NEED LOVE จองรัก {JUNHWAN} *END*

ตอนที่ 1 : ธาวิศจองอัยย์ 00 : : Character&Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 285 ครั้ง
    5 ม.ค. 61


{Hormones Season 2 Intro }


Character




"ถ้าไม่ตั้งใจจะจัดเต็มให้ได้ขนาดนั้นได้ไง หรือไม่จริง?"



"ก็ไม่ได้เป็นคนใจง่ายแบบเราไง แค่นี้ไม่เข้าใจเหรอ"



"ของจริงไม่ต้องพูดเยอะ"



"รักไปก็ต้องได้รักกลับดิ ถึงจะแฟร์"



"รู้ แต่ไม่จำเป็น"







Prologue

: : TRAVIS & AI : :

-ธาวิศจองอัยย์-


Am I in love with you? Am I in love with you?

Or am I in love with the feeling?

Trying to find the truth, trying to find the truth

Sometimes the heart is deceiving

ผมรักคุณรึเปล่านะ?ผมรักคุณรึเปล่าวะ?

หรือผมแค่ลุ่มหลงในความรู้สึกนี้

ผมพยายามจะค้นหาความจริง

แต่บางครั้ง หัวใจแม่งก็ชอบเล่นตลก

 

[The Feeling- Justin Bieber (Ft. Halsey)]

 

 

 

กริก...

การกดกริ่งหน้าคอนโดหรูๆ ที่ตัวเองไม่คุ้นตอนเวลาสี่ทุ่มกว่าๆแบบนี้ผมไม่ชอบเลยสักนิด ผมอยากจะรีบกลับบ้านล้มตัวลงที่นอนนุ่มๆหลังจากอาบน้ำเสร็จ แต่เพราะว่าคุณอาหนึ่งท่านให้ผมมาหาลูกชายของเขาหน่อยเพราะเห็นบอกทะเลาะกันอาหนึ่งจึงจัดการอายัติบัตรเครดิตทุกอย่างของลูกชายเขาเองเป็นการสั่งสอน

ทำเอา ธาวิศ เดือดเป็นไฟ จนโทรไปตัดพ้อกับคุณป้าอาเอยภรรยาคุณอาหนึ่งอย่างงั้นอย่างงี้ว่าอาหนึ่งน่ะใจร้ายเงินจะซื้อข้าวก็ไม่มีสุดท้ายลงเอยที่ให้ผมซื้อของกินเข้ามาให้ธาวิศเขาหน่อย แต่นี่ผมกดกริ่งอยู่หลายรอบแล้วเขาก็ยังไม่ออกมาเลย ถ้าไม่ติดว่าเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก(แม้ตอนนี้จะไม่ค่อยได้คุยกันแล้ว)ผมคงจะไสหัวตัวเองกลับแล้ว

ผมกดกริ่งซ้ำไปซ้ำมา ในหัวก็คิดว่าเขาไม่อยู่รึเปล่าแต่ก็ทำใจเย็นรอต่อไปเรื่อยๆเพื่อความชัวส์

รอก่อน...

กริก...

รออีกสักหน่อย...

กริกๆ...

โอเค ผมว่าผมควรพอ ปกติก็ใจเย็นอยู่หรอกแต่ตอนดึกสี่ทุ่มงี้ผมต้องการอยากนอนพักผ่อนมากกว่ามาห่วงว่าน้องชายที่เคยสนิทกันจะหิวรึเปล่า

แกร๊ก!

ในวินาทีที่ผมหมุนตัวจะกลับ บานประตูเนื้อไม้ชั้นดีก็เปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของเจ้าของห้องที่เดินออกมาด้วยใบหน้านิ่งเรียบ ธาวิศจัดว่าเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟก ทั้งส่วนสูงและหุ่นที่ดูดีราวกับนายแบบ ใบหน้าหล่อแสนเย็นชาชวนฝันเหมือนพระเอกในนิยายไหนจะลุคภายนอกแบดๆ เช่นการสักเต็มรอบวงแขนข้างซ้ายของเขาเป็นต้น ก็ไม่แปลกเพราะคุณอาหนึ่งท่านเป็นช่างสัก

