Angel Eyes

  • 95% Rating

  • 60 Vote(s)

  • 3,076,182 Views

  • 19,960 Comments

  • 10,630 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    26,066

    Overall
    3,076,182

ตอนที่ 82 : Cloud`s Eyes ☁️ Ep.02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    30 ม.ค. 60


http://i.imgur.com/DNGs9Ux.png

Cloud`s Eyes 02

So Let Me Get Inside Your Head, And Show You What’s Real

 

            ฉันพยายามจะหาห้องเช่าถูกๆ อยู่ เพราะไม่ไว้ใจคลาวด์

            ตอนนี้ฉันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นแหละ โดยเฉพาะพวกผู้ชาย ดูอย่างพี่ชายตัวเองสิ ทำกันได้ลงคอ ฉันไม่รับรู้ด้วยหรอก จะหนี้กี่สิบล้านฉันก็จะไม่สนใจ เพราะมันไม่ได้เกี่ยวกับฉันเลย ฉันเป็นผู้เสียหาย ทุกคนต่างหากที่ต้องเห็นใจฉัน แล้วก็ต้องขอโทษฉัน

            แต่เฮ้อ ค่าเช่าคอนโดเดี๋ยวนี้แพงจนน่าตกใจเลย อาจจะเป็นเพราะที่หาอยู่ต้องหาให้ใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัยซึ่งอยู่ใจกลางเมือง ค่าเช่า ค่าครองชีพต่างๆ เลยสูงตามไปหมด

            หลังจากเช็กยอดเงินในบัญชีแล้วก็ต้องถอนหายใจ ก็นะ คนเราต้องกินต้องอยู่ เงินที่ออมไว้ก็มีแต่มันก็ไม่มากเท่าไหร่ แบบนี้ก่อนจะหาออกไปหาที่อยู่ใหม่ก็คงต้องหางานพิเศษทำก่อนล่ะ แต่ว่าเด็กปีสี่แบบนี้ แล้วต้องหางานทำ เฮ้อ เหนื่อยใจจริงๆ เลย

            ตั้งแต่เกิดเรื่องพี่โปยังไม่ได้โทรมาหาฉันเลย จนฉันสงสัยว่าพี่ชายคนนี้ไม่มีความรู้สึกเห็นใจ สงสารหรือสำนึกผิดบ้างเลยหรือ ขนาดฉันเป็นน้องยังทำได้ถึงขนาดนี้ แล้วถ้าหากว่าเป็นคนที่เขาเกลียดขึ้นมาก็เดาไม่ออกเลยว่าตัวเองจะเป็นยังไง

            ฉันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู จะไม่เปิดก็ไม่ได้ เพราะยังไงซะเจ้าของห้องก็มีกุญแจห้องอยู่แล้ว ต่อให้ขังตัวเองในห้องยังไงเขาก็เข้ามาได้อยู่ดี สุดท้ายเลยเดินไปเปิดประตูห้อง แต่ไม่ยอมก้าวขาออกไป

            “มีอะไร” ฉันถามเขาเสียงเบา ยังไงๆ ก็ไม่ไว้ใจเขา

            “นี่เหรอคนที่มาอาศัยคนอื่นอยู่น่ะ” คลาวด์ส่ายหน้าเหมือนระอาใจฉันมากเหลือเกิน

         ก็เขาพูดออกมาแบบนั้น ใครจะยิ้มร่านอนอ้าขา เอ๊ย อ้าซ่า เอ้อ ช่างมันเหอะ ใครจะไปรอเขาบนเตียงเหมือนแมวเชื่องๆ กันล่ะ

            “มีอะไรงั้นเหรอ” คราวนี้ฉันถามเขาเสียงเบากว่าเดิม และหวังว่าเขาจะไม่โกรธ แล้วลากฉันไปที่เตียงอีกครั้ง

            “ไปกินข้าวกัน ซื้ออะไรมาให้กินน่ะ”

            จะบอกว่าไม่หิวไม่อยากกินก็อายตัวเอง ฉันไม่ได้กินอะไรเลยมาตั้งแต่เช้า ท่าทางของคลาวด์ก็คงไม่ได้พิศวาสฉันเท่าไหร่ล่ะมั้ง

            “มาสิ หิวไม่ใช่เหรอ” คลาวด์ถามเหมือนจะรู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ ฉันก็เลยเดินออกไปแต่โดยดี

            เรานั่งกินข้าวด้วยกันเงียบๆ ในหัวฉันมีแต่เรื่องวุ่นวายใจไปสารพัดอย่าง ทุกอย่างก็เป็นเพราะความสัมพันธ์ข้ามคืนของเรานั่นแหละ ฉันโกรธคลาวด์ที่เขาฉวยโอกาส และฉันก็โกรธตัวเองที่โง่มาก เดินเข้าปากเสือง่ายๆ โง่ๆ แบบนั้น เป็นใครก็คงทำเหมือนคลาวด์นั่นแหละ ก็ฉันไปหาเขาถึงในห้อง ใครจะปล่อยออกมา

            และที่เกลียดที่สุดคือพี่โป เขาเป็นพี่ชายประสาอะไร ทำไมถึงได้ทำกับน้องสาวของตัวเองได้ลงคอ และจนถึงตอนนี้ยังไม่ยอมโทรมาหา มาบอกขอโทษเลยแม้แต่คำเดียว ได้เงินไปมากขนาดนั้น ป่านนี้คงกำลังลุ้นผลบอลตัวโก่งอยู่ล่ะมั้ง

         “คิดอะไรอยู่” เขาถามฉัน ฉันก็เผลอถอนหายใจ

            “คิดว่าตอนนี้พี่โปทำอะไรอยู่ ฉันตอบไป

            “ของแบบนั้นก็รู้ๆ กันอยู่” เขาหัวเราะ ฉันก็หัวเราะบ้างแต่เป็นเสียงหัวเราะที่แห้งแล้งเต็มที

            “น่ะสินะ” ฉันพึมพำ รู้สึกปวดหัวอย่างบอกไม่ถูก

            “แล้วจะเอาไงต่อ”

            “ก็ว่าจะลองหางานพิเศษทำดู ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่ไหนจะรับเด็กปีสี่เข้าทำงาน” สายตาของฉันเหม่อไปไกล แค่ข้ามคืนทั้งชีวิตของฉันมันพลิกกลับได้ขนาดนี้เชียวหรือ

            “เอ๊ะ” ฉันเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก นี่ฉันเผลอคุยกับคลาวด์เป็นเรื่องเป็นราวไปแล้วเหรอเนี่ย

            ฉันหลบสายตาของคลาวด์ที่มองมา ไม่กล้าสบตากับเขาด้วยนานๆ

            “แล้วเรื่องสอบ เรื่องเรียนล่ะ คิดยังไงจะหางานพิเศษทำ” เขาถามอย่างไม่เข้าใจ ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนั่นแหละ

            “ปีสุดท้ายเรียนหนักไม่ใช่เหรอ” สายตาของเขาเขม้นมอง ฉันก็ยิ่งก้มหน้าก้มตา

            “ก็พอเข้าใจนะว่าทำไมอยากทำงาน เอางี้มั้ย ฉันมีอู่ซ่อมรถของตัวเองอยู่ไปช่วยงานมั้ยล่ะ” เขาเอียงคอถาม ฉันก็จ้องเขาอย่างไม่เข้าใจ อู่ซ่อมรถเนี่ยนะ แล้วฉันเป็นผู้หญิง ฉันจะไปรู้จักพวกประแจ แม่แรง อะไรพวกนั้นได้ยังไง

            “ก็เรียนบัญชีไม่ใช่เหรอ มาช่วยทำบัญชีให้หน่อยสิ ไอ้พวกภาษีอะไรพวกนั้นน่ะ ปวดหัวตายชัก พวกเราเป็นผู้ชายไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ ได้เธอมาช่วยก็ดี” เขาบอก ฉันก็จ้องเขาอีก เขารู้ได้ยังไงว่าฉันเรียนบัญชีอยู่

            อ้อท่าทางพี่โปคงจะบอกโปรไฟล์ของฉันทุกอย่างนั้นแหละ สาวสวย มหาวิทยาลัยดัง คณะดี มันคงเพิ่มค่าตัวฉันได้พุ่งกระฉูดจนน่าตกใจ

            “ไม่ได้ทำทุกวันนะ เอามาทำที่นี่ก็ได้ไม่ต้องเข้าอู่ เงินดีด้วย” คลาวด์ยิ้มๆ มุมปากของเขายกขึ้น และดูสว่างไสวไปหมด คนคนนี้เวลายิ้มแล้วน่ากลัวจัง

            “เงินดี? ฉันทวนถาม ก็รู้นะว่าพวกอู่ซ่อมรถอะไรก็ต้องเงินดีอยู่แล้ว แต่ว่าเขาล่ะจะมีเวลาทำงานเหรอ ได้ยินว่าเขาเองก็เรียนปีสี่ แล้วจะไม่หนักเหรอ ต้องเรียนต้องสอบแถมยังต้องทำงานของเขาอีกน่ะ

            “งั้นไปดูกันมั้ยล่ะ” เขาเลิกคิ้วถาม เหมือนรู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ในใจ

            “แต่ แต่ว่า” เรื่องคืนนั้น ฉันยังไม่ลืมนะ ยังไม่ลืมเด็ดขาด อย่าคิดว่าทำเป็นอ่อนโยนใจดีด้วยแล้วคนอื่นจะใจอ่อนได้ง่ายๆ นะ

            แต่ว่า ตั้งแต่เมื่อวานที่เขาพูดออกมาหน้าตาเฉยว่า

            “งั้นก็ไม่อ้อมค้อมเลยก็แล้วกันมาเป็นเซ็กเฟรนด์กันสักพักมั้ยล่ะ ปูนหอม

            ฉันก็ช็อกไป และเขาก็หัวเราะ เรื่องมันก็มีเท่านั้น เท่านั้นจริงๆ นะ เหมือนกับว่าเขาแค่แกล้งทำเป็นล้อเล่นเท่านั้น ฉันไม่กล้าถาม ถามไปก็เหมือนคาดหวังเรื่องบ้าๆ อยู่ จะให้หวาดกลัวตัวงอตลอดก็น่าสมเพชเกินไป บางทีคลาวด์ก็อาจจะแค่หยอกเล่นเท่านั้น ฉันคิดวุ่นวายใจไปสารพัดจนได้ยินเสียงคลาวด์เรียกอีกครั้ง

            “หอม

            “คะ!” ฉันรีบตอบ แล้วก็ว่าตัวเองในใจ ไม่เห็นต้องทำเป็นตื่นเต้นอะไรแบบนั้นเลย รู้สึกอายยังไงก็ไม่รู้

         “จะออกไปดูอู่มั้ยล่ะ ไปเที่ยวด้วย ถือว่าเป็นการเปิดหูเปิดตา คงไม่ได้ออกไปไหนมานานแล้วล่ะสิ” คลาวด์พูดเหมือนรู้ทุกอย่างในชีวิตของฉัน

            นี่เขาเป็นสตอล์กเกอร์[1]หรือไงกันน่ะ!

