NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 5 : ธาวิศจองอัยย์ 04 : : แตก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


EP 4

: : จองครั้งที่สี่ : :

 

We were like strangers who knew each other very well

เราเหมือนคนแปลกหน้า ที่รู้จักกันดี.

 

 


 

 

ความรู้สึกไม่สบายตัวปลุกให้ผมลืมตาขึ้นช้าๆ ห้องที่ผมไม่คุ้นตาแต่รู้จักทำให้ส่ายสายตาไปทั่ว รู้สึกร่างกายล้าสุดๆตัวก็หนักแรงจะยกแขนก็แทบไม่มี ลำคอก็แห้งสิ้นดีและเมื่อลองเปล่งเสียงออกก็พบว่ามันทั้งแหบและไม่มีเลย

คนข้างตัวผมไม่อยู่แล้ว...

 เมื่อเหลือบมองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้สองทุ่มจะสามทุ่มแล้ว นี่หลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ผมลุกขึ้นนั่ง ความเจ็บช่วงสะโพกและช่องทางหลังแล่นขึ้นมาจนต้องนิ่วหน้าบนตัวผมมีเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ที่คลุมถึงเข่าปกปิดเพียงชิ้นเดียว ตัวก็ไม่เหนียวเหมือนอาบน้ำแล้ว

ธาวิศทำให้เหรอ... ผมมองรอบๆอีกครั้งจนไปสะดุดกับแก้วที่แปะกระดาษ

กิน

มันคือนมอุ่นๆที่คิดว่าคงเอามาตั้งได้ไม่นาน ผมหยิบเอามาแล้วยกดื่มเงียบๆจนมันหมดแก้วก็ค่อยๆเดินไปที่ประตู มือผมจับที่ลูกบิดแต่วินาทีนั้นผมก็ต้องตัวแข็งเมื่อได้ยินเสียงด้านนอก

แปปสิ...หื้ม วิศ!”

เสียงหวานใสของผู้หญิงร้องปราม ประตูถูกแง้มออกน้อยๆผมลดสายตาลงจนมองไปเห็นด้านนอก ธาวิศที่สวมเพียงกางเกงยีนส์ตัวเดียวโดยท่อนบนเปลือยเปล่ากำลังตระกองกอดเอวลลิตที่ยกยิ้มหยอกเล่นกับเขาทั้งสองยิ้มให้กัน ภาพตรงหน้าทำให้ผมเม้มริมฝีปากแน่น ผมรู้สึกแย่ขึ้นไปอีกที่มามีอะไรกับธาวิศผมรู้สึกผิดต่อลลิต แม้ผมจะไม่ได้คิดอะไรกับธาวิศเลยก็ตาม

จะกลับเลยเหรอครับ” เสียงทุ้มว่าเสียงออดอ้อนพร้อมใช้ปลายจมูกเขี่ยแก้มของลลิตไปมา ลลิตจูบที่ริมฝีปากหนา

ค่ะ ตอนนี้เมนส์มาไง

ธาวิศหัวเราะน้อยๆ แล้วยอมละออกจากร่างบาง

อย่าลืมกินข้าวนะ

ธาวิศพยักหน้า “จะกินให้หมดเลย ส่วนคนทำ...เก็บไว้กินทีหลังเนอะ

ทั้งสองพูดอะไรกันสักพักลลิตก็เดินออกไปจากห้อง ผมถอยหลังออกมาหันมองทั่วห้องหาเสื้อผ้าตัวเองก็ไม่เจอ

ผมจะกลับบ้าน

แกร๊ก

ผมเปิดประตูออกมาแต่ก็ไม่เจอธาวิศที่ห้องรับแขกแล้วจึงเดินไปทางห้องครัวก็เห็นคนตัวสูงกำลังเทน้ำลงแก้ว สายตาคมดุเหลือบมาหาผมตอนยกแก้วน้ำขึ้นดื่มพอดี

เสื้อผ้าพี่อยู่ไหนเหรอ

เสียงผมแหบสิ้นดีแถมเบาด้วย ธาวิศวางแก้วลง

ซัก

“…”

จะกลับ?”

