[FIC B.A.P] Heartless ใจร้าย

ตอนที่ 7 : 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 ม.ค. 56

CRY .q








ใส  แดฮยอนที่มีสีหน้าไม่ค่อยดีเช่นกันหันมาหาจงออบก่อนจะตั้งสติแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ดูเหมือนจะไม่ทันแล้ว จงออบสะอึกสะอื้นก่อนที่ฝ่ามือทั้งสองข้างจะกำที่ชายเสื้อของแดฮยอนไว้แน่น

“ไป..ฮึก..อึก...ไปหากันนะ..ฮือ..ฮึก..ไป” แดฮยอนชั่งใจเล็กน้อยเพราะนึกถึงครั้งก่อนที่ยงกุกออกไปข้างนอกกับจงออบแล้วได้แผลกลับมา แต่เมื่อหยดน้ำตาหยดแหมะลงที่ขากางเกงจนชุ่มก็ทำให้เค้าใจอ่อน

 

...........................ห่วงมากขนาดนั้นเลยเหรอ..............................

 

“จงออบอ่า เลิกร้องไห้ได้แล้วนะจะถึงโรงพยาบาลแล้วเดินยงกุกมาเห็นเข้าจะไม่ชอบใจเอานะ หืมม” แดฮยอนละจากการขับรถเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้จงออบที่ยังน้ำตาไหลมาตลอดทาง ก่อนออกมาแม่นมบอกว่าอาการพ้นขีดอันตรายแล้วแต่ยังไม่ได้สติ ทางโรงพยาบาลบอกว่ารถเสียหลักพลิกคว่ำแต่โชคดีที่ยงกุกคาดเบลท์และไม่ได้ขับมาในความเร็วสูงจึงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ที่หนักสุดก็คงจะเป็นแขนข้างขวาที่ต้องเข้าเฝือกซึ่งแดฮยอนเองก็เป็นหมอพอได้ยินแบบนั้นก็รู้ว่ายงกุกไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่จงออบคงไม่เข้าใจพอได้ยนิว่าโรงพยาบาลก็สติหลุด

“เอาล่ะ ไหนดูสิ โถ่ว ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้วเด็กน้อย” นิ้วเรียวเขี่ยที่ปลายจมูกแดงๆของจงออบเบาๆ ก่อนจะจับมือจงออบไปที่ห้องพักของยงกุกตามที่พยาบาลสาวบอก ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปจงออบก็วิ่งไปเกาะข้างเตียงยงกุกทันที ฝ่ามือซีดขาวแตะลงที่เฝือกตรงแขนข้างขวาเบาๆ

“เจ็บมากมั้ย” เสียงสั่นเครือเอ่ยถามยงกุกที่ยังไม่ได้สติ แดฮยอนได้แต่มองจงออบด้วยความสงสารก่อนจะเดินไปลูบหัวแล้วก้มกระซิบเบาๆที่ข้างหู

“ยงกุกแค่หลับพักผ่อนน่ะ ตอนนี้เค้าโอเคแล้วไม่มีอะไรแล้ว ไม่ต้องห่วงนะจงออบ” จงออบเงยหน้าขึ้นมองแดฮยอนเป้นเชิงว่าจริงๆใช่มั้ยก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟารับแขกแต่สายตาก็ยังคงจ้องมองไปที่ยงกุกไม่วางตา แดฮยอนได้แต่ส่ายหัวเบาๆด้วยความเอ็นดูจงออบ เด็กคนนี้ช่างบริสุทธิ์และไร้เดียงสา น่าถนุถนอม  เวลาล่วงเลยไปจนค่ำ แดฮยอนที่นั่งเฝ้ายงกุกกับจงออบโทรไปลางานเพื่อจะได้อยู่เป็นเพื่อนกับจงออบเพื่อรอให้ยงกุกฟื้นขึ้นมา

“จงออบ นายจำอะไรได้บ้างรึเปล่า” จงออบละสายตาจากยงกุกก่อนจะหันมามองแดฮยอน

“จำ...จำอะไร”จงออบถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ

“เหตุการณ์ทุกอย่างก่อนหน้าที่นายจะเจอยงกุกไง” แดฮยอนยังคงถามต่อนี่คือโอกาสหนึ่งที่เค้าจะได้ช่วยยงกุกบ้าง

