NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 21 : ธาวิศจองอัยย์ 20 : : กดดัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    5 ม.ค. 61



EP 20

: : จองครั้งที่ยี่สิบ : :

 

 

 

 

ผมรู้สึกตัวเมื่อรู้สึกปวดเมื่อยตามตัว พอลืมตาขึ้นมองก็พบเพดานห้องที่กลายเป็นคุ้นไปเสียแล้ว ผมใช้สายตากวาดไปรอบๆก่อนจะสะดุดที่ร่างสูงที่ยืนอยู่นอกระเบียงที่มีไอควันสีขาวตลบอยู่

ก่อนผมจะสะดุ้งเมื่อเขาเอี้ยวตัวมา มือเผลอขย้ำผ้าห่มที่คลุมตัวแน่น ผมไม่เหนียวตัวคิดว่าธาวิศคงเช็ดตัวและเปลี่ยนชุดให้ แต่จริงๆ ไอ้ที่อยู่บนตัวผมก็มีแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่เท่านั้น...

ครืด

ประตูระเบียงเปิดออก ธาวิศไม่ได้สวมเสื้อ กล้ามท้องและแผ่นอกกว้างมีรอยข่วนแดงชัดเจน

ฟู่ววว

แค่กๆๆ

ผมสำลักไอควันสีขาวเมื่อธาวิศค้อมตัวลงแล้วพ่นไอควันของบุหรี่ใส่หน้า ผมไม่ถูกกับอะไรพวกนี้เท่าไหร่ อย่างที่บอกว่าแพ้ง่าย ผมไอจนน้ำตาเล็ด ความแสบลามไปทั่ว

ผมเหลือบตามองธาวิศที่บิดยิ้มแล้วขยี้ก้นบุหรี่ลงให้มันดับไป เขาจ้องกลับมา ผมรู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล ยอมรับว่าเหตุการณ์ก่อนหน้าทำให้ผมระแวงกลัวเขามากขึ้น มันรู้สึกเขาสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อปราบพยศผม

ไม่โวยวายแล้ว?” เขาส่งเสียงถาม

ผมไม่ตอบ เพราะไม่รู้จะพูดอะไร ตอนนี้อารมณ์โมโหตีอยู่ในอกซ้ำไปซ้ำมา แต่ก็ไม่อยากจะหลุดคำพูดเพราะอารมณ์ชั่ววูบอีกแล้วเพราะสู้ไม่ได้

ผมตัดสินใจขยับตัวนอนหันหลังให้เขา แต่ขยับตัวได้นิดเดียวเท่านั้นแขนก็ถูกกระชากให้ลุกขึ้นนั่งจนตัวที่บอบช้ำเจ็บขึ้นมาทำให้ความอ่อนแอหล่นออกมาเป็นน้ำสีใสจนได้

ปล่อย...” ผมบอกพร้อมพยายามบิดแขนออก

ทำยังกับไม่เคย จะร้องไรนักหนาหรือในรถนั่นร้องไม่พอใจ?”

ผมกัดปาก กลั้นเสียงสะอื้น รู้สึกจุกที่ลำคอได้แต่สูดลมหายใจกำผ้าห่มแน่น และยิ่งขย้ำยกมันขึ้นสูงปิดร่างตัวเองเมื่อนัยน์ตาสีดำมืดนั่นไล่ลงมองอย่างจาบจ้วง บนตัวบางมีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียวและผ้าห่มผืนหนาที่ผมใช้เป็นโล่กำบังได้ ผมตัวสั่นเมื่อคนตัวสูงปราดเข้ามาด้วยท่าทางคุกคามด้วยการขึ้นคร่อม

ลืมไป ในรถพี่ก็พยายามมากน่าดูที่ต้องร้องไม่ดัง” ธาวิศใช้นิ้วคลึงริมฝีปากที่ยังแตกของผมเบาๆ

อย่าร้อง ห้ามร้องมากกว่านี้นะอัยย์

ผมพร่ำบอกตัวเอง แต่เมื่อธาวิศกดนิ้วลงย้ำที่แผลในปากก็ทำให้ตัวสั่นน้ำไหลอาบแก้ม มันเจ็บมาก เจ็บกว่าตอนผมกัดมันเองด้วยซ้ำ

อยากร้องนักขี้เกียจทำความสะอาดแล้ว

ฮึ่ก…”

