NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 27 : ธาวิศจองอัยย์ 26 : : ฉุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


EP 26

: : จองครั้งที่ยี่สิบหก : :

 

 

อยู่กับความอ่อนล้า
อยู่กับวันเหงา อยู่ในคืนที่ปวดร้าว
อยู่กับดาวบนฟ้าที่แสนไกล  เจ็บปวดทุกที

 


 

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูทำให้ผมสะดุ้งตื่นหลังเผลอหลับไป พอมองนาฬิกาก็พบว่าเที่ยงกว่าๆแล้ว พอออกไปเปิดประตูก็พบเป็นป้าสายป้าแม่บ้าน

มีอะไรเหรอครับ” ผมถามเธอยิ้มๆ

คุณโรมเขามาขอพบน่ะค่ะ

โรมงั้นเหรอเขารู้ได้ไงว่าผมกลับมาแล้ว ผมพยักหน้าให้ป้าสายแล้วกลับมาในห้องล้างหน้าพลางมองรอยที่ยังเต็มคออย่างชั่งคิดก็ตัดสินใจจะไม่กลบแล้วลงไปหาโรมเลย

ใบหน้าหล่อของโรมที่ไม่รู้ทำไมวันนี้ผมถึงรู้สึกว่าเห็นมันได้ชัดกว่าทุกๆวันหันมาหาผมที่เดินเข้าไปใกล้ โรมมองที่ช่วงคอผมก่อนจะเลื่อนกลับมาที่ใบหน้า

กินซูชิไหม” มือข้างหนึ่งของเขาชูถุงที่ข้างในมีกล่องของซูชิขึ้นมาด้วย ผมที่ยังไม่กินอะไรจึงพยักหน้า

เอาสิ

โรมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเขาก่อนจะยกแขนขึ้นพาดคอลากให้เดิน ผมยื้อตัวไว้

ไปไหนอ่ะ

กินในสวนดีกว่า จะได้สดชื่นไง” ริมฝีปากหยักว่ายิ้มๆ ผมจึงลดอาการเกร็งลงแล้วเดินตามโรม เขาพาผมเดินมานั่งที่ม้านั่งสีขาวในสวนของตัวบ้านที่รอบข้างเป็นสวนดอกไม้ จำได้ว่าคุณพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าเขาไม่เคยมีความคิดจะตกแต่งบ้านให้เหมือนปราสาทเจ้าหญิงแบบนี้แต่เพราะคุณแม่ท่านตอนท้องชอบเครียดบ่อยๆ ท่านเลยตัดสินใจจะหาที่ที่อากาศดีๆในตัวบ้านไว้ให้คุณแม่ผ่อนคลายเลยทำสวนนี้ขึ้นมา น่ารักเนอะ 

อะ” กล่องซูชิที่เปิดออกถูกวางที่หน้าตักผมพร้อมตะเกียบครบพร้อมให้กินและแค่มองลงก็ทำให้ผมอดจะยิ้มนิดๆไม่ได้ ซูชิทุกชิ้นล้วนเป็นแบบที่ผมชอบทั้งนั้น ผมคีบชิ้นหนึ่งขึ้นมาก่อนปากจะขยับ

ขอบคุณนะ

ลมพัดมาเอื่อยๆระเบาๆตอนผมพูดประโยคนั้นในตอนนั้นรู้สึกใจผมลอยไปในที่ที่ไกลแสนไกล ไม่รู้นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้นั่งสบายๆปล่อยความคิดแบบนี้

นึกถึงสมัยก่อนเนอะ ตอนนั้นเราก็มานั่งตรงนี้บ่อยๆ” โรมพูดขณะก็เคี้ยวซูชิในปาก ผมจึงวางซูชิที่คีบขึ้นมาลงแล้วหันไปพูดกับเขา

นั่งทำแผลน่ะนะ

ฮึ เออ” โรมที่เคี้ยวแก้มตุ่ยหันมายิ้มเลี้ยวตามองยอมรับแบบขำนิดๆ สมัยก่อนน่ะโรมชอบมีเรื่องบ่อยๆ เขาเป็นประเภทหัวร้อนง่ายน่ะ ก็อย่างที่บอกว่าเป็นคนโผงผาง เป็นผู้ชายนักเลงๆคนหนึ่ง เขาชอบพูดคำหยาบกับเพื่อนทุกคน ตอนแรกๆเขาก็พูดกูมึงกับผมน่ะแหละ แต่พอรู้จักกันสักพักเขาก็เลือกที่จะไม่พูดกับผมยกเว้นตอนที่เราทะเลาะกันหนักๆเพราะเขารู้ว่าผมขี้ตกใจง่ายแล้วก็ขี้กลัว แล้วเขาก็จำได้หมดเลยมั้งว่าผมเป็นยังไง ชอบหรือไม่ชอบอะไร

แล้วรู้ได้ไงว่าเรากลับมาแล้ว

ชินมันบอก พอรู้เลยรีบมา

แล้วชินรู้ได้ยังไง… ผมไม่ได้ถาม แต่โรมก็พูดออกมาเหมือนเขาก็เดาออก

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันรู้ความเคลื่อนไหวอัยย์ทุกอย่าง แต่ให้เดามันก็คงเป็นห่วงมากถึงขั้นยอมเสี่ยงตายโทรถามเช็คกับพี่อิงค์ตลอดนั่นแหละ

เว่อร์” ผมเผลอใช้ศอกกระทุ้งเขาแบบอย่างเคยที่เขาพูดถึงพี่อิงค์แบบนั้น แวบหนึ่งผมรู้สึกสบายใจตอนที่ใบหน้าหล่อที่แก้มบวมเพราะเคี้ยวนั่นหันมาหัวเราะเสียงแหลมๆแบบทุกที

