สุภาพบุรุษซาตาน -นิยายชุดสุภาพบุรุษลวงรัก-

  • 99% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 254,775 Views

  • 3,018 Comments

  • 778 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    254,775

ตอนที่ 5 : Gentleman Satan ♛ 04 Breaking Your Heart

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 139 ครั้ง
    15 ก.ย. 56

http://25.media.tumblr.com/6feab9d691dcd783131704410d671085/tumblr_mq1l7voyK31qbetfwo1_500.gif

Gentleman Satan 04

Breaking Your Heart

 

          เพราะกลัวว่าหนึ่งบุรุษจะบุกไปที่บ้านหลังเล็กในตลาดเพื่อบอกให้เธอใช้หนี้ ดังนั้นพิมาลัยจึงหอบข้าวของน้อยชิ้นของตนเองหนีจากไป และหาที่อยู่ใหม่ได้ในที่สุดซึ่งก็ไม่ได้ไกลจากบ้านพักเดิมเท่าไหร่นัก ถือคติที่ว่าที่ที่อันตรายที่สุด คือที่ที่ปลอดภัยที่สุด

            “เฮ้อ” ถอนหายใจอีกครั้งเมื่อจัดการปัดกวาดพื้นห้องเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวยิ้มกับตัวเองบอกว่าเก่งไม่น้อยที่หนีรอดออกมาจากกรงเล็บของซาตานร้ายคนนั้นได้

          “ชิ” เมื่อคิดถึงใบหน้าหล่อเหลา เรือนกายแข็งแกร่งกำยำสมบูรณ์นั่นเมื่อไหร่ก็อดหัวเสียไม่ได้

            คนอะไรคิดว่าทุกคนต้องหมุนรอบตัวเขา จริงอยู่ที่เธอทำผิดด้วยการขโมยของของเขาไปขายแล้วก็หลอกลวงตอนที่เขาจำอะไรไม่ได้เพราะอุบัติเหตุ แต่ในเมื่อเธอเอ่ยขอโทษและพร้อมที่รับผิดชอบทุกอย่างแล้วก็ควรจะเข้าใจ ไม่ควรเอาแต่ใจอย่างนี้นี่นา

            “ช่างเถอะแม่พิม หมอนั่นรวยออกจะขนาดนั้น เงินไม่กี่แสนเขาคงขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอกมั้ง” พึมพำกับตัวเองเสียงอ่อน ก่อนจะยกมือแตะริมฝีปากอิ่มเอาไว้ รู้สึกถึงรสสัมผัสอันนุ่มนวลดุดันหิวกรายของหนึ่งบุรุษยังหลงเหลืออยู่ ช่างน่าโมโหที่เขามีอิทธิพลต่อเธอมากถึงขนาดนี้

            “เชอะ! ลาแล้วลาลับคุณหนึ่งบุรุษ มิคาเอล ไมนอฟ เราคงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะค่ะ” พิมาลัยพูดจากนั้นก็ยิ้มเศร้า โดยที่บอกไม่ถูกว่าทำไมต้องรู้สึกใจหายที่ต้องห่างจากจอมซาตานคนนั้นด้วย ทั้งที่เขาคิดไม่ซื่อหวังร่างกายของเธอไว้เคี้ยวเล่นแท้ๆ

            “ท่าจะบ้าแล้วแม่พิม เลิกคิดเดี๋ยวนี้ และไปสมัครงานด่วนเลย!” บอกกับตัวเองให้ฮึดสู้กับวันต่อไปที่จะมาถึง

            ด้านหนึ่งบุรุษเองก็เจ็บใจไม่น้อยที่จู่ๆ แม่กินรีตัวน้อยก็บินหนีจากไปโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว กำลังวางแผนจะเด็ดหัวเด็ดหาง เอ๊ย รวบหัวรวบหาง กินกลางตลอดทั้งตัวก็ต้องถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายกับความสะเพร่าของตนเอง จนทำให้คนสวยหลุดมือไปได้อย่างน่าเสียดาย

            “คิดว่าจะหนีรอดเหรอแม่พิม ไม่รู้จักดำเกิง เอ๊ย หนึ่งบุรุษซะแล้ว

            พูดเองก็หัวเสียเอง

          พักหลังมานี้หนึ่งบุรุษคุ้นชินกับคำว่า ดำเกิงแทน หนึ่งบุรุษไปซะแล้ว ทั้งที่ชื่อมันออกจะฟังแล้วไม่เข้ากับคนที่จะกินจะนอนล้วนเลิศหรูไปทุกอย่างเช่นเขา แต่จิตใต้สำนึกก็คอยร้องบอกว่าตัวเองชื่อดำเกิงอยู่นั่นจนน่าโมโห

            “ยัยตัวหนี หนีไปทิ้งไว้แต่แพนตี้ให้ดูต่างหน้า” ว่าจบก็ส่ายหน้าที่ได้เห็นอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วเหลืออยู่ในตู้เสื้อผ้า

            ราวกับว่าสาวเจ้าทิ้งไว้เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจว่าหนึ่งบุรุษ มิคาเอล ไมนอฟ ต้องแพ้พ่ายอย่างเห็นได้ชัด คิดแล้วก็แค้นแสนแค้นตั้งใจจะเอาคืนให้ได้