 

         ฉันไม่แน่ใจว่าคลาวด์สงสารฉัน หรืออยากได้ฉันมาเป็นเซ็กเฟรนด์ของเขา แต่อย่างว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย สำหรับผู้ชายระดับคลาวด์แล้ว เขาสามารถหาผู้หญิงได้เป็นโหลควงพร้อมกันได้เลย แล้วจะมาวุ่นวายกับฉันเหรอ

            แต่พอมานึกๆ ดูอีกที เขาก็อาจจะเสียดายเงินเป็นล้านของเขาที่เสียให้พี่โปไปก็ได้นะ

            แต่ว่า พี่โปจะขายฉันราคาเป็นล้านจริงๆ เหรอ แล้วคนสติดีที่ไหนเขาจะรับซื้อกัน หรือว่าคลาวด์โกหก?

            ฉันคิดวุ่นวายไปสารพัดอย่าง พอรู้ตัวอีกทีฉันก็ตามเขาออกมาจากคอนโดแล้วล่ะ

            หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นคลาวด์ก็พาฉันมาที่อู่ที่ชานเมืองแห่งหนึ่ง อย่าคิดว่ามันจะร้างห่างไกลผู้คนนะ รถราวิ่งกันขวักไขว่ นอกจากนั้นโมเต็ล[2]เรียงรายตามข้างทางด้วย ฉันถึงกับทึ่ง ไม่คิดว่าในเมืองไทยจะมีสถานที่ที่เหมือนกับต่างประเทศอะไรแบบนี้ด้วย

         “แถวนี้เป็นทางผ่านไปเที่ยวต่างจังหวัดได้น่ะ ก็เลยมีโมเต็ลผุดขึ้นเต็มไปหมด” คลาวด์บอกกับฉันโดยที่ฉันไม่ได้ถาม สงสัยว่าจะเห็นฉันเอาแต่มองดูรอบๆ ตัวหน้าตาตื่นตลอดเวลา

            “ตรงนี้เป็นอู่ของฉัน ส่วนมากถ้าไม่ได้ไปไหนก็จะมาขลุกอยู่ที่นี่ ตอนนี้ฉันกับเพื่อนเริ่มทำโปรเจ็คจบกันแล้ว ทำล่วงหน้าเอาไว้น่ะ ก็เลยจะมาที่นี่กันบ่อยๆ” เขาอธิบายต่อ ฉันก็พยักหน้าให้หงึกหงัก รู้ตัวอีกทีฉันก็ตามเขาเข้าไปข้างในแล้ว

            อู่ซ่อมรถของคลาวด์กว้างขวางมาก เห็นโรงจอดรถขนาดใหญ่ เครื่องไม้เครื่องมือทางการช่างก็เยอะมากด้วย

            “อู่อยู่ไกลขนาดนี้ ไม่กลัวของหายหรือถูกขโมยบ้างเหรอ” ฉันถามเขาหลังจากเงียบอยู่นาน

            “มีคนคอยดูแลให้น่ะ อีกอย่างก็ติดกล้องวงจรปิด สัญญาณกันขโมยอะไรเอาไว้ ก็ดูผ่านโทรศัพท์ตลอดแหละ ช่วงนี้ก็จะมาที่นี่บ่อยๆ ด้วย” คลาวด์วางกระเป๋าลงกับโซฟาสีดำตัวใหญ่ และมีหลายตัวด้วย นอกจากนั้นยังมีโทรทัศน์รุ่นใหม่จอใหญ่ยักษ์ เครื่องเสียง ตู้เครื่องดื่ม ที่อื่นอาจจะมีแค่ตู้เย็นสำหรับแช่น้ำหรือเบียร์ แต่พวกเขามีตู่แช่เครื่องดื่มขนาดใหญ่ และไม่ได้มีแค่ตู้เดียวด้วย มีสองสามตู้ รวมถึงครัวสำหรับทำอาหาร เดี๋ยวนะ ที่นี่เป็นฐานลับเหรอ ฉันมองหน้าคนที่พามาด้วยสายตาเหวอๆ

            “มองอะไร” คลาวด์หัวเราะ ไม่รู้ขำอะไร ฉันเลยส่ายหน้าแทนคำตอบ

            “สักพักเพื่อนฉันคงมา ก็ไอ้พวกที่เธอเคยเจอกันคืนก่อนนั่นแหละ ไม่ต้องตกใจไปนะ ฉันบอกพวกมันแล้วว่าเธอจะมาเป็นนักบัญชีคนใหม่ที่นี่”

            “ขอบคุณค่ะ” ฉันบอกเขาไป แล้วฉันจะบอกเขาไปเพื่ออะไร ฉันไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ อยากร้องไห้ด้วย

            “เอาล่ะ มาถึงตรงนี้แล้ว เรามาคุยกันให้เหมือนกับผู้ใหญ่เขาพูดกันดีกว่านะ” จู่ๆ คลาวด์ก็เปลี่ยนท่าที เขาดูขึงขังจริงจังจนฉันไม่กล้าพูดอะไร

            “เรื่องเพื่อนนอน เธออยากเป็นคู่นอนให้ฉันมั้ย” เขาถามออกมาตรงๆ ไม่สนใจว่าคนฟังจะทำหน้ายังไง

            ฉันรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าวเหมือนจะไหม้ แต่ก็ไม่ลืมส่ายหน้าตอบเขา เรื่องแบบนี้ฉันพูดด้วยปากไม่ได้จริงๆ แล้วก็ไม่กล้าด้วย เงินที่เขาซื้อฉันมาจากพี่โป มันเหมือนกำลังอุดปากฉันอยู่จนรู้สึกหายใจไม่ออก

            “ฉันเองก็พอรู้แหละ แกล้งพูดไปงั้น เห็นเธอเกร็งซะเหลือเกิน” คลาวด์บอกก่อนจะนั่งลงที่โซฟา ไม่ลืมจะช้อนสายตาขึ้นมองฉัน ทำเอาฉันร้อนๆ หนาวๆ เหมือนจะเป็นไข้ขึ้นมาเพราะสายตานั้น

            “ที่ช่วยก็เพราะสงสาร รู้สึกผิดที่ทำเธอไว้ และอีกอย่าง ใจหนึ่งก็หวังด้วยล่ะ”

            “หวัง…?” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ

            “ก็หวังว่าเธอจะชอบฉันแล้วก็ไม่ปฏิเสธข้อเสนอของฉันน่ะสิ” เขาพูดตรงซะจนฉันไม่ต้องเก็บเอาไปคิดเองเออเอง ตรงซะจนปัญญาจะแกล้งทำเป็นว่าไม่เข้าใจยังไงเลย

            “มันทำฉันเสียหน้านิดๆ นะ แต่เอาเหอะ ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะต้องชอบฉันหมดนี่นา” คลาวด์ไหวไหล่ดูไม่เดือดร้อนอะไร ก็แน่ล่ะ เขาทั้งหล่อทั้งรวยแบบนี้จะมาแคร์ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลยอย่างฉันทำไม ที่สำคัญ ยังมีพี่ชายเป็นผีพนัน ติดพนันงอมแงม ไม่รู้เมื่อไหร่จะถูกพี่โปตามเจอแล้วเรียกเงินอีก

            “ฉันชอบนายไม่ได้หรอก” ฉันบอกเขาเสียงเบา แล้วนั่งลงที่โซฟาอย่างหมดแรง

            “ทำไมล่ะ เธอก็ดูไม่ได้รังเกียจอะไรฉันไม่ใช่เหรอ”

            “ฉันเป็นผู้หญิงที่ถูกขายให้นายนะ เงินก็ไม่ใช่น้อยๆ ต่อให้ตอนนี้นายชอบฉันมากแค่ไหน แต่วันนึงถ้านายต้องการเงินคืน และเราทะเลาะกัน นายต้องเกลียดฉันมากแน่ๆ ที่ฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้นายต้องเสียเงินไปมากขนาดนั้น แล้วคงจะเกลียดมากขึ้นเรื่อยๆ ไปอีก ถ้าฉันชอบนายแล้วเวลานั้นมาถึง ฉันจะเป็นยังไงล่ะ”

 

Cloud`s talking…

            ผมมองหน้าของปูนหอมแล้วก็พยายามจะทำความเข้าใจ

            นั่นสินะ เรื่องเงินทองมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว วันนี้ผมอาจจะชอบเธอ วันหน้าผมอาจจะเกลียดเธอ แล้วถ้าตอนนั้นเธอรักผม เธอคงเสียใจเหมือนจะตายแน่ๆ ชีวิตของเธอเจ็บมามากแล้ว ทางที่ดีผมก็ควรจะไม่ยุ่งวุ่นวายกับเธอน่าจะดีกว่า

         ดูอย่างขวัญสิ ตอนนี้ผมก็หงุดหงิดคลุ้มคลั่งเหมือนจะเป็นบ้าเพราะไอ้เจย์มันไปวุ่นวายกับเธอ แต่เมื่อทบทวนความรู้สึกดีๆ ผมรักเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง ไม่อยากให้เธอต้องเสียใจกับนิสัยเฮงซวยของเพื่อนตัวเอง ก็เพื่อนสนิทกันนี่ ทำไมจะไม่รู้ว่ามันเลวยังไง เพราะงั้นผมเลยกลัวและหงุดหงิด

            แต่ตอนนี้ผมยินดีและยอมให้ไอ้เจย์มันดูแลขวัญแล้ว ทั้งสองคนมีความสุข ผมเองก็รู้สึกแบบนั้นไปด้วย

