NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 26 : ธาวิศจองอัยย์ 25 : : จอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


EP 25

: : จองครั้งที่ยี่สิบห้า : :

 

  

#AI PART

ทำอะไร” เสียงทุ้มเอ่ยถามข้างใบหู

หือ?” แล้วยังส่งเสียงในลำคอพร้อมกางแขนกักร่างผมเอาไว้ด้วย ผมเงียบเพราะไม่รู้จะตอบเช่นไร เขาแกล้งกันชัดๆ เขารู้คำตอบดีแต่ก็ยังถามผมอยู่นั่น แล้วในตอนนั้นเอง...

แบบนี้ไหม?”

สิ้นประโยคนั้นมือหนาก็คว้าท้ายทอยผมให้เข้าไปหาแล้วจู่โจมริมฝีปากนิ่ม ปลายลิ้นร้อนลากเลียผ่านริมฝีปากนุ่มชื้นพร้อมทั้งดูดดุนกลีบปากบางย้ำๆจนเห่อซ้ำก่อนจะสอดลิ้นเข้ามาไล้เลียตามแนวฟันขาวสะอาดเรียงสวย เกาะเกี่ยวเข้าหาลิ้นนุ่มอย่างรวดเร็วมอบสัมผัสอันแสนลึกล้ำให้

ผมคำรามในลำคอ พยายามดันอกแกร่ง ผมไม่รู้ว่าการจูบครั้งนี้จะเกิดอะไรขึ้นอีกไหม แต่บอกเลยว่าถ้าธาวิศทำผมไม่ไหวแล้ว เราทำติดต่อกันหลายวัน แค่คราวที่แล้วผมก็แทบขาดใจ 

อื้อๆ!”

ตุบๆ

ผมทุบแผ่นอกกว้างส่งเสียงในลำคอประท้วง แต่ยิ่งขยับหนีเท่าใดๆ ธาวิศก็ยิ่งกลืนกินริมฝีปากผมมากขึ้น สัมผัสร่างกายที่แนบกันและรสจูบของธาวิศทำให้ผมแทบจะเตลิดกับความช่ำชองของเขา ธาวิศผละใบหน้าออกแล้วพรมจูบไปทั่วใบหน้าผมอย่างหนักหน่วงทุกจุดเหมือนเอ็นดูนักหนาก่อนจะวกกลับมาหาริมฝีปากผมอีกครั้ง

เขากดริมฝีปากลงหนักๆย้ำแนบแน่นไม่มีช่องว่างและช่วงชิงลมหายใจไปจนแทบหมด ธาวิศปรับองศาใบหน้าให้ริมฝีปากแนบลงมาได้ลึกซึ้งกว่าเดิมในตอนละออกไปชั่วครู่ ผมหลับตาปี๋ พึ่งเคยจูบมาราธอนขนาดนี้ ริมฝีปากชาไปทั้งแถบจากการโดนบดขยี้

พรุ่งนี้

แฮ่ก แฮ่ก

ลมหายใจเราสอดประสานกัน ใจผมเต้นตึกตอนสบกับนัยน์ตาแสนดุดันอันเป็นเอกลักษณ์ของธาวิศในระยะประชิด

อารามจะมา...เขารู้เรื่องเราแล้ว

ใจผมเหมือนโดนฟาด มันสั่นไหวด้วยความกลัว คุณพ่อรู้เหรอ ผมสบตากับเขา ธาวิศก้มลงมาขบเม้มริมฝีปากล่างดูดเม้มจนยืดแล้วไล้สัมผัสอุ่นร้อนไปมาอย่างหยอกเย้า

พี่จะได้ไปจากผมจริงๆแล้วนะ

ในตาของธาวิศเหมือนพยายามล่อลวงผม... ให้ผมเดินหลงเข้าไปในนั้นด้วยเสียงทุ้มแหบแสนเชื้อเชิญ ให้คล้อยตามคำพูดที่มีนัยยะ ให้ผมพูดว่าจะไม่ไปจากเขา

แต่...

ถือว่าเราหายกันนะ” ผมยกสองมือประคองใบหน้าหล่อ ขยับใกล้แล้วจุมพิตลงแผ่วเบาที่ริมฝีปากหนา

เรื่องตอนเด็กพี่ขอโทษ...

