NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 4 : ธาวิศจองอัยย์ 03 : : ข้างใน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 212 ครั้ง
    5 ม.ค. 61



EP 3

: : จองครั้งที่สาม : :

  

EP 3

: : จองครั้งที่สาม : :

 

 หืม?” เขาเอียงใบหน้ามองผมด้วยรอยยิ้มมุมปาก ผมไม่อยากจะใจร้ายกับเขาด้วยคำพูดที่ว่า ‘ไม่’ ผมลังเล ผมไม่รู้จะพูดยังไงให้ธาวิศเสียใจน้อยที่สุด ผมไม่อยากอยู่กับเขาและอีกมุมคือจริงๆผมก็ผู้ชายคนหนึ่ง โดนท้าแบบนี้ก็แอบอยากลองกล้าตะโกนกลับไปว่าไม่กลัวอะไรแบบนั้นเหมือนกัน

มันน่าปวดหัวจริงๆ

ขอโทษนะ

ผมตอบแบบนั้นออกไปเพราะคิดว่ามันคงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดและสิ่งที่ได้รับคือสายตาที่หรี่ลงของธาวิศ เขาเหมือนอยากจะพูดอะไรออกมาแต่สุดท้ายก็ไม่พูดเพียงพยักหน้าแล้วให้ผมขึ้นรถเท่านั้น ในระหว่างทางความมืด จู่ๆเสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น ผมยกสายขึ้นกดรับเมื่อเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามา

ว่าไง?”

[เออ อัยย์มาช่วยทำงานหน่อยดิ]

เสียงทุ้มคนปลายสายพูดด้วยความไม่รีบร้อนนัก ผมผ่อนลมหายใจช้าๆ

เราไปเจอเรื่องแย่ๆมาน่ะ ขอโทษนะโรมคงไปไม่ได้

[เป็นอะไร ใครทำ?]

เสียงทุ้มที่เคยเนิบนาบเปลี่ยนเป็นนิ่งและเข้มขึ้นแทบจะทันที ผมเม้มริมฝีปาก

ช่างมันเถอะ แต่ตอนนี้คงไม่ได้

[กลับบ้านคนเดียวใช่ไหมวันนี้ เกิดไรขึ้น?]

ผมมองทางข้างหน้า “อื้อ เกิดเรื่องน่ะ แต่มีคนมาช่วยไว้

[ถึงบ้านยัง]

ยัง

ปลายสายเงียบไป ผมได้ยินเสียงกุกกักและขยับตัวของอีกฝ่าย

[เดี๋ยวไปหา]

ติ๊ด!

อีกฝ่ายตัดสายไปแบบไม่รอให้ผมพูดอะไรด้วยซ้ำ เขาทำงานอยู่ไม่ใช่รึไงแล้วที่บอกจะมาหาคืออะไร ผมวางโทรศัพท์ลงแล้วนั่งเงียบแอร์ในรถเย็นจนทำให้ลูบแขน อย่างที่บอกว่าผมมันพวกขี้โรคเจออะไรนิดหน่อยก็เป็นแล้ว แต่ธาวิศเขาเป็นคนขี้ร้อนเลยเปิดแอร์ซะเย็นไปหมด

ฟึ่บ

ช่วงแขนยาวเอื้อมไปหรี่แอร์ลง ไฟแดงที่ติดถูกทำให้เป็นประโยชน์เมื่อคนตัวสูงเอี้ยวตัวไปหยิบเอาเสื้อแขนยาวหลังรถมาให้ผมด้วย ความใส่ใจเล็กๆน้อยๆของเขาทำให้ผมหันไปหา

ขอบคุณนะ

ธาวิศพยักหน้าเท่านั้น เขาใส่เกียร์แล้วขับรถต่อเมื่อไฟเขียวขึ้น รถคันสวยจอดลงที่หน้าบ้านผมไฟหน้ารถส่องไปทางข้างหน้าทำให้เห็นรถสีดำมันวาวอีกคันที่มีคนอยู่ด้านใน ผมปลดสายคาดออกแล้วก้าวเท้าลงรถลงไปหา

มาทำไม

โรมเดินเข้ามาใกล้ๆ “กลัวไหม

เขาไม่ได้เป็นคนเย็นชาไร้ความคิดซะทีเดียวหรอกแต่เหมือนจะคิดแต่ไม่ยอมพูดมากกว่าไม่ใช่พวกเฉื่อยอะไร ผมพยักหน้าอย่างซื่อตรง

อื้อ

โรมถอนหายใจหนักๆเขาลูบหัวผม ฝ่ามือหยาบกร้านลูบขึ้นลงไปมาแล้วเลื่อนลงมาถึงข้างแก้ม ปลายนิ้วสวยไล้ผิวแก้มนิ่มไปมาเบาๆ

ไม่น่าปล่อยไว้เลยว่ะ

ผมยกยิ้มบางๆขึ้น “ไม่เป็นไรหรอก โรมอย่าคิดมากเลย

ใบหน้าหล่อสว่างชัดทำให้นึกอะไรขึ้นได้ ผมหันไปมองรถธาวิศก็พบว่าเขายังไม่ไปไหน คนภายในรถใช้สายตาเรียวดุนั่นจ้องมาที่คนตัวสูงข้างกายผมเขม็ง สองขาพาเดินเข้าไปหาทันที