            แล้วสำหรับปูนหอม ตอนนี้ผมชอบเธอ แต่ถ้าเวลาผ่านไปแล้วความรู้สึกมันเปลี่ยนอีกล่ะ เฮ้อ ยุ่งยากชะมัด

            หลังจากเราเปิดอกคุยกันแล้ว ผมก็รับปากว่าผมจะไม่ทำอะไรเธอ เราสองคนจะเป็นเพื่อนกัน ช่วยเหลืออะไรกันไป โคตรโลกสวยอ่ะ เหมือนวิ่งในทุ่งดอกลาเวนเดอร์ แล้วเธอก็รับปากจะหาเงินมาใช้คืนด้วย ผมล่ะอยากจะหัวเราะจริงๆ

            เอาเถอะ ถึงมันจะชดเชยที่ข่มขืนเธอไม่ได้ แต่ผมก็จะพยายามเห็นใจเธอให้มากขึ้นก็แล้วกัน

            “อ้อ ช่วงนี้ฉันเครียดนะ ถ้าเห็นผู้หญิงมาวุ่นวายแถวนี้บ้างก็อย่าว่ากันล่ะ” ผมเดินไปบอกปูนหอมที่ห้องครัว เธอกำลังทำกับข้าวให้

            “ผู้หญิง แฟนเหรอ?” เธอหันมามองผมด้วยสายตาใสซื่อไร้เดียงสา

            ผมหัวเราะแต่ไม่ได้ว่าอะไร แฟนเหรอ…? เรื่องอะไรจะมีห่วงผูกคอตอนนี้ งานยุ่งจะตายชัก ถ้ามีแฟนตอนนี้แล้วถ้ามางี่เง่าใส่ผมก็ไม่ไหวเหมือนกัน ส่วนมากก็เพื่อนนอนนั่นแหละ ไม่ผูกมัดไม่ก้าวก่ายกัน แค่สนุกด้วยกันเป็นครั้งคราวก็เท่านั้น แต่ถ้าบอกความจริงกับปูนหอมไปเธอคงช็อกอ่ะ ผมเลยไม่พูดอะไรนอกจากยิ้ม

         สักพักผู้หญิงที่เจอกันที่ปั๊มน้ำมันของไอ้คินซึ่งก็อยู่ใกล้ๆ กันแถวนี้ก็เข้ามา ผมยิ้มให้เธอและพาเข้าไปในห้องน้ำเล็กๆ กฎของผมมีอยู่ว่า ห้ามจูบ ก็ไม่อะไรหรอก ผมแค่ไม่ชอบ เพื่อนบอกว่าถ้าจูบมันจะเกิดความรู้สึกอย่างหนึ่ง แล้วจะหนีมันไม่ได้ ผมก็ไม่อยากเสี่ยงอะไรด้วย มันก็เลยกลายเป็นกฎตั้งแต่นั้นมา

            ผมนั่งพิงที่อ่างล้างหน้า ขณะที่เธอคุกเข่าลงตรงหน้าผม เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ แน่นอนเธอสวย แต่ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นสำหรับผมตอนนี้

            “ดูคุณเหนื่อยๆ นะ งั้นเดี๋ยวฉันทำให้ก่อนก็แล้วกัน” เธอแกะเข็มขัดผมอย่างคล่องแคล่ว ทำทุกอย่างเหมือนมือโปร ผมก็ได้แต่ยิ้มๆ และตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นปูนหอมเปิดประตูห้องน้ำที่มันไม่ได้ล็อกเอาไว้ เป็นจังหวะเดียวกับที่คนสวยรูดซิปกางเกงยีนผมลง เธอคงไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูเบาๆ นั่น

            ปูนหอมทำตาโตยืนทื่อเป็นก้อนหิน ผมก็ใช้มือดันศีรษะคนสวยให้ชิดตัวผมมากขึ้น และแน่นอนว่าเธอไม่ปฏิเสธ

            ปูนหอมยกมือปิดปากเมื่อผมยิ้มให้เธอ และคนสวยเริ่มทำให้ผมสบายตัวขึ้น ปูนหอมหันหลังวิ่งหนีไปพร้อมกับหน้าที่แดงก่ำ ส่วนผมก็ครางออกมาไม่รู้ตัว

            “หอมปูนหอม”

End Cloud talk…

 

            คลาวด์!

         เขาคนนั้นทำบ้าอะไรกัน!

            ทำไมเขาถึงได้ทำเรื่องประเจิดประเจ้อแบบนั้น ทั้งที่รู้ว่าฉันอยู่ในอู่ด้วย และกำลังทำกับข้าวให้ฉันอยู่ แถมยังหน้าระรื่นยิ้มให้ฉันอีกต่างหากตอนที่เราสบตากัน

            ฉันมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้คิดไปเองแน่ เราสบตากันจริงๆ โอ๊ย ฉันลบภาพนั้นออกจากหัวไม่ได้เลย ใครก็ได้ช่วยฉันทีเถอะ บนโลกนี้มีน้ำยาลบความทรงจำอะไรไหม หรือเอาอะไรมาล้างตาฉันก็ได้

            “เฮ้! นั่นใครน่ะ”

            ฉันสะดุ้งอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงพูดขึ้น พอหันไปก็อึกอัก คิดว่าเขาน่าจะเป็นเพื่อนของคลาวด์ ที่คลาวด์บอกว่าเพื่อนๆ จะมาที่อู่กันวันนี้ ฉันยิ้มให้กับเขา แต่ไม่รู้จริงๆ ว่าภาพรอยยิ้มนั้นมันน่ากลัวมากหรือเปล่า

            “ปูนหอม? เธอมาที่นี่ด้วยจริงๆ แฮะ” เขายิ้ม แต่ฉันไม่ค่อยเข้าใจความหมายของรอยยิ้มนั้นเลย

            “เรามาแนะนำตัวกันอย่างเป็นทางการมั้ย ฉันชื่อคิน” เขาเดินเข้ามาใกล้ฉัน พร้อมกับส่งมือมาให้เหมือนจะขอจับมือด้วย

            ฉันเงยหน้าสบตากับเขา และจำได้ถึงคืนนั้น คืนที่เขาทำให้ชีวิตฉันต้องเปลี่ยนไป

            “อ้าว มองหน้าไม่พอใจ ยังโกรธอยู่เหรอ” คินหัวเราะ ฉันก็เลยรู้ตัวว่าเผลอชักสีหน้าใส่เขาไปแล้ว

            “มันก็น่าโกรธอยู่หรอก แต่ตอนนั้นพวกเราถูกไอ้โปมันหลอกเอานี่นา ไม่คิดว่าเธอจะเป็นน้องสาวของมัน” เขาพูด แต่มือก็ยังค้างอยู่กลางอากาศอยู่แบบนั้น และท่าทางว่าเขาจะรอจนกว่าฉันจะจับมือเขาตอบด้วย

            สุดท้ายด้วยความเกรงใจหรือความคิดอะไรประหลาดๆ ในหัว ฉันก็ยอมที่จะส่งมือของตัวเองให้เขาไป

            นี่เป็นครั้งแรกเลยล่ะมั้งที่ฉันได้จับมือกับผู้ชาย ความอุ่นร้อนที่กลางฝ่ามือของเขามันร้อนจนฉันอดตกใจไม่ได้

            “จะไม่แนะนำตัวหน่อยเหรอ ฉันอุตส่าห์ขอโทษแล้วนะ” คินเอียงคอถาม ฉันเลยสงสัยว่าเขาบอกขอโทษฉันเมื่อไหร่กัน ทำไมฉันไม่เห็นจะได้ยินเลย

            “ฉันหอม เอ่อ ปูนหอม” ฉันพูดได้แค่นั้น ก็ไม่รู้ว่าต้องแนะนำตัวยังไงนี่

            คินหัวเราะแล้วก็ปล่อยมือฉันออก ฉันไม่รู้ว่าท่าทางของตัวเองมันดูมึนหรือหน้าโง่แค่ไหนในสายตาของเขา

            ใช่สิ ต้องโง่มากๆ ถึงได้เดินตามหลังเขาไปเจอเสือหิวเข้าแบบนั้นน่ะ

            “แล้วไอ้คลาวด์มันไปไหนแล้วล่ะ” คินเปลี่ยนเรื่องคุยและถามถึงเจ้าของอู่

            เฮือก! ฉันคิดถึงภาพนั้นขึ้นมาอีกแล้ว บ้าจริง

            “อ้าว แล้วทำไมหน้าแดง ทำอะไรที่มันอีโรติกกันอยู่เหรอ” เขาย่อตัวมองหน้าฉัน ฉันก็สั่นหน้าสุดชีวิตทันที

            “ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้น ไม่ใช่แบบนั้นเลย” ฉันโบกมือปฏิเสธ เสียงก็สั่นๆ ไปหมด

            กรี๊ด ฉันเกลียดตัวเอง ถึงจะไม่ได้เห็นชัดก็เถอะนะ แต่การที่สาวสวยคุกเข่าอยู่ตรงหน้าคลาวด์ ใบหน้าของเธอซุกลงกับ กรี๊ดดดดด หยุดที ออกไปจากหัวของฉันที ฉันไม่สามารถลืมใบหน้าที่แสนเซ็กซี่ของคลาวด์ได้อีกแล้ว ไม่แล้วจริงๆ

            “เธอนี่ประหลาด จะทึ้งหัวตัวเองทำไม เป็นโรคจิตมีอาการชอบถอนผม[3]ตัวเองหรือไง” คินกอดอกหัวเราะลั่น ฉันไม่เข้าใจอาการเส้นตื้นของหนุ่มหน้าตาดีเลยจริงๆ นะ สภาพที่ทุเรศทุรังของฉันมันทำให้เขาขำเหรอ มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ

            “จะยังไงก็ช่างเหอะ ตอนนี้ขอเข้าห้องน้ำก่อนล่ะ” คินทำท่าจะเดินไปยังห้องน้ำ ฉันก็รีบคว้าแขนของเขาเอาไว้ทันทีโดยไม่รู้ตัว

            “เฮ้ย ทำไรเนี่ย” เขาหันมาโวย แต่ฉันพูดไม่ออก ได้แต่ส่ายหน้าไปมา ท่าทางคงพิลึกเพราะคินทำหน้าพิลึกด้วย

