แว่วเสียงการเวก [Yaoi] [จบแล้ว]

ตอนที่ 6 : ลิ้มรส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,057
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 276 ครั้ง
    12 พ.ย. 60





















หลังจากวันล่าสุดที่ผมอ่านสมุดบันทึกก็ผ่านมาร่วมอาทิตย์แล้วที่ผมไม่ได้แตะต้องสมุดบันทึกอีกเลย

ก็มันยุ่งเสียจนไม่มีเวลาเลยนี่สิ

มอส ไปช่วยฝ่ายศิลป์วาดคัทเอ้าท์หน่อยสิ

เสียงหวานๆ ที่ตะโกนสั่งมาจากหลังคอมพิวเตอร์ทำให้ผมต้องขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจแต่ก็ไม่ได้เถียงอะไรไป

ใครจะไปอยากมีเรื่องกับหัวหน้านักศึกษาของคณะกันล่ะ

ช่วยอะไรล่ะ งานทะเบียนยังไม่เสร็จเลยเนี้ย ให้พวกเอกศิลปะทำไปก่อนดิ เดี๋ยวเสร็จงานนี้แล้วจะไปช่วย

ผมพยายามประนีประนอม แต่ด้วยรู้นิสัยเจ้าหล่อนดีว่าคงไม่ยอม

พวกเอกศิลปะไปแต่งสถานที่กันหมดแล้ว คนเขาไม่พอ

ทางนี้ก็ไม่พอเหมือนกันนะ

ผมพยายามเถียงต่อ

คนทำทะเบียนมันหาไม่ยาก แต่คนมีปัญญาวาดภาพสวยมันหายากเว้ย

ผมพยายามแล้วครับ ผมพยายามแล้ว

เออๆ เดี๋ยวไปทำให้ก็ได้

นี่ถ้าคนพูดเป็นไอ้ไม้รับรองว่าผมจะขนสัตว์ป่าทั้งป่ามาประเคนในบทสนทนาแน่นอน แต่เพราะว่าคู่สนทนาเป็นผู้หญิง ผมเลยต้องรักษามารยาทเอาไว้นิดนึง

ดีๆ ทำเสร็จแล้วกูฝากซื้อน้ำปั่นมาให้ด้วยดิ เอาน้ำส้มปั่นนะ

โอเค ขอถอนคำพูด

เอาเงินมาดิ

เลี้ยงกูหน่อยสิ

เธอพูดพลางส่งสายตาอ้อนหวานๆ ที่ผู้ชายต่างต้องยอมสยบมาให้ผม

น่าเสียดายที่เรารู้เช่นเห็นชาติกันจนหมดอารมณ์พิศวาสกันไปเสียแล้ว

อี๋ ชะนี

ผมแสร้งพูดพลางทำท่ารังเกียจ เล่นเอาเจ้าตัวหัวเราะร่าแล้วพ่นสารพัดสัตว์มาให้ผมเสียยกใหญ่ ก่อนจะเอาแบงค์สีแดงมายัดใส่มือผมอย่างอารมณ์ดี

อย่าโด้เงินกูนะมึง

ไม่โด้หรอก แค่ไม่คืน

อินี่!”

ผมหัวเราะร่าแล้วรีบวิ่งออกจากห้องทำงานของกรรมการนักศึกษาแทบจะทันที

ถึงผมจะเป็นคนที่มีเพื่อนน้อย แต่เพราะมีฝีมือดีและทำงานเรียบร้อยจึงถูกกรรมการนักศึกษาของคณะขอให้ช่วยงานบ่อยๆ จนสนิทกันระดับหนึ่ง แต่ถ้าว่ากันตามจริงแล้วคนที่ผมสนิทด้วยก็เห็นจะมีแค่หัวหน้านักศึกษาอย่าง หวานซึ่งผมเพิ่งจะวิ่งหนีเธอมาเมื่อครู่ กับ ปืนเหรัญญิกชาวสีรุ้งร่างยักษ์ที่มีใจรักในการแต่งหญิง เท่านั้น ส่วนคนอื่นๆ ก็เป็นเพียงแค่การรู้จักชื่อและพูดคุยกันผิวเผิน หลายๆ ครั้งก็จะได้ยินคำนินทาประเภทที่ว่าหยิ่งหรือเห็นแก่ตัวทำนองนั้น

