แว่วเสียงการเวก [Yaoi] [จบแล้ว]

ตอนที่ 32 : ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    10 ก.ค. 61

















ตอนพิเศษในเล่มจะมีทั้งหมด 9 ตอน 

1 ตอนลงเว็บไปแล้ว ส่วนอีก 8 ตอนมีอะไรบ้าง ลองมาดูกันเถอะ >w<




_________________________________________________________________________________________




1. ห้วงฝันวันวาน (หมอปีเตอร์)


ทำเช่นนั้นไม่ได้นะครับ

เด็กคนนั้นนั่นเอง

เด็กหนุ่มคนนั้นพูดแทรกขึ้นมาพลางเดินเข้ามาผลักผมให้พ้นทาง

ผมจำได้ว่าตัวเองหันไปมองแล้วขมวดคิ้วยุ่งแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ท่าทางช่วยเหลือของเด็กคนนั้นแปลกมาก เขายกตัวผู้หญิงคนนั้นให้นอนตะแคงข้างแล้วออกแรงกดลงที่แผ่นหลังของเธอไม่เบานัก หลังจากกดไปได้สองสามที หญิงคนนั้นก็สำลักน้ำออกมา

ไม่ยักจะจำได้ว่าเคยเห็นการช่วยเหลือแบบนั้น

ในที่สุดผู้หญิงคนนั้นก็สำลักน้ำออกมาจนหมด ทุกคนจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มปริศนาเป็นตาเดียว ผมเห็นท่าทางตื่นตระหนกน้อยๆ ของเขาตอนที่หันมองหน้าคนรอบๆ ไปมา

...แล้วเขาก็หันมามองผม...

พวกเราสบตากันก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายหลบตาไป

...ไม่รู้เพราะเหตุใดจึงรู้สึกว่าท่าทางแบบนั้นช่างน่ารักเหลือทน...

เก่งดีนี่

ผมพูดชมเขาไปสั้นๆ แต่ก็มากพอที่จะเรียกความสนใจจากอีกคนได้

ใบหน้าหล่อเหลา...ไม่ใช่ ไม่ใช่หล่อเหลา แต่จะบอกว่าสวยหวานก็คงมิเหมาะนัก เขาแค่เป็นเด็กที่...หน้าตาดี

ใช่ ภาษาไทยคงเรียกว่าหน้าตาดี แต่ครั้นจะให้อธิบายว่าหน้าตาดีอย่างไรผมเองก็บอกไม่ได้ รู้แค่เพียงใบหน้าของเด็กคนนี้น่ามอง น่ามองไปเสียทุกส่วน ไม่มีส่วนไหนที่ดูโดดเด่น แต่เมื่ออยู่รวมกันแล้วน่ามองเหลือเกิน

...น่ามองเสียจนคนที่ไม่ปรารถนาในตัวสตรีเพศอย่างผมใจสั่นรัว...

ผมเคยเห็นพ่อทำแบบนี้น่ะครับ ก็เลยลองทำตาม พ่อบอกว่าการกดจุดที่ถูกต้องจะทำให้เลือดลมไหลไปได้ถูกจุด ช่วยคนใกล้ตายให้ฟื้นคืนได้

เสียงรึก็กังวานใสราวกับระฆังแก้ว

งาม...งามเหลือเกิน



_________________________________________________________________________________________


2. ดูแลรัก (หมอปลื้ม พี่เปรม มอส - มอสบรรยาย)


               คุณปล่อยให้น้องไข้ขึ้นสูงขนาดนี้ได้ยังไง

เลิกบ่นแล้วตรวจน้องสักทีได้ไหม

ผมตรวจเท่าที่ผมทำได้แล้ว หลังจากนี้ยังไงก็ต้องรอผลจากแล็บก่อน

ผมได้ยินเสียงใครบางคนถอนหายใจหนักๆ

ผมไม่พาน้องกลับบ้านด้วยสภาพแบบนี้แน่

ผมก็ไม่ปล่อยให้คุณพาน้องกลับบ้านด้วยสภาพนี้แน่ เกิดช็อคขึ้นมาจะทำยังไง

ให้ตายสิ พวกเด็กผู้ชายนี่น่าปวดหัวจริงๆ

ผมได้ยินเสียงทะเลาะกันไปกันมาอยู่พักใหญ่ๆ แล้ว แต่ตอนนี้ในหัวของผมมันเหมือนมีใครบางคนมาเล่นคอนเสิร์ตอยู่ข้างใน ทุกอย่างมันอื้อและตื้อไปหมด ได้ยินแต่เสียงหวี่ๆ ของอะไรสักอย่างดังแทรกมาอยู่ตลอดเวลา