ผมหันมาหาเขาตรงๆ เห็นเขาแล้วก็มีอาการเก้อนิดหน่อยเพราะอึดอัด  คนเคยสนิทกันพอหายจากกันไปแล้วกลับมาเจอกันอีกมันทำให้กระอักกระอ่วนคงพอเข้าใจใช่ไหม ยิ่งธาวิศโตเป็นผู้ชายเต็มตัวขนาดนี้

สูงเท่าไหล่...ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นผมเลยล่ะตอนนี้

ฟึ่บ

ถุงโจ๊กร้อนๆของผมถูกยื่นไปให้คนตัวสูงที่หลุบตามองก่อนนัยย์ตาสีดำสนิทนั่นจะเลื่อนกลับมามองผม

โจ๊ก?”

อื้อ...

จืด

เหมือนพี่

เขาไม่ได้พูดออกมาตรงๆหรอก แต่สายตาเขามันบอกออกมาแบบนั้น ธาวิศขยับตัวทำให้ผมได้กลิ่นฉุนจมูกของเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์

ดื่มเหรอ

ธาวิศไม่ตอบเขาเพียงมองหน้าผมอยู่นาน เราเจอกันไม่บ่อยตั้งแต่ผมขึ้นมหาลัยจนตอนนี้อยู่ปีสาม ผมเรียนบริหารธุรกิจส่วนธาวิศอยู่ปีหนึ่งเรียนเหมือนผมเพราะบอกจะรับบริษัทของทางพวกคุณพ่อ ผมก็เช่นกัน...

ที่จะบอกก็คือธาวิศย้ายออกจากบ้านมาอยู่คอนโดตั้งแต่เด็กผมเลยไม่ค่อยได้เจอนัก เจอแค่ตอนพวกคุณพ่อและคุณแม่นัดเจอกันก็ยิ้มให้ตามมารยาทมองผ่านๆกัน

ไม่เจอกันนานนะ

ผมเลยคิดว่านั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ธาวิศพูดเช่นนั้นรึเปล่า...

ผมพยักหน้ารับให้น้อยๆ ธาวิศเอาหลังพิงกรอบประตูแล้วพูดกับผมยิ้มๆ

โดนทิ้งมา อยู่เป็นเพื่อนสักแปปหน่อยสิ

มันจะดีนะ...?

แต่การจ้องหน้ากันอยู่แบบนี้คงไม่ใช่เรื่องดี ปรึกษาเรื่องความรักผมคิดว่าธาวิศคงไม่ทำแบบนั้น เรื่องอายุไม่เกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตเลยสักนิดธาวิศไม่คิดจะทำอะไรแบบนั้นกับผมที่วันๆเอาแต่เรียนแน่นอน ผมเม้มริมฝีปากตัวเองอย่างครุ่นคิดพอเหลือบสายตาขึ้นก็เห็นธาวิศมองอย่างกดดันอยู่

ไม่ลีลาสิ

“…”

นี่น้องนะ

ธาวิศเป็นคนเอาแต่ใจและโมโหร้าย...

นั่นจึงทำให้ผมพยักหน้าและยอมเข้าไปแต่โดยดี ที่โซฟากลางห้องมีขวดเหล้าและแก้วที่มีน้ำมันอยู่เต็มแก้ว ผมเดินไปนั่งลงที่โซฟาขณะที่ธาวิศเดินไปหยิบแก้วอีกใบมา

ดื่มไม่เก่งหรอก ผมเอ่ยดัก

รู้เขาพยักหน้ารับแต่ก็ยังเทน้ำเมานั่นลงที่แก้วผม

ถ้าเป็นไรไปเดี๋ยวดูแลเอง

เขาจะมาคะยั้นคะยอให้ผมดื่มอะไรตอนนี้...

 ไม่เข้าใจจริงๆว่าคนเฮิร์ทๆเขาจะดื่มเหล้าทำไมกันมันแย่ต่อร่างกายเรา แต่ที่มันแย่กว่านั้นคือ ผมคออ่อนแต่ปฏิเสธคนไม่เป็น นัยย์ตาสีดำมืดมองมาที่ผมอย่างกดดัน

ให้มันได้อย่างงี้สิ...

