวันก่อน คือแม่จะเซ้งร้านแล้วก็ยกเลิกสัญญาเช่าบ้านหลังนี้ไปอยู่กับกงที่เชียงใหม่)


หะ ท...ทำไมแม่ไม่ปรึกษาอินเลยอ่ะ อะไรวะ อยู่ๆ จะไปอยู่ที่เชียงใหม่เนี่ยนะ โคตรจะไกลเลยนะ


(กงเราไม่สบายไง แต่แม่คุยกับพ่อเราแล้วล่ะ กำลังเตรียมย้ายของไปบ้านใหญ่นั่น เอาไว้อินเรียนจบแล้วค่อยคิดก็ได้ว่าจะอยู่กรุงเทพคนเดียว หรือมาอยู่กับแม่ที่เชียงใหม่)


แต่อินไม่อยากไปอยู่กับพ่ออ่ะ ให้อินอยู่หอคนเดียวไม่ได้เหรอแม่ อินไม่อยากยุ่งกับไอ้เด็กบ้านั่นอ่ะ ผมตอบแม่กลับไป แอบหงุดหงิดน้อยๆ แต่ก็ต้องยอมรับการตัดสินใจของแม่ แต่พูดก็พูดเหอะ ผมไม่อยากไปอยู่บ้านกับพ่ออ่ะ มันต้องเจอไอ้เหี้ยเด็กกรินนั่น แล้วไง... แม่ง มันเป็นคนที่เกือบจะทำลายชีวิตผม... อา... กึกึ คิดอะไรออกละ แต่...ก็ได้นะแม่


(ยังไงกันแน่เนี่ยอิน บอกแม่ได้นะ เอาที่อินสบายใจ แม่จะได้ไม่ห่วงมาก)


ผมรู้ว่าที่แม่ไปคงเพราะพยุงร้านไม่ไหวแล้ว ก็นะ ในเมืองค่าใช้จ่ายมันสูง


อินไปอยู่ที่บ้านใหญ่ก็ได้ ผมตอบกลับไป แต่วันนี้อิน...เอ่อ...ยังไม่กลับบ้านนะครับ อินนอนบ้านเพื่อน


(งั้นเจอกันที่บ้านพรุ่งนี้แล้วกัน จัดการเรื่องของให้เสร็จ)


ครับ...แม่


ผมวางสายแม่ไป ไวท์มองมานิดๆ แต่ผมไม่ได้เล่าอะไรให้ฟัง เพราะมันไม่ได้สำคัญอะไรกับเขา


นี่ถ้าต้องไปอยู่บ้านใหญ่ ท่าทางจะเจอศึกหนัก แต่ไปแกล้งไอ้เด็กกรินนั่นหน่อยก็ดี


ไม่ให้ยุ่งกับไวท์ใช่ไหม ได้เลย เด็กเวร กูจัดให้


ไวท์” ...แต่แม่งจะรบกวนเขาเกินไปป่ะวะ


หือ


พรุ่งนี้รบกวนไปส่งเรา...ท...ที่บ้าน...


บ้าน?


บ้านกริน


เจอกูเยาะเย้ยแน่นอน กูไม่ใช่คนหงิม ที่จะยอมได้นะเว้ย แบบนี้แม่งต้องเอาคืนให้สาสม กร้ากกก


... เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แค่พยักหน้าน้อยๆ และพักพวงมาลัยเข้าบ้านหลังโตนั่นแทน


 

ว่าแต่...ทำไมวันนี้ไวท์ดูเงียบมาก แบบ เป่าสากเลยอ่ะ เงียบสัสหมา วัวตายควายล้มไรงี้


แต่ปกติก็เงียบอยู่แล้วป่ะ


ผมคิดมากไปเองป่ะเนี่ย


 

ปึก!

สวิชไฟกดเปิด ทำให้ไฟในห้องไวท์สว่างวาบ บ้านเขามันก็เงี๊ยบเงียบ...


