NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 15 : ธาวิศจองอัยย์ 14 : : คาดคั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    5 ม.ค. 61



EP 14

: : จองครั้งที่สิบสี่ : :

  


 

ธาวิศใช้สายตาเรียบเฉยมองมาที่ผม ก่อนริมฝีปากหนานั่นจะขยับ

เดี๋ยวนี้มีขู่” 

แววตาเขาฉายโทษผม ผมเม้มริมฝีปากบิดแขนออกจากอีกฝ่ายแล้วเดินไปที่ชมรมว่ายน้ำ ผมคิดว่าเขาจะไม่ตามมาแต่เขาก็ยังตามมา แถมยังเปลี่ยนชุดลงสระพร้อมผมอีกด้วย

ตอนที่ตัวผมค่อยๆ หายเข้าไปในสระจนครึ่งตัวความเย็นลอยเข้าชะโลมร่างกายทำให้รู้สึกสงบอย่างเคย ผมเอี้ยวใบหน้ามองไปยังร่างคนตัวสูงกว่าที่ก็หย่อนตัวลงมาในสระด้วยเช่นกัน

บางทีนี่อาจจะเป็นเวลาสั่งสอนเด็ก...

แวบหนึ่งความคิดที่ดูร้ายกาจมากๆ ลอยเข้ามาหาผม

ในตอนที่ร่างสูงขาวนั่นเดินฝ่ากระแสน้ำเข้ามาผมก็ถอยหลังลงไปยังที่ที่ลึกกว่าเดิมพร้อมช้อนตาขึ้นมองว่าเขายังจะพาร่างเขาเดินตามมาไหม

ธาวิศไม่ได้มีท่าทีลังเลอะไรเลย เขายังก้าวเข้ามาหาผมที่เม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะหันหลังให้เขาโดยไม่หันกลับไปมองแล้วว่ายลงที่ลึก

ผมปล่อยให้ตัวเองจมลงน้ำก่อนจะว่ายขึ้นมาที่ด้านบน พยุงตัวเองไว้แล้วแอบเหลือบไปมองคนร่างสูงที่ไม่ได้ว่ายมาทางนี้

กลับบ้านไปได้แล้ว” ผมร้องบอกออกไปแบบนั้น

...

เป็นครั้งแรกที่ธาวิศเงียบ ไม่โต้ตอบอะไรผมกลับมา ผมจำได้ว่าเขาว่ายน้ำเป็นแล้ว แต่...ก็ไม่ได้แปลว่าว่ายแข็ง

วิศ...เลิกมายุ่งกับพี่ได้ไหม?”

ไม่

คนที่อยู่ห่างไกลออกไปตอบกลับมาอย่างแทบจะทันที นั่นจึงทำให้ผมใช้ความพยายามอย่างหนักหยุดหัวใจที่สั่นไหวภายในอกให้สงบลงแล้วพูดออกไปอีกว่า

งั้นมานี่สิ...มาเล่นกัน

เขาเงียบไป ผมกำลังสบตากับเขาจากระยะทางที่ไม่ไกลมาก และเมื่อร่างสูงที่มีมัดกล้ามเรียงสวยนั่นเริ่มเข้ามาหาใจก็เริ่มเต้นตึกตัก

ตัวของเขาที่เคยเล็กค่อยๆใหญ่ขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆ...จนกระทั่งมันเข้ามาอยู่ใกล้ผม ตาคมมองลงต่ำมาสบเหมือนกำลังท้าทายอะไรสักอย่างในตัวผม ผมลูบใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยหยดน้ำตัวเองออก พร้อมคว้าจับเอาแว่นกันน้ำที่คาดอยู่บนหัวออกโยนลงไปทางที่ลึกกว่าเดิมแล้วเบี่ยงหน้ากลับมาหาเขา

ไปเก็บให้หน่อย

ธาวิศค้างไป เขามองลงมาทางผม ไม่สิ เรียกว่าจ้องก่อนเลียริมฝีปากของตัวเองแล้วบิดยิ้ม

ได้สิ...พี่อัยย์

ตึกตัก

เสียงหัวใจผมเต้น  ธาวิศขยับเข้ามาใกล้พร้อมพูดกับผมเป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงของเด็กคนหนึ่งในอดีตก็ดังขึ้นพร้อมๆกับเขาเป็นประโยคเดียวกันว่า