อึก อึก

รสขมปร่าบาดคอไหลลงลำคอทำให้รู้ว่าธาวิศชงเหล้าให้ผมเข้มมากๆผมหันไปทำหน้าเหยเกใส่เขาที่เท้าคางมองผมอยู่

วิศ...

หืม?”

พอ...ได้ไหม

เขาหรี่ตาลงก่อนจะส่ายหน้าไปมาแล้วหยิบแก้วตัวเองออกมา เขาชนแก้วเขากับแก้วผม

หมดแก้วหน่อย

เขากับผมต่างกันเกินไป และตอนนี้เหมือนผมกำลังถูกเขาสอนเกี่ยวกับโลกอีกโลกหนึ่งให้ผมรู้จักเลย คนเด็กกว่ารินเหล้าเข้มๆนั่นลงแก้วผมอีกครั้งเมื่อผมกระดกแก้วอีกใบจนหมดอย่างจำยอม

หัวมันปวดตุบๆคล้ายประท้วงการกระทำลำคอผมมันแสบไปหมดเปลือกตาหนักอึ้งเหมือนกินยาแล้วโดนสั่งให้นอน ดวงตาก็เพลียและล้าไปหมดและผมรู้อาการแบบนี้คือเมาทั้งที่พึ่งดื่มไปไม่กี่แก้ว แต่นั่นก็เพราะธาวิศชงเหล้าเข้มจนเกินที่ผมจะต้านอยู่นั่นแหละ

ผมสะบัดหัวตัวเองไปมาเบาๆเพราะอาการมึนจู่โจมอย่างหนัก

พี่อัยย์?

ใครสักคนเรียก...

และตอนนี้ผมมาหาใครนะ... อ่า ธาวิศไง

อื้อ.. ผมครางรับในลำคอ หัวรู้สึกถึงอะไรนุ่มๆ ดูท่าผมจะเมาจนคอพับ

เมาแล้วเหรอ

อาการขนาดนี้...

ผมพยักหน้า หัวมันหมุนคว้างไปหมด ก่อนแขนจะถูกจับจากใครสักคน ตัวผมถูกอุ้มช้อนขึ้นแล้วพาเดินไปที่ไหนสักแห่ง

นอน...?” เสียงเบาหวิวในลำคอเอ่ยถามธาวิศ แต่เขากลับไม่ตอบอะไรผมกลับมาเลย

ตัวผมปะทะแอร์เย็นๆในห้องใหม่ที่คาดว่าน่าจะเป็นห้องนอนของคนที่อุ้มตัวผมอยู่ พยายามฝืนปรือตาขึ้นมองก็ต้องปิดลงไปอีกรอบเมื่อมันหนักอึ้งเกินไปจนกระทั่งตัวผมถูกวางลงที่ความนุ่มและอุ่นของเตียง

ผมซุกใบหน้าเข้าหาหมอน เตียงนุ่มที่คิดเอาไว้แต่แรกว่าจะโถมตัวใส่ทำให้ผมเคลิ้มและคิดแค่ว่าจะนอนเท่านั้น

ฉุบ...

อื้อ...

หนาว...

ผมยกมือสะเปะสะปะขึ้นมาหาช่วงหน้าท้องและแผ่นอกแบนราบที่เปลือยเปล่าของตัวเองที่ปะทะกับแอร์เย็นๆในห้อง ธาวิศกำลังแกะกระดุมเสื้อนอนผม... และตอนนี้มันก็หลุดออกจนหมดแล้วด้วย

ทำ...อะไร?”

ทำทำไม?

ผมหดคอเมื่อลมหายใจร้อนรินรดที่ซอกคอ เปลือกตาที่หนักอึ้งปรืออย่างหนักเมื่อผมพยายามเปิดมันออก

สิ่งที่เห็นคือเงาตะคุ่มสูงใหญ่กำลังคร่อมทับร่าง ผมยกมือขึ้นดันเขาแต่กลายเป็นแค่ไปวางมือลงที่ผิวกลายเปลือยเปล่าช่วงหัวไหล่ของร่างกำยำ

เดี๋ยวนะ...

ถอดเสื้อของตัวเองด้วย?