“ผม...พี่..โดนจับไป”จงออบเริ่มรู้สึกอึดอัด ความรู้สึกตอนที่ถูกคนพวกนั้นเค้นถามเริ่มกลับมาอีกครั้ง ไม่ชอบเลย ความรู้แบบนี้ เหมือนถูกมัดยึดติดกับเก้าอี้ ฝ่ามือกำแน่นจนเล็บที่ไม่ได้ตัดเริ่มจิกเข้าไปในฝ่ามือ

“แล้วยังไงต่อ” แดฮยอนเริ่มสังเกตุพฤติกรรมของจงออบเมื่อเห้นว่าอีกคนเริ่มมีปฏิกริยาแปลกๆ

“มะ..ไม่เอานะ...อย่าทำผม..กลัวแล้ว..ไม่” อยู่ดีๆจงออบก็ถูกกอดจากด้านหลังโดยอ้อมแขนที่ยังมีเฝือกอยู่ที่แขนข้างขวา

“มึงทำอะไรเด็กนี่” น้ำเสียงที่ยังคงอ่อนเพลียเอ่ยขึ้นพร้อมกับเสียงหายใจหอบเพราะต้องใช้แรงมากกว่าจะเดินลุกออกจากเตียงมาได้

“มึงตื่นตั้งแต่เมื่อไรยงกุก” แดฮยอนถามด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่ายงกุกจะมาเงียบๆแบบนี้

“กูได้ยินเสียงเอะอะจะนอนยังไงไหววะ” ว่าพลางค่อยๆคลายกอดจากจงออบ

...........................ลืมตัวสินะ..........................

“กูลองถามจงออบว่าก่อนหน้าที่จะเจอมึงจำอะไรได้บ้างรึเปล่าน่ะ มีหวังแล้วว่ะยงกุก จงออบจำได้เหลือก็แต่...”

“เหลือแต่อะไร”

“จงออบจะกล้ามากพอที่จะกลับไปนึกถึงอดีตที่เจ็บปวดนั่นรึเปล่า”

 ยงกุกเลิกคิ้วกับคำพูดของเพื่อนก่อนจะหันไปมองจงออบที่นั่งเบี่ยงตัวเอาหน้าซุกกับพนักพิงหลังของโซฟา แดอยอนลูบหัวจงออบก่อนจะพูดขึ้นเพื่อปลอบใจ

 

“จงออบอ่า ไม่เอานะ ไม่ถามแล้วก็ได้ โอเคมั้ย นายอยากบอกเมื่อไรก็ค่อยบอก โอเคนะ” จงออบค่อยขยับตัวมานั่งตรงตามเดิมก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นยงกุกที่ฟื้นขึ้นมาแล้ว

“เจ็บมั้ย”เสียงสั่นเครือที่เพิ่งผ่านการร้องไห้เอ่ยถาม ยงกุกก้มลงไปมองใบหน้าที่มีน้ำตาเปรอะเปื้อน

“ไม่เจ็บ เช็ดน้ำตาซะ ไม่ชอบคนสำออย”ยงกุกว่าก่อนจะเดินลงไปนอนที่เตียงตามเดิม จงออบรีบยกมือมาเช็ดแก้มเช็ดหน้าจนแดฮยอนที่มองอยู่ต้องเอื้มมือไปหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดให้

“พามันมาทำไม” ยงกุกถามขึ้น

“ตอนแรกกูก็ว่าจะไม่มาหรอกเพราะมึงไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่จงออบร้องไห้หนักมากกูก็ไม่รู้จะทำยังไง” ยงกุกชะงักไปเสี้ยววินาที

 

...................ร้องไห้......................