เดี๋ยวเค้าเก็บให้

เดี๋ยวเค้าเก็บให้

ซ่า

แล้วเขาก็กระโจนลงน้ำไป ผมได้แต่อยู่ที่เดิมจนตอนที่ตัวเองหันไปมองร่างของธาวิศที่มองเห็นได้จากน้ำสีใสก็พลันเจ็บในใจขึ้นมา ผมเห็นธาวิศว่ายลงไปจนถึงก้นสระที่ที่แว่นตกอยู่แต่เขากลับไม่ว่ายกลับขึ้นมา

จะเรียกว่ายังไงดี เหมือนเขารอให้ผมเข้าไปหาเขา

ไม่เข้าไปก็คือการปล่อยเขาไว้อีกครั้ง แต่ถ้าเข้าไปแล้วผมควรจะทำยังไงล่ะ เขาต้องเสียใจแน่ถ้าผมเข้าไป เพราะตัวผมตอนนี้... ไม่สิ ผมไม่เคยเป็นคนดีอยู่แล้วนี่ แค่ที่ผ่านมาสู้ไม่ได้ แต่มันไม่ใช่ตอนนี้...

ธาวิศคิดว่าผมตอนนี้ปิดกั้น เก็บเงียบและกดทุกอย่างได้ นั่นแหละเขาคิดผิด...

ผมก็เป็นคนคนหนึ่งที่มีความเห็นแก่ตัว อารมณ์ผู้ชายที่ชอบเอาชนะ

ดูจากที่มือผมตอนนี้เอื้อมลงไปกดหัวเขาได้เลย ผมเคลื่อนตัวที่น้ำไปขึ้นตรงช่วงแผ่นหลังกว้างของธาวิศ ใช้ช่วงเข่ากดลงให้ร่างนั่นจมลงไปกว่าเดิมและเอื้อมแขนไปจับขอบสระไม่ให้ตัวเองจมลงไปด้วย

ธาวิศที่เริ่มนิ่งเริ่มจะดิ้นเมื่อเขาขาดอากาศหายใจ แต่เขากลับไม่ลุกขึ้นมาทั้งที่เขาก็ทำได้และทางขึ้นก็อยู่แค่เอื้อมมือ

ผมยังคงหลุบตามองเขาที่กำลังดิ้นรน น้ำตาเริ่มเอ่อคลอขึ้นมาเมื่อเขาไม่ยอมจะลอยตัวขึ้นมา ทั้งที่แรงเขาสู้ผมที่กดได้อยู่แล้ว ผมพยายามทำเมิน ในเมื่อสู้ได้แต่ไม่สู้มันไม่ใช่ความผิดผมสักหน่อยนี่ แต่แล้วเขาก็ทำให้ผมชะงักเมื่อเขาเงยใบหน้าขึ้นมาแล้วสบตาผมจากใต้น้ำ

ผมมองเขาชั่วครู่ก่อนจะหลับตาลงแน่นและเปิดขึ้นมา ยกตัวเองออกแล้วมุดน้ำลงไปกระชากแขนเขาขึ้น

ซ่า!

เมื่อขึ้นมาด้านบนผมก็ลากเข้ามาที่บันไดลงน้ำ ธาวิศขึ้นนั่งบนขอบสระ ผมเข้าไปหาเขา เงื้อหมัดขึ้นก่อนจะซัดลงเต็มแรงที่แก้มข้างขวาของเขา

ผวั๊ะ!!

ธาวิศหน้าหันตามแรงต่อย ส่วนผมก็กระโดดขึ้นขอบสระ กระชากหมวกออกจากหัวแล้วปาลงพื้นอย่างระบายอารมณ์

ผมเกลียดเขาที่ทำให้ผมชอบ ผมเกลียดเขาที่ยังคอยตามหลอกหลอนผมทั้งที่ไม่ได้คิดอะไรด้วยเลยแต่ก็มาทำนั่นนี่ให้ผมคิด ผมเกลียดทุกอย่างตอนนี้ที่ทำให้ผมโดดเดี่ยวไปหมด และวินาทีที่เห็นเขาไม่ยอมดิ้นรนใต้น้ำเมื่อครู่เขาก็ทำให้ผมแพ้ทางตัวเองดึงเขาขึ้นมา

