ปราการรักมาเฟีย [นิยายชุด มาเฟีย]

  • 96% Rating

  • 77 Vote(s)

  • 340,570 Views

  • 2,177 Comments

  • 685 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    74

    Overall
    340,570

ตอนที่ 3 : Wall of Love 🏰 02 Peace of Mind ...50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    13 ก.ย. 61

http://i1171.photobucket.com/albums/r556/mumoei/wall%20of%20love/wallpost03.jpg

 

2

Peace of Mind

(...50%)

 

 

         “ไม่! อย่านะยิหวา”

            เป็นเภาลินที่คว้าแขนของหวันยิหวาไว้ ก่อนจะมองอัลเล็นแน่วนิ่ง

            “เด็กคนนี้ไม่มีหรอก เธอแค่มาเที่ยวกับฉันเฉยๆ” นี่เป็นอีกครั้งที่เภาลินพูดความจริง อัลเล็นที่มองดูอยู่เงียบๆ ก่อนจะลุกขึ้นทันที

            “มาด้วยกันหน่อยสิ”

            หวันยิหวาไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะถูกผู้ชายรูปงามปานเทพบุตรจับตัวไว้อีกครั้ง เธอเคยฝันถึงผู้ชายในอุดมคติที่แสนจะรูปงามและมีเสน่ห์ จากการอ่านนิยายมากมายหลายเรื่องที่เคยผ่านมา เก็บเอามาคิดมาฝันอยู่ก็หลายครั้งแล้วก็คิดถึงฉากรักที่ชวนฝันก็หลายหน

            เพียงแต่ว่าตอนนี้ชายหนุ่มที่หลุดออกมาจากความฝัน กลายเป็นอสูรร้ายแทนจะเป็นเทพบุตรอย่างที่ควรจะเป็น

            “ปล่อยนะ อย่าแตะฉันนะ”

            ด้วยยังจำเรื่องที่อัลเล็นทำกับร่างกายตัวเองในโกดังเก่าๆ เป็นที่อยู่ของสัตว์เลี้ยงแสนดุร้ายได้ หวันยิหวาเลยเกิดการต่อต้านอย่างรุนแรง เธอมองเขาราวกับว่ากำลังถูกสัตว์ร้ายใช้กรงเล็บตะปบเข้าที่ต้นแขนตัวเอง

            ด้านอัลเล็นเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันที่ถูกทำท่ารังเกียจใส่เช่นนี้ ขนาดผู้หญิงคนอื่นในห้องนี้ยังมองเขาตาปรอยทั้งที่รู้ว่าเป็นศัตรูกัน แต่เธอกลับไม่มองเขาแบบนั้นบ้าง แล้วทีลูกน้องคนอื่นที่หน้าโหดดุดันมากกว่าเขาหลายเท่าเธอยังไม่รู้สึกรู้สา แล้วยังจะออกไปกับลูกน้องพวกนั้นอย่างง่ายดายด้วย

            คิดถึงตรงนี้ คนที่อารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ก็ชักจะมีอารมณ์ เขาบีบต้นแขนของหวันยิหวาแรงขึ้น ดวงตาสีเหล็กกล้าจ้องมองอย่างฉุนเฉียว ใครหลายคนเห็นเข้าก็รู้สึกกลัว โดยเฉพาะคนสนิทที่รู้ว่าอัลเล็นนั้นเป็นคนที่โหดร้ายมาแค่ไหน ต่างพากันลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

            “คนทุเรศ คนน่ารังเกียจ” เสียงหวานยังด่าสบถใส่อัลเล็นไม่หยุด

            แม้ว่าอัลเล็นจะไม่ค่อยได้ใช้ภาษาไทยเท่าไหร่ แต่เรื่องคำด่าขอให้บอกเถอะ ไอ้เจ้าน้องชายตัวแสบอย่าง แอชเชอร์ วิกเกอร์ หมอนั่นชอบเอาคำหยาบคายแผลงๆ มาด่าพี่น้องเสมอ ดังนั้นเลยต้องเรียนรู้คำด่าเอาไว้เผื่อว่าน้องชายหลอกด่าแล้วจะได้รู้ทัน

            และตอนนี้เขาก็เข้าใจคำพูดหยาบคายที่หลุดออกจากปากอิ่มที่ดูนุ่มชุ่มชื้นของหญิงสาวได้อย่างดี

            “ถ้าไม่อยากถูกสาดน้ำอีก หุบปากเธอซะ” เสียงเรียบบอกกลับมาเบาๆ ทำให้หวันยิหวาเงียบเสียงลงได้ทันทีทันใด

            หวันยิหวากัดริมฝีปากตัวเองไว้แน่น มองหน้าเภาลินอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่รู้ว่าไมโครชิพที่อัลเล็นพูดถึงคืออะไร แล้วก็ไม่เข้าใจด้วยว่าสาวๆ แต่ละคนออกไปข้างนอกแล้วจะเจอกับอะไรบ้าง รู้แค่ว่าเธอกับผู้หญิงอีกสองคนยังไม่ได้ออกไป ชายหน้าดุคนนั้นก็ยังตามหาอะไรที่ว่านั่นเป็นบ้าเป็นหลัง และคงยังหาไม่เจอ

            แล้วมันเกี่ยวอะไรกับรอบเดือนด้วยนะ เธอคิดในใจอย่างสับสน ก่อนจะถูกอัลเล็นกระชากแขนออกมาให้ห่างจากเภาลิน

            เมื่อถูกฉุดออกมาหวันยิหวาก็ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ได้ทุกเมื่อ เธอพยายามจะเดินกลับไปหาเภาลินแต่ก็ติดที่มือแข็งๆ ของอัลเล็นที่ยังจับต้นแขนไว้มั่นไม่ยอมปล่อย

            “ให้ผู้หญิงของเราเข้ามาตรวจร่างกายสองคนนั้นที่ยังไม่ได้ออกไป บอกฉันด้วยว่าพวกเธอมีรอบเดือนไหม แล้วก็จัดการซะ

            เมื่ออัลเล็นพูดเรียบๆ เช่นนั้น หวันยิหวาก็เข้าใจทันทีว่าผู้หญิงแต่ละคนออกไปเจออะไรมาบ้าง เธอเหลียวมองรุ่นพี่สาวแสนสวยของตัวเองอีกครั้งแล้วก็อ้าปากค้าง

            พี่ลินเพิ่งไปฟัดกับซาตานหน้าหยกคนนี้มาใช่ไหม!?

