คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic] One piece : Destination [ Doflaminngo X Corazon ]

โดย ReignOverME

เมื่อสิ่งที่พยายามเหนี่ยวรั้งกลับเทินเฉยและหลบหนี ปลายทางสุดท้ายของสายใยผูกพันธ์และความเกลียดชังก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจเลี่ยง [ Doflaminngo X Corazon ]

ยอดวิวรวม

2,247

ยอดวิวเดือนนี้

64

ยอดวิวรวม


2,247

ความคิดเห็น


12

คนติดตาม


60
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 เม.ย. 59 / 16:12 น.
นิยาย [Fic] One piece : Destination [ Doflaminngo X Corazon ] [Fic] One piece : Destination [ Doflaminngo X Corazon ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 
 
 
ฟิคมโน อยู่ๆก็อยากแต่ง orz''
 
'Destination'
Pairing: Donquixote Doflamingo x Corazon (Donquixote Rosinante)
Author: ShinAi
Rate: PG-15
 
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 เม.ย. 59 / 16:12


               

            การที่สิ่งอันเคยอยู่ในครอบครองนั้นหายไปต่อหน้า เป็นความรู้สึกที่แสนไม่น่าอภิรมย์               

                ควันสีเทาลอยอ้อยอิ่งในอากาศ กลิ่นของเครื่องยาที่ถูกม้วนอัดอยู่ภายในลอยไปทั่วห้อง สัมผัสไปบนทุกผืนของแผ่นไม้ ทุกตารางนิ้วของกระเบื้อง ทุกชิ้นส่วนของเครื่องเรือน หากก็ไม่เพียงพอจะกลบกลิ่นเดิมที่เคยเคลือบอยู่นานหลายปี

                พวกเรานั้นทั้งเหมือนกัน... แต่ก็ต่างกันอย่างสิ้นเชิง...

ทิ้งร่างลงนั่งบนเตียง บนผ้าปูที่ไม่ถูกเปลี่ยนมานานนับแต่ไม่มีคนใช้ยังคงหลงเหลือกลิ่นอ่อนจางของยาสูบ... กลิ่นที่ต่างไปจากบุหรี่ในปากของเขา

                แม้ต่างก็สูบบุหรี่... แต่บุหรี่ของเขากับหมอนั่นเป็นคนละกลิ่นอย่างสิ้นเชิง
            แม้ต่างก็สวมอาภรณ์ขนนกหรูหรา... หากสีที่ฉูดฉาดกับสีอันทึนทึบนั้นไม่เหมือนกันสักนิด
            แม้ต่างหยิ่งทระนงดื้อรั้น... หากสิ่งที่ยึดมั่นถือมั่นกลับเป็นคนละเส้นทาง...

                ความทรงจำต่างๆไหลผ่านเข้ามาในความคิด รสชาติของโลหิตบนริมฝีปาก สัมผัสจากลิ้นที่ดื้อดึง ผิวเนื้อที่ถูกแรงบีบจากฝ่ามือและเส้นด้ายจนบอบช้ำ กระทั่งยามที่ถูกเขาใช้กำลังครอบครองร่างไว้อย่างโหดร้าย หรือตอนที่พยายามอ่อนโยนด้วยปลายนิ้วที่ปรนเปรอ เรียวปากที่ถูกสักเคลือบด้วยสีแดงนั้นก็ไม่เคยเปล่งเสียงใดๆออกมาแม้เพียงนิด...
                ที่แสร้งว่าไม่มีเสียงนั้นเพราะเป็นแผนการณ์บางอย่าง... หรือเพียงเพราะเกลียดชังเกินกว่าจะมีคำพูดใดๆไว้เพื่อเขา เรื่องนี้อาจเป็นความคิดเดียวของโคราซอนที่ดองกิโฮเต้ โดฟลามิงโก้ ไม่อาจรู้ได้...

