NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 10 : ธาวิศจองอัยย์ 09 : : ลึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


EP 9

: : จองครั้งที่เก้า : :

  


 

ผมรับรู้ได้ถึงอ้อมกอดที่แสนอบอุ่น มันกระชับตัวผมแน่นเหมือนพยายามโอบอุ้มผมขึ้นมาจากการดิ่งลงของตัวเอง และเมื่อผมหันใบหน้ากลับไปหาเจ้าของอ้อมกอดก็เจอกับใบหน้าหล่อที่อยู่ชิดของอีกฝ่าย ธาวิศยกยิ้มน้อยๆ ฝ่ามือกรุ่นร้อนยกขึ้นทาบทับแก้มทั้งสองข้างผมพร้อมประคองมันให้ขึ้นไปหาเขา

นัยต์ตาสีดำมองผมผ่านความมืดด้วยสายตาที่หากเป็นผู้หญิงสักคนก็คงทำให้รู้สึกละลายเอาได้ง่ายๆ ใบหน้าของธาวิศเคลื่อนเข้ามาใกล้พร้อมสัมผัสที่แตะแผ่วเบาที่ริมฝีปาก

แล้ววิศไม่เจ็บเหรอ” คำพูดที่พูดไปโดยไม่มีการกรั่นกรอง มันออกไปเอง ผมยังไม่ทันได้คิดเลยว่าควรพูดไปไหม

เจ็บ แต่แคร์ที่ไหน

แล้วเขาก็เงียบไป ผมก็มึนๆจนไม่รู้จะพูดอะไร ผมรู้สึกหัวมันโคลงเคลงไปหมด แต่สายตาของเราสองคนก็ยังประสานกัน และเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เราเคลื่อนใบหน้าเข้าหา หัวใจผมมันเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ผมปิดเปลือกตาลงเมื่อริมฝีปากหนานั่นแนบลงมาที่ริมฝีปากที่เย็นเฉียบของตัวเอง ธาวิศแนบลงมาจนชิดไม่มีช่องว่างและแช่ค้างเอาไว้ขณะเดียวกันอ้อมแขนของเขาก็โอบตัวผมมากขึ้น ผมขยุ้มเสื้อที่แผ่นอกแกร่งเมื่ออีกฝ่ายเริ่มขยับจูบเนิบนาบบนริมฝีปาก ธาวิศค่อยๆละเลียดริมฝีปากผมด้วยสัมผัสที่นุ่มนวลแต่ดุดัน

อื้อ...” ผมรู้สึกร้อนไปหมดเมื่อเขาเริ่มดูดดึงริมฝีปากล่างผมจนมันยื่นพร้อมช้อนตาขึ้นมามอง

ผมรู้สึกช่วงนี้ผมกับเขาจะจูบกันบ่อยมาก... ทุกครั้งที่เจอเลยด้วยซ้ำ ครั้งแรกมันเป็นการบังคับ... ครั้งที่สองคือความเอาแต่ใจของเขาและเรื่อยมา แต่บางครั้งมันก็เหมือนวิธีการปลอบใจในแบบของธาวิศ

ธาวิศขบเม้มริมฝีปากผมเบาๆเหมือนจะขออนุญาต ผมอึกอักทำอะไรไม่ถูกเขาจึงใช้ปลายลิ้นแหย่ที่รอยแยกของริมฝีปาก ธาวิศผละออกไปเล็กน้อย น้อยมาก...เพราะริมฝีปากเรายังชิดกันอยู่เลย

เม้มแน่นเกิน

“…”

ก็มันเขินนี่

หรือต้องให้มอมก่อน?”

บ้ารึไ-อ๊ะ!”

ในจังหวะที่ผมอ้าปากขึ้นค้านเขาอีกฝ่ายก็ฉวยโอกาสนั้นแนบริมฝีปากลงมาพร้อมปลายลิ้นแฉะที่สอดเข้ามาที่ริมฝีปาก ผมอึ้งเผยอริมฝีปากค้างกับจูบที่แสนฉาบฉวยก่อนจะรู้สึกเหมือนโดนไฟฟ้าช็อตเมื่อปลายลิ้นของเขาแตะกับปลายลิ้นผม

อึ่ก...

ความวาบหวามในปลายลิ้นทำให้ผมยิ่งขยุ้มมือที่เสื้ออีกฝ่ายจนยับ ยิ่งธาวิศดุนดันปลายลิ้นร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาขยับเข้ามาชิดดูดปลายลิ้นผมจนเสียงเล็ดลอด ผมไม่เคยจูบกับใครลึกซึ้งขนาดนี้มาก่อนเลย ปลายลิ้นร้อนแลกไปมาจนผมสำลักจึงเบี่ยงใบหน้าหนีเพื่อจะกอบโกยลมหายใจแต่ก็โดนคนตัวสูงบีบปลายคางให้หันไปรับจูบที่แสนเร่าร้อนต่อ

อื้มม จูบของธาวิศร้อนและดุดันขึ้นเรื่อยๆตามลำดับ ผมรู้สึกริมฝีปากชาไปทั้งแถบก่อนจะสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงฝ่ามือกรุ่นร้อนที่สอดมาในร่มผ้า ผมผลักอีกฝ่ายออกทันที แต่เพราะผลักแรงเกินไปจึงทำให้ตัวผมเซไปด้วย หัวผมหมุนและผมก็ล้มลงพื้นจนเปื้อนไปหมด

ฟึ่บ!

ตัวผมถูกขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็วพร้อมไหล่ที่ถูกกดให้ร่างทั้งร่างนอนราบไปกับพื้นทราย

วิศ...ม...ไม่เอา” ผมร้องเมื่ออีกฝ่ายก้มลงมาไซร้ที่คอจนทำให้ขนอ่อนลุกชัน แต่ยิ่งผมร้องอีกฝ่ายก็ยิ่งรุกเร้าหนักขึ้น หัวของเขาดุนดันอยู่ที่ปลายคางจนทำให้ผมเชิดใบหน้าขึ้นและร้องเมื่ออีกฝ่ายสร้างรอยรักที่ช่วงกระดูกไหปลาร้า

อ๊ะ” ผมร้องเสียงแผ่ว ร่างกายรู้สึกร้อนเหมือนจะระเบิดยิ่งมือร้อนๆของของธาวิศลูบไปมาบนแผ่นอกราบเนียนลงไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ

เลิกชอบพี่ชิน

เขาพูดก่อนจะจูบที่ริมฝีปากผมเร็วๆทีหนึ่ง

จุ๊บ!

เดี๋ยวนี้

ฝ่ามือร้อนขย้ำลงที่ผิวเนียนที่ช่วงเอวจนไปถึงบั้นท้ายด้วยความหนักหน่วง ผมรู้สึกว่าเม็ดทรายติดตามตัวจนน่าหงุดหงิดขณะเดียวกันสัมผัสทุกอย่างของธาวิศก็ช่างจะชัดเจน ผมห้ามอะไรไม่ทันเมื่อธาวิศจับปลายเสื้อตัวเองถอดออกทางหัวแล้วก้มลงมาวุ่นวายกับร่างกายผมต่อ เขาจับเสื้อผมขึ้นมากองกันที่คอแล้วฟัดจูบหนักๆลงที่หน้าท้องแบนราบ ผมรู้สึกเสียวแปล๊บเหมือนสปาร์คยิ่งตอนอีกฝ่ายแหย่ปลายลิ้นลงที่สะดือก็ยิ่งรู้สึกมวนท้อง

วิศ อื๊อ!” ผมเรียกเขาก่อนจะสะดุ้งร้องขึ้นเมื่ออุ้งปากร้อนครอบลงที่ยอดอก ปลายลิ้นร้อนปาดไปมาเล็กน้อยก่อนจะลงรัวจนทำให้ตัวผมสั่นระริกครางเสียงหลง

ตะ...ตรงนี้ฮึ่กเหรอ

ผมถามออกไปแบบนั้นเมื่อรู้สึกว่าพูดให้ปล่อยยังไงเขาก็ไม่มีทีท่าจะฟัง

อืม” เขาตอบออกมาแบบนั้น

ครั้งที่สามเหรอ...

หยุด ฮ้ะ ...ไม่...ไม่ได้เหรอ” ผมพูดเสียงอ่อน ธาวิศจึงผงกหัวขึ้นมาหา

ขอนะ

“…”

ไม่ไหวแล้ว

ตึกตัก...

สายตาที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ของเขาทำให้ผมไปไม่ถูก บอกตามตรงผมก็ผู้ชายคนหนึ่งเรื่องคามรู้สึกไวมันก็มาอยู่แล้ว อีกฝ่ายก็คงหยุดยากแล้วดูจากสภาพนี้ ผมหลบสายตาเขา

แต่จะไม่สบาย

เดี๋ยวดูแล” เขาตอบเหมือนขอไปทีแล้วก้มมาบดขยี้ริมฝีปากผมที่เจ่อให้เจ่อกว่าเดิม ปลายลิ้นของอีกฝ่ายเกี่ยวตวัดไปมาอย่างตะกละตะกลาม ร่างของเราต่างแนบสนิทกัน ผมยังมึนๆว่ามันเกิดได้ไง แค่จูบเดียว หรืออาจเพราะผมก็ไม่มีสติมากพอ

ร่างแสนแข็งแกร่งของเขา ไหล่ที่กว้าง มัดกล้ามที่มีพอดีไม่มากหรือน้อยจนเกินไป...อยู่ในสายตาผมใกล้มาก ผมไม่รู้เลยว่าเรามาอยู่จุดนี้ได้ยังไง เราฟัดจูบกันหนักหน่วงธาวิศก้มลงไปจูบตามตัว ร่างกายของผมเสียดสีกับพื้นทรายจนแสบไปหมด

ผมคิดว่าผมคงไม่รอดจากเขาแล้วแน่ จนกระทั่ง...

อัยย์!!”

“Shit!”

ผมสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกของโรมที่นึกว่าจะเมาจนหลับไปแล้ว ผมเตรียมจะลุกใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากธาวิศแต่แล้วก็ถูกอุ้มจนตัวลอย ธาวิศพาผมมาซ่อนที่โขดหินสูง ผมเหล่ตาแอบมองไปทางเสียงของโรมด้วยใจที่ลุ้นระทึก

อัยย์กูชอบมึงนะเว้ย!!”

ประโยคนั้นของโรมทำให้ธาวิศเหยียดยิ้มออกมาพร้อมหลุบตาลงมองผมที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ผมเองก็นิ่งไปก่อนจะผวาเมื่อธาวิศปล่อยร่างผมลง ปลายเท้าผมสัมผัสกับน้ำทะเลที่เย็นเฉียบจนทำให้สะท้านก่อนจะตกใจเมื่อถูกผลักให้หลังติดกับโขดหินแล้วถูกบดจูบลงมา

อื้ออ!”

