[ Fic : KHR ] Destinesia . All27

ตอนที่ 6 : [Rewrite ✔] Destinesia 05: Heaven is in your eyes.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    10 ก.ย. 62




05: Heaven is in your eyes

 

 

 

 

 

 

เป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวงเปล่งแสงสว่างฉาบทั่วท้องฟ้าประเทศญี่ปุ่น ชายร่างสูงผมสีดำระต้นคอสวมใส่ยูกาตะสีเข้มหลับตาพริ้มยืนรับลมร้อนเบาๆ ที่พัดผ่านร่างกายไป เป็นเวลาค่อนข้างนานแล้วที่ไม่ได้กลับมาที่นี่ เขาย้ายตัวเองไปที่อิตาลี ตามคนตัวเล็กที่เขาหวงแหนยิ่งกว่าอะไรดีแต่ไม่เคยแสดงออกไป

ผมวานคุณฮิบาริเรื่องฐานที่ญี่ปุ่นหน่อยนะครับ ผมยังปลีกตัวไปตอนนี้ไม่ได้ ขอร้องล่ะครับ’

นึกถึงคนที่ยังไม่ได้นอนมาสองคืนติดแล้วเกิดไม่อยากขัดใจขึ้นมา อย่างน้อยสัตว์กินพืชคนนั้นก็กล้าจะขอร้องเขาขึ้นมาบ้างแล้ว น่าชื่นใจขึ้นมาหน่อย คนอย่างเขาแม้จะเกลียดการสุมหัวและแน่นอนว่ามีข้อยกเว้น บางทีการพูดว่า จะขย้ำให้เละก็เป็นแค่การพูดไปตามความเคยชินเท่านั้นเอง

วองโกเล่รุ่นที่สิบมักส่งผู้พิทักษ์คนใดคนหนึ่งมาตรวจสอบความเรียบร้อยที่ญี่ปุ่นสองเดือนสามเดือนครั้งอยู่เสมอ ทั้งที่สามารถวิดีโอคอลทางไกลหาอิริเอะ โชอิจิได้อยู่แล้วแต่ถ้าไม่เห็นว่ายังสบายดีได้ด้วยสองตาคนอย่างซาวาดะ สึนะโยชิก็คงไม่ปักใจเชื่อหน้าเจอสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งปกปิดได้ง่าย ครั้นจะไปดูด้วยตัวเองก็มีมนุษย์หมึกหัวเทาแสดงความเป็นมือขวาอาสาไปเองอยู่ทุกครั้งที่ทำท่าจะออกจากปราสาท

ส่วนตัวอิริเอะเองไม่เคยมีปัญหา มันคล้ายๆ กับการตรวจสุขภาพ จนเมื่อบอสของเขาส่งนายแพทย์อย่างฮิบาริเคียวยะมา โรคกระเพาะที่ไม่ได้ออกอาการมานานก็ชักจะกำเริบขึ้นกะทันหัน ยิ่งเป็นคนไม่พูดอะไรแต่มองเขาหัวจรดเท้า เดินรอบฐานทัพวันละรอบเสร็จก็กลับพื้นที่ของตัวเองแล้วก็ได้แค่ขอให้ช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไปเร็วๆ

น่ากลัว! ผู้ชายคนนี้จะน่ากลัวเกินไปแล้ว! อิริเอะซบมินิมอสก้าซึ่งสวมชุดสูทฝีมือสปาน่าทำไว้เพื่อเป็นเลขาส่วนตัวของเขา หุ่นยนต์ตัวเล็กๆ ส่งเสียงอู้อี้ ไม่มีฟังก์ชันในการพูดปลอบใจใคร

สึนะคุงสบายดีนะครับ” อิริเอะเริ่มบทสนทนาทำลายความกระอักกระอ่วนในห้องทำงานของเขาเองซึ่งมีผู้พิทักษ์เมฆานั่งเป็นแขกอยู่บนโซฟารับรองมองเขาทำงานมาร่วมสองชั่วโมงด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายไม่ปิดบัง สปาน่าที่ปรับปรุงเลขามอสก้าตรงมุมห้องก็ไม่ได้ช่วยผ่อนคลายบรรยากาศเลยสักนิด

ฮิบาริปรายตานิ่งใส่ ไม่เคยมีอารมณ์สนทนากับใคร

ถ้าไม่นับว่านอนกองกับเอกสารมาร่วมอาทิตย์ก็ถือว่าสบายดี” ร่างสูงผมดำถอนหายใจตอบ ไม่ใช่เพราะอิริเอะ โชอิจิ แต่เพราะเขาเบื่อจนอยากกลับไปอิตาลีเร็วๆ แล้ว จะว่าเป็นห่วงคนที่อยู่กันข้ามทวีปก็ใช่ มันไม่สบายใจเลยสักนิดที่มาอยู่ห่างไกลกันซะขนาดนี้

อิริเอะได้ฟังคำตอบของอีกฝ่ายแล้วร้องค้านในใจ แบบนี้เรียกว่าสบายดีได้ที่ไหนกันล่ะ! ผู้พิทักษ์เมฆาผู้แสนเก่งกาจแต่ดันมนุษยสัมพันธ์ต่ำคนนี้สงสัยจะไม่เข้าใจความรู้สึกเวลาต้องนั่งอยู่เฉยๆ บนโต๊ะทำงานเป็นวันๆ สินะ

เขาจะเขียนเอกสารไปร้องเรียน! ถึงมันจะถูกกองสุมกับเอกสารกองอื่นแค่ไหนเขาก็จะส่งไป

แล้วสถานการณ์ทางโน้นล่ะครับ เห็นว่าวุ่นๆ กันน่าดู ผมหวังว่ามันจะไม่เลวร้ายมาก”