สงสัยว่าผมคงเข้ากับคนอื่นได้ไม่ดีจริงๆ นั่นล่ะ

ผมเดินทอดน่องจนมาถึงลานด้านล่างตึกที่มีเศษไม้ เศษโฟมกองระเกะระกะเต็มไปหมด พวกเอกศิลปะดูเหมือนจะง่วนอยู่กับการจัดแต่งสถานที่ทำให้เหลือคนลงสีคัทเอาต์อยู่เพียงสามคนเท่านั้น แต่ที่เหมือนกันคือใบหน้าของทุกคนดูเหนื่อยล้าเข้าขั้นโทรม

งานเผาก็แบบนี้ล่ะ

 “ไงมอส มาได้จังหวะเลย ช่วยทีสิ ไม่งั้นไม่ทันใช้แน่เลย

ผมพยักหน้าเบาๆ แล้วเดินเข้าไปจัดแจงล้างแปรงทาสีก่อนจะเริ่มลงมือ

ตลอดเวลาทำงานแทบไม่มีบทสนทนาอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเราสี่คนนอกจากคำพูดประเภท หยิบแปรงในถังให้หน่อยไม่ก็ ช่วยส่งถังสีมาทางนี้ทีเท่านั้น

กว่าผมจะรู้ตัวท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทเสียแล้ว

ตายล่ะสิ ป่านนี้แม่คุณบนห้องแอร์คงวีนแตกเพราะไม่ได้กินน้ำส้มแล้วล่ะ

ผมอมยิ้มพลางหมุนไหล่ตัวเองเบาๆ

งานตรงหน้าเสร็จไปกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว เหลือแค่เก็บรายละเอียดกับลงแสงเงาอีกหน่อยก็เป็นอันสมบูรณ์ การระบายสีคัทเอาต์ซึ่งทำจากแผ่นไม้ขนาดใหญ่ห้าแผ่นต่อกัน ไม่ใช่งานหมูเลยสักนิด ยิ่งต้องมาทำกับพวกเอกศิลปะที่ขึ้นชื่อว่าจุกจิกเรื่องงานศิลป์เป็นที่สุดก็ยิ่งทำให้งานช้าเข้าไปใหญ่

ทำได้เยอะขนาดนี้ก็นับว่าบุญแล้ว

ขอบใจมากเลยนะมอส มอสกลับเถอะ เดี๋ยวที่เหลือพวกเราทำเอง

หัวหน้าฝ่ายศิลป์ตบบ่าผมแล้วยิ้มให้ด้วยใบหน้าสะโหล่สะเหล่อย่างคนอดนอน เขาคงเพิ่งจัดสถานที่เสร็จจึงได้มาทำงานคัทเอาต์ต่อ

ชีวิตหัวหน้านี่มันช่างหนักหนาจริงๆ

แต่อย่างไรเสียงานนี้ก็ไม่ใช่หน้าที่หลักของผม แค่ลงมาช่วยข้ามฝ่ายก็นับว่ามากพอแล้ว ผมเองก็ยังเหลืองานฝ่ายทะเบียนอีกเป็นภูเขาที่ต้องรีบเคลียร์ เมื่อคิดคำนวณในใจว่ากลับก่อนน่าจะดีกว่า ผมเลยบอกลาฝ่ายศิลป์ทุกคนก่อนจะเดินกลับออกมา ในตอนแรกคิดไว้ว่าจะกลับขึ้นไปบนห้องกรรมการนักศึกษาเสียหน่อย แต่พอเห็นทางเดินขึ้นตึกปิดแล้ว ผมจึงเลือกที่จะเดินกลับหอแทน