ปากหนาดูดดันริมฝีปากผมจนแสบแล้วใช้ลิ้นเข้ามาเกี่ยวรัด เสียงโรมเงียบไปแล้วเหมือนเขาจะแค่ละเมอเดินเมาลงมาแต่ตอนนี้ผมรู้สึกไม่อยากทำแล้ว ทั้งหนาวและรู้สึกกังวลว่าจะมีใครมาอีกจึงดันแผ่นอกของธาวิศ

ไม่ทำ

แต่ผมตื่นแล้ว” ธาวิศพูดด้วยเสียงทุ้มของเขาพร้อมโถมร่างเข้าหาให้เราแนบกันเพื่อจะยืนยันว่าเขา ‘ตื่น’ จริงๆ!

ม...ไม่เอา” ผมบอกเสียงสั่น

ผมรู้สึกว่าเราไม่มีสถานะ ผมอาจรู้สึกดีกับเขาแต่ผมก็ไม่อยากจะทำตัวใจง่ายให้เขาแบบนี้

จะใช้มือให้ทำเป็นรึไง?” ธาวิศถามผมแบบนั้น วินาทีนั้นผมรู้ได้เลยว่านิสัยเอาแต่ใจอันร้ายกาจของเขานั้นมาแล้วและรั้นสู้ไปก็เท่านั้น

“…แต่โขดหินมันเจ็บ

อย่างอแงสิ

ธาวิศว่าพลางถอดเสื้อบนตัวผมให้พ้นๆไป ขณะเดียวกันริมฝีปากเขาก็กำลังจูบดุนดันที่ปลายยอดอกจนผมเกร็งไปทั้งร่าง

แต่ว่า...

ขอรอบเดียว

โรมนอนอยู่ตรงนั้น...

เราก็ทำตรงนี้

น้ำ...

งั้นพี่ออนท็อป

อ...ออนท็อป!? ไม่เอา ผมกลัว...ผมไม่ชอบ...

ผมบอกเขาผ่านสายตา ธาวิศนั่งลงพื้นน้ำที่เย็นเฉียบแล้วจับมือผมฉุดรั้งให้ล้มลงไปที่ตักของเขา มือหนาคว้าท้ายทอยผมดึงลงไปจูบแต่ผมรู้ว่าเขากำลังจัดท่าของเราสองคนด้านล่าง ผมขัดขืนไม่ได้ ผมต้องยอมให้เขาอีกครั้งโดยสถานะยังล่องลอย

สวบ

มัน...จุก

ในตอนที่ผมต้องกดตัวลงไปหาเขาแม้จะเจ็บจนขยับอะไรแทบไม่ได้และปลายลิ้นของเขาที่กำลังเกี่ยวพันที่ยอดอกก็ทำให้อารมณ์อยู่จนสูงสุด ผมจิกเล็บลงที่ไหล่แกร่งและทิ้งตัวลงอย่างหมดแรง

เด็กดี

 

@วันต่อมา

ผมขยับตัวเมื่อลืมตาก็เห็นเพดานสีขาวและข้างๆก็มีธาวิศที่นอนกอดผมอยู่ พอก้มมองตัวเองก็พบว่าผมสวมเสื้อผ้าชุดใหม่และไม่เหนียวตัวอีกด้วย

ธาวิศคงจะอุ้มผมมา... ผมลุกแล้วจับแขนเขาออก ก่อนจะผงะเมื่อผ้าชุบน้ำบนหน้าผากหล่นแหมะลงมา ผมจับมันขึ้นมามองแล้วหันไปมองร่างสูงของธาวิศ

ตึกตัก...

ผมเม้มริมฝีปากแน่นแล้วเดินเข้าห้องน้ำแล้วออกมาพร้อมอ่างน้ำเล็กๆและผ้าในมือ ผมค่อยๆเช็ดให้คนที่นอนอยู่แต่เหมือนความเย็นของน้ำจะทำให้เขาตื่น เปลือกตาสีอ่อนค่อยๆ เปิดขึ้นมา จนทำให้เห็นดวงตาคมที่สะท้อนภาพผมในนั้น

“…”

อรุณสวัสดิ์ครับ

...อรุณสวัสดิ์” ผมรู้สึกใจสั่นกับเสียงทุ้มแหบพร่านั่น ธาวิศยกรอยยิ้มบางๆให้ผม

เป็นยังไงบ้าง

หลังผมมันแสบมาก และช่วงล่างก็หน่วงพอสมควรแต่ผมก็ส่ายหน้าให้ธาวิศแทนเท่านั้น ธาวิศค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้นมา

ไปกันเถอะ เราจะกลับกันแล้ว

ผมบอกเขาแล้วหมุนตัวจะเดินออกมาแต่มือหนาก็คว้าที่ข้อมือไว้

ทายาไหม

“!” ผมกระพริบตาปริบๆเมื่ออีกฝ่ายพูดแบบนั้น

พี่ดูเจ็บ โทษทีที่เผลอทำแรงไป

เขาพูดสั้นๆห้วนๆตามประสาเขาแต่สายตาเขาที่มองมาทำให้ผมพูดอะไรไม่ออกเพราะรู้สึกเขิน ผมบิดข้อมือออกจากเขาจะออกจากห้องหนีความเขินแต่เขากลับกระตุกข้อมือจนทำให้ผมถลาล้มลงไปหา

หน้าแดง

“…”

หึ

ให้ตายสิ...

