ตอนที่ 5 : ♠ TRICK 02 ♠ The Petals Falls ...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    9 ก.ค. 62

   TRICK 02

The Petals Falls

(...100%)


            “ฮือ ราล์ฟจ๋า ปล่อยมินไปเถอะนะ”

            ให้ตาย เขาจะเป็นบ้าอยู่แล้วนะ ถ้าไม่ได้จูบหล่อนวันนี้ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ เขาต้องนอนตายตาไม่หลับแน่ๆ!

         “อื้อ” เสียงครางอย่างพึงพอใจของรามินดังขึ้นมา

            เมื่อเขาจับต้นคอของหญิงสาวเอาไว้แน่น เบี่ยงให้องศาหน้าหวานเปลี่ยนทิศทางนิดหน่อย แค่นั้นริมฝีปากของเธอก็เป็นของเขาเรียบร้อย ปากบางสีแดงระเรื่อและยังได้กลิ่นเชอรี่จางๆ จากลิปสติก แค่นี้ก็ทำให้รามินรู้สึกตื่นเต้นราวกับเด็กหนุ่มที่ริจะมีรักแรกได้แล้ว

            ร่างบางนุ่มนิ่มไปทั้งตัวรั้งอารมณ์ความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของขึ้นมาอย่างง่ายดาย มินตราดิ้นอึกอักใจเต้นแรงอยู่ได้ไม่เท่าไหร่ ก็ต้องเป็นฝ่ายระทวยอิงแอบกับอกแกร่งอย่างไม่มีทางเลี่ยง มือน้อยที่คอยแต่จะผลักไสร่างสูงใหญ่ก็ต้องเกาะเกี่ยวสาบเสื้อสูทของเขาเอาไว้ เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่เข่าอ่อนร่วงไปกองที่พื้น

            มือหนาแข็งแกร่งของรามินเกี่ยวเอาเอวบางของมินตรามาแนบไว้กับอกแน่น ภายนอกว่าสาวน้อยจะมีแรงดึงดูดอย่างน่ากลัวแล้ว แต่เมื่อได้มากอดกระชับแบบนี้ยิ่งรู้สึกดีเข้าไปใหญ่ อารมณ์เตลิดไปหมดจากที่ตั้งใจว่าจะแค่แกล้งเล่นๆ คราวนี้ดูเหมือนว่าชักจะควบคุมตัวเองไม่อยู่เสียแล้ว

            เขาลืมไปหมดว่าตอนนี้สั่งงานคนสนิทอะไรไว้บ้าง ทำท่าจะดันหลังของสาวเจ้าไปที่กลางเตียงอยู่แล้วเชียว แต่เสียงของทอมสันที่ดังอยู่หน้าประตูทำให้รู้สึกตัวอีกครั้ง

            “นายครับ

            รามินสะดุดกึกค่อยๆ ผละริมฝีปากออกมาจากเรียวปากบางระเรื่อออกมาอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่ง ยังลิ้มชิมรสความหอมหวานจากคนตัวเล็กไม่เต็มอิ่มอย่างที่ใจอยากจะทำ

            “อือ” เขาส่งเสียงออกไปคำเดียว ก่อนจะมองร่างบางในอ้อมแขนที่ตัวอ่อนระทดระทวยไปหมดแล้ว

            สมองของมินตรายังคงมึนลอยคว้างไปหมด เธอสับสนจนคิดอะไรไม่ออกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เขาปล่อยริมฝีปากให้เป็นอิสระแล้ว มือบางยังคงจับสาบเสื้อสูทของคนตัวโตกว่าเอาไว้แน่น เพราะเกรงว่าถ้าปล่อยมือเธอจะต้องทรุดตัวนั่งที่พื้นเพราะว่าขารับน้ำหนักร่างกายไม่ไหวแน่ๆ

            “ตอนนี้คุณเอ็ดมันด์รอที่ห้องรูเลตแล้วครับ” เสียงคนสนิทบอกกลับมาจากหน้าประตู

         เจ้านายกำลังทำเรื่องสานสัมพันธ์กับนักไวโอลินสาวอยู่แน่ๆ ทอมสันคิดในใจ ถ้าไม่เรียกเจ้านายมีหวังได้ขลุกอยู่ในนั้นจนลืมเวลาเป็นแน่แท้ ดังนั้นเลยต้องเสี่ยงชีวิตเรียกเจ้านายหลังจากที่เข็มนาฬิกาบอกเวลาที่นัดหมายกับแขกแล้ว

            อ้อ จำได้แล้วเขานัดกับคุณเอ็ดมันด์ที่เป็นแขกระดับวีไอพีเอาไว้นี่หว่า รามินคิดพลางสะบัดหน้าไปมา เห็นมินตราหายใจหอบๆ อยู่กับอกตัวเองแล้วก็ยังรู้สึกว่ามันยังไม่พอ

            “ขออีกสามนาที!” รามินตะโกนออกไป และคิดจะกักเก็บความต้องการของตัวเองเอาไว้ในใจ ริมฝีปากของเขาประทับจูบลงไปที่ปากบางแดงระเรื่อที่ดูจะช้ำนิดๆ จากแรงจูบก่อนหน้านี้ด้วยอีกครั้ง และอีกครั้ง

            มินตราครางในคออึกอักเพราะรู้สึกเหมือนจะโดนสูบวิญญาณอีกแล้ว ในหัวของเธอตื้อไปหมดรู้สึกว่าเขาจะจูบเธออีกครั้ง นี่เป็นสิ่งเดียวที่รับรู้ได้ได้ในเวลานี้เท่านั้น

            “นายครับสามนาทีแล้วครับ! เมื่อครบสามนาทีไม่ขาดไม่เกิน คนสนิทของรามินก็ตะโกนบอกผู้เป็นนายอีกครั้ง

            “โว้ย ฉันจะหักเงินเดือนนายทอมสัน!