ครึ่งปีแล้วสินะ... ที่นายพาตัวไอ้เด็กนั่นไปจากแฟมิลี่
                ควันขุ่นมัวไหลผ่านริมฝีปาก มันยังคงลอยออกไปราวกับดึงดันจะลบกลิ่นเดิมที่เจ้าของห้องทิ้งเอาไว้
เขารู้นับแต่วันที่โรซินาเต้มาปรากฏตัวต่อหน้าเขาหลังจากที่หายไปนาน ว่าน้องชายที่เห็นอยู่ ณ ตรงหน้า ไม่ใช่เด็กโง่เง่าไร้เดียงสาอีกแล้ว ทุกการกระทำที่เหมือนสวามิภัค ทุกครั้งที่ยินยอมให้แตะต้องเพื่อหวังว่าเขาจะไว้ใจ หรือเหล่าคำพูดโกหกที่ขีดเขียนลงบนกระดาษ แต่เขาก็เลือกที่จะละเลยต่อมัน ด้วยเหตุผลที่ว่ามันเป็นน้องชายของเขา เป็นลูกชายของไอ้พ่อที่แสนอ่อนแอ ดังนั้นต่อให้โรซินาเต้จะได้รับคำสั่งมาจากองค์กรณ์ใดก็ตาม เขารู้ดีว่ามันไม่มีทางจะฆ่าเขาได้...
                อ่อนแอเกินไป...ขี้ขลาดเกินไป... แต่ทั้งๆที่คิดว่าเป็นอย่างนั้น โคราซอนก็ยังพาไอ้หนูตะกั่วอำพันนั่นหนีไปจนได้
นั่นอยู่เหนือการคาดการณ์ของเขา... และนั่นทำให้ไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย...
                บุหรี่ถูกขยี้ทิ้ง โดฟรามิงโก้ลุกขึ้นยืน ดวงตาภายใต้เลนส์แว่นสีทึบกวาดมองห้องที่ถูกปล่อยทิ้งไว้ แล้วเหยียดรอยยิ้มขึ้นบนริมฝีปาก
                เอาล่ะ... ถึงเวลาที่แกต้องเลือกแล้ว โคราซอน...

