NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 29 : ธาวิศจองอัยย์ 28 : : ตื่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


EP 28

: : จองครั้งที่ยี่สิบแปด : :


 

ผมขย้ำผ้าห่ม ตระหวัดมันเพื่อจะมาคลุมร่างตัวเองขณะขยับขาให้ธาวิศปล่อย แต่มันไม่เป็นตามที่ต้องการทั้งสอง

หนึ่ง ผ้าห่มถูกสะบัดไปด้านข้างด้วยฝีมือของธาวิศจนมันเกือบหล่นจากเตียง ไม่ได้เข้ามามีส่วนในการปกปิดตัวผมอย่างที่ต้องการเลย

สอง ขาผมยังตั้งชันเข่าข้างหนึ่ง และสาเหตุมันก็ยังเพราะธาวิศที่ยึดข้อเท้าผมไว้แน่น

พี่เหนื่อยพอแล้วนะ” ผมขวดคิ้วมุ่นบอกคนเด็กกว่า

นอนอยู่เฉยๆทำบอกเหนื่อย คนทำทุกอย่างอยู่นี่” เขาลากเสียง เว้นช่วงตอนหลุบตาต่ำกวาดมองตัวผมตาวาววับในท้ายประโยคสุดท้ายที่เสียงเบาลงนิดหน่อย “ถึงจะเต็มใจทำก็เหอะ

ผมเม้มริมฝีปาก พยายามต้านแรงที่ยึดข้อเท้าจะพับขาลงไม่ให้เขามอง แต่ยิ่งขยับธาวิศก็ยิ่งเพิ่มแรงบีบ

เป็นอะไรถึงไม่ยอมปล่อย” ก็เอาไปหมดแล้ว จะเอาไรอีก?

ธาวิศนิ่ง ก่อนจะขยับปากตอบ “เป็นทุกอย่างให้อัยย์แล้ว

ผมค่อยๆขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม...

แม้ว่าอัยย์จะปากแข็งบอกไม่ชอบมันทุกที วิศก็แค่คนหนึ่ง ที่ทำให้เสียวในบางครั้ง

ไอ้...!

ผมสะบัดหน้าหนี ถอนหายใจพรืดใหญ่อย่างเอือมระอาแต่ก็ยังไม่วายโดนแซวไม่หยุดทั้งที่ไม่ตอบโต้สักคำ!

ทำถอนหายใจ ทีเมื่อกี้ละทำปากหวาน เค้าอย่างงั้นเค้าอย่างงี้ ไม่ไหวอย่างงู้นไม่เอาอย่างงี้” ธาวิศยังพูดกวนไม่หยุดแม้จะขยับตัวเข้ามาเช็ดคราบที่ซอกขาให้ผมที่นั่งหน้าเห่อร้อนอยู่

วิศบังคับพี่ทำไมละ” ผมตัดสินใจจะปล่อยเลยตามเลยกับคนที่กำลังเช็ดตัวผมอยู่

พี่เสียวจนทนไม่ไหวเองมากกว่า...เฮ้ย” แล้วเขาก็สบถเมื่อผมใช้ขาอีกข้างหนึ่งยันไปที่ไหล่กว้างอย่างทนไม่ได้

ใบหน้าหล่อดุดันขึ้น “เอาใหญ่ นี่ใครเนี่ย?” เขายกนิ้วชี้เข้าหาตัวเอง

นี่ผัวไหม?หรือเดี๋ยวนี้เป็นหัวหลักหัวตอ” เขาขยับนิ้วชี้เข้าหาตัวเองซ้ำๆ ตาก็มองผมที่นั่งทำหน้าไม่ถูก

ตอบสิ

ตอบอะไร

เห็นเป็นอะไร

เป็นวิศ

ธาวิศชะงัก เขาเลิกคิ้วแล้วพยักหน้าด้วยใบหน้าที่ดูก็รู้ว่าประชดประชัน “ถูกของเมีย

เอาแต่เรียกเมีย เมีย เมียอยู่นั่น

ถามรึยังว่ายอมเป็นรึเปล่า

พอพูดจบผมก็ผวาเมื่อธาวิศรั้งเอวเข้าไปหาจนหน้าขาผมไปเกยที่ตักเขา ลืมไปรึเปล่า ผมยังเปลือยอยู่เลยนะ!

ขนาดไม่ยอมยังขย่มซะแรง...

คราวนี้เป็นผมที่ชะงักบ้าง...

บ้าเอ้ย

ผมดันต้นคอหนาเมื่อเขาโน้มหน้ามาหาอย่างวอแว

ยังไงละครับ?”

“…”

“…เอาชุดให้หน่อย” ผมตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง

ยอมรับมาก่อนดิว่าเป็นเมีย

ผมชักจะโมโห “จะมาเอาแต่ใจแบบนี้ไม่ได้นะวิศ

...” ธาวิศยักไหล่

ผมผลักเขาออก แล้วก้าวขาลงจากเตียง อาศัยจังหวะธาวิศเผลอฉวยผ้าห่มมาคลุมร่างตัวเองเดินไปตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อผ้าตัวใหม่สวมใส่ตัวลวกๆ พอหันกลับไปมองบนเตียงก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เอาล่ะ...

ผมจะเอาผ้าปูลงไปซัก...