ยืมโทรศัพท์หน่อยสิ

ผมไม่ตอบแล้วยังถามเขากลับอีกต่างหาก ธาวิศเดินเข้ามาหาผมด้วยใบหน้าราบเรียบ

อยู่นี่แหละ สักสามวัน...รอยหายพอดี

อยู่ที่นี่งั้นเหรอ...

ผมยกมือแตะที่ลำคอแผ่วเบาแล้วเม้มริมฝีปาก ธาวิศเห็นผมไม่พูดจึงพูดต่อ

โทรบอกอารามแล้ว

พี่ทิ้งมหาลัยไม่ได้หรอก

ผมเคยหยุดไปแล้วสามวัน คงตามอะไรไม่ทันกันพอดี ธาวิศกระตุกยิ้ม

แล้วจะไปยังไงรอยดูดเต็มคอ

เอาแป้งทากลบก็ได้

เอาจริงดิ?” เขาถามหยั่งเชิงซักผมต่อไม่หยุด

ไม่ต้องสนพี่ขนาดนั้นหรอก

ธาวิศเอียงใบหน้าคล้ายยังไม่เข้าใจ ผมถอนหายใจแล้วพูดตัดประโยค

มันไม่จำเป็น

สิ้นคำนั้นธาวิศไม่โต้ตอบทันที เขาเพียงมองมาที่ผมนิ่งๆด้วยตาสีดำขลับนั่นก่อนโคลงหัวไปมาก่อนจะเสยผม

อยากอัดบุหรี่เลย ฟังแล้วเครียด

“…”

เครียดแทนอาราม... มีลูกใจแตก

เขาไม่ได้สูบเหมือนที่พูด...แต่ผมกลับรู้สึกเหมือนมีมวนกลุ่มควันจากเขาเข้าล้อมรอบตัวจนรู้สึกอึดอัดและหายใจติดขัดกับคำพูดแกมประชดนั่น

ผมคิดว่าธาวิศเริ่มหัวเสียน้อยๆเขาขยับตัว แล้วจะบอกอารามเรื่องรอยยังไง

...ยืมโทรศัพท์หน่อย

ธาวิศเดินผ่านร่างผมไป ผมจึงเดินเข้าไปในครัวแล้วหยิบเอาน้ำออกมากินเพื่อให้มีเสียงอยู่ต่อหน่อย ไม่นานคนตัวสูงก็เดินกลับมาพร้อมโทรศัพท์ในมือผมคิดเอาไว้คร่าวๆแล้วสำหรับคำแก้ตัวกับคุณพ่อและคุณแม่ นิ้วกดเบอร์ที่จำได้ลงไปยกแนบหูรอสาย  

[ฮัลโหลเส้นเสียงเย็นทุ้มจากปลายทางดังขึ้นขานตอนกดรับ

โรม...อัยย์เองนะ

ฟึ่บ!

โทรศัพท์ในมือถูกแย่งไปพร้อมกดตัดสายทั้งที่ยังไม่ทันพูดอะไรต่อ ผมหันไปมองธาวิศที่ทำอะไรผลีผลามด้วยความไม่เข้าใจและดุนิดๆแต่คนตรงหน้ากลับทำหน้าดุเสียงเข้มกว่าใส่

พอเลย

ผมอ้าปากจะขอเขาอีกครั้งแต่โทรศัพท์ก็ขึ้นว่ามีสายเข้า หน้าจอขึ้นเบอร์ที่ผมพึ่งกดไปเมื่อสักครู่ ผมสบตากับคนตัวสูง

เอามา” 

ไม่

วิศ...พี่จะกลับบ้าน

อยู่นี่ก็จบ เดี๋ยวไปซื้อแป้งมาให้

ไม่เอา

ผมเข้าไปจะแย่งโทรศัพท์คืนแต่ธาวิศก็เอี้ยวตัวหลบ ผมอยากจะกระโดดแย่งโทรศัพท์ที่สูงๆตรงนั้นหรอกแต่เพราะร่างกายมันไม่พร้อมนี่สิ

อยากคุยมาก จะให้มันช่วยไง?”

อย่างแรกเลยนะ... ถึงมันจะฟังดูไม่ดีที่จะเอาโรมเข้ามาแก้ตัวกับคุณพ่อคุณแม่ว่าเป็นแฟนแล้วบอกไปว่าเรามีอะไรกันมันก็ทำให้รู้สึกแย่น้อยกว่าอยู่กับคนมีแฟนแบบเขาแล้วกัน

บอกว่าเอากับมันแทน งี้อะเหรอ?”