เขาทำให้ผมเหมือนตายทั้งเป็น แต่ผมกลับไม่สามารถจะทำร้ายเขาคืนได้เลย

ธาวิศค่อยๆ หันมาหาด้วยใบหน้าเรียบตึง เขาไอเพราะสำลักน้ำชั่วครู่ก่อนจะลุกยืนเดินเข้ามาหาผม

เป็นอะไร” เขาถามแบบนั้น และมันทำให้ผมเม้มริมฝีปากแน่น ผมไม่อยากพูดออกไป พูดไปเขาก็คงไม่เข้าใจและเลิกยุ่งด้วย ผมตัดสินใจหมุนตัวจะเดินหนีเขาแต่ก็โดนกระชากแขนไว้ก่อน ผมจึงหันไปหาเขา

อย่ามายุ่งกันอีกได้ไหม ขอร้อง

“…ที่ทำนี่คืออยากให้เลิกยุ่ง?”

พื้นที่ที่ผมเคยให้ความสบายใจกับมันอย่างที่นี่ก็โดนเขาบุกรุก ผมเหมือนไม่มีที่ไปแล้ว ผมเม้มริมฝีปากแน่น ยอมรับที่ทำไปก่อนหน้านี้คือโกรธและอยากเอาคืน แต่ก็พยักหน้าออกไปอย่างขอไปทีให้มันจบแล้วหลบตาเขา ธาวิศกระตุกยิ้ม

นึกว่าวอนหาเรื่อง

“…”

กะเอากันถึงตายงั้นดิ เมื่อกี้” ธาวิศถามผมที่ยืนนิ่งเสียงเรียบ

แล้วช่วยทำไม

“…”

อย่างงี้เขาเรียก...

“…”

ห่วงผัวใช่ปะ?”

มันเป็นประโยคที่หาถ้อยคำโต้ตอบไม่ได้และยังทำให้หัวตื้อคิดอะไรไม่ออกอีกด้วย ทั้งคำว่าห่วงที่เหมือนต้อนตัวผม และคำแทนตัวที่เขาเลือกใช้

แต่สายตาเขาที่มองมามันเหมือนท้าทายก็ทำให้ผมรวบรวมความกล้า ตีหน้านิ่งแล้วตอบออกไป

วิศเป็นน้องพี่ พี่ไม่คิดจะฆ่าหรอก

“…”

เรื่องสมัยก่อน พี่ไม่รู้เลยจริงๆว่าเราจะยึดขนาดนี้

“…”

พี่ต้องขอโทษจริงๆ...แต่อย่าจมให้มันมากเลยนะ

“…”

พี่ไม่อยากให้เรามีสภาพเหมือนคนแพ้ที่เมาแล้วเพ้อหาแต่อะไรแบบนี้น่ะ

ไม่รู้คำพูดร้ายกาจพวกนี้ผมซึมซับมาจากใคร โรมที่ตรงจนขวานผ่าซาก ชินที่นิ่มๆแต่คำพูดโคตรร้ายหรือจะเป็นพี่อิงค์ที่คำพูดฆ่าตายได้ทุกคน หรือไม่...มันก็อาจจะมาจากตัวผมเองเนี่ยแหละ จริงๆคำพูดมันร้ายแรงพอดูทำเอาอยากย้อนกลับไปแก้ แต่ในเมื่อพูดไปแล้วผมก็คงต้องรับผิดชอบมัน

ทั้งแรงบีบที่แขนที่เพิ่มมากขึ้นจนเหมือนจะแหลกคามือหนาไปและสายตาคมดุที่ก้าวร้าวขึ้น

พูดเก่งนะ

“…”

แต่ก็เห็นดีแต่ปากแบบนี้มันทุกรอบ

อึ่ก…”

ผมสะดุ้งเมื่ออุ้งมือหนาจู่โจมเข้ามาบีบอุ้งแก้มผมไว้พร้อมทั้งยังกระชากเอวให้ร่างลอยไปกระแทกกับแผ่นอกแข็งๆ ผมพยายามเบี่ยงหน้าหนีแต่ธาวิศก็ออกแรงกระชากหน้าแรงๆ จนทำให้นิ่งไป

ผมเลือกจะจ้องตาเขา สถานการณ์แบบเดิมๆทำให้ตัดสินใจว่าไม่อยากจะทำแบบเดิมเพราะมันคงจะวนกลับมาแบบเดิมๆ เพราะงั้นสิ่งที่เลือกทำแบบใหม่จึงคือการสู้ให้สุด 