ผู้นำแห่งฐานทัพญี่ปุ่นนึกย้อนถึงเหตุการณ์หลังจากการประชุมสาขาครั้งล่าสุด ตัวเขาซึ่งถูกนับว่าเป็นคนสนิทพ่วงตำแหน่งคนคุมที่นี่และลุสซูเรียตัวแทนจากวาเรียได้มีการประชุมลับๆ กันต่อเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันที่อิตาลี

สึนะเล่าว่าช่วงนั้นมีเหตุการณ์ลอบทำร้ายและก่อความวุ่นวายในชุมชนพื้นที่ซึ่งเป็นถิ่นวองกองเล่ เช่นกันกับแฟมิลีพันธมิตรอย่างคาบัคโรเน่และชิม่อนก็เกิดขึ้นด้วย สมาชิกที่เก่งกาจมีเพียงพอให้ลาดตระเวน พวกผู้พิทักษ์เองก็มีอาณาเขตของตัวเอง จากไกลที่สุดคือซาซางาวะคนพี่ ยามาโมโตะ โครม แรมโบ้และโกคุเดระซึ่งอยู่ใกล้มากที่สุด

ไม่ได้ดีขึ้นสักเท่าไหร่” ฮิบาริตอบ ถึงเขาจะไม่ชอบแต่เมื่อสึนะร้องขอให้เขาช่วยเขาจึงช่วย อาณาเขตลาดตระเวนของเขาไม่มีแน่ชัด เขาเดินไปทั่วเมืองตามที่ใจอยากและสึนะก็ต้องการให้เป็นเช่นนั้น

การตามล่าหาตัวเป็นไปอย่างไม่เห็นผลชัดเจนมากนัก คนร้ายก่อเหตุและหายเข้ากลีบเมฆไปโดยไร้ร่องรอย เหมือนจงใจแค่จะก่อความวุ่นวายให้ชาวบ้านแตกตื่นแต่สิ่งนั้นแลกมาด้วยชีวิตของคนของเขาก็เท่านั้น

สึนะไม่ชอบการสูญเสีย ไม่ว่าจะคนสนิทคือใครก็ตามรอบตัว การได้รับรู้ว่าคนที่สมควรมีชีวิตอยู่จากไปแบบนั้นก็รู้สึกผิดมากพอ ครอบครัว เพื่อน คนรัก.. ชนักติดหลังของเหล่าผู้ถูกกระทำจะรู้สึกอย่างไร อย่างน้อยเขาโทษตัวเองที่ยังแก้ไขปัญหาอะไรไม่ได้ นภาซึ่งโอบอุ้มทุกอย่างได้โอบอุ้มปัญหาทั้งหมดทั้งมวลมาไว้ที่ตัวเอง เก็บตัวอยู่ในห้องจนสุดท้ายพบว่าตัวเองมืดแปดด้าน จึงใช้โอกาสประชุมลับโดยไร้ซึ่งผู้พิทักษ์

ที่จริงแล้วเขาเรียกดีโน่กับเอ็นมะมาด้วยแต่ต่างฝ่ายก็ต่างมีธุระของแฟมิลีตัวเองจึงร่วมประชุมไม่ได้ บาจิลเองก็เหมือนจะมีงานยุ่งให้สะสาง ติดต่อไม่ได้มาร่วมเดือนแล้วหวังแค่ว่าจะไม่มีอะไรร้ายแรง วองโกเล่เดซิโม่ไม่สบายใจทุกครั้งที่ไม่สามารถรับรู้ว่าเหล่าคนสำคัญของเขาทำอะไรอยู่ที่ไหนแต่เคารพในพื้นที่ส่วนตัวนั้นด้วยเช่นกัน

เกิดมาเป็นซาวาดะ สึนะโยชิก็เหนื่อยเหมือนกัน ทว่าแสดงออกทางสีหน้าเสียจนปลายสายทั้งสองเป็นห่วงกว่าเก่า ภาพโฮโลแกรมของสึนะขมวดคิ้วยุ่ง

จะพยายามช่วยเท่าที่ได้นะคะ” ลุสซูเรียมองรอยคล้ำใต้ตานั้นแล้วช่วยคิดทางออกแต่ช่วยอะไรไม่มากเพราะวาเรียส่วนใหญ่เก่งเรื่องเอะอะใช้กำลังไม่ใช่สมอง สึนะรู้ เขาไม่ได้ต้องการให้วาเรียหอบมาช่วยเขาถึงที่นี่หรอก อย่างน้อยฝ่ายนั้นก็มีคนจะหัวเสีย จุดเดือดต่ำ พร้อมพูดแทงใจดำว่าเขาอ่อนหัดไม่ได้เรื่องอยู่คนหนึ่งแน่ๆ

เขาคงแค่เหงา สึนะนิยามความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ เขาส่งพวกผู้พิทักษ์ออกไปข้างนอกหมดแล้ว ปราสาทเงียบอย่างน่าใจหาย ตัวเขาซึ่งไร้เพื่อนเป็นเจ้าห่วยมานานมานานปีได้เสพติดมิตรภาพจนคิดหวาดกลัว

ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมแค่อยากได้ความเห็นเล็กๆ น้อยๆ จากฝั่งคุณเท่านั้น”

ถ้าซันซัสเริ่มเคลื่อนไหวเรื่องคงไม่จบแค่การจับคนร้ายได้ เขาไม่อยากร้องไห้ในใจเหมือนทุกครั้งที่มีใบเบิกงบซ่อมแซมสถานที่ที่วาเรียทำพังอีกแล้ว

ถ้าอยากช่วยผมจริงๆ ล่ะก็บอกบอสกับพวกของคุณว่าเลิกทำลายปราสาทเล่นเป็นงานอดิเรกได้แล้วเถอะครับ”