เขาถามตรงซะจนผมตอบอะไรกลับไปไม่ถูก พอเห็นผมนิ่งธาวิศก็ทำหน้าประมาณ ว่าแล้ว

เอามา” ผมทำเสียงเข้มขึ้นแล้วยื่นแขนจะหยิบแต่ธาวิศก็ไหวตัวหนี

แค่นี้ขึ้นเสียง

แล้วจะให้บอกว่ากับใครกับวิศรึไง!”

ถึงจะใจเย็นยังไงแต่ผมไม่ชอบอาการเอาแต่ใจของธาวิศเลย มันไม่สำคัญเลยว่าผมจะมีเซ็กส์ผมโตแล้วคุณพ่อกับแม่เขาต้องเข้าใจอยู่แล้ว ท่านรับรู้ว่าผมเป็นเช่นไร ธาวิศน่ะต้องการให้ผมทำยังไง

“…”

เห็นไหมเขาก็พูดไม่ออก ผมอาศัยจังหวะนั้นฉวยหยิบโทรศัพท์เขากดรับโรมที่กระหน่ำโทรหาไม่หยุด

ติ๊ด

โรม

[อัยย์ เป็นไงบ้าง!] น้ำเสียงปลายสายร้อนรน

ไว้จะเล่าให้ฟังนะมาที่คอนดะ--อ๊ะ!”

เสียงผมขาดหายเมื่อถูกสวมกอดจากด้านหลังพร้อมเขี้ยวคมที่ฝังลงที่ต้นคอเต็มแรงจมเขี้ยวจนทำให้เผลอปล่อยโทรศัพท์หล่นลงพื้นเพราะความเจ็บ

อาการเจ็บแปล๊บแล่นไปทั่วบริเวณ ผมต่อสู้กับท่อนแขนหนาที่ตวัดรัดเอวแน่น ก่อนร่างทั้งร่างจะถูกจับหมุนแล้วกระแทกลงพื้นจนจุกไปทั้งร่าง โทรศัพท์อยู่ข้างๆ ผมพยายามจะเอื้อมไปหยิบแต่ก็ถูกตรึงข้อมือขึ้น

วิศ!”

ในอกมันร้อนรุ่มไปหมดอธิบายออกมาแทบไม่ถูกกับสิ่งที่คนตัวสูงทำ ธาวิศจ้องหน้าผมกลับมา หน้าเขามันนิ่งและเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

จำได้ไหม ที่เคยบอกธาวิศเป็นพวกเอาแต่ใจโมโหร้าย ตอนนี้... ผมกำลังโดนมันเล่นงานเข้าอย่างจังเลย

[อัยย์...อัยย์!]

เสียงในโทรศัพท์ดังมาเป็นระยะ ส่วนผมกำลังต่อสู้กับธาวิศทางสายตา และเมื่อยิ่งจ้องก็ยิ่งรู้ว่าเขาไม่ปล่อยจึงเลือกที่จะใช้สมองแทนพละกำลัง

คอนโดXXXห้อง501!!”

ผมตะโกนเท่าที่เสียงทั้งหมดจะมี ลำคอเจ็บไปหมดพอตะโกนเสร็จ

กึด!

แรงกดที่ข้อมือเพิ่มขึ้นจนทำให้รู้สึกร้าวระบม ในดวงตาคมคู่นั้นวาวโรจน์เหมือนโกรธนักหนาในสิ่งที่ผมทำ ธาวิศหันไปมองโทรศัพท์ที่หน้าจอขึ้นว่ากดตัดสายไปแล้วบ่งบอกว่าโรมกำลังตรงดิ่งมาที่นี่ แววตาแข็งกร้าวส่งมาหาธาวิศมองอยู่นานก่อนจะผละออก เขาเดินถอยออกไประหว่างที่ผมยันตัวขึ้นมานั่ง

ดีๆไม่ชอบตลอด

“…”

คิดว่าเอามันมาแล้วจะยังไง จะจัดการมันไหวไหมล่ะ

“…”

ชอบเขาเหรอ ไปพูดแบบนั้นมันมีหวังเยอะขึ้นมาจับปล้ำไม่ช่วยนะ

ผมจะเถียงว่าโรมไม่ใช่แบบนั้นแต่ธาวิศก็บิดยิ้มพูดขึ้นก่อน

สันดานมันก็ออก จะบอกว่าไม่เหรอ

โรมเป็นคนรุกแรง...ผมรู้ เขาก็ไม่ต่างจากธาวิศ เพียงแต่เก็บไว้เท่านั้นกับความรุนแรง ธาวิศย่อตัวลงมาหาผม

จะทำให้วุ่นวายเพื่อ?”