“…”

ส่วนที่วิศทำกับพี่ มันอาจหักล้างไม่ได้กับเรื่องที่พี่เคยทำ แต่ได้โปรด...” เสียงผมสั่นขึ้น ตอนไล่สายตามองใบหน้าหล่อแสนคุ้นเคยตรงหน้า

ได้โปรด...

ผมไม่กล้าจะพูดว่า ‘ให้อภัยพี่เถอะ’ กับเขาได้แต่ส่งสายตามีความหมายให้กับเขา ในตอนที่ผมไม่รู้จะพูดอะไร ผมแนบริมฝีปากลงไปที่ริมฝีปากหนา ไม่มีการรุกล้ำผมแค่กดแช่ค้างไว้เช่นนั้นก่อนจะค่อยๆผละออกเชื่องช้า

รัก

แต่ผมคิดว่า...ผมคงไม่กลับไป นั่นคือคำตอบให้เขา

ธาวิศนิ่งไป แต่ชั่วครู่เดียวเท่านั้นริมฝีปากหนาก็คลี่รอยยิ้มมุมปาก 

ครับ จบเรื่องนั้นกัน

“…”

แต่เรื่องของเรามันยังไม่จบ

ผมเผยอริมฝีปากจะพูดอะไรสักอย่างแต่แล้วก็ต้องถดหน้า คำพูดค้างที่ลำคอเมื่อธาวิศส่งเสียง ‘ชู่ว’ ในลำคอ แล้วขยับใบหน้ามาใกล้จนริมฝีปากแตะกัน

พี่ไม่ได้ให้คำตอบที่ดีสำหรับผมเท่าไหร่” 

“…”

รักผม แต่พี่จะไปหาใคร?”

จะไปหาใครแล้วมันยังไง...วิศก็แค่หวง ไม่ได้รู้สึกหรอก” ผมพูดด้วยเสียงเบาในลำคอ

ให้เวลากันบ้าง จะรีบไปไหนกลัวไม่มีผัวเหรอ

ผมส่งสายตาขึ้นมองเขาในประโยคนี้ เด็กอะไร หยาบคาย...

อายุก็แค่นี้ไม่น่ารีบใจแตกเลยนะ

ผมไม่ได้ใจแตกนะ!

ให้ตายสิ เหลือเชื่อจริงๆ ผมไม่รู้จะยกคำพูดอะไรมาพูดกับเขาเลย แต่ยังไงซะพรุ่งนี้ถ้าคุณพ่อมา ผมจะหายจากเขาไปเอง ตอนนี้ก็เงียบไปก่อนแล้วกัน

พี่อัยย์ พี่จะจูบคนอื่นได้เหมือนที่จูบผมจริงๆเหรอครับ” เสียงเขาดูออดอ้อน ผมต้องรีบตั้งสติแล้ว คนอะไรไม่รู้ร้ายกาจสุดๆ ผมดันแผงอกเขา แต่แล้วข้อมือก็ถูกรวบจับ 

อย่ามาเล่นงี้ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลจังเลยนะ” ผมหมายถึงธาวิศชอบที่จะเอาอะไรหลายๆอย่างมาเอาชนะผมทุกที ครั้งนี้ก็เช่นกัน เขากำลังพยายามให้ผมแพ้ตัวเองแล้วยอมให้เขา แต่เหมือนการเปรียบเปรยของผมจะทำให้เขาตลกถึงได้ขำออกมาแบบนั้น

ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ไม่ได้เอาด้วยกลอะไรทั้งนั้น เอาด้วย...” เสียงเขาแหบพร่าขึ้นแบบจงใจ ลากเสียงเว้นช่วงไปตอนที่หลุบตาลงต่ำมองสิ่งด้านล่างที่เอาชิดตัวผมก่อนจะเหลือบตาขึ้นมาหาผมอย่างมีความหมาย

ทะลึ่ง!”