 

 

            มินตราเดินวนไปมาในห้องพักเล็กของรามินอย่างโมโห หลังจากถูกไอ้เจ้าพ่อคลั่งกามที่แอบตั้งฉายาให้ปล้นจูบไปดื้อๆ แล้วก็ถูกขังไว้ในนี้ไม่ให้ได้ขยับตัวไปไหนเลย เดินไปทางซ้ายก็ติดห้องน้ำเล็ก เดินไปทางขวาก็เป็นระเบียงที่เห็นแต่ท้องทะเลกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา

            มองตรงไปข้างหน้าก็ เอ่อ เตียง

            เธอจับต้นชนปลายถูกก็ตอนที่ร่างสูงๆ ของรามินเคลื่อนตัวออกไปแล้ว ส่วนเธอก็หมดแรงนั่งมึนงงสับสนอยู่ที่ปลายเตียง แถมก่อนที่เขาจะเดินออกไปน่ะ ยังมาหาว่าเป็น แม่มด!’ อีกด้วย ไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้เขาหรือไงกัน หญิงสาวคิดในใจอย่างหงุดหงิด คิ้วเรียวสวยขมวดติดกันแน่นไม่รู้ว่าจะออกไปจากห้องนี้ได้อย่างไรดี

            “จะขังฉันไว้ทำไมกัน” ริมฝีปากบางกระซิบกับตัวเองอย่างหงุดหงิด

            พอยกมือเสยผม ใบหน้าร้อนขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อนึกถึงตอนที่เขาจูบ หญิงสาวกรีดร้องในใจเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสของเขาที่ยังหลงเหลืออยู่ นั่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่นานก่อนที่ประตูห้องจะถูกเคาะและเปิดออกช้าๆ มีคนมาเปิดประตูให้แล้ว มินตราคิดพลางเมียงมองออกไป

            ถ้าเกิดว่าเป็นอีตาคลั่งกามราล์ฟจ๋าอีกล่ะ เธอคิดก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อเห็นว่าเป็นลูกน้องมือขวาของราล์ฟจ๋านั่นเอง

            “คุณราล์ฟมาเชิญให้คุณมินตราออกไปทานมื้อค่ำครับ” ทอมสันกล่าวและมองร่างบางตรงหน้าอย่างเอ็นดู

            เธอจะรู้ไหมหนอ ตอนนี้เธอยับยุ่งไปทั้งเนื้อทั้งตัว นึกไม่ถึงว่านายจะรุนแรงขนาดนี้ เขาคิดแล้วก็กลั้นยิ้มเอาไว้อย่างสุดความสามารถ

            “แล้วราล์ฟจ๋า เอ๊ย! คุณรามินล่ะคะ” พอนึกถึงเจ้าของชื่อหัวใจของเธอก็เต้นตึกตัก

            แย่แล้ว มันเต้นแรงเกินไปแล้วนะ

            “คุณราล์ฟรออยู่ที่ห้องอาหารครับ” ทอมสันบอกแล้วก็เบี่ยงตัวออกจากบานประตู และผายมือให้หญิงสาวได้เดินออกมาจากห้องพักเล็ก

            ราล์ฟจ๋าหมายถึงรามินนายของเขาหรือ ทอมสันคิดในใจก่อนจะทำหน้าไม่ถูก

            ก็รามินน่ะถึงจะดูใจดีเป็นกันเองกับลูกน้องแต่เวลาทำงานก็เอาจริงเอาจัง มีครั้งหนึ่งที่ลูกน้องแอบไปเสพโคเคนก็ถูกจับขังและให้หักดิบให้เลิกโคเคนอย่างน่ากลัว เวลาลงโทษนั้นมีมาตรการที่เด็ดขาดไม่มีคำว่าหย่อนยาน แต่เมื่อนอกเหนือเวลาทำงานรามินก็มักจะเป็นเจ้านายที่เข้าใจลูกน้อง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็รับฟังให้คำปรึกษาและช่วยเหลืออยู่เสมอๆ

            ดังนั้นรามินจึงเป็นที่เคารพรักของลูกน้องอย่างมาก แต่ว่าไอ้คำว่าราล์ฟจ๋าที่หลุดออกจากปากของนักไวโอลินสาวนี่มันยังไงๆ อยู่นะ

            ถ้าลูกน้องคนอื่นรู้เข้า งานนี้นายคงได้หน้าม้านกันบ้างล่ะ

            “ฉันไม่อยากไปทานกับข้าวกับเขานี่คะ” มินตราโอดครวญ ถ้าไปอยู่ใกล้ๆ กับคนบ้ากามแบบนั้นมีหวังเธอต้องแย่แน่ หน้าตาของสาวเจ้าตอนนี้เลยบูดเบี้ยวเพราะความไม่ชอบใจ แต่ถึงอย่างนั้นความสวยน่ารักก็ยังฉายชัดอยู่ดี