เดี๋ยว...เดี๋ยวนะ... ขนอ่อนผมลุกชันไปหมดเมื่ออะไรสักอย่างที่แสนร้อนผ่าวและนุ่มนาบลงที่เนื้อผิวช่วงเนินอกและบางอย่างที่ไล้ตรงใบหูทำให้ผมขยับขาดิ้นไปมา ผมสะบัดหน้ารู้สึกถึงอะไรสักอย่างที่ตามมาชิดตามแนวสันกรามจนน่ารำคาญ

อึก…”

หรือผมฝัน?

ธาวิศอาจจะเมาอยู่อีกห้อง

แต่วินาทีต่อมาคือมีอะไรบางอย่างสอดเข้ามาที่ท้ายทอยผม มันตรึงไว้แน่นก่อนริมฝีปากผมจะถูกบดขยี้อย่างรุนแรง

ไม่ฝันแล้วเหอะแบบนี้

เสียงบดจูบดังภายในห้องจนทำให้ผมรู้สึกหน้าร้อน ริมฝีปากผมฉ่ำไปหมด

อื้ออ..วิศ...ธาวิศเหรอ?” เมื่อริมฝีปากเป็นอิสระผมไม่รอช้าที่จะถามคนที่กำลังคร่อมตัวและลวนลามร่างกายตัวเอง

 ตอบหน่อย

ตอบหน่อยสิ...

หรือผมควรจะบอกตัวเองว่าในห้องนี้มีแค่คนสองคน สัมผัสที่เหมือนจริงนี่จะเป็นของใครไปได้อีกล่ะนอกจากเด็กคนนั้น

 ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เรียกสติตัวเองจะเอ่ยถามเขาอีกครั้งแต่ก็โดนแนบริมฝีปากมากดทับปิดกั้นเสียงเอาไว้อีกครั้ง

อื้ออ!”

และจูบนี้มาพร้อมกางเกงผมที่ถูกดึงออกจากขาไปด้วย ผมดันตัวเขามากขึ้นอย่างต้องการผลักไสแต่เขาแทบไม่ขยับเลย

ผมวูบไหวไปหมดจากสัมผัสที่เขาให้ สัมผัสเริ่มเร่งเร้าขึ้นเรื่อยๆฝ่ามือหนาเลื่อนลงมากอดแล้วบังคับให้ผมแอ่นร่างขึ้น สัมผัสชื้นแฉะลากลงมาเรื่อยๆตั้งแต่ต้นคอจนถึงช่วงเนินอกผมที่กำลังขยับขึ้นลงตามแรงกระเพื่อม

แฮ่ก...อ๊ะ!”

ผมรู้สึกได้ถึงปลายลิ้นหนาที่กำลังเลียวนรอบๆก่อนขนทั้งตัวจะลุกชันร่างกายสะท้านไปหมดเมื่ออุ้งปากหนาครอบลงที่ยอดอกดูดกลืนขบเม้มแล้วปาดปลายลิ้นจนผมสะบัดร้อนสะบัดหนาว ส่วนมืออีกข้างก็บดขยี้ตุ่มไตอีกข้างจนชูชัน

วิศ...อะ...วิศเมา เสียงกระท่อนกระแท่นผมพยายามเตือนสติอีกฝ่าย

ถึงจะไม่เจอกันบ่อยแต่ผมก็พอรู้เกี่ยวกับธาวิศบ้าง

เขามีแฟนแล้ว อาจจะทะเลาะกันจนทำให้เขาเมาแล้วทำแบบนี้ ใช่ เขาไม่มีเหตุผลที่จะทำแบบนี้เลย 

เขาคงจะเมา

ไม่” เสียงเขาตอบในที่สุด

ฮะ...แฮ่ก

ช่วงกลางลำตัวผมมันปวดตุบๆ ผมหอบหายใจหนักปากอ้าออกสูดอากาศก่อนจะผวาเมื่อธาวิศกัดดึงยอดอก

อื๊อ!"

ไม่ได้เมาเส้นเสียงทุ้มแสนมีเอกลักษณ์ตอบด้วยความเฉยชายิ่งทำให้ผมมั่นใจว่านี่คือธาวิศแน่ๆ เพราะผมจำเสียงเขาได้

นาย...

