[ Fic : KHR ] Destinesia . All27

ตอนที่ 1 : [Rewrite ✔] Destinesia 00: Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 276 ครั้ง
    10 ก.ย. 62




PROLOGUE

 

 

 

 

 

 

คุณหักหลังผม คุณทำลายความจงรักภักดีที่มีให้คุณเสมอมา

น้ำเสียงที่พูดนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เขายกกระบอกปืนขึ้น ชี้ตรงไปยังข้างหน้า เป้าหมายคือซาวาดะ สึนะโยชิซึ่งมองมาอย่างไม่เข้าใจ

วางปืนก่อนเถอะ มีอะไรก็ค่อยพูดค่อยจา..

ปัง!

กระสุนนัดนั้นเฉียดผ่านหน้าของสึนะโยชิไป เลือดสดไหลลงอาบแก้มซ้าย ขยับขาก้าวถอยหลังหนีตามสัญชาตญาณ มั่นใจว่านี่ไม่ได้เป็นเพียงแค่การล้อเล่นอีกต่อไป สึนะไม่มีอาวุธสำหรับตอบโต้ แหวนวองโกเล่อยู่ในกระเป๋าเสื้อตัวใน อีกฝ่ายคงไม่เปิดโอกาสให้เขานำมันออกมา

ผมไม่มีอะไรจะพูดกับคุณทั้งนั้น” ผมสีควัน แหวนหลายวงที่สวมอยู่ และกลิ่นของบุหรี่ โกคุเดระ ฮายาโตะผู้เป็นมือขวาแห่งกลุ่มมาเฟียอันยิ่งใหญ่ วองโกเล่แฟมิลี คนที่สาบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่างเทพทุกองค์ว่าจะไม่มีวันทรยศต่อสึนะโยชิ นั่นทำให้สึนะไม่เข้าใจความเป็นไปเลยสักนิด ไม่มีแม้เหตุผลสักข้อให้ตอบตัวเองว่าทำไมโกคุเดระถึงทำแบบนี้ ทำไมถึงได้มีท่าทีโกรธจัด มันคงเป็นเรื่องร้ายแรง แต่เขามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าไม่ได้ทำอะไรผิด

ฮายาโตะ

ปัง!

กระสุนอีกนัดถูกยิงเข้าที่ท้องส่งผลทำให้อีกฝ่ายให้ล้มลง เจ้าของปืนไม่อยากให้อีกฝ่ายปริปากพูดอะไรอีก ไม่เช่นนั้นความพยายามที่ผ่านมาทั้งหมดมันจะสูญเปล่า สึนะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เลือดสดไหลอาบย้อมเสื้อสีขาวให้กลายเป็นแดงภายในไม่กี่พริบตา

ทำไม..”

ผมต้องเป็นฝ่ายคนถามคุณต่างหากว่าทำไม

สายตาของสึนะเริ่มพร่ามัว เขาเสียเลือดมากเกินไปแล้ว ปล่อยทิ้งไว้อีกไม่นานก็คงตาย

หักหลังโกคุเดระงั้นหรอ จะเป็นไปได้อย่างไรกันล่ะ เขาเชื่อใจเพื่อนคนนี้พอๆ กับคำสาบานว่าจะเชื่อมั่นในตัวเขาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นตอนวันสืบทอดตำแหน่ง

ใครกันแน่ที่ทรยศ

โกคุเดระ.. ใครกันแน่ที่หักหลังความเชื่อใจ

ขณะที่สติกำลังจะเลือนรางสายตาของสึนะมองเห็นใครบางคนยืนอยู่ในมุมมืดถัดไปข้างหลังโกคุเดระ รอยยิ้มที่เขามองเสมอว่ามันน่ารัก สดใสและไร้เดียงสาทว่าตอนนี้มันทั้งดูเย้ยหยันและดุร้าย รอยยิ้มของซาซางาวะ เคียวโกะ

