วิวาห์ร้ายร่ายรัก [นิยายชุดร่ายรัก]

ตอนที่ 9 : Accidentally Married 💐 04 You Gonna Hear...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 195 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

4

You Gonna Hear

(...100%)


  

         ตอนสองทุ่มโยฮันเนสเดินวนไปมาในห้องนอนกว้างหลายรอบเพราะว่าเอมิกายังไม่กลับ ก่อนหน้านี้โทรไปถามว่าเธอทำอะไรอยู่ ก็บอกว่ากำลังทานข้าวกับพวกคุณป้า เสร็จธุระเมื่อไหร่ก็จะพามาส่งเอง

            ตอนนี้ชายหนุ่มร้อนใจเพราะอยากเจอหน้าเอมิกาไวๆ ขืนปล่อยแม่ตัวตุ่นหัวดื้อไว้กับพวกคุณป้า เธออาจจะกลายพันธุ์จากตัวตุ่นเป็นนางจิ้งจอกก็เป็นได้

            แล้วความอดทนของโยฮันเนสก็สิ้นสุดลงเมื่อได้ยินเสียงกุกกักหน้าประตู ร่างสูงพุ่งเข้าไปเหมือนลูกกระสุนก่อนจะเอมิกาเดินยิ้มหวานเข้ามา เมื่อเห็นแบบนั้นหัวใจของชายหนุ่มก็เต้นแรงราวกับเป็นหนุ่มน้อยที่เพิ่งเคยเจอหน้าสาวงาม

            “ฉีดน้ำหอมมาด้วยเหรอ” โยฮันเนสถามเมื่อได้กลิ่นหอมจางๆ ลอยมาจากตัวของภรรยาหน้าหวาน

            เอมิกาหัวเราะเขินๆ ก่อนจะถอดรองเท้า เมื่อขยับตัวกลิ่นหอมนั้นก็ฟุ้งกระจายไปหมด ยิ่งชายหนุ่มลุ่มหลงเธออยู่แล้วก็รู้สึกว่ากลิ่นหอมนั้นมันเย้ายวนเป็นทวีคูณ ยัยตัวตุ่นคนนี้จะหยิบจะทำอะไรก็บาดหัวใจเขาไปซะทุกเรื่องจนน่าโมโห

            “ค่ะ ไปสปากับพวกคุณป้ามา” เอมิกาอธิบาย แต่สีหน้าไม่ค่อยดีนักจนโยฮันเนสหรี่ตามองอย่างใคร่รู้

         “สปาเหรอ ไปทำอะไรที่นั่นล่ะ”

            คิ้วเข้มเลิกสูงไม่ค่อยพอใจนัก ไปสปาคงจะมีการขัดตัวนวดตัวร่วมด้วย เขานึกหวงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

            “สาวๆ ก็อยากสวยบ้างสิคะ” เธอตอบพร้อมกับเดินผ่านหน้าโยฮันเนสไปถึงห้องนอน

            โยฮันเนสเดินตามไป หัวใจเต้นแรงได้กลิ่นน้ำหอมของสาวน้อยแล้วจิตใจฟุ้งซ่านไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หรือเสน่หาของแม่ตัวตุ่นคอยหลอกหลอนก็ไม่ทราบได้ ถึงได้กระวนกระวายใจกับเธอนัก

            เมื่อเดินไปถึงห้องนอนโยฮันเนสก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เมื่อภรรยาตัวน้อยถอดเสื้อออกเหลือแค่เพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ท่ามกลางแสงไฟสลัวในความมืด

            “อันนี้เซ็กซี่หรือยังคะ” เธอไม่ถามเปล่า หมุนตัวให้เขาได้ยลความงามของเธอทุกองศาไปด้วย

            ใบหน้าหล่อเหลาเป็นสีแดงระเรื่อ โยฮันเนสรู้สึกว่าตัวเองอาจจะเลือดกำเดาไหลได้หากมองเธอต่ออีกสักนิด เขายกมือปิดปากตัวเองไว้แน่นไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

            ยัยตุ่นนี่จะฆ่าเขาหรือไง!

         “ไม่สวยเลยเหรอคะ คุณรู้ไหมว่ามันใส่ยากมากเลยนะชุดนี้น่ะ” เอมิกาถามเสียงเครือด้วยความน้อยใจ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกตัว เดินเข้าไปหาเหมือนคนละเมอมาแล้วกอดภรรยาตัวน้อยไว้แน่น

            “สวยสิทำไมจะไม่สวย ไปหัดแต่งเนื้อแต่งตัวแบบนี้มาจากไหนกัน” เขาดุแต่ไม่จริงจัง พาตัวเธอล้มลงไปด้วยกันบนเตียงนอน

            มือหนาเริ่มซุกซนราวกับมีสักสิบมือ ดึงทึ้งเชือกที่ผูกเอวเธอไว้อย่างว่องไวจนคนตัวเล็กตามตะครุบไว้แทบไม่ทัน

            “ทำไมต้องถอดด้วยล่ะคะ ก็อุตส่าห์ใส่ให้ดูแล้ว” เอมิกาท้วง พยายามจะปัดป้องมือของโยฮันเนส แต่เหมือนจะไม่ได้ผลเลย

            “ใส่แล้วสามีก็ต้องถอดอยู่ดี” เขาพึมพำ มือไม้สั่นจนน่าขำ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้ตื่นเต้นกับเธอขนาดนี้

            “แล้วจะให้ใส่ทำไม” เอมิกาดิ้นรนขัดขืนจริงจัง นึกงงกับคำพูดของสามีนัก ตกลงจะให้ใส่หรือให้ถอดกันแน่ เธอไม่เข้าใจเลยจริงๆ

            “เดี๋ยวขอถามอะไรหน่อย” โยฮันเนสหยุดการปล้ำถอดชุดเอวมดบดไส้ของเธอและถามอย่างจริงจัง