ในรถก็รอบหนึ่งแล้ว งั้นในห้องน้ำนะ

ธาวิศเอียงคอ เหมือนบอกผมกลายๆว่า ถ้าผมยังไม่หยุดร้องเขาจะทำอีกครั้ง เขาไม่มีความเห็นใจ มันจึงเป็นสาเหตุที่ผมกัดริมฝีปากตัวเอง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลั้นก้อนสะอื้น แต่ความจุกที่ลำตัวก็ยังทำให้ตัวผมสั่นเล็กน้อย

ผมโกรธเขา เกลียดสุดๆในทุกอย่างที่เขากระทำ แต่ที่ยังนิ่งเพราะกลัว

ถ้ารุนแรง ธาวิศจะรุนแรงกว่า

แต่ถ้าอ่อนแอเขาก็จะรังแกซ้ำ

แล้วถ้าเถียง...ผมจะโดนมากกว่าคำพูดกลับมา

มันทำให้กดดันมากจนการกัดริมฝีปากผมแน่นขึ้นเรื่อยๆ ทำยังไงดี... เขาคงไม่นั่งมองผมกลั้นอาการร้องไห้ตัวเองแบบนี้แน่

อาบน้ำได้ละ ตัวเหม็น

เขาถอยออกไปเล็กน้อย ผมอึกอัก ส่ายสายตาแล้วกลับมาหาเขา

ผ้าล่ะ

ในห้องน้ำ” เขาตอบเสียงห้วนๆ

ผมก้มหน้า กอดผ้าห่มให้พันรอบเอวตัวเองพร้อมค่อยๆ ขยับขาที่อ่อนล้าตัวเองลงพื้น แต่ยังไม่ทันจะลุกยืน

จะเอาผ้าเข้าไปทำไม จะนอนในนั้นเหรอ” คิ้วเข้มขมวดตอนมอง

...

ผมไม่ตอบเพราะเรียบเรียงคำไม่ถูก ถึงเสื้อเขาจะปิดเกือบถึงเข่าผมได้ แต่ว่า ท่อนล่างมันก็...

จะทำเป็นสะดิ้งอายทำไม เห็นกี่รอบแล้ว

แต่พี่ไม่ชินนี่ ผมตอบเขาในใจ

ถามไม่ตอบ ไม่ชอบ” เสียงเขาดุดันขึ้นไปอีก แต่ผมก็ยังไม่รู้จะตอบยังไง บวกกับเหตุการณ์ก่อนหน้าทำผมรู้สึกอ่อนแอไปหมด ผมทำอะไรไม่ถูก เหมือนได้ไปพรีเซ้นต์งานหน้าชั้นเรียนแล้วทำพลาดอย่างน่าอับอาย ทำได้แค่ยืนก้มๆเงยๆ

พรึ่บ!

ผมตกใจเมื่อผ้าห่มถูกกระชากออกไปอยู่ในมือธาวิศ ผมรีบกลับขึ้นไปนั่งบนเตียงแบบพับเพียงแล้วเอามือดึงชายเสื้อลง ธาวิศปรายตามามอง เขาโยนผ้าไปไกลๆ ย่างกรายเข้ามาหาผม มือหนาจับที่ชายเสื้อแล้วออกแรงกระตุกแต่ผมก็ดึงยื้อเอาไว้

อย่า...

ลุกสักที จะอายทำไมวะ

ผมเม้มริมฝีปากแน่น ได้แต่นั่งอยู่ท่านั้น ธาวิศเอาลิ้นดันพวงแก้ม

อาบเสร็จไหนชุดพี่” ผมถาม

ซักอยู่ น่าจะได้พรุ่งนี้ตอนสายๆ” เขาตอบ

งั้นพี่ขอกางเกงเราสิ

ไม่มี

พี่จะลุกเดินไปมาชุดแบบนี้ได้ไง” ผมพูดเสียงเบา

ธาวิศเอียงหน้า ก่อนจะบิดยิ้มไร้เดียงสาเมื่อได้ยินแบบนั้น

ไม่บอก

“…”

แคว่ก!

“!!!”

งั้นไม่ต้องใส่ ลุกได้ยัง

ผมถึงกับจิตตกเมื่อมองไปยังกระดุมที่กระเด็นกระดอนไปคนละทิศทาง ธาวิศใช้แรงของเขากระชากชุดออกจนมันขาดวิ่น ผมใช้มือตัวเองกระชับชุดเข้าหาตัวเองแล้วส่ายหน้า

ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย ฮึ่ก...