เอาตรงนะ ผมมันพวกเซ้นต์แรง ตอนนี้เริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศแปลกๆ วกวนอลม่านไปทั่วห้องแล้วแหละ ผมเลื่อนสายตามองตามไวท์ที่เดินไปห้องแต่งตัว เขาเดินไปปลดกระดุมเสื้อไป ก่อนจะถอดออกไปไม่แคร์ตาม้าตาเรือเลย ผมกัดริมฝีปากเบาๆ และหันหน้าหนีแผ่นหลังกว้างและโคตรจะขาวเนียนนั่น หุ่นไวท์มันสุดยอดที่ผู้ชายต้องการจะเป็นจริงๆ นะ


มีกล้ามเนื้อไม่มาก ไม่น้อย... ผิวขาว... กำยำกำลังดี เอือกก อิจฉาแรงมาก


ทำไมต้องเกิดมาตัวบางเฉียบแบบนี้ด้วยก็ไม่รู้ เวลาไปฟิตเนทก็ไม่มี วันๆ ต้องทำแต่งาน คิดแล้วเหนื่อยฉิบเป๋ง


ค่าเทอมอีก ผ่อนผันมาหลายครั้งแล้วด้วย ฮือออ จะบ้าตาย งานก็ไม่ค่อยได้ทำเลยช่วงนี้ ทำไมชีวิตของผมมันอับเฉาเมาหญ้าคาแบบนี้วะ ผมเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ ตรงหน้าผมฉายไปยังกระจกเงาบานใหญ่ สภาพผมดูไม่จืดเลยแฮะ ผมยุ่งเหยิง ปากก็แดงกว่าเดิม เสื้อผ้ายับยู่ยี่ โทรมมั่ก


เฮ้อ... เหนื่อยจิต... เหนื่อยกายด้วย ง่วงฉิบเป๋ง


เรานอนแป๊ป...นะ ผมพึมพำบอกไวท์ที่เดินออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียวกำลังไปห้องน้ำ จากนั้นก็...ค่อยๆ หลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน...



 

 ร่างสูงก้าวออกมาจากห้องน้ำ ร่างสูงโปร่งยืนนิ่ง ปล่อยให้หยดน้ำอุ่นเกาะแพรวพราวบนเรือนร่างที่ปราศจากอาภรณ์ ไวท์ยืนมองอินที่กึ่งนอนกึ่งนั่งอยู่บนโซฟา เสื้อผ้าสีขาวสะอาดอย่างที่ควรจะเป็นบัดนี้เลอะเพราะก่อนหน้านี้เกิดเรื่อง แก้มใสแดงระเรื่อ บวกกับริมฝีปากบางที่ขยับพึมพำทั้งที่ยังหลับ ไวท์ก้าวเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะยอบกายลงไปตรงหน้าอิน


ใบหน้าหล่อจัดยื่นไปใกล้ๆ อิน ไล่สายตามองรายละเอียดบนใบหน้าหวานนี่


ขนตายาวเป็นแพล้อมรอบดวงตาคู่หวานที่เวลามองทีไรมันทำให้อยากจะขย้ำทุกที... ทำไมน่ารักขนาดนี้นะ แถมยังกลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนกลิ่นเด็กแบบนี้อีก


มันทำให้มังกรแบบเขาอดที่จะกินไม่ได้แล้วนะ ไวท์อดทนมานานมากแล้ว...