            “อย่าให้เจอนะแม่พิม ฉันจะเอาให้เธอครางใต้ร่างฉันทั้งวันทั้งคืนเลย คอยดูสิ

            คนอย่างหนึ่งบุรุษต้องการอะไรแล้วไม่เคยไม่ได้ จากนี้ไปคงได้เวลาเล่นเกมแมวไล่หนู เมื่อไหร่ก็ตามที่จับหนูตัวน้อยที่หล่นลงบนโกดังเก็บปืนได้ เมื่อนั้นคงเป็นวันที่เขามีสาแก่ใจอย่างมากทีเดียว

 

            คำภาวนาของพิมาลัยไม่เป็นผลเลย เพราะวันแรกของการทำงานเธอก็ได้เจอกับหนึ่งบุรุษเสียแล้ว ทั้งที่เพิ่งหนีจากเขาได้ไม่เท่าไหร่ โชคดีที่สมัครงานแล้วได้อยู่ในตำแหน่งทดลองงานสามเดือนหญิงสาวเลยคิดว่าตัวเองคงจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้

            แต่ไหนเลย ไม่ทันไรร่างสูงใหญ่ของซาตานร้ายก็คุกคามหยุดอยู่ตรงหน้าเธอซะแล้ว

            “ชื่ออะไร?” น้ำเสียงของหนึ่งบุรุษถามอย่างเย็นชา เมื่อเห็นเธอยืนอยู่รวมกับพนักงานผู้หญิงที่ทำงานก็ตรงเข้ามาหาทันที โดยที่พิมาลัยไม่แน่ใจว่าเขาจำตัวเองได้หรือเปล่า หรือไม่เธอก็อาจจะสับสนเพราะได้ข่าวว่าพี่น้องไมนอฟนั้นเป็นแฝดสามที่เหมือนกันจนแทบจะแยกไม่ออก

            “ไง เธอชื่ออะไร” เขาถามซ้ำเมื่อเธอยังไม่ยอมตอบคำถาม

            “พิมาลัยค่ะ พิมาลัย พงษ์พรรักษ์” พูดจบหญิงสาวก็ถอนหายใจเข้าปอดเพื่อระงับความตื่นกลัวเอาไว้

            หนึ่งบุรุษกลับมาทำงานในตำแหน่งประธานไมนอฟกรุ๊ปสาขากรุงเทพแล้ว และเป็นเจ้านายโดยตรงของเธอด้วย พิมาลัยก่นด่าตัวเองเพราะตรวจสอบให้ดีว่าบริษัทนี้เป็นของเขา ด้วยคิดว่านามสกุลคนรัสเซียคงจะเหมือนๆ กันไปหมด เจอแจ็คพอตใหญ่ก็พูดไม่ออก จะลาออกก็ไม่ได้ เพราะหากจะลาออกก่อนหมดกำหนดทดลองงานสามเดือนก็ต้องถูกปรับเป็นเงินจำนวนมากอีก

            “ตำแหน่งอะไร” หนึ่งบุรุษก้มหน้าลงมาใกล้ จนได้กลิ่นลมหายใจสะอาด

            พิมาลัยหลับตาแน่น พยายามไม่สนใจสายตาของใครต่อใครที่มองมาเหมือนกำลังลุ้นดูละครน้ำเน่า

            “แผนกธุรการทดลองงานสามเดือนค่ะ” ตอบไปแล้วก็ต้องกลั้นหายใจ รู้สึกเหมือนจะเป็นลมขึ้นมาดื้อๆ

            “เหรอ เสื้อกั๊กตัวนอกของเธอเบี้ยว” ชายหนุ่มเอ่ยถึงเสื้อตัวนอกซึ่งเป็นยูนิฟอร์มของพนักงานในบริษัท ทำให้หญิงสาวขยับเสื้อผ้าให้เข้าที่ทันที แล้วก็ก้มหน้างุดทั้งโกรธทั้งอายที่เขาทำให้ได้อายต่อหน้าเพื่อนร่วมงานหลายสิบชีวิต

            “ไหนๆ ก็ทำงานที่ไมนอฟกรุ๊ปแล้วก็ควรแต่งตัวให้ดูดีกว่านี้ด้วย ซื้อถุงน่องมาจากไหนเหรอ มันขาดแล้วนะเห็นไหม”

            คำพูดต่อมาของเขาทำให้พิมาลัยกัดฟันแน่นด้วยความแค้น เจ็บใจนักที่ตัวเองจนไม่มีเงินทองร่ำรวยเหมือนเขา จนเป็นสาเหตุให้ถูกดูแคลนแบบนี้

            “จัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย แล้วก็ยกกาแฟดำไปให้ฉันที่ชั้นบนสุดของตึกนี้ ให้เวลาสิบนาที” พูดจบร่างสูงของซาตานร้ายก็เดินจากไป ทิ้งให้หญิงสาวกำหมัดแน่นโกรธจนตัวสั่นที่ถูกหยามต่อหน้าคนอื่นเช่นนี้ แต่ก็จะโทษใครไม่ได้ เพราะเธอเป็นฝ่ายโกหกแล้วก็ขโมยของของเขาไปทิ้งเอง