ใบหน้าที่แนบอยู่กับพื้นคอนกรีต นอกจากเลือดแล้วก็ยังมีน้ำตาของเขาที่ไหลออกมามากไม่แพ้กัน ส่วนหนึ่งแน่นอนว่ามาจากความเจ็บปวดของบาดแผล แต่ที่ทำให้มันไหลหนักกว่านั้นคือการโดดคนที่เขาไว้ใจหักหลังได้ลง สำหรับสึนะแล้วโกคุเดระเป็นทั้งเพื่อนคนแรกๆ ที่เขามี คนที่วางใจได้ คนที่คอยเป็นห่วงเขา คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบอยู่เสมอ และเป็นคนหนึ่งที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเป็นคนที่กล้าหันปืนมายิงใส่เขาได้

ฉันคงโง่เองที่ไว้ใจนาย

ลังเลอะไรอยู่ล่ะ โกคุเดระคุง” เสียงหวานของเธอบอกแบบนั้นกับชายผู้ถือปืนนิ่งมาเนิ่นนาน รีบทำให้มันจบๆ ไปเถอะ

ปัง!

สึนะไม่เหลือเรี่ยวแรงและสติ ลูกกระสุนปืนสองนัดที่อยู่ในตัวเขาไม่ปล่อยให้มีชีวิตรอดได้ง่ายๆ มันจบลงแล้ว ชีวิตเขามันจบลงแล้ว มันคงจะจบไปทั้งๆ แบบนี้

 

เยี่ยม เยี่ยมเลยโกคุเดระคุง ทำได้ดีมาก

เคียวโกะปรบมือพลางเอ่ยชมชายหนุ่มด้วยเสียงหวานและท่าทางอันใสซื่อ โกคุเดระไม่แม้แต่จะปรายตาไปมองเธอ เขาเก็บปืนใส่ซองข้างเอว เดินละออกไปทิ้งให้หญิงสาวและร่างที่แน่นิ่งของคนที่เขาเคยรักไว้ด้านหลัง

เย็นชาจังนะ

มือบางล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากระโปรงขึ้นมากดโทรออก

จัดการเรียบร้อยแล้ว มาเก็บกวาดที” เธอสั่งปลายสายเพียงแค่นั้น เก็บมือถือไว้ที่เดิม เดินออกจากโกดังร้างกลืนไปกับความมืดยามวิกาล

ไม่มีใครเหลืออยู่ในบริเวณนี้แล้ว ชายอีกคนซึ่งแอบมองเหตุการณ์อยู่ตลอดจึงรีบออกมาจากหลังกองเศษซากเหล็กขึ้นสนิมวิ่งตรงมาร่างที่แน่นิ่งนั้น มืออังตรงที่จมูกของสึนะ ลมหายใจอ่อนๆ ยังพอให้เขาใจชื้นแต่หากปล่อยไว้นานกว่านี้มีแต่จะเลวร้ายขึ้น เขาช้อนร่างนั้นขึ้นรีบวิ่งไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดก่อนจะไม่ทันการ

รีบอร์น นักฆ่าซึ่งเดินทางมาเพื่อฝึกฝนสึนะโยชิให้เหมาะสมกับการขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่รุ่นที่สิบ ภายใต้คำสั่งของวองโกเล่รุ่นที่เก้าภารกิจนั้นเสร็จสิ้นไปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน หลังจากพิธีสืบทอดทุกคนที่เกี่ยวข้องได้ย้ายถิ่นฐานมาใช้ชีวิตอยู่ที่อิตาลี ส่วนฐานทัพที่นามิโมริให้อิริเอะและสปาน่าคุมงาน

ตัวเขากลับเข้าสู่สายงานของนักฆ่าหลังจากได้ร่างเดิมกลับมา ชีวิตเดิมที่เคยท้าทายและเสี่ยงชีวิตกลายเป็นเปลี่ยวเหงา ความเคยชินที่มีร่างอันบอบบางนี้อยู่ข้างกายทำให้เขาต้องแวะเวียนไปหาบ่อยครั้งและด้วยความปากแข็ง ทำให้เขาไม่เคยเอ่ยปากบอกออกไปว่าอยากอยู่ด้วยแค่ไหน