            เอมิกาเห็นท่าทีของโยฮันเนสเปลี่ยนไปเลยหยุดการดิ้นรน ไม่รู้ว่าสามีกำลังจะถามอะไรกันแน่ มันทำให้ไม่ค่อยสบายใจอย่างไรบอกไม่ถูก

            “รอบเดือนเธอหมดหรือยัง

            “ยังค่ะ!” คนตัวเล็กบอกเสียงแผ่ว ทำให้โยฮันเนสครางออกมาด้วยความผิดหวัง

            “โธ่เว้ย! แล้วเธอจะใส่มาให้ฉันดูทำไม”

 

 

         สุดท้ายจอมโจรจอมใจอย่างโยฮันเนส โจนส์ ก็ไม่สามารถแตะต้องตัวตุ่นที่แสนซื่อได้ในหลายคืนติดต่อกัน เขาแอบคิดอยู่ในใจว่าเอมิกาอาจจะมาจากมิติที่สี่ถึงได้มีอะไรแปลกประหลาดไปซะหมด เขาทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดกดทับร่างเล็กที่นอนอยู่ใต้ร่างอย่างจงใจ ระบายลมหายใจออกมาไม่ให้ตัวเองระเบิดอารมณ์ในตอนนี้

            “หนักนะ” เอมิกาประท้วงเมื่อถูกทับจนแทบจะจมหายไปกับฟูกนอนหนานุ่มอยู่แล้ว

            “อยู่เฉยๆ ไปเลย” เขาสั่งเสียงพร่าจนน่าหัวเราะ

            เกิดมาเพิ่งจะเคยเสียหน้าและต้องอดทนอดกลั้นแบบนี้เป็นครั้งแรก ร่างกายของเขาร้อนผ่าวราวกับปรอทแก้ว หากความร้อนพุ่งสูงมากไปกว่านี้เห็นทีว่าอาจจะต้องตายจริงๆ

            “ฉันอึดอัดนะคะ” เสียงใสพูดกระท่อนกระแท่นเพราะหายใจไม่ออก

            ลำพังชุดชั้นในคอร์เซ็ตนี่ก็ทำให้เธออึดอึดหายใจไม่ออกเพราะความคับแน่นของมันอยู่ ยิ่งเขามาทิ้งน้ำหนักตัวนอนทับไว้แบบนี้เธอก็แทบจะขาดอากาศหายใจให้ได้

            “ฉันหายใจไม่ออก ชุดมันชุดมัน” เสียงของเอมิกาขาดหายเป็นห้วงๆ เพราะว่าเธอหายใจเข้าปอดไม่ได้ กลัวเหลือเกินว่าออกซิเจนจะไปเลี้ยงสมองไม่ทันและขาดใจตายใต้ร่างของสามี

            เวลาลงข่าวคงดูไม่จืด และเป็นข่าวที่น่าอึ้งที่สุดในรอบปีด้วย

            “แล้วจะใส่ทำไม” โยฮันเนสพึมพำอย่างหัวเสีย จากนั้นก็แตะมือลงกับเชือกที่ร้อยชุดชั้นในคอร์เซ็ตอย่างว่องไว

            แต่วินาทีต่อมาก็คิดอะไรบางอย่างออก มือที่เคยปลดชุดของเธออย่างรวดเร็วนั้นหยุดชะงัก มองดูคนตัวเล็กที่นอนหอบใต้ร่างใบหน้าเล็กแดงเรื่อแล้วก็ใจเต้นแรง

            สีหน้าของเอมิกายามนี้ด้วยกระตุ้นจินตนาการว่าถ้าหากได้ร่วมรักกันแล้วเธอจะมีสีหน้าเช่นไร แค่เห็นความเป็นชายก็เจ็บปวดเหมือนจะปริร้าว ต้องอาศัยกับการนับแกะในใจไม่ให้หน้ามืดฝ่าไฟแดงตอนนี้

            “อยากให้ถอดไหม” เขาถามอย่างหยอกเหย้า ลูบไล้เนินอกที่ล้นทะลักออกมาขอบชุดชั้นในด้วยความยั่วยวน

            เอมิกาหน้าร้อนวาบแทบจะพ่นไอน้ำร้อนๆ ออกมาจากหัวได้ แค่ปลายนิ้วของเขายังรู้สึกสั่นสยิวไปทั้งกาย หากว่าฝ่ามือของเขาลูบไล้ทั่วร่าง เธอจะไม่แย่กว่านี้หรือ

            “ก่อนหน้านี้เธอบอกไม่ยอมให้ฉันถอด” โยฮันเนสช่วยทวนความทรงจำให้ ทำให้เอมิกาน้ำตาหยดเพราะความรู้สึกแปลกใหม่ซึ่งมันทำให้เธอสับสนไม่รู้วามันมาจากไหน และไม่รู้จะจัดการกับมันอย่างไรด้วย

         “คุณโจรใจร้าย” เอมิกาแอบด่าเขาว่าเป็นโจรร้ายโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่อง โยฮันเนสก็หลงเข้าใจว่าภรรยาตัวน้อยกำลังเรียกนามสกุลของตัวเองอยู่

            แต่เมื่อได้ยินเสียงหวานเอ่ยเอื้อนมาแบบนั้นโยฮันเนสก็ละเมอตอบรับคำเธออย่างไม่รู้ตัว

            “ว่าไง

            “ช่วยมิกาด้วย ถอดมันให้หน่อย” เธออ้อนได้อย่างน่ารักน่าสงสารนัก พาให้คนมองใจอ่อนยวบได้อย่างง่ายดาย

            โยฮันเนสสบถด่าตัวเองในใจยืดยาวด้วยคำหยาบคายทั้งหมดที่รู้จัก ตอนนี้เขากำลังแปลความหมายของยัยตัวตุ่นเป็นอีกอย่างหนึ่ง ทั้งที่ความจริงแล้วเธอแค่อึดอัดกับชุดที่สวมอยู่และอยากให้เขาถอดมันออกเท่านั้น

