ตอนที่ 1 : Satan's Embrace ♛ 00 Prologue & Please Read Talks!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    19 ส.ค. 57

http://33.media.tumblr.com/e2ab193c9482b800fc9408687c084982/tumblr_n9ocb7PzBr1qbetfwo4_1280.png

อ้อมกอดซาตานร้าย

(ฟิลิปเป้ โฮเวเดส & กนิษฐา)

 

โอ้พ่อพลายสายสวาทของน้องเอ๋ย ไม่เคยเลยจะห่างเหเสน่หา

มานอนหอด้วยน้องสองเวลา                 พ่อเคยพาพิมพูดพิไรวอน

นั่นนี่ซี้ซิกสัพยอก                                  ยั่วหยอกมิให้ใคร่ไปไกลหมอน

แขนซ้ายเคยให้เมียหนุนนอน                เห็นเมียร้อนพ่อก็พัดกระพือลม

พูดพลอดกอดจูบมิใคร่นอน         ช้อนคางเมียเชยแล้วเสยผม

พอรุ่งรางสางสายไม่วายชม                    แสนภิรมย์รักน้องไม่นอนไกล

ไม่พลิกกายบ่ายหน้าออกไปจาก             จะออกปากว่าเหนื่อยนิดหามีไม่

แนบนางข้างเดียวด้วยเจือใจ                  พ่อไปใครจะกอดให้พิมนอน

จากวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผน

 

Satan’s Embrace 00

Prologue

 

ลักเซมเบิร์ก ราชรัฐลักเซมเบิร์ก[1]

          ร่างสูงใหญ่ของบุรุษคนหนึ่งขยับตัวบนเตียงที่นุ่มสบายแผ่วเบา กลัวว่าคนที่ซุกตัวนอนขดกายเหมือนลูกสัตว์ตัวเล็กๆ บนเตียงด้วยจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วย บนห้องชุดที่กินอาณาเขตชั้นสามสิบห้าชั้นบนสุดของตึก แกรนด์โฮเวเดสเขาคือชายที่กุมอำนาจซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ผู้ร่ำรวยมหาศาล เหมือนซาตานที่ไม่ว่าอยากได้อะไรก็ต้องได้มาไว้ในครอบครอง เช่นเดียวกับแม่สาวร่างบางตัวน้อยที่งัวเงียตื่นและปัดป่ายมือมาหาในเวลานี้

            “ฟิลิป” เสียงหวานงัวเงียพูดขึ้นเมื่อรู้ว่าคนข้างตัวผละออกห่างจนรู้สึกหนาวเหน็บ

            “อือ เดี๋ยวมา

            เจ้าของชื่อฟิลิป หรือ ฟิลิปเป้ โฮเวเดส ตอบกลับ เขาปลดท่อนแขนขาวเนียนออกจากเอวด้วยความเสียดายอยู่บ้าง ก่อนจะดึงผ้าห่มออกจากเตียง

            “ฉันหนาว” เจ้าของเสียงหวานใสพูดขึ้น ดวงตากลมโตนั้นปิดสนิท เห็นแผงขนตางอนยาวเป็นแผงทาบไปกับแก้มใส พาให้คนมองแทบอดใจไม่ได้ที่จะยื่นมือเข้าไปลูบไล้ แต่ตอนนี้เขามีอย่างอื่นต้องจัดการจะมาหยุดอยู่แค่นี้ไม่ได้

            “เอาอีกผืนไปแทนก็แล้วกัน” พูดจบฟิลิปเป้ก็ดึงผ้าห่มอีกผืนที่อยู่ปลายเตียงขึ้นมาคลุมร่างเล็กให้แทน แต่ก็ยังเรียกเสียงครวญครางของคนตัวเล็กไม่หยุดปาก