ละเมื่อไหร่จะเลิกหัวเราะแบบนี้ ขัดกับหน้า” ผมพูด

ก็มันเป็นเองตอนอยู่กับอัยย์อะ

ผมหัวเราะในลำคอเบาๆแล้วกินซูชิเงียบๆ โรมก็เช่นกัน จนกระทั่งตอนที่เรากินกันหมดพร้อมกัน เป๊ปซี่กระป๋องก็ถูกยื่นมาให้พร้อมคำถาม

เรื่องจบแล้วใช่ไหม

ผมยื่นมือไปรับ “อื้อ

ทำไมถึงชอบเราเหรอ” แล้วก็เป็นผมที่ถามเขาไปบ้าง ได้ยินเสียงแกะฝากระป๋องก่อนจะเป็นเสียงทุ้ม

โรมจะทำอะไรก็ไม่มีใครสน จะกลับบ้านหน้าเละแค่ไหนก็ไม่มีใครว่า โรมเฉยกับทุกอย่างจนมาเจออัยย์

“…”

อัยย์ก็ไม่ได้พูดเก่งนะ แต่การกระทำของอัยย์ทำโรมรู้สึกดีตลอด ชอบความน่ารักในแบบของอัยย์นะ เหมือนรู้สึกถึงคำว่าบ้านจริงๆว่ะ ตอนเห็นรอยยิ้ม เสียงที่คอยถามนั่นนี่ของอัยย์

“…คนอื่นก็มี

มันก็ถูก ไม่พูดหรอกว่าจะรักตลอดไป ที่ใจยังชอบถึงทุกวันนี้ก็อาจจะอยากครอบครองหรือเอาชนะก็อาจมี แต่จริงๆชอบก็คือชอบ

“…”

ก็แค่อยากขอ อยากลองสักครั้ง ยังรออยู่นะ” ประโยคนี้เขาหันมาสบตากับผมพร้อมรอยยิ้มบางๆ ทำให้ผมได้ลองคิดอย่างถี่ถ้วน

ผู้ชายคนหนึ่งที่นิสัยจริงๆไม่ได้อ่อนโยนอะไรเลยแต่เขากลับอ่อนลงเรื่อยๆเวลาอยู่กับเรา ทำไมผมถึงไม่เคยมองเขา ผมเคยหาคำตอบแล้วก็พบแค่ว่าผมมันคนเห็นแก่ตัวคนหนึ่งที่ไม่อยากให้เขาหายไป

ขอโทษ” ผมบอกออกไป

อืม” และเขาก็ตอบรับแค่นั้น “งั้นกลับก่อนดีกว่า ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ” โรมลุกยืนเหมือนเขาเข้าใจว่าตอนนี้ผมต้องการเวลาเพื่อทบทวนคนเดียว ผมจึงพยักหน้ารับก่อนเดินออกไปส่งเขาที่หน้าบ้าน จนกระทั่งรถของเขาหายออกจากสายตาไปถึงได้ถอนหายใจออกมา

 

@วันต่อมา

ผมมีเรียนเช้าและคาบนี้ผมได้เรียนกับชินและโรม แต่เพราะเหตุการณ์เมื่อวานทำให้ผมคิดว่าคงไม่มีอะไรมาก บางทีเราอาจจะพอคุยกันได้ ไม่ค่อยอึดอัดแล้วแต่เมื่อเข้ามาในห้องผมก็ต้องชะงักเมื่อเจอกับลลิตที่กำลังยืนร้องไห้อยู่ต่อหน้าโรมและชิน แถมที่แก้มข้างขวาของชินยังมีรอยนิ้วมือแดงทั้งห้าด้วย สองคนนั้นหันมามองผมทันทีทำให้ลลิตหันมาด้วย

ตากลมโตหวานนั่นหรี่มองผมก่อนจะแค่นหัวเราะ เธอย่างกรายเข้ามาหาผมจนมาหยุดอยู่ตรงหน้า

โคตรแม่งตลก” เสียงเธอสั่นอ่อนแอ แต่ตากลับแข็งกร้าว

ไม่ว่าจะเรื่องไหนมันก็เพราะนายทั้งนั้น แล้วทำไมวะ” แต่ยังไง เธอก็ดูบอบบางราวกับจะแตกสลายลงแม้จะตาแข็งสักแค่ไหน

ตอนนั้นเองที่เสียงวิ่งรองเท้าอย่างคนที่รีบร้อนวิ่งมาและคราวนี้เป็นธาวิศ  เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ตอนมองมาที่ลลิตก่อนจะเดินเข้ามา

ออกไป” เสียงทุ้มพูดสั้นห้วน

ลลิตขยับตัว เธอเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนใบหน้าสวยจะเชิดขึ้น “นายก็เหมือนทุกคน นายไม่เคยจะรักษาฉันทั้งที่นายรู้ดีว่าทำไมฉันเป็นแบบนี้

“…”

ทำไมถึงยังโทษฉัน ทำไมถึงไม่อยู่กับฉัน นายก็แค่พูดด่าตะคอกว่าอะไรก็ได้ทำไมต้องทำไม่รู้ไม่เห็น

ใครมีสำนึกเขาก็จะรู้เองไหม?” ธาวิศถาม

นายก็รู้ดีว่าทำไม” เธอถามเสียงนิ่ง

เธอเล่นแรงเอง ให้พูดตรงนี้เลยไหมว่าทำอะไร

ลลิตเลิกคิ้ว “ก็พูดดิ ฉันทำอะไรฉันก็กล้ายอมรับอยู่แล้ว ไม่เหมือนใครบางคน” ท้ายประโยคเธอเหล่ตาไปทางด้านหลังที่เป็นชินกับโรม ผมจึงมองไปที่สองคนนั้นบ้าง

คนที่ส่งผู้ชายเข้าไปลักพาตัวนายในห้องนั่นน่ะ ฉันเองแหละ” เธอหันมาหาผมตรงๆพร้อมสบตาด้วยความนิ่งเฉย ผมเบี่ยงสายตามาหาเธอก่อนจะมองไปรอบๆ มีคนมากมายที่กำลังมองมาอย่างสนใจ

คุยที่อื่นดีกว่านะ” ผมบอกเธอ

ลลิตปาดน้ำตาบนใบหน้าเธอออกลวกๆก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป ในห้องตกอยู่ในความเงียบ ผมนิ่งอยู่นาน กวาดสายตามองไปที่ธาวิศ โรมและชินก่อนจะเป็นคนหันหลังวิ่งตามลลิต

ลิต เดี๋ยว!” ผมส่งเสียงเรียกเธอตรงทางเดินที่ไม่มีคน ร่างบางหยุดก่อนจะเอียงตัวหันมาหา

ว่า?”