            แต่ตัวเขา กำลังจะตายทั้งเป็นอยู่แล้ว

            “มิกาหายใจไม่ออก ฮึก” คนตัวเล็กสะอื้นเพราะหายใจไม่ออกจริงๆ ทำให้โยฮันเนสถอนลมหายใจเป็นจังหวะ ความคุมอารมณ์ทางกายเอาไว้สุดความสามารถ

            หากหน้ามืดตอนนี้มีหวังได้ถูกเอมิกาเกลียดแน่ ไม่พอ คุณป้านางจิ้งจอกสองคนนั่นจะตามมาฆ่าเขาทีหลังอีก เพราะฉะนั้นเพื่อเป็นการอดเปรี้ยวไว้กินหวานชายหนุ่มจึงค่อยๆ ผ่อนลมหายใจและช่วยปลดชุดของเธอออกอย่างเบามือ รวดเร็ว

            “อื้อ อ้า สบายจัง” เอมิการอดตายได้อย่างหวุดหวิด ครางอย่างสบายตัว

            ชายหนุ่มสามารถถอดชุดคอร์เซ็ตของเธอออกไปได้โดยที่แทบจะไม่ออกแรงหรือเสียเวลาเลย เสียงทอดถอนหายใจที่เต็มไปด้วยความโล่งสบายทำให้โยฮันเนสกัดกรามแน่น หากว่าเธอจะทำเสียงแบบนี้ตอนที่ร่วมรักกัน เขาจะมีความสุขเพียงไหนหนอ

            แต่โยฮันเนสได้แค่จินตนาการอย่างหวานชื่นเท่านั้น เพราะในความเป็นจริงมันช่างโหดร้ายซะจนอยากให้ตอนนี้เป็นเพียงความฝันเท่านั้น

            “คุณลุกหน่อยได้ไหมคะ” เอมิกาบอกอย่างอายๆ หลังจากที่เขาถอดชุดออกให้เธอแล้ว ร่างกายของเธอก็ไม่เหลืออะไรปกปิดร่างกายตัวเองเลยนอกจากแพนตี้ตัวบางๆ เท่านั้น

            แถมสายตากระหายของสามีก็มองมาเหมือนกำลังชั่งใจว่าจะทำอย่างไรกับเธอดี เห็นแล้วเอมิกาก็สะท้านไปทั้งกายรู้สึกร้อนสลับหนาวราวกับกำลังเป็นไข้

            “ฉันไม่ได้ใส่อะไรเลย เดี๋ยวเป็นหวัด” คนตัวเล็กเอาเหตุผลนี้มาอ้าง ทำให้คนตัวโตที่หน้านิ่วคิ้วขมวดตัดสินใจไม่ได้ว่าจะปล้ำเลยไหมหลุดเสียงหัวเราะร่วนออกมา

            “ฉันพูดอะไรผิดเหรอคะ” เอมิกากลอกตาไปมา มองดูสามีที่กำลังหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตายด้วยความงุนงงสงสัย หายใจได้เต็มปอดเมื่อเขาผละออกทำให้น้ำหนักจำนวนมากที่กดทับร่างกายของเธออยู่หายไปด้วย

            โยฮันเนสไม่ตอบอะไร เขาถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวของตนเองที่สวมอยู่ออกแล้วสวมใส่ให้เธออย่างอย่างอ่อนโยน

            “แบบนี้สิเซ็กซี่ดี” เขาพึมพำอย่างพอใจ เมื่อเห็นผิวกายขาวๆ ของภรรยาแดงระเรื่อด้วยเลือดสาวที่สูบฉีดไปทั่วร่างกายเพราะความเขินอาย เห็นแล้วก็ชอบใจคิดว่าเธอใส่แบบนี้ก็ไม่เลวนักเหมือนกัน

            “ของที่คุณชอบแต่ละอย่าง มันดูใส่ลำบากมากเลยค่ะ” เอมิกาบ่นถึงรสนิยมความชอบของสามี ทำให้เขาหัวเราะอีกครั้ง

            “คอร์เซ็ตมั่งล่ะ เสื้อเชิ้ตคุณบ้างล่ะ ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าภรรยาคนอื่นๆ เขาใส่กันแบบนี้หรือเปล่า” คนเป็นภรรยาบ่นงุบงิบระหว่างที่กลัดกระดุมไปด้วย

            มือของเธอสั่นจนสังเกตได้ ทั้งหมดเป็นเพราะสายตาคมกริบของโยฮันเนสแท้ๆ เชียว ที่ทำให้เธอกลายเป็นคนขี้อายทำอะไรไม่ถูกเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาแบบนี้

            “แน่นอนว่าพวกเธอใส่เหมือนกัน” พูดจบโยฮันเนสก็ล้มตัวลงนอนข้างเธอ จากนั้นก็ดึงร่างเล็กที่แสนจะเย้ายวนใจขึ้นมานอนทับบนร่างกายของตัวเอง ก่อนดึงผ้าห่มมาคลุมร่างทั้งคู่เอาไว้

            “อ๊ะ ไม่เอานะ ฉันอยากนอนสบายๆ นี่คะ” เอมิกาท้วงเมื่อเขากอดเธอไว้แน่นให้เธอนอนอยู่บนร่างของเขา

            แถมตอนนี้หน้าท้องของเธอก็สัมผัสกับอะไรบางอย่างที่มันแข็งแกร่งร้อนผ่าว พานให้ร่างกายของเธอสั่นไปหมดด้วย เมื่อรู้ว่ามันเป็นอะไรก็รู้สึกหน้ามืดตาลายเหมือนจะเป็นลมขึ้นมาดื้อๆ

            “คุณโยฮันเนส” เธอเสียงเขาเสียงสั่น ยังพร้อมที่จะมาเรียนรู้ร่างกายของเขาในเวลานี้

            “บอกแล้วไงว่าถ้าอยู่กันตามลำพังเรียกแค่ชื่อเฉยๆ ก็พอ” เขาบอกทำให้หน้าเล็กยิ่งแดงซับสีเลือดเข้าไปใหญ่