            “มันเย็นอ่ะ” เพราะผ้าห่มผืนนี้ตากไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศนานแล้วเลยเย็นจัด ผิวผ้าที่นุ่มละเอียดเพราะถูกตัดเย็บถักทออย่างประณีตเย็นเยียบไม่ต่างจากน้ำแข็ง เรียกไรขนอ่อนทั่วร่างกายจากร่างบางลุกชันจนเจ้าตัวต้องยกมือลูบไล้ไล่ความเย็นนั้นออกจากตัว นัยน์ตาสีมรกตที่ดูลึกล้ำว่างเปล่าไม่สามารถหยั่งถึงมองเธอด้วยสายตาอ่อนหวานวูบหนึ่งก่อนขยับตัวไม่ฟังเสียงร้องวอนขอไออุ่นจากสาวเจ้าอีก

            “หนาวจะแย่อยู่แล้ว คนใจร้าย” เธอพึมพำตามหลังแล้วก็พยายามข่มตาหลับหวังว่าผ้าห่มจะอุ่นขึ้นด้วยไออุ่นของตัวเอง ไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มจะลุกออกจากเตียงและเอาผ้าห่มอีกผืนติดมือออกไปด้วยทำไม คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกสุดท้ายก็หลับตาลงทั้งอย่างนั้น

            ร่างสูงเดินออกมาข้างนอก เจอกับกลุ่มเพื่อนที่ตามมาดูฉากจบอันสวยงามของ เพลย์บอยตัวเอ้ในกลุ่ม ที่กว่าจะรักษามาตรฐานของตัวเองได้ก็กินเวลาเป็นเดือนกว่าจะได้กลืนแม่สาวไทยหน้าหวานคนนั้นได้

            “อะไรล่ะนั่นหลุยส์ถาม เขาเป็นเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม หัวเราะเมื่อเห็นว่าใบหน้าของฟิลิปเป้ดูไม่สบอารมณ์เลยแม้แต่น้อย

            “หลักฐานไง

            “ว่าเบนถามกลับ อยากจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปสีหน้าของเพื่อนตอนนี้เอาไว้ แต่ก็กลัวว่าจะถูกสวนกำปั้นกลับมาซะก่อน เพราะเจ้าพ่อฟิลิปเป้ดูไม่สบอารมณ์อย่างมาก

            “เลือดไง ได้มาแล้ว ของแก๊บบี้ไงล่ะ!” ฟิลิปเป้กระแทกเสียงเข้าใส่อย่างหัวเสีย เรียกเสียงผิวปากและเสียงหัวเราะได้โดยรอบ

            “วู้ว แจ็กพ็อตแตก เวอร์จิ้นซะงั้นทิมหัวเราะ แล้วก็เปิดกระเป๋าสตางค์เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ที่เปิดออกหยิบเอาสมุดเช็คขึ้นมาเขียนตัวเลขหวัดๆ ส่งให้ฟิลิปเป้ โฮเวเดส ตามที่ได้ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรก

            “แสดงว่าหล่อนไม่ไหวเลยสิ ถึงได้หน้าหมางขนาดนี้” หลุยส์หัวเราะ บอกได้เลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่เห็นหน้าเพื่อนรักหงุดหงิดถึงขีดสุด เดาได้ไม่ยากว่าเป็นเพราะเหตุผลอะไร

            “อ่ะ

            “ไม่อยากได้แล้ว ไม่เอาอะไรทั้งนั้น” ฟิลิปเป้บอกเสียงเนือยๆ แบบที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไม

            “แกไม่เอาก็ให้แก๊บบี้เหอะ หล่อนไม่มีเงินนี่นา” ว่าแล้วทิมก็พยักพเยิดหน้าให้ฟิลิปเป้หันไปมองข้างหลัง

            บุรุษหนุ่มผู้พรั่งพร้อมทุกอย่างรู้สึกเหมือนว่าร่างกายหดเล็กลง ลืมวิธีหายใจไปโดยปริยายก่อนจะหมุนตัวไปมองด้านหลัง

            ภาพที่เห็นคือร่างเล็กของ กนิษฐา ภาณุมาศ หรือแก๊บบี้ที่เหล่าหนุ่มๆ พูดถึงเดินออกมาอย่างเชื่องช้า ใบหน้าหวานซีดเผือดเมื่อได้ยินทุกอย่างที่พวกเขาพูดกันก่อนหน้านี้

            เธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะเดินออกมาหรอก แต่ทางร้านอาหารไทยที่ทำหน้าที่เป็นสาวเสิร์ฟอยู่โทรมาตามตัวให้ไปช่วงงานที่ร้านตั้งแต่เช้าโทรมาเรียก เลยจำต้องลุกออกจากเตียงนอนหนานุ่มแสนสบาย ตั้งใจจะมาบอกกับฟิลิปเป้ที่เป็น คนรักว่าต้องกลับแล้ว เนื่องจากว่าตอนนี้ก็สายมากแล้ว

          ได้เจอกับเขาเมื่อเดินก่อน หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ตามเทียวไล้เทียวขื่อตามจีบสุดตัว ตอนแรกก็ไม่เชื่อว่าคนอย่างเขาจะมารักชอบจริงจัง แต่ก็ต้องแพ้ใจเมื่อเห็นความดีและมั่นคงของเขา จนเมื่อคืนถูกรวบรัดกลายเป็นสมบัติโดยชอบธรรมของฟิลิปเป้ โฮเวเดส

          จะว่าไม่เต็มใจไหมก็เปล่า เพราะรักมากหลงมากเลยไม่ได้นึกโกรธ ตอนท้ายก็ยังหยัดกายให้เขาชื่นชมด้วยตัวเองอีกด้วย แต่ไม่คิดว่าเรื่องจะกลายเป็นเพียงการเดิมพันเศษเงินของมหาเศรษฐีไปซะได้

          “งั้นเอามานี่” ทิมบอกกับเพื่อนแล้วก็รวบรวมเช็คเงินสดจากทุกคนและเดินไปเอายัดลงในมือของกนิษฐาด้วยตัวเอง

            “ค่าตัวของเธอ จะว่ายังไงดีล่ะ พวกเราตั้งใจให้เธอกับฟิลิปเป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้าอยู่แล้วน่ะ ก็ตอนแรกเธอบอกไม่ขาย อ่ะ เงินนี่มากโขทีเดียวล่ะ มากกว่าเธอทำงานทั้งปีเลยด้วยซ้ำ รับเอาไว้ก็แล้วกัน

            หน้าหวานของกนิษฐาร้อนฉ่ากับคำพูดของทิม เธอหวังให้ฟิลิปเป้พูดบอกบางอย่างว่ามันไม่ใช่ความจริง ว่าเรื่องนี้เป็นแค่เรื่องล้อเล่นแต่เขาก็เฉยซะจนใจเสีย

            ไม่นานทุกคนก็ทยอยเดินออกจากห้องไปเหลือเพียงเธอและซาตานผู้โหดร้ายกันตามลำพังสองคนเท่านั้น

          มือเล็กชื้นเหงื่อในพริบตา กนิษฐาหายใจหอบถี่ หมุนตัวไปเผชิญหน้ากับเขาอย่างงุนงงและสับสนหวาดกลัว

            “อะไรเหรอฟิลิป บอกทีสิ ว่าคุณแค่ล้อเล่น

            ถ้าเขาพูด กนิษฐาจะยอมโง่เชื่อเขาสักครั้ง แต่เมื่อช้อนสายตามองก็ต้องน้ำตาร่วงกลิ้งไหลผ่านข้างแก้มไป เห็นแค่เพียงความเย็นชาหมางเมินเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

            “คุณพนันกับเพื่อนเหรอ ที่บอกว่ารักฉัน ชอบฉัน ก็แค่เรื่องสนุกของพวกคนรวยเหรอ” เสียงของเธอสั่นพร่า น้ำตาไหลรินไม่หยุดจนดวงตาบวมแดงก่ำ เธอหัวเราะพลางเดินถอยหลังไปก้าวหนึ่งเมื่อเขายอมสบสายตาด้วย

            ดวงตาของเขาไม่ต่างจากทะเลสาบที่เวิ้งว้างว่างเปล่าไร้จุดสิ้นสุดว่ามันอยู่ตรงไหน เจ็บเหมือนไม่เคยเจ็บ เธอยิ้มทั้งที่หัวใจแหลกสลายไม่มีชิ้นดี