ผมสบตากับเขา ในดวงตาคู่คมทอประกายและมันมีตัวผมสะท้อนอยู่ตรงนั้น ก่อนจะเป็นผมเองที่รีบหลบ ธาวิศก็ยอมปล่อยแต่โดยดี หลังจากนั้นเราสองคนก็เก็บกระเป๋าออกมาจากห้องนั้น พอผมเดินไปทางห้องพวกโรมก็เห็นคนที่เหลือเริ่มเก็บกระเป๋าแล้วเหมือนกัน

โรมมองมาทางผม สายตาเขาจ้องมาที่ผมจนผมรู้สึกกลัวขึ้นมาชั่วขณะว่าเขาจะรู้เรื่องเมื่อคืนรึเปล่า วินาทีนั้นเองที่ร่างสูงก้าวพรวดๆเข้ามาหาผม ตาอันแข็งกร้าวมองมาที่ผมแล้วกระชากข้อมือให้เดินตามเขาบีบข้อมือผมแน่นมาก ใจผมเริ่มหวิวขึ้นเรื่อยๆระหว่างเดินตาม เขารู้ โรมต้องรู้แน่ๆ

สัสโรม!”

ตอนที่เราออกมาจากตรงนั้นห่างออกมาชินที่วิ่งตามมาก็จับมือผมอีกด้านไว้เหมือนกัน  โรมตวัดตาหันมามองผมก่อนจะกระชากคอเสื้อผมขึ้น ผมตกใจกับท่าทีแสนรุนแรงของเขา

ทำไมวะ!”

โรม มึงทำไรวะ ปล่อย!” ชินกระชากเสียงใส่โรมพร้อมพยายามจะจับมือของโรมที่กำคอเสื้อผมออก

ทำไมเดี๋ยวก็เป็นไอ้นั่น เดี๋ยวก็เป็นไอ้นี่ แต่ทำไมไม่เคยเป็นกูวะอัยย์!” โรมตะคอกใส่ผมด้วยน้ำเสียงอันทรงพลังจนทำให้ผมสะดุ้งตกใจ ใจผมเต้นระรัว เขาเห็นจริงๆ จริงๆด้วย

เรื่องไรวะ!” ชินถาม

ก็เรื่อง—“

อย่านะ!” ผมรีบตวาดเสียงขึ้นก่อนที่โรมจะบอกเรื่องธาวิศกับผม โรมแค่นหัวเราะทันทีที่เห็นผมตื่นตระหนก

กลัวมันรู้เออดี ห่วงความรู้สึกทุกคนยกเว้นกู มึงพูดแมนๆเลยดิ๊ เคยแคร์กูไหม

ปากผมสั่น เป็นครั้งแรกที่เหมือนโรมจะปล่อยตัวเองระเบิดใส่ผมขนาดนี้ สถานการณ์มาคุขึ้นเรื่อยๆ

กู... ขอ ขอโทษ” เสียงผมมันสั่นมาก... ชินดูตกใจเมื่อเห็นผมพูดคำหยาบขึ้นมาแบบนานๆทีจะพูด ต่างกับโรม เรารู้จักกันมาก่อน เราเคยระเบิดใส่กัน

กูไม่เคยอยากจะเอาแต่พูดขอโทษแบบนี้กับมึง แต่กูไม่ได้ชอบมึง

โรมมองผมด้วยสายตาที่อ่อนลง มือเขาคลายลงจากคอเสื้อผมแต่ผมก็รีบยกมือขึ้นกอดมือของเขาไว้

พวกมึงเป็นอะไรกันวะ คุยไรกัน

เสียงชินแว่วเข้ามา ผมเงยหน้าสบกับโรมผ่านภาพที่พร่า โรมมองมือเขาที่ถูกผมจับไว้ก็บิดยิ้มหยัน

มึงก็เห็นแก่ตัวเหมือนกันนะอัยย์

โรมกระชากมือออกจากการจับของผมอย่างแรงจนทำให้ผมเซแล้วเดินออกไปด้วยท่าทางหัวเสีย ผมรู้สึกแย่จนเกินจะอธิบาย ผมไม่น่ายอมธาวิศเลย ไม่งั้นเรื่องคงไม่บานปลายขนาดนี้ ผมน่าจะนึกถึงคนอื่นให้มากกว่านี้

อัยย์

ฟึ่บ

ชินชะงักเมื่อเขาเข้ามาจะปลอบแต่ผมกลับเบี่ยงตัวหนีเขา ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่ชินมองมือของเขาที่จะเข้ามากอดผมค้างแล้วก็เงยมองผมอีกที

อย่าเลยนะ

“…อัยย์

หยุดทำดีกับอัยย์ได้แล้วชิน ฮึ่ก มันทำให้มีความหวังซ้ำๆโง่ๆมาหลายปี เราเจ็บนะเว้ย

คือไร หมายความว่าไง” เขาขมวดคิ้ว

เราชอบชิน

“!!” ร่างสูงนิ่งไปทันทีที่ได้ยินแบบนั้น

มาตลอด

ผมปาดน้ำตาออกแล้วหันไปหาเขาตรงๆ “เพราะงั้นกลับไปหาคนของชินเถอะ แล้วอย่ามายุ่งกับเราอีกเลย

เดี๋ยว คือจะแตกกันเหรอวะ

...