            “โยฮัน โยฮันเนส ปล่อยมิกาไปเถอะนะคะ” บอกเสียงพร่าจนคนตัวโตนึกสงสาร

            สุดท้ายโยฮันเนสก็ยอมใจอ่อน เขาปล่อยตัวให้เธอนอนข้างกายและกอดเอมิกาไว้แน่นข่มอารมณ์ดิบของตัวเองให้ลึกสุดลึก เพราะรู้ดีว่าจะทำให้คนตัวเล็กตกใจกลัวหากว่าบุ่มบ่ามทำอะไรตามใจตัวเอง มือหนาลูบไล้เส้นผมที่ลื่นสลวยของเธอกล่อมให้หลับ

            และเอมิกาก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีด้วยการยกแขนกอดร่างของเขาไว้

            “แบบนี้มันน่านัก อยากให้ฝ่าไฟแดงหรือไงกันกัน!” ชายหนุ่มครางฮึ่มฮั่มอย่างมันเขี้ยว ได้ยินเสียงใสพูดออกมา ชนิดว่าทำให้เขาคอตกพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว

            “ค่ะ คราวหน้าจะใส่คอร์เซ็ตสีแดงให้นะคะ วันนี้ไปซื้อกับคุณป้าแล้วไม่มีสีแดงเลยต้องซื้อสีดำมาใส่ โยฮันเนสชอบสีแดงเหรอคะ เราชอบสีเดียวกันเลยค่ะ”

            “

 

 

            สามีตื่นก่อนภรรยาเช่นเคยในเช้าของอีกวัน

            หลังจากที่โยฮันเนสไปทำงานแล้ว เอมิกาก็เดินทางไปห้องเสื้อของแม่บุญธรรม และได้พบกับจูดิธที่นั่นด้วย

            “ว่าไงนะลูก! หนูยังไม่มีอะไรกับโยฮันเนสอีกเหรอ” จัสมินวางถ้วยชาสวยหรูกระแทกลงกับจานรองเต็มแรง หลังจากถามลูกสาวได้ความว่าเธอยังไม่ได้มีสัมพันธ์ลึกซึ้งเหมือนคู่สามีภรรยาคู่อื่นๆ หลงเข้าใจว่าสองหนุ่มสาวมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันตั้งแต่ได้เข้าหอคืนแรกแล้วเสียอีก

            “คือ มันมีอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ” เอมิกาบอกเสียงแผ่ว

            หลังจากที่ถูกสามีกล่าวหาว่าไม่ได้เรื่องและเป็นภรรยาที่ไม่เอาไหน เอมิกาจึงพยายามจะเรียนรู้การเป็นภรรยาที่ดีด้วยตัวเองในอินเทอร์เน็ต

            และเมื่อได้อ่านว่าบทความการร่วมรักของชายหญิงเป็นเช่นไร เอมิกาก็แทบจะลมใส่ แถมวีนายังเป่าหูหลายเรื่องจนชักจะไม่แน่ใจว่าการร่วมรักนั้นเป็นอย่างไร สงสัยคนที่ให้คำตอบได้ดีที่สุดน่าจะเป็นสามีของตัวเอง แต่ตัวเธอยังมีประจำเดือนอยู่ ดังนั้นเลยไม่ได้เรียนบทรักวันวิวาห์จริงๆ จังๆ เสียที

            “อุบัติเหตุ อุบัติเหตุอะไรลูก” จัสมินถามลูกสาวคนสวยด้วยความร้อนรน หรือว่าลูกสาวคนนี้จะบกพร่องไม่สามารถตอบสนองสามีได้

            ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง โยฮันเนสต้องขอหย่ากับลูกสาวแสนซื่อคนนี้และทำให้เอมิกาช้ำใจมากอย่างแน่นอน ซึ่งเรื่องนั้นหล่อนจะยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้

            “เอ่อ.. คือ คุณโยฮันเนสเค้ายังทำอะไรมิกาไม่ได้น่ะค่ะ” พูดไปเอมิกาก็มือไม้พันกันไปหมด เธออายเสียจนมือไม้อ่อนและไม่รู้จะเอาไปวางไว้ที่ไหน

            คราวนี้ทั้งจัสมินและจูดิธสะดุ้งปราดเข้าไปจับเอมิกาไว้แน่น รุมซักถามเป็นการใหญ่

            “ตาโยฮันเนสยังไม่ได้ทำอะไรหนูเหรอ อะไรนะ ยังทำไม่ได้ หมายความว่ายังไง” จูดิธถามร้อนใจเป็นอย่างมาก

            ตอนนี้คนที่จะสืบตระกูลก็มีเพียงแค่โยฮันเนสคนเดียวเท่านั้น หากว่าหลายชายเป็นฝ่ายบกพร่องเสียเอง แล้วทีนี้นามสกุลโจนส์จะได้ใครมาสืบต่อเล่า

            “เอ่อคุณโยฮันเนสก็กอดก็จูบเหมือนกันค่ะ แต่ว่ายังไปถึงตรงนั้นไม่ได้” เอมิกาพูดอย่างขัดเขิน ใบหน้าเล็กแดงก่ำเป็นลูกมะเขือเทศ

            “ขนาดหนูสวมชุดคอร์เซ็ตให้เขาดูแล้วอย่างนั้นเหรอ!” จูดิธพูดเสียงดัง รู้สึกอยากจะร้องไห้เหลือเกิน

            “ค่ะ ยังไม่ได้ทำ”

         “เขาทำไม่ได้หรือไม่ได้ทำ!” จูดิธถามอีก อยากจะรู้ใจแทบขาดว่าหลานชายบกพร่องตรงไหนกันแน่

            “ทำไม่ได้ค่ะ

            เอมิกาบอกเสียงแผ่วเบา จูดิธปล่อยมือจากที่จับไหล่หลานสะใภ้คนสวยไว้และยกขึ้นคลึงขมับของตัวเองแทน

            “จัสมิน ฉันจะเป็นลม ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้”