“พามันกลับไปเหอะ กูไม่เป็นไรแล้ว มึงก็รู้ใช่มั้ยว่าพามันออกมาเพ่นพ่านแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดี” ยงกุกพูดก่อนจะล้มตัวลงนอนอีกครั้ง เมื่อยงกุกพูดมาแบบนั้นเค้าคงต้องพาจงออบกลับจริงๆซะแล้ว แดฮยอนลุกขึ้นจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนจะยื่นมือให้จงออบจับ ตาใสจ้องมองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ

“กลับบ้านกันเถอะ ยงกุกสบายดีแล้ว” แดฮยอนยิ้มให้อีกคนแต่ดูเหมือนจงออบจะไม่ดีใจด้วย ใบหน้าซีดง้ำงออย่างเด็กเอาแต่ใจก่อนจะก้มหน้ามองเท้าตัวเองฝ่ามือทั้งสองข้างกำแน่นแนบไว้ข้างตัว เป็นสัญญาณว่ายังไงก็จะไม่มีวันส่งมือให้ แดฮยอนหันหน้าไปหายงกุกที่นอนมองเหตุการณ์ก่อนจะยกไหล่เป้นเชิงว่าไม่รู้จะทำยังไง ยงกุกยันตัวเองขึ้นจากเตียงก่อนจะมองจงออบที่ไม่พูดไม่จาหน้าหงิก

“อย่ามาทำตัวแบบนี้นะ กูบอกกีที่แล้วว่ามึงไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรทั้งนั้น กลับไปแดฮยอนซะ ไป!!” ยงกุกพูดเสียงดังจนจงออบสะดุ้งแต่ก้ยังคงนั่งนิ่งดังเดิม ห้องเงียบไปสักพักก่อนจะมีเสียงสะอื้นของจงออบมาแทนที่ ไหล่แคบสั่นเบาๆ ริมฝีปากเม้มแน่นตั้งใจจะเก็บเสียงร้องไห้

 

..............ก็ยงกุกไม่ชอบให้ร้องไห้...................

“มะ..มะ..ไม่ไป..จะอยู่นี่” จงออบพยายามพูดออกมาแข่งกับเสียงสะอื้น 

“กูบอกให้ไปไง!! มึงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องใช่มั้ย!!” ยงกุกเริ่มมีน้ำโห ตอนนี้เค้าทั้งเจ็บแขนและเพลียจากฤทธิ์ยาที่หมอฉีดให้ทางสายน้ำเกลือ แดฮยอนที่เป้นคนกลางยืนเกาหัวไม่รู้จะทำยังไงก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้างๆจงออบแล้วโอบไหล่เล็กเบาๆ

“กลับเถอะจงออบ” ถึงแม้จะพูดด้วยน้ำเสียงที่คนละขั้วกับยงกุกแต่จงออบก็ยังส่ายหัวแรงจนน้ำตากระเซ็นจากใบหน้า

“ไล่ผมทำไม....ไหนบอกจะไม่ทิ้งผมไง!!!!”จงออบเงยหน้าที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาตะโกนใส่ยงกุกที่นอนอยู่บนเตียง คำพูดปนน้อยใจเหมือนทวงสัญญาที่ยงกุกเคยให้ไว้คราวก่อน แดฮยอนตกใจกับท่าทีของจงออบเมื่อครู่

.............จงออบเริ่มพูดเป็นประโยคแล้ว...........

“เออ ยงกุกกูลืมไปว่ากูลางานที่แล็บไม่ได้อีกแล้ว ถ้าจงออบอยู่ที่นั่นคนดะ....”

“เออ ปล่อยมันไว้ที่นี่แหละ กูดูแลมันเอง”ไม่ทันที่แดฮยอนจะพูดจบประโยคยงกุกก็โพล่งออกมาพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ แดฮยอนพยักหน้าก่อนจะปลอบจงออบให้เงียบลงแล้วจัดแจงเก็บของก่อนจะลายงกุกแล้วเดินออกจากโรงพยาบาลไป

“มึงมานี่สิ” แดฮยอนออกไปได้สักพักยงกุกก็เรียกจงออบที่ยังสะอึกสะอื้นให้เดินมาหาที่เตียง