            เมื่อข่มอารมณ์โกรธได้ก็เดินลิ่วเข้าห้องน้ำไม่สนใจเสียงซุบซิบของเหล่าพนักงาน ที่พากันพูดคุยถึงการที่ท่านประธานแวะคุยกับพนักงานชั้นผู้น้อยด้วยคำถามแปลกๆ

            พิมาลัยมองหน้าตัวเองในกระจกห้องน้ำ จัดการถอดถุงน่องที่ไม่รู้ว่ามันขาดตอนไหนโยนทิ้งถังขยะอย่างหัวเสีย ปรับสีหน้าท่าทางของตัวเองซะใหม่ก่อนจะออกไปชงกาแฟให้ตามคำสั่งของจอมซาตานตัวร้าย ต้องข่มอารมณ์ความรู้สึกหลายอย่างเอาไว้ และพาตัวเองมาถึงห้องทำงานของหนึ่งบุรุษในที่สุด

            ร่างบางผลักประตูเข้าไปในห้องนั้น แล้วก็หยุดชะงักเมื่อเห็นว่าหนึ่งบุรุษกำลังยืนคลอเคลียกับสาวสวยที่จำได้ว่าคือเมลิซา ซึ่งเคยเจอกันที่บ้านพักตากอากาศของเขา

            “อุ๊ยตาย! เจอกันอีกแล้ว นี่หล่อนตามมาถึงที่นี่เชียวเหรอคาเอล” สาวสวยจิกเสียงใส่เมื่อเห็นหน้าหวานใสของคนตัวเล็ก

            ปล่อยไว้แบบนี้ล่ะน่ากลัวนัก ไม่รู้ว่าหนึ่งบุรุษจะหลงเสน่ห์ของหล่อนเมื่อไหร่ ในระหว่างที่เธอกำลังไปได้สวยกับเขา

            “ช่างเรื่องหล่อนเถอะ ว่าแต่มัลคอล์มล่ะเป็นยังไงบ้าง” หนึ่งบุรุษพูดจากนั้นก็นั่งลงกับโต๊ะตัวใหญ่ ปล่อยให้เมลิซาขยับตัวเข้ามาชิดไม่ผลักไสออกห่าง

            “อย่าไปพูดถึงหมอนั่นเลย หมอนั่นน่ะเลวจริงๆ ฉันไม่น่าจะรู้จักด้วยเลย” เมลิซาพูดอย่างแค้นๆ เมื่อบทสนทนาพูดถึงมัลคอล์มผู้ชายตัวร้าย เขามีความสัมพันธ์กับเธอหลายครั้ง แต่เมื่อขอให้ช่วยกันพิมาลัยออกจากหนึ่งบุรุษอย่างจริงจังกลับบ่ายเบี่ยงไม่ยอมทำตามสัญญาที่ให้เอาไว้ ทำให้เธอโกรธจัดจนไม่อยากจะเห็นหน้า นี่ก็ไม่รู้ว่าจะปลอดภัยหรือเปล่า เพราะตอนที่มีอะไรกันเธอไม่ได้เป็นฝ่ายป้องกันเสียด้วย

            “ใช่ หมอนั่นเลว สรุปว่าต่อให้ผมเลวมากแค่ไหนหมอนั่นก็เลวกว่า แล้วถ้าคุณจะด่าจะว่าผม หมอนั่นก็เลวกว่า” หนึ่งบุรุษยิ้มที่มุมปาก ปรายตามองดูร่างเล็กของพิมาลัยที่ดูแปลกตาในชุดยูนิฟอร์มของบริษัท ขับให้รูปลักษณ์ของเธอดูหลงใหลน่าค้นหามากกว่าเคย

            “ทำไมฉันต้องด่าคุณด้วยล่ะ คุณออกจะน่ารักขนาดนี้” สาวสวยสบนัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มด้วยความหลงใหล วาดปลายนิ้วกับอกกว้างเพื่อหวังให้เขาสนใจตัวเองมากกว่านี้

            “คุณนี่ไร้เดียงสาจริงๆ เลยนะเม ถ้าให้เข้าใจง่ายๆ ก็แปลว่าเราอย่าเจอกันอีกเลยน่ะสิ ผมไม่ชอบที่คุณทำตัวแบบนี้ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน คุณน่าจะรู้นะ

            เมลิซาหน้าเสียทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น ขืนกายออกจากอกกว้างอ้าปากค้างด้วยความคิดไม่ถึงว่าเขาจะฉีกหน้าต่อพิมาลัยได้เลือดเย็นขนาดนี้

            “เดี๋ยวสิคาเอล

            “คุณเพิ่งลงจากเตียงของมัลคอล์มมานี่ หมอนั่นบอกให้ผมระวังคุณเอาไว้น่ะ” ริมฝีปากหยักของคนพูดยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ด้านเมลิซาก็ตัวเย็นวูบหน้าซีดสลับแดงด้วยความแค้นอย่างคาดไม่ถึง

            “พวกคุณรู้กันอย่างนั้นเหรอ” น้ำเสียงของเมลิซาแหบพร่า ขณะที่ชายหนุ่มไหวไหล่ไม่ตอบอะไร