ธาวิศยังมีรอยยิ้มประดับมุมปาก เอากอดเอวผม ประสานมือกันที่ตรงนั้นแล้วออกแรงดึงให้ผมเข้าไปหาเขาจนตัวเกยหน้าตักเขาไปแล้ว

อยากหนีก็หนีไป

ฟอดดดด

เขาหอมแก้มลงที่แก้มข้างขวาหนักๆ

แต่ใจพี่เป็นของผมแล้ว...อะไรที่เป็นของผม ผมไม่ปล่อยมันไปหรอก

“…”

แล้วก็จะไม่ยอมให้มันไปเป็นของใครด้วย

ผมเม้มริมฝีปากแน่น จ้องตาเขา “มั่นใจเหรอว่าทำได้

พี่ก็เก่งแต่ปาก” มือหนาหยิกแก้มผมเบาๆ ผมก้มหน้า ธาวิศไม่ได้พูดอะไรต่อเขาเพียงกอดตัวผมแน่นแล้วพานอนลงที่เตียง ไฟถูกปิดลง ผมอยู่ในอ้อมกอดแสนกว้างของเขา ผิวที่แนบชิดนั้นอุ่นจนผมแอบนึกถึงพรุ่งนี้ที่ผมอาจไม่ได้สัมผัสมันแล้ว มันจะเป็นยังไง... 

ในตอนเช้าประตูห้องธาวิศถูกเคาะก่อนผมจะได้ยินเสียงทุ้มที่คุ้นเคยจากข้างนอกนั่นว่า

ให้เวลา10นาที

ผมรีบปลุกธาวิศแล้วเข้าห้องน้ำอาบน้ำอย่างเร็วแสง ใจก็สั่นไปหมด พอออกมาก็เป็นธาวิศที่ยื่นเสื้อแขนยาวสีขาวและกางเกงพอดีกับตัวผมมาให้ เขาเข้าไปอาบต่อ และธาวิศใช้เวลาน้อยมากจริงๆ เขาออกมาอย่างรวดเร็วในชุดกางเกงขายาวและเสื้อยืดสีขาว เขาเป็นคนเดินไปเปิดประตูและหน้าประตูตรงนั้นปรากฏร่างสูงของคุณพ่อ ตาคมนั่นปราดมองธาวิศก่อนจะเบนสายตาแสนกดดันมาทางผม

คุณพ่อปิดประตูลงแล้วเดินเข้ามาหาผม

ถอดเสื้อออก

ใจผมกระตุก ผมหันไปมองธาวิศที่ยืนนิ่ง ธาวิศไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร ส่วนผมที่พอหันกลับมาเจอสายตาของคุณพ่อก็ก้มหน้าลงแล้วค่อยๆถอดเสื้อที่พึ่งสวมออกช้าๆ บนร่างกายมันปรากฏร่องรอยของธาวิศที่ผ่านมาหลายวันก่อนหน้าและความรุนแรงที่สนามด้วย คุณพ่อไล่สายตาดูก่อนจะเบนมันไปทางธาวิศ

ฝีมือเราคนเดียวหมดเลยเหรอ

ครับ” ธาวิศตอบและคำตอบของเขาทำให้ผมมอง เขาไม่ได้ทำทั้งหมดเสียหน่อย ทำไมถึง...

น้องอัยย์ยอมให้ทำไหม” คุณพ่อยังถามธาวิศต่อเนื่อง ทั้งสองมีสีหน้าที่เรียบนิ่งเหมือนกัน คุณพ่อท่านดูน่าเกรงขามมากผมยังเดาอะไรไม่ออกเช่นเคย แต่ธาวิศเขามีท่าทีกระอักกระอ่วนนิดหน่อยในความนิ่งนั้น

ไม่ครับ

นานแค่ไหนแล้ว” คุณพ่อ

ตั้งแต่วันที่ผมทะเลาะกับพ่อ” ธาวิศ

คุณพ่อนิ่งไปเลย ผมได้แต่บีบมือที่ชื้นเหงื่อตัวเองแน่น

นาน...แล้วทำไมพ่อไม่เห็นเราทำอะไรสักอย่าง” ประโยคนี้ท่านหันมาถามผม สายตาคู่นั้นเหมือนตอนนั้นไม่มีผิด ตอนเด็กๆ...

มีเหตุผลอะไรรึเปล่า” คุณพ่อถามอีก

พ่อยังเห็นน้องเล่นกับเราอยู่เลยแล้วทำไมไปตกน้ำได้?’

อัยย์...