รีบอร์นนั่งหน้าเครียดอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน พยายามข่มความกังวลไม่ให้ตัวเองคลั่งไปเสียก่อน ใจเขานึกโทษตัวเองสารพัดที่ไม่ได้อยู่เพื่อปกป้องคนสำคัญ

สองปีที่เขาไปทำงานที่ประเทศอื่น สองปีที่เขาหายไป

แกต้องฆ่ามันให้ได้” เขาพึมพำกับตัวเอง ณ เวลานี้ ไม่มีเพียงสักคนที่ไว้ใจได้ ไม่มีที่ไหนปลอดภัยสำหรับสึนะนอกจากข้างกายเขา เขาจะไม่มีวันให้อภัยใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้แม้แต่คนเดียว

ต้องมีคนชดใช้ความเจ็บปวดเหล่านี้

 

เปลือกตาคู่หนึ่งค่อยๆ เปิดขึ้น ทุกอย่างพร่ามัวและมืดหมอง ต้องใช้เวลาเสียครู่ใหญ่เพื่อกะพริบปรับการมองเห็นให้ชัดเจน เพดานห้อง ผนังสีขาวนวลและบานหน้าต่างที่ไม่คุ้นเคย สายน้ำเกลือต่อเข้ากับมือขวา นัยน์ตาสีน้ำตาลจ้องมองหยดน้ำที่ไหลลงมาอยู่เนิ่นนานเหมือนกำลังเหม่อลอย

โรงพยาบาล.. เดาได้ไม่ยากนัก

โอย..” โอดครวญขณะพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง แต่ความเจ็บทั้งที่ท้องและไหล่รุนแรงเกินกว่าจะฝืน

นอนนิ่งๆ ไปอย่างเดิมดีกว่า เจ้าห่วย

เสียงหนึ่งที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีบอกเขา ร่างสูงนั้นพิงอยู่กับขอบประตูซึ่งเปิดทิ้งไว้ สูทสีดำและหมวกแถบส้ม ใบหน้าที่มักมียิ้มกวนยามนี้กลับเคร่งเครียด

รีบอร์น” เป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากครูฝึกของเขาเอง

คำสาปแห่งอัลโกบาเลโน่ได้ถูกแก้แล้วเมื่อสองปีก่อนหน้าที่เขาจะเข้ารับสืบทอดตำแหน่งบอสวองโกเล่รุ่นที่สิบอย่างเป็นทางการ รีบอร์นได้รับอายุตัวเองคืนแล้วกลับเข้าสู่วงการนักฆ่าผลัดกับการมาฝึกสอนเขาเดือนละสองสามครั้ง ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมากเพราะวันไหนที่ว่างก็คอยมาหาอยู่เสมอ

แต่ก็เป็นสองปีก่อนที่อยู่ๆ รีบอร์นก็ขาดการติดต่อหายไป เมื่อพบกันใจตอนนี้แล้วก็โล่งใจเหลือเกินว่าอีกฝ่ายยังอยู่ดี

ฉัน.. ก็เหมือนจะตายยากอยู่เหมือนกัน

ซาวาดะ สึนะโยชิ พึมพำขณะจ้องมองเพดาน ทุกการขยับเขยื้อนมันทำให้เขาเจ็บ รีบอร์นเดินเข้ามานั่งอยู่ตรงข้างเตียง มือหยาบเสยผมที่ปรกหน้าของสึนะขึ้นอย่างเบามือ คนแข็งกระด้างและดีแต่จะทำร้ายร่างกายกลับอ่อนโยนขึ้นอย่างรู้สึกได้ชัด