 

 

         หวันยิหวาและผู้หญิงอีกสองคนถูกแยกออกมาจากกลุ่มหญิงสาวแสนสวยพวกนั้น ดูเหมือนว่าอัลเล็นอยากจะรู้เหลือเกินว่าใครเป็นคนเก็บไมโครชิพที่แท้จริงเอาไว้ ตอนนี้เขาเลยจับตัวเธอมาอยู่ในห้องทำงาน เพราะรู้ดีว่าหวันยิหวาคนนี้ไม่มีรอบเดือน จากการกระชากเสื้อเธอครั้งก่อนนั่นเอง

            “เธอชื่ออะไรแล้วนะ” เขาถามสียงห้วน ขณะที่จรดปากกาลงชื่ออนุมัติงานที่จะส่งมอบให้ลูกน้องคนอื่นต่อ

            หญิงสาวเม้มปากแน่น ไม่อยากจะบอกเขาเลย

            “งั้น ฝ่าไฟแดงผู้หญิงสองคนนั้นเลยดีกว่าไหมเนี่ย”

            เสียงทุ้มแสร้งพูดราวกับว่าเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ แต่คนได้ยินอ้าปากค้าง นึกเกลียดชังความหื่นกระหายของคนหน้าหล่อตรงหน้าเหลือเกิน

            “ยิหวา ฉันชื่อหวันยิหวา” เธอตอบกลับไปอย่างไม่เต็มใจ อัลเล็นก็ซ่อนรอยยิ้มไว้อย่างมิดชิดเมื่อได้ยินเช่นนั้น

            “ชื่อน่ารักดีนี่” เสียงทุ้มหนักพึมพำและมองดูสาวน้อยที่เดี๋ยวจับชายกระโปรง เดี๋ยวปล่อยออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้ากระวนกระวายของเธอ ช่วยให้อารมณ์ของเขาดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

            “คุณ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าไมโครชิพที่คุณพูดถึงคืออะไร ฉันรู้จักแค่พี่เภาลินเท่านั้น คุณปล่อยตัวฉันกับคนอื่นๆ ไปได้ไหม”

            หวันยิหวาคิดว่าเมื่อเขาได้ของที่ต้องการไปแล้วก็คงจะปล่อยคนอื่นๆ ไป นั่นเป็นความจริงที่อัลเล็นตั้งใจไว้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเขายังไม่ได้ ไมโครชิพจากเธอและผู้หญิงอีกสองคนเท่านั้นเอง

            “ปล่อยน่ะ ปล่อยแน่ แต่ต้องรอก่อน” เมื่อเซ็นชื่ออนุมัติงานทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย อัลเล็นก็เอนหลังกับพนักเก้าอี้ตัวใหญ่อย่างแสนสบาย เหลือบมองดูแม่สาวหน้าหวานที่กระวนกระวายจนเหงื่อซึม ทั้งที่อากาศในเดือนมกราคมหนาวจะแย่

            ไม่ทันที่ทั้งสองจะพูดอะไรกันต่อจากนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นและตามด้วยร่างสูงของเอ็ดที่ปรึกษาคนสนิทเดินเข้ามา เขาแปลกใจนิดหน่อยที่เห็นสตรีหน้าหวานอยู่ในชุดเมดสาวใช้อยู่ในห้องทำงานของเจ้านาย แต่ไม่มีหน้าที่มาซักไซ้อะไร นอกจากเดินไปหาอัลเล็นที่โต๊ะทำงานตามหน้าที่ที่ต้องทำ

            “ได้มาแล้วครับ ไมโครชิพอีกสองชิ้น” เอ็ดวางของสำคัญซึ่งอยู่ในถุงพลาสติก ผนึกปากซองไว้อย่างแน่นหนา

            “ขอบใจ นายเอาอันอื่นๆ ไปตรวจสอบด้วย ให้หน่วยแฮกเกอร์ของเราเปิดเข้าไปดูข้อมูลให้ได้ แล้วมารายงานฉัน ว่าข้างในมีอะไรบ้าง

            อัลเล็นสั่ง ที่ปรึกษาที่แสนชาญฉลาดก็เดินออกไปอย่างรู้หน้าที่ ระหว่างนั้นดวงตาคมปลาบของเอ็ดก็กวาดมองร่างของหญิงสาวที่ตั้งใจฟังการสนทนาอย่างสนอกสนใจ แต่เดาว่าเธอคงไม่เข้าใจที่เขาพูด เพราะเขาและเจ้านายสนทนากันด้วยภาษาจีน

            “ทีนี้ก็เหลือแต่เธอแล้วนะ”

            อัลเล็นพูดอย่างอารมณ์ดี ควงปากกาในมือไปมามองหน้าหวาน อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเธอยอมขึ้นเตียงด้วยกัน ให้เขาช่วยหาไมโครชิพที่ว่านั่น เนื้อตัวของเธอจะหวานเหมือนดังหน้าตาหวานฉ่ำนี้หรือเปล่า

            “พูดอะไรของคุณน่ะ ฟังภาษาคนไม่ออกเหรอ”

            ด้วยความหงุดหงิดทำให้หวันยิหวาตะคอกใส่หน้าเขาอย่างสุดทน อัลเล็นชักจะโมโห ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินตรงเข้าไปหาเธออย่างคุกคาม หวันยิหวาเองก็ถอยกรูดชิดหน้าต่างทันที

            “ไปฟัดกันหน่อยสิ จะได้จบเรื่องเธอจะได้ไม่ต้องทนเห็นหน้าฉันอีกไง แล้วก็จะได้กลับบ้านเร็วๆ ด้วย” เขาพูดชิดหน้าหวาน ริมฝีปากของทั้งคู่เกือบจะสัมผัสกัน จนหวันยิหวาต้องผงะหงายออกห่างแทบไม่ทัน

            “ฝันไปเถอะ

            เรื่องอะไรเธอจะยอม นี่มันจูบแรกและครั้งแรกของเธอเชียวนะ ถ้าต้องตกเป็นของคนรูปหล่อแต่จิตใจอัปลักษณ์เหลือแสนอย่างเขา ขอยอมตายดีกว่า