            “ปล่อยดิ จะเข้าห้องน้ำ ฉันปวดฉี่”

            บ้าเอ๊ย มาพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าสุภาพสตรีมันใช่เหรอ แต่เอาเถอะ ตอนนี้ขอห้ามเขาก่อนแล้วกัน ทำเป็นไม่ได้ยินด้วย

            “นายเข้าไม่ได้”

            “ทำไม?” เขาขมวดคิ้วมองมาเหมือนอยากซัดฉันสักเปรี้ยง

            ฉันเข้าใจนะ เข้าใจดีว่าการอยากเข้าห้องน้ำมันทรมานมากแค่ไหน แต่ว่าถ้าไปขัดจังหวะคลาวด์ตอนนี้ฉันก็แย่น่ะสิ ก็คลาวด์เห็นฉันแล้ว ถ้าเขาถามว่าทำไมไม่ห้ามคินตอนที่เขากำลังสนุกกับกิจกรรมเข้าจังหวะที่หรรษาของเขา แล้วฉันจะทำหน้ายังไง จะตอบเขากลับไปว่ายังไงล่ะ

            “หรือเธออยากเข้าห้องน้ำด้วยกัน”

            “ไม่ใช่! ฉันแทบร้องกรี๊ดออกมากับความหยาบคายของเขา

            สมแล้วที่พวกเขาเป็นเพื่อนกัน เป็นเพื่อนกันจริงๆ

            “แล้วจะมายื้อไว้ทำไมล่ะ โอ๊ย ฉันปวดฉี่นะเว้ย” เขาเริ่มโวยวาย ฉันกำลังจะอธิบายแต่ตัวต้นเรื่องก็กระแทกเท้าเดินออกมาจากห้องน้ำหน้าหงิกๆ ซะก่อน

            สาบานได้ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจะมองหน้าหรือลิปสติกที่เลอะหน้าของเธอเลย แต่มันก็เห็นเข้าแล้ว และติดตาด้วย

            “อะไรวะนั่น” คินทำหน้าประหลาดใจที่เห็นสาวสวยคนหนึ่งเดินสวนออกไปเร็วๆ ไม่มองใครทั้งนั้น

            เธอเดินเร็วมาก มากซะจนฉันกลัวว่าส้นเข็มเล็กๆ ของรองเท้าส้นสูงนั้นจะหักเข้า

            และตอนนี้ฉันไม่มีเวลาจะมาคิดถึงคลาวด์ เพราะเสียงร้องโวยวายแตกตื่นของคินดังขึ้น เขาชี้ให้ดูเตาที่กำลังมีไฟลุกไหม้อยู่และควันที่โขมงด้วย

            ฉันร้องกรี๊ด ก็เพราะอาหารที่ทำอยู่นี่แหละ ฉันถึงได้ทะเล่อทะล่าเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจะถามคลาวด์ว่าเขาหิวไหม จะให้ตั้งโต๊ะเลยไหม ใครจะไปนึกว่า

            “บ้าเอ๊ย ต้องปิดเตา โอ๊ย! ฉันสบถไปด้วยตอนที่พยายามจะปิดเตาแก๊สที่ไฟลุกท่วม ทั้งเปลวไฟทั้งควันทำให้ฉันสำลักเลยปิดมันไม่ได้ซะที ทั้งตา ทั้งปาก ทั้งจมูกมันแสบร้อนไปหมด

            “เฮ้ย ปูนหอม

            ฉันได้ยินเสียงคนเรียกชื่อตัวเองแว่วๆ และนาทีต่อมาตัวของฉันก็ขาวโพลนไปด้วยผงเคมีจากถังดับเพลิงทั้งตัวแล้ว

            “ทำอะไรกันน่ะ” คลาวด์โผล่หน้าออกมาให้ฉันเจอ ขณะที่คินวางถังดับเพลิงลงหลังจากที่ไฟดับไปหมดแล้ว

            ดับไปพร้อมกับสภาพจิตใจของฉันและเตาแก๊สนั่นแหละ

            “ฮ่าๆ ฮ่าๆๆๆ เธอนี่โคตรจี้เลยปูนหอม” คินหัวเราะลั่น และฉันก็โกรธจนเผลอคว้าอะไรแถวนั้นปาใส่เขาระบายความแค้น

            “เฮ้ยปูนหอม! เธอเอามีดปาฉันเหรอ นี่คิดจะฆ่ากันให้ตายเลยรึไง!

 

            สุดท้ายเราก็สั่งพิซซ่ามากิน และคินเป็นคนทำความสะอาดความเลอะเทอะที่เขาสร้างเอาไว้ทั้งหมด ส่วนฉันก็ต้องไปล้างหน้าสระผมล้างสารเคมีที่ติดตัวออก และได้เสื้อผ้าของคลาวด์มาสวมชุดหนึ่ง

            และจนถึงตอนนี้คินก็ยังไม่รู้เลยว่าทำไมฉันถึงห้ามไม่ให้เขาเข้าห้องน้ำ และฉันก็ไม่อยากอธิบายเรื่องนั้นด้วย

            คลาวด์ดูหงุดหงิด ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่ามีสาเหตุมาจากตัวฉันหรือเปล่าก็นะ ฉันไปขัดจังหวะอันแสนอภิรมย์ของเขา หรือไม่ก็คุยกับคินเสียงดังจนทำให้ผู้หญิงคนสวยคนนั้นหงุดหงิดแล้วหนีออกไป ฉันไม่กล้าคิดด้วยว่าเขาเสร็จสมอารมณ์หมายหรือเปล่า เพราะเวลามันเอ่อ เร็วเกินไปที่จะทำ เออ ช่างมันเถอะ ฉันคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย

            ตอนนี้ฉันนั่งกัดพิซซ่าเข้าปากอย่างแกนๆ ไม่รู้รสชาติของมันเลยด้วยซ้ำ แถมยังรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องสวมเสื้อผ้าของผู้ชายที่ตัวใหญ่หลวมโพรกบนตัวแบบนี้ด้วย

            ฉันเผลอถอนหายใจเมื่อบรรยากาศแปลกๆ คลี่คลายลงเมื่อเพื่อนคนอื่นของเขาเข้ามาที่อู่ เอ๊ะ ฉันต้องกลัวสิ สถานการณ์แบบนี้ฉันเสี่ยงที่จะถูกปล้ำอีกรอบมากเลยนะ แถมมีผู้ชายเป็นแก๊งอีกต่างหาก

            เมื่อคิดแบบนั้นร่างกายของฉันก็แข็งทื่อ รู้สึกหายใจไม่ออกขึ้นมากะทันหัน มือสั่นจนทำพิซซ่าร่วงหล่นบนตัก

            “ทำไมกินอะไรเลอะเทอะแบบนั้นล่ะ” คลาวด์ดุฉัน แล้วดึงพิซซ่าไป

            ฉันนี่สะดุ้งวาบ เพราะปลายนิ้วของเขาลูบผ่านต้นขาของฉันไปเบาๆ ด้วย ถึงจะมีกางเกงขวางอยู่อีกชั้น แต่มันก็เป็นแค่กางเกงบอลบางๆ ที่กั้นความร้อนจากเขาไม่ได้เลย

            “เช็ดด้วย เลอะหมดแล้ว” คลาวด์ยังทำหน้าหงุดหงิดตอนที่ส่งทิชชูมาให้ ฉันก็เช็ดมันกับรอยเปื้อนเบาๆ และกลายเป็นหนักมือขึ้นเมื่อได้ยินเสียงพูดคุยและเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

            ถึงอู่นี้จะเป็นเหมือนโรงจอดรถที่โล่งกว้าง ไม่ได้เป็นที่ทึบ และมองเห็นได้จากข้างนอกชัดเจน คนอื่นก็มองเข้ามาเห็นได้ด้วย แต่มันก็ยังน่ากลัวมากอยู่ดีที่ต้องอยู่กับผู้ชายหลายคน

            ฉันนี่มันโง่ของโง่เลย ประสบการณ์น่ากลัวคืนนั้นไม่ได้สอนอะไรเลยหรือไงนะ

            ฉันตัวแข็งเป็นหินก่อนจะเริ่มสั่น ยังไม่ทันได้ทำอะไรคลาวด์ก็พาตัวเองย้ายมานั่งข้างๆ ฉันแล้ว

            แวบหนึ่งฉันกลัว แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกดีที่เขาทำเหมือนว่ากำลังปกป้องฉันอยู่

            “หิวอยู่พอดีเลยว่ะ” เมื่อเพื่อนของเขามาถึง พวกเขาก็หยิบพิซซ่ากันคนละชิ้น ส่วนฉันก็นั่งนิ่งก้มหน้าก้มตาไม่กล้าสบตากับใครทั้งนั้น

            “ไงปูนหอม” ใครคนหนึ่งทักฉัน ฉันก็เลยต้องเงยหน้ามอง และพยายามจะส่งยิ้มให้กับพวกเขา

            “นั่นเพื่อนฉันเอง ก็มี เจย์ ภูเบศ เน็ท ส่วนไอ้คินคงไม่ต้องแนะนำให้รู้จักแล้วมั้ง” คลาวด์พูดขึ้น ฉันก็พยักหน้าหงึกหงัก อยากยิ้มแต่ใจมันก็เต้นน่ากลัวจนเจ็บไปหมด

            “เอ๊ะ เพิ่งอาบน้ำเหรอ” คนที่ชื่อเน็ทยิ้มล้อเลียน ตอนแรกฉันก็ไม่ทันได้คิดอะไร จนเขาพูดประโยคต่อมานั่นแหละ

            “ไอ้คลาวด์ก็เหมือนกัน มีกลิ่นสบู่กลิ่นเดียวกันเลยนี่” เน็ททำจมูกฟุดฟิด

            “มึงเป็นหมารึไงวะ” คลาวด์ว่า แต่เน็ทหัวเราะร่วน

            ฉันหน้าแดง เพราะเขาพูดเหมือนกับว่าฉันกับคลาวด์ทำอะไรด้วยกันจนเหงื่อออกแล้วก็ต้องไปอาบน้ำเหมือนกัน