ปล่อย...มันเจ็บ!” ผมครางบอกเมื่ออุ้งมือเขาขยุ้มแก้มผมเท่าที่แรงเขาจะมีจนทำให้ปวดร้าวไปหมดและเริ่มดิ้น แต่ยิ่งดิ้นแรงบีบก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเหมือนเขายังสามารถใส่แรงลงมาได้อีกจนน้ำตาผมเล็ดเพราะความเจ็บ

ผมกำหมัดแน่นยกขึ้นแล้วเหวี่ยงเข้าใส่ช่วงลำตัวของคนตัวสูง ธาวิศตาวาวทั้งที่ใบหน้าเขานิ่ง มือหนากระชากอุ้งแก้มแรงๆแล้วบีบบังคับให้เงยทำให้ความเจ็บมันเพิ่มขึ้น ผมรู้สึกแก้มมันร้าวระบมไปหมด

ฮึ้ยย...เจ็บ!!”

วินาทีที่น้ำตาไหลเล็ดลงผมตะคอกใส่หน้าใครสักคนเป็นครั้งแรกของชีวิตในรอบหลายสิบปี

ตะคอกเพราะอารมณ์โกรธเคือง ลำคอเกร็งไปหมดเมื่อผมตะโกนจบ ไม่ว่าจะรัวมือทุบเข้าใส่แขนแกร่งมากแค่ไหนเขาก็ไม่ยอมปล่อย ธาวิศยังมีท่าทางเฉยๆกับแรงที่ผมกระทำเขา ยิ่งทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองดิ้นรนกับเงามืดที่คอยกัดกินตัวตน ทำอะไรไม่ได้ ไม่ได้เลยจนน่าโมโห

ตอกย้ำอดีตเก่งนักนี่

“…” ผมเม้มริมฝีปากขณะมองเขาที่เอียงใบหน้าไปด้านข้างนิดๆตอนพูดด้วยเสียงที่กดต่ำบ่งบอกอารมณ์

พูดออกมาแบบหน้าไม่อายด้วย

“…”

ตอนที่ได้ยินเสียงทุ้มต่ำนั่นผมเริ่มหยุดดิ้น ไม่ใช่เพราะเขาดูน่ากลัวมากกว่าทุกที แต่มันเพราะว่า...สายตาเขามันดูเจ็บปวดและแข็งกร้าวไปพร้อมๆกันนั่นต่างหากที่ทำให้ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ยิ่งประโยคถัดมาของธาวิศก็ยิ่งเหมือนมีอะไรร้อนๆมากดย้ำลงกลางใจให้ความกลัว กังวล รู้สึกผิดแผ่กระจายออกมา

ไม่สำนึกเหิ้ยอะไรเลยใช่ไหมครับ...คนดี

ไม่ใช่...

เสียงเบาหวิวของผมดังในลำคอ ผมตกใจจนพูดอะไรไม่ออกได้แต่เผยอริมฝีปาก ใจสั่นรัวๆพร้อมหัวสมองที่สั่งให้พูดอะไรสักอย่างออกไปแต่เหมือนคำพูดตอนนี้ยิ่งพูดก็มีแต่จะทำให้แย่ลง

หากพูดคำว่าขอโทษ มันก็คงเหมือนการเล่นตลก

พี่นี่มันไม่เปลี่ยนไปเลย” เสียงแสนเย็นชาว่า

จบคำนั้นเขาก็ปล่อยอุ้งแก้มผม ทำให้ผมรีบจับบริเวณนั้นทันทีก่อนจะผวาเมื่อธาวิศกระชากแขนจนทำให้เดินตามไป เขาหยุดยืนที่ขอบสระอย่างหมิ่นแหม่พร้อมหันกลับมาหาผม

อุ้งมือใหญ่ทั้งสองข้างค่อยๆ จับทาบลงที่ลำคอผมก่อนจะเป็นการกำรอบมันไว้แน่น

เขาดูโกรธ โกรธมากๆ...

ถ้าไม่อยากตาย ก็ผลักผม” 

“…”

ผมไม่สามารถเรียบเรียงคำพูดอะไรออกมาได้ มองเพียงแววตาของธาวิศที่บอกว่าเขาเอาจริงแน่ เขากล้าที่จะทำให้ผมขาดอากาศหายใจจะตายได้แน่ๆ แต่ขณะเดียวกัน เขาไม่รู้ว่าผมกล้าที่จะทำแบบเขาไหม

ถ้าผมผลักเขา ผมจะกลับไปเป็นคนในวันนั้น...