“…” ผมก็ไม่รู้ ผมรู้สึกแค่เธอไม่น่าจะโอเคเลยวิ่งตามออกมา และเมื่อผมนิ่งเธอจึงแค่นหัวเราะ

รู้ไหมอัยย์ ดีเกินไปน่ะอันตรายนะ

“…”

เห็นนี่ว่าฉันทำอะไรไปบ้าง ฉันมันเลวพอจะทำลายชีวิตนายนั่นแหละ ไม่ต้องมาสงสารฉันหรอก

“…”

เพราะฉันไม่ได้หยุดแค่นี้

เธอจ้องมาที่ผมเขม็ง นัยน์ตาเธอมองมาที่ผมอย่างเกลียดชัง

จะทำไปเพื่ออะไร ทำไปก็ไม่มีอะไรที่เสียไปแล้วกลับมานะ” ผมพูด

“…”

พี่เลิกยุ่งกับธาวิศแล้ว

ลลิตจับผมทัดหู เธอค่อยๆเดินเข้ามาหาผมจนระยะห่างของเรามีไม่มาก

แต่ธาวิศไม่ก็เห็นนี่ รีบวิ่งมาขนาดนั้นคนปกป้องนายเยอะจะตายไม่เห็นมีไรต้องกลัวจริงไหม?”

 “ใช่ ไม่มีเลย เพราะงั้นคิดให้ดีก่อนไหมว่าจะทำอะไร” ผมพูดเสียงนิ่งๆตามแบบปกติของตัวเอง

คราวนี้เป็นเธอที่ชะงัก ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้เป็นคนหัวอ่อนที่จะยอมให้ใครมาพูดข่ม ก็แค่สู้ได้ก็สู้ ไม่ได้ก็รู้ว่าต้องทำแบบไหน

ลลิตพยักหน้าก่อนบิดยิ้ม “งั้นคิดให้ดีก่อนไหมว่าไว้ใจสามคนนั้นได้แน่รึเปล่า

“…”

ผู้ชายพวกนั้นเหมือนไฟ อันตราย ซับซ้อนนายเดาได้ไม่หมดหรอก

“…”

เอาอะไรมามั่นใจล่ะ ว่าสามคนนั้นเขาชอบนายจริงๆ

“…”

ธาวิศเขาจะชอบคนที่เคยจะฆ่าเขา จริงเหรอ?” เธอเอียงหัวนิดๆ

โรมผู้ชายเห็นแก่ตัวแบบนั้นจะแสนดี จริงเหรอ?” เธอขมวดคิ้ว

ชินผู้ชายโลเลแบบนั้นจะจริงใจ เชื่อเหรอ?” เธอยิ้มแล้วส่ายหน้า

ผมเงียบก่อนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะจ้องเธอกลับ “ไม่มั่นใจหรอก แต่พี่ก็ไม่ได้มีแค่สามคนนั้น อีกอย่างต่อให้ตอนนี้จะไม่มีใครจริงใจเลยแต่คนที่พวกเขาจะปกป้องตอนนี้ก็คือพี่นี่” 

“…”

อย่าทำอะไรที่เกินตัวเองจะดีกว่า ถูกเลยผู้ชายพวกนั้นมันสารเลว ทำได้ทุกอย่าง จริงไหม

ลลิตนิ่งไปสักห้าวิได้เหมือนตั้งหลักกับคำพูดผม ก่อนเธอจะเสยผมตัวเองขึ้น “คนที่มีใครๆคอยปกป้อง ทะนุถนอมแบบนายคงไม่เข้าใจคนที่ว่างเปล่ามาทั้งชีวิตแบบฉันหรอก

“…”

เธอม้วนปลายผมเล่น “เสียไปหมดแล้วล่ะ ถ้าจะเสียอีกก็ไม่เห็นเป็นไร

“…”

ฮึ ระวังไว้หน่อยแล้วกันนะอัยย์

 

@หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

#TRAVIS PART

แกร๊ก

สัสวิศ

คำทักทายแรกหลังออกมาจากการทำงานทั้งคืนออกมาจากร่างสูงอีกร่าง พี่ภาสทำหน้าหงุดหงิด

ไอ้แจ็คเอามาให้แล้ว

เขาว่าพร้อมเอาเอกสารมาให้ผมที่หลุบตามองแล้วรับมา อ้าปากหาวนิดๆ แล้วส่งเงินให้พี่มัน

อะนี่ ไม่ต้องทอนนะ รวย

รวยพ่อมึงสิ

ผมหัวเราะในลำคอนิดนึง หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาผมไปเรียนแต่ไม่พบเจอใครทำยังกับคนอกหัก ไม่ออกไปไหนคอยแต่ชี้นิ้วสั่งคนนั้นคนนี้นั่งอยู่ในห้องแล้วรอเอาเงินให้คนที่ตัวเองชี้นิ้วพร้อมชิ้นส่วนโคมไฟห่าเหวที่สั่งซื้อมา และที่บอกทำงานทั้งคืนก็ไม่ใช่งานมหาลัยของอาจารย์ท่านใดแต่อย่างใด มันคือการนั่งประกอบโคมไฟที่ซื้อมาซึ่งตอนนี้เสร็จเรียบร้อยดีแล้ว