            พวกผู้ใหญ่เข้าใจผิดกันไปไกล คิดว่าโยฮันเนสนั้นบกพร่องเรื่องสมรรถภาพทางเพศ ไม่สามารถมีอะไรกับภรรยาได้ นี่ก็ผ่านการแต่งงานมาหลายวันแล้วเอมิกาตัวน้อยยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ บรรพบุรุษตระกูลมาได้ยินเข้าคงร้องไห้น้ำตานองที่ต้องสิ้นสกุลเป็นแน่

            “ไม่เป็นไรจูดิธ เดี๋ยวเราพาตาโยฮันเนสไปหาหมอ ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้นะ ถึงจะยังไม่ได้ทำอะไร แต่ลูกสาวฉันก็เสียหายไปแล้วนะ” จัสมินเองก็จะร้องไห้ สงสารลูกสาวที่ถูกล่อลวงเป็นหนูลองยาของโยฮันเนส โจนส์ เสียเหลือเกิน และเป็นอะไรที่ยอมไม่ได้อย่างแน่นอน

            “นี่เธอยังจะมาห่วงเรื่องนี้อีกเหรอ” จูดิธเอ็ดเพื่อน น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเสียใจ

            “ลูกสาวฉันเป็นผู้หญิงนะ หลานชายเธอทำแบบนี้ก็ไม่ถูก ทำไมต้องมาทดลองร่างกายตัวเองกับลูกสาวฉันด้วยล่ะ” จัสมินแทบจะเต้นเร่าๆ พยายามทวงความยุติธรรมให้กับลูกสาว

         “เธอไม่สงสารหลานชายฉันเหรอ แกต้องเสียความมั่นใจแล้วก็ร้อนรนมากแน่ๆ ปัดโธ่เอ๊ย! หลานป้า ทำไมไม่บอกกันแต่แรกดีๆ” จูดิธรำพึงรำพันน้ำตาไหลด้วยความสงสารหลานชาย

            “ไม่เป็นไรจูดิธ ยังไงฉันจะช่วยเธอเอง เราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว” พูดจบจัสมินปลอบใจเพื่อน แล้วหยิบกระดาษทิชชูส่งให้เพื่อนรักซับน้ำตา

            “ถึงว่าสิ บอกให้แต่งงานก็บ่ายเบี่ยงทุกครั้ง ฮือ เตี่ยฉันต้องร้องไห้ในหลุมฝังศพแน่ๆ เลยตอนนี้” คิดแบบนั้นแล้วจูดิธซับน้ำตาป้อยๆ จัสมินเห็นแล้วก็เห็นใจเพื่อนจับมือปลอบใจกัน

            ทางด้านแม่ตัวตุ่นแสนซื่อก็งงว่าผู้ใหญ่เป็นอะไรกันไปแล้ว ถึงได้ร้องห่มร้องไห้ขนาดนี้แค่เพียงเธอยังไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับโยฮันเนสเพราะว่าประจำเดือนยังไม่หมด

            “คุณแม่คะ คุณป้าคะ” เสียงใสเอ่ยเรียกผู้ใหญ่เบาๆ ทำให้ทั้งหันมามองสาวน้อยทันที

            “มันเป็นความผิดของหนูเองค่ะ คุณโยฮันเนสเค้าไม่ผิดหรอกนะคะ หากจะว่าก็ว่าหนูดีกว่า” เอมิกาพยายามปกป้องสามีอย่างเต็มที่ เพราะเรื่องนี้คนที่ผิดก็คือเธอจริงๆ ไม่ได้เกี่ยวกับสามีเลย

            เมื่อได้ยินเช่นนั้นจูดิธก็ร้องไห้โฮออกมาด้วยความซึ้งใจ สาวน้อยคนนี้น่ารักน้ำใจประเสริฐเหลือเกิน ขนาดว่าหลานชายของหล่อนบกพร่องไร้ความสามารถก็ยังยืนเคียงข้างและออกหน้ารับแทนทุกอย่าง

            “ขอบใจหนูมากนะมิกา ตาโยฮันเนสเลือกคนไม่ผิดเลย” หล่อนจับมือสาวน้อยไว้แน่นด้วยความซาบซึ้ง เอมิกาทำหน้างุนงง ไม่เข้าใจว่าพวกผู้ใหญ่เป็นอะไรเดี๋ยวร้องไห้เดี๋ยวดีใจจนตามไม่ทัน

            จัสมินก็ซับน้ำตา นึกไม่ผิดที่รับอุปการะเด็กสาวคนนี้มาเป็นลูก น้ำใจของสาวน้อยช่างงดงามและแสนจะอ่อนหวานใครเห็นใครรักเอ็นดูด้วยกันทั้งนั้น

            “ถ้ายังไงหนูจะลองพยายามอีกครั้งนะคะ” เอมิกาพูดเสียงอ่อนหวานทำให้ทั้งจูดิธและจัสมินร้องไห้ออกมาพร้อมกัน

            “โถนางฟ้าของป้า ทำไมหนูถึงใจดีแล้วก็น่ารักแบบนี้นะ ขอบคุณสวรรค์ที่ส่งหนูมาเป็นคู่ครองร่วมชีวิตของโยฮันเนส”

            จูดิธดึงร่างเล็กไปกอดไว้แน่นร่ำไห้ด้วยความซึ้งใจ ในโลกนี้จะมีใครใจกว้างและมองโลกในแง่ดีอย่างผู้หญิงคนนี้ได้อีก นึกตั้งมั่นใจไม่ว่ายังไงหลานสะใภ้ของหล่อนจะต้องเป็นสาวน้อยคนนี้เท่านั้น

            “ขอบใจ ขอบใจแทนพี่เขานะลูก ดูแลโยฮันเนสดีๆ นะ ตาหลานชายคนนี้เจ้าอารมณ์คงเพราะจะเป็นเรื่องนี้ โถ ป้าเพิ่งจะมารู้น่าสงสารเหลือเกิน