            ทอมสันเองก็ทำหน้าบูดเบี้ยวเช่นเดียวกับหญิงสาว หากแต่เป็นคนละสาเหตุ ถ้าเกิดนายมาได้ยินว่ามินตราปฏิเสธไม่อยากจะร่วมโต๊ะด้วย มีหวังสาวน้อยคนนี้คงถูกเล่นงานแน่ๆ

            “เอาเถอะครับ ผมว่าอย่าให้คุณราล์ฟรอนานจะดีกว่านะครับ”

            “เฮ้อ ทำไมเขาต้องมายุ่งกับฉันด้วยล่ะ ฉันไม่อยากจะเห็นหน้าเขานี่นา” เธอคร่ำครวญแต่ก็ยอมเดินออกมาแต่โดยดี

            คนสนิทของรามินยิ้มกับความน่ารักและไม่เสแสร้งของหล่อน ก่อนจะผายมือให้มินตราเดินไปมองตัวเองที่หน้ากระจกเสียก่อน เขาไม่อยากจะบอกไปตรงๆ เพราะกลัวว่าเธอจะอาย และฝ่ายมินตราเมื่อเห็นสภาพยุ่งเหยิงของตัวเองก็ทำหน้าจะร้องไห้ขึ้นมาดื้อๆ

            “ฝากไว้ก่อนเถอะ รามิน” หญิงสาวคำรามออกมาเบาๆ แล้วก็ยกมือขึ้นจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองไปด้วยอย่างแค้นใจ

            ทอมสันยืนยิ้มอยู่ข้างๆ นึกสงสารเจ้านายในใจ เพราะว่าบางทีนับจากนี้ไปนายของเขาอาจจะเจอคู่ปรับที่น่ากลัวแล้วก็เป็นได้

 

 

            เมื่อมินตราเดินออกมาพร้อมกับทอมสันพร้อมกับสอบถามเรื่องราวที่เธออยากรู้บนเรือลำนี้ สายตาของทั้งสองก็สะดุดกับร่างสูงของแบรนดอน ที่กำลังหิ้วเอาผู้ชายร่างใหญ่ที่มีแค่บอกเซอร์ตัวเดียวติดตัวออกมาจากห้องพัก ทอมสันหยุดเดินแล้วก็เอามือกุมท้องหัวเราะ เมื่อเห็นว่าแบรนดอนกำลังหัวเสียกับเก้งน้อยแต่ร่างใหญ่ที่เขาเป็นคนจัดหามาให้

            “ให้ตายเถอะ ไอ้ราล์ฟ!” เสียงคำรามของแบรนดอนเอ่ยอย่างโกรธจัด เขาเตะไอ้เก้งตัวหนานี่ออกจากห้องพักแทบไม่ทัน ตอนแรกนึกว่าจะเป็นกวางตัวน้อยที่บอกไว้ ที่ไหนได้กลับเป็นเก้งไปซะนี่

            เขาก็ไม่คิดหรอกว่ารามินจะส่งมินตรามาให้ เพราะดูจากสายตาแล้วรามินพอใจในตัวนักไวโอลินคนนั้นมาก แต่การที่มันส่งเกย์มาให้แบบนี้นี่มันแบรนดอนยืนเอามือเท้าเอวมองผู้ชายตัวใหญ่ที่ลนลานออกไปอย่างไม่พอใจ ไม่รู้ตัวสักนิดว่าด้านหลังของเขามีทอมสันคนสนิทของรามินและมินตรายืนมองเหตุการณ์อยู่เงียบๆ

            “ราล์ฟ ฉันรักนายมากเลย ช่างสรรหาคนมาให้ได้ถูกใจฉันมากๆ ครั้งหน้าฉันจะฝากรักไว้ให้นายเยอะๆ เลยคอยดูสิ!” แบรนดอนคำรามออกมาอย่างโกรธจัดแล้วก็หันหลังหมายจะกลับเข้าห้องไปอาบน้ำ ชำระล้างร่างกายที่ถูกไอ้คนตัวใหญ่นั่นลวนลามเอา

            แต่นึกไม่ถึงว่าจะหันมาเจอกับร่างบางของมินตรา ที่กำลังมองหน้าเขาอย่างตกตะลึง ดวงตากลมโตนั่นเบิกกว้างขึ้น และมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา

            “เอ่อ” แบรนดอนทำอะไรไม่ถูก งงงะนเมื่อเห็นว่าทอมสันคนหันหน้าเข้าหาผนัง พร้อมกับยกกำปั้นทุบผนังโครมๆ และหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น

            “เอ่อคุณชอบคุณรามินเหรอคะ” เสียงหวานของมินตราถามด้วยสีหน้าหน้าเหลอหลาอยากรู้ หลังจากชั่งใจอยู่นานว่าควรจะถามออกไปดีหรือไม่

            แต่เมื่อกี้เธอได้ยินชัดเจนเต็มสองหูเลยล่ะ เขาบอกว่ารักราล์ฟจ๋ามากไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายหน้าตาดีๆ ท่าทางมาดแมนเต็มตัวแบบแบรนดอนจะมีรสนิยมชอบไม้ป่าเดียวกัน

            “เอ๊ะ!? ไม่ใช่นะครับ ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด” แบรนดอนสะดุ้งเฮือก เข้าใจแล้วทอมสันกำลังขำเรื่องอะไรอยู่