เมียเก่ามึงครอบครัวเก่าไม่ดีเท่าไหร่” พี่ภาสพูดพร้อมแทรกตัวเข้ามาในห้องของผมด้วย ผมปิดบานประตูลงแล้วเดินตามไปนั่งลงที่โซฟาขณะไล่สายตาดูรายละเอียดในกระดาษ

ตอนเด็กเธออยู่แค่กับพ่อ แต่พ่อก็เมาทุกวันไม่เคยให้ความอบอุ่นก่อนพ่อเธอจะถูกจับเข้าคุก

“…”

ข้อหาทำร้ายร่างกาย...ลูกสาวตัวเอง

ผมพยักหน้า เรากำลังพูดถึง ‘ลลิต’ หลายวันมานี้ผมจับตาดูเธอพร้อมกับลงมือหาข้อมูลเกี่ยวกับตัวเธอแบบเจาะลึกแบบใช้เส้นสายช่วยหน่อยๆ ผมรู้มาว่าเธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ดีแต่ขาดความอบอุ่น เธอมีแค่พ่อในตอนเด็กแต่พ่อไม่เคยให้ความอบอุ่นแด่เธออย่างที่พี่ภาสบอกข้างต้น และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมเลือกที่จะ ‘พยายามทำความเข้าใจ’ ในการที่เธอลองหาความอบอุ่นกับผู้ชายคนอื่นจนหยุดไม่ได้ ผมรู้แค่นี้ เธอบอกผมเอง

แต่เรื่องพ่อเธอโดนจับเข้าคุกผมไม่เคยรู้มาก่อน และนั่นทำให้ผมชะงัก

พอพ่อถูกจับเธอเลยถูกส่งให้ไปอยู่กับญาติห่างๆ แบบห่างแล้วห่างอีกซึ่งมึงก็จะเห็นเองในเอกสารนั่นว่าครอบครัวไหน

ฟึ่บ

ผมไล่สายตาดูกระดาษไม่กี่แผ่นก่อนจะร้องอ้อ… ชื่อที่ปรากฏข้างในทำให้ผมกระตุกยิ้มกับความโลกกลมของโลกและเข้าใจว่าทำไมเธอถึงได้รักไอ้ผู้ชายในความลับของเธอนัก เพราะไอ้ผู้ชายคนนั้นเป็นคนในครอบครัวนี้ อยู่ด้วยกันมาแต่เด็ก ออกแนวรักแรกอย่างงั้น น่าจะแบบให้ความอบอุ่นคนแรก? ตราตรึงใจสุด

ไม่มีประวัติการรักษาอะไรแต่กูคิดว่านี่แหละปัญหา จิตใจเธอไม่ได้รับการเยียวยา อาจจะจริงที่คงขาดความอบอุ่นเฉยๆแต่วิธีหาอะไรมาทดแทนสิ่งที่หายของเธอจะเป็นแบบไหนและความรุนแรงในตอนเด็กอาจจะทำให้เธอมีวิธีคิดที่ผิดไปด้วยบ้าง มันน่าห่วง

ผมไม่ได้ตอบอะไรเพียงวางเอกสารนี่ลงแล้วลูบปลายคาง

ถ้าส่งแมวที่ถูกปาดคอไปขู่ พี่มึงว่าเธอจะกลัวแล้วหยุดไหม

นั่นเมียเก่ามึงนะและอีกอย่างถ้ามึงทำแบบนั้นคนที่จะซวยคือมึงเองเพราะเมียใหม่มึงจะไม่อยากมองหน้ามึง เขาจะเกลียดหน้ามึงยิ่งกว่าขี้แล้วเขาก็จะหาผัวใหม่ง่ายขึ้นดีกว่าทนรักไอ้หน้าขี้

สัส…” ผมครางแผ่วขณะมองพี่ภาสที่แค่นหัวเราะอย่างน่าหมั่นไส้

สันดานงี้ไง พิชมันเลยไม่อยากจุดธูปเรียกหา

วินาทีนั้นเองพี่ภาสสบตากับผมที่ก็สบตากลับหามันแบบเดียวกันคือ ‘มึงจะเอาใช่ไหม’ และในวินาทีที่คำว่าพี่น้องที่ช่วยกันและกันมาตลอดจะขาดสะบั้นลงพี่ภาสเลยเปลี่ยนเรื่อง

แล้วมึงนึกไงทำโคมไฟ กะเอาโคมไฟไปขอขมาพ่อตาเหรอ” พี่ภาสเหยียดยิ้มหยันตอนมองมาที่โคมไฟจำลองดาวที่ผมนั่งทำมันทั้งคืน ผมเลยเหยียดยิ้มแบบเดียวกับมันกลับ

สิ้นคิด

ถึงจะแอบเห็นด้วยที่พี่มันบอกว่าเมียใหม่พี่อัยย์น่ะจะโกรธเอาถ้าผมฆ่าแมวแต่ไม่พอใจอย่างแรงที่มันเปรียบแบบนั้น

ห่านี่ มึงจะไปไหนก็ไป แต่กูยืมห้องหน่อยละกัน

ทำไร” ผมถาม

ก๊งเหล้า” พี่มันตอบ ซึ่งผมก็ยอมเพราะเวลามีอะไรพี่ภาสก็เป็นคนช่วยและอยู่ข้างๆผมตลอด ผมจึงพยักหน้าอนุญาตแล้วหยิบของใส่เป้