รู้ไหมว่าฉันรู้สึกยังไงตอนเห็นนายนอนจมกองเลือดอยู่ตรงนั้น

ความรู้สึกมากมายอัดแน่นอยู่ในสายตาที่รีบอร์นมองเขา มันมีทั้งความโกรธ ตกใจ เสียใจ และรอยแดงจางๆ ที่ขอบตา คนอย่างรีบอร์นน่ะหรือจะร้องไห้.. เพราะชีวิตที่ผ่านมานั้นค่อนข้างแฟนตาซี ชั่วความคิดหนึ่งที่สึนะเองลืมไปว่าทั้งเขาและครูฝึกของตนก็เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่ง

สึนะส่ายหน้าเบาๆ ยิ้มปลอบใจ “บอกฉันหน่อยสิ

เจ้าคนซื่อบื้อ อย่างนี้แหละถึงได้เป็นเจ้าห่วยอยู่วันยังค่ำ

สึนะหัวเราะออกมาแต่แล้วก็ต้องร้องเจ็บ ดูเหมือนแผลยังไม่สมานเลยด้วยซ้ำ

พยายามอย่าขยับมากเดี๋ยวแผลเปิด หมอจะมาตรวจนายอีกรอบพรุ่งนี้หลังจากที่นายตื่น นอนซะ ตราบที่ฉันอยู่ที่นี่ ไม่มีใครมาทำอะไรนายได้อีกแล้ว

“ตื่นมาแล้วฉันจะยังเจอนายอยู่ไหม”

“อื่ม”

ได้คำตอบที่พึงพอใจแล้วสึนะหลับตาลงอย่างว่าง่ายเนื่องจากความเหนื่อยล้า เขาไม่รู้ว่าหลังจากเหตุการณ์นั้นมันผ่านไปกี่วันแล้ว อาจจะสักวันสองวันหรือเป็นอาทิตย์เลยก็ได้

นายจะไม่ทิ้งฉันไปใช่ไหมรีบอร์น

ภาพเหตุการณ์เหล่านั้นยังคงติดตา วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาไม่รู้จบ

ไม่ต้องห่วง ฉันจะปกป้องนายเอง”

แม้คำพูดนั้นจะเลือนรางไปพร้อมกับสติของเขา แต่กลับตราตรึงชวนให้คลายกังวล

 

สึนะตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเช้าวันใหม่มาถึง ในห้องพักผู้ป่วยห้องใหญ่มีป้ายแสดงชื่อของโรงพยาบาลแขวนไว้ตรงผนังด้านบนมุมโซฟาสำหรับผู้เยี่ยมไข้ ถ้าจำไม่ผิดที่นี่คือโรงพยาบาลประจำเมืองข้างๆ คนละที่กับห้องที่เขาอยู่เมื่อคืน ตัวเขาถูกย้าย เหตุผลมีอยู่ข้อเดียวคือเพื่อความปลอดภัย

ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาอย่างเบามือเพื่อไม่ให้เป็นการส่งเสียงปลุกคนที่อาจยังนอนหลับอยู่ ในช่วงสถานการณ์อย่างนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากรีบอร์น

อรุณสวัสดิ์” รีบอร์นยกยิ้มมุมปากก่อนเอ่ยทักเขาอย่างที่ทำเป็นประจำพลางเดินเข้ามาหาที่เตียง แม้จะเป็นวันธรรมดาซึ่งไม่มีธุระกงการอะไรครูพิเศษยังคงแต่งกายด้วยชุดสูทกับหมวกแถบส้มใบเก่งของเขา

รู้สึกยังไงบ้างร่างสูงถอดหมวกวางไว้บนโต๊ะข้างเตียงคนไข้ ทิ้งตัวลงนั่งบนที่นอนซึ่งไม่ได้ยกราวกั้นขึ้น กดปุ่มเรียกหมอเพื่อเข้ามาดูอาการ

อยากอาบน้ำ”

สึนะรู้สึกไม่สบายตัวเป็นอย่างมาก ทั้งตึงแผลที่ไหล่และทีหน้า ฤทธิ์ของกระสุนที่ถากหนักหนากว่าแมวข่วนหลายเท่า มันให้ความเจ็บทุกครั้งที่ขยับปากพูด เขาไม่รู้ว่าแผลที่ท้องนั้นสาหัสสากรรจ์ขนาดไหนด้วยซ้ำ เพราะความรู้สึกเดียวที่มีคือความเจ็บปวด