เพราะอยู่หอในการเดินทางไปเรียนจึงสบายมากถึงมากที่สุด อาศัยแต่การเดินเอาก็พอแล้ว เพราะแบบนั้นผมเลยมีเงินเหลือกินเหลือใช้โดยไม่ต้องทำงานพิเศษเพิ่ม แล้วผมก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าทีนเองก็ทำงานพิเศษ ทั้งๆ ที่บ้านก็มีธุรกิจเป็นของตัวเอง ดูจากสภาพแล้วน่าจะเหลือกินเหลือใช้กว่าลูกข้าราชการอย่างผมเสียด้วยซ้ำ

หรือผมควรจะลองทำงานพิเศษดี

อ้าวลูกสาว กลับแล้วเหรอจ๊ะ

เสียงที่จู่ๆ ก็เอ่ยทักทำให้ผมสะดุ้งโหยงจนอีกฝ่ายหัวเราะ

ขวัญอ่อนจังเลยนะคะลูกสาว

มาไม่ให้สุ่มให้เสียงตอนกลางคืนแบบนี้ ต่อให้จิตแข็งก็สะดุ้งครับเจ๊

นึกว่าใคร เจ๊ปืนนี่เอง

ผมเห็นเขาหัวเราะ

ก็เห็นลูกสาวเดินคนเดียว เจ๊ก็เลยมาทัก กลัวจะโดนหนุ่มที่ไหนฉุดไปกระทำชำเรา

น่ากลัวว่าผมจะไปฉุดเขาสิครับเจ๊

แล้วพวกเราก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

แล้วทำไมวันนี้กลับหอค่ำนักล่ะ

พอดีไปช่วยพวกฝ่ายศิลป์ทำคัทเอาต์น่ะเจ๊ หวานมันสั่งมา แล้วเจ๊อะ ทำไมมาคณะเอาป่านนี้

เขาทำหน้าระอาใจ

ก็นี่เพิ่งไปสอนพิเศษมา แล้วดั๊นลืมของ ว่าจะกลับมาเอา ตึกก็ปิดเสียแล้ว

เจ๊สอนพิเศษกี่ที่เนี่ย

เขานิ่งคิดไปอึดใจ

ก็เกือบสิบนะ แต่นี่ว่าจะปล่อยไปสักงานสองงานแล้วล่ะ ไม่ไหว กิจกรรมคณะเยอะมาก เจ๊เครียด

ผมว่าผมเห็นลู่ทางหาเงินของตัวเองแล้วล่ะ

ส่งต่อให้ผมไหมเจ๊ ช่วงนี้ว่าจะหางานพิเศษทำพอดี

อุ๊ย เอาจริงไหม เจ๊จริงจังนะ

ผมพยักหน้า

ถ้าเป็นวิชาที่ผมสอนได้ก็โอเคนะเจ๊

เจ๊ปืนฉีกยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี

สอนได้อยู่แล้ว ภาษาอังกฤษระดับประถม อีกคนก็สังคมม.3 สบายๆ น้องน่ารัก

แจ่ม สองงานนี้ผมจองนะ

เลิศค่ะลูกสาว เดี๋ยวเจ๊ถึงหอแล้วจะส่งรายละเอียดให้ ขอเจ๊โทรคุยกับแม่น้องเขานิดนึง

ไม่มีปัญหาครับ

เลิศอลังการบ้านแตกไปเลยค่ะ เจ๊กลับหอก่อนดีกว่า เดี๋ยวรถติด

แล้วเขาก็เดินจากไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้ผมบอกลา พอมาคิดๆ ดู คนรอบตัวผมก็มีแต่คนแปลกๆ เต็มไปหมดเลยจริงๆ