ก๊อก ก๊อก

ผมเคาะกระจกรถ ธาวิศเหลือบมองแล้วลดกระจกลง

ขอบคุณนะวิศ กลับบ้านดีๆนะ

ธาวิศมองผมอยู่นานก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆแล้วเคลื่อนรถออกไป ผมหันกลับมาหาโรม

กลับบ้านได้แล้ว ทำงานนี่

ไม่เอาอ่ะ ขอนอนด้วยคนดิ

คนตัวสูงว่าด้วยเสียงทุ้มออดอ้อน ผมส่ายหน้า “กลับบ้านเถอะ พรุ่งนี้เจอกัน

โรมเบ้ปากอิดออดแต่ก็พยักหน้าแล้วโบกมือขึ้นรถหายไปอีกคน ผมพรูลมหายใจแล้วเดินเข้าบ้าน ความรู้สึกสั่นๆจากเรื่องเมื่อครู่ยังอยู่ในหัวจนเมื่อเข้ามาในบ้านผมจึงอดไม่ได้ที่จะเข้าไปหาคุณแม่ในห้อง ผมเคาะประตูห้อง

 ครับน้องอัยย์” คุณแม่เปิดออกมาด้วยใบหน้าแปลกใจ ผมย่อตัวลงเพื่อจะกอดเธอถนัด

 

โอ๋ๆ เป็นอะไรมาเนี่ย

ผมเอาคางเกยกับไหล่คุณแม่แล้วกระชับกอดแน่นเพียงเงียบๆ คุณแม่เองก็ลูบหัวผมเบาๆไปมาจนเมื่อรู้สึกอุ่นใจขึ้นผมจึงผละออก

เป็นอะไรคนเก่งของแม่

ก็ เครียดเรื่องเรียนนิดหน่อยน่ะครับ

งั้นเข้าไปนั่งข้างในก่อนนะครับ เดี๋ยวแม่จะเอานมอุ่นๆมาให้เราทานดีไหม

ผมเป็นคนชอบทานอะไรอุ่นๆเวลาเครียดคุณแม่รู้ดี ผมพยักหน้าคุณแม่จึงเดินออกจากห้องไป ผมเดินเข้ามาในห้องก็เห็นคุณพ่อกำลังนอนทำหน้ายุ่ง

ดวงตาเรียวดำมืดมองมาทางผมแล้วถอนหายใจหนักๆแล้วยันตัวขึ้นมานั่งพิงพนักเตียง รู้สึกไปเองไหมว่าคุณพ่อเหมือนหงุดหงิดอะไรสักอย่าง

มานี่เลยไอ้ตัวแสบ” คุณพ่อกวักมือเรียก ผมเลิกคิ้วแบบงงๆแต่ก็เดินเข้าไปหาท่าน จนเมื่อถึงตัวคุณพ่อก็กระชากเอวจนล้มลงเตียง มือหนาเอื้อมมาบีบแก้มผมจนทำให้ร้อง

โอ้ยยย น้องอัยย์เจ็บ” ผมร้องว่า คุณพ่อจึงปล่อย

เรานี่มันจริงๆ ตั้งแต่อยู่ในท้องยันเกิด

 “อะไรครับ” ผมผุดลุกนั่งบ้าง คุณพ่อมองผมอย่างคาดโทษ

พ่อจะเอาอลัน เอาอชิ” คุณพ่อตอบหน้าตายตามแบบของท่านแต่ทำให้ผมกระพริบตาปริบๆ

เอ่อ...

พ่อหลอกแม่เราตั้งนานรู้ไหมตัวเล็ก ดูเราสิ

เข้ามาขัดจังหวะสินะเนี่ย...เข้าใจแล้วครับ

พอมองท่านดีๆแล้ว ทั้งเรือนร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามส่วนสูงที่ผมไม่ได้มาเลยสักนิดเดียว ใบหน้าหล่อเหมือนพระเอกในหนังก็ทำให้ผมคิด ถ้าผมเป็นแบบท่านเรื่องวันนี้อาจไม่เกิดก็ได้ ไม่ต้องให้ใครมาคอยตามรังแกด้วยแต่ดูผมสิ ตัวก็เตี้ยนิสัยก็น่าเบื่ออีกด้วย ต่างกับคุณพ่อลิบลับ

คุณพ่อ...เบื่อน้องอัยย์ไหม

หื้อ” ท่านหันมาหาจากที่หันหน้าหนีก่อนใบหน้าหล่อจะอ่อนลงเขยิบตัวเข้ามาสวมกอดผม

ไม่เบื่อหรอกครับ พ่อขอโทษที่พูดไม่ดีใส่น้องอัยย์

ก็น้องอัยย์เป็นแบบนี้น่าเบื่อจะตายนี่

ขนาดผมยังเบื่อตัวเองเลย อยากจะมองคนเฉียบให้ได้สักครึ่งพี่อิงค์ มีความน่าเกรงขามแบบคุณพ่อหรือจะร่าเริงน่ารักแบบคุณแม่ก็ยังดี แต่นี่ผมกลับดูราบเรื่อยเอามากๆ