ผมไม่ตอบแต่เสยผมขึ้นแล้วหันหลังหนีชิน ผมทั้งไม่กล้าจะสู้หน้าโรม และเข้มแข็งพอที่จะเจอชินตอนนี้ ที่พูดแบบนั้นออกไปก็เพราะโกรธด้วย

ผมกลับมาทางเดิมแต่ไม่สบตาธาวิศเลยและยกกระเป๋าขึ้นมา ยอมรับว่าแอบเคืองเขานิดๆ ที่เมื่อคืน... ผมถอนหายใจไล่ความคิดตัวเอง มันไม่ใช่ความผิดเขาซะทีเดียว ผมยอมเขาเอง

หมับ

ไปไหน” ธาวิศตามผมมา เขามองผมที่มีน้ำตาเต็มหน้า

โรมเห็น

“…”

ธาวิศเหมือนจะเข้าใจในทันทีว่าผมหมายถึงอะไร ผมจึงจะออกเดินอีกครั้งแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยแขนผม ผมจึงออกแรงมากขึ้นแต่เขาก็ยังจับไว้แน่นไม่ยอมปล่อยก่อนจะเข้ามาจับกระเป๋าผมไปถือให้แล้วจูงมือให้เดินไปทางรถ ตรงนั้นมีโรมนั่งอยู่ที่คนขับ ตาคมที่มองไปข้างนอกเบนมามองผมที่อยู่หน้ารถ เขามองมาที่คนข้างๆผมด้วยก่อนเสยผมขึ้นแล้วยกแขนขึ้นเหวี่ยงลงทุบเข้าที่คอนโซลรถเต็มแรงเหมือนระบายอารมณ์ของเขาก่อนจะมีเสียงบีบแตรดังยาวจากเขาเหมือนเรียกให้เราขึ้นรถ ผมจึงเดินเข้าไปหาเขาที่รถ ครั้งแรกผมจะไปนั่งที่ด้านหลังแต่โรมก็พูดขึ้น

นั่งหน้า

ผมเดินไปแต่โดยดี พอขึ้นรถมาก็ต้องผงะเมื่อโรมยื่นหน้ามาใกล้ๆ จนมาหยุดที่ข้างหู

เชื่อสิ ว่าสักวันอัยย์จะมาหาโรม

“…”

เมื่อผละออก สายตาคมก็ลากมองหน้าผมเชื่องช้าแล้วกลับเข้าที่และแรงดันที่แขนก็ทำให้ผมหันมองด้านหลัง ธาวิศเอาทิชชู่เช็ดหน้าให้ผมแบบแรงๆเพื่อเช็ดคราบน้ำตา เป็นจังหวะพอดีที่ชินและลลิตเดินมาด้วยกัน

ธาวิศกับผมเราสบตากันค้าง ธาวิศจับหัวผมโยกสองทีแล้วขยับตัวกลับไปนั่งที่ 

 

@หลายวันต่อมา

ผมไปมหาลัยเหมือนทุกทีแต่ไม่เหมือนเดิมคือความรู้สึก ผมยังนั่งกับโรมและชินแต่เต็มไปด้วยความอึดอัด(แต่ผมไม่อะไรมากกับความเงียบเพราะปกติตัวเองก็เงียบแต่ที่อึดอัดเพราะสองคนนี้ไม่เหมือนเดิมมากกว่าโรมเงียบแต่เขาก็ไม่เคยไปไหนยังตามติดผมตลอดแต่เป็นผมเองที่เลี่ยงๆไม่ไปไหนกับใครตรงดิ่งกลับกับพี่อิงค์แทน ชินเองเขาก็ยังไปไหนมาไหนกับลลิตจึงทำให้ผมกับเขาไม่ได้คุยกันอีกเลยนับแต่วันนั้น หลายครั้งที่ผมเห็นเขามองไปที่โรมด้วยสายตาที่เหมือนอยากพูดอะไรแต่พอเห็นว่าผมสังเกตเห็นก็จะลุกหนีไปเลย ผมยังไม่เริ่มคุยกับใครเพราะอยากให้ตัวเองโอเคกว่านี้ก่อน และเวลาอาจทำให้เราสามคนคิดอะไรขึ้นมาได้ก็ได้

ส่วนธาวิศกลับดูเข้ามามีบทบาทมากขึ้นทั้งที่ผมพยายามจะเลี่ยงเขาเหมือนคนอื่น แต่เขาชอบส่งรูปสุนัขกับแมวมาให้ผมดูจนผมอดจะคุยกับเขาไม่ได้กับประโยคสนทนาพวกนั้น บางทีเวลาผมดิ่งก็เป็นเขาที่ส่งรูปพวกนี้เข้ามาทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น

และวันนี้เขากับผมนัดกันว่าจะไปที่คาเฟ่แมวอีกครั้ง เราไปเล่นกับมันและเมื่อผมได้อยู่แบบนี้ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นมากๆเพราะความน่ารักของเด็กๆ ตอนพวกมันเข้ามาคลอเคลียและอ้อนทำให้ผมลืมทุกอย่างไปเลย พอตอนเย็นธาวิศกับผมก็เลือกที่จะเดินกินไอศกรีมไปและเดินคุยกันเรื่อยเปื่อย

จะว่าไป วิศชื่อคล้ายลุงธารามากกว่าชื่อพ่อตัวเองอีกนะ” ผมชวนคุยระหว่างเราเดินกันชิลๆ

