NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 6 : ธาวิศจองอัยย์ 05 : : ช้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


EP 5

: : จองครั้งที่ห้า : :

 

(So baby pull me closer , Bite that tattoo on your shoulder)

ที่รัก ดึงผมเข้าไปใกล้ๆอีกสิ กัดรอยสักที่อยู่บนไหล่นั่นเลย

 


 

 

ชิน ชินเนี่ยนะ!?

ผมหันไปมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อระหัวใจที่กระตุกขึ้นมาแต่รอยยิ้มขี้เล่นยังปรากฏที่เรียวปากหยักของชินเขามองกลับมาที่ผมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี ชินก็เหมือนจะดูผมออกจึงพูดขึ้น

เดี๋ยวลบ

ผมยังคงมองเขาด้วยความไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำขนาดนี้ แต่จริงๆแล้วชินเป็นคนรักเพื่อนมากใจผมเลยแผ่วลงแต่เพียงหันหน้ากลับมาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำรับปากไม่ได้แสดงอาการอะไร

วันนี้กูจะไปส่งอัยย์เองนะ” โรมว่าขึ้น ชินก็พยักหน้ารับส่วนผมก็เม้มริมฝีปากแน่น ไม่นานเราก็เลิกคลาสกันผมเดินตามโรมระหว่างนั้นผมเห็นธาวิศก็เดินมากับลลิตจากอีกด้าน

โรมเหลือบมองผม “คนเมื่อคืน วิศใช่ไหม

คำถามยากๆของเขาทำให้ผมเงียบ และโรมก็รู้จักผมดีพอเขาถึงได้หัวเราะในลำคอ

เมื่อคืนอัยย์เรียกเรา” 

“…”

ใช่ไม่ใช่

โรมกำลังล้วงความจริงจากผมอยู่ ผมกลืนน้ำลายระวังทุกคำที่จะพูดไป มีโอกาสสูงมากที่โรมจะรู้เรื่องทั้งหมดจากคำพูดเพียงไม่กี่คำของผมเพราะเขาฉลาดมาก

“…” 

มีอะไรกับมันรึเปล่า

โรมถามเสียงราบเรียบแต่มันกระหน่ำใจผมทุกคำ เขาพูดตรงซะจนผมเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก

ถ้าจะมาเค้น อัยย์จะกลับเอง” ผมตัดสินใจไม่ตอบสักอย่างแล้วเดินเลี่ยงหนีออกมาดื้อๆแต่แขนก็ถูกจับไว้ด้วยฝ่ามือหนา

บอกแล้วไงว่าห้ามหนี

“…”

ในฐานะเพื่อนก็ยังดี

ผมยังคงเงียบแล้วก้มหน้างุด ผมกลัว มันกลัวไปหมด ทั้งสิ่งที่ธาวิศพูดกรอกหูและโรมที่ตามและเค้นทุกอย่างแบบนี้

หรือกูไม่ใช่ชิน

ผมเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเมื่อโรมเริ่มพูดคำหยาบ น้อยครั้งมากที่เขาจะพูดหยาบใส่ผมไม่เหมือนชินที่จะพูดปกติ โรมจะพูดตอนที่เขาโกรธสุดๆ เท่านั้น

กูดีใจนะที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมึง

“…”

แต่ทำไมต้องเป็นส่วนเกินด้วยวะ

เขาพูดด้วยใบหน้าเศร้าๆแม้น้ำเสียงจะแข็งมากก็ตาม ผมทำอะไรไม่ถูก โรมปล่อยแขนแล้วเดินออกไปเหมือนอยากจะไปสงบสติอารมณ์ เขารู้ว่าผมตื่นคนง่ายและไม่ชอบสถานการณ์ที่อึดอัดเพราะงั้นทุกครั้งที่ทะเลาะกันจะเป็นเขาที่เดินหนีแล้วกลับมาง้อผมตลอด มันคือการกระทำที่คนห่ามๆคนหนึ่งอย่างเขาจะทำและใส่ใจผมในรายละเอียดเล็กๆน้อยๆในเวลาเดียวกัน โรมเป็นคนแบบนั้นแหละ

หมับ

อื้อ...

มือผมจับเข้าที่ท่อนแขนโรมก่อนเขาจะเดินไปไหนไกล คนตัวสูงกว่าเปรยตามองผมเล็กน้อย พอเขายอมหันมาผมจึงค่อยๆปล่อยแขนเขาออกแต่โรมกลับคว้าข้อมือผมเอาไว้

อัยย์ ไม่รู้สึกอะไรจริงๆเหรอ

...” ผมได้แต่หลบสายตาที่ต้องการจะหาคำตอบของโรม

ที่กูทำทั้งหมด มึงรั้งกูไว้ มึงไม่คิดอะไรเลยจริงๆเหรอ

ผมกลืนก้อนจุกที่ลำคอลง คำตอบมันมีมาตลอด ผมไม่เคยคิดอะไรมากไปกว่านั้นเลย...