สงสัยจะไม่มีดวงได้เพื่อนเป็นคนปกติเสียแล้วล่ะมั้ง

ก็น้องใจดีกับทุกคน คนพวกนี้เขาก็ติดหนึบเอาน่ะสิ คราวหน้าคราวหลังหัดใจร้ายเสียบ้าง

ผมอมยิ้มให้กับเสียงที่ได้ยิน

ใจร้ายไม่ลงหรอก เพราะพวกเขาก็เป็นเพียงคนกลุ่มเดียวที่ยอมอยู่กับคนอย่างผม

เอ...จะว่าไป ผมยังไม่ได้คืนเงินหวานเลยนี่นา

 






ประตูสีขาวที่คุ้นเคยถูกผลักเข้าไปด้วยศอก เพราะสองมือผมหอบของพะรุงพะรังจนไม่สามารถใช้เปิดประตูได้ หลังจากเข้ามาได้ ผมก็เอาหลังดันประตูให้ปิดลงแล้วจึงเดินงกๆ เงิ่นๆ เอาของไปวางบนโต๊ะ คนที่นั่งอยู่บนเตียงเหลือบตามามองผมเล็กน้อยแล้วก็ก้มหน้าลงไปจริงจังกับมือถือในมือต่อโดยไม่คิดจะแยแสเพื่อนร่วมห้องที่เพิ่งกลับมาอย่างผมเลยสักนิด

ไอ้เด็กติดเกมเอ๊ย

ผมหัวเราะเบาๆ ก่อนจะลงมือกินข้าวเย็นที่ซื้อมาจากโรงอาหารล่างหอ ใจจริงก็ขี้เกียจเก็บล้างอยู่เหมือนกัน แต่ถ้าให้ไปนั่งกินข้าวคนเดียวท่ามกลางโรงอาหารใหญ่โตแบบนั้นมันก็ชวนให้รู้สึกโหวงๆ พิกล เพราะแบบนั้นก็เลยซื้อข้าวมากินคนเดียวตลอด

ให้ตายสิ นอกจากจะเป็นเกย์แล้วยังจะเป็นพวกเก็บตัวอีก ชาตินี้จะมีคู่กับเขาไหมก็ไม่รู้

พอมาคิดดูดีๆ ผมถึงเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองไม่ได้มีแฟนมานานมากแล้ว คนล่าสุดก็ตั้งแต่สมัยม.4 ใหม่ๆ นี่ก็ปาเข้าไปจะปีสามอยู่แล้ว

หยากไย่เกาะแล้วนั่น

ผมขำความคิดตัวเองเบาๆ

มอสหัวเราะอะไรน่ะ

แหน่ะ ยังจะมาได้ยินอีก

ตั้งแต่กลับมาจากวัดวันนั้น เจ้าตัวก็ดูเหมือนจะระแวงทุกสิ่งอย่างที่ผมเห็นหรือได้ยิน คอยถาม คอยพูดดักตลอด จากปกติที่ไม่สวดมนต์ก่อนนอนก็กลายเป็นคนสวดมนต์ทุกคืนขึ้นมาเสียอย่างนั้น

คนอะไรเอ่ยกลัวผี

ผมเปลี่ยนวิธีนั่งมาเป็นนั่งคร่อมพนักเก้าอี้เพื่อจะได้มองหน้าคนบนเตียงชัดๆ

เปล่าสักหน่อย แค่คิดอะไรเพลินๆ น่ะ

ใจจริงก็อยากแกล้งอยู่ แต่ดูจากปฏิกิริยาที่ผ่านมา ขืนแกล้งไปเขาคงไม่กล้าเข้าใกล้ผมอีกเลย