            ทั้งที่ความจริงคินเอาถังดับเพลิงมาฉีดใส่ฉันจนกระเซอะกระเซิง ส่วนคลาวด์ก็

            แค่คิดถึงเรื่องที่เขาทำบ้าๆ กับผู้หญิงในห้องน้ำ หน้าฉันก็ร้อนพรึ่บเหมือนไฟลุกในทันทีทันใด

            และก่อนจะรู้ตัว อะไรเหนอะๆ คาวๆ ตรงจมูก มันร้อนผ่าวก่อนจะหยดไหลลงมาทีละหยดๆ

            “เฮ้ย เธอเลือดกำเดาไหลว่ะ” เน็ทตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้สายตาของผู้ชายห้าคู่ก็มองฉันเป็นตาเดียว

            ฉันยกมือปิดครึ่งปากครึ่งจมูกเอาไว้ แต่เลือดสีแดงข้นหนืดก็ยังไหลออกมาตามง่ามนิ้วจนได้

            “โอ้โห ปูนหอมคนนี้ร้อนแรงเอาเรื่องเลยนะเนี่ย”

            “ไอ้ปากหมาเอ๊ย” คลาวด์ตะโกนด่าเพื่อนของเขา ก่อนที่เขาจะฉุดให้ฉันลุกจากโซฟาตรงไปยังห้องน้ำทันที

            กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด!! ฉันอยากจะบ้าตาย ตรงนี้ ตรงนี้เลยที่เขาทำกิจกรรมหรรษากับแฟนของเขาน่ะ แล้วเขายังจะ

         “เฮ้ย อยู่เฉยๆ สิ” คลาวด์ใช้เท้าปิดประตูตามหลังและดุฉัน ตอนที่ฉันพยายามตะเกียกตะกายจะออกจากห้องน้ำ นี่มันน่ากลัวนะ จะให้ฉันยิ้มระรื่นกับเขาตรงนี้ได้ยังไง

            “ไม่เอา ปล่อยฉันนะ ฉันไม่ ฉันไม่” ฉันกลัวเขามากจริงๆ และกลัวจนน้ำตาจะไหล พอเปิดปากพูดเลือดก็ไหลเข้าปาก ทั้งคาวทั้งสะดุ้งจนสำลัก

            “เธอนี่โง่จริง” เขาสบถก่อนที่จะอุ้มฉันและวางฉันลงกับอ่างล้างหน้า แต่สะโพกของฉันผลุบลงไปในอ่าง คราวนี้ก็เลยเท้าลอยจากพื้นดิ้นหนีไปไหนไม่ได้อีก

            “เสื้อเลอะหมดแล้ว”

            “อย่าทำอะไรฉันเลยนะ” เลือดกำเดาเปรอะหน้าฉันไปหมด แต่ฉันก็ยังพยายามจะขอร้องขอความเห็นใจ

            “เธอนี่น้า” คลาวด์ส่ายหน้า และก่อนจะรู้ตัวเขาก็ถลกเสื้อยืดที่เปื้อนเลือดออกไปทางศีรษะของฉันในเวลาแค่สองวินาทีเท่านั้น

            คราวนี้ฉันละมือจากปากของตัวเองมาปิดหน้าอกเอาไว้แทน เลือดก็ยิ่งหยดแหมะๆ จนรู้สึกได้ ทั้งปาก ทั้งคาง ทั้งหน้าอกมีแต่เลือด เลือด และเลือด

            สายตาของคลาวด์เหมือนตกใจ ไม่พอใจ และพอใจคละกันไป เขามองหน้าอกของฉันจนฉันต้องครางในคอใส่และดีดขาไปมาอย่างโมโห เขาถึงได้ละสายตาจากหน้าอกของฉันไปหยิบผ้ามาเช็ดเลือดกำเดาให้ แล้วก็เอี้ยวตัวไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กอีกผืนรองน้ำจนมันเปียกจากฝักบัวแล้วส่งให้ฉันต่อ

            “เลือดเธอเยอะน่ากลัวมากเลยนะ” เขาพูดอย่างจริงจังจริงใจเมื่อเห็นสภาพของฉัน

            “นายจะมองอีกนานมั้ย คนฉวยโอกาส คนนิสัยเสีย” ฉันตะคอกใส่เขาอย่างเหลืออด

            แต่คลาวด์ก็ทำให้ฉันงงอีกครั้งเมื่อเขาหัวเราะ สาบานได้ ฉันไม่เคยเข้าใจมุกตลกของหนุ่มๆ กลุ่มนี้เลย ที่ฉันพูดน่ะมันน่าขำตรงไหนกันเหรอ

            “เธอด่าได้โคตรเจ็บอ่ะ ร้อนเหมือนเผาพริกเผาเกลือแช่งเลยว่ะ” คลาวด์หัวเราะจนน้ำตาไหล จนฉันไม่รู้จะทำยังไงกับเขาแล้วจริงๆ

            มุกตลกของพวกคุณชายนี่เข้าใจได้ยากจริงๆ นะ ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจจนรู้สึกว่าเลือดหยุดไหลแล้วก็ลองพูดกับเขาอีกที

            “เอ่อ พอจะมีเสื้อให้ยืมมั้ย ฉันหนาว” บอกไปแล้วฉันก็เผลอกลืนน้ำลาย หวังว่าคำพูดของเขาคงไม่สะกิดต่อมอะไรบางอย่างของเขาหรอกนะ เขายิ่งน่ากลัวอยู่ด้วย

            “รอเดี๋ยว” คลาวด์เดินออกไปเงียบๆ ส่วนฉันก็พยายามใช้ผ้าจนหนูที่เปื้อนเลือดปิดบังร่างกายเอาไว้ ถึงจะรู้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรเลยก็ตาม

            เขากลับมาอีกครั้งพร้อมกับชุดวอร์มทั้งเสื้อแขนยาวและกางเกง แล้วคนบ้าคนนี้ก็ไม่มีน้ำใจหรือมีความเป็นสุภาพบุรุษออกไปรอข้างนอกเลยสักนิด เขายืนกอดอกมองฉันอยู่อย่างนั้นแหละจนฉันเริ่มโกรธ

            สุดท้ายฉันก็ต้องรีบสวมเสื้อวอร์มเร็วๆ ก่อนจะถอดกางเกงที่เปื้อนเลือดไม่แพ้กันออก แล้วรีบสวมกางเกงตัวใหม่ด้วยอาการที่สั่นไปทั้งร่าง จะไม่ให้สั่นได้ยังไง มีคนบ้ากามมองดูตัวเองสวมเสื้อผ้าอยู่ตรงหน้าทั้งคนน่ะ

            ฉันโกรธเขามาก หลังจากดูความเรียบร้อยของตัวเองเสร็จก็ผลักอกเขาแรงๆ วิ่งหนีออกจากห้องน้ำไปทันที

            วิ่งออกมาก็ชนกับใครคนหนึ่งเข้าอีก ทั้งเจ็บจมูกทั้งมึน เกือบจะล้มก้มจ้ำเบ้าแล้ว ถ้าเขาไม่ได้รวบศอกทั้งสองข้างของฉันเอาไว้ทัน

            “เธอนี่เป๋อเหลอกว่าที่คิดเอาไว้นะเนี่ย” เขาหัวเราะ ฉันก็เลยถอยหลังและมองเขาด้วยความไม่สบายใจ

            คินอีกละ ผู้ชายคนนี้เป็นตัวฉุดดราม่าฉันเลย เอาหายนะมาหาฉันตลอด ตั้งแต่หลอกฉันไปเจอคลาวด์แล้ว จนถึงตอนนี้เขาก็ยังทำฉันขายหน้าได้ไม่หยุดหย่อน

            “โทษนะ อย่าแตะผู้หญิงของคนอื่นได้มั้ยวะ” คลาวด์ตามมาตอนไหนไม่รู้ เขาใช้แขนข้างหนึ่งโอบผ่านหน้าอกไปไหล่ฉันแล้วรั้งให้ถอยมาอีกก้าว ก่อนจะพูดเสียงแข็งกับคืน

            “พูดอะไรน่ะ” ฉันหันไปคุยกับเขาอย่างไม่พอใจ เขาทำเหมือนว่าฉันกำลังสนุกที่ได้ลั้นลากับคินงั้นแหละ

            “นั่นสิ พูดอะไรวะคลาวด์” คินยิ้มๆ บรรยากาศดูตึงแบบแปลกๆ หาคำอธิบายไม่ได้เหมือนกัน

            “ก็ปูนหอมวิ่งหนีอะไรไม่รู้ออกมาแล้วชนกูเท่านั้นเองนะ ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้นเลย กูก็แค่จับตัวยัยนี่ไว้เฉยๆ”

            ใช่ มันก็เท่านั้นเองนะ แล้วเขาทำให้เรื่องมันใหญ่โตไปทำไมกัน

            “งั้นก็ขอบใจ แม่นี่ชอบวุ่นวายอยู่เรื่อย” คลาวด์หัวเราะ มุกตลกอีกแล้วเหรอ

            คราวนี้คลาวด์ลากฉันให้ออกมาห่างจากคินและคนอื่นๆ ลากไปจนถึงโต๊ะสนุกเกอร์ตัวใหญ่ที่มีพร้อมสรรพในอู่แห่งนี้ ฉันสู้แรงเขาไม่ไหว ถูกเขาอุ้มขึ้นไปบนโต๊ะและกดตัวฉันลงนอนหงาย

            “คลาวด์ ไม่นะ นายจะทำอะไร” หัวใจฉันร่วงไปกองที่พื้น นี่มันหมายความว่ายังไง ฉันโง่ซ้ำสองอีกแล้วใช่ไหม ถึงได้เกิดเรื่องบ้าๆ นี่ไม่หยุด

            คลาวด์ดูไม่สนใจฉันสักนิด เขาก้มหน้าลงมา และความทรงจำที่มันโหดร้ายก็ผุดขึ้นมาในหัวของฉันทันที

            “ไม่ ไม่ ไม่นะ” ฉันทั้งร้องทั้งดิ้นแต่เขาไม่มีท่าทีจะสนใจเลยสักนิด และก่อนที่ฉันจะทันรู้ตัว ฉันก็พบว่าตัวเองทำพลาดไปอย่างมหันต์เสียแล้ว เมื่อได้ยินเสียงตัวเองตะโกนออกไปว่า

            “คิน!