อัยย์ขอโทษผมมีแต่คำพูดเดิมๆให้เขา คำพูดที่ล่องลอยไม่หนักพอจะให้เขาตัดใจ 

 

#ROM PART

ตาเรียวหลุบต่ำเช่นเคยเหมือนที่ชอบทำ อัยย์เป็นผู้ชายตัวเล็กที่มีนิสัยกลัวทุกอย่างบนโลกในความคิดผมเขาไม่เคยกล้าเผชิญกับอะไรสักอย่าง อาจเพราะตัวเขาที่ถูกเลี้ยงมาอย่างทะนุถนอมจากโรคมากมายที่เจ้าตัวเป็นเลยทำให้เป็นคนที่ดูนิ่งแต่ว่างเปล่าและไร้ซึ่งความกล้าแบบนี้

แต่ทั้งหมดนั่น รวมๆแล้วโคตรน่ารักในสายตาผมดูนุ่มนิ่มน่าบีบไปหมด อัยย์เป็นคนเงียบๆแต่ก็ยิ้มเสมอใส่ใจคนอื่นก่อนตัวเองใครจะไม่หวั่นไหววะ

และถ้าถามว่าเจ็บไหมที่พยายามมาหลายเดือนแต่ก็ได้คำปฏิเสธอยู่เป็นประจำ ต้องตอบว่าเจ็บ เจ็บแบบชิบหาย เจ็บจนบางทีรู้สึกชาไปทั้งใจและปวดหนึบไปด้วยกันจนบางทีผมต้องดื่มเหล้าหยามใจ

แต่ผมเป็นพวกที่อยากได้อะไรแล้วต้องได้

ครั้งนี้ก็เช่นกัน ผมจะทำจนกว่าคำตอบจะเป็นคำตกลงให้ได้ ผมกำลังจะพาอัยย์ไปที่อื่นแต่ทว่า

น้องอัยย์

เสียงหวานเบาเรียกความสนใจเราไปทั้งหมด คนที่ยืนตรงนั้นคืออิงค์ที่เป็นพี่สาวของอัยย์เดินเข้ามา

พี่อิงค์” อัยย์เรียกเธอแผ่วเบาก่อนมือเล็กจะตะครุบเข้าที่ลำคอตัวเองอย่างรวดเร็วเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง

แหงล่ะ เป็นผมก็คงจะมีอาการไม่ต่างจากอัยย์จากพี่สาวที่ดูจะรู้ไปทุกอย่างแบบอิงค์

พี่อิงค์มารับกลับบ้าน” เธอส่งรอยยิ้มบางๆแล้วเดินเข้ามาลูบหัวกลมเบาๆเหมือนปลอบประโลมไม่ให้กลัว ผมถอยออกมาเมื่อรู้สึกตอนนี้หาจังหวะเข้าไปไม่ได้ ได้แต่หมายตาไว้ที่อัยย์ก่อนจะชะงักเมื่อเจอสายตาเรียบนิ่งของอิงค์มองมา

เธอจับตัวอัยย์กอดโดยให้อัยย์หันหลังให้ผม ใบหน้าหวานวางลงที่ลาดไหล่บางของคนเป็นน้องขณะเดียวกันก็ส่งสายตามองมาที่ผม เธอเหมือนกำลังอ่านความคิดผมก่อนที่เรียวปากสีหวานนั่นจะยกยิ้มเหมือนกำลังบอกผมว่า

รู้แล้วว่านายคิดอะไร

น้องอัยย์ตกใจ... พี่อิงค์รู้” เธอเหมือนจะพูดกับอัยย์ แต่เปล่าหรอก เธอพูดกับผมต่างหากเธอกำลังบอกผม ว่าอย่าทำให้อัยย์กลัวอีก

ผมเพียงจ้องเธอแล้วหันหลังเดินออกมาโดยไม่มีคำพูดอะไร

END PART ROM

 

 

ปะ

ผมที่กำลังโดนกอดถูกดันตัวออกเบาๆจากพี่อิงค์ พอมองหาโรมก็ไม่เห็นแล้วผมจึงกลับมามองอิงค์ เธอยิ้มให้ผมอย่างน่ารักแต่คำพูดของเธอทำผมงง

ไปไหน

ลืมอะไรไว้ที่วิศไหม?”

ผมสะอึก อิงค์เอียงหน้า “ว่าไง

...ม...ไม่ค่ะ

งั้นกลับนะ

ผมพยักหน้าให้อิงค์เบาๆ เธอจึงเดินจูงมือพามาที่รถของเธอจริงๆคุณพ่อก็จะซื้อให้ผมด้วยแต่ผมยังไม่อยากได้ตอนนี้และไหนจะพวกโรมกับชินที่มารับส่งบ่อยๆจนตอนนี้ผมชินไปแล้วจึงยังไม่อยากได้เลยบอกปฏิเสธคุณพ่อไป

แอร์ในรถของอิงค์ถูกหรี่ลงโดยเธอเพราะเธอรู้ว่าผมขี้หนาวและอาจเป็นหวัดเอาง่ายๆได้

อัยย์มีอะไรอยากบอกอิงค์ไหม

“…” ผมเม้มริมฝีปากแน่น

เรื่องคนอื่นอิงค์ไม่อยากยุ่งด้วยหรอก แต่นี่มันเป็นอัยย์

“…”

อิงค์ต้องรู้

แล้วเธอก็หันมาหาผมตรงๆตอนหยุดไฟแดง อย่างที่บอกเราเป็นพี่น้องที่ติดกันมากและนิสัยเราต่างกันสิ้นเชิงแม้จะเป็นคนเงียบๆเหมือนกัน อิงค์จะฉลาดและเหมือนคุณพ่อมากคือการมองคนได้เฉียบขาด เธอเป็นคนเดียวที่ผมจะบอกสิ่งในใจก่อนใครเสมอ

อัยย์โดนแกล้ง...” ผมตอบเสียงเบา แอบกระดากที่เป็นผู้ชายแต่ทำตัวมาฟ้องผู้หญิงแบบนี้ แล้วพอคิดแบบนั้นก็กัดริมฝีปากตัวเองก่อนถอนหายใจออกมา