“…”

ผมกลืนน้ำลายลงคอเงียบๆ ใจมันสั่นและเริ่มที่จะเปลี่ยนคำตอบในการกระทำตัวเอง ธาวิศมองไปมา

นี่น้องไง จำไม่ได้เหรอ

“…”

หรือติดใจในความเป็นผัว?” เขาถามพร้อมยื่นมือมาจะแตะ ผมยกมือปัดเขาอัตโนมัติเพราะรู้สึกไม่ชอบใจเล็กน้อย แล้วเอื้อมตัวไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ที่โทรไปเมื่อครู่

ตรู๊ด

[กำลังไป]

ไม่ต้อง...ไว้เจอพรุ่งนี้จะเล่าให้ฟังนะ เรากลับบ้านแล้ว

[…]

ขอโทษนะ เราไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง

[ได้ไง เป็นห่วงจะตายแล้วเนี้ย]

“…”

[เราต้องยอมเปลี่ยนไปเปลี่ยนมากับคำพูดไม่กี่คำของอัยย์อีกกี่ครั้งถึงจะพอ]

“…”

[พรุ่งนี้อย่าหนีแล้วกัน)]

แล้วปลายสายก็ตัดไปเหมือนหงุดหงิดไม่น้อย ผมเม้มริมฝีปากแน่นก้มหน้าแล้วส่งโทรศัพท์คืนธาวิศ รู้สึกเหนื่อยไปหมดกับทุกอย่าง 

ทำไมไม่ลองคบดูล่ะ จะได้จบๆ

อยู่ดีๆธาวิศก็พูดขึ้น ผมเงยใบหน้าขึ้นมองเขารู้สึกในใจมันร้อนขึ้นมาจนรู้ตัวอีกทีผมก็พูดอะไรสักอย่างที่แม้แต่ตัวเองก็ฟังไม่ทันออกไปแล้ว

ใครจะไปใจง่ายเอาไปทั่วแบบวิศล่ะ

“…”

ธาวิศหลุบตาต่ำมองมาที่ผมเหมือนจะฆ่าทางสายตา เขาขยับเข้ามาหาช้าๆ ผมรู้สึกเหมือนกำลังโดนข่มขู่จากสถานการณ์ที่อันตรายขึ้นเรื่อยๆ เมื่อฝ่ามือหนาเอื้อมขึ้นมาบีบสันกรามผม

จะบอกว่าไง?”

อึ่ก...” แค่ขยับเขาก็เพิ่มแรงบีบจนเจ็บที่อุ้งแก้มแล้ว

พูด

“…”

พูดดิ” เสียงเขาต่ำและกดดัน

มีแฟนแล้วนี่” ผมยอมพูด

แล้ว?”

...

รวมๆในสายตา?”

“…”

ฝ่ามือหนาอีกข้างตวัดรั้งเอวบางให้เข้าหา ผมหมุนตาหนีก่อนจะถูกกระชากใบหน้าให้หันมาหาเขาแรงๆคล้ายต้องการให้ผมสบตาเขา ความรู้สึกหลายๆอย่างอัดเข้าหาที่อก ผมบีบมือเขาที่บีบสันกรามตัวเองแล้วพูดออกไปเสียงแผ่ว

เลว

ธาวิศพยักหน้า เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้ๆ

อืม แรงด้วยนะ ลองอีกรอบไหมล่ะ?”