            พูดออกไปแล้วฉันก็ช็อก เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ฉันพูดชื่อใครออกไป คลาวด์ หรือว่า

         “ฮะคินเหรอ” คลาวด์หัวเราะเหมือนคนบ้า ส่วนฉันก็แทบจะกลืนเลือดลงคอเลยจริงๆ

            “ฉันจะเรียกชื่อนาย ไม่ได้ตั้งใจจะเรียกชื่อเขา” ฉันละล่ำละลักพูด และไม่ได้เป็นการแก้ตัวด้วย

            “ตอแหล! เขาตะคอกกลับมาจนฉันหน้าเหวอ

            เขาด่าผู้หญิงเหรอ ไม่ใช่สิ เขาด่าฉันเหรอ

            “ก็ชื่อนายกับคินคล้ายกัน ฉันแค่ลิ้นพันกันเฉยๆ” ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ไม่น่าเชื่อเลยว่าฉันจะโกรธเขาหนักมากขนาดนี้ ตอนนี้ฉันทั้งโกรธทั้งกลัว ดิ้นยังไงก็ไม่หลุดจนระบมไปหมด

            “อยากไปหาไอ้นั่นเหรอ ลืมแล้วหรือไงว่าฉันเป็นผัวเธอ” คลาวด์ตะคอกคำหยาบใส่ไม่หยุดจนฉันจะร้องไห้

            นี่ฉันเป็นผู้หญิงนะ เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่สู้เขาไม่ได้เลยสักอย่าง ทำไมเขาถึงทำได้ขนาดนี้ อีกอย่างฉันไม่ได้โกหกด้วย ฉันเพิ่งรู้จักพวกเขาเองนะ ได้คุยกันจริงๆ จังๆ ก็วันนี้ แล้วก็พูดกับพวกเขาแค่สองคน จะเรียกผิดบ้างไม่ได้เลยเหรอ ชื่อก็คล้ายๆ กันอย่างนี้ด้วย

            “ฉันไม่ได้เป็นเมียนายนะ”

            “เอาอีกสักรอบมะ ตรงนี้เลย” พูดจบคลาวด์ก็ทำให้ฉันร้องกรี๊ด เมื่อเขาซุกหน้าลงมา ทั้งกัดทั้งจูบที่ต้นคอและเนินอก ฉันดิ้นจนหมดแรง หายใจก็ติดขัดไปหมด เรี่ยวแรงไม่รู้ว่าหายไปไหนจนอ่อนปวกเปียก

            “เธอเป็นเมียฉัน อย่าสะเออะเรียกชื่อผู้ชายอื่นขึ้นมาอีกนะ อย่าหาว่าพ่อไม่เตือน” คลาวด์บีบหน้าฉันแรงๆ แล้วตะคอกคำหยาบคายใส่ไม่หยุดจนฉันกลัว ฉันไม่กล้าตอบอะไร แล้วตอนนั้นเองที่เรียวกปากร้อนๆ ของเขาฉกวูบลงมาและบดเบียดกับปากฉันอย่างรุนแรง

            ฉันหลับตาแน่นแสบร้อนไปทั้งปาก พยายามจะเม้มเอาไว้สุดกำลัง แต่นานเข้าก็ทนไม่ไหวเพราะเจ็บปากมาก กำลังจะร้องขอความเห็นใจ เรียวลิ้นร้อนชื้นของเขาก็ตวัดเข้ามาในโพรงปาก เกี่ยวรัดพันลิ้นเล็กของฉันจนแทบหายใจหายคอไม่ออก

            สมองของฉันมันขาวโพลนในพริบตาเดียว มันหนักตื้อจนคิดอะไรไม่ออก ลมหายใจสะดุดและร้อนผะผ่าว จำต้องแลกเปลี่ยนลมหายใจกับเขาโดยปริยาย

            ฉันหน้าชาอีกครั้งเมื่อเขาผละจูบร้อนๆ ออก รู้สึกชาวาบที่ริมฝีปาก มันเต้นตุบๆ ร้อนผ่าวและรู้สึกได้เลยว่ามันบวมเห่อ

            “จำไว้นะ เรียกชื่อผู้ชายอื่นเมื่อไหร่ตายแน่ ไปทำงานได้แล้ว” คลาวด์รวบเอวฉันลงจากโต๊ะสนุกเกอร์ แข้งขามันก็สั่นจนน่าหัวเราะ ฉันรีบรูดซิปเสื้อวอร์มขึ้นถึงคอ รู้สึกเหมือนเป็นไข้สูง ร้อนไปทุกจุดบนร่างกายเลย

         “พวกมึงจำไว้ด้วย ยัยนี่เมียกู ห้ามยุ่ง ห้ามแตะ ไม่งั้นกูบึ้มแน่!

            ฉันยังได้ยินเสียงเพื่อนๆ ของเขาแซวกันสนุกปาก แต่พยายามไม่ฟังว่าพวกเขาว่าอะไรฉันบ้าง แค่นี้ก็อายจนตายได้อยู่แล้ว

            คลาวด์ลากแขนฉันแรงๆ ไปนั่งที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ เขาจับฉันนั่งลงตรงนั้นแล้วยกล่องใส่แฟ้มเอกสารหลายสิบแฟ้มลงตรงหน้า ฝุ่นมันคลุ้งจนฉันทั้งไอทั้งจาม คลาวด์มองฉันด้วยสายตาชนิดหนึ่ง และพูดด้วยคำพูดแสนหวานไพเราะ

            “สำออย

            เขาเกลียดฉันใช่ไหม เพราะเขาขายฉันให้กับพี่โปใช่ไหม เขาถึงได้เกลียดและพูดจาร้ายๆ ใส่ฉันตลอดเลย

            ฉันนั่งหน้าตึง กระบอกตาร้อนไปหมด มันลามไปถึงหัวคิ้วและปลายจมูกด้วย จนกลัวว่าเลือดกำเดาจะไหลอีก

            คลาวด์มองฉันแวบหนึ่งแล้วก็ทำท่าจะเดินออกไป ฉันก็ตั้งใจจะทำงาน กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มเอกสารเขาก็หันมาตีมือฉันดังเพี๊ยะ โอ๊ย ผู้ชายคนนี้!

            “เจ็บนะ” ฉันพูดเสียงเครือ หลังมือฉันแดงเป็นปื้นขึ้นมาทันตาเห็นเลย

            เรื่องนี้ฉันพยายามจะมองในแง่ดีสุดๆ ว่าเขาเป็นผู้ชายและคงไม่รู้ว่าแรงของเขามันต่างกับแรงของผู้หญิงมากแค่ไหน

            “โอ๊ย เธอนี่มันน่ารำคาญ” คลาวด์โวยวายแล้วก็ดึงมือฉันไปจับ

            “อย่ากัดนะ” ฉันครางน้ำตาคลอ อยู่กับเขาคนนี้ฉันระบมไปทั้งตัวแล้วนะ

            “ใครว่าจะกัดล่ะ” คลาวด์ชักสีหน้าใส่ มองฉันเหมือนว่าฉันพูดอะไรไร้สาระ

            แต่ฉันกลัวว่าเขาจะกัดมือฉันจริงๆ นี่นา แต่กลายเป็นว่าคลาวด์ดึงมือฉันไปอังกับปากเขา และเขาก็ใช้ลมปากร้อนๆ เป่าที่รอแดงพวกนั้น วิธีการแบบนี้มันใช้ได้ด้วยเหรอ ฉันอยากถามแต่ก็ไม่กล้า เดี๋ยวได้ถูกตอกกลับมาเจ็บๆ อีก

            “อะไรจะสำอางขนาดนี้” เขาเป่ามือฉันจนพอใจแล้วก็ปล่อยมือฉันลง คราวนี้ฉันรีบชักมือกลับมาและไม่กล้าแตะต้องแฟ้มเอกสารพวกนั้นอีก

            แล้วนี่เขาจะให้ฉันมาดูแลเรื่องบัญชีการเงินของเขาจริงๆ เหรอ

            แต่นาทีต่อมาฉันก็ต้องอึ้งไป เพราะคลาวด์หยิบทิชชูเปียกมาเช็ดแฟ้มเอกสารพวกนั้นให้ทีละแฟ้ม และดูใจเย็นจนน่าขนลุก ฉันไม่กล้าจ้องเขานานๆ ก็เลยเบือนสายตาไปทางอื่น ก่อนจะพบว่ากลุ่มเพื่อนของคลาวด์มองมาด้วยสายตาล้อเลียน พากันกระซิบกระซาบกัน

            และโดยเฉพาะคินที่มองมาด้วยสายตาแปลกๆ เขาต้องช็อกแน่เลยที่ฉันเรียกชื่อเขาเมื่อกี้นี้น่ะ

            สาบานได้ว่าฉันแค่เรียกชื่อผิดเท่านั้น เพราะคำว่า คลาวด์ กับ คิน มันออกเสียงใกล้ๆ กัน แล้วก่อนหน้านั้นฉันก็กำลังคุยกับคินด้วย โอ๊ย สมองฉันมันไปหมแล้ว

            ตอนนั้นฉันเองก็ไม่ทันได้มองด้วยว่าเขาทำหน้ายังไง ก็ตอนนั้นคลาวด์กำลังรุกฉันอยู่นี่นา คิดว่าจะกลายเป็นนางเอกหนัง AV ในอู่ซ่อมรถซะแล้ว ส่งออกนอกคงขายได้ราคาดี

            เอ๊ะ หรือว่านี่เป็นแผนการของคลาวด์ตั้งแต่แรก ถ้าเอาไปขายคงได้เงินเยอะ เยอะกว่าที่ให้พี่โปด้วยซ้ำล่ะมั้ง

            “เสร็จละ” คลาวด์น่าจะใช้ความอดทนที่เขามีทั้งหมดไปหมดแล้ว ฉันก็สะดุ้งแล้วดึงสายตากลับมาที่คลาวด์แทน

            “เช็ดให้แล้วนะ อย่าให้เห็นว่ามือเป็นผื่นขึ้นมาเชียวล่ะ” เขาขู่เอาไว้

            จะบ้าเหรอ เป็นผื่นมันจะห้ามได้ยังไงล่ะ ยิ่งที่นี่มีแต่เครื่องยนต์ของรถ เครื่องมือช่างต่างๆ แบบนี้ก็ยิ่งแล้วใหญ่ แต่ก็รู้สึกขอบคุณคลาวด์มากที่เขาช่วยเช็ดฝุ่นออกจากแฟ้มเอกสารพวกนั้นให้