อืม

อิงค์รับแค่นั้นเธอเป็นแบบนี้เสมอ เธอจะรับฟัง ตั้งแต่เด็กแล้วเธอจะไม่ลงมาช่วยแต่จะให้ผมเผชิญเองจนกว่าจะผ่านไปเองได้ ผมจำไม่ได้ว่าทั้งตัวเต็มไปด้วยรอยแผลกี่ครั้ง ร้องไห้ไม่รู้กี่รอบกว่าจะผ่านสิ่งพวกนั้นที่บางทีผมรู้สึกว่า

อิงค์จงใจให้มันเกิดกับตัวผม เพื่ออยากให้ผมเข้มแข็งขึ้น 

อิงค์คะ...อัยย์จะผ่านไปได้ไหม อัยย์กลัวอีกแล้ว

“…” เธอเหยียบเกียร์พารถออกเคลื่อนหลังสัญญาณไฟขึ้นสีเขียว

อัยย์ไม่ชอบตัวเอง

แต่พอนึกถึงคำพูดคุณพ่อมันก็ทำให้ผมละอายจนอยากร้องไห้โฮออกมาแรงๆ อิงค์ที่เห็นผมทำหน้ากังวลขึ้นทุกทีจึงค่อยๆขยับปากพูด

เอาแต่บอกว่ากลัวก็ไม่ได้สักทีหรอก

“…”

อัยย์โตแล้ว อัยย์เป็นผู้ชาย

“…”

เอาแต่ใจ ดื้อดึง ไม่ยอมใคร

“…”

ควรมีซะบ้าง

อิงค์เว้นช่วงไปก่อนจะหันมาหาผม

ความเงียบน่ะรุนแรง...จากต่อยจะเริ่มกลายเป็นโดนเตะ ตามด้วยสิ่งมากมายที่อาจทำให้เจ็บจนทนรับไม่ไหวไปเลย

“…”

อย่าให้คนอื่นตามใจคอยชี้นำไปเรื่อยน้องอัยย์

เธอพูดเท่านั้น รถมาถึงบ้านพอดีเธอก็เดินออกไปปล่อยให้ผมได้อยู่กับความคิดตัวเองก่อนจะทำให้หลุดจากภวังค์เมื่อเธอไปหยุดยืนพูดที่ด้านหน้ารถ

วันนี้วันเกิดคุณพ่อ อาหนึ่งกับครอบครัวจะมา

ใจผมเผลอกระตุก

งั้น...ธาวิศก็มาด้วยน่ะสิ เขาต้องโมโหแน่ที่ผมกลับบ้านมาแบบนี้ทั้งที่บอกจะอยู่กับเขา

คิดเอาเอง

 

@21.00 PM.

งานเริ่มขึ้นคุณพ่อเป่าเค้กไป ธาวิศมาแล้วแต่เขาก็ไม่ได้ดูจะอะไรกับผม นั่นทำให้ผมโล่งใจและเลี่ยงเขาตลอด มันคงไม่มีอะไรแล้ว ผมยิ้มแล้วเดินเข้าไปหาคุณพ่อหลังท่านเป่าเค้กไปไม่นาน เข้าไปสวมกอดท่านแน่นๆ

น้องอัยย์เตรียมของขวัญให้พรุ่งนี้นะ ขอโทษนะครับที่มัวแต่ยุ่งจนลืม

คุณพ่อกอดผมกลับแล้วโยกตัวไปมา “ครับคนเก่ง

ผมผละออกมาเล็กน้อยแล้วพูดโดยยิ้มจนกว้างเมื่อมองหน้าท่าน “อัยย์รักคุณพ่อนะ

คุณพ่อพยักหน้าแล้วโยกผมด้วยสายตาเอ็นดู ตอนนั้นเองที่มีคนเดินเข้ามาผมจึงผละออกจากคุณพ่อ

มีความสุขมากๆนะครับอาราม

เส้นเสียงทุ้มพูดพร้อมยื่นกล่องของขวัญให้คุณพ่อ ธาวิศยิ้มเช่นกันตอนคุณพ่อยิ้มให้เขา

ครับ

คุณพ่อยื่นกล่องของขวัญมาให้ผมที่รับไว้ด้วยรอยยิ้มที่ยังอยู่บนใบหน้าก่อนจะผละออกมา ผมเดินเข้ามาในบ้านเมื่ออยากกินขนมกล่องที่เห็นเมื่อหลายวันก่อน แต่ก็ต้องเบ้หน้าตอนเข้ามาในครัวแล้วเห็นว่ากล่องนั่นวางอยู่บนตู้ที่สูงเอามากๆ

ผมเขย่งเท้าเอื้อมแขนจนสุดพยายามจะหยิบมันแต่ยื่นแล้วยื่นอีกจนเจ็บก็ไม่ได้ ความอยากเอาชนะวิ่งเข้ามาเมื่อนึกถึงคำพูดของพี่อิงค์

ผมจะต้องเอาให้ได้!

ฮึ้บ!

อีกนิด....อีกนิด!

ฟึ่บ...

เงาดำพาดตัวลำตัวรู้สึกได้ถึงไอร้อนที่ทาบทับด้านหลัง กล่องขนมคุ้กกี้ที่อยากกินถูกเอามาวางแหมะในอ้อมกอดพร้อมวงแขนกว้างที่วางไว้อยู่ที่ช่วงเอวผม

ตัวเล็กเขย่ง...น่ารัก

เสียงทุ้มแหบกระซิบข้างหูหยอกเย้าผมหดคอหลบรู้สึกไม่ดีจึงหมุนตัวจะเดินหนีแต่ก็ถูกผลักให้กลับเข้าที่ แขนหนายกขึ้นทาบตู้ด้านหลังจนกลายเป็นการกักร่างผมไว้ รู้สึกคิดผิดชะมัดเมื่อต้องมาเผชิญหน้าแบบนี้

...