ใครก็ได้...

...

ฮึ่กใครก็ได้...

“?”

ช่วยด้วย

ผมร้องไห้โฮเมื่อหมดความอดทน เหมือนหัวใจโดนขยี้เล่นซ้ำๆ ร่างกายก็เหมือนไร้ค่า สู้อะไรก็ไม่ได้จนน่าเจ็บใจ  ผมเจ็บใจ เจ็บใจๆ และปวดใจไปหมด

ผมเห็นผ่านภาพที่พร่าเลือนว่าธาวิศส่ายหัวน้อยๆ ก่อนเขาจะเข้ามาอุ้มตัวผมขึ้นแล้วก้าวขาเดินเข้าห้องน้ำ เขาวางผมลงใต้ฝักบัว ส่วนผมยังกระชับชุดแน่นก่อนจะสะดุ้งเมื่อความเย็นของน้ำถูกราดลงจากหัว เนื้อตัวเปียกโชก ชุดสีขาวแนบไปกับผิวเนื้อเมื่อโดนกระแสน้ำไหลผ่าน

อยากกอดอยากจูบเองแหละ เดี๋ยวอาบให้ก็ได้

ผมสะอื้นในลำคอ ธาวิศบีบสบู่ลงมือถูมันจนขึ้นฟองแล้วจับมันทาลงตามตัวผมทั้งที่ยังมีเสื้อสวมอยู่

ทำไมฮึ่ก...ไม่เลิกยุ่งกันไป

“…”

พี่ไม่ไหวแล้วนะ...

แล้วจะร้องทำไมในเมื่อรู้ว่าไม่หยุด” เขาถามกลับมาบ้าง และผมตอบไม่ได้

นั่นแหละ คิดเอง

น้ำถูกราดลงบนตัวอีกครั้งเมื่อเขาถูสบู่เสร็จ ผมได้แต่ตัวสั่นเนื่องด้วยความเย็นของน้ำ ในจมูกเริ่มรู้สึกคัดๆ คิดว่าผมคงจะเป็นหวัด

วิศ...เลว” ผมพูดเสียงเบา

เขาหลุบตาลงมองมามองเป็นจังหวะกับตอนที่เอาฝักบัววางไว้ มือหนาทาบลงกับผนังเหมือนกักร่างผมไว้ โน้มใบหน้าลงมาให้ขนานกับใบหน้าผม

ไม่ต่าง

ไม่ต่างในที่นี้ของธาวิศคือ จะบอกว่าผมก็เลวไม่ต่างจากเขา

อยากให้เลิกทำแบบนี้?” เขาถามขึ้นอีกตอนเราจ้องตากันสักพัก ผมพยักหน้าขึ้นและลง เขายิ้ม

ตามใจผมสิ แล้วจะเป็นน้องที่ดีให้แบบเมื่อก่อน

ผมใจสั่นอย่างหวาดระแวงเมื่อเขาเข้ามาใกล้มากจนเกินไป จมูกโด่งนั่นเฉียดแก้มผมไปมา

เช่นตอนนี้นะพี่อัยย์...

“…”

น้องหิว...อยากเคี้ยว...

“…”

อยากฟังเพลงเสียงพี่อัยย์ ชอบตอนขึ้นเสียงสูง ประทับใจ

ผมกำหมัดแน่นช้าๆ เมื่อได้ยินแต่ลำคะพูดของเขา ก่อนประโยคสุดท้ายเขาจะเข้ามาชิดจนริมฝีปากเราสัมผัสกัน

แล้วก็...อยากเอาคน อ้าขาให้เค้าหน่อย” 

ผมตัวสั่น ในใจเจ็บชาและหน่วงไปหมดกับคำพูดของเขา ไม่ว่าจะบอกว่าไม่เป็นไรแต่ลึกๆปฏิเสธไม่ได้ เขาคือคนที่ตอนนี้ผมหลงชอบ มันยิ่งเจ็บที่เขามาทำให้ผมดูไร้ค่าแบบนี้ แต่ธาวิศมีอคติต่อผมมาก

พอทีเถอะวิศฮึ่กมันเป็นอดีตไปแล้ว” ผมพยายามอ้อนวอน ธาวิศบิดยิ้ม เขาอ้อมมือมากอดรั้งร่างผมให้เข้าไปชิดจนกายที่เปลือยเปล่าเราสัมผัสกัน

