คัดลอกลิงก์เเล้ว
(After) Lie V - MoonSun | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
วันนี้(25/06/2017)
มามามูมีไลฟ์วีแอป (Lie V)
เป็นการไลฟ์แบบนอน
ซึ่งก็นั้นแหละค่ะ
โมเม้นต์โบร้มๆกันเลยทีเดียว /แคปเหนื่อยมาก
..วีไลฟ์จบ เราไม่จบค่ะ!!!!

เรื่องที่ท่านจะอ่านต่อไปนี้ เป็นจินตนาการ+ความขี้ชิปของเราเองค่ะ

ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
twitter: @mrxmeek


FULL at Below :]

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 27 มิ.ย. 60 / 23:51

บันทึกเป็น Favorite





Full




     ร่างโปร่งก้าวขายาวๆของเขาออกมาจากห้องน้ำ มือข้างนึงพลางยีผมสีน้ำเงินเข้มของตนด้วยผ้าขนหนู เขาสวมเสื้อยืดสีเทาธรรมดาที่ดูตัวใหญ่กว่าเขามาก กับกางเกงวอร์มสบายๆพร้อมที่จะเข้านอน


     เฮ้อ


     มุนบยอลถอนหายใจเพราะความเหนื่อยล้ามาตลอดทั้งวัน ตอนนี้ก็จะตีหนึ่งครึ่งแล้ว เดี๋ยวก็ต้องตื่นเช้าไปร้านทำผมเพื่อโปรโมทอีก

     "เช็ดเบาๆสิ หัวจะหลุดอยู่แล้วนั่น"

     หญิงสาวที่นั่งประทินโฉมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเห็นเงาสะท้อนของอีกคนจึงลุกมาช่วย

     เธอคว้าเอาผ้าขนหนูมาเช็ดผมสีน้ำเงินต่ออย่างเบามือ มุนบยอลยืนรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ

     อ่า.. เนี่ยแหละกำลังใจในทุกๆวันของบยอลอี

     "เสร็จแล้ว ไปนอนกัน"










     นิ้วเล็กกดล็อคหน้าจอโทรศัพท์ เงยหน้าไปมองอีกคนที่กำลังใช้มือลูบผมสีชมพูของยงซอนอย่างแผ่วเบา บยอลอีนอนตะแคงใช้ตั้งแขนของเธอเท้าไปกับหมอน สายตาทอดมองเธออยู่ เธอจึงมองด้วยสายตาออดอ้อนกลับไป



     "มองแบบนี้ตั้งแต่ในไลฟ์จะเอาอะไรคะ หืม?" เขาถาม


     "ฮื่อ" ยงซอนไม่ตอบ แต่เอื้อมมือไปลูบที่ต้นคอขาวที่มีรอยแดงเป็นจ้ำๆอย่างเห็นได้ชัด "ไปโดนอะไรมานะ"


     "ยุงกัดไง.. ยุงแถวนี้แหละ ตัวใหญ่มาก" 


     "วันหลังระวังหน่อยนะบยอลอา" พลางหัวเราะคิกคัก



     รอยพวกนี้ก็เกิดจากโซลาร์เนี่ยแหละ เพราะละครไอดอลอะไรนั่นน่ะ เขาโดนตัวน้องๆหน่อยไม่ได้เลย กับน้องซึลกิไม่เท่าไหร่ เข้าใจว่าสนิทกัน ตอนที่ละลายพฤติกรรมนั่นอะไรมุนบยอลอี ดมมือน้องเขาซะ อีกนิดจะกินเข้าไปละมั้งนั่น กับน้องยูอาก็เอ็นดูละเกิ้น น้องเขาน่ารักกว่ายงโตนี่รึไง มันน่านัก!!!


     ความจริงยงซอนก็รู้นะว่ามันเป็นงาน แต่ก็อยากทำ มีปังหาอ่อ?