        ผมเงียบ

ไม่อยากจะสู้กันในสถานการณ์นี้หรอก เสียเปรียบเอาสุดๆใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มที่เห็นผมทำแบบนี้ ธาวิศเคล้นแก้มผมลงอย่างเงียบเชียบผมเจ็บอุ้งแก้มไปหมด เขาจ้องเหมือนจะฆ่าผมทางสายตายังไงยังงั้น สุดท้ายผมที่ไม่อยากอยู่แบบนี้จึงเลือกที่จะพูดออกไปก่อน

พี่ขอโทษ ปล่อยพี่เถอะ

ผมเลือกที่จะทำแบบนั้นและนั่นทำให้ได้สายตาดูถูกจากคนตัวสูง

ผมโคตรเกลียดคนแบบพี่เลย

เสียงทุ้มพูดด้วยเสียงที่กดต่ำจนดูน่ากลัว ใจมันถูกบีบแม้จะไม่ได้คิดอะไรมากแต่ไม่มีใครดีใจเวลามีคนบอกว่าเกลียดหรอก

มาอ้าขาให้เอาไม่พอ ยังไม่มีศักดิ์ศรีอีก

อึ่ก...

ไม่เถียงหรอกเรื่องนั้นเพราะผมทำแบบนั้นจริงๆ แต่มันก็ทำให้โกรธ โกรธจนทำให้เหลือบสายตาขึ้นไปมองตาคม

ก็นี่มันตัวพี่จะเอากับใครก็ได้ แต่...

“…”

ไม่ได้เอาไปทั่วแบบวิศแล้วกัน

ผมอาจดูอ่อนแอแต่ก็ไม่ใช่คนที่ยอมให้ใครมาดูถูกเหมือนกัน และบางทีเวลาโกรธปากก็ไปก่อนหัวราวกับคนอารมณ์ร้ายต่างกับบุคลิกภายนอกที่ดูเป็นคนเงียบๆ ธาวิศบิดยิ้มเขาโค้มตัวลงมาริมฝีปากร้อนไล่รินรดข้างแก้มใส

ว่าแต่เขา ตัวเองไม่เอาไปทั่วแต่เอากับผัวคนอื่น?”

ผมกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงกับคำนั้น ได้แต่กำหมัดแน่นธาวิศยื่นตัวขึ้นแล้วลุกออกจากตัวพร้อมจับตัวผมลุกขึ้นด้วย

ถ้าไม่อยากโดนดูถูกก็อย่าหัวอ่อน

“…”

มันน่ารำคาญ

นั่นสิ ขอให้เขาเป็นคนช่วยแล้วก็มาว่าเขาแบบนี้ ผมมันใช้ได้ที่ไหนกัน พอลุกขึ้นผมหิวจึงยืนอยู่ที่เดิมแต่ไม่กล้าเดินไปที่โซนห้องครัวที่ที่ธาวิศเดินไป เขามองมาเหมือนรำคาญที่ผมยังยืนอยู่ที่เดิม ร่างสูงเดินพรวดๆเข้ามาหาแล้วกระชากแขนให้เดินตาม และแรงของเขาทำให้ผมต้องร้องเพราะความเจ็บที่ช่องทางหลัง

โอ้ย!”

ธาวิศหันมามองด้วยสายตาที่ผมมองไม่ออกว่าคิดอะไรก่อนจะเดินกระชากตัวผมต่อผมเม้มริมฝีปากข่มความเจ็บแล้วเดินตามเขา ธาวิศจับให้ผมอยู่ที่เคาท์เตอร์ครัวก่อนเขาจะเดินไปคุ้ยๆที่ตู้เย็นก่อนจะกลับออกมาพร้อมขนมปังและนม

มีแค่นี้แหละ

ผมมองธาวิศทีหนึ่งแล้วหยิบมันมากินเงียบๆแล้วไม่มองไปที่ธาวิศอีกเลยเพราะเขาไม่ใส่เสื้อไง เขาดูแบดดีชะมัดยิ่งเจาะหูด้วยลูกตุ้มสีดำมาเสริมกับหน้าหล่อที่ดุของเขายิ่งทำให้ดูเป็นผู้ชายเถื่อนๆเข้าไปอีก

พรุ่งนี้ไปหาซื้อของมาเข้าครัวหน่อยดิ

“…อื้อ

แล้วทำอาหารด้วยนะ ทำเป็นนี่

อื้อ...