นั่นสิเป็นอดีตไปแล้ว พี่พยายามทำตัวใสๆแทบตายเพื่อปกปิดความผิดตัวเอง” เขากวาดสายตามองผม นัยน์ตาคมดุนั้นล้วนมีแต่คำต่อว่าและเย้ยหยันตัวผม

อ้าขาออก” เขาเอ่ยย้ำ หลุบตาต่ำมองตัวเสื้อที่แนบไปกับผิวเนื้อจนเห็นเนื้อผิวด้านใน ผมอาย ได้แต่ก้มหน้าและปกปิดร่างกายตัวเอง ส่ายหน้าเป็นคำตอบ

พี่ก็มีความรู้สึกนะวิศ

อือ ผมก็มี” ธาวิศพยายามลดใบหน้าลงมาให้ผมสบตาด้วย และประโยคนั้นของเขาทำให้ผมเหลือบตาขึ้นสบด้วย

ความรู้สึกที่อยากเอาพี่น่ะ มองไม่ออกเหรอ?” จบประโยคร่างกำยำก็ดันร่างบอบช้ำของผมติดกับผนังที่เย็นยะเยือกพร้อมมือหนาที่บีบเค้นสะโพกนิ่ม ผมสะดุ้ง หว่างขาถูกขาของธาวิศแทรกกลางและใช้เสียดสีไปมาจนสะท้านไปหมด

น้ำตาผมไม่หยุดไหลง่ายๆ เพียงแค่คิดว่าต้องรองรับตัวเขาอีกครั้ง

พี่ก็รังเกียจนายแทบบ้ามองไม่ออกเหรอ?” ในที่สุดความโกรธก็ชนะใจผม ถ้อยคำร้ายกาจถูกส่งออกไป ตอนนี้ธาวิศกำลังแนบกลีบปากขบเม้มที่รอยเก่า

พูดได้ดี” เขาว่าพร้อมใช้หัวเข่าดุนดันที่ส่วนอ่อนไหวความรู้สึกผมด้วย ผมได้แต่กัดริมฝีปากแน่น ก่อนข้อมือสองข้างจะถูกจับตรึงกับผนังพร้อมนัยน์ตาคมที่เลื่อนมาหาพร้อมรอยยิ้มมุมปาก

น่าโดน

วิศก็น่าโดนต่อย” ร่างผมถูกกระชากออกแล้วกระแทกเข้ากับผนังดังจนเกิดเสียงและจุกไปทั้งร่าง ก่อนร่างจะถูกกดลงกับพื้นห้องน้ำที่เย็นเฉียบ

เดี๋ยวเอา

“…”

ให้หายปากดี

ผมเม้มริมฝีปาก มือหนาลูบไล้ไปตามเอวคอด ไล้วนแล้วบีบขยำจนตัวผมสะดุ้งเฮือกหลายครั้ง

กลัวได้แปปเดียว มันน่านัก

“…”

ธาวิศก้มลงมา ใบลิ้นชื้นลากที่ซอกคอจนผมขนลุก ปลายจมูกโด่งไซร้เบาๆตามผิวนุ่มที่เปียกน้ำ แล้วเลื่อนริมฝีปากมาชิดใบหู

ขอเตือนอย่าง…”

“…” ผมเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ถูกมือหนาบีบปลายคางให้หันกลับมาหาเขาที่ก้มลงมาหา

เมียอย่าแรงเดี๋ยวเจอแรงกลับแล้วจะครางไม่ทันเอานะ

ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อผ่อนอารมณ์ มองธาวิศก่อนจะตัดสินใจเงื้อหมัดขึ้นแล้วต่อยลงที่ซีกแก้มข้างขวาเขาเต็มเหนี่ยว

ผวั๊วะ!!

“Shit!!!” เสียงคำรามพร้อมเสียงเนื้อกระทบกันดังเป็นตอนเดียวกับที่ธาวิศเบี่ยงตัวออกไปเพราะความเจ็บ ผมผุดลุกจะวิ่งออกจากที่นี่แต่ก็ไม่ทันเมื่อมือหนากระชากแขนเอาไว้

ปล่อยนะ!!” ผมตะคอกใส่หน้าเขา

อยากออกไปมาก?”

เออ!” ผมตะคอกแล้วเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเจอแววตาดุดันของธาวิศ ธาวิศสำรวจใบหน้าผมชั่วครู่ กระตุกร่างให้ถลาไปหาเขาแล้วผลักให้แผ่นหลังไปกระแทกกับผนังห้องน้ำ

ตุ้บ!