แต่ถ้าผมไม่ผลักเขา ผมก็จะทรมาน...

ทำได้แค่กลืนน้ำลายลงคอขณะมองตากับเขา ผมพยายามกลั้นอาการขอบตาร้อนผ่าวของตัวเอง พอเหล่ตามองไปยังสระด้านล่างพลันภาพของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังดิ้นรนก็ปรากฏขึ้น เขาดูทรมาน และเขาจะตายอยู่แล้ว

ช่วยด้วย

เขาตีน้ำแรงมาก เด็กผู้ชายคนนั้นกำสิ่งของบางอย่างในมือไว้แน่นมากอย่างไม่ยอมปล่อยเหมือนของสิ่งนั้นสำคัญกับเขามาก ทั้งที่จริงๆมันก็แค่ของเล่นของเด็กชิ้นราคาไม่กี่บาท

ฮืออฮึ่กก

เขากำลังร้องไห้ขณะที่ใบหน้าซีดขอบตาแดงไปหมด การตีน้ำค่อยๆลดน้อยลงเหมือนหมดแรงลงช้าๆ

ลมหายใจผมสะดุดและเกือบจะลืมหายใจหลุดจากความคิดเมื่อแรงบีบเคล้นที่ลำคอเพิ่มลงมา ผมกระพริบตาถี่ หอบหายใจแรงมากและแค่เขาออกแรงเพิ่มนิดหน่อยก็ผวา  ผมพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ก่อนจะกำมือแน่นจนเล็บจิกเมื่อธาวิศเริ่มเคล้นแรงลงอย่างเงียบเชียบกับสายตาที่บ่งบอกอารมณ์ที่แน่ชัดของเขาไม่ได้ 

“…”

ตาคมจ้องเมื่อผมยกมือวางลงไปที่ช่วงไหล่กว้าง ผมบีบไหล่เขาแน่นแต่ไม่กล้าดันออกเพราะอีกแค่นิดเดียวเขาก็จะตกลงไป แต่เมื่อธาวิศเห็นเช่นนั้นเขาก็ยิ่งเพิ่มแรงบีบจนผมไอออกมาพร้อมน้ำอุ่นๆ ที่ไหลลงอาบแก้มเมื่อทนความกดดันไม่ไหว

ยอมแล้ว...ฮึ่กก ไม่เอาๆ

ผมส่ายหน้า สายตาดูแคลนของธาวิศส่งมาทันที ใช่ ผมมันไม่เป็นไอ้คนเห็นแก่ตัวก็เป็นได้แค่คนขี้ขลาดคนหนึ่ง

ทางเลือกที่เขามีให้ก็มีให้ผมเป็นแบบสองอย่างแค่นี้นี่ มันจึงทำให้ผมกัดริมฝีปากตัวเอง กัดลงแน่นจนเริ่มจะเจ็บ ธาวิศที่มองผ่อนแรงลงเหมือนเขาจะมีสติขึ้นมาตอนเห็นสภาพผมที่ตอนนี้ตัวสั่นตาแดงไปหมด เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนผ่อนอารมณ์แล้วปล่อยมือออกจากคอของผม ผมก้าวถอยหลังมาสองก้าว

เหลือบมองธาวิศที่ยังยืนอยู่ที่เดิมพร้อมใบหน้าที่ก้มลงก็ขยับเดินเข้าไปหา เอื้อมมือไปคว้าอุ้งมือใหญ่มาไว้ในฝ่ามือเล็กๆทั้งสองข้างตัวเอง ออกแรงดึงให้เขาถอยออกมาจากที่อันตรายตรงนั้น

ธาวิศตวัดสายตาขึ้นมามองผมก่อนจะสะบัดมือออกอย่างไม่ใยดี ผมน้ำตาร่วง ยิ่งเห็นเขาไม่โวยวายเหมือนคนร้อนเหมือนไฟก็ยิ่งรู้สึกแย่ที่ไปพูดเรื่องราวในอดีตแบบนั้น