************

                เสียงหอบหายใจที่ไม่เสถียรของมนุษย์เป็นสิ่งที่ไพเราะยิ่งนัก เพราะมันหมายความว่าอีกฝ่ายกำลังอ่อนล้า เจ็บปวด หรือใกล้สิ้นใจ...
                “ทำไมแกถึงต้องบีบบังคับให้ฉันฆ่าสายเลือดเดียวกันอีก”
เขาเอ่ยถามร่างสะบักสะบอมตรงหน้า คนที่แม้กำลังจะตายแต่ในดวงตากลับยังคงฉายประกายดื้อรั้นไม่ยอมแพ้
                ทั้งๆที่แค่จะเล็งปืนใส่ฉัน มือแกยังสั่นเลยแท้ๆ...
โดฟลามิงโก้เหยียดรอยยิ้มชั่วร้าย สิ่งที่เขาคิดนั้นไม่ผิดไปเลย...
                “แกน่ะ ไม่ยิงฉันหรอก”
                แต่เพราะอย่างนั้นใช่มั้ย... เขาเลยรู้สึกผิดหวัง
ทั้งๆที่เป็นน้องชาย ทั้งๆที่กำลังจะถูกฆ่า ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่ากระสุนนั้นจะพรากชีวิตเขาไปได้ แต่ดองกีโฮเต้ โรซินาเต้ ก็ยังไม่กล้าพอจะเหนี่ยวไก
                “คนขี้ขลาดอย่างแกทำไมถึงได้กล้าทำเรื่องแบบนี้กันนะ”
ร่างสูงสืบเท้าเข้าไปหาอีกฝ่ายช้าๆ ไม่ได้แยแสกับปากกระบอกปืนที่หันมาทางคนเลยสักนิด
                “ลอว์ไม่มีวันเชื่อฟังแกหรอก ดอฟฟี่”
โคราซอนที่สองเค้นเสียงพูด แม้ความเจ็บปวดจะทำให้เขาทรมาณในทุกการหายใจ หากเขาก็ยังตายไม่ได้... ตายไม่ได้จนกว่าจะแน่ใจว่าเด็กคนนั้นจะปลอดภัย
                โดฟลามิงโก้พูดถูก เขาไม่ใจแข็งพอที่จะฆ่าอีกฝ่าย แม้จะปรารถนาเหลือเกินว่าตัวเองจะสามารถทำได้ก็ตาม
ควมเจ็บปวดจากหัวใจนั้นรุนแรงกว่าบาดแผล... เรื่องที่เขาช่วยเดรสโรซ่าไม่ได้นั้น ไม่อาจเทียบเท่ากับความรู้สึกรวดร้าวที่ประจักต์แก่ใจว่าต่อให้เขาทำทุกวิถีทาง ก็ไม่อาจสรรหาวิธีใดมาเยียวยาหัวใจที่พังทลายไปแล้วของพี่ชายได้เลย...
                ดังนั้นจึงต้องช่วย... ช่วยส่งเด็กคนนี้ไปสู่ยุคสมัยใหม่ เพื่อไม่ให้ลอว์ต้องถูกทำให้กลายเป็นปิศาจร้ายตัวที่สอง...
                “ปล่อยเขาไปซะ
! เด็กนั่นมีอิสระ!
น้ำเสียงกราดเกี้ยวของผู้เป็นน้องทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของบอสแห่งดองกีโฮเต้แฟมิลี่ยิ่งบิดเบี้ยวจนแทบดูไม่ได้ เสียงที่เคยอยากได้ยินกลับถูกใช้เพื่อปกป้องผู้อื่น ความคิดนี้ยิ่งเพิ่มไฟโทสะ ปืนในมือถูกยกขึ้นมา เล็งไปยังร่างที่อยู่บนพื้น
                ทั้งๆที่เด็กนั่นเป็นแค่มนุษย์ แต่ฉันคนนี้มีเลือดอันสูงส่งร่วมกันกับแก...
ปัง
!!
                กระสุนถูกปลดปล่อยจากรังเพลิง ไม่ใช่จากมือของนาวาโทโรซินันเต้ แต่เป็นปืนในมือของโดฟลามิงโก้
ไม่มีการลังเล... ไม่มีแม้สักความสันไหวเพียงน้อยนิดในแววตาหรือในหัวใจ...
                โจรสลัดหนุ่มย่อตัวลง มองใบหน้าที่อาบย้อมไปด้วยเลือดสีแดงฉานของผู้เป็นน้อง แตะสัมผัสเส้นผมสีทองและผิวขาวที่ถูกแต่งแต้มด้วยรอยสัก ใบหน้าคมโน้มเข้าไปใกล้ เสียงแผ่วเบากระสิบตรงริมโสตของผู้ที่ไม่อาจได้ยินเสียงใดๆอีกต่อไป
“ฉันจะปล่อยมันไป โคราซอน ให้มันมีชีวิต ให้มันเติบโต แล้วจากนั้นฉันจะทำลายสิ่งที่นายพยายามปกป้องไว้ซะ”
                เขารู้ว่าในกล่องสมบัตินั้นมีคนซ่อนอยู่ แต่เขาก็คร้านจะให้ความสนใจ ในเมื่อโคราซอนที่พยายามสุดชีวิตจะช่วยไอ้เด็กใกล้ตายคนนึงนั้นมีความสำคัญต่อเขามากกว่า
                ไพ่หัวใจสีชาด... เขาไม่เคยเรียกชื่อจริงๆของโรซินาเต้อีกเลยนับแต่มอบตำแหน่งนี้ให้
                เพราะไม่ปรารถนาจะปล่อยไป... ถึงได้รั้งไว้ด้วยตำแหน่ง
โคราซอนรั้งไว้ด้วยการรับทราฟาลก้า ลอว์เข้ามาในแฟมิลี่
หากว่าสุดท้ายแล้ว อีกฝ่ายก็พยายามตะเกียดตะกายออกไปจากมือของเขาอยู่ดี...
                แขนทั้งสองโอบกอดร่างที่ไร้ลมหายใจไว้แน่น รอยยิ้มยังคงแต่งแต้มอยู่บนเรียวปาก
“เมื่อแกเลือกที่จะช่วยไอ้เด็กนั่น ก็เหลือเพียงความตายเท่านั้นที่จะทำให้แกไม่หนีจากฉันไปอีก”
                เขาเกลียดชังโคราซอนยิ่งนัก... เกลียดชังที่อีกฝ่ายที่นอกจากสายเลือดแล้วก็ไม่มีสิ่งใดเหมือนเขาเลย เกลียดชังดวงตาสุกใสที่ไม่ได้มีไว้เพื่อจ้องมองเขา เกลียดชังเสียงที่ไม่ได้มีไว้เพื่อเขา เกลียดชังที่ความดื้อรั้นและความกล้าหาญของอีกฝ่ายนั้นไม่ได้มีไว้เพื่อเขา...
                หากแม้จะเกลียดชังมากเท่าไหร่ ในมุมหนึ่งของพื้นที่ในหัวใจของเขา โคราซอนกลับครอบครองมันเอาไว้ ความสวยงามเพียงอย่างเดียวที่เขารู้จัก แม้จะเป็นเพียงอดีต แม้จะเป็นเพียงคำหลอกลวง แต่นั่นไม่ได้สำคัญเลย...
                จุมพิตหนักหน่วงถูกกดลงบนริมฝีปากเย็นชืด เนิ่นนาน... แม้ไร้การตอบรับ
                การที่สิ่งอันเคยอยู่ในครอบครองนั้นหายไปต่อหน้า เป็นความรู้สึกที่แสนไม่น่าอภิรมย์
              