อั่ก...” จุก...ผมรู้สึกเจ็บช้ำไปทั้งร่างจนแทบไม่อยากขยับตัวอีก ทั้งโดนต่อยก่อนหน้านี้ และบทรักที่รุนแรงของธาวิศ ตอนนี้ยังโดนกระแทกซ้ำๆอีก

อยากแรงนัก?”

“…” ผมจ้องมองเขาด้วยแววตาแข็งกร้าวเป็นคำตอบ

งั้นเอางี้อีกไหม ถ้าทำแล้วชินหรือไม่สลบ จะปล่อย

ผมอยากจะชกหน้าเขาแรงๆ เจ็บใจไปหมดที่สู้อะไรเขาไม่ได้ วินาทีต่อมาที่ขาถูกบังคับให้ขาไปเกี่ยวเอวสอบและอีกครั้งที่โดนขืนใจ รู้สึกโมโหที่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นซ้ำๆ ร่างแหลกสลายคาอกเขาอยู่อย่างงี้ ผมพยายามกัดปากเพื่อดึงสติตัวเองไม่ให้สลบยามที่เขากระแทกเข้ามาแรงๆ

อ๊ะ...อ๊...จ เจ็บ” เสียงผมก้องทั่วห้องน้ำ คล้ายจะหลอกหลอนว่าผมมันอ่อนแอ เรื่องมันเลยไม่เปลี่ยนไปไหน เสียงเนื้อที่กระทบกันดังเป็นจังหวะทำเอาอยากจะไม่ได้ยินอะไร ริมฝีปากผมช้ำจากการโดนขยี้จูบ ขาก็อ่อนแรงเมื่อโดนให้พยายามทรงตัวให้ได้ตอนเกี่ยวเอวสอบ

ผมมองคนที่กำลังกระเสือกกระสนเข้ามาในตัวผมอย่างบ้าคลั่ง มือที่เคยดันแผ่นอกเอาไว้เลื่อนไปที่ลำคอหนาแล้วออกแรงบีบเคล้นเงียบเชียบ

มุมปากหนากระตุกยิ้มร้าย เขามองผมคล้ายหยั่งเชิง ผมเกลียดสายตานั้นจึงออกแรงบีบคอเขามากขึ้นก่อนจะจุกหวีดเสียงหลงเมื่อเขากระแทกเข้ามาลึกจนกระทบจุดเร้าในร่างกาย คล้ายจะบอกว่าถ้าเขาเจ็บ...ผมจะต้องเจ็บกว่า

แต่ผมก็ไม่ลดแรงบีบหรอก ผมกอดคอเขา เลื่อนใบหน้าไปข้างใบหูแล้วพูดเน้นๆ

ไอ้เหิ้ยอื๊อ!” ธาวิศเบี่ยงหน้ามาประกบจูบผม  ผมสูดลมหายใจไล่ความหนาว เบื่อที่จะต้องมาร้องไห้

หยาบ...ครางให้ทัน” เขาทิ้งท้ายไว้เท่านั้นแล้วขยับส่งตัวเองเข้ามาระรัวจนตัวผมกระเด็นกระดอน ผมหมดแรง มือที่บีบคอเขาก็หลุดลงมา ได้แต่ซบหน้าลงที่ไหล่แกร่ง

ผมแพ้...ผมเหนื่อย...ผมอ่อนแรง

ในตอนที่เขาเสร็จไปแล้ว ผมก็ไม่แม้แต่จะขยับตัว ธาวิศปล่อยมือที่จับขาผมออก ร่างผมทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ ส่วนธาวิศตามลงมานั่ง จับขาผมให้แยกออกจากกันอีกครั้ง

จะยังไงก็จะบังคับกันใช่ไหม...ฮึ่ก

“…”

ผัวงั้นเหรอ เฮอะ...ได้สิ เป็นเลย

ธาวิศก้มลงมาชิด เขาจ้องตาผมที่ก็จ้องกลับ

แต่รู้ไว้ วิศเป็นแค่ผัวเก็บนะ

พูดไม่เข้าหู” ร่างสูงพูดนิ่งๆ ขณะขยับมือมาบีบสะโพกนิ่มเล่นไปมา ผมหอบหายใจแล้วแค่นยิ้ม ใบหน้าที่เคยนิ่งสนิทเมื่อใช้ปกป้องไม่ได้อีกต่อไปผมก็จะยิ้มให้เขา

ผัวเก็บก็คน” เขาจูบที่ริมฝีปากนิ่มที่แตกของผมเบาๆ “น่าจะเห็นใจกันบ้าง

พูดแบบนั้นทั้งที่เขากำลังทำแบบนี้กับผมเนี่ยนะ?