อะไรเอ่ยตัวใหญ่แต่กลัวผี

อย่าได้ยินอะไรแปลกๆ อีกนะ

ผมหัวเราะร่า

ของแบบนี้ห้ามได้เหรอ

ห้ามได้ไหมไม่รู้ แต่ถ้ารับรู้ก็ไม่ต้องมาบอกเรานะ

กลัวขึ้นสมองจริงๆ ด้วยสิ น่าแกล้งชะมัด

แล้วถ้าบอกว่าเราได้ยินเสียงล่ะ

มอส

ได้ยินเสียงดนตรีไทย

มอส

เสียงที่เจ้าตัวใช้เรียกชื่อผมดังขึ้นไปทุกที นั่นยิ่งทำให้น่าแกล้งเข้าไปใหญ่

เพลงลาวดวงเดือนด้วยล่ะ

มอส!”

เสียงตะโกนมาพร้อมกับหมอนใบโตที่เข้าหน้าผมเต็มๆ จนเกือบหงายหลัง โชคดีที่เกาะเก้าอี้ไว้แน่นพอ

เจ็บแต่ตลกมากกว่า กลัวจนขึ้นสมองไปแล้วล่ะมั้งนั่น

มอสเจ็บไหม เราขอโทษ

เจ้าตัวผลุงขึ้นมาจากเตียงแล้วมาลูบๆ คลำๆ ใบหน้าผมพร้อมกับขอโทษขอโพย

เป็นคนแปลกๆ จริงๆ ด้วย ทั้งที่ผมเป็นคนแกล้งเขาก่อนแท้ๆ

ไม่เป็นไรๆ ขอโทษนะทีน เราไม่ได้ยินอะไรหรอก แกล้งเล่นน่ะ

ใบหน้าหล่อเหลาหงอยลง

รู้อยู่แล้วล่ะ แต่เรากลัวนี่นา

โอ๋ๆ ไม่เป็นไรแล้วนะ

ผมยืดตัวขึ้นลูบบ่าเขาเบาๆ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวยังอารมณ์ไม่เข้าที่สักเท่าไหร่

ช่างเถอะ

เขาตอบปัดๆ แล้วเดินไปเปิดตู้เย็น

แม่เราส่งทองหยิบมาให้น่ะ กินไหม

ผมมองขนมหวานสีเหลืองเข้มตรงหน้าสลับกับหน้าของคนถือ

เบาหวานนะเพื่อน เบาหวาน

หยิบสิ ไม่งั้นเราจะเก็บแล้ว

แหน่ะ มีงอน

ผมหยิบมาส่งเข้าปากหนึ่งชิ้นเพื่อรักษามารยาท แต่รสสัมผัสในปากทำให้ผมต้องหยุดชะงัก

...อร่อย...

...อร่อยแบบที่ไม่เคยกินมาก่อน...

นี่แม่ทีนทำเองเหรอ

เขาพยักหน้าด้วยใบหน้ามุ่ยๆ

อือ มันเป็นสูตรขนมที่สืบทอดมาจากคุณทวดน่ะ

โห ทวดหญิงของทีนคงอยู่ในรั้วในวังเลยสิ มันอร่อยมากเลย

เปล่า สูตรของคุณทวดชายน่ะ

ฮะ? ผู้ชายยุคนั้น ทำขนมเนี่ยนะ

พลันบางอย่างก็แวบเข้ามาในหัว


เจ้าของร้านแถวนั้นจึงแนะนำให้เดินต่อไปอีกหน่อย เขาบอกว่าด้านในมีบ้านคนจีนทำขนมครกไทยอร่อยนัก อีกทั้งยังมีขนมมากมายให้เลือกซื้อหา เราไม่ใครเชื่อนักว่าคนจีนจะทำอาหารไทยได้อร่อยสู้คนไทยได้ แต่ก็ยังอุตส่าห์เดินเข้าไปดู เมื่อไปถึงเถ้าแก่ก็เชื้อเชิญให้ลองชิมขนม เมื่อได้กัดเข้าไปคำแรกจึงได้รู้ว่าอร่อยสมคำร่ำลือ