ตัวกูหอมไหมพี่มึง” ผมแกล้งถามมัน

ถามงี้คือไร อยากเป็นเมียกู?” มันพูดพลางเหล่ตามอง

อยากอัดบุหรี่เลย” ผมไม่อยากจะพูดต่อเกี่ยวกับประเด็นนั้น ขนลุกสัสๆ ผมก้มหยิบเอาชุดนักศึกษาเข้ากระเป๋าพร้อมโคมไฟ

แล้วให้กูไปส่งด้วยเนี่ยพรุ่งนี้กูไปรับไม่ไหวนะ” พี่ภาสพูดหลังจากเราขึ้นมาบนรถกัน ผมเลยตอบ

มีแผน ไม่ต้องมา

ดีล” พี่ภาสยิ้มแล้วออกรถ และระหว่างขับอีกฝ่ายก็เปิดบทสนทนาขึ้น

แล้วนึกไงกลับมาหาข้อมูลเมียเก่า

หืม ทำไมน่ะเหรอ

ก็แค่รู้สึกช่วงนี้เหมือนเธอจะพยายามสร้างปัญหา ผมเลยอยากรู้ว่าเธอจะทำถึงขั้นไหนได้บ้างเพราะรู้ว่าแม้ยามปกติเธอจะอ่อนหวานแต่ตอนโกรธอีกเรื่อง และรอบนี้ น่าจะแค้นละด้วย

มีเรื่อง” ผมตอบแค่นั้น

อ่อ หาความปลอดภัยให้เมียใหม่

หึ” ผมยิ้มรับแค่นั้น

ผมคิดวิธีรับมือกับลลิตไว้พอสมควรแต่ไม่คิดรุนแรงเพราะยังไงซะก็คนเคยๆกัน เป็นไปได้ผมก็ไม่ได้อยากใจร้ายกับเธอ

เมื่อมาถึงบ้านหลังสีขาวคุ้นตาผมก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าไปข้างในอย่างมั่นใจ เพราะวันนี้อารามไม่อยู่

เมื่อเข้ามาในบ้านผมจึงได้รับการต้อนรับจากแม่ของพี่อัยย์อย่างคุณน้าเจ้าป้อนคนสวยที่ลูบหัวผมอย่างคุ้นเคย

เดี๋ยวไปเรียกน้องอัยย์ให้นะน่าจะอาบน้ำอยู่ รอแปปหนึ่ง” เธอทำท่าจะเดินขึ้นไปผมจึงจับข้อมือเธอรั้งไว้

เดี๋ยววิศขึ้นไปเองครับ คุณอาไปพักเถอะ

เธอมองสักพักแล้วพยักหน้าก่อนจะยิ้มแล้วเดินออกไป เอาล่ะเคลียร์แล้ว พรุ่งนี้ตอนเช้าจะได้พร้อมเดินลงมาพร้อมพี่อัยย์ได้อย่างไม่มีปัญหาเพราะทางเรามีคุณเจ้าป้อนที่เอ็นดูผมยิ่งกว่าอะไรนะครับผม

 ผมเงยหน้ามองไปที่ชั้นสองก่อนจะเดินขึ้นบันได เดินตรงไปหาห้องที่รู้จักดี พอจับลูกบิดดูก็พบว่าไม่ได้ล็อคเลยถือวิสาสะเปิดเดินเข้าซะเลย

ผมได้ยินเสียงน้ำตกกระทบพื้นจากห้องน้ำข้างในพอมองไปที่ระเบียงจึงลอบยิ้มออกมา

แกล้งเมียดีกว่า

ผมวางกระเป๋าไว้ที่ข้างเตียงพี่อัยย์แล้วเดินไปยืนที่ระเบียงโดยเอนตัวเอาหลังพิงไว้ขณะใช้สายตาจดจ้องมองไปที่ประตูที่อยู่ชิดข้างขวาในห้องรอมันเปิด และก็ไม่นานมันก็เหมือนได้ยินเสียงในใจผมเมื่อมันเปิดเลื่อนออกพร้อมร่างเล็กๆที่อยู่ในเสื้อแขนยาวตัวโคร่งสีดำกับกางเกงผ้าสบายๆสีเดียวกับเสื้อ เขากำลังขยี้กลุ่มผมที่เปียกโดยไม่รับรู้อะไรผมจึงเดินเข้าไปที่ประตูระเบียงที่ปิดเปิดมันเองเมื่อครู่ ผมยกมือขึ้นเคาะเรียกเขา

ก๊อก ก๊อก

ทันใดนั้น เขาก็หันมามองด้วยท่าทางตกใจก่อนจะเบิกตากว้างหุนหันเดินเข้ามาหาผม

มาทำไม

อ่อมาหาเมีย

กลับไป

ยังไม่ทันจะอ้าปากตอบสิ่งที่คิดก็โดนเสียงหวานว่าไล่แล้วพี่อัยย์ก็ทำท่าจะปิดประตูพร้อมล็อคแต่ผมใช้มือกั้นเอาไว้

มีเรื่องจะคุยด้วย ขอเข้าไปหน่อย

ไม่ กลับไป” ตอบกลับทันทีไปอีก

ผมกำลังพูดกับพี่ดีๆอยู่นะ เสียงผมนิ่งแต่สายตาอีกแบบหนึ่ง

พี่อัยย์นิ่ง เขามองผมก่อนจะเคลื่อนตัวออกมาจากอาณาเขตของห้อง

ไม่ต้องเข้ามาในห้อง อยู่คุยกันตรงนี้แหละ

เสียงพี่อัยย์นิ่งมากท่าทางก็เมินเฉย อือฮืมฉุดดีไหม ฉุดสิแบบนี้มันต้องฉุด เมียเมินทำใจไม่ได้ทั้งที่อุตส่าห์นั่งทำโคมไฟตั้งนาน หัวใจเจ็บปวดต้องได้รับการปลอบใจ

แต่ผมไปคิดๆเรื่องราวระหว่างเรามาและทุกอย่างที่ผ่านมาด้วย เพราะงั้นเมื่อเสียงหวานว่าปรามแบบนั้นผมจึงยิ้มในใจ เมียคงยังไม่รู้ว่าลึกๆกำลังอยากตามเก็บสถานที่ แล้วพอเขาพูดให้เข้าทางแบบนี้

เขินอาย เมียเชิญชวน

เข้าห้อง” ผมย้ำ

แต่เพราะทำโคมไฟมาแล้ว เรื่องหื่นไว้ก่อนแล้วกัน

ไม่ได้” พี่อัยย์ว่า

ตรงไหนผมก็ปล้ำพี่ได้ จะลอง?”