แล้วทำไมฮึ่ก...วิศไม่เคยเห็นใจพี่” เสียงผมอ่อนแออีกครั้ง ธาวิศขยับถอย

เพราะใจพี่มันดำเลยมองไม่เห็น” ก่อนจะทำให้ผมกัดปากแน่นเมื่อเขารุกล้ำเข้ามาในร่างกายโดยไม่ทันให้ตั้งตัว ผมอ่อนแรงในอ้อมกอดเขา 

ความร้อนลามเลียไปทั่ว ท่ามกลางความเปียกชื้นผมกลับรู้สึกร้อนไปหมด

พ...พอแล้ว ไม่ไหวแล้วฮึ่ก” ผมดันอกเขา 

จะเอา” เขาพูดทั้งที่ริมฝีปากกำลังดูดดุนที่ยอดอกสีหวาน

จะขยี้

“…”

ให้หายปากดี

ผมเหลือบมองเขา ก่อนจะถามเสียงแผ่ว “โกรธเหรอ....โกรธเข้าไปสิ

     ผมพยายามหาทางออกในความอ่อนแอตัวเอง พยายามหาคำพูดพี่อิงค์กับหัวที่ปวดตุบๆขึ้นเรื่อยๆ แต่ยิ่งพยายามหาอะไรมาโต้ตอบก็ยิ่งมึน

ยังไงพี่มันก็คงไม่ดีในสายตาเรา

ทำยังไงก็คงไม่รักด้วย คงเป็นได้แค่ที่รองรับอารมณ์ เจ็บ...จนจะตาย

โกรธอยู่ ทำเป็นยุแล้วก็ร้องไห้ เดี๋ยวห้ามเดี๋ยวขึ้น

“…”

ก็แค่ยอมๆ

ผมกำหมัดแน่น “พี่ไม่ใช่ที่ระบายเรื่องพวกนั้น

จะคิดงั้นก็ตามใจ

“…”

แต่สำหรับผมพี่เป็น ตอบสนองดีเยี่ยม” เขาไม่ว่าเปล่ายังหลุบตาต่ำมองที่ที่เชื่อมกันเหมือนจะสื่ออะไรบางอย่าง มองที่ตรงนั้นที่ช้ำขึ้นสีเข้มจนผมรู้สึกอายแต่ก็เลือกที่จะสบตากับเขาแล้วทำลายกำแพงความกลัวตัวเองลง

กับคนที่เกลียดพี่ยังตอบสนองดีขนาดนี้...เคยคิดไหมว่าถ้าคนที่รักพี่จะดีแค่ไหน?”

“…” เขาเงียบ เว้นไปช่วงนึง เลื่อนสายตามาสบ “ไม่รู้สิ ร่านๆแบบนี้รักใครเป็นด้วย?”

ถามได้ดี” และผมก็ปาดน้ำตาออกจากหน้า ผงกหัวขึ้นตอบเขายิ้มๆ ทั้งที่ใจปวดร้าวไปหมด

รอถามชินนะ



***


คือถามว่าทำไมอัยย์ไม่สู้เลย อัยย์ไม่ใช่คนหัวอ่อนค่ะ นางรู้ว่านางสู้ไม่ได้เพราะงั้นสิ่งที่ทำคือหนีและเงียบใส่ แต่วิศไม่ใช่ประเภทปล่อยผ่านมันเลยทำให้อัยย์เครียดและอีกทั้งเรื่องสมัยก่อนทำให้อัยย์ไม่กล้าที่จะเอาคืนรุนแรง เพราะกลัวความผิดตัวเองด้วย อัยย์ตอนนี้คือพยายามไม่ทำผิดซ้ำๆค่ะ เลยไม่เคยจะบอกใครและลงมือทำคืนวิศเท่าที่ควร และอัยย์ตอนนี้รักวิศ

แต่ก็ไม่อยกาจะยอมรับกับวิศ เลยพยายามจะเอาคนอื่นมาพูดข่มเพราะอยากเอาคืนบ้าง คือสิ่งที่น้องทำได้ค่ะ เข้าใจมะ เป็นอารมณ์แบบไม่กล้าทำคืนแต่ก็ไม่ยอมนะ ไรงี้ พยายามทำให้วิศเจ็บใจแหละ แต่วิศมันไม่