            อัลเล็นไม่ชอบและไม่เคยถูกปฏิเสธ คว้าแขนเรียวเล็กของเธออย่างรุนแรงรวดเร็ว จากนั้นก็เดินตรงไปยังบานหน้าต่าง กระชากเปิดมันออกปล่อยให้ลมหนาวได้พัดเข้ามา จนร่างบางสั่นสะท้านกับอุณหภูมิที่เยือกเย็น เขากดศีรษะให้เธอก้มลงไปมองชั้นแรกของโรงแรมจากชั้นที่สิบสองซึ่งอยู่ด้วยกันในขณะนี้

            “เห็นสระน้ำนั่นไหม ฉันจะโยนเธอลงไปในนั้น หรือว่าจะเปลี่ยนใจขึ้นเตียงอุ่นๆ กับฉันแทน

            “ไม่มีวัน” เธอตะคอก รู้สึกเหมือนผิวหน้าจะปริแตกเพราะความหนาวเย็น แต่จะไม่ยอมถูกข่มเหงจากคนเลวอย่างเขาแน่

            “ฉันจะรอดู

            “ถ้าฉันแช่อยู่ในน้ำนั่น คุณจะปล่อยฉันไปไหมล่ะ” หวันยิหวาเชิดหน้าถามอย่างท้าทาย

         “ลองดูไหมล่ะ หวันยิหวา

 

 

            มาเฟียหนุ่มขังเชลยสาวแสนสวยไว้ในห้อง ขณะที่ตัวเองออกไปจัดการกับสาวสวยคนอื่น ที่ได้ไมโครชิพจากพวกหล่อนครบทุกคนแล้ว หวันยิหวาเดินไปเดินมาในห้องทำงานหรูหรา หันไปมองผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเอาของว่างและเครื่องดื่มมาให้เงียบๆ

            เห็นหน้าของคนที่เข้ามาใหม่แล้ว ใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อเพราะลมเย็นพัดเข้าใส่ก่อนหน้านี้ก็พลันซีดลง เมื่อจำได้ว่าผู้หญิงคนนี้นี่เอง ที่จับเธอถอดเสื้อผ้า แถมยังค้นนั่นค้นนี่ตามร่างกายของเธออีกต่างหาก คิดแล้วก็ทั้งแค้นทั้งอายเป็นกำลัง จนไม่รู้จะปั้นหน้าอย่างไรเลย

            “ฉันเอาของว่างมาให้ค่ะ เชิญตามสบายนะคะ” ว่าแล้วเธอคนนั้นก็จากไปเงียบๆ เหมือนกับตอนที่เข้ามา

            หวันยิหวาที่หิวท้องกิ่วกระโจนเข้าใส่ทันที จัดการจนเรียบทุกอย่าง จากนั้นก็เดินไปที่หน้าประตู ดวงตาหวานฉ่ำเบิกกว้างอย่างยินดี เมื่อรู้ว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้ลืมล็อกห้อง ดังนั้นร่างเล็กจึงค่อยๆ เดินออกมาอย่างเงียบเชียบ ด้วยร่างกายเล็กเหมือนเด็กสาว ความสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยหกสิบห้า ทำให้หวันยิหวาเดินออกมาได้อย่างง่ายดาย โดยที่ไม่มีใครได้ทันสังเกต

            สาวน้อยสวมชุดยูนิฟอร์มของสาวใช้อยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่มีคนสงสัยว่าเธอเป็นใคร ไม่นานร่างเล็กก็เดินออกมาจากตัวโรงแรมได้ในที่สุด เธอกอดตัวเองด้วยความหนาวและมองซ้ายมองขวาอย่างลังเลใจ ก่อนจะได้เห็นสระว่ายน้ำที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตาขวางทางตรงหน้า

            ถ้าจะออกไปจากตรงนี้ก็คงต้องข้ามสระนี้ไปก่อนกระมัง เธอคิดก่อนจะทรุดตัวลงนั่งที่พื้นอันเย็นเยียบ ส่งปลายนิ้วไปกวักน้ำในสระ พลันสะท้านกายไปหมดเมื่อน้ำในสระอุณหภูมิต่ำมาก

            “ลงไปคงได้แข็งตายแน่” เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ คิดว่าจะหย่อนเท้าลงไปในสระเพื่อดูว่ามันเย็นในระดับที่จะว่ายหนีจากสระตรงนี้ข้ามไปอีกฝั่งได้หรือเปล่า

            เพราะถ้าออกไปทางด้านหน้าโรงแรมคงถูกจับได้ทันที แต่ถ้าว่ายน้ำข้ามสระไปอีกฝั่งก็น่าจะหาทางออกจากตรงนั้นได้บ้าง เป็นสระเดียวกับที่เห็นจากทางหน้าต่างก่อนหน้านี้นั่นแหละ

            แจ็คคนสนิทของอัลเล็นผ่านมาเห็นเข้าพอดี เขาตกใจมาก ไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรกับแม่สาวน้อยที่ทำท่าจะคิดสั้นคนนี้ดี

            ในมือของแจ็คมีแฟ้มเอกสารที่เจ้านายหนุ่มจะต้องเซ็นรับรอง และอัลเล็นก็สั่งเสียงแข็งด้วยว่าต้องเอาไปถึงมือเขาให้เห็นที่สุด แต่ตอนนี้จะล้อเล่นกับชีวิตคนได้หรือ เขาควรต้องช่วยชีวิตเธอก่อนล่ะ

            “คุณครับ คุณ!” แจ็คไม่รู้จักชื่อของหวันยิหวาเลยตะโกนออกไปเสียงดัง

            เขาพอจะได้ร่ำเรียนภาษาไทยมาจากคุณนายปกฉัตรตั้งแต่ที่เรียนไฮสคูลมากับอัลเล็น เขาเป็นลูกชายของคนงานซึ่งมีตำแหน่งสูงอยู่ข้างกายแอรอนบิดาของหนุ่มๆ วิกเกอร์ทังห้าคน ดังนั้นจึงเติบโตมาในฐานะคนสนิทของคุณผู้ชายทั้งห้าคนของวิกเกอร์ และเปรียบเป็นเจ้านายคนหนึ่งในคฤหาสน์วิกเกอร์เช่นเดียวกัน