นึกว่าจะโกรธอะดิ?...ไม่หรอก” เขาพูดด้วยรอยยิ้ม

...เหรอ” ผมขานรับเท่านั้น

กลิ่นน้ำหอมแบบผู้ชายของเขาทำให้ผมแอบมึนหัวและถูกดึงดูดพร้อมๆกันอย่างประหลาด ธาวิศโค้มตัวลงมาใบหน้าหล่ออยู่ระดับเดียวกับสายตาผม

พี่น่ะ โกรธผมไหมที่พูดวันนั้น ขอโทษละกัน พอดีอารมณ์ไม่ดี

เขายังพูดด้วยรอยยิ้มซึ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากลเลย ผมคิดก่อนจะผงะเมื่อธาวิศโน้มใบหน้ามาขโมยจูบที่ริมฝีปากผมเร็วๆทีหนึ่ง 

จุ๊บ!

เขาลงมาแรงจนเกิดเสียงผมรีบยกมือปิดปากแล้วมองซ้ายขวาเพราะกลัวคนมาเห็น ธาวิศหัวเราะ ใจมันเริ่มเต้นระส่ำอีกครั้ง

กลัว... ผมกลัว เขาทำผิดกับผมอีกแล้ว และกว่าจะรู้ตัวอีกทีสัมผัสร้อนผ่าวก็ไล้เลียอยู่บริเวณซอกคอผมซะแล้ว ริมฝีปากหนาทาบทับลงขบเม้มผิวนิ่มพร้อมสูดกลิ่นกายเข้าปอด

ฟอดดดด!

หอม...

เขาเริ่มกดจูบลงหนักๆที่ช่วงลำคอ ผมรู้สึกวูบไหวไปทั่วลำคอก่อนจะทำคุ้กกี้หล่นลงเพราะยกสองมือขึ้นดันไหล่เขา ความเจ็บจี๊ดบริเวณซอกคอทำให้ทุบไปที่ไหล่แกร่งแรงขึ้น

ตุบ ตุบ!

ผมต้องรอด คราวนี้ต้องได้ ต้องทำได้

คางของผมถูกหัวเขาดันจนหงายขึ้นเมื่อริมฝีปากแสนร้ายนั่นเริ่มจูบขึ้นสูงเรื่อยๆและจู่โจมด้วยสัมผัสที่หนักและรุกเร้า ผมขยำมือลงที่ไหล่แกร่งผมไม่รู้ว่าเขาคิดอยากแกล้งอะไรผมอีกรึเปล่า แต่ผมไม่ชอบและ... และผมจะไม่ยอมมัน

 ใจมันเต้นหนักขึ้นในตอนที่ผมขบคิดหนักและกลัวสิ่งที่ยังไม่เกิด ผมหลับตาปี๋ก่อนจะตัดสินใจง้างมือขึ้นสุดหัว

เพราะผมต้องทำได้...

ผวั๊ะ!!

       “Shit!”

ธาวิศสบถกับความเจ็บบนหัวของเขาที่ผมทุบไปเต็มแรงเมื่อสักครู่คนตัวสูงถอยออกไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองผม ธาวิศเป็นคนตาดุและเมื่อเขาใช้มันมองผมบอกตามตรงเลยว่ามันน่ากลัวและผมก็กลัวด้วยแต่มาถึงจุดนี้แล้ว ผมกำมือที่ชื้นเหงื่อตัวเอง

เลิกยุ่งกับพี่ได้แล้ว

“…”

วิศมีแฟนแล้ว ก่อนหน้านี้พี่ขอโทษที่ทำให้วิศผิดต่อแฟน ลืมมันไปได้เลย พี่ไม่เป็นไร

“…”

ถ้าวิศไม่หยุด...

ผมสูดลมหายใจที่ติดขัดของตัวเองเข้ารวดเร็ว ก่อนจะพูดคำที่แม้แต่ตัวเองก็รู้สึกว่าโง่สิ้นดี

อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน

ตึกตัก

โคตรจะเกร็งและลุ้น

ธาวิศมองใบหน้าผมค้างเขายังคงไม่พูดอะไร จนกระทั่ง...

Rrrrr

เขาก้มมองกระเป๋ากางเกงตัวเองแล้วหยิบเอาโทรศัพท์ที่สั่นอยู่ขึ้นกดรับ

อืม...ครับ รอก่อนสิ ครับผม...อื้อ มาหาวิศที่ห้องนะ

ปลายสายนั่นคือลลิตแน่เลย...ผมรีบใช้จังหวะนั้นเดินหนีออกมาทันทีก่อนจะผงะเมื่อเจอกับร่างสูงอีกสองร่างที่กำลังคุยกับคุณพ่อ ชินกับโรม

ผมไม่อยากคิดเลยว่าถ้าโรมกับธาวิศเจอกับจะเป็นยังไง ไม่รู้ทำไม ผมรู้สึกโรมกับธาวิศจะดูไม่ชอบกันตั้งแต่ที่เจอครั้งแรกแล้วทั้งที่ธาวิศก็อยู่กลุ่มเที่ยวกับชิน