ผมได้ยินเสียงลมหายใจของธาวิศที่ดูทั้งเอือมและไม่พอใจรวมกัน และตอนที่เขาเดินผ่านร่างไปประโยคสุดท้ายของเขาก็ทำให้ผมหน้าร้อนไปหมด

กะจะครางให้ฟังมันทั้งวันเลยไงวะ 

 

@วันต่อมา

ผมมาที่มหาลัยตามปกติและได้แป้งที่ธาวิศซื้อมาให้ด้วย เราไม่ได้มาด้วยกันเพราะผมกลัวจะเกิดปัญหาเอาผมเดินเข้าห้องเรียน ที่นั่นมีชินที่นั่งอยู่ผมจึงเดินเข้าไปนั่งข้างเขา ชินปรายตามามองผมแล้วก็กลับไปด้านหน้าเหมือนเดิมเหมือนยังโกรธอยู่ที่วันนั้นผมไม่เชื่อฟังเขา 

ชิน...

กูบอกมึงแล้วใช่ไหม” เขาหันมาตวัดเสียงใส่ คนที่เคยร่าเริงอย่างเขาพอมาโหดใส่งี้ก็ทำผมจ๋อยเลยล่ะ แต่ชินเขาเป็นคนใจอ่อนพอเห็นแบบนั้นจึงถอนหายใจออกมา

ใครพามึงออกไป

ผมเลิกคิ้ว เขารู้เหรอว่าเกิดอะไรขึ้น ผมกำลังจะถามแต่แล้วเสียงฮือฮาในห้องก็ทำให้หันไปมอง ใจผมเผลอกระตุกเมื่อเห็นคนที่เข้ามา

คนนี้ปะแก

เออคนนี้เลยมึง

เสียงในห้องดังเซ็งแซ่มาก ก่อนมันจะเงียบลงเมื่อเจนมาหยุดยืนตรงหน้าผม

เจน

ชินเรียกชื่อเธอ ก่อนจะหันไปทางอื่นเหมือนไม่อยากมองหน้าเธอ เจนเดินเข้ามาหาผม

เจน...ฮึ่ก ขอโทษนะคะ

“…”

พี่อัยย์ยกโทษให้หนูนะคะ เจนไหว้ล่ะค่ะฮืออถ้าพี่ไม่ยอม คลิปนั่นไม่หยุดแน่

แล้วเธอก็ยกมือขึ้นไหว้ผมด้วยน้ำตาที่นองหน้า ผมรีบจับมือเธอลงเธอสะอื้นหนักมากจนผมต้องเอ่ยบอกแบบตัดๆไปแม้จะแอบโกรธในสิ่งที่เธอทำ แต่การจะตามโกรธเธอก็ไม่ใช่เรื่อง

อื้อ

เจนที่พอได้ยินแบบนั้นก็สะอื้นหนักแล้วยกมือขึ้นไหว้ขึ้นอีก เธอพูดเสียงสั่น

ขอบคุณมากค่ะ ฮืออ

แล้วเธอก็เช็ดหน้ารีบวิ่งออกไปทันทีเหมือนไม่อยากอยู่นานเพราะทุกสายตามองมาที่เธออย่างสนใจ มีบ้างที่มีเสียงแซวแปลกๆดังขึ้นมาผมค่อยๆนั่งลงที่เก้าอี้ด้วยคำถามในใจแล้วหันไปหาชินที่มองตามร่างบางนั่นด้วยมุมปากที่มีรอยยิ้ม

คลิปอะไร?”

ชินเพียงล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาแล้วกดสักพักก็ยื่นมาตรงหน้าผมแทนคำพูด พอผมรับมากดเล่นมันก็ขึ้นเป็นร่างของผู้หญิงที่ถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแค่ชุดชั้นในกำลังจูบกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่ มันเป็นคลิปไม่นานแต่เห็นหน้าคนสองคนชัดเจน

เจนกับวิน...

และด้านหลังตรงนั้นก็มีผู้หญิงที่ผมจำได้ว่าเป็นเพื่อนเจนกำลังอยู่สภาพไม่ต่างกับวินและเจนสองคนนั้นจูบกันเองผมกดปิดคลิปทันที วางมันลงแล้วหันไปหาชิน กำลังจะถามหาคนปล่อยคลิปที่สงสัยในใจแต่แล้วคนที่ผมสงสัยก็เดินเข้ามาพร้อมเรียกผม

อัยย์

ผมหันมองโรมเดินตรงมาหา เขานั่งลงข้างผมแล้วหลุบตามองคอ

แป้งหนานะ

ผมยกมือแตะแล้วจ้องเขา “โรมทำใช่ไหม

โรมเลิกคิ้ว “เรื่อง?”