และอีกอย่างที่หวั่น ผมไม่แน่ใจว่าพี่อิงค์กลับมารึยัง ผมคิดว่าเรื่องก่อนหน้า...ผมควบคุมตัวเองได้ไม่ดีนัก ดีที่ห้องคุณพ่อและคุณแม่อยู่ไกลออกไปไม่งั้นแย่แน่ พวกคุณป้าและพี่ๆในบ้านที่ทำงานก็คงจะกลับห้องพักตัวเองไปแล้ว คนที่ผมคิดว่าจะรับรู้คิดว่าน่าจะเป็นพี่อิงค์คนเดียว

แล้วจะทำยังไงให้ทุกคนไม่รู้ว่าธาวิศแอบปีนเข้าห้องผมดี

กลับไปเลยสิ” ผมหันไปบอก

หือ” ธาวิศคราง

มาง้อนี่

อืม

 

หายแล้ว กลับไปก่อน

สโลแกนประจำตัวเหรอ

“…”

น้ำแตกแล้วแยกทางงี้

หยุดกวนกันสักนาทีได้ไหม ผมจะบ้าแล้วนะ

เดี๋ยวคนในบ้านก็เห็นหรอก

แวบหนึ่งผมรู้สึกเหมือนเห็นธาวิศยิ้มในตอนตัวเองกระวนกระวาย แต่พอมองก็เห็นเขาทำหน้าเฉยๆเลยไม่คิดอะไร

ก็จะแอบอยู่ในห้องอย่างงี้...

“…”

ไม่ให้ใครรู้ ว่าลูกชายบ้านนี้ซุกผู้ชายไว้ในห้อง

ลงอีหรอบนี้ ไล่ยังไงก็คงไม่ไปผมจึงตัดสินใจเดินไปใกล้เตียง ยกมือกวักเรียกให้เขาลุกจากเตียงเพราะจะเอาผ้าปูไปซัก แต่ก็ต้องสะดุ้งตกใจก้าวถอยหลังเมื่อธาวิศกระโจนเข้ามาโถมกอดจนผมเกือบล้มถ้าไม่ได้อ้อมแขนแกร่งกอดรัดร่างไว้

อะไรเนี่ยวิศ

พี่กวักมือเรียกผม

ผมส่ายหน้าหลบกับริมฝีปากร้อนที่กำลังพยายามพรมจูบไปทั่วใบหน้า ธาวิศไม่ใช่คนโง่กลับกันเขาชอบที่จะแกล้งไม่เข้าใจแล้วเอาอะไรโง่ๆมาทำให้ตัวเขาได้ประโยชน์ เช่นตอนนี้ เขาแกล้งไม่เข้าใจการกระทำผม

พอแล้ว มันเกินไปแล้ว” ผมร้องท้วง จริงๆที่ยอมทำกับเขามันก็เกินแล้ว ถึงจะชอบเขาแต่ผมก็ไม่อยากจะใจง่ายบ่อยๆแบบนี้หรอกนะ

จะหวงกับผัวทำไม

เอาแต่เรียกปากเปล่าไปเรื่อย เขายังไม่ทำอะไรให้ชัดเจนสักหน่อย แม้ตอนนี้ผมจะไม่อยากได้ความชัดเจนอะไรเพราะยังไม่มีกะจิตกะใจก็เถอะ แต่ผมก็ไม่ชอบใจที่เขาชอบทำเหมือนมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวผมแบบนี้ชะมัด

จะโกรธแล้วนะ” ผมพูดเสียงเรียบ คนที่ดึงดันอยู่ถึงยอมหยุด ผมจึงใช้สองแขนดันเขาออก ผมมองไปที่โคมไฟที่ยังทำให้ทั้งห้องผมเหมือนอยู่บนท้องฟ้าที่มีดาวพร่างพรายก็เลือกที่จะไม่ปิดเพราะชอบมัน และพอลากสายตาออกจากมันก็เจอกับสายตาคนตัวสูงที่ก้มหน้าลงมานิดๆแล้วมองแบบล้อเลียน

ชอบใช่ไหมล่ะ ชอบล่ะสิ สายตาของเขามันบอกแบบนั้น

จอมกวนประสาท...แถมรับมือยากกับพายุอารมณ์ร้ายๆ

แล้วต้องอยู่ด้วยทั้งคืน?

เฮ้อ...” อดที่จะพรูลมหายใจออกมาไม่ได้ ผมที่ตอนนี้ในอ้อมกอดมีผ้าปูเตียงเดินไปที่ประตู ค่อยๆแง้มมันออกมองซ้ายขวาอย่างระวัง ทุกอย่างสงบดี เวลานี้ส่วนใหญ่จะมีคุณแม่มานั่งดูละครแต่วันนี้ไม่ใช่เรื่องโปรดของเธอชั้นล่างจึงเงียบ ส่วนพวกคุณป้าแม่บ้านพวกท่านเข้านอนเร็วอยู่แล้ว

เอาล่ะ...

ผมรีบเดินจ้ำลงบันไดแม้จะเจ็บคัดที่ส่วนเอวและด้านหลังก็ตาม ก่อนจะตวัดตาไปมองดุเมื่อได้ยินเสียงทุ้มไล่หลังมา

ระวังๆ จะตกตายก็เพราะเสียงเขาน่ะแหละ!

ผมเอี้ยวตัว ส่งคำพูดทางสายตาไล่ให้เขากลับเข้าห้อง คนตัวสูงที่ยืนโชว์ท่อนบนหัวเราะนิดๆแล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องปิดประตูไป หลังจบกับตัวปัญหาผมก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่ห้องครัวที่มีเครื่องซักอยู่ และเมื่อมาถึงห้องครัวผมก็อดจะลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้เมื่อไม่มีใครเห็น แต่วินาทีที่เงยหน้าขึ้นมาก็ต้องผงะหน้าซีดใจเต้นระส่ำ

กำลังจะเอานมขึ้นไปให้เลย” เจ้าของเรือนผมนุ่มสลวยถึงกลางหลังว่าพร้อมยกแก้วนมสองแก้วที่อยู่คนละด้านขึ้นมา ใบหน้าสวยเย็นชานั่นเรียบจนกระทั่งตากลมโตนั่นเบนมองผ้าปูในอ้อมกอดผม

เอาเข้าซักสิ” ใบหน้าสวยเพยิดไปทางเครื่องซักที่อยู่ติดผนัง ผมจึงเดินเอามันเข้าไปในเครื่องเงียบๆก่อนจะหันไปหาเธอตรงๆเพราะรู้ว่าพี่อิงค์จะต้องคุยด้วยแน่นอน มือเรียววางแก้วนมลงที่เค้าท์เตอร์แล้วเปิดคำถามแรก