ธาวิศเดินออกไปโดยไม่หันมามองผม เขาเดินไปทางห้องอาบน้ำและเปลี่ยนชุด ทิ้งผมให้ยืนอยู่ที่เดิมอย่างลังเลว่าควรตามไปไหม ผมยืนอยู่ที่เดิมประมาณห้านาทีได้เพื่อสงบสติอารมณ์แล้วค่อยเดินตามไปเพราะยังไงตอนนี้ก็ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรต่อแล้ว

แต่ก็ต้องชะงักอย่างตกใจเมื่อเดินตามมาแล้วเห็นธาวิศกระชากคอเสื้อผู้ชายผอมๆ คนหนึ่งอยู่ด้วยท่าทางเอาเรื่องข้างใน และตรงพื้นด้านล่างนั่นมีเศษโทรศัพท์ราคาแพงทำเอาผมอ้าปากค้าง

ถ่ายไปหาพ่อมึงเหรอ...” เสียงทุ้มนั่นว่าพร้อมสายตาที่จ้องอย่างดุดันไปยังผู้ชายร่างผอมคนนั้น

ก...กูทำอะไร!”

ผู้ชายคนนั้นว่ากลับทั้งที่ยังสั่นกลัว

ธาวิศหรี่ตาลงก่อนจะเงื้อมือขึ้นตบหัวผู้ชายร่างผอมนั่นจนเกิดเสียงสนั่นและกดท้ายทอยให้เข้าไปใกล้

ผวั๊ะ!

ถ่ายคนอื่นอาบน้ำ มึงคิดว่ามึงซักผ้าอยู่เหรอ” เขาถามเสียงกึ่งตะคอกใส่

กู...กูยืมนิดหน่อยเอง ก็กำลังมีอารมณ์ละเมียมึงมา!”

“FUCK!!”

ธาวิศกระชากจนกลายเป็นตะคอกเสียงดังเหมือนขู่คำรามก่อนร่างสูงจะเงื้อหมัดขึ้นต่อยจนผู้ชายคนนั้นล้มลงพื้น

ผวั๊ะ

ถ่ายเมีย?

ผมเหรอ!? ผมปะติดปะต่อเรื่องในใจ จำได้ว่าตอนเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนชุดห้องแรกมันปิดเอาไว้พร้อมตั้งป้ายว่ากำลังปรับปรุงก็ไม่ได้คิดอะไรเลยเข้าห้องถัดจากนั้นแทน ส่วนห้องข้างๆ ก็ธาวิศ

โครม!

ผมหลุดจากภวังค์เมื่อเห็นธาวิศเหวี่ยงร่างผอมๆ นั่นจนไปกระแทกกับประตูห้องน้ำ ร่างสูงตามเข้าไปแล้วยกเท้าเหยียบลงที่เหนือหัวกางเกงที่ห่างออกมาจากใจกลางลำตัวของผู้ชายคนนั้นนิดเดียว

อย่าให้กูเห็นมึงอีกนะ...ไม่งั้นกูจะทำให้มึงไม่มีอารมณ์มาทำอะไรเหิ้ยๆแบบนี้อีกแน่” ธาวิศว่าเสียงเหี้ยม ดูเหมือนอารมณ์คุกกรุ่นจะถูกเอามาลงทีเดียวเลยที่ผู้ชายคนนี้ จะว่าน่าสงสารก็ไม่ได้ เพราะสิ่งที่เขาทำก็เกินให้อภัย

ก กูขอโทษ” เสียงอึกๆอั่กๆ นั่นว่าพร้อมยกมือขึ้นมาไหว้เหนือหัวอย่างสั่นกลัว

พูดก็ห้าม คิดมึงยิ่งห้ามไม่งั้นกูนี่แหละจะทำให้มึงลืมเองด้วยวิธีของกู” เขาโค้มตัวลงไปพูดในประโยคนั้น ผู้ชายคนนั้นพยักหน้าหงึกหงักรัวๆ ธาวิศขยับปากพูดอีก 

กูไม่ได้แค่ขู่ด้วย ไอ้ค-

วิศ!” ผมร้องเรียกเขาเมื่อได้ยินเสียงคนกำลังเดินมาทางนี้พร้อมๆกับหยุดคำหยาบคายของร่างสูงเอาไว้ด้วย ธาวิศเหลือบมองนิดๆส่งเสียงจิ๊ในลำคอเหมือนไม่พอใจแล้วหันมาจับแขนผมลากให้เดินเข้ามาในห้องอาบน้ำ มือหนาหมุนเปิดให้น้ำสาดลงมาจากฝักบัวก่อนเอ่ยสั่ง