            “เลวมาก

            “บอกแล้วไงว่ามัลคอล์มเลวกว่า ผมคงไม่ต้องพูดอะไรมากนะว่าคุณคุยกับมัลคอล์มยังไงบ้าง” หนึ่งบุรุษยิ้มเจ้าเล่ห์ มองหน้าสวยเฉี่ยวที่เริ่มขาวซีดก่อนที่สาวเจ้าจะจากไปด้วยความอับอายและแค้นเคือง

            ผู้หญิงที่อยู่ในเหตุการณ์อีกคนอย่างพิมาลัยก็หน้าซีดกับความร้ายกาจของหนึ่งบุรุษ ซึ่งเห็นชัดเจนในระยะหลังที่ผ่านมานี้ เธอจำต้องเดินเข้าไปใกล้เขาเมื่อมือหนากวักเรียกให้เดินเข้าไปใกล้ ชายหนุ่มยกแก้วกาแฟจากถาดที่หญิงสาวถือขึ้นจิบ แต่เมื่อร่างบางกำลังจะถอยห่างกลับเรียกให้อยู่ที่เดิม

            “อย่าเพิ่งไป ยืนอยู่ตรงนี้แหละ” เสียงห้าวออกอำนาจส่งผลให้พิมาลัยจำต้องยืนที่เดิม มองดูเขาวางถ้วยกาแฟลงบนถาดตามเดิมด้วยความสงสัยแปลกใจว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่

            “คิดเหรอว่าฉันตามมาด้วยความรักความห่วงใยน่ะ” หนึ่งบุรุษเริ่มต้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทำให้หญิงสาวเผยอริมฝีปากค้างไม่คาดคิดว่าจะได้ยินมันจากเขา

            เธอรู้ว่าการที่เจอเขาไม่ได้เรื่องบังเอิญ แต่ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตามมาเพราะความพิศวาสอะไรแน่นอน ไม่เข้าใจว่าในหัวของนักธุรกิจชื่อดังกำลังคิดเรื่องอะไรอยู่กันแน่

            “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาหาเธอแบบนั้นหรอก แค่อยากจะมาทวงเงินคืนจากเธอน่ะ” เขาพูดโดยไม่มองหน้าหวาน สายตาอ่านเอกสารในมือผ่านตาราวกับว่าเป็นเรื่องปกติที่ได้เจอกับเธอในสถานการณ์แบบนี้

            “เธอติดหนี้ฉันเยอะเหมือนกันนะ จะชดใช้ยังไงล่ะ” เอ่ยถามเสียงเรียบ แล้วก็จ้องตาเธอในที่สุด

            พิมาลัยยอมรับว่าไม่เคยนึกว่าเขาจะถามแบบนี้ จึงมองหน้างดงามอย่างหวาดหวั่น

            “บอกตามตรงนะว่าฉันก็ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองต้องมาตามเธอต้อยๆ แบบนี้ มันเป็นเรื่องที่ฉันหงุดหงิดใจมากพิมาลัย” หนึ่งบุรุษปิดเอกสารลงแล้วก็ฉวยเอาถาดกาแฟที่อยู่ในมือของเธอวางลงบนโต๊ะ จ้องหน้าหวานซึ้งของหญิงสาวด้วยสายตาจริงจังมากกว่าครั้งไหนๆ ที่เคยได้พูดคุยกัน

            “เธอเป็นใคร นามสกุลดังไหม ดีพอที่จะช่วยธุรกิจของฉันหรือเปล่า คำถามนี้น้องชายฉันเคยถามมา”

            ใบหน้าเล็กงดงามเริ่มร้อนผ่าว เมื่อหนึ่งบุรุษเริ่มพูดถึงฐานะที่แตกต่างระหว่างเธอและเขาขึ้นมา

            “บ้านเธออยู่ในตลาด หลังเล็ก ไม่มีอะไรเลย เตียงก็ไม่มี มีแต่ฟูกกับหมอนเก่าๆ อีกใบหนึ่ง เธอเคยถูกพวกทวงหนี้ไล่ตามเพื่อทวงเงิน

            ถึงตรงนี้ดวงตากลมโตเริ่มกะพริบถี่เพื่อกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้มันไหลรินลงมาต่อหน้าคนใจร้าย ที่ตอนนี้กลายร่างเป็นซาตานร้ายโดยสมบูรณ์

            “เธอหลอกฉัน ขโมยนาฬิกาของฉันไปขาย แอบอ้างชื่อว่าฉันเป็นสามีเธอ” ชายหนุ่มชี้หน้า และทำให้กระบอกตาของพิมาลัยร้อนผ่าว และลามเลียไปทั่วหน้าเล็ก

            “เธอจน ไม่มีอะไรจะกิน ขนาดไข่ยังต้องแบ่งครึ่งฟอง ขณะที่ฉันจะกินจะนอนก็แทบเอาเงินโปรยรอง

            ร่างบางเริ่มสั่น เรียวแขนที่ห้อยตกข้างตัวเริ่มเกร็งเครียดเมื่อฝ่ามือเล็กกำหมัดแน่น จะสูดหายใจก็ทำแทบไม่ไหว เพราะออกซิเจนเป็นเหมือนก๊าซพิษที่ทำให้ร่างกายร้าวเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