ไม่ได้คำรับปากแถมลุสซูเรียยังหัวเราะตอบกลับมาอีก คนบ้าพวกนั้นอยู่เหนือการควบคุมไปหมดแล้วสินะ อิริเอะถึงจะเคยเจอวาเรียตัวเป็นๆ แค่ครั้งสองครั้งก็รู้ดีว่าวาเรียเป็นกลุ่มคนจำพวกไหน นึกดีใจที่ที่ฐานทัพญี่ปุ่นเงียบสงบไม่มีเรื่องใหญ่โตอะไร อย่างน้อยแค่มีมอสก้ารุ่นทดสอบระเบิดในห้องทดลองบ่อยครั้ง

วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะครับ คงยุ่งๆ กัน ผมก็ควรกลับไปทำงานได้แล้ว”

ก่อนหน้านั้นไม่นอนพักสักหน่อยล่ะครับ” อิริเอะพูดเสนอ อีกฝ่ายดูไม่น่าไหวแล้ว

ก็ว่างั้นแหละค่ะ สึนะคุงนอนพักสักหน่อยเถอะ อีกนิดหนึ่งก็เป็นซอมบี้ได้แล้ว” สึนะมองกองเอกสารสลับกับนาฬิกาบนโต๊ะ พยักหน้าน้อยๆ แต่ใจอยากเร่งทำให้เสร็จๆ จะได้ว่างไปสำรวจเหตุการณ์ข้างนอกก่อนเอกสารชุดใหม่จะมา ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมช่วงนี้มันถึงได้เยอะผิดปกติ

เอาเถอะ แบ่งไว้หน่อยก็น่าจะทัน

ที่สำคัญสึนะคุง..” น้ำเสียงลุสซูเรียดูจริงจังขึ้น ใต้แว่นกันแดดสีดำอันนั้นไม่รู้เหมือนกันว่าแสดงสีหน้าอะไรอยู่กันแน่ นิ้วมือซึ่งกำลังกดยกเลิกระบบสื่อสารโฮโลแกรมทางไกลชะงักลง

อย่ากลัวหรือเกรงใจที่จะขอความช่วยเหลือจากพวกเราล่ะ” และเป็นอีกฝ่ายที่ตัดการเชื่อมต่อไปก่อน สึนะขมวดคิ้วพลางวิเคราะห์ใจความของประโยคที่ออกจะตรงตัวนั้นแต่ให้ความรู้สึกที่แปลกออกไป

ถ้าเขาเดือดร้อนจะมีคนยอมลุกออกจากบัลลังก์เพื่อมาช่วยเขางั้นหรอ ถ้าเขาเดือดร้อนจะมีราชสีห์ผู้หยิ่งทะนงยอมออกจากถ้ำเพื่อช่วยสวะอย่างเขางั้นหรอ

ราตรีสวัสดิ์ครับ อิริเอะคุง”

ราตรีสวัสดิ์ สึนะคุง”

 

 

ถ้าเจ้าสัตว์กินพืชหัวเทาล่ะก็ เจ้านั่นสมัครใจที่จะฆ่าสึนะโยชิเอง’

แม้จะเป็นเซวาดิชในตอนนี้ แม้จะเป็นอีกตัวตนที่ไม่ควรหวั่นไหว แต่คำพูดนั้นได้ทำลายจุดจบอันสวยงามซึ่งเขาวาดฝันไว้เป็นที่เรียบร้อย จุดจบที่ว่าทุกคนถูกควบคุมและทุกอย่างเป็นเรื่องเข้าใจผิด ไม่มีใครคิดหักหลังเขา มีเพียงคนร้ายคนนอกที่ต้องกำจัด

Happy Ending คงมีแค่ในเรื่องราวนิทานนหลอกเด็ก ฝันร้ายของเขากลายเป็นแค่ปฐมบทเพื่อเข้าสู่ความจริงที่เลวร้ายเสียยิ่งกว่าโกคุเดระ ฮายาโตะคนนั้นตั้งใจฆ่าเขา

ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ” เขากล่าวด้วยท่าทีสุภาพแต่ไม่อ่อนน้อม อย่างไรเสียทั้งสองก็เพิ่งมีเรื่องมีราวกันในห้องนั้นและถึงแม้ฮิบาริจะจำไม่ได้ก็ตาม

ฮิบาริมองคนแปลกหน้าแต่กลับมีความรู้สึกคุ้นเคยว่าเคยเจอกันมาก่อนในความทรงจำอันเลือนราง ความเจ็บแปลบแล่นเข้าที่หัว ชายผู้ได้รับฉายาว่าเมฆาไร้พ่ายตอนนี้ไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่ควรเป็น ทั้งอ่อนแอ ทั้งน่าหงุดหงิด ฮิบาริจมอยู่กับความไม่สบอารมณ์ทั้งด้านร่างกายที่ขยับไม่ได้ดั่งใจและจิตใจที่ไม่อยู่กับร่องกับรอย ผลกระทบจากพลอยเพนัมบราที่มากเกินไป

คุณเคียว ไหวไหมครับคุซาคาเบะเอ่ยถามเมื่อเห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นมากุมหัวท่าทางไม่สู้ดี

พวกเรายังอยู่กันอีกสี่วันไม่ต้องรีบก็ได้ครับ”

เขามาที่นี่เพื่อพักผ่อนกันไม่ใช่รึไงนะ เซวาดิชยิ้มให้คุซาคาเบะเล็กน้อย ลุกขึ้นอย่างไม่รอคำตอบ “ถ้างั้นขอตัว”

รีบอร์นและเนลโล่ลุกขึ้นตาม ถ้าสึนะไม่อยู่ที่เหลือก็ไม่มีเหตุผลต้องอยู่

เดี๋ยวก่อน..” ฮิบาริเอ่ยรั้ง “รีบอร์น ผมขอคุยอะไรด้วยหน่อย”