            “มิกาลูก ดูแลพี่เค้าดีๆ นะลูก ยังไงก็แต่งงานออกข่าวใหญ่โตกันแล้ว และอีกอย่างคงจะมีผู้หญิงที่จะจ้องตามจับโยฮันเนสอีกหลายคน มิกาต้องปกป้องโยฮันเนสได้นะลูก

            เอมิกาไม่ค่อยเข้าใจความหมายที่แม่บุญธรรมพูดสักเท่าไหร่ แต่ก็พอจะรู้ว่าโยฮันเนสนั้นเนื้อหอมมีผู้หญิงมากมายที่ต้องการเขา เมื่อนึกถึงข้อนี้ขึ้นมาได้ท้องไส้ของเธอก็บิดมวนขึ้นมา ความรู้สึกร้อนวาบที่ช่องท้องมันเป็นความรู้สึกอึดอัดจนไม่สบายใจเอาเสียเลย

            ความรู้สึกนี้มันเป็นยังไงกันแน่ เอมิกาคิดไม่ออก และคิดว่าวันหนึ่งตัวเองน่าจะหาคำตอบได้

 

 

            หลังจากที่ผู้ใหญ่ทั้งสองปรับอารมณ์ได้เป็นปกติแล้ว เอมิกาก็ถูกลากไปยังตลาดยาแผนโบราณขนาดใหญ่ทันที ทั้งจัสมินและจูดิธต่างพูดคุยกับบรรดาพ่อค้าแม่ขายเป็นภาษาจีนรัวเร็วจนเธอฟังจับใจความไม่รู้เรื่อง ดังนั้นจึงทำหน้าที่เป็นคนเดินตามและช่วยถือของสารพัดอย่างเท่านั้น

            และของที่จัสมินและจูดิธเลือกซื้อมานั้นก็มีมากมายหลายอย่างจนเอมิกาต้องขนไปเก็บไว้ที่รถหลายต่อหลายรอบ ทั้งสองก็ยังเลือกซื้อของไม่เสร็จเสียที

            ตอนที่กำลังแวะเข้าร้านยาดองแปลกๆ นั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ช่วยชีวิตของเอมิกาไว้ไม่ต้องเข้าไปในร้านยาดองที่น่ากลัวพวกนั้นอีก เธอยืนรออยู่นอกร้านพลางกดรับสายสามีที่โทรเข้ามาพอดี

            “ค่ะ คุณโยฮันเนส” หลังจากที่กรอกเสียงลงไปแล้วใบหน้าเล็กก็ร้อนผ่าวนิดหน่อย เอมิกาไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นอะไรไปถึงได้รู้สึกเขินแบบนี้ ทั้งที่เป็นการคุยโทรศัพท์ไม่ได้เห็นหน้ากันแท้ๆ

            “อยู่ไหน ฉันมาหาเธอที่ห้องเสื้อแต่เธอไม่อยู่ ถามคนที่ร้านก็บอกไม่รู้ว่าเธอไปไหน”

            ร่างสูงของโยฮันเนสเท้าสะเอวอยู่หน้าห้องเสื้อชุดแต่งงานชื่อดัง สีหน้ากระวนกระวายเมื่อทราบจากเด็กในร้านว่าเอมิกาออกมาข้างนอกกับจูดิธและจัสมินนานแล้ว แต่ไม่มีใครทราบว่าไปที่ไหนกัน

            ยัยตัวตุ่นของเขายิ่งซื่อๆ อยู่ด้วย อาจจะถูกฝังความคิดแปลกๆ จากสองนางจิ้งจอกก็เป็นได้

            “อยู่ตลาดยาค่ะ

            “ตลาดยา ไปทำอะไรที่นั่น” โยฮันเนสไปขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย กลัวว่าแม่ตัวดีของเขาจะป่วยเป็นอะไรจนถึงกับต้องไปหาซื้อยาที่ตลาดยาโบราณ

            “พวกคุณป้าบอกว่าอยากจะได้ยาน่ะค่ะ” คนตัวเล็กตอบไปตามความจริง เพราะไม่รู้ว่าบรรดาผู้ใหญ่กำลังหาซื้อยาต้มโบราณเพื่อเพิ่มสมรรถภาพทางเพศให้กับโยฮันเนสอยู่

            ช่างเป็นเรื่องที่น่าสิ้นหวังเสียเหลือเกิน

         “อยู่ตรงไหน เดี๋ยวจะไปหา” โยฮันเนสร้อนใจ ไม่อยากให้ภรรยาตัวน้อยอยู่กับจูดิธนานๆ ลางสังหรณ์บางอย่างทำให้เขารู้สึกร้อนสลับหนาวเหมือนกำลังถูกสาปแช่งอยู่ก็ไม่ปาน

            “ไม่ต้องมาหรอกค่ะ คนเยอะมาก กลิ่นยาก็แรงมากด้วย อีกอย่างพวกคุณป้าบอกว่าจะกลับแล้วค่ะ” เธอบอกอย่างเกรงใจ ทำให้โยฮันเนสถอนหายใจยอมแพ้

            “เอาล่ะ งั้นฉันรออยู่ที่ร้านแล้วกัน บอกพวกคุณป้าให้รีบกลับด้วย ฉันรออยู่” เขาสั่งเสียงแข็ง และคนตัวเล็กก็รับคำให้อย่างแข็งขัน

         “ค่ะ จะบอกให้นะคะ”

            หลังวางโทรศัพท์จากโยฮันเนส เอมิกาก็ส่งยิ้มให้จูดิธและจัสมินที่เดินออกมาหาพอดี ท่าทางเหมือนอยากจะทราบว่าใครเป็นคนโทรมาหาเธอกันแน่

            “ใครโทรมา โยฮันเนสหรือเปล่า”

            “ค่ะ คุณโยฮันเนสบอกว่ารออยู่ที่ร้าน บอกให้รีบกลับด้วยค่ะ” เอมิกาบอกอย่างแช่มชื่น สามีต้องการเจอตัวหัวใจดวงน้อยของเธอก็พองฟูคับอก