ทำอะไรอยู่บนห้อง

แค่คำถามแรกก็เหมือนจะน็อคผมซะแล้ว แต่ผมก็ยังรักษาใบหน้าที่เรียบได้ดี อาจเพราะผมชินกับหน้าแบบนี้แล้ว ไม่ค่อยได้แสดงความรู้สึกมานานเวลาแบบนี้เลยเป็นข้อดีอย่างหนึ่ง

แต่...มันยากตรงที่จะตอบเนี่ยแหละ ตอบไม่ดี โดนรู้หมดแน่

อัยย์...” ผมพูดขึ้นก่อนเพราะรู้สึกปล่อยความเงียบนานเกินไป และวินาทีที่เธอใช้สายตามองมาอยู่ผมก็นึกได้ถึงรอยที่คอ

ตาย

คำแรกที่เข้ามาในหัวแต่ผมก็ยังเก็บอาการจนถึงที่สุด ถ้าพี่อิงค์รู้ว่าธาวิศมาเธอต้องบอกคุณพ่อแน่ สองคนนี้จับตาดูผมมาตลอดหลังเกิดเรื่องด้วยมติที่ลงความเห็นเดียวกันเป็นคำพูดที่ทั้งสองพูดกับผมว่า

อยู่ห่างไอ้เถื่อนนั่นซะ

อัยย์ขอโทษ” ผมเกริ่นไป เมื่อเริ่มคิดคำตอบที่พอฟังขึ้นสำหรับเสียงที่เกิดและผ้าปูที่เปื้อนได้...

แต่มันโคตรน่าอาย

อ...อัยย์ลามกเอง

“…”

พี่อิงค์นิ่ง  ใบหน้าเธอเริ่มมีความสงสัยที่ได้ยินแบบนั้น ท่ามกลางความเงียบที่มีเสียงเครื่องปั่นผ้าดังผมเม้มปากแน่น กำมือแน่นแล้วคลายออกอยู่หลายทีด้านหลัง ผมก้มหน้าพูดเสียงแผ่วด้วยความรู้สึกที่อยากกัดลิ้นตายไปตรงนั้นหลังพูดจบ

อัยย์...อัยย์ดูหนังโป๊

ครืดด...

เสียงเครื่องซักปั่นรุนแรงดังขึ้นกว่าเดิมเพราะเกิดนาทีเดธแอร์ พี่อิงค์ขยับตัวที่เอนหลังพิงกับเค้าท์เตอร์ขึ้นเล็กน้อย เธอส่งเสียงในลำคอว่า

อ้อ...

“…”

ดูเหรอ” เธอถาม

...” ผมพยักหน้านิดๆ แก้มสองข้างร้อนแบบรู้สึกได้ เกิดความมึนและมวนท้องในห้วงความคิดก่อนทุกอย่างจะถูกหยุดในประโยคเดียว

ดูกับวิศน่ะนะ?” เธอขึ้นเสียงสูงนิดๆเหมือนสงสัยและถาม

ประโยคของเธอทำให้ผมไม่อยากเชื่อแล้วแต่เมื่อมองหน้าพี่อิงค์ก็พบว่าเธอมีใบหน้าที่ดูไม่อยากเชื่อกว่าว่า

น้องอัยย์ดูหนังโป๊กับธาวิศเหรอ จริงอะ?’

เราชอบคุยกันทางสีหน้าด้วยความพูดน้อยกันทั้งคู่ และสีหน้าเธอทำให้ใจผมเต้นส่ำ ทำได้แค่ครางในลำคอด้วยความงงงวย

คะ?”

ทำไมล่ะเธอดูไม่ดุที่รู้ว่าธาวิศมา หรือเธอรู้นานแล้ว แต่ตอนต้นประโยคเธอไม่ได้ดูจะรู้เลยนะว่าธาวิศอยู่ แต่...ผมสับสน พี่อิงค์ที่เห็นเช่นนั้นจึงขยายความ

คุณแม่บอกอิงค์ว่าธาวิศมาหาอัยย์ตั้งแต่อิงค์กลับมาแล้ว เห็นบอกจะมาค้างด้วย

อะ...

คุณแม่ท่านรู้งั้นเหรองั้นถ้าคุณแม่รู้คุณป้าแม่บ้านก็น่าจะรู้ด้วย งั้น... คนที่ไม่รู้มีแค่ผมแต่ผมเห็นธาวิศเดินเข้ามาทางระเบียงนี่...

พี่อิงค์หรี่ตาลงนิดๆแล้วถอนหายใจ

โดนแกล้งสินะ” เธอเอี้ยวตัวหยิบแก้วนมแล้วส่งให้ผมที่รับด้วยความอึนๆ

ฝันดีเด็กน้อยตลอดกาล...

แล้วก็เดินผ่านไป ส่วนผมจากที่หน้าเห่อร้อนอยู่แล้วยิ่งร้อนหนักเข้าไปอีกเมื่อรู้สึกอับอายที่ไปแก้ตัวอะไรแบบนั้นให้พี่อิงค์เธอฟัง พลันภาพที่ธาวิศยิ้มวูบหนึ่งที่ผมคิดว่าผมคิดไปเองก็ลอยมา มันทำเอาผมได้ยินเสียงปรี๊ดดังในหัว ผมรีบเดินกลับขึ้นห้อง ระหว่างทางก็กระดกนมหมดรวดเดียวแล้วถือแก้วเปล่าเดินเข้ามาในห้อง

ปัง!