คลิป” ผมพูดด้วยใบหน้าจริงจัง

อืม เราถ่ายเอง เขายอมรับ

ลบมันเดี๋ยวนี้โรม!” ผมพูดเสียงเบาเพราะเพื่อนคนอื่นกำลังมองมาทางนี้ โรมส่ายหน้า

ไม่

โรม นี่มันเกินไป

มันจะทำกับอัยย์มากกว่านี้อีก” โรมพูดเสียงต่ำ คราวนี้เป็นเขาจ้องผมไม่วางตา ตาของโรมดุดันซะจนผมเกือบจะไม่พูดอะไรไม่ออก

ตอนนี้มันก็มากพอแล้วล่ะ ป่านนี้ทางมหาลัยจะทำยังไงต่อบ้างกับน้องก็ไม่รู้

“…”

อย่าให้มันเหลือเลย ลบเถอะ” ผมจับแขนเขาแล้วพูดด้วยสีหน้าและคำพูดที่จริงจัง โรมจ้องผมกลับเหมือนจะไม่ยอมง่ายๆ แต่พอผมเพิ่งแรงบีบที่แขนเขาเป็นการขอร้องเขาก็ดูอ่อนลง

โรม” ผมเรียกเขาเข้มขึ้น

โรมถอนหายใจ  ลบไม่ได้

ทำไม

โรมไม่ตอบ เขามองสบตาผมนานสักพักเว้นช่วงซะจนผมลุ้นก่อนเขาจะเบนสายตาไปทางด้านหลังผมช้าๆ ก่อนจะพูด

เราบังคับให้ถ่ายก็จริงแต่คนที่เอาลงเว็บน่ะ...

“?”

ไอ้ชิน 




100/100

ขอโทษที่สั้นนะคะ พอดีเปิดเทอมแล้ว-3-

แต่จะพยายามมาปั่นให้ต่อเนื่องนะคะ 

 วันนี้หมดแรงอะ5555555555 ปวดแขน -3-

นี่โมพระเอกโฉดไง๊ คนดีๆในฟิคเหล๊อ อย่าหวังเล้ย 5555555555555 

เม้นเยอะก็มาเร็วนะคะ

งื้ม (. .)

เตือนอีกครั้ง พระเอกเรื่องนี้แบดนะคะ

ไม่ชอบแนะนำอย่าอ่านค่ะเพราะมันจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ (ไรท์มันโรคจิต)

#จองรักJH

(อยากแปะพี่จงซอกมานานแล้ว แอร้ย อยากให้เป็นพระเอกเลอ แต่ยังหาที่ลงไม่ได้ ฮรือ 5555 )



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2377 Fancy-King (@Fancy-King) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:15
    อัยย์โลกสวยไปนะ ลำไย
    #2377
    0
  2. #2373 baminz (@baminphu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:32
    ฮื้อออ ชินนนนน
    #2373
    0
  3. #2362 dewzerpsk2 (@Dewzerpsk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 18:15
    อมก พี่ชินอิมเมจจงซอก ชั้นนอนตายเเล้วงื้อออออ
    #2362
    0
  4. #2332 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:42
    ปากร้ายยยยยยนักกก
    #2332
    0
  5. #2304 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 16:03
    อห ชินสุดยอดแล้ว
    #2304
    0
  6. #2284 Hunmingi (@Hunmingi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 00:58
    อห.ชินว้อยยยยยยย
    #2284
    0
  7. #2271 PuayPuayPloy (@PuayPuayPloy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 17:57
    เปลี่ยนเป็นทีมชินนะ5555
    #2271
    0
  8. #2235 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 17:07
    โมโหวิศก็โมโห อัยย์ที่ไม่ตอบโต้้ก็เข้าใจนะ เรามันเป็นอย่างที่วิศพูดหนิหน่าาTT