เจ้าของชื่อครุ่นคิด คำนวณสถานการณ์นิดๆ ซึ่งนั่นใช้เวลาไม่กี่วินาที เรื่องที่ฮิบาริจะคุยกับเขามีไม่กี่เรื่อง การตายของสึนะ สถานการณ์ของเขาและวองโกเล่ในตอนนี้ บุคคลน่าสงสัยที่เขาเหมือนจะทำตามคำสั่งอย่างเซวาดิชและเรื่องที่อีกฝ่ายควรทำอะไรต่อไป

กลับไปก่อนเลย” รีบอร์นบอกแบบนั้นกับอีกคนซึ่งอยู่ภายนอกห้องแล้ว เซวาดิชเพียงแค่พยักหน้าเตรียมเดินออกไปกับเนลโล่ รีบอร์นดูแลตัวเองได้อยู่แล้วจึงไม่ค่อยน่าห่วง

มีอีกประโยคที่รีบอร์นอยากบอกกับสึนะแต่พวกเขาต้องเก็บความสนิทสนมนี้เป็นความลับจากฮิบาริไปก่อนสักพัก เซวาดิชเลิกคิ้ว มองรีบอร์นที่เหมือนจะพูดอะไรสักอย่างกับเขา

ถึงแล้วโทรมา หรือไม่ส่งข้อความมาบอกด้วย”

รับทราบครับอาจารย์”

รีบอร์นเดินกลับมานั่งขัดสมาธิบนเบาะนั่ง พร้อมกับฮิบาริซึ่งหายจากอาการปวดหัวบ้างแล้วขยับเข้ามานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

มีอะไรก็ว่ามา” นักฆ่าเป็นคนเปิดบทสนทนา

สึนะโยชิ.. ตายแล้วจริงๆ ใช่ไหม?”

ใช่ เจ้าห่วยนั่นตายแล้ว” อย่างน้อยก็ในตอนนี้

สึนะจอมห่วยได้ตายไปแล้ว ถึงจะไม่มีคำเพื่อนิยามสึนะที่มีชีวิตอยู่ในตอนนี้ก็ตาม เจ้านั่นคงอยากให้เขาบอกแบบนั้นกับฮิบาริเหมือนกัน การตายของสึนะโยชิจะเป็นแรงขับเคลื่อนให้ฮิบาริได้มากกว่าการรู้ว่ามีชีวิตอยู่ เมฆาไร้ซึ่งนภาจะเป็นเมฆาได้อย่างไรกัน ฮิบาริจมอยู่กับความจริงที่เขาปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า คนตายไม่อาจฟื้นคืนชีพได้เรื่องนั้นใครๆ ก็รู้

ฮิบาริถอนหายใจแล้วพยักหน้าเผชิญหน้ากับความจริงสักที “พวกนั้น.. ต้องชดใช้”

เป้าหมายของคุณตอนนี้คืออะไร”

ทำลายวองโกเล่ แก้แค้น จะเรียกอะไรก็แล้วแต่ แต่พวกมันต้องได้รับการเอาคืน”

ถึงรีบอร์นไม่ใช่คนที่ทำอะไรบุ่มบ่าม แต่ถ้าเขาสามารถทำได้ ก็อยากทำลายมันให้หมดภายในตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ตั้งแต่เห็นร่างบางนั้นล้มลงนอนจมกองเลือด ความรู้สึกว่าหัวใจตัวเองถูกบีบคั้นยังเกิดขึ้นเมื่อกลับไปนึกถึง

แต่นั่นเท่ากับเอาตัวเองไปตายโง่ๆ โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะสำเร็จอย่างที่ต้องการไหม แล้วในเมื่อสึนะจะร่วมมือกับเขาเพื่อแก้แค้นจึงจำเป็นต้องมีแผนการ ช้าแต่ชัวดีกว่า การทำให้อีกฝ่ายที่คิดว่าทุกอย่างกำลังเป็นไปด้วยดีแต่แท้จริงแล้วกลับไม่เคยทำอะไรสำเร็จต่างหากคือสิ่งที่น่าสนุก

การแก้แค้นน่ะมันไม่สวยงามเอาซะเลย เพราะฉะนั้นเราทำมันให้เป็นเรื่องสนุกไม่ดีกว่าหรอครับ?’ บีเทรย์เคยผู้กับเขา บุคลิกที่เกิดขึ้นมาจากความผิดหวัง ตะกอนที่ตกผลึกอยู่ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจซาวาดะ สินะโยชิ ปีศาจได้ตื่นขึ้นจากการกวนน้ำให้ขุ่น

สึนะไม่ควรใจดีเหมือนแต่ก่อนในสถานการณ์นี้อีกแล้ว สึนะที่แข็งแกร่งขึ้นเสมอเมื่อต้องการปกป้องพวกพ้องเป็นแค่เรื่องในอดีตที่พังทลายลง จึงต้องขับเคลื่อนตัวเองด้วยพลังงานด้านลบอย่างความแค้น ความโกรธ

แล้วตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่”

โทษที แต่เรื่องนี้ฉันบอกคนที่ไม่อยู่ในทีมไม่ได้”

แบบนั้นสินะ ก็คิดไว้อยู่แล้วล่ะ” ฮิบาริตอบอย่างเข้าใจความเสี่ยง “แต่ผมจะเอาด้วย” แน่นอนว่าฮิบาริไม่มีทางปฏิเสธเรื่องแบบนี้แน่นอน และจากที่โดนควบคุมจิตใจทำให้เขารู้ว่าเขาไม่สามารถทำมันด้วยตัวคนเดียว ทิฐิและความหยิ่งทะนงในตัวคงต้องเก็บพับไปเสียก่อน

ดีใจที่นายตอบแบบนั้น อีกอย่างฉันมาที่นี่เพื่อพักผ่อนเพราะฉะนั้นช่วยเตรียมตัวไปอิตาลีให้พร้อมภายในสี่วันด้วย”

พักผ่อน?” เมฆาถามย้ำ มันออกจะเป็นการพักผ่อนที่ผิดเวลาไปหน่อยในความคิดของเขา

สองคนนั้น แน่ใจหรอว่าไว้ใจได้” เขาหมายถึงเซวาดิชกับเนลโล่ ชายแปลกหน้าทั้งสองที่ดูเหมือนจะเข้าใจทุกอย่างไปซะหมดจนน่าแปลกประหลาด

สูญเสียเขาไปแล้วรู้สึกยังไงบ้างครับ?’