พี่อัยย์เม้มริมฝีปากแน่นอย่างที่เคยเวลาที่เขาลำบากใจก่อนจะถอนหายใจแล้วหมุนตัวเปิดประตูระเบียงเดินนำเข้าไปข้างใน ร่างเล็กๆปีนไปอยู่กลางเตียงเอาหมอนมากอดแน่นขณะจ้องมาที่ผมทุกฝีก้าว ผมย่อตัวหยิบกระเป๋าเอาโคมไฟออกมาขณะที่พี่อัยย์ก็มองมาอยู่

ฟึ่บ

โคมไฟถูกวางที่หัวเตียงก่อนผมจะกดเปิดสวิตซ์ให้มันทำงานหลังผมปิดไฟในห้อง ฉับพลันห้องทั้งห้องก็เกิดประกายเป็นจุดๆแต่งแต้มไปทั่ว และบางจุดจะเป็นรูปทรงคล้ายๆกลุ่มดาวให้สมกับที่มันชื่อโคมไฟจำลองดาว พี่อัยย์นิ่งอึ้งไปขณะที่กวาดสายตามองไปทั่วห้อง

ผมทำเองเลยนะ

ใบหน้าน่ารักลดมามองผม และเขาก็มีท่าทีอ่อนลงมาก

ชอบไหม?”

อะไร” เสียงเขาดูระแวงนิดๆ

เอามาขอขมาทำพานแล้วมันไม่เวิร์ค

และพี่อัยย์ก็ทำหน้าไม่เข้าใจในแบบของเขา ผมเลยไล่สายตามองเขาท่ามกลางแสงไฟที่ริบหรี่ แก้มเขาดูเยอะขึ้นมากๆ น่าจะกินเยอะขึ้น แต่ก็นั่นแหละ ดูน่ารักดี

ก็ถือว่าผ่านไป หายกันเรื่องตอนเด็ก” ตาเรียวนั่นมองผมแล้วก็รีบหลบหลังบอก

เหรอ งั้นตอนนี้เราก็เริ่มกันใหม่ได้แล้วใช่ไหม” ผมขยับเข้าไปใกล้คนที่กอดหมอนแน่นเหมือนมันจะช่วยได้มากซะเหลือเกินทั้งที่แค่ผมออกแรงนิดหน่อยมันก็หลุดออกจากเขาแล้ว

ไม่โกรธพี่แล้วเหรอ

อยากพูดอะไรถึงมันหน่อยไหมล่ะ

“…ขอโทษ

อืม” ผมรับ

ทำไมได้ผลง่าย?” เขาถาม จริงๆมันก็ไม่ง่ายที่จะให้อภัยคนที่สร้างแผลไม่มีวันหายไว้กับตัวเองแต่ผมก็เห็นแล้วว่าแค้นต่อก็ไม่ได้อะไร ยิ่งเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วด้วยเลยตอบไปง่ายๆว่า

ไม่มีอะไรจะเอาต่อแล้ว” ผมบอกแบบนั้นก่อนจะก้มหน้าลงจนชิดในจังหวะที่พี่อัยย์ไม่ตั้งตัวพร้อมขโมยจูบเขาเร็วๆหนึ่งที

นุ่มนิ่ม อาทิตย์หนึ่งแหน่ะไม่ได้แตะ หน้าก็ไม่ได้มอง

คิดถึง

หรือจริงๆผมจะไม่ให้อภัยพี่ดี ผมจะไม่ยอมให้พี่ไปไหนจนกว่าผมจะพอใจแล้วกว่าผมจะพอใจเราก็แก่ไปด้วยกัน ดี?”

พี่อัยย์ไม่ตอบ เขาแค่มองหน้าผมด้วยแววตาสั่นไหว ผมเดาเขาออกนะ เขากำลังหวั่นไหวไงและเขาก็ยังกำลังลังเลอีกด้วย ผมจึงจะช่วยยืนยันคำตอบให้เขาเอง

ผมแนบริมฝีปากลงที่เยลลี่สีสดแสนนุ่มนิ่มแบบไม่บอกกล่าว บดคลึงมันเชื่องช้ากับเจ้าของมันที่กำลังอึกอัก เสียงหวานครางในลำคอแผ่วเบา ผมยกมือขึ้นจับที่ลำคอเล็กแล้วเลื่อนขึ้นสูงเรื่อยๆจนประคองใบหน้าเรียวไว้ ริมฝีปากร้อนของผมกดหนักบนริมฝีปากที่กำลังสั่นระริกแล้วขยับเปลี่ยนองศาใบหน้าให้แนบชิดแล้วจูบที่ริมฝีปากล่าง ดูดดึงบดเคล้าช้าๆให้คนขี้อายได้ผ่อนคลายแต่เขากลับยิ่งตัวสั่นเหมือนจะไม่คุ้นชินที่ผมอ่อนโยนด้วยแบบนี้

มือเล็กๆยกมาแตะที่มือที่ประคองใบหน้าเขาไว้สองข้างของผม เหมือนจะข่วนให้ปล่อยก็ไม่จะวางไว้เฉยๆให้เลยตามเลยก็ไม่อีกเหมือนไม่รู้จะทำยังไงกับตัวผมตอนนี้ และมันน่าเอ็นดูมาก

พี่ไม่ยอมให้ผมจูบหรอกถ้าพี่ไม่มีใจ

!!!