            “มีอะไรก็ถามได้ ฉันจะไปทำงานแล้ว” คลาวด์บอกทำหน้ายุ่งๆ ฉันก็พยักหน้าแต่ไม่กล้าเงยหน้าสบตากับเขาเลย

            จนเมื่อเขาเดินออกห่างไป ฉันก็เริ่มพลิกแฟ้มเอกสารดู คร่าวๆ ก็พบว่าอู่นี้เปิดตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนแล้ว งบการเงินอะไรก็อยู่ในเอกสารพวกนี้หมด และกิจการของคลาวด์ก็คงไปได้สวยมากแน่นอน เพราะมีกำไรเยอะจนน่าตกใจ อย่างที่เขาบอกไว้เลยว่างานของเขาเงินดี

            แต่มันมีปัญหาตรงภาษีนี่แหละ ฉันหาไม่เจอว่าเขาเสียภาษีไปเท่าไหร่ และตรงกับรายได้ที่เขาได้หรือเปล่า

            แย่แล้วล่ะ หลังจากนี้คนที่จะมีปัญหาก็ฉันนี่แหละ

 

            หลังจากที่ได้เห็นบัญชีรายรับรายจ่ายต่างๆ ของอู่นี้แล้วฉันก็สนใจแต่เรื่องงานตรงหน้าเท่านั้น

            คลาวด์ทิ้งคอมพิวเตอร์ให้ตัวหนึ่ง แล้วเขาก็ไปงัดแงะรถกับเพื่อนของเขากันใหญ่ กับคินก็ดูเป็นปกติมั้ง ฉันเห็นเขาคุยกันเหมือนเดิม แต่ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นยังไงกันเพราะเพิ่งได้มาคุยกันก็วันนี้

            ฉันจดจ่ออยู่แต่กับบัญชีในมือจนลืมเสียงเครื่องยนต์ต่างๆ ที่พวกผู้ชายกำลังปลุกปล้ำกันอยู่ จะว่าไปแล้ว น่าชื่นชมตัวเองจริงๆ ที่มีสมาธิมากขนาดนี้

            “กลับ!

         ฉันกำลังคำนวณภาษีที่เขาต้องจ่ายย้อนหลังอยู่นั้นก็ต้องสะดุ้งจนตัวโยน เมื่อคลาวด์ปิดแฟ้มที่ฉันกำลังดูอยู่ดังปัง

            “ขวัญอ่อนจริงแม่คุณ เขายิ้มยียวน

            ผู้ชายคนนี้นี่มันยังไงกันนะ ทำไมเขาถึงได้กวนประสาทชอบยั่วโมโหฉันจัง ฉันคิดว่าตัวเองเป็นคนใจเย็นไม่โกรธเกลียดใครง่ายๆ แล้วนะ คิดดูสิ ว่าถูกพี่ชายขายทิ้งฉันก็ยังพยายามปล่อยวางไม่แจ้งความจับพี่ชายตัวเอง แล้วก็ไม่แจ้งความว่าคลาวด์ข่มขืนฉันด้วย แต่ตอนนี้ฉันโกรธปรี๊ด เหมือนคอร์ติซอล[4]หลั่งออกมาสองลิตรครึ่งเห็นจะได้

         “กลับกันได้แล้ว”

            “ขอเคลียร์ภาษีย้อนหลังอีกนิดนึง” ฉันบอก และเพิ่งเห็นว่ารอบตัวมืดไปหมดแล้ว เหลือแค่เพียงแสงไฟจากในอู่ และไฟจากข้างถนนและปั๊มน้ำมันใกล้ๆ เท่านั้น

            “พรุ่งนี้ค่อยมาทำต่อ มันไม่หายไปไหนหรอก” เขาขมวดคิ้วบอก

            “ปิดคอม เซฟงานซะ ฉันจะปิดอู่ก่อน” ว่าแล้วคลาวด์ก็เดินไปดึงบานเลื่อนเหล็กดัดปิดอู่ เสียงเหล็กกระแทกกับพื้นปูนขัดมันดังกึงๆ จนฉันสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีก

            บ้าจริง ไอ้ผู้ชายคนนี้มันประสาทแตกรึไงนะ ธาตุไฟเข้าแทรกรึไงกัน ฉันก็เลยต้องรีบเซฟงานกลัวว่างานหายไปแล้วจะลำบากเอา

            “ปิดเร้าเตอร์ไวไฟได้ยัง”

            “อย่าเพิ่งนะ อย่าเพิ่ง” ฉันจะร้องกรี๊ดให้ได้ เพราะกลัวว่างานจะหายฉันก็เลยอัพโหลดขึ้นไดร์ฟออนไลน์ด้วย

            “ช้าว่ะ”

            “นายก็ควรบอกสิจะว่าจะกลับตอนไหน ฉันจะได้เซฟงานอะไรเอาไว้ก่อน”

            “เธอก็ควรเซฟงานไปเรื่อยๆ สิ ไม่ใช่ว่ามาเซฟทีเดียวตอนจะกลับ ถ้าไฟตกไฟกระชากแล้วงานหายหมดจะทำยังไง” คลาวด์ยียวนกลับมา โอเค มันเป็นเรื่องจริงที่เถียงไม่ได้ ถึงแม้ว่าอยากบอกว่าบางอย่างก็ต้องคำนวณให้เสร็จก่อนถึงจะเซฟได้ก็เหอะ แต่จะให้เถียงกับเขาก็คงไม่ชนะฉันก็เลยเงียบ

            “จะปิดแล้วนะ สิบ เก้า

            “เดี๋ยวสิ บอกว่าอย่างเพิ่ง” ฉันโวยวาย ผู้ชายคนนี้เป็นบ้าเป็นบออะไรกัน

            “สี่ สาม

            “แล้ว แปด เจ็ด มันหายไปไหนกันล่ะ” ฉันร้องกรี๊ดอีกครั้งเหมือนผีบ้า เป็นคนทรงได้เลยจริงๆ นะ

            “ปิดละนะ” เขาหัวเราะ ดูอารมณ์ดีมากที่ทำฉันหัวเสียได้แบบนี้

            “เออ!” ฉันบอกอย่างอารมณ์เสีย

            “โห เดี๋ยวนี้กล้าด้วยเหรอ คิดจะสู้ฉันเหรอไง” คลาวด์ตามหาเรื่องไม่หยุด ฉันไม่อยากเถียงแล้ว พูดอะไรก็แพ้ตลอด ฉันเก็บแฟ้มเอกสารและปิดคอมพิวเตอร์ก่อนจะเก็บของออกมา ซึ่งก็มีแค่มือถือเครื่องเดียวเท่านั้น

            “บอกว่าหิว พูดไม่รู้เรื่องเลย” คลาวด์ชักสีหน้าใส่ ฉันได้แต่ถอนหายใจ มองรอบๆ ตัวอีกทีก็เห็นว่าอู่ซ่อมรถนี่มีเหล็กดัดที่เลื่อนปิดได้แน่นหนา แล้วก็ยังมีประตูม้วนแบบดิจิตอลอีกด้วย เรียกได้ว่ามีหลายชั้นเลยกว่าจะงัดเข้ามาได้ ถึงว่าคลาวด์เลยไม่กลัวเรื่องขโมยเท่าไหร่

            แต่เอ๊ะ ทำไมฉันต้องไปห่วงเรื่องของเขาด้วย ถ้าเขาโดนขโมยของก็สมน้ำหน้าแล้วล่ะ

            “อยากกินอะไรมั้ย”

            “กินอะไรก็ได้” ฉันดึงขากางเกงวอร์มที่มันคอยแต่จะพันแข้งพันขา หวังว่าเขาคงไม่พาเข้าร้านหรูๆ หรอกนะ ฉันเหมือนคนป่ากระเซอะกระเซิงแบบนี้

            “มาม่าได้มั้ยล่ะ” เขาย้อนถามด้วยคำถามแปลกๆ ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร

            อะไรก็กินได้หมดแหละ ขออย่างเดียวไม่อยากทะเลาะกับเขาแล้ว อยู่กับเขาแล้วไมเกรนจะขึ้นจริงๆ นะ

         หลังจากที่คลาวด์ล็อกประตูดิจิตอลอัตโนมัติเรียบร้อยแล้ว เขาก็ฉันไปที่รถ จู่ๆ ฉันก็กลัวขึ้นมาอีก ก็ตอนแรกเขาบอกว่าเขาจะไม่ทำอะไรฉัน แล้วที่เขาปล้ำฉันบนโต๊ะสนุกเกอร์โชว์เพื่อนนั่นล่ะ ฉันรู้นะ ว่าเขากลัวจะเสียหน้าต่อหน้าเพื่อนเลยทำแบบนั้น แต่ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งนะ เจอเข้าแบบนี้ก็กลัวเหมือนกันนี่นา

            แล้วไหนจะแฟนเขาอีกใช่ ฉันหมายถึงแฟนคนที่เขาพาไปฟัดในห้องน้ำนั่นแหละ

            เธอคนนั้นเดินหน้าตึงๆ ออกมา ไม่รู้ว่าพักอยู่โมเต็ลตรงไหน เธอเข้ามาขวางฉันเอาไว้และจ้องหน้าฉันโกรธๆ อย่าบอกนะว่าเธอเห็นตอนที่คลาวด์กดฉันลงกับโต๊ะสนุกเกอร์น่ะ

            ฉันก็รู้จะแก้ตัวยังไง เพราะก็เผลอหลวมตัวถูกเขาปล้ำไปแล้วเหมือนกัน แล้วยังเป็นตุ๊กตาของเขาต่อหน้าเพื่อนของเขาอีกต่างหาก

            “อะไร” คลาวด์พูดขึ้น แต่เธอคนนั้นมองแค่ฉันคนเดียว

            “เธอไปก่อนได้มั้ย ฉันจะคุยกับเขา” เธอคนนั้นบอกกับฉัน ฉันก็พยักหน้าให้ หวังว่าพวกเขาคงเคลียร์กันเข้าใจนะ