            “เราจบกัน ให้เงินไปแล้ว และอย่ามากวนใจฉันอีก เข้าใจใช่ไหม?” คำพูดที่ได้ยินไม่ใช่สิ่งที่กนิษฐาอยากจะได้ฟัง เธอกะพริบตาถี่และทำน้ำตาไหล หัวใจราวกับถูกควักออกจากอกทั้งที่ยังหายใจอยู่

            “เงินนี่เหรอ” เธอแบมือออกและยื่นไปต่อหน้าคนใจร้าย ไม่รู้ว่าหัวใจของฟิลิปเป้ทำด้วยอะไร หรือไม่เขาก็อาจไม่มีหัวใจเลยก็เป็นได้ ถึงได้ทำร้ายกันแสนสาหัสอย่างนี้

            “งั้นเป็นค่าซักผ้าห่มที่มันเปื้อนเลือดนั่นก็แล้วกันนะ” เมื่อไม่สามารถเก็บก้อนสะอื้นเอาไว้ได้ กนิษฐาก็สะอึกลมหายใจขาดหายเป็นห้วงๆ ใบหน้าแดงก่ำราวกับว่าเลือดทุกหยดในร่างกายไหลรวมกันที่ใบหน้าเป็นจุดเดียว ร่างเล็กที่สะบักสะบอมด้วยรสรักที่เขาไม่ได้ปรานีเลยเมื่อหลายชั่วโมงก่อนหน้าเริ่มซวนเซ แต่ก็ยังประคองตัวเองเอาไว้ได้ก่อนจะล้มลงและน่าสมเพชไปมากกว่านี้

            “ลาก่อนค่ะรักษาตัวด้วยนะฟิลิป” พูดจบกนิษฐาก็ปล่อยเศษกระดาษที่มีมูลค่าราคาแพงลิบลิ่วให้ร่วงลงกับพื้น ก่อนที่จะยกหลังมือเช็ดน้ำตาผ่านไปเงียบๆ

            นัยน์ตาสีมรกตมองตามไปด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด เกือบเดือนที่ผ่านมาเขามีเธอข้างกายตลอดเวลา เมื่อเห็นเธอจากไปเลยรู้สึกบอกไม่ถูก

            และรู้ดีว่าครั้งนี้เธอจะไม่กลับมาแล้ว

          ฟิลิปเป้ขยับตัวเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ กนิษฐาก็หยุดเดิน เขาทำท่าจะเดินเข้าไปหาแต่ก็ยั้งฝีเท้าไว้ไม่ยกขึ้นเมื่อหญิงสาวยกโทรศัพท์ขึ้นมารับและพูดพึมพำบางอย่าง ต่อมาเธอก็ก้มหน้าลงใช้สันมือเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วก็เดินจากไปไม่หันกลับมามองแม้แค่เพียงหางตา

 

          ฟิลิปเป้กลับไปยังห้องนอนอีกครั้ง เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงที่ยังมีกลิ่นอายของกนิษฐาลอยจางๆ ซบหน้าลงกับหมอนยิ่งได้กลิ่นของเธอชัดเจนมากกว่าเดิม หลับตาลงด้วยความอ่อนล้า ถ้าเป็นปกติเธอคงปีนขึ้นมาบนตัว กลิ้งหน้าหวานๆ ลงกับอกของตนเองและยิ้มอ่อนหวานจนเห็นรอยยิ้มข้างแก้มชัดเจน

          ฟิลิป ขอกอดหน่อยสิ หนาวจังเลย…’ ปกติเธอจะพูดแบบนั้น ฟิลิปเป้นึกอยู่ในใจ

            พอแกล้งไม่ให้กอด หญิงสาวก็จะพยายามทำตัวให้น่ารักที่สุดเพื่อจะได้เข้ามาในอ้อมแขน ทั้งหอมแก้ม จูบหนักๆ ที่ริมฝีปาก แล้วก็กอดอ้อนเอาใจจนยอมใจอ่อน แอบยิ้มทุกครั้งเมื่อเธอโอบไว้ในอ้อมแขนเล็กๆ นั่น