ไม่คล้ายได้ไงก็ลุงธาราเป็นคนตั้งให้

ลุงธาราคือแฟนของพี่จูนน้องอาหนึ่งพ่อของธาวิศ ธาวิศยิ้มแล้วพูดต่อ

เห็นบอกอยากมีส่วนร่วมในครอบครัวอ่ะ

ผมหลุดหัวเราะเมื่อได้ยินแบบนั้น ธาวิศก็หัวเราะตามเบาๆ ระหว่างทางผมก็กัดไอศกรีมเข้าปากไปด้วยโดยสายตามองไปยังท้องฟ้าที่มืดครึ้มก็รู้สึกสังหรณ์ใจว่าฝนอาจจะตกลงมาจึงหยุดเดินแล้วพูดกับธาวิศแบบติดตลก

ฝนตกแน่เลย

อย่าเล่นแรง รถอยู่ไกล” ธาวิศหันมาทำหน้ายุ่งๆ ใส่เลย

แล้วพี่...ก็ป่วยง่ายด้วย นั่นต่างหากประเด็น

เขายังทำหน้ายุ่งๆแบบเดิม แต่ทำให้ผมหยุดหัวเราะเพราะรู้สึกอึ้งๆกับประโยคนั้นของเขา ริมฝีปากหนาบิดยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาแล้วหันไปทิ้งไว้เพียงเสียงหัวใจที่เต้นแรงของผม

แปะ...

หยดน้ำหนึ่งหยดตกใส่แขนผมที่ตกใจหลุดจากภวังค์ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอเมื่อค่อยๆแหงนมองฟ้า

ไม่เอาน่า...

แปะ... ซ่า!

ลงมาใหญ่ทีเดียวงี้ก็ได้เหรอผมตกใจจนไม่รู้จะทำยังไงแค่ยืนบื้อๆอยู่ที่เดิมเมื่อสายฝนเทกระหน่ำลงมาหลังให้สัญญาณแค่ไม่กี่หยด

ก่อนจะได้สติเมื่อธาวิศกระชากแขนแล้วฉุดให้วิ่งตาม ไอศกรีมที่กินไปไม่เยอะหล่นตุ้บลงพื้น ผมเห็นแผ่นหลังของธาวิศที่ตอนนี้อยู่ข้างหน้า เรามายืนหลบที่หน้าร้านแห่งหนึ่ง สภาพเราสองคนเปียกโชกเหมือนลูกหมาตกน้ำทั้งที่ก็วิ่งเร็วแล้ว และเพราะผมเป็นพวกป่วยบ่อยจึงชอบพกของจำเป็นสำหรับอาการตัวเอง ไม่ว่าจะยาหรือผ้าขนหนูสะอาดๆผมจึงเอี้ยวตัวคว้ากระเป๋าเป้หยิบเอาผ้าขนหนูผืนเล็กๆออกมา

สาดขนาดนี้ต้องมีไข้ขึ้นกันไปข้าง” ธาวิศบ่นพึมพำ เพราะเราสองคนเปียกกันเยอะมากแถมลมก็แรงมากๆตอนนี้ ตอนเขาพูดเป็นจังหวะเดียวที่ผมเขย่งเท้าสุดตัวแล้ววางผ้าขนหนูผืนเล็กแปะบนกลุ่มผมของธาวิศ เขาก้มมาโวยวาย

มาเช็ดให้ผมทำไม

ก็เพราะสิ่งที่วิศพูดเมื่อกี้ไง” ผมว่าพร้อมขยี้กลุ่มผมของเขาไปด้วย ธาวิศเงียบไปผมจึงสบตากับเขา ก่อนจะพบว่าเขา...ยิ้มอยู่

ควรห่วงตัวเองก่อนไหมวะ” เขาว่าพร้อมมือก็ดึงผ้าขนหนูจากมือผมแล้วคลุมแหมะลงที่หัวของผมแทน

แค่นี้ไม่ทำให้ผมเป็นอะไรหรอก พี่ดิ

แรงขยับจากฝ่ามือหนาที่ทั้งใหญ่และอบอุ่นทำให้ผมไม่กล้าจะสบตากับเจ้าของมันเลยสักนิด มือของธาวิศมันทำให้ผมรู้สึกอยากให้เขาลองลูบหัวผมดู... ไม่รู้สิ ผมมีความคิดแปลกๆจนต้องก้าวถอยหลังหนีเขา ธาวิศเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ

ไปทำไรตรงนั้น ฝนมันสาด มานี่” เขาว่าพร้อมสอดมือมาที่เอวออกแรงดึงให้ตัวผมขยับไปติดกับผนังร้านแล้วเอาตัวมาบังฝนไว้ให้อีกที ผมเหลือบตาขึ้นมองเขา

ห่วง

ผมเม้มริมฝีปากแล้วหยิบผ้าขนหนูออกจากหัวตัวเองไปวางคืนที่หัวของธาวิศ เขาจึงส่งยิ้มเหมือนล้อๆมาให้

ห่วงผมเหมือนกันเหรอ

ผมเม้มริมฝีปากตัวเองเล็กน้อยและถูจมูก ขณะที่อีกฝ่ายยังมองผมไม่หยุดด้วยสายตาที่เหมือนจะเค้นเอาคำตอบ ผมเอาหลังพิงผนังร้าน เหลือบตาขึ้นสบกับเขาอย่างใจกล้าก่อนจะตอบออกไปว่า

อื้อ

ธาวิศเบิกตาขึ้นนิดๆ เหมือนตกใจ เขาคงไม่คิดว่าผมจะตอบเขาออกไปแบบนั้น ส่วนผมก็หลบตาเพราะความเขินในใจแต่ก็อดจะเหลือบขึ้นมองไม่ได้ และแม้จะมองเห็นผ่านๆแต่ผมก็เห็นว่าเขากำลังยิ้มอยู่...ยิ้มเหมือนลูกหมาที่ผมเคยว่าเขา ผมไม่เคยแสดงความรู้สึกออกไปกับใครมากขนาดนี้เลยและไอ้ความรู้สึกที่ใจเต้นระส่ำไม่หยุดในอกนี่ก็เกิดขึ้นในหลายรอบปีด้วย

นี่จะเรียกว่าผมกำลัง...เปิดหัวใจออกมารึเปล่านะ

 

 

 


หนูอัยย์จะเปิดใจให้ใครก็ได้แต่ต้องไม่ใช่กับไอ้โฉดนี่! #เกร๊ด

สวัสดีวันปีใหม่รีดทุกคนที่น่ารักของโมด้วยนะคะ!