            “คะ” หวันยิหวาหันไปตามเสียง เมื่อได้ยินภาษาไทยจากใครบางคน ก่อนจะกรี๊ดออกมาเมื่อถูกความเย็นของน้ำลามเลียขาเมื่อหย่อนเท้าลงไปในสระ ก่อนจะถลันร่วงไปทั้งตัวเพราะสะดุ้งกับความเย็นของมัน

            แจ็คทำอะไรไม่ถูก เขาไม่เคยเห็นใครที่บ้าระห่ำขนาดนี้มาก่อน รู้ทั้งรู้ว่าต้องเจ็บตัว แต่ทำไมสาวน้อยหน้าหวานคนนั้นถึงได้ทารุณตัวเองเช่นนั้น

            “ทำอะไรน่ะครับ” เขาหัวใจแทบวาย คนอื่นที่ได้ยินเสียงร้องเอะอะต่างก็วิ่งเข้ามาดูเป็นการใหญ่ ก่อนจะทึ่งกันทุกคน เมื่อเห็นสภาพของหวันยิหวาที่ค่อยๆ เลื่อนไถลจมลงไปในสระทั้งตัว

            “กรี๊ด หนาวจังเลย” เธอร้องลั่นแทบประคองตัวเองไม่ไหวในสระน้ำอันเย็นเยือก ขณะที่แจ็คเอามือตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่

            “บ้าจริง!” เขาไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรต่อไปดี สุดท้ายก็ส่งแฟ้มเอกสารให้ลูกน้องคนอื่นแล้วสั่งงานไปด้วย

            “เอาไปให้คุณอัลเล็น และบอกด้วยว่าตอนนี้เชลยคนหนึ่งกำลังเล่นน้ำอยู่ จะให้ทำยังไงต่อไปดี”

            หวันยิหวาได้ยินแจ็คเรียกชื่อของอัลเล็นก็โมโห คงจะไปเรียกมาเฟียหน้าหนาคนนั้นมาจับตัวล่ะสิ เธอไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย แล้วทำไมใครต่อใครถึงได้ทำเหมือนว่าเธอไปขโมยของมีค่าอะไรของอัลเล็นมาอย่างนั้นแหละ พวกเขาต่างหากที่ไม่ยอมเปิดใจฟังเหตุผลอะไรเลย

            เมื่อสั่งงานเสร็จแล้ว แจ็คก็ดินวนรอบสระ พยายามจะดึงตัวของหวันยิหวาขึ้นมา แต่หญิงสาวเม้มปากและวักน้ำสาดใส่ทุกคนที่เข้าใกล้

            หนุ่มหล่อเหลาตัวสูงใหญ่แตกกระเจิงกันเป็นแถว หมดคราบมาเฟียหน้าโหดเมื่อโดนน้ำที่เย็นจัดกัดเซาะผิวหนังเข้าไป โอดร้องกันเสียงดังระงมไปหมด แจ็คโดนหนักกว่าเพื่อน น้ำเย็นๆ กระเด็นโดนมาถึงใบหน้า เขาก็กระโดดเหยงๆ ดิ้นหนีราวกับถูกน้ำร้อนลวก

            “ขึ้นมานะครับ ทำอะไรในนั้นน่ะ หนาวจะตาย ถ้านายมาเห็นเข้าคุณจะแย่นะครับ!” แจ็คเอามือป้องหน้าไปพลาง ไม่นึกเลยว่าหญิงสาวที่ดูบอบบางคนนั้นจะแช่อยู่ในน้ำเย็นๆ ได้โดยไม่สะทกสะท้านอะไร ผิดกับเขาและคนอื่นที่วิ่งหนีกันเป็นพัลวันเหมือนระเบิดลง

            หวันยิหวาไม่ฟังเสียง พยายามจะว่ายไปอีกฝั่งของสระ กัดฟันกลั้นใจทนกับความหนาวและค่อยๆ ว่ายน้ำไป แต่ด้วยชุดเมดสาวที่ยาวรุ่มร่ามเมื่อโดนน้ำมันก็ทั้งหนักทั้งเย็น ทำให้เธอเคลื่อนไหวร่างกายได้ช้ามาก และเหมือนจะถ่วงร่างตัวเองจมลงไปใต้น้ำทีละน้อยด้วย

            ก่อนที่เธอจะซีดตายในนั้น จู่ๆ บูก้า สุนัขแสนรู้ของอัลเล็นก็วิ่งมากระโดดลงสระตูมใหญ่ ลูกน้องมาเฟียต่างร้องลั่นวิ่งหาที่หลบเหมือนหนีระเบิด ส่วนแจ็คเห็นแล้วก็แทบจะสลบ

            น้อยคนนักจะรู้ว่าบูก้าตัวนี้เป็นพันธุ์ผสม และชอบทำหน้าที่รับแขกมากกว่าจะไล่แขกเหมือนหน้าตาของมัน

            หน้าตาของบูก้าแสนดุ เพราะเป็นไซบีเรียนผสมกับหมาป่า มันรักที่จะเล่นซุกซนมากกว่าจะเฝ้าโกดังเหมือนสุนัขตัวอื่นๆ ที่อัลเล็นเลี้ยงไว้

            เพราะความแสนรู้และซุกซนของมัน อัลเล็นจึงโปรดปรานมันมากกว่าตัวอื่น จึงให้มันอยู่ข้างกายมานานปีกว่าแล้ว เจ้าตัวนี้ถ้ามีเรื่องอะไรที่น่าสนใจขอให้บอก มันจะเข้าไปร่วมอย่างไม่ฟังคำอนุญาตทันที และตอนนี้มันก็กำลังตีขาในน้ำว่ายวนเข้าไปใกล้หวันยิหวาที่กำลังตื่นกลัวอย่างสนุกสนาน

            หวันยิหวานึกกลัว แต่เห็นท่าทางรับแขกของมันแล้วก็วางใจและสุดท้ายเธอก็เป็นฝ่ายกอดเกาะเจ้าบูก้าในน้ำแน่นเพื่อประคองตัวเองเอาไว้ คราวนี้แจ็คแทบจะชัก เพราะว่าเจ้านายต้องอารมณ์เสียคูณสองคูณสามเป็นแน่ ที่เห็นทั้งเชลยสาวและสัตว์เลี้ยงตัวโปรดโดดลงสระทั้งที่อากาศหนาวจับใจเช่นนี้

            “ไหน เกิดอะไรขึ้น!