อาบ

“…”

เร็วๆ


 



***

อย่างงี้เขาเรียกห่วงเมียใช่ปะ?555555555555

#จองรักJH

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2342 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 19:31
    เอาให้ตายไปข้างงงง
    #2342
    0
  2. #2278 WAN-NEON96 (@pornsawann) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 00:28
    โอ้ยยยย ความรุนแรงนยี้
    #2278
    0
  3. #2245 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 10:20
    เอออออ ให้มันได้อย่างงี้สิ55555555..
    #2245
    0
  4. #2208 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 19:14
    อารมณ์แข็งนอก อ่อนใน->ธาวิศ
    #2208
    0
  5. #2114 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 13:40
    รุนแรง แข็งร้าว แต่จริงๆภายในนั้นก็มีแต่ความห่วงนั้นหละ
    วิศพูดดีๆกับพี่อัยย์หน่อยไม่ได้รึยังไงกันนะ 
    เรื่อในอดีตน่ะ ไม่ได้มีใครตั้งใจให้เกิดไม่ใช่หรอ ;-;
    #2114
    0
  6. #1730 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:24
    อห.ธาวิศบีบคอพี่อัยย์เลยง่ะ แต่ชอบตอนนี้มากแรงกันทั้งคู่ ????
    #1730
    0
  7. #1490 nidaiki (@e-nongnid) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 20:18
    โหด มีไรจะพิมเยอะแต่ลืมล้าวง่ะ55555 เอาเปนว่าทั้งสองมีเรื่องในอดีตเกี่ยวกับน้ำ อัยย์แกล้งวิศหรือเปล่า หรือน้องตกน้ำแล้วไม่ช่วยงี้ ก้เลนเป็นเรื่องฝังใจกันทั้งสอง ติดตามๆๆ
    #1490
    0
  8. #952 Aunchiree (@0956535071) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 13:41
    อะไรอ่ะ
    #952
    0
  9. #709 mayoona (@mawaresan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:49
    โอ้ยยยย ตอนนี้บทกระชากใจมากค่ะ อ่านไปกลั้นใจหายใจอะฮืออออ แรงกันทั้งคู่เลย แต่เอาจริงๆก็ชอบแบบนี้ ฮือ น้องอัยย์บทจะดื้อก็ดื้อจริงๆ เข้าใจน้องอะ เพราะน้องก็เป็นคนๆนึงเหมือนกัน ธาวิศนี่แบดเหมือนเดิม เพิ่มเติมอารมณ์ตอนนี้เหมือนชั่ววูบด้วย ดิบเถื่อนเพิ่มอีกล้าน มันแบบโอ้ยยยยยย ทรมานนนนนน อะไรเนี่ย แงงงงงง เจ็บแทนไปหมดแล้ว
    #709
    0
  10. #628 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 19:12
    สงสาร ตอนนี้ก็แรงกันทั้งคู่เลยยยย อัยย์จะสู้แต่ก็รู้สึกผิดอยู่ใช่มั้ยอะฮือถึงได้ยอมน้องอยู่อย่างงี้ พี่ต้องเด็ดขาดนะ
    #628
    1
    • #628-1 lovetao56 (@peemjiraporn) (จากตอนที่ 15)
      5 มีนาคม 2560 / 01:26
      ที่อัยย์กลายเป็นคนที่ไม่สู้คนมันก็เพราะแกไม่ใช่หรอวิส ห้ะ!!!
      #628-1
  11. #627 cat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 17:06
    แซ่บค่ะ ชอบๆลุ้น มาต่อไวๆนะ
    #627
    0
  12. #626 jhyd3105 (@yada_piano) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 22:38
    ตามอารมณ์สองคนนี้ไม่ทันพี่อัยย์บทจะดื้อก็ดื้อ บทจะน่าสงสารก็น่าสงสารมาก ส่วนวิศแบดมากแต่เหมือนทำไปเพราะชั่ววูบ แพ้ทางคนเถื่อนๆคนนี้มากฮืออ
    #626
    0
  13. #625 peacex (@masaya1212) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 14:16
    โอ้ยวิศศศศ อย่าทำพี่อัยย์ ใจเย็นๆ...
    #625
    0
  14. #623 anisagolf (@anisagolf) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 09:53
    พี่อัยย์ก้อแรง วิศก้อร้าย มีความแรงด้วยกันทั้งคู่ เครียดมาก แต่ก้อยังแฝงด้วยความรัก !! 
    #623
    0
  15. #622 phonnaree2545 (@phonnaree) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 09:16
    ตอนนี้มันชั่งรูนแรงเหลือเกิน น้องอัยย์ของแม่
    #622
    0
  16. #621 snw1189 (@snwpam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 07:10
    เพราะรักแล้วไงเลยไม่กล้าตัดสินใจทำแบบเดิมไปอีก เฮ้ออออ ลืมอดีตแย่ๆกันสักที
    #621
    0
  17. #620 zzpierre (@zzairr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 01:42
    เหมือนจะแข็งแต่จริงๆ ข้างในมันก็อ่อนแหละ
    พอโดนพูดเรื่องอดีต มันเจ็บ เลยแสดงความก้าวร้าวออกมาแทนความอ่อนแอ