คนที่นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงหันขวับมาเมื่อเสียงปิดประตูมันกระแทกดัง

พี่อัยย์พี่ว่าเอาช็อปเปอร์หรือฮาร์เล่-เฮ้ย” เขากำลังจะถามว่าจะซื้อรถแบบไหนก่อนจะไหวตัวหลบร้องตอนผมก้มถอดรองเท้าสลิปเปอร์ใส่

จะซื้อทำไม ที่บ้านมีกี่คันแล้วซื้อมาถมกันรึไง” ผมพาล ผมรู้ ธาวิศเป็นพวกชอบรถ ยิ่งที่บ้านมีกิจการสนามแข่งเขาเลยยิ่งชอบ เขาชอบซื้อรถเสมอที่บ้านมีสามคันได้ ธาวิศเลิกคิ้ว

ใจเย็น แกล้งนิดเดียว” เขาเหล่ตามองแก้วในมือผมแล้วรีบยกนิ้วชี้หน้า

รองเท้าโยนได้แต่แก้วอย่า ชอบน้ำแตกอย่างเดียวหัวแตกไม่

อยากจะเขวี้ยงใส่!

พูดกวนอีกคำเดียว” ผมกดเสียงต่ำ

อุตส่าห์คิดมากแทบตายว่าจะช่วยยังไง แล้วดูเขาทำกับผมสิ ไม่ให้โกรธยังไง ทำคุณบูชาโทษไม่พอยังต้องมาอับอายอีก

ผมวางแก้วลงหัวเตียงพร้อมเอื้อมมือกดปิดสวิซต์โคมไฟด้วย แต่ธาวิศก็เข้ามาแล้วกดเปิดมัน ผมจึงมองเขา

จะปิด” ผมบอก

มีไรจะบอก” เขาพูดขึ้น ผมจึงชะงัก ขยับถอยหลังนิดๆ

อะไร

ธาวิศยิ้มนิดๆเขาจับมือสองข้างผม ในตอนที่ผมกำลังสงสัยเขาก็โน้มใบหน้าลงมาแนบริมฝีปากลงที่ริมฝีปากของผม สัมผัสนุ่มที่เพียงแนบแช่ค้างไว้แต่กลับมีอานุภาพสั่นคลอนหัวใจผมรุนแรงเมื่อนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้

มีไรจะบอก

บางครั้งธาวิศก็เป็นพวกชอบทำมากกว่าพูดผมรู้จากที่ผมอยู่กับเขามากขึ้นในช่วงนี้ แต่กับจูบนี้...ผมไม่แน่ใจนัก ผมไม่มั่นใจในตัวเองว่าไปทำอะไรตอนไหนให้เขาจะสื่อกับผมผ่านจูบนี้

อื้อ...” ผมครางในลำคอเมื่อธาวิศเริ่มขยับจูบ เขาคลอเคลียสันจมูกโด่งไปมา ก่อนจะบดเคล้าริมฝีปากเนิบนาบ มือใหญ่กอบกุมมือเล็กๆของผม ปลายนิ้วเขาเกลี่ยไปมาแล้วก่อนจะกดแทรกจูบให้ลึกซึ้งด้วยการขบเม้มที่ริมฝีปากล่างเบาๆเหมือนขออนุญาตในการจะเข้ามา

พอริมฝีปากผมเปิดเขาก็แทรกแซงเข้ามาทันที ตวัดจูบไปทั่วโพลงปากกักเก็บทุกอย่างภายในจนผมหลับตาอึกอักในลำคอ เขาจูบไม่นานก็ผละถอยออกไป

ยังคิดว่าจะสูงได้อีก?”

เขาถามตอนเลียริมฝีปากตัวเองที่มีคราบน้ำสีใสติด หมายถึงนมที่พึ่งกินไปสินะ... ผมไม่รู้จะตอบอะไร ยกแขนขึ้นมาเช็ดซับน้ำสีใสบ่ายเบี่ยงและเนียนเอามือออกจากเขาด้วย เท้าผมขยับถอยออกมาขณะเบนตาไปทางอื่น แขนยังปิดปากไว้แบบนั้น

นอนไหม” เสียงทุ้มเลือกที่จะถามเหมือนเข้าใจว่าตอนนี้ผมอาจรู้สึกแต่ไม่พร้อมเปิดเพราะยังมีหลายๆเรื่องค้างคา และผมก็พยักหน้ารับเท่านั้น

สุดท้าย ผมก็นอน แต่ระหว่างที่กำลังจะหลับ

เอาฮาร์เล่ย์แล้วกัน...” เสียงธาวิศอยู่เหนือหัว จำได้ว่าเขายังไม่นอนเขากำลังเลื่อนดูรถในโทรศัพท์ตัวเอง ตอนที่กำลังจะคล้อยหลับผมรู้สึกว่าหัวถูกยกก่อนอะไรบางอย่างที่แข็งแต่ก็นุ่มจะสอดมา ผมนอนหนุนซุกหน้าเข้าหาเมื่อรู้สึกมันสบายดีพร้อมอะไรหนักๆที่พาดช่วงไหล่ไป

ส่วนเบาะเสริมพี่ต้องซื้อเองนะ

 เขาพูดกับผมใช่ไหมนะ...

ผมข้องใจกับประโยคนั้นเลยงึมงำถาม

ทำไมต้องซื้อ...

ธาวิศขยับตัวเหมือนเอาโทรศัพท์วางที่หัวเตียง ก่อนร่างผมจะถูกรัดเข้าไปกอดและเสียงทุ้มที่ตอบกลับมาตอนผมเคลิ้มหลับไปพอดี

เพราะผมจะให้พี่ซ้อน

 

@วันต่อมา

ธาวิศเอาชุดมาเปลี่ยนด้วย พอเราสองคนอาบน้ำอยู่ในชุดนักศึกษากันก็พากันเดินลงมาด้านล่าง เวลานี้คุณพ่อจะนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะอาหารพร้อมพี่อิงค์และคุณแม่ และอย่างทุกที เมื่อผมมาถึงที่โต๊ะคุณแม่หันมายิ้มและทักทาย

ตื่นแล้วเหรอมากินข้าวเร็ว...อ๊ะ แม่ทำของโปรดวิศด้วยน้า

 วินาทีที่คุณแม่พูดพูดจบ ร่างสูงอีกร่างที่นั่งอยู่หัวโต๊ะก็เงยหน้าจากจานข้าวขึ้นมามองพลันเห็นคนที่เดินตามหลังผมมา