ใช่ มันเจ็บ แต่ที่เจ็บกว่าคือหัวใจดวงนี้

พูดอะไรไม่ดูสภาพตัวเองตัวเอง” ไม่พูดเปล่า รีบอร์นดีดหน้าผากสึนะไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้ คนเจ็บบ่นอุบเบาๆ จะทำคืนก็ทำไม่ได้

ตอนนี้สิ่งที่นายต้องทำคือพักผ่อน เรื่องนอกเหนือจากนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง”

สึนะพยักหน้ารับคำเบาๆ

ระหว่างนี้ก็คิดด้วยว่าจะเอายังไงต่อไป”

อื่ม..”

ขออนุญาตครับ”

ประตูห้องเปิดขึ้นอีกครั้งพร้อมหมอเจ้าของไข้ของสึนะและพยาบาลสาวอีกคนหนึ่ง รีบอร์นลุกขึ้นเปลี่ยนไปยืนอยู่บริเวณใกล้ๆ ไม่ได้เว้นระยะห่างมากนักเพราะยังต้องคอยระวังเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นด้วย นายแพทย์บอกอาการคร่าวๆ ของสึนะให้เจ้าตัวฟังทีละอย่าง เรื่องของแผลที่ท้อง ไหล่ หน้า ผลกระทบต่างๆ ที่อาจจะตามมาและยาที่ต้องรับประทานในช่วงนี้

อีกไม่กี่สัปดาห์คุณน่าจะสามารถกลับไปรักษาตัวที่บ้านได้แล้วล่ะครับ” เขาพูดด้วยรอยยิ้มให้กำลังใจ สึนะไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ จากนั้นหมอก็ขอตัวออกไป

ห้องตกอยู่ในความเงียบ รีบอร์นทิ้งช่วงให้สึนะได้คิด เตรียมตัวเตรียมใจสำหรับเรื่องในอนาคต และไม่ว่าสึนะจะเลือกทางไหน เขาก็ยินดีจะร่วมจมหัวจมท้ายไปยังสุดทาง

จะไม่จากไปไหนอีกแล้ว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 276 ครั้ง

448 ความคิดเห็น

  1. #447 janeamtma (@janeamtma) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 15:55
    น่าสนุกจังงงง
    #447
    0
  2. #412 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 14:28

    อิหยัง!!! เคียวโกะหล่อนทำอะไรน่ะรู้ตัวบ้างไหม!!!!! ทำไมเราดูจิ้นอ่ะ555
    #412
    0
  3. วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:02
    อิหยัง เกิดอันใดขึ้น

    ทำไมโกคุเดีะถึงหักหลัง ทำไมสึระดูอ่อนหัดตัง รึไม่กล้าตอบโต้คนที่ตนเองคิดว่าเป็นเพื่อน

    ผู้พิทักษ์คนอื่นๆล่ะ???