            “ฮึ! อยากจะทดสอบร่างกายตัวเองน่ะสิ แล้วก็ไม่ยอมบอกแต่แรก” จูดิธบ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ จากนั้นก็พากันกลับเพราะหมดธุระที่ร้านขายยาแล้ว

            โยฮันเนสหรี่ตามองพวกผู้ใหญ่อย่างสงสัย ระหว่างที่ถูกคะยั้นคะยอให้รับกระติกยาสมุนไพรโบราณมาด้วย เขาไม่ยอมรับไปเพราะยังแคลงใจหลายเรื่อง แต่แม่ตัวตุ่นคว้ามันมาถืออย่างหน้าชื่นตาบานเห็นแล้วน่าหมั่นไส้เหลือเกิน

            “อันนั้นของโยฮันเนสดื่มน่ะ มิกาดื่มไม่ได้เข้าใจไหม เดี๋ยวจะเป็นเรื่อง ถ้าโยฮันเนสยังไม่หายน่ะ” จูดิธอธิบาย ทำให้สองหนุ่มสาวมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ

            “คุณป้าหมายความว่ายังไงครับ” โยฮันเนสถาม ไม่อาจจะทนเก็บความสงสัยไว้ในใจได้

            “เถอะน่า รับไปดื่มเถอะ แล้วก็นี่ยาดิบเอาไว้ต้มทานเอง ทานหลังอาหารเย็นนะ บำรุงร่างกาย

            “ไม่ต้องหรอกครับ ผมแข็งแรงดี” โยฮันเนสปฏิเสธก่อนจะผงะด้วยความตกใจ เมื่อป้าของตัวเองพุ่งเข้ามาจับคอเสื้อไว้ นัยน์ตาเรืองรองกดดันให้เขารับปากให้ได้

            “ดื่ม ต้องดื่มเข้าใจไหม นี่เป็นคำสั่ง!

            โยฮันเนสกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดๆ ถ้าตาไม่ฝาดเขามองเห็นมีหางจิ้งจอกเก้าหางลอยอยู่เบื้องหลังผู้เป็นป้าด้วย

            “คะครับ เข้าใจแล้ว” เขารีบรับคำพลางถอนหายใจ

            จากนางจิ้งจอกกลายเป็นนางฟ้าทันทีเมื่อจูดิธได้ยินหลานชายรับปากแล้ว

            “ทานตั้งแต่วันนี้เลยนะ ถ้าไม่ทานป้าไม่รับประกันนะว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฮิๆ” จูดิธยิ้มจนตาปิด แต่เสียงหัวเราะชวนให้ขนลุกเป็นอย่างมาก โยฮันเนสเห็นท่าไม่ดีรีบคว้าตัวภรรยากลับทันที โดยมีนางจิ้งจอกเก้าหางสองตนโบกผ้าเช็ดหน้าตามหลัง อวยพรให้เขาโชคดี

            “เรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย” เขาพึมพำและมองดูเอมิกากอดกระติกยาไว้กับอก จนหน้าอกอวบอิ่มทะลักเกยกับกระติกยา

            โยฮันเนสหน้าร้อนผ่าวกระแอมไอให้คอโล่งแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น รีบฉุดให้ภรรยาตัวน้อยขึ้นรถทันที

 

 

            เมื่อถึงเวลาเข้านอนโยฮันเนสดื่มยาสมุนไพรเพิ่มพลังทางเพศเข้าไปอย่างจำใจ เขาไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร แต่คำสั่งของป้านั่นน่ากลัวเป็นที่สุด ดังนั้นเพื่อรักษาชีวิตให้ยืนยาวเลยจำต้องดื่มเข้าไป ต้องเบ้หน้าเมื่อพบว่ารสชาติมันฝาดเฝื่อนเกินจะกลืนได้ สุดท้ายก็ดื่มมันไปจนหมดก่อนจะตกใจเมื่อเห็นเอมิกาเดินเยื้องย่างมาที่เตียงด้วยชุดนอนแสนจะเซ็กซี่

            ชุดผ้าฝ้ายบางๆ ที่มองเห็นทะลุไปถึงไหนต่อไหนและสายรัดต้นขาสุดเซ็กซี่ทำให้เขาปั่นป่วนไปหมด ลำคอแห้งผากเหมือนกลืนน้ำมันเบนซินลงไป ร่างกายก็แทบจะปริร้าวเมื่อเห็นร่างงามเย้ายวนของภรรยาตัวน้อย

            “ใครใช้ให้เธอแต่งตัวแบบนี้” เขาถาม สาบานได้ว่านี่ไม่ใช่รสนิยมของแม่ตัวตุ่นแน่นอน

            “พวกคุณแม่กับคุณป้าค่ะ” เธอบอกอย่างเขินอาย ไม่อยากใส่แต่ก็รับปากกับมารดาไว้แล้ว

            โยฮันเนสเบิกตากว้าง สมองอันชาญฉลาดก็ครุ่นคิดเรื่องราวต่างๆ ทันที ก่อนจะตัวเย็นเฉียบเหงื่อตกเมื่อพอจะเดาอะไรบางอย่างออก

            “เธอรู้ไหมว่ายาที่ฉันดื่มเป็นยาอะไร” เขาถาม ภาวนาขอให้ได้ยินคำตอบบอกว่าเป็นยาธรรมดาใจแทบขาด

            “บำรุงทางเพศมั้งคะ ฉันได้ยินไม่ค่อยถนัดค่ะ”

            แต่คำตอบของเอมิกาเป็นเหมือนสายฟ้าฟาดลงมาที่กลางศีรษะติดต่อกันหลายที โยฮันเนสอึ้งอยู่นานกว่าจะพูดประโยคต่อไปได้

            “เวรแล้ว! แล้วรอบเดือนเธอหมดหรือยัง” โยฮันเนสถามอย่างสิ้นหวัง ร่างกายมีปฏิกิริยาอย่างรุนแรงจนกลัวว่าตัวเองจะยั้งใจปล้ำเธอไม่ได้

            “ยังไม่หมดเลยค่ะ เอมิกาหัวเราะแห้งๆ ไม่เต็มเสียง อายจนไม่กล้าบอกความจริงกับสามี

            “เธอจะหัวเราะทำไม ยัยตัวตุ่น!