ไม่ว่าน้องอัยย์จะเป็นยังไง น้องอัยย์ก็คือน้องอัยย์ที่น่ารักสำหรับพ่อนะครับ น้องอัยย์ที่แก้มนุ่มนิ่ม ปากก็เจื้อยแจ้ว ตาก็หวาน นิสัยก็เย็นน่ามองน่าเอ็นดูสำหรับคุณพ่อที่สุดเลยรู้ไหมครับ” เสียงทุ้มใหญ่ที่มักจะนิ่งพูดด้วยความอ่อนโยนเหมือนอยากปลอบประโลมปกป้องผมจากทุกสิ่งทำให้ผมคลายทุกอย่างลงช้าๆ ทั้งความคิดกังวลและเรื่องจุกจิกที่เจอ

แต่คุณแม่บอกว่าตอนเด็กๆคุณพ่อไม่ชอบน้องอัยย์

คุณพ่อหัวเราะหน่อยๆ ท่านกอดผมโยกไปมาก่อนจะพูดต่อ

ก็น้องอัยย์เป็นผู้ชายนี่

นี่หึงแม้กระทั่งลูกตัวเองเหรอครับคุณพ่อ?” ผมพูดอย่างเหวอๆกับพ่อตัวเอง คุณพ่อหัวเราะน้อยๆ

ก็แค่ความคิดไร้สาระ

คุณพ่อดันผมออก ท่านวางมือที่ใหญ่ลงที่กลุ่มผมของผม

น้องอัยย์ใจดี ใครๆก็อยากรู้จักทั้งนั้น เราน่ะขี้อายเอาแต่ก้มหน้าเลยไม่รู้เอง”                                                                                 

“…”

แล้วมาคิดมากอะไรกันครับ อย่าคิดแบบนั้นอีก รู้ไหม

ผมพยักหน้าหงึกหงักแล้วยิ้มกว้างเมื่อรู้สึกสบายใจขึ้น คุณพ่อก็ยิ้มกลับมาพร้อมโน้มใบหน้าลงมาหอมแก้มผม

ได้นมแล้วกลับห้องเลยนะ

คุณพ่อ...

อย่าขี้โกงสิ พ่อก็อยากกินนมเหมือนกันนะ

คะ...คุณพ่อผมนี่มัน คุณพ่อ18+!!

แถมยังเป็น18+ที่หน้าตายสุดๆอีกตะหากคุณแม่รับมือยังไงกับท่านกันเนี่ย สุดท้ายผมก็พยักหน้างกๆเงิ่นๆ

กริ๊ก

น้องอัยย์วันนี้นอนกับแม่ไหมคะ?” คุณแม่ที่พึ่งกลับเข้ามาถามเสียงใสพร้อมแก้วนมอุ่นๆในมือเธอ ผมเดินเข้าไปรับแล้วส่ายหน้า

น้องอัยย์จะกลับแล้ว

อ้าว ทำไมละคะ

คุณพ่อปลอบน้องอัยย์เมื่อกี้แล้ว

แย่งความรักกันนี่คุณ!” คุณแม่หวีดขึ้นผมจึงปลีกตัวออกมาในจังหวะนั้น

ผมยกแก้วน้ำนมอุ่นๆขึ้นกินก็รู้สึกโล่งในหัวกว่าเดิมด้วย ผมรู้สึกโชคดีที่เกิดมาเป็นลูกพวกท่านที่ทั้งเข้าใจในสิ่งที่ผมเป็นและให้ความรักมากมายขนาดนี้ พอเข้าห้องอาบน้ำผมก็ทิ้งตัวลงนอนและหลับไปด้วยความเพลียอย่างรวดเร็ว

 

 

@วันต่อมา

นัดเพื่อนแต่มาช้าตลอดอ่ะ มันใช่ไหมวะ” เสียงบ่นของชินทำให้ผมหัวเราะน้อยๆตอนนี้เรานั่งที่ม้าหินอ่อนกันรอโรม เรานัดกันไว้ว่าจะไปดูหนังกัน

พี่อัยย์คะ

เสียงเรียกชื่อจากด้านหลังทำให้ผมหันไปมองก็เจอกับเจน...เธอส่งยิ้มมาให้

เจนขอคุยด้วยได้ไหมคะ

แค่นั้นก็ทำให้ชินเดินเข้ามาจับแขนผมเหมือนจะห้ามไม่ให้ไปทันที เพราะจริงๆแล้วเจนคือแฟนเก่าของโรมที่เคยมาอาละวาดใส่ผม ด่ากลางคณะว่าผมน่ะแย่งโรมไปจากเธอทำเอาผมโดนนินทาไปพักหนึ่งเลยล่ะ

ขอคุยด้วยไม่นานจริงๆค่ะ มีเรื่องจะพูดด้วยแบบส่วนตัว...แล้วเจนก็อยากขอโทษ

เจนเน้นตรงคำว่าส่วนตัวใส่แล้วปรายตามองชินจนทำให้ชินคิ้วกระตุก ผมเม้มริมฝีปากแน่น ยังคงไม่กล้าให้คำตอบเธอเพราะลังเลอยู่จนเมื่อขยับตัวจะเดินตามเธอไปชินถึงจับแขนผมแน่นขึ้นจนกลายเป็นบีบ