            ดูเหมือนว่าสาวน้อยคนนี้จะเข้าใจผิดไปไกลสุดกู่เสียแล้ว

            “ฉันไม่บอกใครหรอกค่ะ เอ่อ ขอโทษนะคะที่เสียมารยาทยืนดูคุณ เอ่อ ฉันไปนะคะ” มินตรารู้ว่าตัวเองเสียมารยาทแค่ไหน ที่ดูเหตุการณ์ล่ำลาของแบรนดอนส่งคู่ขาจนลับตาแบบนี้ ไหนยังจะมาล่วงรู้ความในใจของเขาเสียอีก เพราะอย่างนั้เลยรีบหาทางหนีทันที

            “ไปนะคะ” เธอบอกพร้อมกับรับก้าวเท้าเดินออกไป

            พร้อมกับทอมสันที่กลั้นเสียงหัวเราะจนปวดท้องไปหมด เดินโซเซตามหลังของมินตราไป ทิ้งให้แบรนดอนถึงกับทำอะไรไม่ถูกอยู่ข้างหลัง

            “ไอ้ราล์ฟ ฉันจะฆ่าแก!

            ครั้งนี้ทอมสันถึงกับทรุดฮวบลงที่ทางเดินไปห้องอาหารแล้วก็หัวเราะร่าออกมา เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของแบรนดอนดังขึ้นมา เรื่องนี้ต้องเอาไปขยายสักหน่อยแล้ว น่าสงสารคนที่ถูกเข้าใจผิดอย่างแบรนดอนที่ถูกมินตรามองว่าเป็นพวกชายรักชายไปแล้ว อ้อ ต้องสงสารรามินด้วยเหมือนกัน

            ในสายตาของมินตราเนี่ย เจ้าพ่อกาสิโนคนไหนจะเป็นผู้เป็นคนในสายตาของเธอบ้างหนอ ทอมสันคิดในใจอย่างอารมณ์ดี

 

 

            “คุณทอมสันเพี้ยนไปแล้วค่ะ” มินตราบอกกับรามินเมื่อตอนที่เธอมานั่งร่วมโต๊ะกับเขา

            เพราะความเห็นใจที่รามินไม่รู้ตัวสักนิด ว่ามีผู้ชายรูปหล่อราวกับเทพบุตรอีกคนกำลังหมายปองเขาอยู่ เลยลืมเรื่องที่รามินปล้นจูบไปก่อนหน้านี้ไปหมด ทอมสันเองพอมองหน้าเธอสลับกับมองหน้ารามินก็เอาแต่หัวเราะ ก่อนจะพาตัวเองเลี่ยงหายไปไกล

            ฝ่ายรามินก็งุนงงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนที่มินตราจะมาที่ห้องอาหารหรือเปล่า เขารู้สึกว่าแววตาของเธอที่จ้องมานั้นดูสมเพชเวทนาชอบกล

            “เกิดเรื่องอะไรขึ้น” คิ้วเข้มของรามินขมวดติดกันแน่นมองหญิงสาวอย่างไม่เข้าใจ

            “พูดไปตอนนี้คุณอาจจะตกใจ ให้เรื่องมันค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปดีกว่าค่ะ” มินตราบอกและพยักหน้าให้ตัวเอง

            ใช่ เธอทำถูกแล้ว เรื่องแบบนี้เธอไม่สมควรจะเอามาพูด ต้องให้แบรนดอนมาพูดกับเขาตรงๆ เองจะดีกว่า ชักอยากจะรู้อยู่เหมือนกันว่ารามินมีรสนิยมของเพศเดียวกันบ้างไหม เพราะอย่างนั้นเธอจึงจ้องหน้าเขาเขม็ง เม้มปากแน่นสลับกับคลายครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะไม่แน่ใจว่าถ้าถามไปแล้วเขาจะโกรธหรือเปล่า

            ฝ่ายรามินเองเห็นริมฝีปากของหล่อนเป็นสีเลือดระเรื่อ เมื่อเจ้าตัวเม้มเล่นอยู่อย่างนั้นอีกอย่างที่มุมปากก็เห็นเป็นลักยิ้มจุดเล็กๆ ด้วย เขาก็ชักหายใจติดขัด อยากจะดึงหน้าหวานมาจูบแรงๆ เสียจริง ผู้หญิงคนนี้เหมือนค็อกเทลสีหวานที่ซ่อนความร้อนแรงไว้ข้างใน

            แค่จิบนิดๆ ก็ทำให้หลงใหลมัวเมาได้แล้ว

            “มองหน้าผมแบบนี้มีอะไรหรือเปล่าครับคุณมินตรา” เขาถาม อยากจะรู้บ้างเหมือนกันว่าเธอกำลังวางแผน หรือคิดอะไรอยู่ในใจกันแน่

            “ฉันขอถามคุณ สักเรื่องจะได้หรือเปล่าคะ” มินตรารวบรวมความกล้า และถามไปอย่างชั่งใจ

            “ก็ถามมาสิครับคุณผู้หญิง ผมจะว่าอะไรล่ะ” เขาบอกแล้วก็คลี่ผ้าออกมาวางที่ตักตัวเอง

            “คุณรังเกียจเพศที่สามบ้างหรือเปล่าคะ” เธอถามแล้วจ้องหน้าเขาตาแป๋ว

            รามินยิ้มที่มุมปากนึกในใจว่าดวงตาของเธอสวยไร้เดียงสาเหมือนกวางน้อย แต่ที่เธอถามนั่นมันอะไรกัน หมายถึงสาวประเภทสองที่อยู่ร่วมวงดนตรีเดียวกับเธอหรือ ก็ไม่รังเกียจนี่นา เขาคิดในใจแล้วก็ส่ายหน้าพลางยิ้มให้คนถามไปด้วย