 


นิยายชุดนี้มู่ทำ E-Book เองค่ะ

หลังจากหมดสัญญากับทางสำนักพิมพ์ Smartbook

ยังไงมู่ขอฝากเอาไว้ด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ

ซื้อผ่านทาง Meb ได้เลยค่ะ จะกดที่รูปหน้าปกใหม่ได้เลย


หรือจะข้างล่างนี้ก็ได้ค่ะ

>>Click!!<< 





http://24.media.tumblr.com/tumblr_m8kvvgrqqi1qbetfwo1_400.gif

 

 


Song :: Balmorhea - Truth

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 195 ครั้ง

4,240 ความคิดเห็น

  1. #4238 Jijin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16

    ตลกมาก ไม่ไหวแล้วว

    #4238
    0
  2. #4202 ringkangga (@ringkang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 14:38
    ทำไมเราไม่เห็นนิยายขึ้นหน้าจอเลยคะ ใครรู้บอกทีได้มั้ยคะ อยากอ่านต่อค่ะ
    #4202
    0
  3. #4201 ringkangga (@ringkang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 14:36
    สวัสดีค่ะ เพิ่งสมัครสมาชิกใหม่นะคะ ขอฝากเนื้อ ฝากตัวด้วยนะคะ
    #4201
    0
  4. #4200 ringkangga (@ringkang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 14:36
    สวัสดีค่ะ เพิ่งสมัครสมาชิกใหม่นะคะ ขอฝากเนื้อ ฝากตัวด้วยนะคะ
    #4200
    0
  5. #3940 นุ่นนุ่ม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2555 / 20:56
    ชอบมากสนุกจัง
    #3940
    0
  6. #3699 phatbaboo (@phatbaba) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2555 / 23:31
    คุณโยฮันเนสนี้คุ่ควงเยอะจริงไรจริงนะค่ะเนี้ย

    คนนี้ไปคนโน้นมา 555

    สงสารมิกาจังเลย แต่ยังดีที่พระเอกของเราหลงภาายาหัวปักหัวปำ อิอิ
    #3699
    0
  7. #3679 narinat (@narinat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 23:49
    โอ๊ย!! พวกตัวร้ายออกมาอีกแล้ว เศร้าจัง
    #3679
    0
  8. #3524 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (@prino) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 12:31
    ตัวร้ายโผล่มาอีกตัว 55+
    #3524
    0
  9. #3397 Zhe'sPeya' (@khunpeya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 00:30
    ยังไม่รู้เลย ไมลีย์ คือใคร?? เรื่องยุ่งๆตามมาแร้วววววว
    #3397
    0
  10. #3385 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 15:12
    ร้ายกาจมากๆๆ
    #3385
    0
  11. #3377 ไม่มีตรงกลาง (@28112539) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 21:54
    สู้ๆ นะค่ะเจ๊ทั้ง2
    #3377
    0
  12. #3368 CND (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 18:35
    Sheร้ายกาจจจจจจจจจจจจจจจ



    พี่มู่สู้ๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ ^^
    #3368
    0
  13. #3364 toy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 17:12
    หนุกมากค้า
    #3364
    0
  14. #3167 muttyz (@jukkaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 18:34
    เรื่องไมลี่ยังไม่เคลียร์มีมารคนใหม่มาผจญอีกแล้ว -..-
    #3167
    0
  15. #3076 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 01:15
    มิกาาาาาาาาาาาาาาาา ♥
    #3076
    0
  16. #3065 Banoffee_Pie (@banoffeecassy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 14:02
    ร้ายยมากอ่ะ ทั้งพ่อทั้งลูก
    #3065
    0
  17. #3053 chubby^^ (@chubbychick) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 00:51
    อย่าเลยยย แล้วหล่อนจะรู้ว่านรกมีชริงๆ
    #3053
    0
  18. #3041 เป็ดจง (@bennasa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2555 / 21:33
    ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นเลยจริงๆ -0- พ่อลูก ชั่ว-0-
    #3041
    0
  19. #3016 Yinghae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2555 / 15:16
    พ่อลูกสุดชั่ว...
    #3016
    0
  20. #3000 miruza (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2555 / 11:47
    โห ตัวอิจฉาเรื่องนี้ ร้ายได้น่าตบ -*-

    อยากจะคาบข่าวไปบอกคุณโจรจริงๆเลย ชิ



    ป.ล. อ่านทอร์คแล้วแอบตกใจ ตอนหน้ากะสูบเลือดจากคนอ่านให้หมดตัวเลยเหรอคะ ><

    ดีๆ ชอบ เอ้ย ไม่เอาค่ะ ไม่เอา พี่ยิ่งเลือดน้อยๆอยู่ด้วย

    ว่าแต่จะอัพตอนหน้าเมื่อไรคะ ><
    #3000
    0
  21. #2927 Fie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 23:20
    จัดหนักให้พ่อลุกคู่นี้หน่อยเถอะค่ะ

    ตัวร้ายนี่ร้ายน่าเกลียดเกินน 55
    #2927
    0
  22. #2926 MASJI (@masji) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 23:17
    มีมารมาอีกแล้ววว โยฮันเนสเธอนี่เสน่ห์แรงจริงนะ ::พี่มู่และพี่โมสู้ๆค่ะ กอดดดด =)
    #2926
    0
  23. #2922 cat_diamond (@cat-diamond) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 22:12
    ให้โยฮันเนสจัดพวกนี้แบบแสบๆนะคะ
    #2922
    0
  24. #2919 กานนนนกี้้้้้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 21:06
    อยากรู้ว่า นางเอก เป็นใคร(ที่ไม่ใช่ในเรื่อง) อ่าค่ะ
    #2919
    0
  25. #2918 soeii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 20:16
    หวานกันได้ไม่เท่าไหร่ ตัวมารมาอีกแล้ววววววววว TT_TT
    #2918
    0