พี่น่ะแหละ เมา

ผมเกร็งไปทั้งตัวและนอนราบอย่างหมดแรง แรงกดทับที่โถมเข้ามาแนบชิดทำให้หายใจไม่ออกเลย เขามาแย่งชิงอากาศที่มีน้อยนิดของผม ผมเผยอปากเมื่อรู้สึกถึงอันเดอร์แวร์ที่ถูกรูดรั้งออกจากเรียวขาช้าๆ

วิศ...ฮึ่ก ผมเริ่มสะอื้นเมื่อรู้สึกกลัวขึ้นมา ผมทั้งปวดหัวและสับสนไปหมด ถ้าเขาไม่หยุดผมจะทำยังไง ผมไม่เคยมาก่อนและก็ไม่คิดว่าครั้งแรกจะมาเป็นธาวิศน้องชายที่ผมไว้ใจด้วย จริงอยู่ที่ผมอาจเคยคบผู้ชายมาบ้างเพราะด้วยหน้าตาและรูปร่างแบบนี้ แต่เราก็ไม่เคยเลยเถิดถึงอะไรแบบนี้มาก่อน

 ช่วงบนของผมถูกฟัดจูบอย่างหนัก อุ้งมือหนาขย้ำไปตามตัวจนเจ็บไปหมด ผมดิ้น ผมดิ้นแรงมากแต่ความจริงคือผมขยับตัวน้อยมาก บ้าสุดๆ ใครก็ได้ช่วยผมที

อย่า...

ขาผมลอยเคว้ง ผมปรือตาที่คลอด้วยหยาดน้ำตาขึ้นมองเงาดำของคนที่กำลังขยับทำนั่นนี่กับร่างกายตัวเอง

ตุบ

แขนข้างหนึ่งถูกยกแล้วทุบไปที่ไหล่กว้างเท่าแรงที่มีทั้งหมด เขากำลังคิดจะทำอะไรบ้าๆ และผมต้องหยุดเขา

วิศ... ฮึ่ก อย่า... ผมส่ายหน้าไปมากับหมอน เขาเมาแน่ๆ ไม่งั้นเขาจะทำแบบนี้เพื่ออะไร

แต่ให้ตายเขาไม่ฟังเลยและสติผมที่โดนครองโดยน้ำเมาแบบนี้ก็ต่อต้านเขาไม่ได้เลย ปลายนิ้วเรียวไล้ขึ้นมาตามเรียวขาของผมก่อนจะวางฝ่ามือกรุ่นร้อนลงที่หัวเข่าสองข้างแล้วจับมันให้ขยับอ้าออก หัวใจผมเต้นกระหน่ำเหมือนกำลังดูหนังสยองขวัญที่ทำให้ใจมันสั่นไม่หยุด รู้สึกได้ว่าร่างกายทั้งหมดธาวิศกำลังมองมันอยู่ สัมผัสจากมือสากและผิวเนื้อร้อนๆของเราสองคนทำให้ผมร้อนไปทั้งตัว

ผมทาบฝ่ามือลงไปที่แผ่นอกแกร่งเป็นการขอร้องผ่านทางกาย น้ำตาไหลลงออกจากตาเหมือนคำขอร้องที่หลุดลอยหายออกไปเรื่อยๆ

หูมันอื้อตาลายไปหมด ความเจ็บแปลบที่บริเวณต้นคอและสัมผัสของมือหนาที่แตะไปตามผิวกายอย่างเอาแต่ใจทำให้ผมอยากจะวิ่งหนีออกไปจากที่นี่แต่กลับทำอะไรไม่ได้ มือหนาขยำลงที่หน้าอกข้างซ้ายก่อนจะบีบขึ้นลงเป็นจังหวะ ร่างกายหนักนั่นกดทับลงมาอีกครั้งก่อนความปล๊าบแปล๊บจะแล่นเข้ามา

สวบ...

เฮือก!!”

เจ็บ...

อย่า...อ๊..…”

ผมหวีดร้องเสียงหลง รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ช่องทางหลัง น้ำตาไหลลงมาเหมือนเขื่อนแตก

สวบ...

ฮึ่ก...