ข้อความในบันทึกค่อยๆ ลอยเข้ามาในหัวจนผมคลายสงสัย

คงไปซื้อบ่อยจนได้สูตรมานั่นล่ะ

พอคิดถึงภาพผู้ชายตัวโตๆ ไปซื้อขนมครก ขนมไทยทุกวันมันก็อดยิ้มไม่ได้

คุณทวดคงเป็นคนน่ารักทีเดียว

ในขณะที่ผมกำลังคิดอะไรเพลินๆ ทีนก็เดินกลับไปนั่งเล่นเกมบนเตียงเสียแล้ว พอผมอ้าปากจะชวนคุยก็ดันมีเสียงดังมาจากโทรศัพท์ของผมเสียก่อน มือของผมสไลด์เปิดหน้าแอปพลิเคชันสีเขียวคุ้นตาอย่างชำนาญ

นึกว่าใครที่ไหน

ลูกสาวขา เจ๊ไปดีลมาให้แล้วค่ะ คุณแม่ของน้องทั้งสองเซย์เยสนะคะ

ผมอมยิ้มแล้วพิมพ์ตอบกลับไป

ขอบคุณครับเจ๊ แล้วผมต้องเตรียมตัวยังไง เริ่มงานวันไหนเหรอครับ

เริ่มเสาร์นี้เลยก็ได้หนู เอกสารการสอนมาเอาที่เจ๊ก่อนก็ได้ เดี๋ยวครั้งหน้าหนูค่อยทำเอง น้องป.6 ชื่อน้องไบรท์ น้องม.3 ชื่อน้องพรีม ผู้ชายทั้งคู่นะคะ

หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็ส่งรายละเอียดงานกลับมายาวเหยียด

ผมไล่อ่านทุกบรรทัดอย่างละเอียดก่อนจะเริ่มหยิบกระดาษมาร่างสิ่งที่ต้องทำคร่าวๆ พอทำเสร็จก็ได้ยินเสียงกรนจากด้านหลังเสียแล้ว ผมจึงเหลือบมองนาฬิกา

สี่ทุ่มตรงเป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน

ผมยิ้มกว้างแล้วส่ายหัวเบาๆ

ไม่รู้จะเอ็นดูหรือตลกดี

หลังจากหันไปเช็คให้แน่ใจว่าอีกคนหลับสนิทไปแล้ว ผมจึงหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาอ่าน กลิ่นอับของหนังสือตีขึ้นหน้าทันทีที่เปิดอ่าน ใครหลายคนไม่ชอบกลิ่นนี้ แต่ผมว่ามันหอมดี

ก่อนจะลงมืออ่าน ผมมักจะเหลือบไปมองวันที่ที่อยู่ล่างกระดาษก่อนเสมอทำให้รู้ว่าบันทึกหน้าที่ห้าไม่ต่อเนื่องกับวันที่ที่ถูกบันทึกไว้ในหน้าที่สี่ พอผมพลิกดูในทั้งเล่มจึงรู้ว่าเจ้าของบันทึกเป็นพวกบันทึกตามใจฉัน นึกอยากจะบันทึกก็ทำ ไม่อยากก็ไม่ทำ