จู่ๆผมก็รู้สึกขนลุก...เหมือนมีอะไรทิ่มแทงตัวอยู่และรู้สึกเหมือนจะมีอะไรพุ่งเข้าใส่เลย

สวัสดีครับ” ธาวิศยกมือไหว้คุณพ่อ ท่านเพียงพยักหน้ารับแล้วหันไปสบตากับพี่อิงค์ที่นั่งอยู่ด้านซ้าย พี่อิงค์สบตาสักพักก็หันมากดยิ้มเย็นพูดกับวิศ

นั่งนี่สิวิศ

เธอชี้ไปที่โต๊ะทางด้านขวาติดกับคุณพ่อที่ยังว่าง

ผมเหล่ตามองธาวิศก่อนจะรีบแยกตัวออกมาเดินไปนั่งข้างพี่อิงค์เป็นอันบ่งบอกว่าเรื่องนี้ผมไม่รู้ไม่เห็น ผมทีมพี่อิงค์นะ ผมไม่ได้นอกกรอบ

ธาวิศปรายตามองผมชั่วครู่เหมือนคาดโทษก็เดินมานั่งที่ฝั่งตรงข้าม เราหันหน้าเข้าหากัน ธาวิศตรงกับพี่อิงค์ ส่วนผมตรงกับคุณแม่ที่ตามมานั่ง และคุณพ่อนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ

ธาวิศจับช้อนและส้อมขึ้นมา พี่อิงค์ตักกุ้งตัวหนึ่งขึ้นมาและเธอก็เลือกที่จะตักให้ธาวิศ ธาวิศชะงัก ผมไม่ค่อยอะไรนักเพราะไม่เห็นมีอะไรจึงกินเงียบๆ

กินเยอะๆนะวิศ กุ้งตัวใหญ่ทั้งนั้นเลย” ปกติพี่อิงค์ชอบกินกุ้งมาก แต่นี่เธอยอมแบ่งกุ้งให้ธาวิศผมจึงหันไปมองเธอยิ้มๆ เธอน่ารักจัง...

อิงค์ก็รู้...วิศแพ้กุ้ง

กริบทันที...

คุณแม่เองก็เหมือนพึ่งทำท่านึกได้ เธอเลยรีบพูด

ตายแล้ว น้องอิงค์คงลืม ขอโทษนะน้องวิศ” คุณแม่รีบตักกุ้งออกจากจานธาวิศ สถานการณ์กำลังจะดีขึ้นถ้าไม่เกิดว่า...

ไม่ได้กินตั้งแต่เด็ก อาจไม่แพ้แล้วก็ได้ ทำไมไม่ลองกินดูล่ะ” คุณพ่อเป็นคนพูดประโยคนี้

“…” ธาวิศเหลือบตาขึ้นมองคุณพ่อที่ยกยิ้มนิดๆ

เป็นอะไรขึ้นมาเดี๋ยวแว๊นพาไปศาลา...” พี่อิงค์ชะงักไปก่อนจะยกมือปิดปากด้วยท่าทางตกใจที่พูดผิด “อุ๊ปส์...โรงบาล

เธอไม่ได้ทำท่าทางโอเว่อร์แอ็คติ้งกลับกันเธอยังคงทำหน้าตายเวลากวน แต่มันกลับยิ่งดูปั่นประสาท

ไม่ล่ะครับ...วิศไม่เสี่ยง” ธาวิศยังคงตอบยิ้มๆอย่างใจเย็น สองคนนั้นเงียบไปเหมือนไม่ใส่ใจ เราเริ่มก้มหน้าทานกันอีกครั้ง แต่คราวนี้ธาวิศตักกุ้งให้คุณแม่แล้วยิ้มเอาอกเอาใจสุดๆ คุณแม่ก็ดูชอบใหญ่ แหงล่ะ ท่านชอบธาวิศตั้งแต่เด็กแล้ว

คุณแม่ยิ้มแบบเอ็นดูพร้อมยกมือลูบหัวแบบรักใคร่สุดๆและในจังหวะที่เธอก้มลงไปทานกุ้ง ธาวิศเบนหน้ากลับมากระตุกยิ้มให้เราสามคน

หื้ม...

มันสู้...” เสียงพึมพำแผ่วเบาเหมือนสายลมดังมาจากพี่อิงค์ที่กำลังขมวดคิ้วนิดๆ

พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนผมก็กำช้อนแน่นเมื่อเจอสายตาเป็นต่อนั่น แต่ยังไม่ทันจะได้อะไรเสียงพี่อิงค์ก็ดังขึ้น

กระแดะ

พี่อิงค์เหมือนพูดขึ้นมาด้วยความไม่รู้ตัวเมื่อธาวิศยังยิ้มเอาอกเอาใจคุณแม่ได้น่าหมั่นไส้สุดๆ คุณพ่อกระตุกยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้นก่อนจะพูดเปลี่ยนเรื่องในตอนที่คุณแม่เงยหน้ามาด้วยใบหน้างงๆ ท่านคงได้ยินไม่ค่อยถนัด

อัยย์ วันนี้เรียนเสร็จมาหาพ่อที่บริษัทหน่อยนะ มีลูกค้ามาใหม่อายุรุ่นเดียวกับลูก น่าจะคุยถูกคอกว่าหน่อย

ผมยิ้มแล้วพยักหน้ารับ

เดี๋ยวผมไปส่ง” ธาวิศ

ไม่เป็นไร คนนี้พ่อถูกใจอยากให้เขากลับกับอัยย์

ผมยิ้มค้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น ส่วนธาวิศนิ่งไปเลย

ถูกใจยังไงเหรอคะพ่อ” พี่อิงค์หันไปถามด้วยรอยยิ้มหวานๆ

หน้าตาดี รวย สุภาพ ถ่อมตัว...ปลื้ม” คุณพ่อว่าด้วยเสียงโทนปกติ คราวนี้คุณแม่เงยหน้ามาร่วมวงสนทนาด้วย