    อิเคียวโกะมายังไง? เรียวเฮ มาเก็บน้อง-กลับภังขยะทีโว๊ยยยย
    #319
    1
  4. #305 J'name Rbt (@pawidporn-name) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 07:47
    เห้ยเท๊อออ แหวกมโนภาพฟิครีบอร์นที่เราเคยอ่านมาทั้งหมดเลย แจ่มว้าวมากค่ะ!
    #305
    0
  5. #293 ซามากิ คิรุโนะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 16:20
    ยัย-ซา-ซา-งา-วะ-เคียว-โกะ-แก-ต้อง-ตาย!โทษฐานที่ทำให้ซื่อจังของฉันต้องบาดเจ็บ!แกก็อีกคนโก-คุ-เด-ระ-ฮา-ยา-โตะ!แก!ต้องตายไหนว่าจะเคารพรักซื่อจังคนเดียวหา!แต่แกก็ไปเชื่อคำพูดเป่าหูของยัย-ซา-ซา-งา-วะเคียว-โกะแต่กลับไม่เชื่อคำพูดของซื่อจัง?แถมยังยิงซื่อจังอีก!?หึน่าผิดหวังจริงๆ
    #293
    0
  6. #292 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 02:51
    😂😂😂
    #292
    0
  7. #188 nnd. (@mikin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 13:20
    รู้สึกฟิคทุกเรื่องที่อ่านช่วงนี้นี่เคียวโกะเป็นนางมารร้ายตลอดเลย???????? นี่คือความอัดอั้นของทุกคนที้มีต่อเนื้อเรื่องหลักสินะคะ????
    #188
    2
    • #188-1 darlingcutety (@darlingcutety) (จากตอนที่ 1)
      25 พฤศจิกายน 2560 / 10:42
      ขออนุญาติมาขำเม้นท์นี้ เราก็เป็น1ในนั้นที่อัดอั้นกับเนื้อเรื่องหลัก55555555555555
      #188-1
    • #188-2 jsanghud (@jsanghud) (จากตอนที่ 1)
      17 มีนาคม 2561 / 11:33
      เออใช่ ฟิคส่วนใหญ่นางร้ายจะเป้นเคียวโกะเสมอ (เเละมันจะเป้นอย่างนี้ตั้ลลลลลอดดดดไปปป) วะฮาฮ่าาาาาา #สะใจมากเวอร์
      #R27จงเจริญ
      #188-2
  8. #127 angrycat (@angrycat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 16:07
    งง.......เรื่องราวป็นไงมาไงไม่รู้ โกคุเดระคุงน่ะไม่มีทางทำร้ายสึนะแน่นอน ส่วนเคียวโกะจังก็ไม่มีทางพูดแบบนั้นเด็ดขาดเลย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2559 / 16:08
    #127
    0
  9. #123 สาวกสาววาย_1 (@noblesse_1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 16:39
    รีคุงจัดการม๊านนนน
    #123
    0
  10. #111 hpyfriday (@hpyfriday) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 13:14
    ว้อทททท! เกิดอะไรขึ้น!?! ทำไมเป็นงี้...
    #111
    0
  11. #101 RE.EVE (@evezaza30) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 23:22
    เหอๆ โกคุเคระคุงงงงงงง คิดผิดคิดใหม่ได้นะก่อนที่มันจะสายเกินไป ซาซางาวะ เรียวโกะ ปกติฉันก็ไม่ชอบเธอยู่แล้วมาอ่านอันนี้ฉันเกลียดเธอยิ่งกว่าเดิมอีก อยากจะควักปืนยิงแสกหน้ากับด้วยตบสักสองสามที
    แต่ฟินR27มากกกกกกกก แม่ยกคู่นี้แทบจะละลาย^/////^
    #101
    0
  12. #65 ✿ Red_Tsubaki ✿ (@Red_Tsubaki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 02:26
    โกคุจางงง ^^* คิดดีเเล้วเหรอทำหนูซือเยี่ยงนี้ หึๆๆ(ยิ้มเเบบเคลือบยาพิษ)
    ระวังตัวไว้นะ  ...อิอิ....ซักวัน........รีดจะตามไปหลอกหลอนเธอ หึๆๆๆ 
    เคียวโกะจางงงง  อยากตายมั้ยเอ่ยยย  รีดกับรีบอร์นสนองให้ได้นะเออ  