            “ผมไม่ได้รังเกียจครับ”

            เป็นมินตราที่สะดุ้งเฮือกเสียเอง โอ้ แม่เจ้า! ผู้ชายคนนี้เป็นเสือไบ[1]หรือนี่ ตายล่ะ แล้วเธอจะทำยังไงดีเนี่ย

            หญิงสาวคิดในใจก่อนจะทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ เป็นจังหวะเดียวกับที่ทอมสันปรับอารมณ์ตัวเองได้เรียบร้อยแล้ว และกำลังจะเดินมาร่วมโต๊ะกับรามินและมินตราด้วย เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามินตรากำลังทำหน้าปั้นยาก จะยิ้มก็ไม่ใช่จะร้องไห้ก็ไม่เชิง

            ดังนั้นเขาเลยหันไปมองทางนายตัวเอง ก็เห็นว่ารามินก็กำลังมึนๆ กับสาวเจ้าอยู่เช่นเดียวกัน

            “คุณทอมสันคะ” เสียงหวานที่ฟังดูสั่นๆ ของมินตราเรียกชื่อของทอมสันเบาๆ ทำให้เจ้าของชื่อต้องรีบขานรับโดยไว

            “ครับ

            หากแต่มีชายอีกคนที่เริ่มจะหนวดกระดิกไม่อยากได้ยินชื่อชายอื่นคนไหนทั้งนั้นนอกจากชื่อของเขา หลุดออกมาจากปากจิ้มนั่นทั้งนั้น

            “คุณรามินบอกว่าเขาไม่ได้รังเกียจเพศที่สามค่ะ”

            สิ้นเสียงหวานทอมสันก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอีกครั้ง รามินขมวดคิ้วแน่น วันนี้ลูกน้องของเขามันไปเมากัญชามาหรือไงกัน

            และหลังจากที่ทานมื้อค่ำเรียบร้อยแล้ว มินตราก็วิ่งกลับห้องพักตัวเองโดยที่ไม่รอฟังคำสั่งจากรามิน ชายหนุ่มเองก็หันไปมองคนสนิทที่ชักจะทำตัวแปลกๆ ขึ้นไปทุกทีแล้ว

            “ทอมสัน ฉันอยากรู้ว่ามันมีเรื่องอะไรกันแน่ บอกมาให้หมด เดี๋ยวนี้!

 

 

            “ไปลากมินตรามาเดี๋ยวนี้!” ควันแทบจะออกหูเขา รามินคิดในใจอย่างเดือดจัด

         นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเรื่องมันเป็นแบบนี้ หลังจากที่ทนฟังเรื่องบ้าๆ ที่ทอมสันเล่าให้ฟังจบแล้วเขาก็ผุดลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ไม่ได้ เขาจะให้ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจผิดๆ แบบนี้ไม่ได้ ให้ตายยังไงวันนี้จะต้องคุยเรื่องนี้กับเธอให้รู้เรื่องให้ได้

            มินตราเข้าใจผิดว่าเขาชอบผู้ชายด้วยกัน แถมยังกับแบรนดอนศัตรูตัวฉกาจอีกเนี่ยนะ! เป็นตายยังไงเขาจะต้องทำให้เธอหายเข้าใจผิด และต้องตอนนี้ด้วย

            “วันนี้นายลากเขาหลายรอบแล้วนะครับ สงสารเธอเถอะ ผมว่าเรื่องวันนี้คงทำให้เธอนอนไม่หลับแน่ๆ” ทอมสันว่า และเสียงท้วงของคนสนิทนั่นยิ่งทำให้รามินโกรธจัด

            “ไปลากมินตรามาเดี๋ยวนี้ หรือแกจะไปลอยคอกลางทะเลสักวันนึง หือ ทอมสัน” รามินเปล่งเรียบเรียบแต่แฝงไอเย็นอำมหิตให้คนสนิทรู้ว่าตอนนี้กำลังฉุนอย่างหนัก

            “ได้ครับนาย” สุดท้ายเมื่อทำอะไรไม่ได้ ทอมสันเลยบอกให้คนไปเรียกมินตรามาพบเจ้านายในที่สุด

            และก็อย่างที่ทอมสันบอกเอาไว้ มินตรายังคงสับสนและกลัวรามินมากทำให้ต้องเสียเวลาอยู่ร่วมชั่วโมงกว่าเจ้าหล่อนจะมาหยุดยืนที่หน้าห้องพักใหญ่เจ้าพ่อหนุ่มได้

            “คุณทอมสันคะ คุณรามินเรียกมินมาทำไมดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้” เธอพูดกับทอมสันอย่างหวาดระแวง

            ตั้งแต่ที่ขึ้นเรือมาจนถึงตอนนี้หญิงสาวเรียนรู้ว่าคนสนิทของรามินใจดีกว่าใครๆ และคอยช่วยเหลือเธอในบางครั้งด้วย เพราะอย่างนั้นเลยลืมตัวเรียกแทนตัวเองว่ามิน ซึ่งเป็นชื่อเล่นโดยไม่รู้ตัว แต่ทอมสันนี่สิ กำลังเหงื่อตกเลย ถ้าเจ้านายมาได้ยินเข้าจะต้องแย่แน่ๆ แค่ดูก็รู้ว่านายกำลังหลงมินตราอย่างมาก