     "แล้วจะตอบได้ยังว่าจะเอาอะไร" บยอลอีทวนคำถามที่อีกคนเมินไว้

     เขาเลื่อนมองจากดวงตาคู่สวยนั่นมายังริมฝีปากอิ่มที่เผยอออกจากกัน ก่อนที่จะเลื่อนสายตามองกลับไปที่เดิมอีกครั้ง แฟนสาวกระพริบตาปริบๆพลางถอนหายใจ

     คนเรามันจะซื่อบื้อได้เสมอต้นเสมอปลายเลยรึไง..


     คิมยงซอนคว้าคอคนที่อยู่สูงกว่ามาจุมพิตเร็วๆก่อนที่จะผละออก พลางมุ่ยหน้าให้กับความซื่อบื้อของอีกคน


     คนที่เด็กกว่าเลิกคิ้วขึ้น เพราะนานๆทียงซอนจะเป็นคนเริ่มก่อน เขาอมยิ้มด้วยความเอ็นดู


     "รู้หน่า.. แค่อยากแกล้งเฉยๆ"


     พูดจบ มุนบยอลอีก้มลงไปให้ริมฝีปากของตนสัมผัสกับของอีกคนอย่างแผ่วเบา ค่อยๆละเลียดชิมความหวานจากเธอ


     ความรู้สึกตอนนี้มันช่างอ่อนนุ่มราวกับสายไหม หวานทุกครั้งที่กดเน้นสัมผัสลงไป


     ระหว่างนั้นมุนบยอลค่อยๆขยับขาไปพาดกับขาของอีกคนที่กำลังเคลิ้มและล่องลอยอยู่ในความอ่อนนุ่มอยู่ กว่าคิมยงซอนจะรู้ตัว หญิงสาวผมสีน้ำเงินก็ขึ้นคร่อมเธอไปเสียแล้ว


     ถึงแม้ส่วนสูงจะห่างกันเพียงเซนต์เดียว(1.8) ยงซอนกลับรู้สึกตัวเล็กจิ๋วเมื่ออยู่ใต้ร่างแฟนสาวของเธอ แขนเรียวขยับขึ้นไปคล้องคอของคนที่อยู่ข้างบนไว้หลวมๆ ก่อนที่เขาจะก้มลงมาฉกชิมความหวานอีกครั้ง


     รอบนี้ปลายลิ้นร้อนพยายามแทรกลงไปเพราะอารมณ์ที่เริ่มมีมากขึ้น ในจังหวะที่เธออ้าปากเพื่อหาลมหายใจ เขาจึงได้โอกาสแทรกไปทันที


     ลิ้นร้อนๆทั้งสองเกี่ยวกระหวัดอย่างไม่มีใครยอมใคร แขนของยงซอนที่เคยคล้องไว้ ตอนนี้กลับขยุ้มกลุ่มผมของคนด้านบนตามอารมณ์ที่เพิ่มสูง ฝ่ามือของบยอลอีเริ่มสำรวจร่างกายของยงซอนอย่างซุกซน ในขณะที่มอบสัมผัสอันแสนวาบหวามนั้นด้วย


     ".. บยอลอา พรุ่งนี้มีงานนะ" ยงซอนใช้จังหวะที่กำลังกอบโกยอากาศเข้าสู่ปอดเพราะจูบมาราธอนเมื่อสักครู่นี้


     มุนบยอลอีไม่สนใจ กำลังจะก้มหน้ามาจูบต่อ แต่มือเล็กๆของเธอมากั้นริมฝีปากนั้นไว้ "หยุดเลยนะ"


     เขายังคงเงียบ และตวัดลิ้นไปตรงฝ่ามือที่กำลังปิดปากของเขาอยู่


     "อ๊ะ"


     คิมยงซอนเผลอส่งเสียงออกมาเพราะความตกใจ เพียงเท่านั้น สติสัมปชัญญะของบยอลอีก็ขาดสะบั้น เขาดึงมือเล็กๆนั่นออกและมอบจูบอันแสนร้อนแรงให้ในทันที