อ...อัยย์

อัยย์...” ผมกัดริมฝีปากตัวเองแน่นขณะที่ก้มหน้างุดลงเรื่อยๆอย่างไม่กล้าสบตาใคร

วิศอยากลองเล่นน้ำ อัยย์ห้ามแล้วแต่น้องไม่ฟัง

ผมได้ยินเสียงตัวเองในอดีต และนั่นทำให้ปิดเปลือกตาแน่นก่อนจะเปิดขึ้นมาใหม่โดยยังมองพื้นอยู่

ตอน...ตอนที่วิศจมน้ำตอนนั้นน่ะ” เสียงผมสั่นแล้ว หัวก็หมุน ใจก็สั่นเพราะความกลัว ผมกลัวโดนคุณพ่อดุ ท่านเวลาดุน่ากลัว ผมอาจไม่ได้โดนดุบ่อยแต่ก็จำแต่ละครั้งที่โดนดุได้เสมอ

นี่จะเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่ผม ‘พูดความจริง’ กับเรื่องในตอนนั้นกับคนที่เกี่ยวข้องจริงๆ

อัยย์เป็น...อึ่ก

“…”

อัยย์เป็นคนผลักน้องเอง” ผมพูดเร็วๆ แล้วบีบมือตัวเองแน่น ผมต้องจบเรื่องนี้วันนี้แหละ

เหรอ” เสียงคุณพ่อท่านยังเรียบนิ่งเสมอ แต่มันก็ไม่เคยทำให้ผมกล้าเงยหน้าขึ้นหาเลย

น้องเกือบตายเลยนะ จมหลายนาที” ท่านพูดย้ำ และนั่นทำให้ผมปิดเปลือกตาแน่น ความทรงจำวิตกและรู้สึกผิดที่เคยทำให้ต้องพบหมอวันนั้นเหมือนจะหวนมาแปลกๆ

สำนึกเอาตอนเกือบสาย นิสัยไม่ดีเลยนะอัยย์” ประโยคนี้ของท่านทำให้ผมใจวูบ ท่านจะเกลียดผมไหมที่มีลูกไม่น่ารักแบบนี้

เงยหน้าขึ้น

 ผมขย้ำมือลงที่เสื้อที่ถือติดเอาไว้ น้ำสีใสอุ่นร้อนคลอรอบนัยน์ตาเมื่อรู้สึกกดดัน ริมฝีปากสั่นระริกเหมือนจะหลุดเสียงร้องออกมาผมจึงยกเสื้อที่ถือปิดปากไว้แล้วเงยตาแดงก่ำสบกับท่าน ผมเหล่ตาไปมองธาวิศ เห็นเขามองมาทางผมอยู่

แล้วพอรึยัง” ท่านหันไปหาธาวิศ ตาคมดุดันอันเป็นเอกลักษณ์ของคุณพ่อมองตรงไปที่ธาวิศ

ถ้าผมบอกว่า...ยังละครับ

ทำไมพูดแบบนั้น ผมมองธาวิศค้างที่พูดแบบนั้นกับคุณพ่อ ธาวิศสบตากับคุณพ่ออยู่ด้วยแววจริงจัง คุณพ่อเหยียดยิ้มนิดๆ

ยังไม่พอหรือเป็นข้ออ้างให้อยู่” ผมเห็นนัยน์ตาของธาวิศสั่นไหวไปเสี้ยววินาทีหนึ่งกับคำพูดที่ดูเหมือนจะมองทุกอย่างออกทะลุปรุโปร่งของคุณพ่อก่อนเขาจะปรับกลับมาอย่างรวดเร็ว

แล้วน้องอัยย์ล่ะ ที่ตอนนี้อยู่...เพราะรู้สึกผิดหรืออย่างอื่น” คราวนี้คำถามแสนน่าอึดอัดถูกโยนมาให้ผมบ้าง ผมซุกหน้าลงกับเสื้อไม่สบตากับท่าน

ชอบเหรอ” คุณพ่อถามอีกรอบเหมือนกดดันผมให้รีบตอบ

ผมยืนกำหมัดแน่นขณะใช้ความคิดอย่างหนักว่าควรจะตอบอย่างไร แต่...ยังไงซะมันก็ไม่มีทางเลือกให้ผมมากนักหรอก เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ผมขยับตัวเล็กน้อย ไม่ตอบแต่ผงกหัวรับเบาๆสองที