          จำได้วันแรกที่ได้เจอกัน

          เธอเป็นสาวเสิร์ฟในร้านอาหารไทยและเป็นสาวไทยตัวน้อยที่น่ารักอ่อนหวาน แต่ก็เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถเอาตัวรอดได้คนเดียวที่นี่แน่

            มันจริงอย่างที่เพื่อนคนอื่นๆ ว่าเอาไว้หลุยส์เคยขอซื้อตัวเธอแต่ถูกบอกปัดอย่างไม่ไยดี เพื่อนๆ ทุกคนเลยตั้งพนันกันว่าใครจะสามารถพิชิตใจแม่สาวหน้าหวานแต่เย่อหยิ่งคนนั้นได้ ทุกคนก็เหมือนกับเขาที่นิสัยเสียอยากได้อะไรต้องได้ สรุปยังไงก็ไม่รู้ เขากลายเป็นคนที่ต้องรับหน้าที่จีบเธอ เพื่อแสดงให้รู้ว่ามองผู้หญิงไม่ผิดและพวกเขาจะไม่เสียเชิงชายที่ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยรูปหล่อ ผู้หญิงทั้งเมืองพร้อมจะขึ้นเตียงได้เพียงแค่ชายตามอง

          แต่สำหรับกนิษฐา เธอไม่เหมือนคนอื่นที่เคยเจอ กว่าจะเปิดใจของเธอได้ก็ใช้เวลาเนิ่นนาน ต้องไปเฝ้าเธอที่ร้านอาหารทุกวันจนกระทั่งใจอ่อนและยอมคบด้วย

            แต่ทุกอย่าง

          “มันก็แค่เกม” ฟิลิปเป้กระซิบบอกตัวเอง และบอกย้ำเตือนในใจเสมอว่าไม่มีใครที่จะมาสั่นคลอนหัวใจได้

            “ไม่มีวัน

            เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาแค่ยังไม่ชินกับการที่ไม่มีคนตัวเล็กมาออดอ้อนอยู่ใกล้ๆ เท่านั้น

            พอลืมตาขึ้น ภาพของหญิงสาวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ภาพที่เธอยิ้มหัวเราะหยอกล้อเวลาที่ง่วงๆ ลอยขึ้นมา จากนั้นเธอจะมาใกล้ จูบแก้ม จูบคาง เอาหน้ามาซบลงกับต้นคอและกอดไว้แน่น

            มันเป็นที่ที่แสนสงบสุขในความรู้สึกของฟิลิปเป้ แต่หลังจากนี้เขาก็แค่หาที่ใหม่เท่านั้น

            เมื่อที่เก่ามันไม่น่าสนใจและไม่มีอะไรให้ต้องจดจำอีก

            แล้วเหตุใดเล่า ไม่ว่าจะลืมตาหรือหลับตาภาพของเธอก็ตามวนเวียนหลอกหลอนจนข่มตาหลับต่อไม่ลง พยายามบังคับให้หลับอยู่นานนับชั่วโมง สุดท้ายก็เดินเข้าห้องน้ำไปเงียบๆ จัดการเปลี่ยนชุดก่อนจะเดินออกจากห้องชุดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดบึ้งตึงชนิดที่ว่า โจนาส คนสนิทก็ไม่กล้าสู้หน้า

            “วันนี้ไม่มีประชุมหรืองานที่ไหนนะครับเจ้านายจะไปไหนครับ” โจนาสถามอย่างแปลกใจ

            “ไปร้านที่แก๊บบี้ทำงานไง” ฟิลิปเป้ตอบสั้นๆ แต่ได้ใจความ

            คนสนิทค้อมศีรษะรับ รู้อยู่แล้วว่าเจ้านายต้องตามไปแน่นอน ถึงปากจะบอกว่าไม่ต้องการเป็นแค่เกม แต่คนที่อยู่ใกล้ชิดแทบยี่สิบสี่ชั่วโมงทำไมจะไม่รู้ว่าฟิลิปเป้ผูกพันและมองแต่ผู้หญิงคนนั้นมาตลอด