อัยย์

...ไม่มีไรหรอก” ผมพูดกับชินเสียงเบา

อัยย์...ใจดีมากไปมันจะไม่ดีต่อตัวมึงเองนะ” ชินพูดเสียงดุ

ห่วงไร อัยย์ก็เป็นผู้ชายนะ” ผมตอบกลับ ชินมองผมอย่างดึงดันผมจึงจะเดินออกมาแต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย

ขอโทษพูดตรงนี้ก็ได้ปะวะ นี่มันแปลกนะอัยย์

เธอคงอยากเคลียร์ ถ้ามีอะไรจะโทรหา” ผมพูดแค่นั้นแล้วจับแขนชินออกเดินตามร่างของเจนไป 

เธอเดินนำจนมาถึงแถวๆสนามบาสเก่าของมหาลัยที่ข้างๆจะเป็นห้องน้ำไป เธอหันมาหาผมตอนหยุดยืนอยู่แถวๆนั้น

ขอบคุณนะคะที่มา

“…ครับ

เจนอยากจะมาขอโทษที่เคยไปทำอะไรไม่ดีใส่พี่อัยย์

“…”

เจนถามพี่อัยย์ตอนนั้นแล้วแท้ๆว่ามีอะไรรึเปล่าระหว่างพี่กับพี่โรมแล้วพี่ก็ตอบว่าไม่มีอะไร

“…”

เจนน่าจะเชื่อพี่ตอนนั้น... มันไม่มีอะไร

...

 “พี่อัยย์ไม่ได้คิดอะไร

ผมมองเธอที่ก้มหน้านิ่งจนเมื่อใบหน้าสวยเงยขึ้นมา แต่มาคิดๆดูแล้ว พี่อัยย์ก็น่ารักขนาดนี้ เจนเลยอยากจะชดใช้ในสิ่งที่ทำ

ใจมันเริ่มแกว่งเมื่อเธอพูดแบบนั้นด้วยใบหน้าที่ดูไม่น่าไว้ใจขึ้นมา

ด้วยการหาผัวให้พี่แทนที่พี่โรมไงคะ

หมับ!

สิ้นคำพูดนั้นไม่กี่วินาทีนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามารัดร่างผมจับเชิดปลายคางให้เงยจนเจ็บ เจนก้าวเข้ามาพร้อมเทน้ำอะไรบางอย่างกรอกเข้าที่ปากผม

แค่กๆๆ!”

น้ำไหลลงคอ ผมพยายามจะหนีแล้วแต่ก็ขืนแรงไม่ได้ มีผู้หญิงอีกสองคนเดินเข้ามาสมทบ

ลากมันไป

ผู้ชายที่จับตัวผมไว้ย่อตัวลงแล้วจับผมอุ้มขึ้นพาดบ่า ผมควานมือไปทั่วแล้วล้วงลงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์กดเบอร์ชิน

ฟึ่บ!

หึ

เจนที่แย่งโทรศัพท์ผมไปยิ้มเยาะแล้วเขวี้ยงโทรศัพท์ไปไกลจนชิ้นส่วนมันกระจายไปทั่วจากแรงกระแทก ผมหอบหายใจ ถูกอุ้มเข้ามาที่ห้องน้ำแล้วถูกโยนลงพื้นที่เย็นเหยียบ

ยาจะออกฤทธิ์ตอนไหน” เจนพูดพร้อมกอดอกมองผม

ตอนไหนเดี๋ยวก็รู้ ตั้งกล้องสิวะผู้ชายคนนั้นตอบเจน ผมจะลุกวิ่งก็โดนผลักให้ล้มก้นจ้ำเบ้า

ทำไมชีวิตผมมีแต่เรื่องบ้าบอแบบนี้กันเนี่ย!

อึ่ก...

เกิด...อะไรขึ้น

ร่างทั้งร่างร้อนขึ้นมา ผมหยุดเคลื่อนไหวทุกอย่างรู้สึกวูบไหวจนผมขดตัวหงอลงกับพื้นสกปรก

 “นั่นไง” เพื่อนของเจนเพยิดหน้ามาทางผม เจนรับโทรศัพท์มาจากเพื่อนเธออีกที เธอกดอะไรสักพักก็ตั้งโทรศัพท์เดินมาหาผมที่ลมหายใจเริ่มรุนแรงขึ้น

เอาเลยสิคะ เดี๋ยวพอคลิปพี่ลงเน็ตคงมีผู้ชายวิ่งเข้าหาเยอะเลยไม่ต้องอายไม่ต้องฝืนตัวเองเนอะ คิก

จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงที่เหมือนกดเริ่มถ่ายวิดีโอ น้ำตามันคลอขึ้นจากความรู้สึกประหลาดที่วิ่งพล่านไปทั่วร่างกายและความกลัวที่เกิด ผมหนีบขาเข้าหากันเมื่อรู้สึกปวดหนึบที่หว่างขา

น้ำนั่น...