ให้กลับกับอัยย์นี่ยังไงคะคุณ

ก็เขาเห็นรูปในมือถือผมน่ะ...ชมอัยย์ใหญ่เลยว่าน่ารัก ชื่อแทนไทน่ะ” คุณพ่อเหล่ตามามองผมแล้วหันไปยิ้มนิ่งๆให้คุณแม่ที่ยกมือป้องปาก

ดีจังเลยค่ะ ไปเลยนะอัยย์” เธอว่าทีเล่นทีจริง

อุ้ย อัยย์หน้าแดงใหญ่เลย” พี่อิงค์ยกนิ้วจิ้มแก้มผมที่เพียงหันไปยิ้มให้เธอนิดๆ

พี่อัยย์เผ็ดมั้ง” ธาวิศพูดพร้อมกับลุกยืนโน้มตัวมาหาผมที่ผงะ ก่อนเขาจะเช็ดมุมปากให้ผมเบาๆ

กินเลอะ

ผมกระพริบตาปริบๆแล้วพยักหน้ารับเท่านั้น มีความรู้สึกอึนๆเกิดในอกแต่ผมก็ไม่พูดอะไร 

อย่าลืมมานะอัยย์” คุณพ่อว่าเท่านั้น ผมจึงยิ้ม

อื้อ อัยย์จะไป

ผมได้ยินเสียงถอนลมหายใจหนักๆ ธาวิศยกน้ำขึ้นกระดกทีเดียวหมดแก้ว พี่อิงค์กดยิ้มนิดๆก่อนจะวางระเบิดต่อ

แล้วช่วงนี้เป็นไง โอเคไหมเธอพูดกับธาวิศ

อะไร...ครับ” ธาวิศเกือบจะตอบห้วนหากเขาไม่เหล่ตามองคุณแม่ถึงได้เติมคำท้ายนั่นลงในประโยค

เห็นบอกลลิตไปดักเจอนายที่หน้าตึกทุกวันเลยนี่

ธาวิศเลียริมฝีปากก่อนจะตอบด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ “เฉยๆ เลิกแล้วเลิกเลย

อิงค์เม้มปาก เธอมองมาทางผมที่เผลอใจเต้นกับประโยคนั้นก่อนจะสะบัดหน้าไปหาคุณพ่อ ท่านขยับตัวเล็กน้อย

ทานข้าวเถอะ” คุณพ่อบอก พี่อิงค์ทำหน้าเหมือนจะบอกว่า ‘อะไรกัน แค่นี้เหรอคะ’ คุณพ่อจึงพูดต่อ

จะสายแล้ว

จากนั้นพวกเราจึงเพียงทานข้าวกันเงียบๆ พี่อิงค์ก็เพียงฝากสายตาอาฆาตไว้ พอทานเสร็จผม ธาวิศและพี่อิงค์ก็เดินมาหน้าบ้าน แขนผมถูกมือบอบบางคว้าไว้

บ๊ายบายวิศ” ฝ่ามือเล็กยกโบกไปมานิดๆ ธาวิศก็เพียงมองแล้วยักไหล่แล้วร่างสูงๆก็เดินออกไป ส่วนผมก็เดินขึ้นรถกับพี่อิงค์

เราแยกกันเมื่อมาถึง ผมกำลังเดินขึ้นอาคารด้วยความเมื่อยตามตัวจากเรื่องเมื่อคืน ระหว่างที่กำลังเดินเหม่อๆแรงเคลื่อนไหวข้างตัวแสนรวดเร็วก็ผ่านพัดไปพร้อมแผ่นหลังที่เหมือนถูกตบเข้าแรงๆ ผมเซก่อนจะมองตามร่างของผู้ชายคนหนึ่งที่วิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว พอตั้งสติอยู่ประมาณห้าวิก็ควานมือไปด้านหลังที่รู้สึกเหมือนถูกอะไรสักอย่างเมื่อสักครู่ ผมจับได้ถึงปลายกระดาษ พอจับออกมาคลี่ดูให้เต็มตาก็นิ่งไปกับใจความข้างใน

ระวังข้างหลัง

ทันทีที่ผมอ่านจบ จู่ๆก็รู้สึกขนลุกเหมือนมีอะไรสักอย่างจะพุ่งเข้าใส่ด้านหลังทำให้ต้องรีบเอี้ยวตัวหันมองและเมื่อพบเพียงทางเดินที่โล่งเปล่าก็ถอนหายใจที่หนักอึ้งหันกลับมามองตัวหนังสือที่เขียนด้วยลายมืดหวัดๆสีเข้ม

ผมตัดสินใจจะขย้ำมันลงในมือแล้วเดินต่อ ไม่รู้ทำไมรู้สึกตึกวันนี้เงียบกว่าทุกวัน กระดาษยังอยู่ในมือผมและในปลายทางข้างหน้าผมเห็นใครบางคนกำลังยืนเอนหลังพิงกับผนังขณะที่ในมือถือโทรศัพท์ คิดว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เธอน่าจะมาดักโดยเฉพาะเลยล่ะ มุมปากหยักสีพีชสวยนั่นกำลังอมยิ้ม ไม่รู้ทำไมผมรู้สึกอยากจะขยับปากบอกเธอ

เอาของเธอคืนไปเลย ผมเกือบจะทำแบบนั้นพร้อมการยื่นกระดาษในมือนี่ส่งให้ แต่สุดท้ายก็ไม่...