คุณพ่อยืดตัวขึ้นหลังก้มลงมาถามผม เขาหันไปทางธาวิศ ก่อนจะขยับริมฝีปากพูดกับผมแต่ตากลับมองธาวิศ

ถ้ารัก ก็เลิกรักซะจะได้ไม่เจ็บ” แล้วคุณพ่อก็ยิ้มอีกครั้ง “ตกใจ พึ่งรู้ว่าลูกตัวเองเป็นมาโซ” 

ไม่รู้ทำไมผมรู้สึกเหมือนคุณพ่อกำลังปั่นประสาทธาวิศอยู่ สองคนจ้องตากันอยู่นาน และในจังหวะที่ธาวิศจะพูดขึ้นมานั้นคุณพ่อก็เข้ามาจับแขนผม

อาจะพาพี่กลับแล้ว เรื่องตอนเด็กอาจะสั่งสอนลูกเอง

“…”

ทีนี้เราก็น่าจะพอได้แล้วนะ แต่ถ้าไม่พอ...” คุณพ่อเว้นช่วง ก่อนจะพูดเสียงนิ่ง “ก็ทำอะไรไม่ได้หรอก ห่างกับอัยย์ไปนะ

ผมคิดว่านั่นคือคำขู่ในแบบคุณพ่อ แรงดึงที่แขนทำให้ผมขยับตัวเดินตามโดยไม่สบตากับธาวิศอีก

คุณอา” เสียงธาวิศรั้งให้เราสองคนหยุด

พี่อัยย์จะยังไปไหนไม่ได้” สายตาแสนร้ายกาจคู่นั้นมองมาอย่างแนวแน่ คุณพ่อจึงเอียงใบหน้าไปมอง

ก็พ่อเขาไม่ให้ ตื้อจังนะเรา

...

คิดอะไรกับพี่เขาเหรอ” คุณพ่อถาม คำถามนั้นมันทำให้ธาวิศนิ่งไปชั่วครู่ เขามองมาทางผมอยู่สักพักก็ลากสายตากลับไปหาคุณพ่อ

ครับ คิด

ตึกตัก

ก้อนเนื้อที่อกข้างซ้ายส่งเสียงให้ตัวผมรับรู้ตอนที่ได้ยินคำพูดสั้นๆนั้น

เป็นS” คุณพ่อกลั้วหัวเราะในลำคอ “เหมาะกันเนอะ” ท่านเหยียดยิ้มที่ดูร้ายกาจอีกรอบ แล้วพูดประโยคสุดท้ายก่อนลากผมออกมาโดยไม่สนใจธาวิศอีกเลย

แต่แล้วแต่เลยวิศ ไม่ให้

ท่านเหมือนเอาคืนให้ผมที่ตลอดที่ผ่านมาทำไม่ได้เลย ทำให้ธาวิศได้เข้าใจความรู้สึกนั้น ไอ้ความรู้สึกที่ไม่ว่าจะพูด จะบอกยังไง...ก็ทำอะไรไม่ได้

....

......

ตอนกลับมาถึงบ้านคุณพ่อเพียงบอกให้ผมขึ้นห้อง ผมจึงได้รู้ว่าคุณแม่ไม่ได้รู้เรื่องนี้ด้วย แต่ตอนที่คุณพ่อจะเดินเข้าห้องผมก็ดึงชายเสื้อท่านไว้

ครับ” ท่านหันมาหา

คุณพ่อ...เกลียดอัยย์ไหมที่อัยย์นิสัยไม่ดี

ท่านหันมาหาผมตรงๆ “รู้ใช่ไหมว่าสิ่งที่เราทำตอนเด็กนั่นมันแย่มาก

ผมพยักหน้าเบาๆ ตอนนั้นสำนึกตอนเห็นคนทั้งคนจมไปผมยังไม่มีเลย พึ่งจะมากลัวตอนธาวิศอาการแย่

พ่อมองอัยย์มาตลอดตั้งแต่เด็ก...ให้จำนะว่านี่เป็นบทเรียน ทำอะไรไว้ก็ได้แบบนั้นแหละ

“…”