            หวันยิหวาจำเสียงทุ้มดุได้ดี เธอสะดุ้งและกอดเจ้าขนฟูไว้แน่นกว่าเดิม และเห็นอัลเล็นอ้าปากค้าง ชี้นิ้วมาที่เธอกับเจ้าหมาตัวใหญ่พูดอะไรไม่ออกอยู่อึดใจหนึ่ง

            “ขึ้นมา! ขึ้นมาเดี๋ยวนี้” เส้นเลือดที่หน้าผากของอัลเล็นเต้นตุบๆ ขณะที่พยายามจะสงบจิตใจ เขานับหนึ่งถึงสิบในใจ ก่อนจะกระโดดโหยงเหยง เมื่อถูกหวันยิหวาวักน้ำสาดใส่ด้วยอีกคน บูก้าเห็นเป็นเรื่องสนุกก็ดีดตัวในน้ำเป็นการใหญ่

            “เธอตายแน่!

 

 

            หวันยิหวาถูกหิ้วปีกขึ้นมาจากสระน้ำอย่างทุลักทุเล งานนี้มาเฟียชุดดำร่วงลงสระด้วยกันหลายคน หวันยิหวาส่งมือให้พวกเขา แต่กลับชักให้ผู้ชายเหล่านั้นร่วงลงในสระด้วย

            อัลเล็นที่เปียกไปครึ่งตัวเองก็แทบจะโมโหตาย เขาหันไปถีบแจ็คที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรให้ร่วงลงน้ำอีกคน และถูกบูก้ากดให้จมลงไปใต้ผิวน้ำอย่างสนุกสนาน ขณะที่ตัวเองลากแม่สาวน้อยร่างบางที่ซีดจนไม่มีเลือดในตัวกลับเข้าโรงแรมอย่างหัวเสีย

            มาเฟียหนุ่มเปียกปอนไปทั้งตัว ไม่มีส่วนไหนที่ไม่เปียก แม่บ้านที่ทำความสะอาดตึกก็แทบจะร้องไห้เมื่อเห็นหยดน้ำเป็นด่างดวงเจิ่งนองเต็มพื้นไปหมด หวันยิหวาสั่นเหมือนใบไม้ต้องลม อัลเล็นเองก็หนาวสั่นไม่แพ้กัน เขาพยายามจะเก็บอาการของตนเองไว้แต่ก็หลุดลอดออกมาได้อยู่ดี

            ชายหนุ่มโยนแม่สาวแสบลงไปในอ่างน้ำอุ่น ซึ่งเขาบอกให้คนมาเตรียมน้ำเอาไว้ตอนที่กำลังยื้อยุดฉุดกระชากกับหวันยิหวากลางสระก่อนหน้านี้ และตอนนี้เธอก็สำลักไอน้ำออกมาคำโตเกาะขอบอ่างท่าทางเหมือนแมวน้อยที่ตกน้ำ

            อัลเล็นครางฮึ่มในคอถอดสูทเนื้อดีออกจากตัวอย่างรีบร้อน ตามด้วยเสื้อเชิ้ตเนื้อนิ่มที่เปียกปอนไปหมด หวันยิหวาเองเดี๋ยวเจอน้ำเย็นเดี๋ยวเจอน้ำร้อนก็เบลอไปหมด ทำท่าจะหมดสติไปก็หลายหน จนคนที่มองดูอยู่ต้องเดินลงไปแช่ตัวในอ่างด้วย ก่อนจะลอกคราบของเธอออกอย่างเบามือ

            เมื่อได้ใกล้ชิดกัน ผิวขาวซีดเริ่มจะมีสีเลือดระเรื่อจากน้ำอุ่นๆ ลมหายใจของอัลเล็นก็ติดขัด นึกปรารถนาร่างเล็กที่ดูยังไงก็ตัวเล็กเกินไปถ้าเทียบกับสาวงามคนอื่นที่เคยผ่านมา แต่ตอนนี้กลับสั่นไหวได้ง่ายๆ เมื่อเจอกับร่างนุ่มนิ่มขาวเนียนละเอียดราวกับน้ำนม

            อัลเล็นกัดฟันอดกลั้นไม่ให้เผลอใจรังแกคนตัวเล็กที่ตอนนี้สะลึมสะลือแทบประคองสติตัวเองไม่ได้ อุ้มออกมาจัดการสวมเสื้อผ้าให้ เนื่องจากว่าไม่มีเสื้อผ้าของผู้หญิง ดังนั้นอัลเล็นเลยสวมเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขาให้เธอไป จากนั้นก็จัดการตัวเองบ้าง หัวเสียไม่น้อยที่ต้องถอยหลังหนีทั้งที่ไม่เต็มใจเลย เมื่อเห็นร่างนุ่มนิ่มนอนระทดระทวยอยู่บนเตียงกว้างของตนเอง

            “คอยดูเถอะ เธอต้องเจอดีแน่” เขากัดฟันกรอด ก่อนจะเดินออกมาอย่างฉุนเฉียว

            หวันยิหวาหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลียจนถึงเช้า ก่อนจะถูกปลุกด้วยคนงานผู้หญิงและจับปล้ำเธอใส่ชุดเมดที่เธอจะเกลียดชังอีกครั้ง

            และไม่นานเธอก็มาอยู่ต่อหน้าเจ้าพ่อมาเฟียตัวร้ายอย่างอัลเล็นในห้องอาหารอย่างไม่เต็มใจเลย เพราะยังอ่อนเพลียไม่หายที่แช่น้ำเย็นจัดอยู่นานสองนาน

         “เมื่อวานเธอก่อเรื่องอะไรไว้” เขาถามเสียงแข็ง แทบไม่มีสมาธิจะอ่านข่าวหรือดื่มกาแฟเลยแม้แต่น้อย

            “ฉันลงไปแช่ในสระแล้ว ทีนี้คุณก็ปล่อยฉันไปสิ” หวันยิหวาพูด ยังผูกใจเจ็บเรื่องที่ถูกกดหน้าลงจากหน้าต่าง คิดว่าตัวเองจะถูกผลักให้ตกลงมาแล้วซะอีก

            อัลเล็นพับหนังสือพิมพ์ธุรกิจลง จากนั้นก็มองหน้าเธอด้วยความเหลือเชื่อ

            “เธอว่าไงนะ”