เป็นคนเอาแน่เอานอนไม่ได้เหมือนกันแหะ

ผมคิดขำๆ ก่อนจะเริ่มอ่าน


งานราชการช่วงนี้มีให้ทำมากมาย คงเพราะประเทศฝาหรั่งทำสงครามกันวุ่นวาย แม้จะไม่มีผลกระทบมาถึงสยาม แต่ก็นับว่าเป็นสิ่งที่สมควรติดตามข่าวสารอย่างใกล้ชิด สัปดาห์นี้คุณแม่อาการดีขึ้นมาหน่อยแต่ก็ยังไม่หายเป็นปรกติ คงต้องใช้เวลาอีกสักพักและคงต้องใช้ยาอีกหลายขนาน พักหลังมานี้คุณพ่อก็รบเร้าให้เรารีบเรียนดนตรี ต่อเพลงให้ชำนาญ ท่านจะได้จัดตั้งวงมโหรีประจำบ้านเหมือนอย่างเจ้านายแลขุนนางบ้านอื่นเสียที คาดการณ์ว่าคงไปลับฝีปากกับเจ้าคุณเอื้อมาเป็นแน่ มิเช่นนั้นคงไม่หงุดหงิดอารมณ์เสียทั้งวันเช่นนี้ เจ้าคุณเอื้อเองหรือก็ใช่ย่อย เราเห็นท่านมาแต่เล็กแต่น้อย เมื่อก่อนไม่ชอบคุณพ่ออย่างไร ตอนนี้ก็ยังไม่ชอบอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่ามีเรื่องกระไรให้ขุ่นข้องหมองใจกันมาแต่หนไหน หลังจากถูกคุณพ่อตำหนิ เราเลยคิดว่าจะไปหาครูบุญเสียหน่อย แต่เพราะเป็นเวลาเย็นแล้วจะให้นั่งเรือไปบางยี่ขันตอนนี้ก็เกรงว่าจะกลับมาดึกดื่น ไม่เหมาะสม เราจึงเปลี่ยนใจออกไปหาซื้อขนมครกของโปรดของคุณแม่แทน ครานี้เราเปลี่ยนร้านประจำแล้ว โชคดีที่เมื่อไปถึงเถ้าแก่ยังไม่ได้เก็บร้าน แต่ขนมก็พร่องไปมาก เราจึงซื้อมาได้เพียงขนมครกและทองหยิบเพียงไม่กี่กระทงเท่านั้น ครั้นเราจะกลับไปขึ้นรถม้าก็พลันเห็นเด็กหนุ่มคนนั้น จึงได้รู้ว่าเด็กหนุ่มแปลกหน้าที่เราเห็นที่บ้านครูบุญครานั้นเป็นลูกของเถ้าแก่นี่เอง ได้ยินแว่วๆ ว่าชื่อกรวิก กรวิกที่แปลว่านกการเวก เถ้าแก่หรือก็ช่างตั้ง เป็นชื่อไทยที่เพียงแค่ฟังคงไม่รู้ว่าเป็นลูกคนจีน ครั้นจะว่าไม่เหมาะก็คงไม่ได้เพราะเสียงของเด็กคนนั้นก็ไพรเราะกังวานราวกับเสียงนกการเวกในตำนานป่าหิมพานต์อย่างไรอย่างนั้น หากเป็นไปได้ก็อยากจะได้ยินเขาขับร้องเพลงลาวดวงเดือนอีกสักครั้ง เราคงนอนหลับฝันดี


วันที่ ๒ เดือนมีนาคม พ.ศ.๒๔๖o


 พออ่านจบผมก็เผลอยกมือกุมขมับ

คุณทวดครับ นี่มันวัวแก่กินหญ้าอ่อนชัดๆ

เอ...แต่จะว่าไป ชื่อกรวิกนี่ก็คุ้นหูอยู่เหมือนกันนะ





****************************************************************************************************

กลับมาแล้วค่า คิดถึงกันไหมเอ่ย หลังจากนี้ก็จะกลับมาอัพทุกวันเหมือนเดิมแล้ว ฝากติดตามด้วยนะคะ XD






B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 276 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,164 ความคิดเห็น