“อย่าร้องไห้ต่อหน้าคนอื่นอีก ไม่ว่าจะใครทั้งนั้น ห้ามร้องไห้ต่อหน้าคนอื่นให้กูเห็น.......ยกเว้นกู”

 

.....................................มาต่อให้จนครบแล้วนะค่ะ ขอบคุณทุกคอมเม้นท์เลยนะ :).......................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

314 ความคิดเห็น

  1. #283 sunline&moony (@arrumi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 11:24
    เฮียบังอย่าใจร้ายกับน้องมุนดิๆๆ 
    #283
    0
  2. #274 PBang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 13:06
    แบบ จงออบกล้าทำอะไรตามใจตัวเองแล้ว

    ชอบบบบบบบบบบบบ

    ไร ชอบทำให้ประโยค เป็นอะไรที่

    โครตฟินนนนนนนนนนนนนนน

    งืมๆๆๆ
    #274
    0
  3. #231 MicKii (@MP_mick) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 14:14
    เริ่มคุ้นเคยกับการดูแลหนูมุนแล้วสินะเฮียบัง ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆ 
    #231
    0
  4. #217 GaBlLh (@beltoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 19:16
    บังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #แทบวิ้นสติ
    รักบังเรื่องนี้มากกกกกกกก♥
    ชอบแนวนี้อ่ะ =w=!!!!!
    สงสารออบอ่ะ
    ออบเริ่มพูดเป็นประโยคแล้ว
    แด้ก็นะ
    ทำตัวไม่ถูกเลยอ่ะดิ 5555555555555
    สุดท้ายก็แค่ไม่กล้าอ่อนโยนให้ใครเห็น
    แค่นั้นเนอะบัง ^^!!
    #217
    0
  5. #207 หมาน้อยเบบี้แบค (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 14:58
    แหมๆๆๆๆ เฮียขรา ห่วงน้องมุนก็พูดกับน้องดีๆสิคะ จะดุทำไมนักหนาเนี่ย

    น้องเค้าก็ห่วงเฮียมากขนาดนั้น อย่าดุมากสิ
    #207
    0
  6. #201 ZzWarriorzZ (@2warrior2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 00:36
    นี่มันแด้ออบรึบังแด้หือ? 55555 สนุกมั่กฮะ
    #201
    0
  7. #188 Namo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 22:15
    เฮีย ห่วง ออบ หรอ >//////
    #188
    0
  8. #178 mymintmaple (@destinylove) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 04:55
    โอ้ยไรท์ ไม่ไหวนะแบบนี้ เหมืือนแด้ออบเลยอ่ะ 5555555
    เฮียหวงออบอ๋อ ?? อะแหนะ มีการห้ามร้องไห้ให้ใครเห็นนอกจากตัวเองด้วยย เขินนะเฮีย น่ารักนะเรา 55
    #178
    0
  9. #143 เมฆตกน้ำ*8018 (@thongmee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 01:12
    โหยยยยยย เฮียยยย หวงหรอออออ
    ให้จงออบร้องไห้ให้ตัวเองเห็นคนเดียว
    โถ่วว  แอบน่ารักน่ะ 555555555555
    แต่แด้ออบนี่จะแย่งซีนป่ะเนี่ยยย- -;

    เป็นกำลังใจให้ไรท์ต่อไปน่ะค่ะ สู้ๆฮึบๆ^^
    #143
    0
  10. #134 Arachipoogun (@arachipoogun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:29
    อ่านบางคอทเทต์ก็ออกแนวฮาดีแฮะ  ช่วยไม่ได้ นายดันไปรักยงกุก เหอๆๆๆ
    #134
    0
  11. #118 Ichar (@ahyolism) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 04:23
    มาอัพต่อไวๆนะไรเตอร์ 