            ตอนนี้เพื่อนในกลุ่มของคลาวด์กลับไปหมดแล้ว คลาวด์ก็คงไม่ต้องวางฟอร์มว่าเป็นเจ้าของฉันแล้วล่ะมั้ง

            พอฉันเดินเลี่ยงออกมา ฉันก็ต้องร้องกรี๊ดเมื่อคลาวด์กระตุกผมฉันแรงๆ จนฉันหน้าหงาย

            “โอ๊ย!” ฉันเจ็บจริงๆ อยากจะฟาดหน้าเขาแรงๆ ให้หายโกรธ แต่คลาวด์คว้าแขนฉันแล้วยัดเข้าใส่ในรถทันที และไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นเลยสักนิดเดียว

            ฉันเห็นเธอกระทืบเท้าเร่าๆ เหมือนโกรธจัด แหงล่ะ เป็นฉันเองก็คงจะรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

            “นายจะไม่คุยกับเธอหน่อยเหรอ” ฉันถามคลาวด์ตอนที่เขาขับรถออกมา

            ก็รู้นะว่าเขาหล่อเขารวย แต่เขาจำเป็นต้องเลวด้วยเหรอ ไปดูแลแฟนของเขาดีๆ ไม่ดีกว่าเหรอ เธอก็สวยด้วยนะ แล้วไม่ต้องมาปล้ำเอาเหมือนฉันด้วย ถึงฉันจะเป็นคนที่เขาซื้อมาจากพี่โปก็เถอะ ก็รู้ว่าต้องรักษาสิทธิ์ แต่ฉันไม่ได้เต็มใจนี่นา ที่จะให้เขามา

            “ทำไมเป็นห่วงเหรอ”

            “ก็ห่วงสิ นายคงไม่อยากให้เรื่องมันคาราคาซังแบบนั้น” ฉันบอกเสียงแผ่ว

            “งั้นก็ดี” คลาวด์บอกแล้วฉันก็ได้ยินเสียงปลดกระดุมและรูดซิปลง หันไปหัวใจก็จะวายเมื่อเห็นเขารูดซิปกางเกงลง อีกแล้ว ไอ้บ้ากาม!

            “มันก็ยังค้างๆ คาๆ มาตั้งแต่ห้องน้ำแล้วล่ะ ในเมื่อเธอห่วงฉัน ก็จัดการให้หน่อยแล้วกัน” ว่าแล้วคลาวด์ก็คว้ามือของฉัน และดึงไปวางลง ตรงนั้น ของเขา!



[1] สตอล์กเกอร์ (Stalker) คือ ผู้คุกคามทางทั้งชีวิตและอินเทอร์เน็ต ถือเป็นโรคจิตประสาทและอาชญากรรมอย่างหนึ่ง

[2] โมเต็ล (Motel) เกิดจากการรวมคำ คือ Motorcar กับ Hotel เข้าด้วยกัน หมายถึง อาคารที่ห้องพักมีลักษณะพิเศษ คือ มักจะมีที่จอดรถอยู่ติดกับห้องพัก เป็นบริการที่พักแรมราคาถูกแก่นักเดินทางที่ใช้รถยนต์ในการท่องเที่ยวดินทาง

[3] โรคถอนผมตัวเอง (Trichotillomania) เป็นภาวะผิดปกติทางจิตอย่างหนึ่ง และเป็นนิสัยหรือพฤติกรรมที่ย้ำคิดย้ำทำ โดยการถอนผมหนังศีรษะหรือขนตามตัวเล่นโดยที่ไม่รู้ตัว สาเหตุของโรค เบื้องต้นสามารถสรุปสาเหตุได้ดังนี้ จากพยาธิสภาพของโรคเอง คือ มีความผิดปกติในสมองส่วนที่เกี่ยวกับการแสดงออกของพฤติกรรม หรือมีระดับของสารเคมีบางตัวในร่างกายผิดปกติ, จากพยาธิสภาพทางจิตใจ และจากปัจจัยสิ่งแวดล้อมทางด้านสังคม

[4] ฮอร์โมนคอร์ติซอล (Cortisol) เป็นฮอร์โมนที่ร่างกายจะหลั่งออกมาเมื่อเกิดความตึงเครียดต่างๆ หรือจะเรียกอีกอย่างว่าฮอร์โมนเครียดก็ไม่ผิด เช่น การออกกำลังกายอย่างหนัก พักผ่อนไม่เพียงพอ อารมณ์เสียจากกิจกรรมต่างๆ อาการเครียดจากการทำงาน เป็นต้น ซึ่งฮอร์โมนชนิดนี้จะตรงกันข้ามกับ เอ็นดอร์ฟินซึ่งจะให้ความสุข

 

http://i.imgur.com/sqel7jp.jpg
http://i.imgur.com/NrodvdN.jpg

Talk...

Song :: Naaz – SADBOY

กรี๊ด เรตไหนคะเนี่ย หัวเราะ

พี่คล้าวจะประชดชีวิตอะไรคะ ทำไมพี่เป็นคนแบบนี้

เขียนไปก็เขินไป เซตนี้มีใครน่ารักมั่งง่ะ รู้สึกกลัว แงงงimageimageimage


ปล ตอนนี้บุษบาเสี่ยงเทียนออกมาสามเล่มแล้วนะคะ

ยังไงมู่ฝากเอาไว้ด้วยเลยนะคะ คลิกที่ปกเพื่อดูรายละเอียดได้เลยนะคะ

ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ imageimage



เฟซบุ๊คสำนักพิมพ์สมาร์ทบุ๊ค >>Click!!<<

แฟนเพจของมู่ mu_mu_jung >>Click!!<<

ทวิตเตอร์ของมู่ (ไม่ได้เล่น แต่แจ้งอัพนิยาย) >>Click!!<<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

116 ความคิดเห็น

  1. #18391 ploydedu (@ploydedu) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 22:27
    อารมณ์คุณคลาว์แปรปรวนเหลือเกิน ตามไม่ทันนน
    #18391
    0
  2. #17883 jinny (@janiss) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 13:51
    ผู้ชายคนนี้นี่ เดาอารมย์ไม่ถูกเลย555
    #17883
    0
  3. #17612 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 00:06
    <p>ตามอารมณ์พี่แกไม่ทัน ไหนว่าให้มาช่วยงานไง เถื่อนเหลือเกิน</p>
    #17612
    0
  4. #16315 Lumtoey Piguszo (@lumtoey-00) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 20:37
    อร๊ายยย คินน่ารัก ใครจะอะไรยังไงไม่รู้ ที่รู้ๆ ทีมคินจ้าาา รออ่านเรื่องคินไม่ไหว
    #16315
    0
  5. #14805 kung_thaluang (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:35
    อิคราวด์นี่เป็นเอามากนะ
    #14805
    0
  6. #13996 25TWO (@25TWO) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:45
    ตอนเจอโรคถอนผมนี่นิ่งเลย ไท่ใช่ไรหรอก เราเป็น 55555555 เหนื่อยกับโรคนี้โคตรๆ
    #13996
    0
  7. #13727 M@ybe28 (@heroesofolympus) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:32
    นางเอกน่ารักมากแต่พระเอกนี่ตั้งแต่อ่านมาเถื่อนสุดละมั้งเนี่ย
    #13727
    0
  8. #13718 Jeedjard DukDik (@jeedjard1993) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 10:55
    โอ๊ย?พี่คล้าว ทำไมกลายเป็นแบบนี้นะ คนอ่านจะบ้า 555 ใจหายใจคว่ำตลอดเลยอ่ะ สงสารปูนหอมมมม
    #13718
    0
  9. #13717 ppanyee riin'z (@yeeninja1930) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 22:42
    อยากอ่านต่อจัมม
    #13717
    0
  10. #13715 babybua_ (@babybua_) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 15:06
    อิบ้า5555555555555555
    #13715
    0
  11. #13714 tigersweet (@tigersweet) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 20:01
    มาต่อได้ล้าว งื้อออออ
    #13714
    0
  12. #13713 ppomm__ (@jtnpm96) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 14:57
    อิพี่คล้าวววววววววววว5555555555555555555555555
    #13713
    0
  13. #13712 นางร้ายน่ารัก (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 09:56
    กรี๊ดดดดด (เฮือก!เลือดกำเดาจะพุ่ง).

    โอยพี่คล้าวทำไมเป็นคนแบบเน้
    #13712
    0
  14. #13711 Foniiz Kanokwan (@foniiz-kt) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 01:36
    ค้างคาคนละความหมายไหมละ! ปูนหอมไมเกรนขึ้นหมดละกว่าจะคุยรุเรื่องแต่ละที
    #13711
    0
  15. #13710 nidph77 (@nidph77) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 01:19
    อิพี่คล้าววววคนหื่นน
    #13710
    0
  16. #13709 ppanyee riin'z (@yeeninja1930) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 21:42
    พี่คล้าวนิสัยไม่ดีเลย -คนนิสัยไม่ดี แถมบ้ากามอี๊ก
    #13709
    0
  17. #13708 rabbitboo (@rabbitboo) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 18:52
    แซ่บไปอีกกกกก555
    #13708
    0
  18. #13707 muumon90 (@muumon90) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 17:04
    อิพี่คล้าวววว อิพี่ไปเก็บกดจากไหนมาเนี่ย
    #13707
    0
  19. #13706 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (@towarisa) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 14:14
    ช้ำตายแน่ปูนหอม
    #13706
    0
  20. #13705 Name' (@name14) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 12:17
    เอางี้เลยหรอพี่? 55555
    #13705
    0
  21. #13704 Be Yah (@xvalya_8) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 11:26
    พี่คลาวด์คะ พี่จะเถื่อนไปไหน
    #13704
    0
  22. #13703 mooeve1234 (@mooeve1234) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 11:06
    พิคล้าววววว ไอเลิฟยูววววว 55555
    #13703
    0
  23. #13702 9758 (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 10:04
    โอ่ย พ่อเมฆจะดิบอะไรเบอร์นี้
    #13702
    0
  24. #13701 choppee8 (@choppee8) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 09:39
    โอ้ยอิคลาวด์มีจิกหัวด้วยหรอลูก
    #13701
    0
  25. #13700 Aomillion Miles (@aomillion) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 08:57
    โอ้ย ทำไมไรเดอร์แต่งได้หื่นแบบบันเทิงขนาดนี้ 55555555
    #13700
    0