  1. #1142 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 10:21
    หญ้าอ่อนมันน่าอร่อยใช่ไหมคุณทวด
    #1,142
    0
  2. #1125 _arsunp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 16:43
    คุณทวดไปเจอน้องตอนอายุเท่าไหร่คะนั่น
    #1,125
    0
  3. #1101 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 19:47
    คุณทวดกี่ปีนะ55555
    #1,101
    0
  4. #1096 applepie13 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 05:50
    ตอนนั้นทวดเท่าไหร่คะ555555555
    #1,096
    0
  5. #1082 Earn0624 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 21:08
    คุณทวดกินเด่กกกกก แต่น้องกรวิกแค่ได้อ่านที่คุณทวดบรรยายก็ดูน่าตกหลุมรักมากอยู่
    #1,082
    0
  6. #1031 MS.ALIEN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:55
    คุณทวดอายุเท่าไรคะเนี่ย 55555 น่ารักจริง ๆ แพ้ทางเด็กซะแล้ว หนุ่มน้อยเป็นลูกคนจีนบ้านที่ทำขนมไทยจริงด้วย
    #1,031
    0
  7. #1023 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:12
    งุย คุณทวดน่ารักมากเลย ละมุนมาก หลงน้องแล้วล่ะสิ๊ บรรยายซะรู้สึกได้เลยอ่ะว่าน้องน่ารักมากๆ แง แม่ขา นิยายเรื่องนี้ดีจริงๆๆๆๆ
    #1,023
    0
  8. #1014 beer1109 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:56
    นี่เรากำลังตกหลุมรักผ่านตัวหนังสือใช่ไหม
    #1,014
    0
  9. #1004 MMAIIII (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 14:44
    โคแก่กินหญ้าอ่อนนจริงๆ55555555
    #1,004
    0
  10. #963 tothemoonnnn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:39
    คุณทวดดด 5555 มีความเต้าะน้องผ่านตัวหนังสือ อ่านแล้วเขิน
    #963
    0
  11. #962 MashiroJP (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 19:54
    คุกกกกก
    #962
    0
  12. #878 Aoy Soothi'nie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 10:58
    ชอบจังงง
    #878
    0
  13. #795 maielf13 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 20:19
    คุณทวดสนใจเด็กจังเลยนะคะฮืออออออออชมน้องซะน่าหยิกเลย
    #795
    0
  14. #710 namnam68 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:55
    งืมมม ละมุนแท้
    #710
    0
  15. #697 love bb lava (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 16:20
    คุณทวดดูจะสนใจเด็กคนนั้นเป็นพิเศษเลยนะคะเนี่ย
    #697
    0
  16. #636 Chopoom94 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 13:01
    เจอทีนทีไรก็จะมีของกินมาแจมหน่อยๆอ่ะนะ
    #636
    0
  17. #522 `peach (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 22:30
    ทำไมทีนดูนุ่มนิ่ม น่าหยิก มีความแง้ว 😂😂
    #522
    0
  18. วันที่ 9 มกราคม 2561 / 14:28
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #495
    0
  19. #383 Teddybear_EPN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 13:34
    ไม่ใช่ว่า กรวิก เป็นทวดของมอสอีกนะ
    #383
    0
  20. #369 mykray (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 11:52
    ทีนมีความอ่อนโยน มีความละมุนนนน~~~
    #369
    0
  21. #333 Hiro Hiro Shi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 19:20
    ฮือออ คุณทวดของทีนน่ารักจังเลยยย
    #333
    0
  22. #290 เเม่หญิงกมล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 16:37
    อ่านไปยิ้มไปเลยค่ะคุณทวดชั่งละมุมละไมกระไรเยี้ยงนี้
    #290
    0
  23. #262 毋固毋我 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 21:07
    ง่อววว คุณทวดน่ารัก ตกหลุมรักเขาเข้าเต็มเปาแล้วแหนะ
    #262
    0
  24. #239 เรียกฆ่าว่า-juta (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:03
    อ่าาาา กลิ่น'หญ้าอ่อน'หอมยวนใจ คริ
    #239
    0
  25. #65 mothergod (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 18:02
    คุณทวดน่าจะทำขนมจีบเป็นก่อนขนมครกหรือขนมอื่นนะเนี่ย 55555
    #65
    0