ตรงนั้นของผมกำลังถูกรุกล้ำเข้ามา... และมันทำให้ผมเจ็บมาก ความปวดนั้นบรรยายออกมาไม่ได้เลยและหัวใจผมก็แหลกลงช้าๆ ผมเกร็ง ขาที่ถูกจับพาดกับเอวสอบสั่นไปหมด โคนขาเนียนถูกบีบเค้นจนช้ำคามือ 

 พอธาวิศขยับผมก็ส่งเสียงแปลกๆออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ และเมื่อเสียงผมดังขึ้นเรื่อยๆ เขาก็ยิ่งใส่ความดุดันลงทุกสัมผัสการหยัดออก

อารมณ์แสนเร่าร้อนและดิบเถื่อนถูกปลุกขึ้นมาพร้อมยอดอกที่ถูกดูดกลืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขบกัดและครูดเบาๆที่ปลายยอดอกที่เป็นจุดเร้าจนสะท้านไปทั้งร่าง

อ้าขาออกอีก

คนที่เงียบมาหลายชั่วโมงพูดขึ้น ผมตาพร่าไปหมดสติเหมือนจะวูบมันเลยเหมือนไม่ได้ดั่งใจคนใจร้อน ธาวิศจับเข่าสองข้างผมอ้าออกจนสุดอย่างน่าอายแล้วกระแทกสะโพกรัวเร็ว

ผมร้องไห้...

นี่มันอะไร ปากที่จะอ้าถามถูกบดเบียดด้วยริมฝีปากที่ร้อนผ่าวบดคลึงจนชาไปทั้งแถบ เหงื่อของเขาไหลลงมาโดนใบหน้าผมยามหยัดตัวตนของเขาเข้ามาลึก ผมบีบรัดกายแกร่งอย่างเจ็บปวด

 ริมฝีปากแสนร้อนผ่าวฝังลงที่ซอกคอผมกดหอมหนักๆ แล้วกระซิบที่ข้างใบหู อย่าเกร็ง

ฮ้ะ...ฮึ่ก

เจ็บ.. มันเจ็บ

ฮือออ ฮ่ะ…”

แขนปวกเปียกพยายามจะยกขึ้นมาดันคนตัวสูงออกแม้มันจะสายไปมากก็ตาม ธาวิศส่ายหน้าแล้วจับมือผมขึ้นตรึงเหนือหัว เขาขยับบทรักด้วยเสียงร้องไห้ที่เคล้าไปด้วยเสียงร้องครางที่ดังก้องในห้อง

 ผมถูกขยี้ลงจนจมลงไปกับเตียงด้วยบทรักแสนเร่าร้อนของเขาที่เหมือนจะแผดเผาทุกอย่างจนมอดไหม้ และมัน ก็รวมถึงหัวใจของผมด้วย

  -NEED LOVE-

ปวดไปหมด

อาการไม่สบายตัวทำให้ผมค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือห้องที่ไม่คุ้นเคยและที่นอนที่ว่างเปล่าข้างตัวกับผ้าปูเตียงที่ยับยู่ยี่ พลันภาพเมื่อคืนลอยเข้ามาในหัวเหมือนหนังที่กรอกลับมา ผมกัดริมฝีปากตัวเองแน่นแค่ขยับตัวช่องทางหลังก็ปวดจนทำให้ร้องคราง

กลิ่นเหม็นจากควันลอยมาแตะจมูก ผมหันสายตาไปมองเห็นธาวิศกำลังยืนอยู่ตรงประตูระเบียง เขาดับม้วนบุหรี่ลงเมื่อเห็นผม 

ร่างสูงสมส่วนที่สวมเพียงกางเกงยีนส์เอวต่ำเดินเข้ามาทรุดตัวนั่งข้างเตียง ใบหน้าหล่อเรียบเฉยริมฝีปากหนาที่ฝากร่องรอยตามตัวผมไว้ทั้งตัวก็ไม่ขยับพูดอะไรสักอย่าง ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ผ่อนออกช้าๆให้ใจมันเต้นช้าลงหน่อย

ทำแบบนี้ทำไม

ธาวิศหลุบตาลงต่ำ ขอโทษ

แกร๊ก!