     "รอบเดียวนะ- อ๊า"

     ..ไม่ทันแล้ว ยงซอนรู้ดีว่าอะไรในตอนนี้ก็ไม่สามารถหยุดมุนบยอลอีได้แล้ว

     เสียงหอบหายใจดังไปทั่วทั้งห้องจนไม่สามารถแยกออกได้ว่าเป็นของใคร กิจกรรมที่มอบความหวานและความร้อนแรงดำเนินไปเรื่อยๆจนถึงฝั่งฝัน











     รอบเดียวก็คือรอบเดียวจริงๆ

     น่ารักมาก มุนบยอลอี..


     แต่เดี๋ยวนะ การที่เอามือมาลูบๆหลังจบกิจกรรมรักนี่คืออะไร


     ตอนนี้บยอลอีกำลังกอดยงซอนจากข้างหลัง ทั้งคู่เปลือยเปล่าอยู่ในผ้านวมสีขาว แขนของเขาพาดไว้ที่เอวบาง ฝ่ามือพลางลูบกล้ามหน้าท้องเป็นลอนที่เรียกกันว่าเลขสิบเอ็ดนั่นแหละ


     "ฉันล่ะไม่เข้าใจคนที่บอกว่าพี่อ้วน" บยอลอีพูดงุ้งงิ้งในลำคอพลางลูบๆกล้ามหน้าท้องเลขสิบเอ็ดที่ซ่อนอยู่ไปด้วย


     ถึงคิมยงซอนของเขาหรือโซลาร์มามามูจะมีแก้มเยอะ น่ารักน่าบีบขนาดไหน แต่ในความจริงแล้วหุ่นดีกว่าไอดอลบางคนอีก เธอซ่อนรูปทั้งขา กล้ามหน้าท้อง และ.... นั่นแหละ (สิ่งที่คุณก็รู้อยู่ว่าอะไร)


     ฝ่ายผู้ถูกสัมผัสก็แต่เกร็งและแขม่วตามที่โดนสัมผัสบวกกับความเย็นจากแหวนที่นิ้วก้อยของเธอที่โดนขโมยเอาไปใส่ พอได้ยินจากคนน้องดังนั้นจึงอดยิ้มออกมาไม่ได้


     "ปล่อยไปเถอะบยอลอา"


     "แต่พี่ก็ยังแต่งตัวแบบนั้นไปสยบพวกเนติเซ็นปากเสียอะนะ"


     "ก็นิดๆหน่อยๆเอง"


     "นิดหน่อยอะไรกันล่ะ ฉันหวงพี่แทบบ้า" มุนบยอลเริ่มหัวร้อน ปกติพี่เขาแต่งตัวแบบเสื้อครึ่งตัว กางเกงเลคกิ้ง ที่จะเคยแต่งแบบนั้นก็ต้องมีเสื้อคลุมดีๆป้ะล่ะ แต่ครั้งนั้นมันเป็นเสื้อคลุมถักเป็นตาข่าย มันไม่ได้ช่วยปิดอะไรเลย! ฮึ่ย..


     "โอ๋บยอลอา.. ยังไงก็มีแต่เธอที่เห็นทั้งหมดนะ" พลางกุมมืออีกคนอย่างปลอบโยน


     พลันอารมณ์หึงหวงของคนน้องก็หมดไปอย่างไม่น่าเชื่อ เขาถอนใจหายออกมาก่อนที่จะพลิกตัวนอนหงาย "นอนกันเถอะพี่ เหนื่อยมาทั้งวันละ"


     "ฝันดีนะบยอล"


     ร่างเล็กเอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียง ความมืดโรยตัวลงมา มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของเขา ยงซอนพลิกตัวนอนตะแคงไปหาอีกคน ก่อนที่จะขยับเข้าไปใกล้ๆ ละกอดอีกคนไว้


     "นอนไม่หลับหรอ"