ถ้าสำนึกก็ดีแล้ว” ท่านยกมือลูบหัวผมเบาๆ “พ่อเชื่อว่าตอนนี้เราเปลี่ยนไปแล้ว แต่มากน้อยแค่ไหนใจเรารู้ดีที่สุด

“…”

พ่อรักน้องอัยย์เสมอ” ท่านพูดเสียงนุ่มตอนที่ผมยืนตัวสั่น ริมฝีปากนุ่มแตะเบาๆที่หน้าผากผม สิ่งที่ผมทำคือพุ่งเข้ากอดท่านแน่นนานหลายนาทีก่อนท่านจะขอตัวเพราะต้องไปทำงาน ผมจึงเดินขึ้นห้องและเมื่อเข้ามาในห้องก็เจอกับพี่อิงค์ เธอลดหนังสือในมือลงตอนรับรู้ถึงการเข้ามาของผม

ยังไงบ้าง” เธอถาม

คุณพ่อ...รู้หมดแล้ว เรื่องตอนนั้นด้วย

พี่อิงค์พยักหน้ารับเบาๆ เธอยืนตัวตรงขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาผม

ต่อไปพี่จะดูแลอัยย์เอง

“…ไม่เป็นไร

“…”

อัยย์ไม่อยากให้ใครมาปกป้องแล้ว อัยย์จะ...เข้มแข็งเอง

เธอค่อยๆเผยรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มเธออบอุ่นเสมอเธอลูบหลังผมที่ยิ้มให้เธอกลับเบาๆ ก่อนร่างบางจะเดินออกไปเพราะเข้าใจว่าผมอยากอยู่คนเดียว

ห้องที่เงียบและมืดทำให้ผมนึกถึงสัมผัสหนึ่งที่ชัดเจนในคืนก่อนหน้า...สัมผัสที่หนักแน่นในความมืดของเขา...

ผมยังจำได้อยู่เลยว่าทั้งตัวร้อนรุ่มไปหมดตอนอะไรบางอย่างแสนร้อนและนุ่มนั่นพรมแตะไปทั่วร่าง ผมมองไม่เห็นอะไรเลย สิ่งที่รับรู้ได้คือสัมผัสของเขาเท่านั้น... มันยังดุดันและแข็งกร้าวเหมือนตัวเขาเสมอ แต่ไม่รู้ทำไมในบางจังหวะผมรู้สึกว่าเขาพยายามปลอบประโลมผม

เขาคนนั้น คนที่มีนัยน์ตาสีดำมืดดูดุดัน

เขาคนนั้น มีร่างกายที่แข็งแกร่งและมีความรุนแรงให้ผมเสมอ

แต่รอยยิ้มของเขากลับทำให้ผมยิ้มตามได้ตลอด เขาคือเจ้าของแขนข้างซ้ายที่มีรอยสักดูดิบเถื่อน ผมกอดตัวเองแน่น รอยสักสีดำเต็มแขนของเขาตอนที่เขาสักมันจะเจ็บปวดแค่ไหนผมไม่รู้ แต่รอยสักของเขาที่เขาได้ฝากไว้ทั้งตัวของผมนั้นร้อนรุ่ม เจ็บปวดที่หัวใจ และจี๊ดไปทุกตำแหน่งในร่างกายที่เขาเคยสัมผัส และความคิดถูกครอบครองด้วยความทรงจำที่หลอกหลอนทั้งอดีตและปัจจุบัน

ผมโกรธและเกลียดเขาที่เหมือนฝากรอยสักไว้ทั้งตัวของผม

และเกลียดตัวเองที่โง่ในตอนที่รู้สึกตัวว่าผมรักเขา

ตอนแรกเป็นผมเองที่โกหกในวันต่อมาในเรื่องตอนเด็ก พอโตขึ้นเหมือนสิ่งที่ผมทำไว้มันย้อนกลับมาใส่ผมทั้งหมด ตอนที่ผมเจ็บปวดกับคำหวานๆอันโป้ปดของธาวิศที่ได้รู้ว่าเขาโกหกเพื่อแผนของเขามันจะเจ็บเท่าตอนธาวิศได้ยินคำแก้ตัวของผมตอนนั้นไหมนะ

พี่อัยย์จะยังไปไหนไม่ได้

ครับ คิด

ใจผมวุ่นวาย เพราะคำพูดของเขาวิ่งวนไปมาในหัว...