            และหวงมากด้วยเช่นกัน

            “เฮ้อ” มินตราถอนหายใจด้วยความกลัวและไม่สบายใจ ทอมสันเองก็ไม่ยอมตอบอะไรอีกด้วย

            ไม่นานร่างบางของมินตราก็มาหยุดตรงหน้าราชสีห์ที่ชื่อรามินจนได้ ชายหนุ่มนั่งพลิกเอกสารในมือแกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าสาวน้อยมาถึงแล้ว หญิงสาวเองก็กลัวจนทำอะไรไม่ถูกได้แต่มองโน่นมองนี่ไปมาไม่กล้าสบตาเขาเช่นกัน เธอนั่งลงที่โซฟาหนานุ่มตัวใหญ่ได้พักใหญ่แล้ว โดยที่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันแน่

            คลื่นลมในทะเลที่ทำให้เรือโคลงเคลงไปมาในบางครั้ง อุณหภูมิที่เย็นเฉียบในห้องพัก อีกทั้งอาการที่ร่างกายต้องการการพักผ่อนทำให้มินตราเผลอหลับไปในที่สุด รามินมองร่างบางที่คอพับคอเอียงคางเกือบจะแตะถึงอกสัปหงกอยู่ข้างหน้าไม่ไกลออกไป แล้วก็ถอนหายใจและวางปากกาในมือลง

            จากที่จะเรียกมาคุยกันเขาก็ทำงานตรงหน้าต่อจนลืมดูเวลา หันไปมองหญิงสาวอีกครั้งก็เห็นว่าเธอเลื้อยตัวนอนไปกับโซฟาไปเสียแล้ว รามินถอดแว่นตาออกและรวบเอกสารเก็บไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงาน ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาร่างบางที่หลับสนิทไปแล้ว

            เสื้อยืดคอกลมแถมยังกางเกงขาสั้นที่ติดกระดุมแน่นหนา ดวงตาคมกริบมองดูการแต่งกายของสาวน้อยตรงหน้าแล้วส่ายหน้าไปมา คิดว่าเขาจะลอกคราบเธอออกไม่ได้อย่างนั้นเหรอ คิดผิดซะแล้วหนูมิน รามินคิดในใจก่อนจะค่อยๆ ช้อนร่างเล็กขึ้นมาจากโซฟาอย่างถนอมและเดินตรงไปยังเตียงนอนทันที

            “อื้อ” หญิงสาวครางออกมาเบาๆ อย่างขัดใจที่ถูกรบกวน

            รามินขมวดคิ้วแน่น ทำไมมินตราไม่รู้สึกตัวอะไรเลย ถ้าตอนนี้เธออยู่กับอยู่กับชายอื่น คิดถึงตรงนี้ชายหนุ่มก็กัดกรามแน่นวางร่างบางลงที่เตียง ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ว่านึกโกรธขึ้นมาดื้อๆ แบบนี้ได้อย่างไร อีกอย่างเขาเป็นคนคิดเองด้วยแต่ก็โกรธไปถึงใครไม่รู้

            เมื่อคิดไม่ออก สุดท้ายเขาก็โยนว่าเป็นความผิดของหญิงสาวที่หลับไม่รู้เรื่องตรงหน้านี้นี่เอง

            “แล้วมันจะนอนสบายเหรอเนี่ย” รามินพึมพำเบาๆ เมื่อเห็นกางเกงขาสั้นของมินตรา มันกึ่งๆ กางเกงที่เอาไว้ใส่ไปเดินเที่ยวได้ และดูท่าทางจะใส่นอนไม่สบายเพราะมันแข็งๆ และยังติดกระดุมดูอึดอัดไปซะหมด

            เพราะความหวังดีแต่ประสงค์ร้ายรามินเลยปลดกระดุมกางเกงของสาวน้อยออกอย่างชำนาญ ลูบนั่นคลำนี่เดี๋ยวเดียวกางเกงขาสั้นที่มินตราสวมอยู่ก็หลุดออกมาอย่างง่ายดาย ลำคอของเขาเริ่มตีบตันเมื่อเห็นว่าร่างกายของหญิงสาวดูบอบบางและขาวเนียนไปซะทุกส่วน

            รามินควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ มือหนาเริ่มไล้ไปตามเรียวขากลมกลึงอย่างห้ามใจไม่ได้

 

 

            ฝ่ายหญิงสาวเมื่อรู้สึกว่ากำลังถูกรบกวนจากห้วงนิทราที่แสนสุข ก็ต้องกะพริบเปลือกตาขยุกขยิกเพราะรู้สึกจักจี้ที่ต้นขาของตัวเอง พอลืมตาขึ้นมาได้ในที่สุด ในม่านสายตาเห็นหน้าคมคายของรามินที่กำลังส่งยิ้มมาให้เป็นอันดับแรก

         ความคิดของมินตรายังมึนงงอยู่บ้าง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ตัวเองกำลังถูกแทะโลมอยู่ทั้งสายตาและมือหนาของเขา แค่เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาราวเทพบุตรริมฝีปากของก็ขยับพึมพำโดยไม่รู้ตัว

            “ราล์ฟ” เธอเรียกเขาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูยังง่วงงุน ปัดมือมือหนาที่ซุกซนกับต้นขาขาวผ่องของตนเองไปด้วย

            “จ๋า” ชายหนุ่มนึกสนุกเมื่อเห็นว่าหญิงสาวดูสะลึมสะลืออยู่อย่างนี้ แบบนี้ได้แกล้งสนุกแน่