ใคร?’

ตัวตนที่เพิ่งเคยพบกัน แต่รู้จักคุณดียังไงล่ะครับ’

ประโยคพวกนี้ใครเป็นคนพูดกันนะ..

ฉันไว้ใจพวกเขา” เป็นคำตอบที่หนักแน่นมากกว่าการตอบว่าสองคนนั้นไว้ใจได้

เดี๋ยวทุกอย่างก็จะลงตัวเอง ไม่ต้องห่วง พวกฉันมีแผนรับมือมากเกินพอ แล้วยิ่งถ้ามีนายมาอะไรๆ คงง่ายขึ้น” รีบอร์นยกชาขึ้นจิบ พลางคิดว่าซื้อใบชากลับไปด้วยสักหน่อยสึนะน่าจะชอบ

“ไว้อิตาลีแล้วฉันจะบอกทุกสิ่งที่นายควรรู้ จริงสิฮิบาริ..” มีหนึ่งเรื่องสำคัญที่ถูกมองข้าม พวกอิริเอะอยู่ที่ไหน

ผมไม่รู้” เป็นความทรงจำของฮิบาริช่วงที่ยังถูกควบคุม ในห้องที่เขาถูกลูกน้องลากมาขังไว้ เขาเลยเอ่ยปากออกทำสั่งให้ออกหาผู้ที่ชีวิตรอด แต่ไม่ใช่ในเป้าหมายที่ดีสักเท่าไหร่

เราไม่พบร่างของคุณอิริเอะ คุณสปาน่าและคนอื่นๆ เลยครับ” คุซาคาเบะตอบแทน

หายสาบสูญ จะว่าดีก็ดีจะว่าร้ายก็ร้าย” คนที่ไม่สามารถระบุตำแหน่งตัวตนได้คือเป้าหมายที่มองไม่เห็น ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไง มิตรหรือศัตรู ระหว่างนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ ภาวนาแค่อย่ามาขัดแข้งขัดขากันเป็นพอ

ใช้เวลาสี่วันที่เหลือนี้พักผ่อน ระหว่างนี้มีอะไรด่วนก็โทรมาเบอร์นี้” รีบอร์นเขียนเบอร์ลงกระดาษแล้วส่งไปบนโต๊ะด้านหน้า เบอร์สำหรับใช้ในญี่ปุ่นของเขาเองที่เพิ่งซื้อมา

โชคดีครับ คุณรีบอร์น ผมต้องขอบคุณจริงๆ” คุซาคาเบะเอ่ยพร้อมโค้งตัวขอบคุณ

คำขอบคุณเอาไว้จบเรื่องทุกอย่างได้แล้วดีกว่า”

นักฆ่าร่างสูงนามว่ารีบอร์นออกจากตัวบ้านมายืนอยู่ข้างนอก ด้วยความห่างไกลจากตัวเมือง ท้องฟ้าบนหัวมืดสนิทไร้เมฆไร้ดาว จากมุมนี้ไม่สามารถมองเห็นพระจันทร์ได้ ช่างเป็นคืนที่เงียบสงบ เพื่อรอคอยพายุลูกใหญ่ที่ตามมา

รีบอร์นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเช็กข้อความ พบข้อความเดียว มันถูกส่งมาเมื่อสิบนาทีที่แล้ว

บังเอิญเจออิริเอะกับสปาน่า ขอตามไปดูหน่อยนะครับ

การพบที่ประจวบเหมาะเกินไปถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงพูดว่ามันคือสายสัมพันธ์ของพวกพ้องซึ่งตอนนี้เป็นได้แค่ตัวหมากที่เดินอยู่บนกระดาษของใครสักคน ถึงจะเป็นห่วงแต่เขาเชื่อว่ามุคุโร่สามารถปกป้องสึนะได้ แม้เขาคิดว่าสึนะจะปลอดภัยที่สุดเมื่ออยู่กับเขาก็ตาม ขายาวเริ่มก้าวเดินต่อไปยังทิศทางที่สัญชาตญาณจะพาไป อย่างไรเสียเขาก็ต้องตามหาคนคนหนึ่งซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของนามิโมริ

 

 

เนลโล่เนี่ย มีความเป็นมายังไงกันเซวาดิชคุง” ชายชาวอิตาลีร่างสูงซึ่งเดินอยู่ข้างๆ เซวาดิชเอ่ยถาม ชื่อที่อีกฝ่ายตั้งให้เขาภายในไม่กี่วินาทีไม่น่ามีความหมายอะไรแฝงแต่เขาก็ยังถามอยู่ดี

ชื่อทหารองครักษ์คนหนึ่งในนิยายที่ผมอ่านช่วงก่อนน่ะครับ”

ชื่อเรื่องก็คือ Heaven is in your eyes

กรีวิช เอเลม เนลโล่ ออตก้า สี่ทหารเอกแห่งอาณาจักรรุ่งเรืองการค้าได้รับหน้าที่จากพระราชาให้คุ้มครองเจ้าหญิงเอลวาดาซึ่งกำลังถูกปองร้าย นิยายรักดราม่าเก่าๆ ที่เขาซื้อมาแบบลดราคาในร้านหนังสือ หวังแค่เอามาอ่านฆ่าเวลาแต่กลับสนุกใช้ได้