อัยย์!” ชินร้องพร้อมยกมือขึ้นเรียกเมื่อเห็นผม ใบหน้าหล่อแบบอปป้าในซีรีย์ยิ้มแย้มเหมือนเคย และพอผมเข้าไปมือหนาก็ยีหัวผมแล้วกอดคอ

กินข้าวยังวะ

ผมส่ายหน้าเบาๆ ชินยิ้ม “งั้นกินๆ กูก็ยัง

ผมยิ้มแล้วพยักหน้าให้เขา พอเจอชินที่เป็นคนร่าเริงก็ทำให้รู้สึกคลายกังวล เพราะอย่างน้อยเขาก็น่าจะช่วยห้ามได้หากเกิดอะไรขึ้น ชินกับโรมนั่งที่โต๊ะก่อนจะเริ่มทานอาหารกันจังหวะนั้นเองที่เก้าอี้ถูกใครบางคนนั่งลงด้วย 

อ้าวไอ้วิศ” ชินร้องทักอีกฝ่าย

หวัดดีเฮีย” ธาวิศทักกลับด้วยรอยยิ้มพร้อมหันไปหาโรม

ดีครับพี่โรม

โรมพยักหน้าให้เบาๆ อาหารที่เต็มโต๊ะอร่อยมากยิ่งขึ้นตอนกินไปคุยกันไป ผมได้แต่มองอาหารบนโต๊ะแล้วกินเงียบๆเพราะไม่ค่อยได้แทรกเข้าไปจนกระทั่งชินยื่นจานสับปะรดมาให้

อะๆ กินเยอะๆนะมึง

ผมมองสับปะรดสีฉ่ำในจานแล้วยิ้มเจื่อนทันที

ตึง!

กินพ่อมึง อัยย์มันแพ้สับปะรด

โรมเตะขาเก้าอี้ของชินแรงจนทำให้ชินแทบตกเก้าอี้ ชินทำหน้าตื่น

เห้ยกูลืม โทษๆ

ใจผมมันกระตุกเมื่อได้ยินแบบนั้นได้แต่ทำมืดปัดบอกไม่เป็นไรไปให้ชิน โรมหยิบจานไปหาตัวเองแล้วตักเอาเนื้อมาใส่จานผมแทน

เนี้ย เป็นหอบกินเข้าไป

ผมพยักหน้าขอบคุณโรมที่พอผมตักเนื้อเข้าปากเขาก็ยิ้มออกมา สายตาเขาดูโคตรจะเอ็นดูจนผมไม่รู้จะทำหน้ายังไงที่โดนจ้อง

มองขนาดนี้ใครจะกินสะดวก

โรมอย่าจ้องดิ

พอผมพูดตรงๆ โรมก็ก้มหน้าทานอาหารในจานเขายิ้มๆเหมือนพอใจ

แดกทางสายตาได้คงทำแม่งไปละมั้งน่ะ” ชินพูดล้อๆ ใส่โรมที่ยิ้มกรุ้มกริ่ม ผมมองชินที่หัวเราะกับโรม และเมื่อสบตากับคนข้างตัวเขาอย่างธาวิศก็เม้มริมฝีปากแน่น ธาวิศเอามือเท้าคางมองมาทางผมแล้วยกยิ้ม

เออเฮียชิน จำเพื่อนผมที่เฮียให้ผมไปขอเบอร์ให้ได้ปะวะผมเผลอเหล่ตามองธาวิศที่พูดประโยคนี้ยิ้มๆ

หื้ม น้องนาราอ่ะนะ?” ชินหันไปเลิกคิ้วใส่ธาวิศที่พยักหน้า ก่อนจะวางช้อนทำหน้าตื่นเต้น

ว่าไงวะ!”

น้องเขาบอก...ว่าเฮียก็น่ารักดี

เช้ดดดดดดดดดด!” ชินตบโต๊ะเหมือนพอใจแล้วยกโทรศัพท์เข้าไปหาธาวิศที่กดเบอร์ให้

ฟึ่บ

หืม... ผมมองเสื้อนอกแขนยาวตัวใหญ่ที่สวมบนตัว โรมยิ้มให้นิดๆแล้วโยกหัว

อากาศมันหนาว ป่วยง่ายอะใส่ไว้นะ

ผมส่ายหน้าจะบอกว่าไม่เป็นไร โรมคว้ามือผมไปกุมแล้วชูขึ้นให้ดู

เนี้ย มือเย็นแล้ว ไม่ต้องมาเถียง

ผมหัวเราะน้อยๆ ก่อนจะพยักหน้าอย่างยอมแพ้ โรมยิ้มกว้างตอนเห็นผมหัวเราะ เขายิ้มจนเห็นเขี้ยวเล็กๆของเขา

น่ารัก

...” ผมหยุดหัวเราะแต่ยังยิ้มค้างเมื่อได้ยินแบบนั้น

ยิ้มอีกได้ปะ

ผมยู่หน้า ทำเหมือนผมเป็นคนยิ้มยากยังไงยังงั้นผมเลยแกล้งสอดนิ้วเข้าไปในปากทั้งสองข้างแล้วแยกปากออกจากกันกว้างๆแล้วทำตาหยี

เนี้ยๆ พอใจยังคุณชายย

โรมหัวเราะจนตาหยีเลยรอบนี้ “ใจเต้นตุ้บตั้บอยากลากคนขึ้นห้องเลยแหละ

หื้อ โรมไอ้คนหื่น จะอะไร...

จุ๊บ!