ขอให้มีแต่ความสุขในปีถัดไปน้า เรื่องแย่ๆขอให้ออกไป

ขอบคุณที่อยู่ติดตามกันมานะคะ ยัก!

#จองรักJH

 

      

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2381 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 12:44
    ความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิง
    #2381
    0
  2. #2337 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:01
    55555กับไอโฉดนี้ไม่ได้ก้น้องได้ เอ็นดูความสัมพันแบบ4567เศร้านี้5555
    #2337
    0
  3. #2285 zerogross (@zerogross) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:10
    พี่อัยย์แคร์ทุกคนยกเว้นโรม รัก สาม สี่ ห้า เศร้า ตอนนี้เจ็บทุกคน ความรู้สึกมันบังคับกันไม่ได้ จงเจ็บต่อไปเถอะโรม เจ็บให้สุดแล้วไปหยุดที่ชิน อ้าว!!!!ใช่หรอ?
    #2285
    0
  4. #2240 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 23:56
    อัยย์รู้ตัวซักทีว่าชอบธาวิศ

    ปล.ไรท์นี่บอกลอดว่าธาวิศร้าย มัน้้องมีอะไรหลังจกนี้ /หลังจากรักันแน่ๆ สปอยล์เหลือเกิน กลัวใจ5555555555
    #2240
    0
  5. #2202 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 17:56
    อยากรู้ว่าทำไมพี่อัยย์ถึงปิดหัวใจมาตั้งนาน
    #2202
    0
  6. #2109 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 02:59
    พี่อิงค์เราคิดถึงพี่อิงค์เลยค่ะ ฝากพี่อัยย์ด้วย
    จริงๆเราก็คิดว่าโรมรู้นะ แต่แบบ.. แค่รออัยย์มาบอก
    คิดว่าสามคนนี้อยากเคลียร์กันแต่ก็นะ เหมือนไม่พร้อม
    จริงๆวิศก็มีมุมน่ารักบ้างอะไรบ้างนะ แต่เบาๆกับพี่อัยย์หน่อย
    #2109
    0
  7. #1444 kookieso (@kookieso97) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 07:21
    โอยยยย ติดมากกกก
    #1444
    0
  8. #1295 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 19:33
    แง้ กับธาวิศก็น่ารักมาก -ลูกหมาเอ้ย ส่วนกับโรมนี่ก็แอบเห็นใจเหมือนกัน ;3;
    #1295
    0
  9. #912 Aunchiree (@0956535071) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 11:18
    ฮ่าๆ ชอบๆ อยากให้เป็นเเบบนี้
    #912
    0
  10. #328 arthipnm (@arthip-n) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 10:30
    วิศแม่งน่ารักขึ้นทุกวันอ่ะ แต่อยากให้ชัดเจน พูดออกไปเลยอ่ะ จีบพี่เค้าใช่มั้ยลูก แต่งงตรงลิตกับชินกับโรมนี่แบบโอ้ยยงงพวกแก โดยเฉพาะลลิตกับชินทำไมถึงทำตัวปกติได้อ่ะ ช่างมันเถอะ เราจะสนใจแค่วิศกับพี่อัยย์555555555
    #328
    0
  11. #318 งุงิ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:58
    อยากสงสารอัยย์นะ แต่ก็แบบ เอ้ออ ยังไงดี ความรู้สึกมันแบบตีกันไปหมดเลย รู้สึกเหมือนอัยย์ทำตัวเอง รอบตัวก็มีแต่คนร้ายๆ โรมนี่น่าสงสารตรงที่มาเจอคนที่ชอบในสถานการณ์แบบนี้ แถมชอบมาตั้งนาน เดี๋ยวอัยย์ก็ไปชอบชิน เดี๋ยวอัยย์ก็ไปอะไรๆกับวิศ ล้ะมาเจอแบบนี้ คือมันแย่มากอ่ะ เข้าใจ ล้ะชินก็แบบไม่รู้อะไรเลย ซึ่งมันก็ไม่ผิดนะที่จะคบใครไปเรื่อยๆ ก็ไม่ได้เป็นอะไรกับอัยย์อ่ะ ทำไมต้องแคร์เนอะ แต่มันเห้รตรงที่แย่งอีวิศมางี้ป้ะ? แต่จริงๆแย่งไปเหอะ วิศกับลลิตคบกันไปก็ไม่รอดอ่ะ ต่างคนต่างขี้ประชดงี้อ่ะ เอาจริงๆถ้าอีวิศนี่เป็นพระเอกนี่ ขอความชัดเจนด้ะ? เหมือนสับสนอะไรล้ะก็มาระบายใส่อัยย์งี้อ่ะ เอ้อ อัยย์ก็นะขี้ใจอ่อน อ่อนแอ ไม่เคยจะสู้ใครเค้าอ่ะ แกต้องคิดนะอัยย์ ว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้กับวิศอ่ะ พี่น้องเค้าไม่ทำกันนะเว้ย แกต้องลืมภาพนังน้องวิศที่แสนน่ารัก ล้ะกับมาโลกความเป็นจริงว่าปจบ.อีนังวิศมันหื่นและอารมณ์ร้อนมากกก! อย่าใจอ่อนให้มันเชียว จำคำน้องไว้นะคะ ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้! ดังนั้นอย่าใจอ่อน ใฝว้มันบ้าง คบกันแล้วค่อยว่ากันนาจา