ฮึ่ก

ผมส่ายหน้าแล้วก้มหน้าลงหนีกล้องพยายามห้ามความรู้สึกตัวเองแม้จะทรมานมากขึ้นทุกที ผมไม่ได้ใสซื่อขนาดจะไม่รู้ว่าอาการของตัวเองเกิดจากอะไร

โอ๊ย!มันคงจะยอมทำสักทีหรอก วิน!แกก็ไปกระตุ้นหน่อยสิ!” เพื่อนของเจนหันไปพูดเสียงเบากับผู้ชายคนนั้น

เออๆ” วินเดินเข้ามาหาผมที่ถดตัวหนีเขาทันที เขาเข้ามาคร่อมร่างผมไว้ก่อนจะจับเข่าสองข้างแยกออกจากกัน

ทรมาน... ผมจิกมือตัวเองพยายามห้ามตัวเองสุดๆแล้ว เหงื่อมากมายไหลจนเสื้อนักศึกษาชุ่มไปหมด

อย่า-ฮึกอึ่กก อ๊ะ!”

แค่เขาสัมผัสนิดหน่อยความรู้สึกที่ชวนขนลุกก็เข้าจู่โจมผมแล้ว น้ำตาผมไหลอาบแก้ม ทุกอย่างดูสิ้นหวังไปหมดในตอนที่วินพยายามทึ้งเสื้อผมออก

แก!มีคนมา!!”

เสียงผู้หญิงอีกคนที่อยู่หน้าห้องตะโกนลั่น ทุกคนสะดุ้งเจนรีบเก็บมือถือส่วนวินลุกออกจากตัวผม

หลบสิวะ!” วินตะโกนลั่นพวกนั้นจึงวิ่งเข้าห้องน้ำ ผมกัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บพยายามลุกขึ้นแต่ความหน่วงช่วงหว่างขาก็ทำให้ทุกการขยับนั้นล้วนสั่น ผมไม่อยากให้ใครมาเห็นผมในสภาพนี้...

 

#TRAVIS PART

เบื่อ เบื่อที่ทะเลาะกันอยู่ได้

เบื่อเธอที่ทำให้ผมหงุดหงิดจนทำให้หยุดไม่ค่อยไหวห้ามอารมณ์ตัวเองเบื่อกับเรื่องเดิมๆที่วนอยู่อย่างนี้ เบื่อที่เธอคอยทำประชด วันนี้ผมรู้ว่าเธอตามหาผมทั่วเลยแอบมาหลับที่สนามบาสเก่าที่มหาลัยเพราะมันไม่ค่อยมีคน ตอนนี้เริ่มเที่ยงผมเลยลุกจะเข้าห้องน้ำว่าถ้าเสร็จธุระตรงนี้แล้วอารมณ์ดีจะพยายามเข้าไปคุยกับลลิตใหม่ให้รู้เรื่อง

สองเท้าก้าวไปทางห้องน้ำก่อนจะเลิกคิ้วแปลกใจเมื่อมีผู้หญิงคนหนึ่งทำหน้าตกใจตอนเห็นผม เธอหันไปตะโกนอะไรสักอย่างแล้วยกกระเป๋าปิดหน้าวิ่งออกไป

อะไรวะ...

ผมมองเธอแล้วเดินเข้าห้องน้ำ ผู้หญิงเดี๋ยวนี้เขาถึงยุคมาแอบดูผู้ชายเข้าห้องน้ำด้วยเหรอ พึ่งรู้

ตึก

ฮึ่ก...

“…”

ใบหน้าหวานเชิด ที่ตาใสคลอไปด้วยหยาดน้ำที่ชุ่มแก้ม ผิวเนื้อขาวสุขภาพดีน่าแต้มรอยขึ้นสีแดงจัด เสื้อผ้าหลุดหลุ่ยแถมยังชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเห็นส่วนโค้งมนของเรือนร่างที่ดูเย้ายวน เสื้อเชิ้ตขาวและใบหน้าที่เปรอะน้ำตาช่างดูบริสุทธิ์... บริสุทธิ์จนน่าละเลงสีดำมืดลงขยี้ให้แหลกใต้ร่าง เอาง่ายๆก็

เอ็กส์สัสรัสเซีย ทำเอาอยากเล่นใหญ่รัชดาเทียเตอร์เลย

แต่มีคำถามหนึ่งในหัว 

โดนใครฉุดมาปล้ำอีกเนี่ย

ฮรึ่กก...

ดูไปดูมาน่าสงสารว่ะ ผมเดินเข้าไปหาอัยย์หรือพี่อัยย์ คนดีคนเก่งของคุณพ่อผม ย่อตัวลงไปและเพียงแค่เอื้อมมือไปบีบปลายคางคนตัวเล็กก็สะดุ้ง มือเล็กขย้ำกางเกงตรงใต้หัวเข็มขัดแน่น อาการแบบนี้

“…โดนวางยา?”

เห้ย เอาจริงดิ?