            “เธอมีอะไรดี ไหนลองบอกฉันหน่อยพิมาลัย

            “คุณอยากจะพูดอะไรกันแน่คะคุณหนึ่งบุรุษ บอกมาให้ชัดๆ เลยได้ไหม” พิมาลัยพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ บังคับให้น้ำตาที่เอ่อคลอขังขอบตาไหลกลับเข้าไปด้านในจนได้

            “ที่ฉันจะบอกจะถามเธอก็คือ เธอทำอะไรกับฉัน เธอเป็นแม่มดเหรอ ฉันถึงได้ละสายตาจากเธอไม่ได้เลย”

            คำตอบของหนึ่งบุรุษทำให้คนฟังรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ได้ยิน แต่ถึงอย่างนั้นความเจ็บปวดที่เขาสาดซัดมันใส่เข้าหาเธอก็ยังมีอิทธิพลเหนือกว่า

            “เธอไม่คู่ควรกับฉันเลย ขนาดเสื้อผ้าของเธอก็ยังน่าสงสารสมเพช พนันได้ว่าเธอใส่ซับในสีขาวที่เคยใส่ไปบ้านพักตากอากาศของฉัน

            “คุณ” ร่างบางสั่นเกร็งโกรธจนน้ำตาไหลเมื่อได้ยินถ้อยคำร้ายกาจนั้น

            “เธอทำได้ยังไง ในสมองของฉันมีแต่เรื่องของเธอ!!” หนึ่งบุรุษตะคอกเข้าใส่

            “จะกินอะไรฉันก็ไม่กล้ากิน เพราะอะไรรู้ไหม มันทำให้ฉันคิดถึงไข่ต้มครึ่งฟองที่เคยแบ่งกินกับเธอ มันทำให้ฉันแทบบ้า!!

            “คุณคงอยากจะลืมฉัน” เธอถามเสียงสั่น สูดน้ำมูกที่ตัดโพรงจมูกและเชิดหน้ามองซาตานตรงหน้าอย่างแค้นจัด

            “ใช่! ไหนลองบอกวิธีมาซิ ทำยังไงก็ได้ให้ฉันลืมเรื่องของเธอ ทั้งหมด ทุกอย่าง แล้วหนี้ของเราก็หายกัน”

            “คุณก็หาผู้หญิงอื่นสิ” เธอประชดแนะนำ แล้วก็ต้องหน้าแดงซะเองเมื่อได้ยินเขาตอกกลับมา

            “ทำแล้ว แต่ฉันเห็นผู้หญิงคนนั้นเป็นเธอ และครางชื่อเธอทั้งคืน! เขาตะคอกกลับ พาให้หน้าหวานซีดสลับแดงเพราะคาดไม่ถึงว่าจะได้ยินมันจากปากของเขา

            “ฉันเกลียดผู้หญิงอย่างเธอ เกลียดเธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะความสนใจ สีหน้า แววตา หรือแม้กระทั่งน้ำตาของเธอ เพราะมันทำให้ฉันคิดถึงแต่เธอไม่หยุดพิมาลัย! ผู้หญิงแบบเธอมีค่าอะไรให้ฉันคิดถึง!!” หนึ่งบุรุษตะโกนด้วยความโกรธไม่แพ้กัน

            “แล้วทำยังไงคุณถึงจะลืมฉันล่ะ ก็หยุดคิดเรื่องของฉันซะสิ!!” พิมาลัยตะเบ็งเสียงใส่เขาสุดเสียง น้ำตาเริ่มไหลรินเมื่อสายตานั้นมองมาอย่างหยามหยัน

            “ถ้าทำได้คงไม่เรียกให้เธอมาเจอหน้าแบบนี้หรอก สิ่งเดียวที่จะทำให้ฉันหยุดคิดเรื่องของเธอได้คือทำให้เธอเป็นของฉัน ให้เงินเธอไปก้อนหนึ่ง ซื้อบ้าน ซื้อรถ ซื้อกระเป๋า รองเท้า ทุกอย่าง เมื่อเธอมีพร้อมเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ฉันรู้จัก ฉันก็จะเป็นฝ่ายลืมเธอไปเอง!!

            “ขอโทษที่ฉันมันเกิดมาจนนะคุณหนึ่งบุรุษ แต่คุณเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก ฉันก็คือฉัน” พิมาลัยขึ้นเสียง สบตากับคนใจร้ายด้วยสายตาแข็งกร้าว

            “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” ชายหนุ่มยกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก

            กว่าที่พิมาลัยจะทันรู้ตัวก็สายไปแล้ว เมื่อถูกชายหนุ่มฉุดกระชากให้เดินเข้าไปในห้องนอนเล็กๆ ที่อยู่ในห้องทำงานของเขา

            เมื่อเดินเข้าไปถึงพิมาลัยก็น้ำตาไหลเจ็บแค้นแน่นในอกเมื่อเห็นเขาเตะเท้า ปัดมือกับข้าวของจำนวนมากที่กองอยู่ในนั้น รวมถึงกระเป๋าใบใหญ่ที่บรรจุเงินไว้แน่น และผลักเธอให้ล้มลงกับเตียง

            “เอาไปให้หมด เธอต้องมีพร้อมเหมือนคนอื่นๆ เมื่อนั้นฉันจะได้ลืมเธอ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกระด้าง และกดตรึงร่างเล็กไว้ใต้ร่าง