    พี่อัยย์นี่ตัวช้ำหมดแล้วมะ แรงดีเหลือเกิน รุนแรงตลอด เจ็บไปหมดทั้งตัวแล้วเนี่ย

    แต่ธาวิศก็ยังเป็นห่วง ยังหวงพี่นะ มีการปกป้อง ใครจะดูไม่ได้ทั้งนั้นนอกจากตัวเองงี้
    #620
    0
  18. #619 ptntong (@ptntong) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 23:51
    บีบอารมณ์สุดไรสุด อ่านไปนี่จะร้องไห้ตามแล้วเด้อข่าาาา ปากแข็งอ่ะ พี่อัยย์อ่ะ ฮือ หน่วงๆดีจัง ชอบๆ5555555555
    #619
    0
  19. #618 bonaelf-13 (@bonaelf-13) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 23:36
    บีบอารมณ์มาก อ่านไปกัดปากไปจนเลือดจะออกอยู่แล้วค่ะ5555 ชอบการแสดงออกการสื่ออารมณ์ของคาแร็คเตอร์มากเลย -ร้ายมันก็ร้าย -รักมันก็รัก ชอบฟิคฟีลนี้มากฮื่อ
    #618
    0
  20. #617 Nuchzylukky (@Nuchzylukky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 23:30
    โอ้ย พอๆทั้งสองคนเลยอ่ะ ธาวิศก็เบาๆกับพี่อัยหน่อยสิ ส่วนพี่อัยก็อย่าพูดแทงใจดำธาวิศบ่อยนักสิ
    #617
    0
  21. #616 BLKPeaRL (@pearllady) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 23:14
    แบดมาก ทำงี้ไม่ดีเลยนะวิศ แต่อัยย์ก็พูดจี้ใจดำ ชอบฉากนี้ที่มันดูแบบไม่ใช่ว่าคนทุกคนจะเลือกทางที่ถูกต้องทุกครั้ง ทุกคนมีผิดพลาด รู้สึกผิด แต่แก้ไขไม่ได้นี่แหละ มันทำให้ดูมีอะไร ๆ
    #616
    0
  22. #615 Stephaduke Madison (@Charleuraduke) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:58
    รักกันแบบฮาร์ดคอมมากกว่าคู่พ่อแม่อีก พี่อัยย์เจ็บตัวอีกแล้ววววว วิศคนแบดดผู้จมกับอดีต ฉากสุดท้ายต้องยอมจริมๆอะ
    ทะเลาะกันแต่ก็ห่วงพี่อัยย์ใช่ไหมง่ะ ชอบพี่อัยย์ตั้งแต่เด็กหรออ หรือแค่ต้องการเอาคืนเรื่องอดีต พี่อัยย์ต้องขัดขืนมากกว่านี้นะ สู้ๆนะไรท์
    #615
    0
  23. #614 kkkkkb (@popraeprae) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:47
    วิศคือจะดีหรือจะร้ายยยย แต่ฉากสุดท้ายที่ช่วยพี่อัยย์ทั้งๆที่เพิ่งทะเลาะกันมานี่แบบฮื่อออ โกรธแต่ก็ห่วงเขาใช่มั้ย
    #614
    0
  24. #613 PPT-WW (@pischayamon-ww) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:46
    ไบโพลาร์ถามหา55555
    #613
    0
  25. #612 Madmee_mm (@Madmee_mm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:44
    คือจะดีหรือจะร้ายคะ? ทั้งสองคน
    #612
    0