แต่รอบนี้อาจจะนะ-..-



บอท

@TRAVISXNDL

@AIXNDL 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2349 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:35
    ไอเ-้ยยยยยยยวิศ ต่อยกันเลยมาาา คือแบบชั่ๆๆๆๆ ไม่ไหวแล้วแบบ -งง ถ้าแค่แค้นที่เขาแกล้งตินเด็กๆจนเกือบจมน้ำตายเนี่ย มันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่แกทำเขา ไอเลวเอ้ยยยย -งง ไม่น่าให้เขารัก-เลยยย
    #2349
    0
  2. #2287 zerogross (@zerogross) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 05:35
    พี่อัยย์รักคนง่าย เขาทำดีด้วยหน่อยก็ใจไปละทั้งวิศทั้งชิน แต่ไม่ใช่กับโรม ยังสงสารโรมเหมือนเดิมจะดีจะเลวก็ไม่เคยสน
    #2287
    0
  3. #2250 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 12:09
    เหมือนชั้นจะเข้าใจธาวิศก็ไม่ เหมือนเข้าใจอัยย์ก้ไม่...
    #2250
    0
  4. #2214 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:10
    โอ้ยอยากชกหน้าธาวิศว่ะ
    #2214
    0
  5. #2120 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 14:28
    พี่อัยย์จะใจกล้าแบบนั้นไปถึงไหน ตอบบนั้นไม่คิดว่าวิศจะปล่อยหรอก
    แต่มันก็น่าคิดนะวิศว่าเป็นคนรักแล้วจะดีขนาดไหน .. หึ 55555
    พี่อัยย์ไม่ได้ไปหาชินง่ายๆหรอก วิศไม่ปล่อยไม่ให้ไม่ยอมด้วยซ้ำ
    โคตรเอาแต่ใจจริงๆ
    #2120
    0
  6. #2021 yongjaeye (@yongjaeye) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 00:02
    เย้!!! อ่านได้แล้วววววว 555
    #2021
    0
  7. #1791 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 19:33
    โอ้ยยย ขอให้อัยย์ป่วยจนทำให้ธาวิศรู้สึกผิดจนจะขาดใจตายไปเลย เกลียดดดดด
    #1791
    0
  8. #1737 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 00:22
    สงสารพี่อัยย์แล้วอ่ะ ร่างกายบอบช้ำมากโดนขืนใจบ่อยๆแบบนี้
    #1737
    0
  9. #1714 Shippers (@fairtn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 09:45
    ทำไมอัยย์ไม่บอกพี่หรือพ่ออ่ะ.. ถ้ารู้ว่าสู้ไม่ได้ ไปยอมให้วิศทำขนาดนี้ก็ไม่ใช่เรื่อง ตัวช้ำหมดละ นี่มันข่มขืนแล้วนะ ไม่ได้เต็มใจสักครั้งอ่ะ แล้ววิศเมื่อไหร่จะได้สติ เลิกบ้าสักทีโว้ยยยย
    #1714
    0
  10. #1496 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 23:58
    พี่อัยย์อะเก่งนะ เจ็บยังไงก็ยังดื้อยังปากดีืทำให้วิศโมโห รายนั้นก็อารมแรงเล่นคนพี่ซะแบบ 555555 ช้ำหมดเลย
    #1496
    0
  11. #984 jhyd3105 (@yada_piano) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 00:19
    โอ้ยพี่อัยย์แหลกคามือแล้ว พอเถอะ สงสารพี่อัยย์ เจ็บตัว ช้ำใจไปหมดแล้ว ฮืออออ
    #984
    0
  12. #982 Tzabuzabu (@Tzabuzabu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 21:12
    เลือดสาดมากฉากนี้
    #982
    0
  13. #981 BLKPeaRL (@pearllady) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 16:19
    พี่อัยย์ เมื่อไรชีวิตจะฉดใฉบ้าง
    #981
    0
  14. #980 anisagolf (@anisagolf) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 14:59