            “อย่าได้เข้ามาอยู่ในหัวของฉันตามใจชอบ เธอต้องเดินตามหมากที่ฉันวางเอาไว้ เอาทุกอย่างไป และจากไปซะ อย่าทำให้ฉันคิดถึงเธออีก

 

            พิมาลัยร้องกรี๊ดกับการกระทำที่แสนป่าเถื่อนบ้าคลั่งของหนึ่งบุรุษ เธอพยายามผลักไส ดิ้นรนและช่วยเหลือตัวเอง ทว่าเรี่ยวแรงที่แตกต่างกันมากเกินไปทำให้ร่างเล็กเริ่มอ่อนระทวย ลมหายใจของเธอเริ่มรวยรินเมื่อถูกจูบปล้นชิงความหอมหวานจากโพรงปากโดยไม่เต็มใจ

            สองมือน้อยถูกกดตรึงบนเตียงจนแทบขยับไปทางไหนไม่ได้ สายตาหิวกระหายของซาตานร้ายก็มองหน้าหวานด้วยความมุ่งมาดปรารถนาที่จะครอบครองเธอ บดขยี้ทุกอย่างให้สาแก่ใจเพื่อที่ตัวเองจะได้ลืมเรื่องของเธอ

            ฝ่ามืออุ่นจัดจนร้อนลูบไล้ร่างกายเล็กบอบบางอย่างถือสิทธิ์ ลากไล้เรื่อยเลยจนพิมาลัยสั่นสะท้านราวใบไม้ต้องลม ร่างบางบิดเกร็งเหมือนว่าปลายนิ้วของหนึ่งบุรุษเป็นเข็มอาบยาพิษ พยายามจะพาตัวเองออกมาจากกรงเล็บของพญาซาตาน แต่ก็ถูกจูบเว้าวอนจนนึกคิดอะไรไม่ออก

            หญิงสาวรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะจมน้ำตายและสมองว่างเปล่าขาวโพลน สัญชาตญาณเพียงหนึ่งเดียวที่มีอยู่ก็คือการดิ้นรนต่อสู้ ไม่ว่าจะฮึดแรงทั้งหมดที่นี่เท่าไหร่แต่ว่าพิมาลัยก็ไม่อาจหลุดออกจากอุ้งมือที่เป็นเหมือนคีมเหล็กบีบรัดข้อมือเล็กได้เลย

            “อือ” เสียงหวานครางได้คำเดียวก็เงียบหายเมื่อถูกจูบอีกครั้งอย่างเอาแต่ใจ

            พิมาลัยจินตนาการว่าตัวเองกำลังถูกหนึ่งบุรุษกดหน้าให้จมลงกับน้ำก็ไม่ปาน เธอหายใจไม่ออก ทรมาน และไม่รู้จะช่วยเหลือตัวเองอย่างไร

            สุดท้ายก็จำต้องลอยล่องไปกับกระแสธารพิศวาสที่เขาเป็นคนบรรจงสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง ร่างบางสะท้านสุดตัวเมื่อความร้อนจากฝ่ามือหนาทาบลงกับหน้าท้องของเธอ และลากเลยขึ้นไปกอบกุมความนุ่มหยุ่นอย่างถือสิทธิ์ หน้าหวานสะบัดออกจากจูบร้อนจนได้ก่อนจะปรามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

            “ได้โปรด

            “ไม่บอกเรื่องนั้นฉันก็รู้อยู่แล้ว ฉันจะให้เธอแน่นอน” น้ำเสียงของหนึ่งบุรุษก็แตกพร่าไม่แพ้กัน

            ความเย้ายวน กลิ่นกาย และเสน่หาของพิมาลัยในความรู้สึกของหนึ่งบุรุษไม่ต่างกับภูติสิเน่หาตัวน้อยๆ ที่หลอกล่อให้เขาลุ่มหลงมัวเมาจนไม่อาจถอนตัวออกมาได้

            “ไม่ อย่าทำแบบนี้เลย เรื่องหนี้ฉัน ฉัน ฉันจะใช้คืนให้คุณเอง” เสียงของพิมาลัยขาดหายเป็นห้วงๆ เมื่อถูกปลายนิ้วแกร่งบดคลึงอย่างหนักหน่วง ร่างกายของเธอร้อนฉ่าราวกับมีลูกไฟเป็นร้อยๆ ลูกแตกพร่างในร่างกายจนร้อนแทบระเบิด

            “แบบนี้ดีกว่า” หนึ่งบุรุษพึมพำแทบไม่เป็นเสียง ก่อนจะจูบปิดปากเธออีกครั้ง

            ใบหน้าหวานแหงนหงายบนหมอนใบใหญ่ตามแรงจูบคุกคามของหนึ่งบุรุษ คิดว่าฝันไป คิดว่าเขาเป็นทศกัณฑ์ที่มีมือเป็นสิบๆ มือ เพียงแค่วูบเดียวบราเซียตัวน้อยก็หลุดออกมาจากอกอิ่มโดยที่เจ้าของร่างกายเย้ายวนไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย

            “อืม เธอหวานจริงแม่พิม” หนึ่งบุรุษครางไม่หยุด สะกิดปลายนิ้วจนกระดุมเม็ดเล็กบนเสื้อกั๊กของเธอหลุดออกหลายเม็ด

            ความแข็งขืนที่หน้าขาที่ร้อนเหมือนเหล็กที่กำลังถูกตีจนแดงฉ่าทำให้ซาตานหนุ่มแทบคิดถึงเรื่องอะไรไม่ออก นอกจากกลืนกินความสาวสดของเธอให้สิ้น จากนั้นก็เป็นฝ่ายกุมชัยเอาไว้ เพื่อบอกว่าคนอย่างหนึ่งบุรุษ มิคาเอล ไมนอฟ นั้นไม่เคยตกเป็นรองผู้หญิงคนไหน

            ตอนที่รูดแพนตี้ตัวน้อยออกมาจากเรียวขางามก็ยกยิ้มมุมปาก เลียเรียวปากที่แห้งผากกระหายหิวไม่อยากรีรอให้เนิ่นนานไปมากกว่านี้แม้จะแค่อีกสักวินาทีเดียวก็ตาม

 

http://25.media.tumblr.com/d6165a227511edfccdc99dab2b1e3e9e/tumblr_mq1l7voyK31qbetfwo2_1280.jpg
http://24.media.tumblr.com/557f1eb0860f06bf25333d41ce63a5a7/tumblr_mksvc0BFTH1qjtr55o1_500.gif

ผมร้ายตรงไหนครับ ช่วยบอกที ><?

 

 

Talk 3...

โถ สงสารแม่พิมอ่ะ >O<!!

อุตส่าห์จะจบเรื่องแล้วนะ อีหนึ่งหลับโชว์ซะงั้น ฮ่าๆ

ไม่เหมือนอีเอก อร๊าย อีเอกคนนี้ก็น่ารักน่าตีก้นจริงๆ

ผช อะไรไม่รู้ น่ารักเจ้าเล่ห์ หื่นอีกต่างหาก ฮ่าๆ เขินนะเนี่ย

แล้วอย่างนี้แม่พิมจะจับดำเกิงเด็ดหัวเด็ดหางกินกลางตลอดตัวเมื่อไหร่ล่ะ

เอ๊ะ หรือว่าสลับกันนะ ฮ่าๆ

 

Talk 2...

ลูกมาซี่ก็คือลูกมาซี่วันยังค่ำ T^T

มาช้าเนอะ TT ช่วงนี้มู่ติดธุระค่ะ ออกไปดูงานหนังสือบ้าง กลับมาดึกอะไรแบบนี้

เลยพลอยให้อัพนิยายช้าไปด้วย ขอโทษนะเออ

เดี๋ยวหลังจากงานหนังสือนี้ก็กลับมาอัพเหมือนเดิมแล้วค่ะ

ปล ยังป่วยไม่หาย แงๆ กอดทุกคนเลยค่ะ

 

Talk 1...

Song :: Cary Brothers - Alien

Down Load this song >>Click!!<<

เวลาคนมันจะเลวเนี่ย ก็เลวได้พร้อมกันทั้งพี่ทั้งน้องเลยเนอะ

ตอนนี้พยายามมาก ที่จะดึงเอาอีหนึ่งกับอีเอกให้มีนิสัยคล้ายๆ กัน T^T

ดีนะที่เขียนพร้อมกันเลยไม่ค่อยยากเท่าไหร่ แต่พ่อมหาเนี่ยไม่ต้องบิ้วด์

รายนั้นเลวตั้งแต่แรกเลย ไม่มีความดีหลบซ่อนอะไรทั้งนั้น ฮือๆ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยมั้ง(?) ที่อีพระเอกมันดูถูกนางเอกได้รุนแรงมาก

จนแล้วไงยะอีหนึ่ง คอยดูนะ แกต้องเสียใจ ที่ทำแบบนี้กับแม่พิม

เรามาดูจุดจบของอีหนึ่งกัน ว่ามันจะเป็นยังไง ที่แน่ๆ ต้องเอาให้เจ็บเลย เชอะ

 

วันนี้ (17 กค.)งานหนังสือเริ่มแล้ว ยังไงก็ฝากนิยายใหม่ทั้ง 4 เรื่องด้วยนะคะ

กอดแน่นๆ เลยค่ะ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ
http://25.media.tumblr.com/7850b2964ccc34ba819318736f076aa9/tumblr_mpgfkdKn4R1qbetfwo1_250.jpghttp://24.media.tumblr.com/25dddb31e6c5fa8a3af62ba18e6363e1/tumblr_mpysllvaoj1qbetfwo3_250.jpghttp://24.media.tumblr.com/d9e9bda33ff7fdd9cc6a3659605469bc/tumblr_mpysllvaoj1qbetfwo1_250.jpghttp://25.media.tumblr.com/d35c1df69b6c5e7d0daba5e21a6484e4/tumblr_mpysllvaoj1qbetfwo2_250.jpg

 