แล้วผมที่จูบพี่ ก็ไม่ต่าง

พี่อัยย์ทำหน้าตื่นตระหนกกว่าเดิม มือเขาชื้นเหงื่อ ก่อนจะทำหน้าเหลอหลาอย่างทำอะไรไม่ถูกในสถานการณ์ตอนนี้ ผมอดใจไม่ไหวเลยกระชากร่างเขาเข้ามากอดแน่นๆแล้วกดจมูกและริมฝีปากหอมไปทั่วดวงหน้าใสและซอกคอหอมกรุ่น

ฟอดๆๆ

อื๊อออ!ปล่อย!!” เขาต่อต้านและผลักผมออกหลังถูกผมฟัดไปจนบริเวณที่ถูกกดจูบเมื่อครู่แดงไปหมด ผมเลยเอียงหน้า

ทำไม หรือเดี๋ยวนี้เก็บไว้ให้คนอื่น” ผมเลิกคิ้ว

“…” 

พี่เคยด่าผมเป็นวันทอง วันนี้ตัวเองจะเป็นเอง?” ผมยังแกล้งเขาต่อเนื่อง ยิ่งตอนนี้เขาสับสนอยู่มันเลยยิ่งง่ายที่จะกระตุ้นความรู้สึกเขา

ไม่ใช่…” เขายอมพูดออกมา และมันคือการปฏิเสธว่าเขาชอบคนอื่น และมันดีมาก ผมพอใจ

งั้นแปลว่าพี่ชอบผม ถูกไหม?” ผมขยับใบหน้าไปใกล้

พะพี่

มองรอบๆดิ โรแมนติกจะตาย บรรยากาศเป็นใจ เนอะ?”

พะ…”

หรือพี่จะปฏิเสธหรือเดี๋ยวนี้ชอบของใหม่มากกว่าของเก่าเลยเฉยๆ?” ผมยังแกล้งเขา คราวนี้เพิ่มเลเวลความรุนแรงและมันทำให้พี่อัยย์ชะงัก เขาเสียความรู้สึกไปเลยละมั้ง

ใครล่ะ ไอ้คนไหน

“…”

ชอบมัน ชอบมันใช่ไหม” ผมเพิ่มความเข้มของเสียง

เหรอ ชอบมันเหรออัยย์” ทั้งที่ในใจนี่ขำจะตายห่าแล้วกับตากลมสุกใสที่มองผมตาแป๋วแต่ปากเม้มแน่นเหมือนเด็กที่กลั้นอารมณ์

ตอบดิ” 

“…” เขาเม้มปากแน่นกว่าเดิม

ตอบดิวะ!” คราวนี้เลยตะคอกใส่หน้า

จะกลับมารุนแรงใส่กันก็กลับไ…”

ไม่กลับ มาทวงเมีย บอกดิว่าไม่ชอบจะได้ปาทิ้ง” ผมพูดแทรกก่อนเขาจะว่าอะไรจบ พี่อัยย์รีบคว้าแขนผมไว้เมื่อผมเอี้ยวตัวหยิบโคมไฟแกล้งจะปาลงพื้น พอหันกลับมาอีกทีคือน้ำใสคลอที่หน่วยตาแม่งละ

พี่…”

ทำหน้าเหมือนจะร้อง จะร้องเหรอ?” ผมขมวดคิ้วถามเมื่อสถานการณ์รุนแรงกว่าที่คิด วันนี้เอาโคมไฟมาให้เฉยๆนะ จริงๆ เพราะงั้น

หยุด อย่าร้อง” ผมยกนิ้วชี้หน้าเขา

พะฮึ่ก” เขามองผมด้วยสายตาตัดพ้อ เหมือนจะบอกว่าผมใจร้ายใส่เขาอีกแล้ว แค่เขาร้องไห้ก็ไม่ได้ทั้งที่ความจริงผมกำลังทำเพื่อเขาอยู่

อย่าร้อง” ผมบอกอีก

ฮึ่ก…”

พี่อัยย์ แม่ง

ตอนร้องไห้ น่าเอา

จะหยุดไม่หยุด” ผมเพิ่มความนิ่ง

นี่มันน้ำตาพี่พี่จะร้องฮึ่กทำไมจะไม่ได้

นั่นไง ใช้อำนาจผิดเวลาอีก

ได้

ผมเตือนแล้วนะ

จบแค่นั้นผมก็รวบร่างเขาเข้ามาแล้วกดลงกับเตียง ผมกักร่างเขาไว้ มองหน้านิ่งๆตอนเคลื่อนหน้าลงไปหา

งั้นขอรังแกหน่อยสิพี่อัยย์

พี่อัยย์เบี่ยงสายตาหนี เขาพยายามจะดันไหล่ผมออกแต่ผมก็จับมือเขาไว้แล้วก้มลงซุกไซร้ซอกคอเขา

วิศปล่อยนะ จะทำอะไร!” เสียงอู้อี้ๆของเขาว่าขณะขัดขืน แต่การขัดขืนของเขาไม่รุนแรงเลยถ้าเทียบกับเมื่อก่อน ผมเลยได้แต่ยิ้มในใจ มีเมียหลอกง่ายมันดีงี้เองถึงแม้จะขี้อายไปบ้างแต่ก็ถือว่าโอเค