ผมยังพูดไม่ทันจบโรมก็โน้มใบหน้าลงมาจุ๊บที่ปลายจมูกผมแรงๆทีหนึ่ง ทำให้ผมมองเขาแบบอึ้งๆ

อย่าด่าโรมนะ ก็อัยย์ทำเสียงแง้วๆแล้วน่ารักอะ

ผมเอามือออกจากแก้มแล้วเผยอปากค้างเลย ได้แต่พูดอุบอิบ

พูดมาก

โรมหัวเราะเสียงแหลมแบบดังสุดๆจนสองคนนั้นที่คุยกันเรื่องผู้หญิงหันมามองโรมที่เอียงตัวลงมาหาร่างผมแล้วเอาคางเกยไหล่ผมมองเขาแล้วก็ไม่ได้ว่าอะไร จนตอนที่อาหนึ่งคุณพ่อของธาวิศท่านเดินเอาเค้กมาให้พวกเรา

ทานให้อร่อยนะเด็กๆ” ท่านพูดอย่างใจดีพวกผมจึงยิ้มแล้วขานรับกัน

คร้าบบบบบบ

อาหนึ่งยิ้มรับพร้อมโยกหัวธาวิศก่อนไป

Rrrrr

อยู่ดีๆเสียงโทรศัพท์ของธาวิศก็ดังขึ้นเขาลุกยืนแล้วเดินไปทางอื่น พวกผมจึงหันมาคุยกัน

น้องนารานี่ใครยังไงวะ” โรมถามชิน

วันนั้นกูไปคลับกับไอ้วิศไงละนาราอะเพื่อนมัน โคตรสวยสเปคกูสัสอะน่ารักเลยว่าจะลองจีบ

ไม่เข็ด ไม่เข็ด” โรมว่า เพราะชินพึ่งเลิกกับแฟนไปเมื่อสองเดือนก่อนเอง สาเหตุก็ไม่ยอมบอกแต่หายไปช่วงหนึ่งเลยแหละ

จะกลัวอะไร กูเป็นไรมาก็มีน้องอัยย์นุ่มนิ่มให้ซบร้องไห้อะ” ชินว่าแล้วหันมาทำสายตาแพรวพราวใส่ผมที่หยิบผักแล้วปาใส่

ไปไกลๆเลยพวกขี้ม่อ” ผมชี้หน้าเรียงคน สองคนนั้นเลยผสานเสียงหัวเราะกัน

โถ่ๆ ทำเป็นซึนนะน้องอัยย์ พอกูเป็นไรมานะก็เขย่งสุดตีนจับหัวไปซบก่อนขอทุกทีอะ เน้อเพื่อนโรม

ใช่เลยเพื่อนชิน

แล้วก็ปรบมือชอบใจเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ทำเอาอยากเลิกคบเลยอ่ะ ผมได้แต่ยิ้มระอาให้

พี่อิงค์!” ผมร้องเรียกเมื่อเห็นพี่อิงค์เดินออกมาจากบ้าน เธอหันมาแล้วเดินยิ้มเข้ามาหา

ว่าไงคะ

กินอะไรรึยังคะ” ผมถาม พี่อิงค์เป็นผู้หญิงที่มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นที่จะแสดงออกทางสีหน้านิ่งๆของเธอเอามากๆคือถ้าหิวเอามากๆเธอจะอารมณ์ไม่ดีและแสดงออกมามากที่สุด ก่อนหน้าที่จะไปเอาคุ้กกี้ผมยังเห็นเธอหงุดหงิดอยู่เลย

ยังเลยค่ะ

หิวเลยสิ นั่งกินกับอัยย์นะคะ ไปไหนมา” ผมจับมือเธอแล้วดึงให้มานั่งลงข้างๆกัน เธอนั่งลงพร้อมยื่นกล่องคุ้กกี้มาวางตรงหน้าผมที่ชะงัก

ไปเอาคุ้กกี้มาให้น้องอัยย์ไงคะ

“…”

ไม่อยากกินแล้วเหรอพี่อิงค์เห็นเขย่งอยู่ตั้งนาน

ตึกตัก...

เธอจะเห็นรึเปล่านะ สิ่งที่ธาวิศทำกับผมน่ะ ผมมองหน้าพี่อิงค์ที่ยังมีรอยยิ้มอยู่ด้วยความไม่ไว้ใจแต่ก็ยื่นมือรับกล่องขนมคุ้กกี้จากเธอมาโดยไม่สบตาเธอก่อนประโยคต่อมาของเธอจะทำให้ผมลืมตัวเงยใบหน้าขึ้นอย่างตกใจ

แต่พอเข้าไปหาเก้าอี้จะเอามาให้กลับมาอีกทีก็ไม่เห็นน้องอัยย์แล้ว เหลือแต่คุ้กกี้ตรงพื้นทำไมไม่หยิบมาล่ะถ้าเอาลงมาได้แล้ว?”

ค่อยยังชั่ว...