    สนุกมากอ่ะ ..โอยๆๆ ฟินนนนนนนนนน 
    #118
    0
  12. #102 eungyu (@eungyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 14:04
    หือ...  ร้องไห้ต่อหน้าลีดบัง คนเดียว อ๊างงงง  > ^ <
    #102
    0
  13. #100 คนเฟี้ยวเงาะ (@pakkyloveexo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 00:51
    ออบนายนี่น้า น่าสงสารจริงๆดันไปหลงเฮียเข้าให้ เฮ้อ~~~~~
    #100
    0
  14. #93 ≡LolliGa (@U-gi-_-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 00:58
    วันหลังถ้าไม่อยากให้ออบร้องต่อหน้าคนอื่นก็อย่าตวาดสิ ___ ___ ;;
    แล้วที่ออบร้องกับแด้ก็เพราะห่วงเฮียนั่นแหละ
    #93
    0
  15. #92 หมาน้อยเบบี้แบค (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 08:29
    น้องมุนคงจะมีอดีตที่แสนเจ็บปวดมากจิงๆ



    สงสารน้องจัง....



    เฮียนี่ก้อนะ...แสดงด้านที่อ่อนโยนบ้างก้อได้...จะโหดเอาโล่รึงัยนิ อิอิ
    #92
    0
  16. #91 000 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 18:41
    กรี๊ดดดด

    กุกน่ารัก(?)

    ฉงฉานออบจุงเบย



    ปล.เมนต์ครั้งที่แล้วเอาเรื่องอื่นมาปน มั้ง

    อย่าใส่ใจเมนต์นี้
    #91
    0
  17. #90 TangKwa=_='' (@mattini) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 02:33
    กรี๊ดดดดด มาต่อไวๆนะ ชอบมากเลยอ่ะ >_____< 
    #90
    0
  18. #89 AomamzTheJukks :)) (@aom_45) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 23:06
    มุนอย่าร้องน้าาาา
    บังอยู่นี่แล้ววววว *0*
    #89
    0
  19. #88 ลีฮวาซอง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 16:26
    ชอบค่า อัพอีกนะค่า
    #88
    0
  20. #87 beautibaby (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 10:23
    อ๊าคคคค จงออบ หนูเริ่มพูดเป็นประโยคแล้ววว

    บังแล้วห่วงหนูมุนแล้ววใช่ม้าาาาาาา ><

    ไรเตอร์ต่อเรื่องเร็วมากก

    หนุกค้าาา ^^

    #87
    0
  21. #85 lee hwasung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 18:10
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกน่ารักอ่่ะธ ไรเตอร์มาอัพเร็วนะ
    #85
    0
  22. #84 felino0811 (@felino0811) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 14:06
    กลับมาอัพไวๆนะไรท์เตอร์!!!!! คุณหมอจองแดแอบคิดอะไรกับน้องละมุนหรือเปล่าวะเห้ย!! ~ 55555 ความรู้สึกแบบ...อุ๊ยๆ นะแก~ ^^ เดี๋ยวเอ็นดู เดี๋ยวใจอ่อน เดี๋ยวก็ทนุถนอม เดี๋ยวก็เอานิ้วเขี่ยจมูก 55555 ซัมติงนะแกรรรรรรรร~ น้องละมุนก็ห่วงเฮียบังซะเหลือเกินนนน...น่ารักจริงๆ -///- น่ารักจนจองแดใจอ่อนยวบจนต้องพาน้องมาเยี่ยมเลยนะ พอเปิดประตูก็วิ่งมาเกาะข้าเตียงแล้วถามว่าเจ็บมากมั้ยมันที....มันน่ารักนะหนู ส่วนเฮียก็ใช่ย่อย...ขนาดบาดเจ็บนะนั่น ยังอุตส่าห์ฝืนสังขาร(? #โดนเตะ) มากอดน้องอีก -////- 5555555555 ก็คนมันห่วง? เนอะ !! ^^ กลัวว่าใครจะมาทำร้ายน้องละสิ คึคึคึคึ กลับมาอัพไวๆนะ....ติดตามอยู่นะไรท์!!!!!! *0* สู้ๆ
    #84
    0
  23. #83 ≡LolliGa (@U-gi-_-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 11:53
    โอ ขนาดเจ็บตัวยังเป็นห่วงจงออบเลย
    #83
    0
  24. #81 Soul (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 23:02
    มาอัพต่อไวๆนร๊าาาาาา

    หนุกเวอร์ๆชอบอ่ะ >//
    #81
    0