            “ก็คุณบอกว่าถ้าฉันลงไปแช่ในสระนั่น คุณจะปล่อยฉันไป” พูดแล้วก็เชิดหน้าขึ้น เพื่อบอกให้รู้ว่าเธอไม่ยอมแพ้เขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม

            “ฉันบอกแล้วไงว่าจะลองดูก่อน ยังไม่ตกลงอะไรสักหน่อย”

            อัลเล็นมองสาวน้อยที่ต่อปากต่อคำกับเขาไม่เลิกราด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ ปกติแล้วผู้หญิงทุกคนต่างยกยอปอปั้น มองเขาเป็นเทวดา สั่งให้ทำอะไรก็ทำตามราวกับต้องมนตร์ แต่ว่าผู้หญิงคนนี้อยู่เหนือการควบคุมทุกอย่างแบบที่ตัวเองก็ยังต้องแปลกใจ ทั้งยังดูน่าสนใจมากด้วย

            ท่าทางกาเซียคงพอใจหล่อนน่าดู

            เขาคิดในใจ และประเมินหญิงสาวเสียใหม่

            “คุณนี่มัน” หวันยิหวาอยากจะถลาเข้าไปตบตีเขาให้หายแค้น แต่ก็ไม่กล้า ติดอยู่ที่ลูกน้องชุดดำของเขาที่มองเธอตาไม่กะพริบ

            อยากจะรู้นัก เวลาเขาไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ คนพวกนี้จะตามไปด้วยไหม

            “เอาอย่างนี้ไหมล่ะ ไหนๆ เธอก็ทำงานพลาดแล้ว กาเซียคงไม่ปล่อยเธอไว้แน่ ถ้าอย่างนั้นมาอยู่กับฉันไหม มาเป็นนกน้อยในกรงทองของฉัน” เขาบอกเจือรอยยิ้ม แต่หวันยิหวาแทบจะสาดไวน์ที่วางบนโต๊ะใส่หน้าเขา

            “ระบบประสาทของคุณต้องบกพร่องแน่ๆ ฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันไม่ได้เป็นลูกน้องใคร แล้วก็ไม่รู้เรื่องอะไรด้วย”

            คำพูดของหวันยิหวาทำให้อัลเล็นชายิบไปทั้งหน้า นึกอยากจะลุกไปหักคอแม่ตัวดีให้รู้แล้วรู้รอดไป

            “เธอรู้ไหมนี่อะไร” เขายกปืนขึ้นมาข่มขู่ เพื่อบอกเป็นนัยให้เธอสงบปากสงบคำเสีย บอกให้รู้ว่าคนที่กุม อำนาจ อยู่คือใคร

            “ปืน” แต่ว่าหวันยิหวาบอกไปเสียงเรียบ แทบจะทำให้อัลเล็นดิ้นตาย

            “แล้วเธอรู้ไหมว่านี่อะไร” อัลเล็นหยิบแก้วไวน์ขึ้นมา และผายมือไปยังโต๊ะอาหารที่เพียบพร้อมไปด้วยอาหารเลิศหรูแน่นอนว่ามันหมายถึงความหรูหราสะดวกสบายทุกอย่าง ถ้าหากเธอยอมศิโรราบ ไม่ว่าจะเป็นอำนาจหรือความสุขสบายก็จะเป็นของเธอ แต่ดูเหมือนว่าสาวเจ้าจะไม่คิดสิ่งเดียวกับที่เขากำลังพูดอยู่เลย

            “ไวน์ค่ะ แล้วก็นะ เผื่อคุณไม่รู้ ฉันอยากจะไปหาพี่เภาลินแล้ว พาฉันออกไปเดี๋ยวนี้นะ”

            “ได้ ฉันจะพาเธอไปพบผู้หญิงคนนั้น” อัลเล็นกัดกรามกรอด นึกในใจว่าไม่รู้นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เขาต้องมาเสียท่ากับผู้หญิงตัวเล็กๆ แบบนี้

 

 

            เภาลินมองอัลเล็นอย่างระมัดระวังขณะที่พูดกับหวันยิหวา เธอไม่รู้ว่าบุรุษหนุ่มคนนี้ฟังภาษาไทยออกจึงพูดคุยกับหวันยิหวาด้วยภาษไทย

            ส่วนหวันยิหวาก็ไม่ทราบว่าเภาลินมีความลับบางอย่าปิดบังเธอเอาไว้ เพราะรุ่นพี่คนนี้เพียบพร้อมทุกอย่าง สมบูรณ์แบบทุกด้าน ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจว่าตอนนี้เภาลินมีพิรุธหลายอย่างมากเหลือเกิน

            “พี่จะต้องไปแล้วนะ ดูแลตัวเองด้วย”

            “พี่ลินจะไปไหนคะ แล้วพี่เป็นอะไรกับกาเซียอย่างที่หมอนั่นว่าไหม แล้วยิหวาล่ะ” หวันยิหวาถาม ชำเลืองมองอัลเล็นอย่างไม่พอใจนัก แต่ที่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเภาลินถึงจะทิ้งกันหน้าตาเฉย เธอรู้สึกโกรธ แต่พอลองมาคิดอีกทีแล้ว เวลาแบบนี้ใครต่อใครก็คงต้องอยากหนีเอาตัวรอดด้วยกันทั้งนั้น

            เธอเองเมื่อวานก็ยังคิดจะหนีเลย แต่มันไม่สำเร็จก็เท่านั้น

            “เรื่องนี้พี่จะเล่าให้ฟังทีหลัง เอ้านี่ เบอร์โทรพี่ มีอะไรติดต่อมานะ พี่จะพายิหวาออกไปให้เร็วที่สุด”

            เมื่อถูกจับได้ เภาลินเองก็คิดจะให้หวันยิหวาเป็นนางนกต่อในทันใด เพียงแต่ว่าแผนการนี้อัลเล็นอ่านออกมากกว่าแปดส่วน ดังนั้นเขาเลยอยากรู้ว่าเภาลินจะทำเช่นไรต่อไป และไม่ขัดขวางตอนที่เธอแอบส่งกระดาษแผ่นเล็กๆ ให้หวันยิหวา