    ปล.จะแบดกว่านี้อีกเหรออT^T
    #2235
    0
  9. #2197 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 08:43
    มีใครดีบ้าง
    #2197
    0
  10. #2187 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:27
    เรื่องนี้จะว่าไงดี พอกันว่ะ อีรุงตุงนังในทุกความสัมพันธ์ วิศปากก็ว่าเป็นน้องแต่ก็เอาพี่ตลอดทั้งๆที่มีแฟนอยู่แล้ว วิศนี่ดูกั๊กๆกับอัยย์ยังไงๆอยู่ ส่วนโรมก็ดูชอบอัยย์นะ แต่คนที่อัยย์พึ่งพาได้คนแรกมักเป็นวิศ คนที่พีคสุดคือชิน
    #2187
    0
  11. #2147 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 12:46
    โอ้วววว โหหหห มีแน่คนแบดๆ55555
    โรมแบดได้ใจมากกก แต่พีคสุดคือชิน!!!!!!
    โอ้ยยยย ยังไงกันนี่ ตอนนี้เชียร์ชินกะโรมแล้ว555555
    #2147
    0
  12. #2104 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 02:09
    เอออ เอาดิพี่อัยย์ไม่ยอมนะวิศ
    นี่ตำพูดคำจาแบบ... โอ่ยจะบ้าตาย
    โรมนี่เขายอมพี่อัยย์จริงๆนั่นหละ

    #2104
    0
  13. #2081 RainChan (@rainnee14) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 00:38
    ชอบคำพูดวิศด่าได้ตรงใจดี
    น้องอัยย์นิสัยหนูก็น่ารำคาญมากลูก สมควรที่เขาจะด่า
    โรมก็อีกคน คนที่ตัวเองชอบโดนปู้ยี่ปู้ยำ -ดูไม่โกรธเลยนะคะ
    #2081
    0
  14. #2009 tuckkiijung (@tuckkii1996) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 02:07
    เรื่องนี้มีแต่คนร้ายๆ 55555555555555555
    #2009
    0
  15. #1558 Hatepolice (@hatepolice) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 23:21
    อิอัยย์ นี่ก็ฉลาดน้อยเนอะ นางเอ๊กนางเอก เพลียกะนางจริง ๆ
    #1558
    0
  16. #1483 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 20:38
    เด็ดกันทุกคนเลยอั เน้นว่าทุกคน มีพี่อัยย์นี่แหละที่ดูเบาไปเลยยย วิศก็สุดคำพูดคำจาร้ายกาจ! ส่วนเพื่อนอัยย์ก็ร้ายย 555555
    #1483
    0
  17. #1289 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:53
    ชอบคำพูดธาวิศ แบดมากก แต่ก็ชอบพี่โรมเหมือนกัน 55555
    #1289
    0
  18. #1096 MjChainarong (@MjChainarong) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 03:07
    ฮืออ อยากให้อัยย์คู่โรมมม
    #1096
    0
  19. #820 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:38
    วิศพูดออกมาแต่ละคำผมนี่หน้าชาเลยครัชO_O
    #820
    0
  20. #701 Aunchiree yaoi (@0956535071) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 01:01
    น้องอัยย โดนด่าโครตเจ็บปวด ฮื่อออ ผีหลอกมากกก ด่าเเต่ละคำมันปวดร้าวเเสนสาหัส
    #701
    0
  21. #553 fah_ikon14 (@fah_ikon14) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:09
    ถ้าคุณพ่อรู้เจนอาจจะเจอหนักกว่านี้ก็ได้นะบางที อิอิ น้องอัยย์ขาาาน่ารักกกกก 😍😍😍😍 ชอบน้องอัยย์จังเลย
    #553
    0
  22. #323 arthipnm (@arthip-n) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 08:31
    พี่อัยย์นี่มีแต่คนหล่อรอบตัวอ่ะฮือออ สู้ๆนะ
    #323
    0
  23. #316 งุงิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:20
    ง่อวว พี่โรมแบดได้จัยย ต้องหยั่งงี้สิ นังวิศดูไว้บ้าง คนเรามันจะแบดก็ได้เว้ย แต่มันก็ต้องมีขอบเขตม้ะ? เอาสิจะแบดจะเลวก็เอาให้สุดๆนะ นี่เตรียมทิชชู่รอ ขอหนักๆ
    #316
    0
  24. #154 mizukiia752 (@mizukiia752) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 22:26
    เจิมรอต่อไป..
    #154
    0
  25. #153 박진영 JR. (@sang2sang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 16:37
    โอ้ย ต่อตอนหน้าด่วนๆค่ะ 
    #153
    0