เธอไม่เห็นสินะ ผมยิ้ม “เขี่ยๆเอาแล้วมันหล่นลงมาโดนหัวน่ะค่ะ เลยหมดอารมณ์กิน

เลยไม่เก็บขึ้นเนี้ยนะ โถ่ น้องอัยย์เด็กน้อยยย” ชินพูดเสียงสูงเข้ามา ผมเลยหันไปเอานิ้วแตะที่ปากแล้วทำเสียงชู่วเป็นการบอกให้เขาหยุดพูด แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

ขนาดด่ายังมุ้งมิ้งเลย พี่โรมคะชินกลัวค่ะ” ชินดัดเสียงให้แหลมแล้วหันไปเล่นกับโรมที่ยิ้มๆ

 ขอบคุณค่ะ

ผมเลิกสนใจสองคนนั้นแล้วหันมาพูดกับพี่อิงค์ที่พยักหน้าก่อนก้มหน้าทานอาหารในจานของเธอ จนเมื่อเวลาผ่านไปสักพักโรมและชินจึงขอตัวกลับกันไป ทุกคนกลับกันหมด แม่บ้านก็ออกมาเก็บของที่จัดกัน

น้องอัยย์ เมื่อกี้แม่เห็นน้องวิศเขาอยู่ที่สระหลังบ้านท่าทางไม่ดีเลย เราไปดูน้องหน่อยสิ

คุณแม่ที่เดินผ่านตัวผมจับมือผมแล้วพูด ผมเลิกคิ้วก่อนจะพยักหน้าเมื่อท่านดูกังวลเพราะยังไงธาวิศเธอก็คงจะเห็นมาตั้งแต่เด็กแล้วก็เป็นลูกเพื่อนสนิทท่านด้วย

แต่หายไปตั้งนานแล้วนี่เขายังไม่กลับอีกเหรอ ผมเดินไปทางหลังบ้านที่จะมีสระน้ำอยู่ในตัวบ้าน พอเดินออกมาก็เห็นโทรศัพท์ที่มีสภาพเละเครื่องกระจายออกหมดที่พื้นส่วนธาวิศอยู่ในสระ ครึ่งตัวเขาแช่ในน้ำแต่ทั้งร่างก็เปียกหมดผมที่ถูกเซ็ตมาก็เปียกแล้วถูกเสยขึ้นมาด้านหลังลวกๆ 

วิศ” ผมเรียกเขาด้วยความตกใจ คนในสระขยับตัวแล้วหันมามองผม ผมเดินเข้าไปหา

เล่นงี้เลย?” เขาถามผมเสียงหยัน ผมขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ  

“…เล่นอะไร” ผมถาม

ตาคมเต็มไปด้วยความรุนแรง “อิงค์อยู่ไหน

ถามหาทำไม... ผมได้แต่สงสัยแล้วตอบ

ขึ้นห้องแล้ว...

ทุกคนกลับหมดแล้วใช่ไหม

ผมพยักหน้าเป็นคำตอบ ธาวิศจึงค่อยๆ หันไปทางสระ มือหนาลูบหน้าตัวเองแล้วยันตัวขึ้นจากสระ

...เป็นอะไรรึเปล่า” ผมอดจะถามไม่ได้ เพราะลึกๆ ก็ยังห่วงเขาอยู่ดี

ถอย

“…”

อยากให้เลิกยุ่งนี่

คนตัวสูงเดินคอตกไป ผมมองภาพนั้นอยู่นาน ชั่งใจว่าจะเข้าไปดีไหม...

ผมไม่ควรไปยุ่งกับเขาอีก เขาแกล้งผมแรงขนาดนั้นแท้ๆแต่แล้วเสียงในหัวเสียงหนึ่งก็ดังในหัวผมก็ขึ้นมาเป็นจังหวะที่ผมก้าวเท้ายาวๆเพื่อไปหาคนตรงหน้าให้ทัน

พี่อัยย์ใจดี

หมับ

ฟึ่บ!

ตอนที่ผมเข้าไปจับมือเขาวินาทีต่อมาที่เกิดคือธาวิศคว้ามือผมจับแล้วหันมาพร้อมดึงตัวผมเข้ากอด ใบหน้าหล่อฝังลงที่ไหล่ผมพร้อมกระชับอ้อมกอดให้แน่นเหมือนกลัวผมจะปล่อยเขาออก

วิศ...

เขาไม่ตอบผมจึงยกมือขึ้นลูบหลังที่เปียกของเขาทั้งที่การทำแบบนี้ยิ่งทำให้ผมตัวเปียกเหมือนเขาผมอาจไม่สบายไปเลยกับอากาศเย็นๆและมาโดนน้ำแบบนี้

หายโกรธผมแล้วเหรอ

“…”

ใจดีเหมือนเคยเลยเนอะ

“…”

ธาวิศเงียบไปก่อนจะดันตัวผมออก

เป็นอะไรเหรอ...

เกิดเรื่องนิดหน่อย” เขาถอนหายใจหนักๆ ผมจึงพยักหน้า

งั้นกลับละนะ” ธาวิศพูด

อื้อ

เขาเดินก่อนจะหยุดเหมือนนึกอะไรออก “ที่เข้าหาจนทำให้ร้องไห้น่ะขอโทษ

"..."

"แต่อยู่ก็คืออยู่ จะบอกว่าจะไปก็ไม่ใช่เรื่อง" 

“…” ผมยังไม่รู้จะตอบอะไรกลับไปได้แต่มองเขา เขายิ้มมุมปากแล้วพูดประโยคสุดท้ายที่ทำให้ใจผมเผลอเต้นขึ้นมาก่อนเดินออกไป

เอาตรงๆ อยากอยู่ใกล้

“…”


ขออยู่ใกล้หน่อย

 

 


 

150/150

*เตือน* พระเอกแบดเห็นแก่ตัวและหื่นมากค่ะ นายเอกตัวช้ำหนักมากบอกเลย 55555

 ใครไม่ชอบกดออกได้เลยน้า .-.