อะไรอยู่ในมือเหรอคะ” เธอส่งยิ้มที่ยากจะคาดเดามาให้ เราอยู่ใกล้กันพอสมควรในระยะนี้ และคำพูดนั้นของเธอยิ่งทำให้ผมมั่นใจว่าเธอตั้งใจมารอเจอผม

เปล่านี่ครับ” ผมตอบเธอเหมือนไม่ใส่ใจกับสิ่งที่เหมือนจะขู่ในมือนี่

ลลิตเพียงลดโทรศัพท์ในมือเธอลง ตากลมหวานเบนต่ำมองแล้วผละตัวออกจากผนังเข้ามาหา

แน่ใจเหรอคะ

ผมหันไปหาเธอตรงๆ ท่าทางเธอจะอยากให้ผมสนมันมากจนอยากจะบอกให้เธอรับรู้ว่าผมจิตตกกับมัน

ถ้าจะมาถามตรงๆแบบนี้ พี่ว่าคราวหน้าเอามายัดใส่มือพี่เองดีกว่าให้คนอื่นทำเลยไหม

ลลิตไม่ได้มีสีหน้าอะไรเจื่อนลง กลับกันเธอกลับหัวเราะนิดๆเหมือนถูกใจ ก่อนจะเหลือบแววตาที่เคลือบไปด้วยประกายนั่นมาสบผม

ก็ถ้าทำแบบนั้นมันจะสนุกอะไรละคะ

“…”

แบบนั้นพี่ก็ไม่คิดสิว่าใครทำ...ทำไปทำไม...เห็นหน้าคนทำตรงๆเลยก็ไม่สนุกสิ จริงไหม

“…เหรอ” ผมยังตอบรับเธอสั้นๆคล้ายกับว่าปัญหาทุกอย่างที่ตอนนี้เกิดทีละนิดอยู่ใต้ฝ่าเท้าผมมันไปซะหมดไม่ได้ทำให้สะทกสะท้านอะไรเลยทั้งที่ใจใจแอบหวั่นว่าปัญหาเล็กๆน้อยๆนั่นจะก่อจนใหญ่โตขึ้นมา

ลลิตเพียงยกมือจับผมทัดใบหูก่อนจะยิ้มเบาบาง เธอเป็นผู้หญิงที่สวย รอยยิ้มเธอน่ารักทีเดียว เธอเป็นคนมีเสน่ห์ที่ขัดกับลุค มันทำให้นึกถึงคำพูดของธาวิศที่เคยบอกว่าทำไมเขาชอบเธอ เธอคงเร่าร้อนและไม่น่าเบื่อ

ก็เห็นชอบแทงข้างหลังคนอื่น ก็ระวังหลังไว้นะ” รอยยิ้มเธอยังอยู่บนใบหน้าตอนพูด

และธาวิศน่าจะคิดแบบผม...

ผู้หญิงประเภทนี้อันตราย สำหรับเขามันท้าทาย แต่สำหรับผมน่าปวดหัว

ตอนนี้ไว้ใจใครขึ้นมาเหรอถึงได้ทำท่าทางมั่นใจว่าตัวเองจะปลอดภัยขนาดนี้

“…” ผมไม่ตอบ ใจผมแอบเขวไปทางธาวิศ ใช่ และนอกจากนั้นผมยังคิดไปว่ายังไงโรมกับชินก็เป็นเพื่อนที่รู้จักกันมานาน...

ระวังเสียใจนะ

ปลอดภัย...ทำยังกับจะทำรุนแรงกันเลยนะ” คำพูดก่อนหน้าของเธอทำให้ผมตอบไปในที่สุด

ก็อยากจะบอกว่าไม่...แต่ฉันก็ส่งคนไปฉุดนายมารอบหนึ่งแล้วนี่สิ

“…” ลมหายใจผมเผลอสะดุดเมื่อนึกถึงกลุ่มคนพวกนั้น พูดตามตรง มันเหมือนฝันร้าย และลลิตสังเกตเห็นเธอถึงได้พูดขึ้นมาอีกครั้ง

พอดีกว่า ฉันไม่ได้มาเพื่อขู่นายสักหน่อย” เธอยักไหล่ หมุนปลายเท้าเดินไปทางที่ผมพึ่งเดินมา

ผมพอดูออกกับคำพูดของเธอ

เธอไม่ได้มาเพื่อขู่...เธอมาเพื่อทำเลยตะหาก

ติ๊ง!

เสียงโทรศัพท์และแรงสั่นในกระเป๋าทำให้ผมหลุดจากภวังค์ มันเป็นข้อความเมจเสจที่เป็นประโยคขู่

เย็นนี้ผมไปด้วย รอหน้าตึก ชัด?’

ผมขมวดคิ้วตอนอ่าน ก่อนจะพิมพ์กลับไป

จะไปทำไม

ไม่นาน ข้อความอันใหม่จากเขาก็ถูกส่งมา

ไปให้พี่แนะนำกับไอ้ผู้ชายคนใหม่ของพี่ว่านี่ผัวมั้ง

ผมเผลอแค่นหัวเราะ และรัวนิ้วตอบกลับ

คำแนะนำอันอื่นมีเยอะแยะ

ผมกำลังบอกเขาว่าผมไม่มีทางแนะนำเขาแบบนั้นแน่นอน ซ้ำ จะให้เขาไปด้วยไหมผมยังคิดว่าไม่ด้วยซ้ำ และเหมือนทางนั้นจะรู้ดีว่าผมกำลังคิดอะไรถึงได้ส่งมาอีกและคราวนี้เขาทำให้ผมกดล็อคหน้าจอแล้วพรูลมหายใจแบบหัวเสียเลย

ก็ถ้าไม่แนะนำแบบนั้น เดี๋ยวรู้กัน

ดี ดีจริงๆ

วันนี้ผมได้รับข้อความขู่ถึงสองอัน!