          แก๊บบี้ชื่อนี้เป็นชื่อที่ฟิลิปเป้ตั้งให้กนิษฐาด้วยตัวเอง เพราะชื่อจริงๆ ของเธอนั้นออกเสียงยาก ครั้นจะเรียกชื่อเล่นที่มีว่ากุ๊กไก่ นั้นก็ยิ่งออกเสียงลำบาก ดังนั้นเลยกลายเป็นแก๊บบี้ไปโดยปริยาย

            ผู้ชายที่ไม่มีความละเอียดอ่อนเลยแม้แต่น้อยนิดอย่างฟิลิปเป้ โฮเวเดส ถึงกับตั้งชื่อให้ด้วยความเสน่หาแล้วจะว่าผู้หญิงคนนั้นไม่มีความหมายได้อย่างไรกัน

          ไม่นานทั้งสองก็เดินทางมาถึงร้านอาหารไทย มาริสาไทยฟู้ดที่ทำงานซึ่งกนิษฐาทำงานที่นี่มาหลายเดือนแล้ว ร่างสูงใหญ่ของฟิลิปเป้เดินฝ่าเข้าไป ไม่สนใจว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเปิดร้านหรือมีคนงานกำลังวุ่นวายราวกับกำลังจะจัดงานใหญ่เลยสักนิด

            เขาเดินตรงไปหา มาริสา ที่เป็นเจ้าของร้านพร้อมกับบอกจุดประสงค์อย่างชัดเจนตรงไปตรงมา

            “แก๊บบี้อยู่ไหน!

            เขารู้ว่าวันนี้เป็นวันที่กนิษฐาทำงานและทำตั้งแต่ช่วงสายๆ เลยด้วย มั่นใจว่าเธอต้องอยู่ตรงไหนสักที่ภายในร้านอาหารแห่งนี้แน่

            “แก๊บบี้ อ้อ ไล่มันออกไปแล้วล่ะ แม่นี่เอาแต่ติดแฟน ขาดบ้าง ลาบ้าง มาสายบ้างเลยไล่มันออกไปแล้ว” สาวใหญ่พูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ และทำให้ฟิลิปเป้หน้าเสียไปทันที

          “ทำไม ถามหาทำไมล่ะ ก็สมควรแล้วไม่ใช่ ยังมีหน้ามาร้องห่มร้องไห้ว่าไม่มีงานแล้วอีก หน้าด้านจริงๆ ทีตอนมีงานทำล่ะขี้เกียจตัวเป็นขน ทีแบบนี้มาร้องไห้ขอความเห็นใจ เฮอะ หนุ่มสาวสมัยนี้เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น” มาริสาแล้วก็ไม่ได้มองหน้าฟิลิปเป้อีก

            ซาตานหนุ่มไม่พอใจ หน้าเสียกับความจริงที่ว่ากนิษฐาลำบากกว่าที่คิด สาวเจ้าก็ไม่พูดอะไรเลยไม่รู้ว่าเธอมีปัญหาเรื่องเงิน อันที่จริงเขาเป็นคนหน่วงเหนี่ยวไม่ยอมให้หญิงสาวไปทำงานบ่อยครั้งเพราะอยากอยู่กับเธอให้นานหน่อย เพิ่งรู้ว่ามันกระทบถึงงานที่เธอทำขนาดนี้

          ฟิลิปเป้ไม่พูดอะไรต่ออีก เขาเดินออกมาเงียบๆ ตามหลังด้วยโจนาสที่เงียบไม่แพ้กัน ขึ้นรถอย่างกระแทกกระทั้นหัวเสียก่อนจะบอกกับคนขับรถที่รอคำสั่งอยู่แล้ว

            “ไปห้องพักของแก๊บบี้!