            “ราล์ฟจ๋า มินง่วง

            และคำพูดต้องห้ามที่เป็นเหมือนกรรไกรตัดสายเบรกความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของรามิน ทำลืมความถูกต้องผิดชอบชั่วดีไปหมดทุกอย่าง ริมฝีปากหยักได้รูปของเขาก้มลงหาความหวานจากปากบางแดงระเรื่อทันที

            เขาครางในคออย่างพอใจเมื่อคนที่กำลังง่วงนอนและสะลึมสะลือตอบโต้เขากลับมา ลมหายใจที่ถอดถอนออกมากจากทางจมูกฟังแล้วน่าหลงใหล จูบจนพอใจก่อนจะเลื่อนลงมาซุกไซ้ซอกคอของสาวเจ้าเพราะอารมณ์ที่คุกรุ่นขึ้น มินตรากะพริบตาอย่างมึนงงแล้วต้องนิ่วหน้า เมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแปลบที่ต้นคอของตัวเอง

            อะไรน่ะ รู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังแทะเล็มเนื้ออ่อนๆ ที่ต้นคอรวมไปถึงเนินอกของเธออยู่ ส่วนเอวและหลังก็เหมือนมีอะไรที่อุ่นจนร้อนแตะลูบไล้ปลุกให้ค่อยๆ ร้อนตามขึ้นไปทุกที

            รามิน!

            หญิงสาวอุทานในใจเมื่อตั้งสติได้ เขาเงยหน้ามาจูบคางของเธออย่างหลงใหลและไล้เรื่อยมาถึงริมฝีปากอย่าย่ามใจ มินตราเริ่มดิ้นหนีแต่สู้แรงไม่ได้ ร่างเนียนนุ่มไปทุกสัดส่วนกระตุ้นให้ร่างกายของรามินตื่นตัวอย่างรวดเร็ว แม่มด ผู้หญิงคนนี้คือแม่มด มาเฟียหนุ่มคิดในใจอย่างหงุดหงิดที่รู้สึกว่าควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เป็นครั้งแรก

            “คุณราล์ฟ” หญิงสาวดันหน้าของชายหนุ่มออกไปได้ก็เรียกชื่อเขาเสียงสั่นๆ

            รามินยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจที่มินตราตื่นเต็มตาเสียที จะได้สนุกกับเธอหน่อย ร่างบางขาวเนียนนุ่มมือ อีกทั้งยังหอมกรุ่นไปทั้งเนื้อทั้งตัว อยากจะทำให้เธอพอใจเขาอย่างที่เขากำลังพอใจเธออยู่ในตอนนี้

            “หืม ตื่นแล้วเหรอ” เขาถาม ก้มหน้าซุกไซ้ที่ต้นคอขาวเนียนอีกครั้งด้วยความลุ่มหลง

            ขนอ่อนทั้งร่างกายของมินตราลุกเกรียว เมื่อถูกเพศบุรุษเข้ามาชิดใกล้ขนาดนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต ทำอะไรไม่ถูกและไม่รู้ว่าจะต้านทานเขายังไงด้วย

            “คุณจะทำอะไร” เสียงหวานพูดขึ้น และมันแหบพร่าอย่างน่ากลัว

            “คิดว่าผมทำอะไรล่ะ” ชายหนุ่มถามอย่างนึกสนุก เห็นร่างน้อยสั่นไปหมดก็ยิ่งพอใจ

            “คุณราล์ฟคะ อย่าทำมินเลยนะ” เธอห้ามเสียงหวาน พอจะรู้ว่าถ้าตัวเองพูดจาหวานๆ น่ารักๆ รามินมักจะปล่อยเธอไปง่ายๆ แต่ทำไมคราวนี้เหมือนเขาจะกอดแน่นขึ้นกว่าเดิมล่ะ!

         “ไม่ปล่อยมีอะไรไหม หาข้ออ้างมาสิ ดีๆ ด้วยนะ เผื่อว่าผมจะปล่อยคุณไป” เขาพูดแถมยังก้มหน้าซุกไซ้แก้มเนียนของเธออย่างอุกอาจด้วย

            มินตราแทบจะร้องกรี๊ดออกมา ในหัวเริ่มคิดหาทางหนีทีไล่ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ไม่รอช้าคำพูดจากริมฝีปากบางๆ ที่รามินเพิ่งค้นพบว่ามันหวานแค่ไหนก็พูดทำลายบรรยากาศที่แสนหวานอย่างสิ้นเชิง

            “คุณราล์ฟ รอบเดือนมินมาอยู่นะคะ!

            “อะไรนะ!” คราวนี้เป็นฝ่ายรามินสะดุ้งโหยงราวกับโดนน้ำร้อนลวก ผละออกมาด้วยความตกใจ

            แล้วจะทำยังไงต่อไปดี ก็ในเมื่อตอนนี้ร่างกายของเขามันร้อนราวกับจะแตกเป็นเสี่ยงๆ อยู่แล้วเนี่ย

            “ราล์ฟจ๋า มินมีรอบเดือนนะ

            God, Damn!!