เนลโล่เป็นพวกซ่อนทุกอย่างไว้ใต้รอยยิ้ม ถึงจะเป็นเพื่อนแนวหน้าร่วมหมู่ร่วมกองกันมาแต่ไม่มีใครที่สามารถเอ่ยปากว่ารู้จักเนลโล่ดี ชายผู้มีความลับเป็นสิ่งหวงแหน

รอยยิ้มนั่นออกจะไม่จริงใจไปหน่อยนะคะ’ องค์หญิงผู้งดงามเอ่ยกับองครักษ์ตรงหน้าในครั้งแรกที่พบกัน ชายหนุ่มชะงักสีหน้ายิ้มแย้มนั้นก่อนทำเป็นไม่ได้ยินอะไร

อีกอย่างไปบอกท่านพ่อ.. ว่าข้าไม่ต้องการองครักษ์หรืออะไรทั้งนั้น’ ผิดกับเนลโล่ องค์หญิงเอลวาดามีเพียงใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ ไม่ยินดียินร้ายกับอะไรใดๆ ‘ข้าขอตัว’

ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกไม่ดีเท่าไหร่นัก เธอเคยเป็นเจ้าหญิงผู้สดใส สาวงามพร้อมรอยยิ้มที่ไม่ว่าใครต่างหลงรัก เอลวาดาหลงรักเจ้าชายจากอาณาจักรอันห่างไกล ทั้งคู่หมายมั่นจะแต่งงานกันในอนาคตอันใกล้ ความรักควรเป็นเรื่องสวยงามแต่มันไม่เกิดขึ้นกับเธอ พระราชาไม่ยอมรับเจ้าชายองค์นั้น ทรงร่วมมือกับเพื่อนรักซึ่งเป็นราชาอาณาจักรข้างเคียงให้จัดการคลุมถุงชนธิดาแห่งเมืองนั้นกับเจ้าชายองค์นั้นซะ

เมื่อต้องเลือกระหว่างหน้าที่กับความรัก อนาคตของอาณาจักรจำเป็นต้องมีผู้สืบทอดบัลลังก์และวงศ์วาน เจ้าชายจึงเลือกหน้าที่ ถึงแม้ว่าเขาทั้งคู่จะเจ็บปวด มันจึงไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับการหนีตามกันไป

หัวใจของเอวาดาแตกเป็นเสี่ยงๆ ยิ่งเธอรู้ว่าพระธิดาเป็นตัวตั้งตัวตี แต่อย่างมากสุดคือทำได้แค่น้อยใจ เธอตัดสินใจขังตัวเองอยู่ในห้องไม่ยอมพบหน้าใครและปฏิเสธชายทุกคนที่พระบิดาจัดหามาให้

หญิงสาวเคยคิดฆ่าตัวตายแต่ครั้งจะกระโดดลงหน้าต่าง สาวใช้เจ้าจุ้นก็มาเห็น นำความไม่ฟ้องราชา หน้าต่างของเธอถูกปิดด้วยลูกกรงเหล็ก วิวทิวทัศน์อันสวยงามข้างนอกถูกบดบัง จิตใจของเธอตกลงสู่ก้นบึ้ง ท้ายแล้วก็ไม่สามารถหนีความจริงไปไหนได้

บิดาให้เหตุผลว่าเพื่อป้องกันคนที่คิดจะมาปองร้าย เอลวาดาคิดว่ามันเหลวไหล จะมาปองร้ายคนที่เอาแต่อยู่ในห้องอย่างเธอไปทำไม โดยไม่รู้ว่าเธอเป็นที่ต้องการแค่ไหนในฐานะเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรผู้รุ่งเรือง ทรัพย์สมบัติ ชื่อเสียง สาวงาม นัดเดียวได้ผลมากมาย คนที่เข้าหาจึงมีทั้งในทางที่ดีและไม่ดี

องครักษ์ทั้งสี่ทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย เพราะเจ้าหญิงมักไม่ออกจากห้องพวกเขาจึงทำได้แค่เฝ้าอยู่ข้างนอก และคอยเช็ดดูว่ายังอยู่ทุกๆ ชั่วโมงสองชั่วโมง

ออตก้าตัดสินใจชวนเธอคุย เป็นการพูดคุยข้ามประตูห้องในระหว่างที่เธอนั่งอ่านหนังสือบนโซฟาบริเวณใกล้ๆ ผ่านไปไม่กี่วันก็กลายเป็นว่าทั้งสี่คนนั่งอยู่หน้าประตูชวนเธอคุยเป็นกิจวัตรประจำวันถึงแม้จะได้คำตอบสั้นๆ เกือบทุกครั้งก็ตาม

เรื่องราวที่เหลือเป็นการบอกเล่าถึงเจ้าหญิงที่ค่อยๆ กลับมาเปิดใจรับคนอื่นอีกครั้งโดยองครักษ์ทั้งสี่ที่หลงรักเธอ รอยยิ้มที่ค่อยๆ กลับมา การเยียวยาหัวใจ การผิดใจกันระหว่างเพื่อน และสุดท้ายเธอจะตกลงปลงใจกับใคร

ไว้ผมขอยืมอ่านหน่อยนะครับ” มุคุโร่เริ่มสนใจว่ามันเป็นหนังสือประเภทไหน สงสัยในตัวเนลโล่คนนั้นว่าจะเหมือนเขาสักแค่ไหนกัน

ได้สิครับ แต่มันจบไม่สวยสักเท่าไหร่ในความคิดผมน่ะนะ” สึนะเชียร์ให้เจ้าหญิงเลือกกรีวิช ชายผู้เก่งกาจ มีความเป็นผู้นำ มั่นคงในความรู้สึก ชายที่ฝากทุกอย่างไว้ได้ และอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ และเหมือนกับทุกครั้ง ทุกอย่างไม่ได้ไปตามที่คิดอยู่เสมอ

ผมก็แค่อยากรู้จักความคิดของคุณมากขึ้นเท่านั้นเอง”