 

@อีกด้านหนึ่ง 

Rrrrr

เสียงโทรศัพท์ที่ดังทำให้ตากลมเหลือบมองชื่อที่ขึ้นหน้าจอ นิ้วเรียวที่กำลังกางออกค้างไว้รอสีเล็บแห้งทำให้อิงค์กลอกตาแล้วเลื่อนนิ้วรับ

อะไร

[พูดให้มันดีหน่อย อัยย์เป็นไงบ้าง]

อิงค์หัวเสีย ทำไมชอบเข้ามาทำให้อารมณ์เสียนักนะเธอต่อว่าปลายสายและพูดรวบรัดเพราะไม่อยากเสวนาด้วยนาน

กลับมาบ้านแล้ว ถ้าไม่อยากพังอีก

[…]

รู้ใช่ไหมว่าความลับนายก็ความลับฉัน อย่าทำพลาด...ชิน




#จองรักJH

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2354 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 01:21
    คือมันยังงไงฃงพี่อิงกันชินนฌอ้ยยยย ไปนอนแล้ววววว เคียดดด5555 พน.มาต่อ
    #2354
    0
  2. #2288 zerogross (@zerogross) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 08:22
    โอ๊ยยย!!!พี่โรม หายไปไหนไม่มีใครสนใจเลย
    #2288
    0
  3. #2255 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 14:29
    ปัญหาต่อไปคือพี่อิงค์กะชินใช่มั้ยTT