 



[1] รักร่วมสองเพศ หรือ ไบเซ็กชวล (Bisexual) เป็นรสนิยมทางเพศ ที่ชอบคนทั้ง 2 เพศ ทั้งชายและหญิง คนที่มีรสนิยมแบบไบเซ็กชวลอาจมีประสบการณ์ทางเพศ ภาวะอารมณ์ ความรัก กับทั้งเพศตัวเองและเพศตรงข้าม




นิยายเรื่องนี้หมดสัญญากับทางสำนักพิมพ์สมาร์ทบุ๊คแล้วค่ะ

มู่เลยเอามาทำ E-Book เองค่ะ มู่ขอฝากเอาไว้ด้วยนะคะ

ซื้อ E-Book ได้โดยการกดที่รูปปกใหม่ด้านบนได้เลย

หรือจะตรงนี้ก็ได้ค่ะ

หรือ >>Click!!<<

 

 


 

 

Talk 1…

Jason Yang covers Far East Movement's  - Rocketeer 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

2,416 ความคิดเห็น

  1. #2409 mdd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 16:06
    เกิดไรกันนี่...
    #2409
    0
  2. #2408 mdd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 16:06
    เกิดไรกันนี่...
    #2408
    0
  3. #2402 Zhe'sPeya' (@khunpeya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2555 / 00:05
    โอ๊ยยยยย ดราม่าเกินไปแล้วววว
    หนูมินจะเป็นไรมากไหมนะ?
    เห็นใจคุณราล์ฟจัง
    #2402
    0
  4. #1110 ☀Relax☀ (@momo_chic) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2554 / 16:01
    หนูมินขาจะเป็นไรมากไหม!?
    #1110
    0
  5. #1109 papy12 (@papy12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 18:56
    เอาแล้วไง...
    #1109
    0
  6. #1108 pear (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 21:14
    ไม่นะ ๆ หนูมินน
    #1108
    0
  7. #1107 PUKGARD (@pukgard-bongz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 01:30
    หนูมินจะเป็นไรมั้ย?? T___T
    #1107
    0
  8. #1106 kik-dek-d (@kik-dek-d) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 08:53
     หนูมินจะเป็นอะไรหรือป่าวนะ
    #1106
    0
  9. #1105 Sabato (@belivein_love) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 13:14
     หนูมินนนน~
    #1105
    0
  10. #1104 basketsss (@basketsss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 22:16
    มินจะเป็นอะไรมั้ยอ่ะ
    #1104
    0
  11. #1103 AV®iL&S!ⓓ★ (@oarachi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:56
     -0-
    ก็จริงค่ะ
    ถ้าไม่ดราม่าก็ไม่ใช่เจ้

    THK'
    #1103
    0
  12. #1102 Doll_lucky (@luckypuzz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 22:16
    คลั่งอ่ะ พี่มู่

    มินๆจะเป็นอะไรรึเปล่า แงๆ รามินช่วยเขาด้วยย
    #1102
    0
  13. #1101 prawpraw (@preawviiandearth) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 20:13

    แง  TT'

    ไม่ทราบแว้ หนูมินพกดวง(ซวย)มาด้วยหรือเปล่า
    ถึงได้จะตายหลายรอบต่อ 48 ชม.ขนาดแน้ 

    #1101
    0
  14. #1100 กิกิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 20:50
    หนูมิน

    ไม่นะ 55 รักคุณราล์ฟแล้วสิ
    #1100
    0
  15. #1099 Aqualeaf (@Aqualeaf) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 14:19
    หนูมินจะเป็นไรมั้ยอ่อ?? สู้ๆน้าไรเตอร์
    #1099
    0
  16. #1098 n_n-ning (@ning-night) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 14:00
    สยองอ่ะ

    หนูมินจะเป็นไรไหมเนี่ย
    #1098
    0
  17. #1097 La Campanella (@mewon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 13:02
    ม่ายยยย


    เกิดอะไรขึ้นกับหนูมิน


    อย่าให้นู่มินเป็นอะไรไปเลยน้า


    ตอนนี้คุณราล์ฟน่ารักมากเลยค่ะให้ตาย

    ดูแลหนูมินดีมากๆ
    #1097
    0
  18. #1096 rainbow ♥ rozen (@rainbow-rozen) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 00:52
    แง ๆ ๆ

    ไม่เอาเป็นเจ้าหญิงนิทรา

    เลือดคั่งในสมอง

    บลา ๆ ๆ ๆ

    ไม่เอานะ


    #1096
    0
  19. #1095 LoveOwodog (@tina0905) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 18:13
    หนูมินจะต้องไม่เป็นอะไร
    #1095
    0
  20. #1094 pingpong_girl (@phaynarak) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 15:41
    น้ำตาไหลพรากๆToT
    #1094
    0
  21. #1093 qblarth (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 15:22
    หนูมินนนนนน



    ฮื่อ ~



    ตอนแรกคิดว่าเรื่องนี้จะไม่มีดราม่าแล้วนะเนี่ย
    #1093
    0
  22. #1092 BamBoo (@oh-am109) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 12:35
    หนูมินอย่าเป้นอะไรน้า แงๆๆT___T
    #1092
    0
  23. #1091 สายลมแสงแดด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 10:36
    เรื่องนี้น่ารักมากอ่านแล้วมีความสุขค่ะ เพลงก็คลอไปอะไรจะลงตัวขนาดนี้
    #1091
    0
  24. #1090 LunA-ticZ G!rL (@em408) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2554 / 00:11
     ขอให้หนูมินแซนซน ตื่นจากการหลับและออกไปซนอยู่นอกรถ 

    ไม่โดนรถชนแค่นี้ก็พอ T^T

    #1090
    0
  25. #1089 may-prik-03 (@may-prik-03) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 21:07
     ค้างค่ะใจหายเลยค่ะพี่มู่
    หนูมินจะเป็นไรไหมคะ
    #1089
    0