เซวาดิชหัวเราะ “ผมนึกว่าคุณรู้จักผมดีแล้วซะอีก”

คุณคิดอย่างนั้นหรอครับเนลโล่มีท่าทีแปลกใจ ถึงมุคุโร่จะไม่ได้ใช้เวลาร่วมกับเขามากเท่าคนอื่นๆ แต่สึนะก็รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจเขาดี และถึงแม้ไม่เข้าใจก็จะพยายามเข้าใจให้ได้

ไม่ใช่แบบนั้นหรอกหรอครับ” สึนะโยชิยังอยู่ในนั้น ภายในตัวตนของเซวาดิช แม้จะแตกต่าง แต่ก็เหมือนไม่ได้เปลี่ยนไป เป็นตัวตนที่ไม่เสถียรและสับสน

เซวาดิชคุง”

ครับ

ไม่ว่าสุดท้ายพอจบเรื่องนี้แล้วคุณจะทำอะไรต่อ แต่ผมอยากให้อนาคตนั้นมีผมอยู่ข้างๆ คุณด้วย”

เซวาดิชเงียบลง เงยหน้ามองท้องฟ้าอันมืดมิด นึกถึงวันเก่าๆ

รั้งไว้ไม่ได้เลยงั้นสิ’

ผมอยากให้คุณเข้าใจ’

คนที่วันนั้นเลือกจะทำอะไรด้วยตัวเองแบบไม่บอกไม่กล่าวพูดแบบนี้ได้หรอครับน้ำเสียงที่ใช้ไม่ได้โกรธหรืองอน ประชดไปงั้นเพื่อขัดบรรยากาศเพราะเขารู้เหตุผลที่มุคุโร่มาลาในตอนนั้นแล้ว

เป็นฝ่ายเนลโล่ที่หัวเราะบ้าง ไม่ไปไหนแล้วครับ”

ค่อยชื่นใจหน่อย”

ระหว่างทางกลับพวกเขาแวะเข้าร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อของใช้บางอย่างและขนมไว้กินเล่น ชั้นขนมลูกอมสีสันสดตา อมยิ้มเพียงอันเดียวที่เหลืออยู่ เซวาดิชเอื้อมมือไปหยิบมันพอดีกับที่ใครอีกคนก็เช่นกัน มือทั้งสองข้างชนกัน เซวาดิชตอบสนองไวกว่าจึงชักกลับก่อนแต่ยังไม่ทันหันไปมองหน้าพลางพูด “เชิญเลยครับ”

จะดีหรอครับ..” เสียงที่คุ้นหูทำเขาชะงักความคิดว่าลูกอมถุงสีแดงนั้นจะอร่อยไหมลงก่อน

แรมโบ้? แต่ทว่าไม่ใช่

แววตาที่เฉยชา ผมสีทอง ช่างเทคนิคอัจฉริยะของวองโกเล่ผู้พัฒนามอสก้า สปาน่า

ครับ เชิญเลย”

ขอบคุณ”

สปาน่าได้ครบหมดรึยัง เราควรรีบกลับนะ ข้างนอกมันไว้ใจไม่ได้” ชายอีกคนเดินเข้ามาสมทบ ผมสีส้มๆ ยุ่งเหยิงไม่เคยเปลี่ยน เป็นอิริเอะ โชอิจิในสภาพเข้าเฝือกที่แขนซ้าย

เสร็จแล้ว” คนพูดก็เดินตามเพื่อนไปชำระเงิน

พวกเขายังมีชีวิตอยู่

เอาไงดีครับเซวาดิชคุง” เนลโล่กระซิบถาม

ตามไปกันเถอะ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

448 ความคิดเห็น

  1. #301 Creammy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 17:59

    โกคุทำไมนายถึงสมัครใจฆ่าสึนะล่ะ

    #301
    0
  2. #125 สาวกสาววาย_1 (@noblesse_1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 18:53
    เกลียดโกคุจัง
    #125
    0
  3. #116 hpyfriday (@hpyfriday) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 13:22
    โกคุนายทำไม...
    #116
    0
  4. #106 l3oss_it (@suchanee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 02:13
    ....ค้าง รู้สึกว่าเหวอมากอ่ะ
    ไม่จริงน่ะก๊ก นาย..... เอาจริงดิ!?
    ช็อกเบาขั้นหนักเลยอ่ะ
    #106
    0
  5. #100 Skyroom001128 (@Skyroom001128) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 23:05
    ทำไมโกคุทำแบบนี้อ่ะ//รอค่ะ
    #100
    0
  6. #99 misgun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 15:55
    ย้า!!!ทำไมต้องเป็นโกคุ!!! เรื่องแรกเลยที่เกลียดโกคุ แต่เกลียดที่สุดเนี้ยยัยเคียวโกะนั้นแหละ หึย!

    ค้างแรงงงง มาต่อเร็วๆน่ะ
    #99
    0
  7. #98 Ppap (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 03:31
    ต่อนะคะ รอออ