    ช้ำทั้งตัว ช้ำทั้งใจ แต่ก้อไม่จำ ยังพูดประชดใส่น้องให้ตัวเจ็บช้ำไปอีก พี่อัยย์ผู้น่าสงสาร น้องวิศผู้ไม่เคยพอ !
    #980
    0
  15. #979 (:Milk:) (@richlyaha) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 13:30
    ไม่ได้เข้ามาอ่านนานเลย ตามอ่านแล้วชอบประโยคสุดท้ายนี้มากเลยค่ะ มีการให้รอถามชิน โอ้ยยย มีความเผ็ชค่ะ วิศควรรู้สึกไรบ้างนาจา อยากให้เจ็บกับประโยคนี้จองพี่อัยย์มากๆ ไม่เจ็บก็ขอให้สะอึกสักนิดก็ยังดี แสดงให้เห็นสักนิดว่าก็ชอบพี่อัยย์นะ TT รออ่านต่อนะคะ สู้ๆนะงับ
    #979
    0
  16. #978 mengai (@mosysp) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 12:52
    หึหึ อดทนนะพี่อัยย์ เอาให้วิศมันช้ำกว่านี้ ช้ำกายไม่ได้ ให้น้องมันช้ำใจตายไปเลย ฮึ่ยย! โมโห
    #978
    0
  17. #976 Fangg_l (@Fangg_l) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:49
    โอ๊ยยยย ใจนุ้งฮื่ออออออ เจ็บแปล๊บเหมือนเป็นพี่อัยย์
    #976
    0
  18. #975 hhnksi (@00000000001) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:42
    นางแมวเข้าสิงแล้วนะวี๊ดดดด ถึงตานายตามหึงอัยย์แล้ว
    #975
    0
  19. #974 อาจุมม่าไง (@saowaluk47tinew) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:11
    อัยย์ของเพ่~~~~~~
    #974
    0
  20. #972 kliaomai (@kliaomai) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 07:45
    ช้ำไปหมดแล้ว ฮือออ สู้ๆนะพี่อัยย์
    #972
    0
  21. #971 jsmt2804 (@phonnaree) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 07:08
    เละแน่เลยน้องอัยย์ของคุณแม่ ช้ำหมดแล้ว ฮือออ น้องอัยย์สู้มันแม่อยู่ข้างหนูค่ะ ประโยคสุดท้ายของหนูดีมากลูก อิวิศคนเถื่อนต้องมีสะอึกบ้างแหละลูก รอค่าาา
    #971
    0
  22. #970 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 01:36
    พี่อัยย์ช้ำไปหมดทั้งตัวแล้วฮืออออออ ข้อเสนอแต่ละข้อของวิศคือดูก็รู้ว่าพี่อัยย์ทำไม่ได้แน่ๆอะ หมั่นไส้วิศมากกกกกก
    #970
    0
  23. #969 littleit. (@woomuk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 00:00
    อยากถีบวิศเหลือเกิน อัยย์ของฉันจะช้ำตายแล้ว-คนป่าเถื่อน ปล่อยยัยอัยย์ซะทีเถอะ
    #969
    0
  24. #968 Aunchiree (@0956535071) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 23:26
    เราอยากรู้เรื่องอดีต
    #968
    0
  25. #967 mayoona (@mawaresan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 23:18
    จุก จุกแทนเลย ฮรุววววววววว ตอนนี้น้องอัยย์เด็ดมาก เข้าใจฟีลน้องนะพยายามจะไม่ทำผิดซ้ำ และพยายามจะไม่ทำน้องคืนแต่ก็ไม่ยอมโดนทำฝ่ายเดียวหรอกนะไรงี้ ฮืออออออออ ว้ายยยยยย ธาวิศหลัวเก็บอะ เงิบ อุทานโอว้มายก็อดดังมาก พี่น้องอัยย์ช้ำรัวๆแต่ก็ไม่ยอมอยู่ฝ่ายเดียว ตอนนี้เปียกมะหล่อกมะแหล่กมากค่ะ ลูกหมาตกน้ำสุดฮือ;-; ห้องนี้จะกลายเป็นห้องsmแล้วมั้ย เอาโซ่ล็อคขาพี่น้องอัยย์นี่ก็ครบเลย จำเลยรัก โอ้ยยยย ชินรีบๆหายนะคะ อยากให้พี่เขามีบทจะแย่แล้ว สามคนสนุกแน่ฮือ พี่น้องอัยย์ยกแค่ชื่อมาขนาดนี้ เจอตัวจริงแท็คทีมด้วยคงww3ย่อมๆ แต่หลังจากนี้คิดว่าอัยย์คงเละก่อน จากที่ไม่สลบ พิคิดว่าจะสลบในเร็วๆนี้แหล่ะค่ะ อาเมน รอต่อคับ;3;
    #967
    0