หัวกลมพยักหน้าเบาๆ ผมส่ายหน้ามองไปรอบๆก็ตัดสินใจอุ้มคนตัวเล็กที่สั่นขึ้นมาก่อนใครจะมาเห็นแล้วลุกยืน มือเล็กขย้ำลงที่เสื้อผมลมหายใจร้อนๆเป่ารินรดที่หน้าอก

หื้ม เป่าแถวๆ หัวนมเนี่ย ตั้งใจปะวะ ผมขมวดคิ้วมุ่นแล้วลดหน้าลงไปชักสีหน้าใส่คนในอ้อมกอด

โดนยาทีเดียวเอาใหญ่เลยนะ

คนตัวเล็กทำหน้างง แต่สภาพตอนนี้หน้าพี่อัยย์มีแต่คำว่าน่าฟัดล้วนๆ ไม่รู้ตัวหรอก เอ๋อไปวันๆอ่ะเจ้าของหน้าหวานๆเนี่ย ผมเดินไปที่ลานจอดรถมหาลัย เปิดประตูรถตัวเองด้วยความเร็วด่วนแล้วรีบขึ้นตามพุ่งทะยานรถออก ออกมาทั้งที่ก็ไม่รู้จะเอายังไงเหมือนกัน

ฮึ่ก...อะ..

ขาเล็กเสียดสีกันไปมา ดูอึดอัดซะจนน่าสงสาร เอาไงดีวะ...

ไปคอนโดตัวเองก่อนละกัน พอคิดได้แบบนั้นผมก็เหยียบซะมิดเอาแบบพุ่งซะจนถ้ารถชนก็ไม่แปลกใจเพราะมีสกิลการปาดไปมาด้วยในการขับ จนมันมาถึงคอนโดอย่างรวดเร็วหันมองอีกทีดูท่าพี่อัยย์ก็จะไม่ไหวแล้ว มือเขาจิกเข้าที่เนื้อผ้ากางเกงจนหงิกไปหมด ผมอุ้มเขาออกมาเดินขึ้นห้องอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งหลาวเข้าทันทีที่เปิดประตูได้ วางร่างอีกคนลงโซฟาแล้วย่อตัวลงหา

เฮ้ยพี่...

ผมเรียกคนที่ส่ายหน้าไปมากับพนักโซฟาด้วยสีหน้าทรมาน ตากลมค่อยๆหลุบมองผมจากด้านบนก่อนจะกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ผมชะงักกับภาพตรงหน้า

อยากสบถ พระเจ้ากำลังทดสอบกับความอดทนผมอยู่รึเปล่า

ไหวไหม” ผมถามพี่อัยย์ที่เหงื่อไหลออกมาเยอะเรื่อยๆ ก่อนจะตกใจเมื่อมือเล็กปลดเข็มขัดตัวเองออก เขาทำเหมือนจะรั้งกางเกงตัวเองออกตามด้วยแต่ก็ชะงักเหมือนทำอะไรต่อไม่ถูกเมื่อรู้ว่าผมอยู่ด้วย วินาทีต่อมาที่เขาทำจึงเป็นการมองผมด้วยสายตาเว้าวอน

ช่วย...ด้วย

มีใครเปิดเพลงสายย่อรึเปล่า?

ในหัวได้ยินคำว่า

จัดไปชุดใหญ่ไฟกระพริบ ว่ะ

 

#AI PART

ผมมองลึกเข้าไปที่ตาคมดุสีดำมืดที่อยู่ด้านล่างตรงนั้น มองผิวขาวๆของเขา มัดกล้ามที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ช่างดูดีเหลือเกินที่อยู่บนกายแกร่งนั้น ริมฝีปากหนาสีสดดูร้ายกาจที่ผมยังจำสัมผัสมันได้ดี

ทุกอย่างของเขาเหมือนกำลังแผดเผาทำให้ต้องการและทำให้ผมต้องกัดริมฝีปากตัวเองที่เกือบจะพลั้งออกไป

ทำลายตัวพี่ที

ผมต้องการ... ความรู้สึกมากมายจู่โจมมากขึ้น โดยเฉพาะที่ตรงกลางหว่างขาที่ปวดตุบๆ ผมเชิดหน้าขึ้นเหงื่อมากมายไหลย้อมลงพร้อมมือที่ค่อยๆ รั้งกางเกงตัวนอกออก

ไม่ไหว ผมไม่ไหวแล้ว...

ฟึ่บ

ฮ้ะ...

เสียงลมหายใจที่หอบกระถั้นและชิดของผมดังภายในห้อง ตาผมค่อยๆ ไล่ขึ้นมองคนที่ขึ้นมาคร่อมร่างตัวเองไว้จากแผงอกแกร่ง กระดูกไหปลาร้าเรียงสวย ช่วงคอที่ยาวขาวไปจนถึงใบหน้าหล่อของธาวิศ ตาคมคู่นั้นมองมาที่ผมค้างส่วนมือก็เท้ายันไว้กับผนังโซฟาอีกด้านนึงไว้กักร่างผม

สายตาของเขาบ่งบอกชัดเจนว่าต้องการอะไร...