    ปล.นี่บ่นอะไรไม่รู้ ยาวมาก เหนื่อย รออ่านอย่างใจจดใจจ่อฮะ!
    #318
    0
  12. #315 XXXXXXX (@kyungsoo_28549) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:47
    อัยย์น่ารักมากเลย ดูแบบน่ารักน่าแกล้ง
    #315
    0
  13. #312 Patcharapa_Manow (@Patcharapa_Manow) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 10:31
    มีความน่ารักกกก ธาวิศดีแล้วก็ดีให้ตลอดเถอะนะ ชินกับโรมนี่ยังไง มีอะไรหรือเปล่า????
    #312
    0
  14. #311 zzpierre (@zzairr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 01:43
    ทำไมไรท์เรียกวิศว่า-โฉดดดด หลังจากนี้พอพี่อัยย์เริ่มเปิดใจ ธาวิศจะเห้ใส่พี่เขาใช่มั้ย โอ้ยยยย สงสารอะ กับโรมก็อึดอัด กับชินก็อึดอัด

    ชินยังคบกับลลิตอยู่ แสดงว่าไม่ได้คิดไรกับอัยย์ใช่มะ แต่ก็สงสัยว่ามีอะไรอยากจะพูดกับโรม
    #311
    0
  15. #310 JIRISA (@rung-mca1543) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 01:33
    งุ้ยยย อัยย์มีความตะมุตะมิ วิธห้ามทำอัยย์ร้องไห้นะ
    #310
    0
  16. #309 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 23:11
    พี่อัยย์น่ารักมากฮืออออ
    #309
    0
  17. #308 jhyd3105 (@yada_piano) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 22:21
    ฮือเขินเว้ย วิธแม่งน่ารักไปปะ
    #308
    0
  18. #307 นินวา (@nasemi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 22:07
    น่ารักนี่หลงพี่อัยย์จริงจัง :----;
    #307
    0
  19. #306 (:Milk:) (@richlyaha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 21:53
    มาต่อแล้ววว ดีกับใจมากๆงับ เป็นตอนส่งท้ายปีที่ละมุนมาก มีค.หวาน มีค.เขินกัน รีดเดอร์นี่ก็เขิน อ่านไปอมยิ้มไป มีค.สุข ???????? รีบๆมาต่อนะคะ รอต่ออยู่เสมอนะงับ สู้ๆค่ะ
    #306
    0
  20. #305 cyeolgift (@distinygift) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 21:51
    มาแว้วแงดีใจมากๆๆๆ อัยย์เปิดใจให้วิศแล้วแต่ความสัมพันธ์จะยังไงเนี่ย ยังไงก็แฮ้ปปี้นิวเยียร์นะคะไรท์ ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆมาให้อ่านกันนะคะ >_<
    #305
    0
  21. #304 นินวา (@nasemi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 17:26
    เรื่องนี้ไม่มีคนดีจริงๆอะ แม้กระทั่งพี่อัยย์แต่เราสงสารพี่เขาฮื้อออ
    #304
    0
  22. #303 Stephaduke Madison (@Charleuraduke) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 12:01
    ความสัมพันอันซับซ้อนพี่อัยย์หนีไปกันเถอะเร็วๆ...ฮืออมีแต่คนทำพี่อัยย์เจ็บบบบบ ไรท์สู้ๆน้าาา
    #303
    0
  23. #302 1992chanbaek (@1992chanbaek) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 09:34
    เราจะรอไรท์อยู่ตรงนี้.;.;
    #302
    0
  24. #301 apinisx_ (@apinisas) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 03:13
    ถ้าชินไม่ชอบอัยย์ มาชอบเราแทนก็ได้นะ ทิ้งลลอซไปเถอะ กี๊ดดด
    #301
    0
  25. #300 zzpierre (@zzairr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 02:10
    สงสารโรม นี่ว่าพยายามอดทนสุดละ เห็นแต่ก็ยังเก็บไว้จนถึงเช้าอะ พอเห็นหน้าคงทนไม่ไหวจริงๆ เลยขึ้น

    ในที่สุดอัยย์ก็บอกชินไปซะทีว่าชอบ ชอบมาตลอดอีกด้วย ไม่รู้ว่าหลังจากนี้ชินจัทำยังไง คงไม่หวั่นไหวหรอใช่มั้ย แล้วก็ไม่น่าชอบอัยย์มาตั้งแต่แรกใช่มั้ย เพราะดูชินไม่ได้ใส่ใจอัยย์เลย ตอนที่อัยย์กินกุ้งไม่ได้(ใช่กุ้งมั้ยนี่จำไม่ได้)

    ธาวิศนี่ก็ดีเหลือเกิน กลัวมันจะดีแค่ตอนนี้น่ะสิ พออัยย์ชอบแล้วจะเห้ ทำอัยย์เสียใจใช่มั้ย ตอบ!!

    หลังจากนี้มาบ่อยๆนะคะ คิดถึงง
    #300
    0