    ปลเขารักกันแล้วค่ะTT
    #2255
    0
  4. #2219 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:34
    พี่อิงค์กับชินมีเรื่องไรกัน
    #2219
    0
  5. #2125 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 15:09
    เรื่องบางเรื่องเนี่ย บทเรีียนมันมี ... คุณพ่อแบบเฉียบมาก
    พี่อัยย์ไม่เป็นไรแล้วนะกลับบ้านแล้ว วิศตามมาไม่ได้หรอก
    เพราะคุณพ่อบอกว่าไม่ให้อ่ะ แล้วก็นะพี่เข้มแข็งมากขึ้นน่ะ
    พี่อิงค์จะทำอะไรแต่เราทีมพีนะ 5555 
    #2125
    0
  6. #2023 yongjaeye (@yongjaeye) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 01:33
    ชอบ 3 คำของวิศอ่าาา โถ่ววววว อุตส่าอยู่ทีมชิน เปลี่ยนๆๆอยู่ทีมพี่รามดีกว่า คิกคิก
    #2023
    0
  7. #1744 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 19:21
    แยกกันแล้วง่ะ แต่เชื่อว่าธาวิศจะไม่ยอมปล่อยพี่อัยย์ไปง่ายๆแน่ ในส่วนของชินนั้น ทิ้งปริศนาไว้อีกแล้ววว
    #1744
    0
  8. #1509 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:49
    ตอนนี้เคลียในเรื่องแผลใจของวิศแล้วคนเป็นพี่ก้ได้พุดความจริงแล้วน่าจะปลดล็อคความรุ้สึกอะไรได้บ้าบอะเนอะ ชอบ แต่ชอบที่รามบอกว่า แต่ไมให้ คือสะใจ เด็ดดดด
    #1509
    0
  9. #1334 littleit. (@woomuk) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 12:28
    ชินก็มาอ่ะ สับสนไปหมดแล้ว แต่ชอบคุณพ่อมากใจเย็นสุดๆอ่ะเป็นนี่คงเดินไปเตะวิศแล้วรู้สึกโมโหแทน
    #1334
    0
  10. #1333 lilo (@phatchareeya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 11:48
    พ่อไม่ให้แล้วไง พ่อไม่ได้มาเฝ้าไว้ตลอดนี่ วิศไม่ได้กล่าว5555555 ไปค่ะวิศตื้อเท่านั้นที่ครองโลด
    #1333
    0
  11. #1332 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 11:45
    ชินอิงค์ไปอีกกก เรื่องนี้เลารักคุณพ่อสุดเลยดีใจมากเหมือนมาเคลียร์เรื่องให้ทั้งหมดเลยงี้
    #1332
    0
  12. #1331 jsmt2804 (@phonnaree) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 06:49
    อ้าวชินมีอะไรหรอ
    วิศจะยอมปล่อยอัยย์ไปจริงหยอ รอค่าา
    #1331
    0
  13. #1330 PunpunByunSe (@PunpunByunSe) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 06:34
    เกรงคุณพ่อมาจริงๆ
    #1330
    0
  14. #1329 ____sunp____ (@arthip-n) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 05:29
    คุณพ่อน่ากลัวมากเลยอ่ะค่ะ ฉันเกร็งไปหมด
    #1329
    0
  15. #1328 BLKPeaRL (@pearllady) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:39
    อ่านตอนพ่อรามนี่กดดันสุด ๆ เหมือนเดินเข้าไปอยู่ในสถานการณ์นั้นเลย ส่วนเรื่องสถานที่คิดว่าควรเก็บนะคะ อิอิ
    #1328
    0
  16. #1327 Pitcha-nurse (@Pitcha-nurse) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:19
    คุณพ่อใจหนุ่มมากอะ ชอบบบบบบ
    #1327
    0
  17. #1326 ่jtoeyyy (@111beast) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:12
    ชอบตอนพ่อรามอ่าาาา ชอบบบ ><
    #1326
    0
  18. #1325 DEVSIS (@devilsisters) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 23:11
    ขำการปะทะคารมณ์พ่อตาลูกเขยอ่ะ อ่านตอนแรกแล้วรู้สึกกดดันไปด้วยเลย พอพ่อรามเริ่มปล่อยมุก? นี่เริ่มฮา กวนตีนดีนะคะ 55555555555555 แต่ชอบที่พ่อไม่ให้อ่ะ เอาคืนวิศมันบ้าง นิดนึงก็ยังดี เพราะเห็นไรท์สปอยแล้วว่าวิศมันเอาแต่ใจ เดี๋ยวมันต้องกลับมาทวงคืนพี่อัยย์ไปแน่ๆ ที่บอกว่า คิด น่ะ มาเคลียร์ให้ชัดๆด้วยนะ พร้อมกับเก็บแต้มสถานที่ไปด้วยเลย 5555555
    #1325
    0
  19. #1324 ハスキー (@aomook) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:40
    เอ เด่วนะ จัดการอะไร จะจัดการวิศหรอ ม่าย
    ตอนนี้วิศน่าสงสารมากฮือ ไม่มีใครให้ฟัดแล้ว โด่ดเดี่ยว แต่วิศคงไม่กลับไปหาลลิตแล้วเนาะ ._.
    #1324
    0
  20. #1323 จีเซย์ (@kanokpornysh) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:40
    อยากเห็นหลัวเด็กของอัยย์เอาแต่ใจแล้วละคะ 5555
    #1323
    0
  21. #1322 Panyztj2545 (@Panyztj2545) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:38
    ปมอัลไลลลล
    #1322
    0
  22. #1321 Stephaduke Madison (@Charleuraduke) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:37
    โหวววววว พ่อมาตามกลับบ้านด้วยยยยยยอ่ะ ทำไมวิศทำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ งงไปหมดด55 สมน้ำหน้า ไม่เห็นใจหรอกนะ
    อ้าว พี่อัยย์ อย่าเก่งแต่ปากเหมือนที่วิศบอกละ เข้มแข็งๆให้ได้จริงๆตามที่บอกพี่อิงค์นะ อุ๊บส์ ชินอิงค์อ่อ หรือยังไง งงไปหมดด ความลับอะไรหนอออ
    #1321
    0
  23. #1320 miw3Jun (@miw3Jun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:35
    ฟินค่ะ มันดีต่อใจจจจ เค้าควรได้อยุ่ด้วยกันน่ะไรท์ อิอิ
    #1320
    0
  24. #1319 คุณกาตุ่ยย (@2pm_infinite) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:24
    อ๊ากกกก อ่านไปลุ้นไป
    #แต่งสนุกมากเลยคะชอบมากๆ
    #1319
    0
  25. #1318 apinisx_ (@apinisas) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 02:20
    ชอบเวลาวิศละมุนนะเนี่ย ใจละลายเลยอ่ะ -///-
    #1318
    0