ประตูห้องนอนถูกเปิดออกเป็นจังหวะเดียวกับคำขอโทษของธาวิศทำให้ผมไม่ทันได้พูดอะไรต่อไปกับคำพูดแสนกำกวมของเขา ร่างบอบบางในชุดเดรสกระโปรงพริ้วสีน้ำเงินเข้มเดินเข้ามาตากลมสุกใสสีดำเหมือนลูกแก้วน่าค้นหามองธาวิศแล้วเบนมามองผมที่ตอนนี้เปลือยอยู่

ใจผมมันหนักอึ้ง หัวเหมือนโดนค้อนปอนด์ทุบลงมา จมูกโด่งเฉี่ยวปลายรั้นนั่นเชิดขึ้นขณะที่กลีบปากที่แต้มสีพีชนั่นขยับพูดกับคนข้างตัวผม

ไม่รักดีนะเราอ่ะ” เธอบอก...

ธาวิศหัวเราะในลำคอ ผู้หญิงเลี้ยงไม่เชื่อง

ผู้หญิงหน้าประตูตรงนั้นเธอคือ ลลิต... และเธอเป็น....

ต้องรู้สึกยังไงเหรอที่เห็นแฟนตัวเองมาเอากับผู้ชาย

ขอบตาผมมันร้อนผ่าวทันทีที่ได้ยินคำพูดของลลิตผมรู้แล้วเขาทำแบบนี้ทำไม เพื่ออะไร...

ธาวิศเหลือบมองผม เขายืนขึ้นเต็มความสูง ออกไปก่อน

ลลิตเหล่มองผมที่ก้มหน้าจนชิดอก เธอกระตุกยิ้ม  ไม่ต้องมาง้อนะ” 

เป็นแม่เหรอ ไม่ต้องมาสั่ง

หึ

แล้วเธอก็หมุนตัวเดินออกไป... ผมเอามือปิดหน้า ขย้ำมันลงจนแสบช่วงบริเวณที่ปลายเล็บจิกลง

ฟุ่บ

 เตียงยุบลง ธาวิศคลานเข้ามาตรงหน้าผมที่ลดมือลงแล้วเงยมองเขา

คืองี้ พี่อ่ะจะเอาอะไร

“…” ผมทำหน้าไม่เข้าใจ ธาวิศมองผม

ผมจะง้อพี่ก่อน

แม่ง... เป็นครั้งแรกที่รู้สึกอยากตะโกนใส่หน้าใครสักคนขนาดนี้ แต่ผมก็ปิดปากไม่ตอบคำถามเขาแล้วหันหน้าหนีไปทางอื่น

จะกลับบ้าน

งอน?”

ผมถอนหายใจ พี่เข้าใจว่าวิศเมา

ธาวิศไม่พูดอะไรต่อเขากลับถอนหายใจหนักๆแล้วมองผมเหมือนรำคาญ

วิศ... เสียงผมสะดุดเมื่อธาวิศก้มหน้าลงมากะทันหัน เราอยู่ใกล้กันมาก... เส้นผมเขาระที่แก้มจนรู้สึกจั๊กจี้ เสียงทุ้มพูดชิดริมฝีปาก

วันนี้ขี้เกียจพูดเยอะ ไว้ก่อนนะ

วันนี้?ไว้ก่อน?

มีวันหน้าที่ต้องเจอกันอีกเหรอ แค่คิดผมก็รู้สึกแย่ ผมไม่อยากเห็นหน้าเขาไปสักพัก

เอาตรงๆเลยไหม ผมถอยหน้าออกมาระหว่างพูด ธาวิศพยักหน้าให้น้อยๆ

อย่าพึ่งเจอกันเลย

“…”

เขาเงียบและผมตีความว่าเขาเข้าใจ

โอเคนะ... ผมดันไหล่เขาเพื่อจะเดินออกสักทีแต่ก็ต้องพบว่าเข้าใจผิดและสะดุ้งเมื่อเขาคว้าข้อมือผม

ฟันแล้วทิ้ง?”  