น้ำตามันค่อยๆไหลลงจากหางตาช้าๆ มันมาจากความอึดอัดในใจที่บีบรัด ได้แต่มองธาวิศเหนือร่างแล้วก็คิด

ถ้าเข้มแข็งกว่านี้...ก็คงดี

ผมหลุบตาลงต่ำ ค่อยๆปล่อยมือที่จิกเนื้อช่วงต้นขาออกแล้วยกมันขึ้นคล้องลำคอคนตัวสูง มันจะไม่เกิดขึ้นอีก ผมจะทำให้มันเป็นครั้งสุดท้ายที่อ่อนแอ หากผมจะให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกครั้ง ผมจะทำให้ธาวิศไม่ยกเอาคำว่ารับผิดชอบมา ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปลดปล่อยตัวเองให้เขาทำลายตัวตนทั้งหมดผมลงตรงนี้

แล้วเรา ต้องไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก

ผมหลับตาลงแน่น ปล่อยให้ความรู้สึกทั้งหมดของร่างกายที่ปะทุค่อยๆ ขึ้นมาแทนที่ความผิดชอบชั่วดี

 

CUT

 

 

 -อีกด้านหนึ่ง-

"อัยย์!!"

โรมวิ่งไปจนทั่วหลังชินบอกว่าอัยย์เดินหายมากับเจน ชินและเขาจึงแยกตัวตามหาหลังรอเท่าไหร่อัยย์ก็ไม่กลับมาเสียที เขาวิ่งมาที่สนามบาสเก่าของมหาลัยที่มีคนเห็นบอกว่าคนตัวเล็กและผู้หญิงคนนั้นเดินมา โรมมองไปทั่วก่อนจะวิ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อของผู้หญิงตัวเล็กที่เดินออกมาจากห้องน้ำ ตาคมวาวโรจน์เมื่อเห็นผู้ชายอีกคนและเพื่อนของเจนที่เหลือ

"อัยย์อยู่ไหน!เธอทำอะไร!" 

"พะ...พี่โรมคะ" 

เจนร้องเลิ่กลั่กเพราะเธอถูกกระชากคอเสื้อ เธอส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางเพื่อนและวินผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่ม โรมมองตามสายตาเธอก็เห็นโทรศัพท์ ตาคมมองท่าทางแปลกๆของสาวเจ้าที่ถือโทรศัพท์จึงตรงดิ่งไปแล้วกระชากออกมา หน้าจอสมาร์ทโฟนขึ้นคลิปวีดีโอที่เปิดอัดค้างไว้ นิ้วเรียวกดเปิดคลิปดังกล่าวและภาพขยับในนั้นทำให้เขาตัวสั่นไปด้วยความโกรธ มือหนากดลบคลิปก่อนจะเขวี้ยงมันลงพื้นจนชิ้นส่วนแตกกระจาย

เท้าหนาเหยียบกระทืบซ้ำจนมันแหลกละเอียด ตาคมเงยสบไปที่พวกคนตรงหน้าทีละคนช้าๆ แล้วพูดเสียงเย็นเหยียบ


"เดี๋ยวพวกมึงเจอกู





#จองรักJH

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 212 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2378 Preaw30 (@Preaw30) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:06
    พี่โรมกร้าวใจมากค่ะฮื้ออออ
    #2378
    0
  2. #2372 baminz (@baminphu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:14
    โอ้ยยน้อง ทำไมเจอแต่เรื่องแบบนี้
    #2372
    0
  3. #2303 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 15:53
    อัยย์ลูกกกกคนดี
    #2303
    0
  4. #2234 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 16:22
    พี่โรมเจ๋งชิบ!!