เฟซบุ๊คสำนักพิมพ์สมาร์ทบุ๊ค >>Click!!<<

แฟนเพจของมู่ mu_mu_jung >>Click!!<<

ทวิตเตอร์ของมู่ (ไม่ได้เล่น แต่แจ้งอัพนิยาย) >>Click!!<<

God blessed you

’m blessed you

I http://www0.dek-d.com/06pic/dot/heart.gif Readers

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 139 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #3014 Mind Black (@ployza40) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 23:42
    ดำเกิงร้ายไม่เบา 5555555
    #3014
    0
  2. #2774 jinny (@janiss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 16:07
    ฮากระจายเลยค้า  โถ่ๆดำเกิง  หลับซะ 55555
    #2774
    0
  3. #2545 pondzaa (@noopondzaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 08:52
    สงสารแม่พิมอ่า
    #2545
    0
  4. #2497 rabbitboo (@rabbitboo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2556 / 21:45
    555555 เลขมันสวยดี120เนี่ยนะ สงสารอิป๋าจุงงง ต้องขอเงินเมีย ฮาาาาาา
    #2497
    0
  5. #2284 noojujaa (@noojujaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 20:36
    รัยว๊า 55+
    #2284
    0
  6. #2271 ละเมอ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 07:47
    อิป๋าาาาาาาา อะไรเนี่ยยย รุ้ถึงไหนอายอายถึงนั่นน
    #2271
    0
  7. #1828 Te-amo (@te-amo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 23:32
    อ่านไป ยิ้มไป หยุดอ่านทหยุดยิ้มไม่ได้
    และมีทีท่าว่าจะต้องหมดเงินอีกจำนวนมว๊ากกกเพื่ิอไปถอย "มาซี่" แอนด์เดอะแก๊ง (และเตรียมถอยลูกๆ ของพวกนาง กรอบสิคะงานนี้ TOT)
    ปกติเค้าไม่นอกใจแจ่มใสนะ แต่คุณมู่มิราทำเค้านอกใจตล๊อดดดดดดด T^T
    #1828
    0
  8. #1636 6798689 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 20:09
    โถ่ๆๆๆๆๆๆๆ สงสารแม่พิม 555555
    #1636
    0
  9. #1445 pllaii (@pllaii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 23:22
    ชอบเพลงกล่อมของดำเกิงจริงบ อะไรไม่รู้ซาลาเปาสองลูก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขำอ่าาาาาาา

    หลับแบบนี้ก็ ออ โอ ดอ อด อะดิ

    คำพูดดำเกิงมันช่างน่าตบปากนัก นิสัยไม่ดี ทำร้ายจิตใจแม่พิม
    #1445
    0
  10. #1430 Qυεrı₫α ❀ (@hanker) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 17:04
    สู้ๆ นะคะ

    จะกินบนเสียง
    #1430
    0
  11. #1283 Nong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 09:02
    โอ๊ย พ่อดำเกิง กวนจริงๆๆ
    #1283
    0
  12. #1279 น้ำแตงโมปั่น> (@amjune) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 21:50
    เกรียนจริง หนึ่ง 
    #1279
    0
  13. #1272 BoraNisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 21:15
    เอิ่มมมมมม เงิบแทนแม่พิมค่ะ 555555 ^^
    #1272
    0
  14. #1269 indigo443 (@indigo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 19:18
    5555 ชิ่งหลับไปซะงั้น แบบว่าฮาเลย
    #1269
    0
  15. #1255 ไม่มีตรงกลาง (@28112539) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 13:19
    55555555++หลับซะงั้น
    สู้ๆ นะค่ะเจ๊
    #1255
    0
  16. #1217 cyn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 12:56
    เอกหลับซะงั้น 555
    #1217
    0
  17. #1215 PP.PoLaLoY (@pp-polaloy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 00:22
    ดำเกิงอ่ะ ลูกป๋ามาซี่นี้แรดได้ใจทุกคนเลย
    #1215
    0
  18. #1214 CND (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 23:27
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ >O< ป๋ามาหลับอะไรนี้ ฮ่าๆๆๆๆ



    สู้ๆนะค่ะพี่มู่เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ ^^
    #1214
    0
  19. #1213 kamtvxq (@kamtvxq) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 22:29
    555555 โอ้ย สงสารแม่พิม ทำใจตั้งนาน
    มาคร่อกฟี้ซะงั้นนะอีหนึ่ง เฮ้ออ น่ารักมากมาย
    รอติดตามค่าา
    #1213
    0
  20. #1212 มาเฟีย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 22:27
    หึ...พอเค้ายอมดันหลับซะงั้นหนึ่งบุรุษ..555
    #1212
    0
  21. #1211 ☀Relax☀ (@momo_chic) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 22:12
    ขออย่าให้ได้กินเลยยย
    #1211
    0
  22. #1210 delta-n (@noval) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 21:15
    หนึ่งหลับใส่แม่พิมซะงั้น แม่พิมเสียเซลฟ์เลย 5555
    #1210
    0
  23. #1209 tatayada (@tatayada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 21:11
    อ้าวว!!!หักศอกเข้าคาง ค้างงงงงงงงงอากาศมู่ทำด้ายงัย
    #1209
    0
  24. วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 20:45
    ป๋าหลับ!!!!~~  U_U 
    ได้ไงเนี่ย แม่พิมเสียเซลหมด 55555555+
    #1208
    0
  25. #1207 Kikkak (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 19:43
    หักมุมอีกเช่นเคยยย
    #1207
    0