เพราะรู้ว่าเศษเสี้ยวของสิ่งสวยงามที่เคยหลงเหลือไว้ในจิตใจนั้นกำลังจะหายไปแล้ว ดังนั้นก่อนที่จะสูญเสียมันไป จึงต้องทำลายทิ้งด้วยมือของตัวเอง...

-End-


                

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ReignOverME จากทั้งหมด 66 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

12 ความคิดเห็น

  1. #12 Meo
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 00:40

    อ่าาา ชอบคู่นี้จังงงง

    #12
    0
  2. วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:39

    บรรยายดีมาก น้ำตาคลอเลยเจ้าค่ะ ชอบคู่นี้https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #11
    0
  3. วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 21:20

    คำบรรยายดีมากค่ะ อินี่ร้องไห้เลยY_Yhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #10
    0
  4. วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 17:49
    ช่างเป็นสิ่งที่ทำให้หัวใจเจ็บร้าวยิ่งหนัก ท่านแต่งดีมาก👍👍👍👍👍👍👍👍👍
    #9
    0
  5. #8 Weft
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 23:30
    หนูเป็นคนดราม่าเห็นฉากไหนดีน้ำตาหนูจะถึงคางค่ะ แต่แต่งดีมากค่ะ ทำต่ออีกนะค่ะ
    #8
    0
  6. วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:52
    ซึ้งมากเลย คู่นี้หายากนะเนี่ยกว่าจะเจอ
    #7
    0
  7. วันที่ 10 เมษายน 2560 / 23:49
    ชอบคู่นี้โคราซอนนน T^T พึ่งดูวันพีชถึงเดรสโรซ่า ชอบโคราซอนมากกซึ้ง
    #6
    0
  8. วันที่ 22 มกราคม 2560 / 18:09
    ได้โปรดแต่งอีกหากินยากหรือเกินคู่นี้
    #5
    0
  9. #4 โรโก
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 21:25
    ฟีลลิ่งเลิศค่ะ
    #4
    0
  10. วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:52
    มะ...มันช่างรุนแรงและฟินยิ่งนัก!!! โอ้ววว--- //อ่านไปเขินไปเลยแฮะ--
    #3
    0
  11. วันที่ 26 เมษายน 2559 / 13:07

    มันช่างหนักหน่วงยิ่งนัก!

    #2
    0
  12. #1 OKAN (@okaza005) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 01:55
    ฮือออออ ไม่น่าเลยย
    #1
    0