 #จองรักJH

 



 


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2374 baminz (@baminphu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:00
    ขอยาดงง5555
    #2374
    0
  2. #2333 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 14:42
    คืออะไรมันยังไงงงงงง
    #2333
    0
  3. #2305 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 16:16
    จะเอาไงวะ
    #2305
    0
  4. #2292 phoukham (@phoukham) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:39
    วิศนี้จะเอาไงกันแน่สรุปว่ารักแฟนผู้หญิงหรึออัยย์กันแน่
    #2292
    0
  5. #2236 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 18:12
    ชั้นจะทำยังไงดี สรุปว่าวิศนี่จะดีหรือไม่ดีT^T
    #2236
    0
  6. #2198 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 10:13
    ชอบก็บอกว่าชอบ
    #2198
    0
  7. #2152 JKee26 (@JKee26) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 00:31
    โอ้ยยย ความวิศ
    #2152
    0
  8. #2151 JKee26 (@JKee26) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 00:31
    โอ้ยยย ความวิช
    #2151
    0
  9. #2105 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 02:18
    พี่อิงค์น่าจะเห็น น่าจะรู้แต่ไม่ได้ยุ่งให้ตายเถอะ
    วิศถึงตัวจะเป็นน้อง พี่เขาใจดีนี่เอาใหญ่เลยนั
    พี่อัยย์อย่าใจดีมากสิ แบบเนี้ยถึงโดนรังแก 
    #2105
    0
  10. #2082 RainChan (@rainnee14) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 00:46
    วิศจะเลวปล่อยมันไป แต่อัยย์นี่ไม่ไหวจริงๆว่ะ เห้อ ใจง่ายไปป่ะ ว่าเค้าไม่ทันพ้นวัน ใจอ่อนแล้ว ทีกับโรมที่เป็นเพื่อนนี่ไม่เห็นใจอ่อนเลยเนอะ หรือได้ผัวคนอื่นมันสนุกกว่า ปากบอกสงสารลลิตแต่การกระทำไม่ใช่อ่ะค่ะ
    #2082
    0
  11. #1974 IREAL (@natcharee_cb0627) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 11:59
    พี่อิงค์นี่สนใจมีเมียไหมคะ?55555 หยอกก
    #1974
    0
  12. #1710 Shippers (@fairtn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 01:30
    ตกลงวิศมันรักแฟนมันมั้ยอ่ะ ถ้าไม่รักแล้วก็เออ โอเค บอกเลิกละมาอัยย์ดิ ถ้าจะขนาดนี้ ทำแบบนี้ไม่ต่างกับนอกใจแฟน
    #1710
    0
  13. #1563 Hatepolice (@hatepolice) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 23:28
    อิอัยย์ นิสัยแบบนี้ ขอให้โรมกะชินเลิกคบค่ะ เลวนะคะเป็นชู้กะผัวคนอื่นน่ะ
    #1563
    0
  14. #1290 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 00:18
    คนอะไรบทจะแบดก็เกรี้ยวกราดเหลือเกิน บทจะอบอุ่นก็โครตน่ารัก ;3;
    #1290
    0
  15. #1115 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 18:15
    ฮื่ออออ... ขออยู่ใกล้หน่อย
    #1115
    0
  16. #1044 Cyanide_06 (@Cyanide_06) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 19:50
    แหม.. ขออยู่ใกล้หน่อย ขนาดนี้แล้วแค่ขอเป็นพิธีอะเนอะ (ตอนก่อนแอบเชียร์ให้เลิกยุ่งกับวิศละไปคบกับโรมมีความลำไยเบาๆ5555555)
    #1044
    0
  17. #670 Bminepoy (@Poyb2uty) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 22:48
    ชอบอิงค์อะ รู้ทุกอย่างแต่ไม่พูด หึหึ
    #670
    0
  18. #427 Maki-San (@bluelin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 03:16
    โอ่ยยยยย ทำไมมันแบบ กึ่งละมุน กึ่งหน่วงๆ
    เหมือนเขาดึงดูดกันเอง
    หลุดกรี้ดไปหลายฉาก
    #427
    0
  19. #324 arthipnm (@arthip-n) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 08:49
    คือชอบอิงค์จัง ดูเป็นผญฉลาดเงียบๆ รู้แต่ไม่พูดอ่ะ เท่ซั๊ดดด
    #324
    0
  20. #201 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 19:26
    วิศทะเลาะกับลลิตแน่ๆเลย 55555555 หมั่นไส่วิศมากเว่อ ขี้ม่อมากกกกกกกกกกกกก แฟนยังไม่เลิกก็อย่ายุ่งกับอัยย์ดีกว่าหน่า
    #201
    0
  21. #185 AllJin55 (@alljin55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 09:29
    ทีมอยากให้พี่อิ้งไฟท์กับลลิตสักตั้ง55555555555555
    #185
    0
  22. #184 xixew (@apinisas) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 01:50
    วิศนี่อารมยิ่งกว่าสตรีมีเมนอีกอ่ะ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย 5555555555
    #184
    0
  23. #183 jbwnikn ♡ (@beemmee2542) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 23:10
    โว้ยยยย วิศโว้ยย ยังไงคะมาขออยู่ใกล้ๆเขาอะคนบ้าา -////-
    ให้พี่อัยย์ช้ำบ่อยๆก็ได้ค่ะไรท์ เราชอบ .///. ว้าย55555555555
    #183
    0
  24. #182 gryffin (@gryffindore) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 23:05
    ขอ #ทีมโรม นะจ๊ะะะะ วิศนี่ต้องเล่นให้หนักและเจ็บช้ำใจปางตายก่อนถึงจะยอมยกอัยย์ให้ ลลิตต้องเจอกับพี่อิงค์ซักตั้งนะคะแหมๆ จะได้รู้ใครเป็นใคร
    #182
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(