#จองรักJH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2357 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 10:03
    ลิตไม่จบเว่อออ ไม่สงสารนะตบได้
    #2357
    0
  2. #2318 GOLFUSE (@golf1999) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 19:34
    บ้านน้องอัยย์คือแสบมาก555555555
    #2318
    0
  3. #2258 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 17:00
    เบื่อลลิตว้อยยยยยย

    ปล.ธาวิศมันต้องอย่างนี้สิ
    #2258
    0
  4. #2222 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:13
    ลลิตยังไม่จบอีกหวงเขาแล้วไปทำกับคนอื่นทำไมวะ
    #2222
    0
  5. #2128 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 15:33
    ไม่รู้ว่าระหว่างลลิตกับวิศใครจะหัวเสียกว่ากัน
    บางอย่างก็เป็นมากกว่าที่คิดแล้วอ่ะะะ 
    พี่อิงค์กับคุณพ่อนี่ยอมเลยจริงๆ 555555
    #2128
    0
  6. #1773 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 20:08
    รำคาญลลิตอ่ะผู้ชายเขาไม่เอาก็มารังควานเมียใหม่เขาอยู่ได้ พี่อัยย์ต้องสู้นะอย่าไปยอมมัน ส่วนธาวิศก็ต้องสู้กับพี่อิงค์และพ่อรามเหมือนกันนะ ;3;
    #1773
    0
  7. #1654 littleit. (@woomuk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 01:01
    ลลิตน่ารำคาญมาก อยากจะพุ่งเข้าไปตบหมั่นไส้ชอบมายุ่งกับพี่อัยย์ของชั้น
    #1654
    0
  8. #1640 Stephaduke Madison (@Charleuraduke) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 22:12
    นุ้งอัยย์คะ อย่าชิงช็อคจากการข่มขู่ไปก่อนเด้ออ ต้องไปดูตัวก่อนตามพ่อรามแนะนำเผื่ออะไรๆจะดีขึ้น มีความหึงหวงของลลิตแสนน่ารำคาญขู่เก่ง และผัวเด็กหึงหวงงง ว้ายยยยยยยยยย
    #1640
    0
  9. #1626 jhyd3105 (@yada_piano) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 22:21
    ธาวิศต้องทำคะแนนกับคุณพ่อและพี่อิงค์เยอะๆแล้วละ ก่อนเค้าจะส่งพี่อัยย์ไปให้คนอื่น สู้เด้อ
    #1626
    0
  10. #1624 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 20:59
    ตะไมมันไม่แจ้งเตือนเล่าาาาา คุงพ่อกับพี่อิ้งนี่แสบเหมือนกันนะ ก้สะใจเล็กที่วิศโดนซะบ้าง ส่วนลลิตนี่ก้ไม่ปล่อยพี่อัยย์ไว้แน่นอลลลล ถ้าว่างก็มาอัพอัพอีกน้าค้าาา รอตลอด <3
    #1624
    0
  11. #1623 jsmt2804 (@phonnaree) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 20:30
    หลัวเด็กมีความหวงเมีย
    #1623
    0
  12. #1622 pp_anfield2 (@PP_anfield) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 20:05
    หลัวเด็กทนไม่ไหวแล้วล่ะสิ พ่อตาโคตรร้าย ปล นังลลิตนี่ยังอยู่อีกเรอะ
    #1622
    0
  13. #1621 lolipopz38 (@lolipopz38) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 18:35
    ชอบพี่อิงค์กับคุณพ่อจริงๆ55555
    #1621
    0
  14. #1620 BLKPeaRL (@pearllady) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 17:50
    คุณพ่อนี่ก็55555
    #1620
    0
  15. #1619 miw3Jun (@miw3Jun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 16:38
    วิศ แกต้องรีบทำคะแนนล่ะเหมือนพ่อตาเค้าจะไม่ค่อยชอบแกน่ะ
    #1619
    0
  16. #1618 ハスキー (@aomook) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 14:29
    โง้ย มีความเช็ดปากที่เลอะให้อัยย์ วิศคนละมุน จริงๆวิศก็น่ารักนะ ถ้าไม่ขืนใจอัยย์
    แต่น่ารักสุดก็ตอนที่อัยย์คิดว่า ตัวเองจะปลอดภัยถ้ามีวิศอ่า ฮือ มันน่ารัก ;__;
    #1618
    0
  17. #1617 littleit. (@woomuk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 03:16
    รอดูพี่อัยย์ซ้อนฮาร์เล่ย์ วิศขี่นี่ต้องหล่อมากแน่นอน แต่ต้องรอดจากคุณพ่อเค้าให้ได้ก่อนนะ สู้ๆว่ะนังวิศ555555
    #1617
    0
  18. #1616 fah_ikon14 (@fah_ikon14) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 20:21
    ถึงเวลาของวิศแล้วและ555555555
    #1616
    0
  19. #1615 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 12:08
    โดนเชือดแต่เช้าแน่ๆ55555555 เอาให้หนักเลยนะคะคุณพ่อพี่อิงค์ สะใจล่วงหน้า
    #1615
    0
  20. #1614 sasagiga_boom (@sasagiga_boom) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 11:47
    เอาแล้วมั้ยล่ะ เจอพี่สาวเมียเชื้อเชิญให้นั่งข้างพ่อตา555มีเฮๆ
    #1614
    0
  21. #1613 mizukiia752 (@mizukiia752) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 11:33
    สมหน้าอีวิศ 55555 เอาให้ตายเลยนะรามมมม >~<
    #1613
    0
  22. #1612 Windowjayy (@myungsoo_ll) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 05:18
    วิศ555555555555555555 สงสารหรือขำดีแต่ขำไปแล้วโดนรุมแน่วิศ สู้ๆนะคะไรท์
    #1612
    0
  23. #1611 Phungze (@phungze45) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 02:29
    สงสารพี่อัยย์ค่ะ แต่ก็ขำด้วยย โดนวิศทั้งแกล้งทั้งกวน แต่วิศเอ้ย โดนรุมแล้วว ว้ายๆๆๆ5555555
    #1611
    0
  24. #1610 Jamssxi (@Jamssxi) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:50
    อัยย์ดูหนังโป๊ ฮือขำ55555555555555555555 สู้ๆนะวิศ อย่าให้เขารุมนะ5555655555
    #1610
    0
  25. #1609 Pooh_998 (@Pooh_998) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:39
    พ่อน่าจะเปิดใจละมั้ง
    #1609
    0