 

 

 



เอาฟามแซ่บ(หรือเลววะ)ของหนูวิศมาเสิร์ฟเรียกรอรีดกัน

แต่ใครอ่านแล้วชอบก็เม้นหรือสกรีมให้กำลังใจแต่งต่อหน่อยนะค้าบ><


#จองรักJH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 285 ครั้ง

2,385 ความคิดเห็น

  1. #2369 baminz (@baminphu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:43
    ร้ายมากแม่
    #2369
    0
  2. #2367 teeranan6270 (@teeranan6270) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:19
    อู้ยยยยย
    #2367
    0
  3. #2363 Sudaratchompoo (@Sudaratchompoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 19:44
    ใครฟันใครพี่ พูดดีๆ
    #2363
    0
  4. #2323 Scintillating (@Thelasista) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 19:42

    ชอบฟิคแบบเน้ จะกรี๊ดดด แซ่บบ
    #2323
    0
  5. #2321 hana hi18 (@0882746003) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 21:27
    ร้อนแรงมั่ก นิ้วเปลี้ยเลบอ่าาา
    #2321
    0
  6. #2310 kingred88 (@kingred88) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 17:18

    ออ้ากกกกกกกกก ทำไมเราถึงพึ่งมาเจอนิยายเรื่องนี้ๆๆๆๆๆ ฮืออออ ไรท์นะไรท์ทำเราติดงอมเเงมเลย สงสารพี่จินนนนนนนนนน

    #2310
    0
  7. #2301 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 15:21
    ใครฟันใครแหม่
    #2301
    0
  8. #2295 xJ4OHx (@vanillakiller) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 02:01
    แปลความหมายได้แบบบ เธอแหละฟันเค้า อัยบ้าาาาา
    #2295
    0
  9. #2277 Jimin_2549 (@Jimin_2549) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 18:38
    โอมายก้อดดดดดด
    #2277
    0
  10. #2273 MNminnie (@MNminnie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 12:21
    อื้อหืออออออออ
    #2273
    0
  11. #2268 sakunichbim (@sakunichbim) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 18:05
    โหหหหห อิเชี่ย!! จังหวะเเฟนนางโผล่มาอีนี่อึ้งเลยจ้า เออวะไรท์บอกพระเอกเลวก้อเลวจริงไรจริง
    #2268
    0
  12. #2231 biboc (@jajaajajaa-PJ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 11:17
    กรี๊สสสสสสสสสสส ได้แต่กรี๊สส ทำอะไรไม่ถูกแล้ววววว
    #2231
    0
  13. #2226 Juuzou61 (@Juuzou61) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 17:50
    อะไรของเธอ
    #2226
    0
  14. #2190 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 17:47
    แอบชอบพี่อัยย์อยู่เหรอ
    #2190
    0
  15. #2184 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 18:06
    ทำไมวิศทำแบบนี้ แค่เพื่อประชดแฟนผู้หญิงที่ทะเลาะกันอยู่? เฮ้ออออออ
    #2184
    0
  16. #2150 JKee26 (@JKee26) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 20:17
    รุนแรงเกินไปมั้ย
    #2150
    0
  17. #2148 lkoauyie (@lkoauyie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:15
    กำลังเริ่มอ่านเลยยยยย ชอบๆ
    #2148
    0
  18. #2143 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 23:52
    อื้อหืออออ ตอนแรกก็แซ่บเว่ออออแล้วววว><!!
    #2143
    0
  19. #2141 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 01:35
    อมกๆ ธาวิศ เธ๊อออออออ
    #2141
    0
  20. #2137 TOKI_FALIKIT (@TOKI_FALIKIT) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 21:50
    กรี๊ดดแซ่บจริงง
    #2137
    0
  21. #2100 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 01:41
    วิศไม่กวนดิ .. คือแบบ เธ๊อ
    #2100
    0
  22. #2097 เซอร์ออน[SiroN] (@PK_pocky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:49
    เฬววววว แกอ่ะไปฟันเค้า เอาไปอีกเฬวววววว
    #2097
    0
  23. #2066 Mayayo (@wipa2012) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 22:16
    เดี๋ยวนะ แกนั่นแหละเป็นคนฟันเขาาาา55555
    #2066
    0
  24. #2025 Callmesut (@acasia) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 17:55
    ?ฟันแล้วทิ้ง? เดี๋ยวนะวิศ แกต้องเข้าใจไรผิดอ่ะ55555
    #2025
    0
  25. #2005 tuckkiijung (@tuckkii1996) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:05
    พระเอกโซฮอทตั้งแต่แช้ปแรกเลยค่า
    #2005
    0