ละเมื่อกี้ถามใช่ไหมว่าทำอะไรอะได้ ตอบ

เมื่อกี้เขาเรียกฟัดส่วนตอนนี้คือขยี้ 



#จองรักJH


(หลัวเด็กเอามาขอขมา ประมาณเน้)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2355 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 08:31
    อยากจะตบบบบจริงๆไ55555 กวนประสาท
    #2355
    0
  2. #2256 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 16:29
    ธาวิศ อบอุ่นไปแล้ววววววTT เราเชียร์เทอมาตลอด ในทีสุดก็ทำตัวดีซักที
    (หรือแค่ตอนเดียว?)
    #2256
    0
  3. #2220 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:54
    จ้าตอนนี้ดูเหมือนจะหวานหน่อยๆนะ
    #2220
    0
  4. #2126 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 15:18
    ลลิตคงหัวเสียน่าดู แต่นั่นหละคนที่สามคนั้นปกป้องคือพี่อัยย์นี่
    ให้ตายเถอะ แต่ก็นะ วิศจบเรื่องเก่า แล้วเริ่มเรื่องของเราแล้ว
    ไม่รู้จะห้ามวิศไปทำไม แต่แบบเบามือหน่อยได้ไหมหละ
    #2126
    0
  5. #2024 yongjaeye (@yongjaeye) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 01:52
    ตอนนี้วิศน่ารักกก
    #2024
    0
  6. #1745 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 19:56
    อห.ตอนนี้น่ารักมากๆๆ ชอบธาวิศแกล้งเมีย น่ารักมากอ่ะโอ้ยย
    #1745
    0
  7. #1510 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:51
    ตอนพี่อัยย์ตอบกลับลลิซนี่เด็ดประโยคแต่ละอันตรงใจเรามากกก มาถึงส่วนของวิศก็ขี้แกล้ง เนี่ยนึกภาพตามตอนวิศบอกพี่อัยย์ร้องไห้แล้วโครตน่าเอาคือแบบ นึกถึงสายตาเว้าวอนของคนเปงพี่แล้วบรั่บบบบบ วิศจัดการเลยยย อยากเหนพี่อัยย์โดนรังแกเหมือนกัน อร๊าบยยย
    #1510
    0
  8. #1476 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 23:23
    ชอบแกล้งพี่เค้าให้ร้องไห้งี้อ่อ55555 พักหลังๆชักน่ารักนะ ลิตร้ายมากอย่าทำอะไรพี่อัยย์เลยเถอะ
    #1476
    0
  9. #1449 Mackhan (@Mackhan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 23:58
    คือวิศขี้แกล้งมากกกกกกกกกกกก เขินนน
    #1449
    0
  10. #1441 Phungze (@phungze45) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 02:49
    ตอนนี้ธาวิศน่ารักจังอะ5555555555 ชอบความสัมพันธ์พี่น้อง พี่ภาสกับวิศ น่ารักกกก กวนกันไปกวนกันมา หมั่นเขี้ยวพี่อัยย์ อยากฟัดอะ น่ารักกกกกก พี่อัยย์ด่าวิศเยอะๆชอบ เอาให้กลัวไปเล้ยยยยย
    #1441
    0
  11. #1435 Pitcha-nurse (@Pitcha-nurse) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 22:49
    โอ้ยยย ชอบความหน้ามึนของวิศมากกก5555
    #1435
    0
  12. #1429 anisagolf (@anisagolf) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 22:00
    โรมมาเพื่อดูใจพี่อัยย์หรือมาส่งซูชิ ลลิตมีปมแต่ก็แอบน่าสงสารนะ
    ธาวิศโหมดอ้อน โหมดดี พี่อัยย์ไม่คุ้นอ่ะดิ อย่างนี้ต้องปล้ำสถานเดียว!55
    #1429
    0
  13. #1427 jhyd3105 (@yada_piano) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 21:54
    เอาใจไปเลยวิศฮรือ มันดีมากกกกกกกกกก
    #1427
    0
  14. #1415 Nuchzylukky (@Nuchzylukky) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 20:29
    เอ่ะอ่ะจูบตลอดเลยเลยค่ะวิศ????????
    #1415
    0
  15. #1409 Amornrat Tan-apichart (@oildskin00) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 18:22
    ง่าาาาาาาา เขินโว้ยยยยยยยยยยย ง้อแบบนี้ก็ไดหรอมมมมมมมมมม
    #1409
    0
  16. #1408 KJinhwan (@KJinhwan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 13:20
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นังวิศศศศศศศศศศศศศ เอะอะก็จะรังแกพี่อัยย์อย่างเดียวเลยว้อยยยยยยยยยยยยยยยย -//////- 
    #1408
    0
  17. #1407 ลู่หาน (@hunhan18) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 12:51
    เกลี๊ยดดดดดดด หลัวเด็ก
    #1407
    0
  18. #1406 lolipopz38 (@lolipopz38) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 10:36
    จ้า ง้อเมียก็เป็น รักมากไหม หมั่นไส้เว่ออออ หมั่นไส้ธาวิศนี่แหละ55555555
    #1406
    0
  19. #1405 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 09:54
    โคมไฟเพื่อการณ์นี่นี่เอง หวานไปอีก
    #1405
    0
  20. #1404 kimhan.qmcs (@kimhan-qmcs) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 08:53
    ฮือออ น่าร๊ากกกก ความโรแมนติกนี้ แงงง กว่าจะมีมุมนี้โผล่มา55
    #1404
    0
  21. #1403 อาจุมม่าไง (@saowaluk47tinew) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 08:38
    วิศนังคนหลงเมียยย
    #1403
    0
  22. #1402 jsmt2804 (@phonnaree) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 06:36
    โอ้ย เบาๆหน่อยเด้อ
    #1402
    0
  23. วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 06:04
    รอฉากเก็บสถานที่อยู่นะคะ-.,-
    #1401
    0
  24. วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 06:04
    กรี้ดดดด ธาวิศ ฉันชอบแกว่ะ
    #1400
    0
  25. #1399 ____sunp____ (@arthip-n) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 03:57
    ก็ว่าทำโคมไฟทำไม หลัวเด็กมันก็แอบโรแมนติกน้า5555
    #1399
    0