            “พี่ต้องไปแล้ว แต่วางใจได้ พวกเขาไม่ทำร้ายยิหวาแน่ๆ แล้วพี่จะรีบกลับมารับนะ” เภาลินขอร้องอัลเล็นตอนที่ออกมาพร้อมกับเขา ว่าอย่าทำอะไรเด็กคนนี้ อัลเล็นก็รับปาก ถูกผลักให้ไปกับลูกน้องคนอื่นทำให้เธอขัดใจไม่น้อย ที่เสียโอกาสในการขึ้นเตียงกับเขา และเสียโอกาสจะได้รู้ข้อมูลอะไรดีๆ มากกว่านี้

            “แล้ว” หวันยิหวาพูดอะไรออก รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้เธอมีฐานะเป็นเชลยที่ต้องรอให้เภาลินมาช่วยเท่านั้น

            “พี่ต้องไปแล้ว แต่พี่สัญญาพี่จะกลับมารับเราให้เร็วที่สุด”

            ไม่นาน หวันยิหวาก็นั่งหน้าตูมในชุดสาวใช้ร่วมโต๊ะทานมื้อเช้ากับอัลเล็นอย่างไม่เต็มใจนัก

            “เอาไวน์ไหม” อัลเล็นเชิญชวน พอใจอย่างมากที่เภาลินไม่ทราบว่าเขาฟังภาษาไทยออก จึงได้ข้อมูลสำคัญมาหลายอย่าง แล้วก็ยังล่วงรู้แผนการร้ายของเภาลินส่วนหนึ่งด้วย

            “ไม่ ฉันอยากได้น้ำเปล่า” เธอบอก แต่อัลเล็นเลิกคิ้วสูง

            “ไวน์แดงนี่ก็น่าดื่มออก เธอไม่ลองสักหน่อยเหรอ” ผู้หญิงที่รู้จักเกือบทุกคนล้วนต้องการความสุขสบายด้วยทั้งนั้น แต่สำหรับหวันยิหวาแล้ว เธอดูไม่สนใจอะไรทั้งนั้นจนน่าแปลกใจ

            “ประสาทมีปัญหาอีกแล้วนะ บอกว่าน้ำเปล่าไง H2O น่ะ รู้จักไหม” หญิงสาวประชดออกไปด้วยชื่อทางเคมีของน้ำ ทำให้อัลเล็นฉุนอีกเป็นเท่าตัว อยากรู้นักว่าแม่ผู้หญิงคนนี้จะเก่งได้กี่น้ำกัน

            เขาลุกจากโต๊ะ แล้วก็บังคับให้เธอดื่มไวน์ด้วยการจับคางมนเอาไว้แน่น ไม่ว่าหวันยิหวาจะดิ้นรนแล้วก็เม้มปากไว้แน่นแค่ไหน สุดท้ายของเหลวกลิ่นหอมหวานนั่นก็ไหลลงคอเธอเกือบครึ่งแก้ว

            หวันยิหวาสำลักออกมาคำใหญ่ แสบปากแสบจมูกไปหมดเพราะไม่เต็มใจที่จะดื่มมัน หน้ามืดวิงเวียนขึ้นมากะทันหัน ก่อนจะส่งสายตาอาฆาตแค้นมองมาเฟียหนุ่มเหมือนกำลังจะสาปแช่งให้เขาตายตอนนี้เลย

            อัลเล็นกลับไปนั่งที่เดิมด้วยความพอใจ ชำเลืองมองหวันยิหวาที่กุมลำคอเรียวของตัวเองไว้และไอออกมาหลายทีติดๆ กัน

            “คนบ้า คนเลว” หวันยิหวาไอจนหน้าแดงก่ำ สบถไม่หยุดด้วยความแค้น แต่อัลเล็นหัวเราะขำไม่สนใจคำด่าว่าเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย

            เห็นเธอแพ้แล้ว อัลเล็นจึงหยิบส้อมและมีดขึ้นมาจัดการอาหารของตัวเอง ปล่อยให้หวันยิหวานั่งทรมานกับไวน์ที่กำลังปั่นป่วนในท้องของเธอต่อไปเงียบๆ

            “ฉันบอกให้เธอดื่มดีๆ แล้วนะ แต่เธอดื้อเอง” ชายหนุ่มพูดให้ตัวเองดูเป็นคนดี แต่หวันยิหวามองด้วยสายตาแดงก่ำทั้งแค้นทั้งเจ็บใจ สาบานในใจว่าจะไม่ยอมให้อภัยเขาเด็ดขาด

            คนของอัลเล็นลอบมองหน้ากัน แล้วก็บอกไม่ถูกว่ามีอะไรที่มันผิดปกติเกิดขึ้น ไม่เคยเห็นอัลเล็นทำแบบนี้กับใครมาก่อนเลยโดยเฉพาะผู้หญิง เจ้านายจอมโหดคนนี้ใจร้ายกับผู้หญิงก็จริง แต่ก็ใช้ความเย็นชาทำร้ายผู้หญิงพวกนั้นมากกว่า จนไม่มีใครกล้าต่อกรด้วย เพราะรู้ดีว่าผู้ชายตระกูลวิกเกอร์น่ากลัวมากแค่ไหน

            หวันยิหวายังไอไม่หยุด เป็นแบบนี้ร่วมสองสามนาทีแล้ว ทำให้อัลเล็นอดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะท่าทางของเธอไม่ได้แกล้งทำเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่ใบหน้าหวานเริ่มแดงก่ำลามไปถึงใบหู ทั้งยังชุ่มไปด้วยเหงื่ออีกด้วย

            เมื่อมือหนากำลังจะคว้าแก้วไวน์แก้วเดิมที่บังคับกรอกปากคนตัวเล็ก เขาก็ตกใจเป็นอย่างมากเมื่อหวันยิหวาอาเจียนออกมาเป็นเลือดสดๆ พร้อมกับร่วงตกลงจากเก้าอี้โดยที่ไม่มีใครได้ทันคาดคิด

            อัลเล็นวางแก้วไวน์ลงตามเดิมก่อนจะเข้าไปประคองหวันยิหวาเอาไว้ด้วยความตกใจถึงขีดสุด ไม่นึกเลยว่าเรื่องมันจะร้ายแรงขนาดนี้ เนื้อตัวเธอร้อนผ่าวและมีเลือดไหลซึมออกมาทางริมฝีปากและจมูก บอกให้รู้ว่านี่ไม่ใช่การสำลักธรรมดาๆ แล้ว