    เริ่มมัน
    #98
    0
  8. #97 likopin (@likopin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:19
    โอโห ช็อกโกคุสุด
    #97
    0
  9. #96 jirapa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 19:43
    รอออค่าาา
    #96
    0
  10. #95 bam2113 (@bam2113) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 23:37
    โกคุเดรุฆ่าด้วยสมัครใจ? ไม่น่าเชื่อ ท่านฮิกลับมาเหมือนเดิมแล้ว รออยู่ สู้ๆนะ
    #95
    0
  11. #93 _JING_ (@_JING_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 16:30
    รอน้าค้ะะๆ
    #93
    0
  12. #92 Masatoo (@tanyanun1412) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 01:08
    รีบกับมาเขียนต่อเลยค่าา อยากอ่านต่อสนุกมากกกๆ
    #92
    0
  13. #91 ติ่งลวงโลก (@oungoingloveyou) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 19:47
    สติ ทุกคนคะ สติจงสถิตกับท่าน โกคุเดระคุง ทำไมมม
    #91
    0
  14. #90 RedDataGirl (@RedDataGirl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 15:59
    โกคุเดระ....นาย.....กล้าทำถึงขนาดนี้เชียวหรอ?!!!...ฉันจะตามไปฆ่านาย!!!!!! // กำมีดในมือแล้ววิ่งไปหาโกคุเดระ
    #90
    0
  15. #89 wrtja (@wrtja) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 22:09
    -เลวเอ๋ย แกบังอาจทรยศสึนะหรอยัยเคีนวโกะมันมีดีไรนักนะฮะ
    ไรอัพด้วยเถอะ
    #89
    0
  16. #88 ความรักของ 1827 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 19:55
    บักก๊ก!!!แก่บังอาจทรยศหนูสึหราา! ฮึฮึฮึฮึ ฮ่าฮ่าฮ่า

    สำหรับแกบักก๊ก เห็นแก่ที่เคยเคารพหนูสึนะน่ะ อย่างแกนี่มันต้องโดน ปืนไรเฟินสักสองสามกระบอก+ระเบิดนิวเคลียร์สัก2-9ดอก สวนเคียวโกะต้องโดนควักลูกตา+กลืนระเบิดสักสองสามลูกตามด้วยการเอาM79ยิงซำ้จนหมดแม็กไปสัก4-5แม็กแต่แค่นี้ยังไม่พอต้องตามด้วยอาวุธสงคราม ฮึฮึฮึฮึ ฮ่าฮ่าฮ่า (บ้าไปแล้ว)

    ไรอย่าช้าน่าามาต่อดวนกำลังมันได้ที่

    #88
    0
  17. #87 yukihana2345 (@yukihana2345) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 17:38
    รู้สึกเกลียดเคียวโกะขึ้นมามากกว่าเดิม แต่ตอนนี้ เกลียดโกคุเดระที่สุดแล้ว!!!!!โกคุนี่นายจงใจฆ่าสึนะ ฆ่าลูกศิษย์อันเป็นที่รักยิ่งของรีบอร์น คิดว่าโดนควบคุมซะอีก โกคุสำหรับชั้นแกน่ะเป็นได้แค่หัวปลาหมึกเเค่นั้นแหละ สัตว์กินพืชหัวเทา ตอนนี้เรื่องนี้จิ้นได้R27 6927&1827 จิ้นได้ 3 คู่แล้วเริ่มเข้าสู่ความเป็น all 27 แล้วสินะ *^*
    #87
    0
  18. #86 ✿ Red_Tsubaki ✿ (@Red_Tsubaki) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 14:10
    หนูซือเก็บไว้เเค่ท่านฮิ มุคุ รีบอร์น์ ก็พอเเล้วคะ นอกนั้นฆ่าให้หมดเลยลูก โดนเฉพาะยัยนางฟ้าในคราบซาตาน ยัยหน้าปลวก ฮึ่ยยย!! มันน่านัก 11 รด จิงๆ หมั่นไส้คะ // อินจัด....ไรต์อย่าทำร้ายกันเยี่ยงนี้!! มันค้างงง 555
    #86
    0
  19. วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 13:39
    ยะยัยเคียวโกะ!!ฉันจะฆ่าเเก!!แกเเน่ๆ!!ต้องเป็นเเกที่ไปเป่าหูฮายาโตะน่ะ!!หึ.....หึเเกในฟิคชั้นไม่รอดเเน่อุวะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆชั้นจะยำเเกให้เละเลยคอยดูเเม่นางฟ้าปีกหัก
    #85
    2
    • #85-1 ザーケン (@mrsunflow) (จากตอนที่ 6)
      18 กรกฎาคม 2559 / 13:39
      ใจเย็นๆ นะคะ ;-;
      #85-1
  20. #84 Yukihana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 10:06
    อุตส่าห์คิดว่าทุกคนโดนควบคุมยกเว้นเคียวโกะ

    ไม่น่าเชื่อว่า โกคุจะสมัครใจฆ่าหนูสึเอง เห็นดูแลสึคุงยิ่งกว่างู

    จงอางหวงไข่ ทำไมทำกับสึคุงงี้ล่ะ ฮือๆ T^T

    ป.ล. ขอโทษไรต์ที่ไม่เม้นท์ตอนก่อนหน้านี้นะคะ
    #84
    0
  21. #83 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 09:51
    ไอหัวปลาหมึกกกกกกก ไอคนทรยศ!!! เดี๋ยวปั้ดฆ่าทิ้งซะหรอก ฮึ่ย! - -+++
    ว่าแต่ไหงมาทรยศงี้อ่ะ มีแรงจูงใจอะไร เพราะอีเคียวโกะเหรอ?
    #83
    0
  22. #82 หงษ์ปีกราตรี (@lovelytsuna) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 09:36
    สึนะสำคัญกับฮิบาริจริงๆ
    แต่โกคุทรยศ นายเคยเป็นคนที่เชื่อฟังสึนะที่สุด แรงจูงใจล่ะ
    #82
    0
  23. #81 0847691240 (@0847691240) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 08:49
    -โกคุ-ทรยด
    #81
    0
  24. #80 ploy241045 (@ploy241045) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 06:58
    สมัครใจมาฆ่าสึนะงั้นหรอเจ้าโกคุ
    คนทรยด อ้ากกกกกกกก
    แันจะฆ่าแก แกทำกับหนูสึนะได้ยังไงกัน
    กรี๊ดดดดดดดดด 

    ขอโทษในความไม่สุภาพนะ ค้างมากๆๆๆต่อๆๆๆๆ
    #80
    0
  25. #79 kiralacus&tsunakyoko (@pearlv) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 06:39
    ง่ะทำไมโกคุถึงทำแบบนี้ล่ะ
    #79
    0