ตอนนี้เขาหมดความอดทนแล้ว อยากจะลบรอยเวรๆ ที่พวกบัดซบนั่นทำไว้กับอิน... อยากประทับร่องรอยของตัวเองทับลงไป ทำให้ทุกคนรู้ว่า อิน’ คือ หัวใจมังกร


 

รอยยิ้มระบายบนเรียวปากหยัก เขาค่อยๆ ช้อนกายบางขึ้นจากโซฟา จากนั้นก็พาไปยังเตียงผืนกว้างอย่างทนุถนอม ก่อนจะเดินไปหยิบเอาเนกไทออกมาจากตู้เสื้อผ้า ...เขาดึงมันจนเต็มความยาว ผ้าฝ้ายที่ถักทอจนเป็นเนกไทเส้นยาวค่อย รวบมัดมือเรียวให้ชิดกันพันธนาการขึ้นเหนือหัวติดกับหัวเตียง


เพียงไม่นาน ก่อนจะขึ้นคร่อมร่างบาง และโน้มใบหน้าลงไปหาอิน ริมฝีปากหยักกดจูบลงบนกกหูบาง และกระซิบเสียงพร่า อิน...


อืออ...


ตื่นได้แล้วครับ” 



ถึงเวลาสนุกแล้วสิ...

 


 


80%


ผมตื่นมานานแล้ว... ขยับตัวไม่ได้... หายใจยังทรมานเลย โคตรเจ็บ เมื่อวานแม่งเกิดส้นตีนอะไรขึ้นวะ หลับไปแล้วก็ตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองโดนมัดขึงติดกับหัวเตียง แล้วไวท์ก็ ทำเรื่องเลวๆ กับผม ยอมรับว่าสันดานดิบของผมอาจจะต้องการมัน แต่ใจของผมบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา และตอนนี้เขาก็ไม่อยู่ด้วย ผมอยากออกไปจากที่นี่ใจจะขาด แต่ไม่มีแรงเลย แถมยังทั้งปวดทั้งเจ็บ มันเป็นฟิลลิ่งที่เหี้ยมากเท่าที่เคยรู้สึกมา


ผมโกรธไวท์นะ...มากด้วย และไม่รู้ว่าจะทำใจให้หายโกรธเขาได้ยังไงว่ะ


...ผมกัดฟันแน่นก่อนจะลุกขึ้นนั่ง


จิ๊ เชี่ยย เจ็บ เจ็บสัสๆ รู้แล้วว่าทำไมเมื่อคืนสลบไป ก็มันเจ็บฉิบหายขนาดนี้ ทนแม่งไหวได้ไงวะ


ในที่สุดผมก็ลุกนั่งได้ ไม่ใช่ว่ามันไม่มีแรงเลยนะ แค่เจ็บตรงสวนล่างจนไม่อยากจะขยับตัวแค่นั้นแหละ แม่งระบม

ผมมองไปรอบๆ เห็นเสื้อผ้าของตัวเองใส่อยู่ในตะกร้า และตอนนี้ร่างกายเปลือย มีแค่ผ้าห่มผืนใหญ่นี่คลุมทับร่างกายเอาไว้เท่านั้น ผมมองไปข้างๆ ตัวเองเห็นแค่รอยยับของผ้าปูด้านข้างเท่านั้น ไวท์คงจะไปเรียนมั้ง แล้วกูเนี่ย จะไปเรียนยังไม่ ลุกยังไม่ไหวเลย ฮืออ โดดมาหลายวันแล้วอ่ะ ฉิบหายแน่เลย

 

แกร๊ก... ขณะที่ผมทำท่าจะลุกออกจากเตียง บอกเลยกระดูกกูลั่นหลายรอบมาก ปวดดด ประตูห้องก็เปิดออกซะก่อน พร้อมกับร่างสูงเจ้าของนัยน์ตาสีดำปราบที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับถ้วยที่มีควันหอมกรุ่นในมือ ไวท์ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมา เขาแค่เดินเข้ามาใกล้ๆ ผมก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะข้างเตียง


ไม่ไหวก็อย่าลุก บอกแค่นั้นแหละดันไหล่ผมให้นั่งลงไปเหมือนเดิม


ไอ้ห่า ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ แม่งเอ้ย!