            “แย่ล่ะ ยาพิษ”

 


นิยายเรื่องนี้หมดสัญญากับทางสำนักพิมพ์สมาร์ทบุ๊คแล้วค่ะ

มู่เลยเอามาทำ E-Book เองค่ะ มู่ขอฝากเอาไว้ด้วยนะคะ


ซื้อ E-Book ได้โดยการกดที่รูปปกใหม่ด้านบนได้เลย

หรือจะตรงนี้ก็ได้ค่ะ

หรือ >>Click!!<<

http://i1171.photobucket.com/albums/r556/mumoei/wall%20of%20love/03A.jpghttp://i1171.photobucket.com/albums/r556/mumoei/wall%20of%20love/03Y.jpg

 


Song :: Suika's theme by TAMusic

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

193 ความคิดเห็น

  1. #2168 nu"sakura (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 12:12
    น่าสงสารยิหวา จังเลย
    #2168
    0
  2. #648 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (@prino) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2555 / 20:26
    สงสางหวันยิหวาอ่ะ 
    เศร้า อือๆ T^T
    #648
    0
  3. #647 Homunculus (@Ithaji) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:52
    ร้องไห้เลยค่ะ T^T
    เศร้ามากอ่ะ
    #647
    0
  4. #646 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:39

    ต้องตะโกนใส่หน้าว่า
    ขอโทษค่ะ "มันสายไปแล้ว"

    #646
    0
  5. #645 nestlelove (@nestlelove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:15
    น่าสงสารจังเลย
    #645
    0
  6. #644 mai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:10
    อ่านไปแล้วเจ็บป่วดแทน
    #644
    0
  7. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:47
     แงงงงงงงงงงงงงงง เจ็บแทนเลยอ่ะ..
    #643
    0
  8. #642 zuyu-P (@zuyu-junk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 05:44
     ทำไมถึงเป็นอย่างนี้....ร้ายกาจมากจะทำแท้งทั้งที่ยังไม่ได้ท้องเนี้ยนะ...โหดร้ายแล้วเป็นไงละ...
    #642
    0
  9. #641 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:05
    ทำไมพระเอกใจร้ายอย่างนี้นะ
    สงสารนางเอกมากๆ
    #641
    0
  10. #640 Spiny (@primwi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:39
    TT เสียใจ สงสาร ทำไงดี
    ไม่ได้ ไม่อานะ ไม่ยอมม
    #640
    0
  11. #639 AV®iL&S!ⓓ★ (@oarachi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 21:57
    อัลเล็น!! นายมันคนชั่ว ชั่วมากกก ถึงมากที่สุด
    หวันยิหวาน่าสงสารอ่ะ ดราม่าจัง แงแง เค้าจะร้องแล้วนะ
    ทำไมอัลเล็นแย่แบบนี้ อ๊ากกกกกกกกกกกก
    #639
    0
  12. #638 kiehugnine (@kiehugnine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2555 / 19:42
    แง๊งง ง ทำไมต้องทำร้ายกันด้วยยยยย TT^TT
    #638
    0
  13. #637 Wang# BOOM <naikul> (@punwang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2555 / 01:46
    น้ำตาคลอเบ้าา า!
    อัลเล็นที่เฝ้ารอมานาน นนน...
    โหดได้ใจที่สุด!!
    #637
    0
  14. #636 PORPUNz* (@porpunn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 17:43
     สงสารยิหวาอ่ะ TT เดาแล้วว่ายิหวาต้องมีปัญหาเกี่ยวกับมดลูกแน่เลย
    อัลเล็นจะทำไงล่ะเนี๊ย ?

    หนูพุดสวยอ่ะ คุณเอลวินก็หล่อลาก ><
    #636
    0
  15. #635 Genoe (@remus) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 15:07
    T^T ร้องไห้แล้วววว~
    #635
    0
  16. #634 จินฮู (@urngforever) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 12:13
    ดราม่าอีกแล้ววันๆจะไม่ให้มีอารมณ์อื่นเลยใช่มั้ย T^T
    #634
    0
  17. #633 Doll_lucky (@luckypuzz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 00:02
    น่านไง กลับคำกันเลย

    555555

    พี่มู่ทำให้ต้องเก็บตังค์อีกแล้ววว
    รอซื้อๆๆ
    #633
    0
  18. #632 NUT_MINJUN (@nutcha77) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 20:29

    หนังสืออกอีกแล้ว
    เรายังเก็บเงินค่าบัตรอยู่
    อดแน่เลย อยากร้องไห้
    ทำไมนางเอกฉันจะเป็นแบบนี้ล่ะ

    #632
    0
  19. #631 MaYGreatS (@maygreats) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 19:15
    ยิหวา น่าสงสารจัง T^T
    คุณอัลเล็นจะเกรียนอีกไหมเนี่ย
    #631
    0
  20. #630 oopearnqoo (@oopearnqoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 19:11
     เเง้วๆหนูยิหวาต้องท้องให้ได้เน่อ
    #630
    0
  21. #629 Gray Angle (@emoblack) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 18:45
    ทำไมอ่านไปอ่านมามันรู้สึกห้วนๆอ่ะพี่มู่
    ภาษาพี่มู่ดูไม่ละเอียดเท่าเดิม หรือหนูเบลออ่ะ@-@
    #629
    0
  22. #628 paw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 16:05
    เกลียด อัลเล็น ขออย่าให้มีงานแต่งงานเถอะ ...ปล่อยยิหวาซะ คนใจร้าย.....



    #628
    0
  23. #627 นัควัต (@nakwat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 14:17
    มารออ่านต่อค่า
    #627
    0
  24. #626 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 01:16
    ปวดแขนมากเลยหรือค่ะ

    ลองทำงาน 1-2 ชั่วโมงแล้วลุกมาบริหารร่างกายเหวี่ยงแขนเล่นสักพัก

    บริหารคออีกหน่อยแล้วค่อยกลับมานั่งทำงานต่อดูสิคะ

    มันช่วยได้นะคะ

    วิธีนี้เราใช้บ่อย
    #626
    0
  25. #625 Kall (Banana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 23:41
    เมื่อคืนงงมากอ่านมาถึงตอนนี้ข้ามไปเยอะ วันนี้ลองดูอีกครั้ง ก็มาอัพครบแล้วค่ะ กำลังสนุก สงสารนางเอกด้วย
    #625
    0