     "ฉัน.. นอนไม่หลับถ้าไม่ได้กอดเธอ"


     "แล้วจะเอาหน้าอกมาเบียดแขนฉันทำไม"


     " ..... ชอบก็อย่าบ่นหน่า"


     บยอลอีหัวเราะเล็กน้อย เขาสอดแขนไปรองใต้คอ นำแขนอีกข้างหนึ่งไปวางไว้ที่เอวคอด ก่อนที่จะกระชับให้เข้ามาใกล้ชิดยิ่งขึ้น ทำให้ในตอนนี้ลมหายใจของยงซอนรดรินอยู่ที่ต้นคอขาวที่มีรอยแดงจ้ำๆอยู่ แน่นอนว่าคนที่ทำเพิ่มคือเธอเอง


     "อย่าหายใจรดสิ"


     "ก็นอนไม่หลับอะ"


     "เกี่ยวหรอ?"


     "จะให้ขยับยังไงล่ะ ล็อคขนาดนี้"


     "...."


     "บยอลอา ทำไมใจเธอเต้นแรงแบบนี้ล่ะ"


     "ของพี่ก็พอกันนั่นแหละ"


     "จริงดิ ไม่เห็นจะได้ยินเลย"


     "น่าจะเต้นไปพร้อมกันแน่ๆ"


     ".. โอ้ย นอนได้แล้วบยอล"


     "หน้าแดงเลยหรอ ขนาดปิดไฟยังเห็นเลยอะ"


     "นี่! เงียบไปเลยนะ"


     "ฮึ.. ฝันดีนะยงซอนอา"










#yesiam1stwin #나로말할것같으면1stwin <3

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ khunmeek จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 06:05
    ฮือออ ชอบสำนวนจังค่ะ อ่านแล้วเขินมากเลย//////
    #7
    1
    • 1 กรกฎาคม 2560 / 22:54
      ดีใจที่ชอบนะคะะ ขอบคุณค่ะ<3
      #7-1
  2. วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 12:22
    งื้ออออ เขิน >"< 
    ทำไมน่ารักขนาดนี้ 
    #6
    1
    • 28 มิถุนายน 2560 / 19:41
      ตอนแต่งก็เขินเองเหมือนค่ะ555555 ดีใจที่ชอบนะคะ
      #6-1
  3. #5 aunxo. (@auchaku) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 10:36
    โง้ยยยยยยย น่ารักมากเลยง่าาาา
    #5
    1
    • #5-1 mrxmk (@mrxmk) (จากตอนที่ 1)
      28 มิถุนายน 2560 / 19:41
      ขอบคุณที่ชอบนะคะะ
      #5-1
  4. #4 Beau
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 20:56
    โอ๊ยๆๆๆๆๆ อ่านแล้วนึกถึงโมเม้น ที่ยงหันกลับมาพูดอะไรสักคำอ่ะ แล้วบยอลก็จะเอามือไปแตะๆ แต่นึกขึ้นได้ว่ามีกล้องเลยชักกลับอ่ะ หน้ากล้องทำไรไม่ได้ไง กลับมาเลยโดนเลย อิอิ
    #4
    1
    • 27 มิถุนายน 2560 / 23:46
      อ้างอิงมาจากสถานการณ์จริงด้วยค่ะ บยอลคนกากหน้ากล้องไม่กล้า กลับมาโดนเลย5555555 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
      #4-1
  5. วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 20:24
    เขินนนน><
    #3
    1
    • 27 มิถุนายน 2560 / 23:44
      ดีใจชอบนะคะะ /-\
      #3-1
  6. วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 21:08
    รอค่ะ\0/
    #2
    1
    • 27 มิถุนายน 2560 / 19:47
      อัพแล้วค่ะ!
      #2-1
  7. #1 นิ้วมือพิเบ
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 01:14
    รออ่านอยู่นะ //
    #1
    1
    • 27 มิถุนายน 2560 / 19:47
      อัพแล้วนะคะะ
      #1-1