    มาต่อไวๆนะคะไรต์  สนุกมากกก
    ขอรัก R27 เถอะ  555
    #65
    1
    • #65-1 อาซาริ มิกะ (@mainajaah) (จากตอนที่ 1)
      24 กรกฎาคม 2559 / 22:05
      เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะหึหึหึ(หัวเราะอย่างชั่วร้าย)โกคุเดระนายมันโง่ควายเรียกพี่ไม่สมองฉลาดสะป่าวแต่ดันไปเชื่อนางมานร้ายอีกเคียวโกะแกก็แรดร้ายมากกกกอย่ากจะไปกระโดดตบหน้าแรงๆสักพันทีกระทืบแบบให้จมพื้นปูนไปเลยคงไปเจอคนหล่อสิท่าถึงได้หถกหลังสึจังนะเชอะไม่มีใครเอาคน(หรือไหยีน่าแอ๋หรืออีกัวน่านะว่าไม่ใช้ตัวที่ชอบลากอะไรไปกินในนำ้นะ)มากกว่าอย่างแกหรอกอีหน้าเกียด
      #65-1
  13. #46 ` (vanillashake) -? (@fernnie1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 00:36
    ตบโกคุได้มั้ยคะ ? ทำไมโง่อย่างนี้คะคุณณณณณ
    แต่เหนือสิ่งอื่นใด ... ถีบนังเคียวโกะได้มั้ย ? นังมารร้าย! -*-
    กลิ่น R27 มันแรงมากเลยค่ะคุณขา -////-
    #46
    1
    • #46-1 chisaki carina (จากตอนที่ 1)
      10 ตุลาคม 2560 / 20:23
      เห็นด้วยค่ะ
      #46-1
  14. #24 Akachin2442 (@kanom1234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 09:56
    อีนางร้ายเคียวโกะ ไปลงนรกซะ
    อีโง่โกคุเดระ แกกล้าดียังไงถึงทำแบบนี้ เดี่ยแม่จับตบ
    #24
    1
    • #24-1 ZHIRKOV ☼ (@mrsunflow) (จากตอนที่ 1)
      2 พฤษภาคม 2559 / 10:36
      ใจเย็นนะคะ ;_____;
      #24-1
  15. #15 l3oss_it (@suchanee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 22:27
    และที่แน่ๆคือต้องจัดการซาซากาวะ เคียวโกะให้พินาศไปข้าง 
    #15
    0
  16. #14 RedDataGirl (@RedDataGirl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 17:13
    ทำไม?เคียวโกะที่แสนดี...ถึงทำสึนะโยชิคุงอย่างงี้ 
    #14
    0
  17. #13 บูชาวายทั้งใจ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 21:27
    ทำไมทำอย่างนี้ล่ะหัวปลาหมึก TT นกไปไหน เจ้าบ้าเบสบอลล่ะ หัวสนามหญ้า วัว! สัปปะรดล่ะ ฮือออเ ทำไมทำกับลูกชั้นอย่างนี้!!!!!//น้ำตาไหลพราก
    #13
    0
  18. #12 sakurakuro (@sakurakuro) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 10:49
    โกคุเป็นไรอะ เคียวโกะเเกร้ายกาจมาก
    #12
    0
  19. #10 Anata no FC (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 19:33
    โกคุเดระ..ทำไมนายถึงทำแบบนี้!! แล้วผู้พิทักษ์คนอื่นเป็นไปด้วยรึเปล่าเนี่ย!!'
    #10
    0
  20. #9 bam2113 (@bam2113) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 16:59
    รออยู่นะ
    #9
    0
  21. #7 ติ่งลวงโลก (@oungoingloveyou) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 23:33
    จริงๆรีบอร์นไม่ใช่รีบอร์นค่ะ.. ชื่อของเขาคือยอดนักสืบโคนัน! คาดไม่ถึงว่าฮายาโตะจะทำอย่างนี้จริงๆนะ ถึงสึนะจะทรยศจริงๆนางก็น่าจะอยู่เคียงข้าง **ติดตามค่ะ????
    #7
    0
  22. #5 Neko Maki (@makimasa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 21:50
    ต่อด่วนๆ สึนะจะโหมดดาร์กมั้ยๆ
    #5
    0
  23. วันที่ 24 เมษายน 2559 / 19:56
    รอนะคะ
    #4
    0
  24. #3 ..SadistZaa.. (@ririnkiku) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 19:00
    รอติดตามจร้าาาา
    #3
    0