            ชายหนุ่มไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองน่าขายหน้าครั้งไหนเท่าครั้งนี้มาก่อน ตอนที่เธอจากไปไม่ยื้อรั้งไม่ล่ำลาเลยแม้แต่คำเดียว แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าต้องตามหาให้หัวหมุนเพราะทนไม่ไหว ฟิลิปเป้ไม่กล้าบอกตัวเองว่าทนเรื่องอะไรไม่ไหว แต่ตอนนี้ขอแค่ได้เจอหน้าเธอก่อนแล้วค่อยมาคิดเรื่องอื่นทีหลัง

            แต่แล้วเขาก็ต้องทำหน้าไม่ถูกซ้ำสอง เมื่อคนดูแลหอพักบอกว่าเธอย้ายออกไปแล้ว และไม่รู้ว่าไปที่ไหนกันแน่



[1] ลักเซมเบิร์ก (Luxembourg) หรือชื่อทางการคือ ราชรัฐลักเซมเบิร์ก เป็นนครรัฐที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปยุโรป มีพรมแดนด้านตะวันออกติดกับประเทศเยอรมนี ด้านใต้ติดกับฝรั่งเศส และด้านตะวันตกติดกับเบลเยียม ภาษาที่ใช้ส่วนมากคือ ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส และภาษาลักเซมเบิร์ก

- จัดเป็นหนึ่งในประเทศที่ร่ำรวย เศรษฐกิจมั่นคงแข็งแกร่ง แม้จะได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจโลกบ้าง แต่ลักเซมเบิร์กก็ไม่มีปัญหาทางด้านการเงิน สังคม หรือภาระหนี้สินที่หนักหนาสาหัสเหมือนอีกหลายประเทศในยุโรป ทั้งยังมีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 

http://38.media.tumblr.com/28ecb6aa372a6a0e1920cfeb8a34f79e/tumblr_n9ocb7PzBr1qbetfwo5_1280.jpg

 


กดแอดแฟนที่รูปเคลื่อนไหวได้นะคะ

จะได้มีแจ้งเตือนง่ายๆ ค่ะ  image

 

Talk...

Song :: You and Me - Ryan Star

Down Load this song >>Click!!<<

เรื่องนี้อัพไม่จบเหมือนเดิมนะคะ ต้องขอโทษด้วยค่ะ

นิยายจะวางแผงเดือนตุลาในงานหนังสือที่จะถึงนี้ค่ะ

ยังไงมู่ฝากเอาไว้ด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ

 

ดูเหมือนว่ามี ฟิลิป คนเดียวนะ ที่ดูเป็นคนมากกว่าคนอื่นๆ

เอ๊ะ อาแม็กซ์ด้วยสิ อาแม็กซ์ก็มีเหตุผลใจดีอยู่ #เหรออออออ

ลันโดเหรอ ปล่อยมันโดนเมียฟ้องหย่าไปเหอะ

แล้วคนอื่นที่เหลือล่ะ…. หึๆ อันนี้ต้องมาตามกันนะคะ

ชื่อชุดบอกว่า สุดที่รักแต่ความจริงเป็นเซต เมียที่ไม่ต้องการมากกว่า

ยังมี มาร์คัส กับ ฟาเบียน อีกสองคนค่ะ ที่บอกว่าแซบมาก

ร้ายน่าตบน่าดีเหมือนสามคนแรกแน่นอน ก็ขอฝากติดตามล่วงหน้าเลยนะเออ

แล้วเจอกันนะคะ จูบ


เฟซบุ๊คสำนักพิมพ์สมาร์ทบุ๊ค >>Click!!<<

แฟนเพจของมู่ mu_mu_jung >>Click!!<<

ทวิตเตอร์ของมู่ (ไม่ได้เล่น แต่แจ้งอัพนิยาย) >>Click!!<<

God blessed you

’m blessed you

I http://www0.dek-d.com/06pic/dot/heart.gif Readers

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

3,497 ความคิดเห็น

  1. #3497 แอ๋วซ่าส์ (@60142525) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 09:12