ผมเงียบไปหลังจากที่ไวท์ลากเก้าอี้มานั่งข้างๆ เตียง


เราปล่อยให้ความเงียบทำงาน ก่อนที่ไวท์จะหยิบ...ข้าวต้มขึ้นมา ทานร้อนๆ สิ


ทำแบบนี้กับเราทำไม ผมโพล่งถามขึ้นไปและหันไปมองหน้าเขา ไวท์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะวางมันลงที่เดิม เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ไวท์ก็ยังคงเงียบเหมือนเดิม เงียบจนผมหงุดหงิด ปกติผมไม่ใช่คนอารมณ์ร้าย ผมไม่ใช่คนที่จะเหวี่ยงใส่ใครง่ายๆ แต่ตอนนี้แม่งไม่ไหวแล้วว่ะ... มีอะไรกันผมโกรธ แต่ไร้สถานะ เหมือนผมเป็นแค่ของเล่นแม่งน่าโกรธกว่า


เป็นใบ้เหรอ


... ไม่ตอบ แม่งเอ้ย เป็นเหี้ยอะไรนักหนาวะ พูดแค่นี้แม่งจะตายเหรอ


ไวท์แม่ง...เหี้ยว่ะผมด่าเขาเท่านั้นก่อนจะลุกขึ้น กัดฟันฝืนความปวดระบมอบผ่าห่มลงมาด้วย จะไปหยิบชุดที่อยู่ในตะกร้าใส่แล้วออกไปแม่งตอนนี้เลย แล้วอย่าหวังว่าผมจะคุยกับไวท์อีกนะ ลาขาดเหอะ หวั่นไหวมากแค่ไหน ผมก็ไม่ยอมมีอะไรกับใครง่ายขนาดนี้หรอก


ฟึบ... ตุบ! “เหี้ยเจ็บ แม่งล้มเลยกู ขาอ่อน


ไม่คิดว่าการมีอะไรแบบนี้จะทำให้ร่างกายขาดสภาพคล่องแบบนี้ ผมพยายามยันกายลุกขึ้น แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ง่ายขนาดนั้น


หมับ!

หือ... อยู่ๆ...ก็...


“Heart of Dragon” ไวท์พึมพำบอกผมจากด้านหลัง ตอนนี้เขายอบกายลงมากอดผมจากด้านหลัง กลิ่นหอมอ่อนๆ นั่นกวนใจผได้เสมอ ผม...ไม่รู้ว่า หัวใจของมังกร’ ที่ไวท์พูดมามันหมายถึงอะไร แต่ที่แน่ๆ คือมันทำให้ผมใจสั่น... กำแพงที่กอบโกยความทรมานเมื่อคืนมาสร้าง มันพังทลายลงไปในพริบตา


...บ้าเหอะ


หมายความว่าไง



อินคือ...หัวใจมังกร






100%

 

____________
หลายคนอาจจะสงสัยว่าคุณไวท์นี่เป็นมังกร SM แน่นอน ใช่ค่ะ 
และต่อไปนี้ท่านจะพบกับความฉีกไม่เหลือเยื่อใย กึกึ 
ตามฉบับมัพมี่ โปรดทำใจรอล่วงหน้านะคะ อิอิอิอิ
นิยายเรื่องนี้แนะนำว่าให้อ่านไปเปิดเพลงฟังไปนะคะ อินนน เขินไวท์อะะะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