    ปล.อัยย์โดนคนทำร้ายบ่อยไปแล้ววTT
    #2234
    0
  5. #2195 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 21:20
    เออเดี๋ยวพวก-เจอกูนี่ จัดไปเลยค่ะพี่โรม
    #2195
    0
  6. #2194 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 21:19
    ธาวิศเล่นใหญ่รัชดามากกกกก อยากอ่านcutจัง
    #2194
    0
  7. #2186 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:06
    อัยย์ จะเป็นของวิศอีกรอบ หรือโรมจะตามไปช่วยทัน
    #2186
    0
  8. #2146 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 12:31
    ชุดใหญ่ไฟกระพริบ เกลียดแรงงงงงง555555
    อื้อหือ แซ่บลืมมมมมม -,,- 
    โรม มาอย่างแบดมาอย่างเท่ แอบหวีดเบาๆ 555
    อัยย์เคยทำอะไรวิศนะ สงสัยมากกก แต่วิศถ้าไม่คิดอะไรกับอัยย์ก็เลิกทำแบบนี้เถอะ TT
    #2146
    0
  9. #2142 wwwprangke (@wwwprangke) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 21:26
    โรมผัวววเรา555
    #2142
    0
  10. #2103 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 02:03
    วิศ... รอบบนี้ยอมให้นะ
    แล้วผู้หญิงคนนี้ไม่จบไม่สิ้น
    สมควรที่จะเจอโรมแล้วหละ จัดไป
    #2103
    0
  11. #2099 Yamm\' Py (@yamm-py) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 15:59
    จะหาอ่าน nc ได้ที่ไหนคะเนี่ยยย แง
    #2099
    0
  12. #2080 RainChan (@rainnee14) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 00:24
    อัยย์ดูใจง่ายเนอะ เค้าทำร้ายตัวเองก็ยังใจอ่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
    #2080
    0
  13. #1707 Shippers (@fairtn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 00:58
    เกลียดดก จัดไปชุดใหญ่ไฟกะพริบ 55555 เกลียดความลั้ลลานี้ แต่คือแบบนางฮอตมากค่ะ ชอบแบบนี้แต่บางทีก็ไม่ชอบวิศ โอ้ยยย นางต้องการไร งงความคิดนาง คือมีปมอะไรสักอย่างใช่มั้ย ทีมโรมก็โอ แต่อยากเก็บอัยย์ไว้เอง ฮึกกกก น่ารักโคตรเลยพี่อัยย์
    #1707
    0
  14. #1482 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 20:14
    คือว่าฉากคัทร้อนแรงมากๆๆๆๆๆ ขนาดเราอ่านไม่ละเอียดยังว่าร้อนแรง โอ๊ยยย พี่อัยย์ทำไมน่าขยี้แบบเน้ อร๊ายๆๆๆ
    #1482
    1
    • #1482-1 28846 (@28846) (จากตอนที่ 4)
      23 สิงหาคม 2561 / 21:58
      cut หาอ่านที่ไหนอะค่ะ
      #1482-1
  15. #1288 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:34
    พี่จินโดนยาแล้วแซ่บมากกกกก แต่พี่โรมนี่โครตพระเอกเลยอ่ะ 55555
    #1288
    0
  16. วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 19:52
    ฮือออออ พี่โรมพี่แม่งโคตรความพระเอก #ทีมโรม เชี่ยยนน ชอบ ชอบ ชอบ ชอบ ดีเฉพาะกับคนที่ชอบ เลวเฉพาะกับคนที่เกลียด แม่งงงงงง ไรท์เข้าใจหนูมั้ยยยยยยย
    #1145
    0
  17. #731 kimhan.qmcs (@kimhan-qmcs) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 01:56
    โฮกกกกกกกกก พี่โรมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #731
    0
  18. #552 fah_ikon14 (@fah_ikon14) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:26
    หวีดดดดพี่โรมค่ะ ทีมพี่โรมได้ม่ะ งือๆๆๆ ทำไม่เรื่องนี้มีแต่คนหล่อๆอะ อัยย์เลือกไม่ถูกแล้วววว เรื่องนี้ต้องถึงหูพ่อรามนะคะพ่อรามต้องจัดการไห้น้องอัยย์นะคะ!!!!
    #552
    0
  19. #426 Maki-San (@bluelin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 02:54
    โอยยย จะว่าไงดี ชอบอ่ะ คาแรกเตอแบบนี้
    ทั้งวิศ ทั้งอัยย์
    #426
    0
  20. #322 arthipnm (@arthip-n) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 07:53
    วิศศศงานดีมากอ่ะโฮยยยยย เลือกซักคนนะวิศจะได้เชียร์ถูกถ้าไม่ยอมเลือกเราจะเชียร์โรม!
    #322
    0
  21. #288 JIRISA (@rung-mca1543) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 00:41
    โอโหวว nc สลบคาอก อะไรจะร้อนแรงเบอร์นี้คะ ทำไมชั้ลถึงเพิ่งมาเจอเรื่องนี้ ชอบบบบบบ !""
    #288
    1
    • #288-1 TuscanyKasumi (@TuscanyKasumi) (จากตอนที่ 4)
      16 ธันวาคม 2560 / 22:33
      NC อยู่ไหน บอกตรูที ก่อนที่เราตะตายเพร่ะเลือดหมดตัว
      #288-1
  22. #123 k_zxxus_ (@ononeikiumi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 22:22
    วิศแซ่บอะ พี่อัยย์ก็อ้อย55555555 ชอบ nc อะ เด็ดแลงงงงเขินเลย555555//พี่ตอนนึงที่วิศบอกว่าอัยย์ทำตัวเองเจ็บคือระอะ ต้องมีอะไรแน่ๆ เห้อมม ถ้ารักพี่อัยย์ก็จีบนะ ก่อยที่จะไปเชียร์โรมมม พี่โรมโกรธน่ากัววว เออใครทำอัยย์เจอพี่โรมแน่โว้ยยย
    #123
    0
  23. #101 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 22:24
    ฮือออออออออ สงสารอัยย์มาก อินี่ไม่รู้จะทำยังไงนอกจากกรีดร้องแล้วเปลี่ยนทีมซะ #โรมอัยย์ แงงงงงง เราจะกบฏเอง เราไม่สนวิศเล่าาาา!
    #101
    0
  24. #95 jbwnikn ♡ (@beemmee2542) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 21:36
    วิศศศ อะไรรร หลงพี่อัยย์หรอคะะะะ แหมมม กับลลิตนี่คือไม่รักช่ะะ //โรมโกธรแล้วน่ากลัวมากอะฮืออออ
    #95
    0
  25. #94 박진영 JR. (@sang2sang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 16:39
    เรื่องนี้เราอ่านวนไปวนมาตลอดชอบมากต่อไวๆนะคะ
    #94
    0