    อ่านแล้วอ่านอีก55555 ชอบจนต้องกลับมาอ่านซ้ำ


    #3497
    0
  2. #3490 Yesung_Elf (@tequilaye) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 22:14
    เพิ่งมาอ่านนนนน สนุกมากเลยยยย จะเม้นให้พี่มู่ทุกตอนเลยนะคะ ><
    #3490
    0
  3. #3222 (" ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 23:44
    หายไปเล้ยยย
    #3222
    0
  4. #2782 uojmay (@uojmay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 00:47
    ดี  สมแกล้งเยอะๆๆเลย 
    #2782
    0
  5. #1549 สุดหล่อคับผม (@jomjainaraj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 21:35
    สมๆๆๆๆ
    #1549
    0
  6. วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 21:10
    สมน้ำหน้าฟิลิป  แก็บบี้หนีไปไกลๆ อย่าให้หาเจอเลยนะ
    #919
    0
  7. #846 chamamaruki (@chamamaru) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 17:05
    เริ่มต้นมา ก็เศร้าจนจุกอกเลย
    #846
    0
  8. #421 N'uk (@nuk911) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 11:40
    เริ่มเรื่องก็เศร้าแล้วหงะ
    #421
    0
  9. #381 2-CHAIR (@tellyou) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 10:21
    สมน้ำหน้า เห้อ
     นี่ละหนอผลของกรรม#อิน ==a
    #381
    0
  10. #165 BoraNisa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 02:10
    แค่เริ่มมา ก็สงสารแก๊บบี้แล้ว ฮือออออออ อิป๋าใจร้าย T^T
    #165
    0
  11. #122 GGINTONIC. (@fonzfonzjung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 22:12
    ติดตามต่อน้าาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #122
    0
  12. #120 ปองรัก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 14:59
    มู่อ่ะตอนนี้แค่มีอยู่ในลิสที่จะไปขนที่งานสัปดาห์หนังสือนี่ก็ยี่สิบเล่มแล้วนะ เห้ออ เอานิยาย(สนุกๆ)มาล่ออีกแล้ว ติดมากนะขอบอก

    น่าสงสารแก๊บบี้นะอยู่ต่างบ้านเมืองกลับเมืองไทยก็ไม่ได้งานก็ไม่มีห้องก็ไม่มีอยู่ หู้ยยยมันรันทดมากเกินไปหรือเปล่าคะมู่นี่ถ้าท้องข้ึนมาอีก ไม่อยากจะพูดเลย
    #120
    0
  13. #119 LucKYCanDYFiVE (@luckyfive) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 13:49
    รออ่านอยู่น่ะค่ะะะะ พี่มู่
    #119
    0
  14. #63 jeepcherokee (@jeepcherokee28) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 23:48
    รอค้าาา
    #63
    0
  15. วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 07:43
    มาส่งกำลังใจให้นะคะ
    #62
    0
  16. #61 Kannika (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 02:00
    มาต่อไวๆนะค่ะแค่เริ่มเรื่องก็มันแล้วสงสารนางเอกไม่รู้จะเป็นไงมั่ง
    #61
    0
  17. #59 LLL (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 18:22
    รันทดตั้งแต่เริ่มเรื่อง

    คงต้องกินมาม่ากันอีกนานป่าวคะคุณมู่

    T^T
    #59
    0
  18. #58 korfhay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 15:10
    ร้ายกว่าลันโดน่ะสงสารแก๊บบี้สุดๆๆ
    #58
    0
  19. #57 nok_ka (@psnoknaka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 12:08
    นู๋มู๋...แบบว่า พี่นี้โลภอ่ะ อยากได้มานอนอ่านแล้ว คิ คิ


    ตุลาฯ นี้ ครบเซตด้วยใช่ไหม??? จะหยอดกระปุกรอ
    #57
    0
  20. #56 moo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 11:38
    เราก็ไม่อยากให้นางเอกท้องเหมือนกัน อยากให้พระเอกรักตัวนางเอกเองบ้าง ไม่ต้องใช้ลูกเป็นข้ออ้าง คือหมั่นไส้ลัลโด เลยพาลฟิลิปซะเลย
    #56
    0
  21. #55 akemi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 08:37
    ขุดสุดที่รักมันสุดที่รักตรงไหนนางเอกโดนตลอด
    #55
    0
  22. #54 Eight (@eight8) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 08:13
    รออ่านค่ะ
    #54
    0
  23. วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 07:37
    มาส่งกำลังใจให้นะคะ
    #53
    0
  24. #52 CND (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 00:57
    สมควรโดน หนีไปให้ไกลเลยกุ๊กไก่ เอาให้ฟิลิปกะอัก!!
    #52
    0
  25. วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 23:21
    แค่เปิดแซบแหละ...
    #51
    0