5,965 ความคิดเห็น

  1. #5875 0915270636 (@0915270636) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 07:34
    อบากเป็นมั่งอ่า...เขิลแทนมากๆๆๆ
    #5875
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #5842 PKTwinss (@writer2002) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 03:21
    อ้ากกกกกก //meกรีดร้อง
    #5842
    0
  4. #5813 HoneyBabby (@honeybeebeezy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:42
    ตอนนี้มันมี nc ใช่มั้ย ไรต์ลบไปแล้วใช่มั้ยย เรานกใช่มั้ยยย RTTTTTTT
    #5813
    0
  5. #5554 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 12:58
    จะไปแตะของแฟนเก่าเขานี่เอง ไม่อยากพูดถึงแล้วเก็บของเขาไว้ทำไมล่ะ
    #5554
    0
  6. #5521 Ant Bill Chayanee (@antbillchayanee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 01:50
    เธอไหนอี้กกกก
    #5521
    0
  7. #5467 Think_out (@thinkoutbox) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 10:52
    ใครคือเธอ เธอคือใคร เธอเป็นคนเดียว อ้าวไม่ใช่หรอ ท่ดๆ
    #5467
    0
  8. #5376 sundaymorning3841 (@sunshine3841) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 01:19
    พี่น้องเฮฮาละเกิล55555555
    #5376
    0
  9. #5317 Sm.nmm (@soonmee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 18:23
    เธอคือผู้ใด๋??? พี่วินเทจนี่ก็เฮฮาตลอดดด
    #5317
    0
  10. #4967 [PAIN] RITSU-KAMI (@redstars) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 10:41
    ถ้าไม่มีสองพี่น้อง ตอนนี้จะเป็นตอนที่เครียดและดราม่าระดับนึงเลยละ...
    #4967
    0
  11. #4831 SAYRUNG (@rung-fantasy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 01:53
    เมียเก่าไวท์ใช่มะ ไวท์เป็นโรคเงียบงี้เพราะเมียเก่าใช่มะ? #เดาล้วนๆ เริ่มสงสารอินละ หนูอินเอ๋ย ไม่น่าหวั่นไหวเล้ย
    #4831
    0
  12. #4589 p-oneil (@ozenji-05) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 04:54
    คือไรอะ
    #4589
    0
  13. #4048 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 18:24
    เออน้องมันไม่ปรกติ
    พี่มันไม่ปรกติยิ่งกว่าอีก5555
    #4048
    0
  14. #3735 mo-aloofness (@mo-aloofness) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 01:49
    555เห็นคนไม่เข้าใจกันคือความมันส์ของเรา ดีๆหวานนักเดี๋ยวเป็นเบาหวานเอาขมๆนี่ละเป็นยาบำรุง //คนที่ไม่เหมือนใคร
    #3735
    0
  15. #3728 DarkNightmare (@empire_ep) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 00:48
    รู้สึกหน่วง
    #3728
    0
  16. #3533 E.L.F*JW (@noosmind) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 07:50
    แงงง ไวท์โกรธ
    #3533
    0
  17. #3512 Maneenoppharat Watcharayothin (@jeminy34) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 09:25
    เธอคนนั้นคือใครหว่า มัดหมี่หรอ?
    #3512
    0
  18. #3353 PIPER_PN (@princessicecool) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 16:47
    ไวท์มีปมหลัวว่างั้น ง่ะๆ อย่าม่าสิ
    #3353
    0
  19. #3265 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 11:12
    ของเกี่ยวกับเธอคนนั้นแน่ๆ
    #3265
    0
  20. #3221 Keetaphat Chairungsri (@minthunnies9994) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 00:12
    เปิดให้หน่อยยย
    #3221
    0
  21. #2948 TheColorprint (@FirsttyPJ) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 21:33
    เปิดน่า~~ เปิดๆๆๆๆ
    #2948
    0
  22. #2872 Bank_Punnn (@Bank_Punnn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 10:23
    แงงงงงงงงงงงง เปิดให้อ่านหน่อยนะ เค้าค้างมากเลย ฮืออออ
    #2872
    0
  23. #2869 Obeyxxxn (@nanmanchester) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 02:01
    อยากอ่านนน????????????????
    #2869
    0
  24. #2699 Lune_1 (@aria-victoria) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 20:18
    ไรต์ล็อคทำไมอ่า~
    ค้างสุดๆเลย ฮือ~
    #2699
    0
  25. #2649 fahfyd (@fahyehet) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 14:42
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่าาา
    #2649
    0