ปวดหัว ปวดหัวจัง

ผมหอบหายใจอย่างทรมานก่อนจะค่อยๆ เอาหัวซบลงกับโต๊ะของแพทย์ตรงหน้า

มอสนอนตรงนี้ไม่ได้นะ มันสกปรก

เสียงของหมอดังแทรกขึ้นมาพร้อมๆ กับความอบอุ่นที่ไล้หัวผมไปมา ตอนแรกผมคิดว่าเป็นมือของหมอแต่พอตั้งใจรับรู้ดีๆ ถึงได้รู้ว่าไม่ใช่

เด็กดี ยกหัวขึ้นก่อนนะครับ

คำว่า เด็กดียิ่งตอกย้ำความมั่นใจว่าเจ้าของฝ่ามือที่ลูบหัวผมอยู่ตอนนี้ไม่ใช่คนที่เอ่ยเตือนผมเมื่อครู่ จำได้ว่าหลังจากที่ผมกับพี่เปรมตัดสินใจคบกัน เขาก็ขอเรียกผมด้วยคำว่า เด็กดีแถมยังขยันเรียกจนโดนคนรอบข้างแซวก็ไม่ยอมเลิก

ดื้อซะไม่มีล่ะคนนี้น่ะ...





_________________________________________________________________________________________



3. สามลมและแสงไฟ (ทีน ไม้ - ทีนบรรยาย)


ไปกินหมูกระทะกันไหม

ฮะ?

ผมเห็นเขาหัวเราะ

ก็ชวนไปกินหมูกระทำไง ตกใจอะไร

นั่นล่ะครับที่น่าตกใจ

ถ้าพูดกันตามจริง ผมรู้จักกับไม้เพราะไม้เป็นเพื่อนของมอส ไม้เองก็รู้จักกับผมเพราะผมเป็นรูมเมทของมอส ปกติเวลาไปไหนมาไหนด้วยกันก็จะมีมอสอยู่ด้วยตลอด นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาชวนผมไปเที่ยวโดยไม่มีมอส

น่าตกใจจริงๆ

แล้วมอสล่ะ

ผมลองถามหยั่งเชิงดู เผื่อว่าเขาจะไม่ได้หมายความอย่างที่ผมคิด

มันไปกับแฟน จะมาได้ไงล่ะ

ชัดเลย เขาชวนผมไปแค่สองคนจริงๆ ด้วย

แปลกๆ นะเนี่ย

แปลกนะครับ

ผมเปรยออกไปอย่างใจคิด แต่คนฟังกลับทำเพลงอมยิ้มแล้วเสตาไปมองทางอื่นแทน

ก็...อกหักเหมือนกันไม่ใช่เหรอ จะพากันไปปรับทุกข์หน่อยเป็นไรไป อีกอย่าง...

เขาหันกลับมามองหน้าผมในที่สุด

มึงก็เป็นเพื่อนกู ทำไมจะไปเที่ยวด้วยกันไม่ได้

แปลก เป็นคนแปลกๆ จริงๆ ด้วยสิ



_________________________________________________________________________________________


4. ปล่อย (พี่เปรม - มอส - มอสบรรยาย)



ไงทุกคน สอบอาญาวันนี้เป็นไงกันบ้าง

โห อย่าให้พูดเลยเปรม ยากมากอะ โคตรยาก โคตรยากมากๆ

ผมเห็นพี่เปรมหัวเราะให้กับคำพูดของหวานก่อนจะหันมามองผม

อะไร จ้องพี่นี่มีอะไร

โถ โดนจับได้เสียแล้ว

เปล่าครับ ก็แค่คิดว่าทำไมคนที่เพิ่งสอบแคลคูลัสมาถึงได้ดูสบายใจนัก

ก็เก่งไง ทำได้สบายมาก

อวยตัวเองเก่ง อะไรเก่งเนอะ

ก็...

เขาเคลื่อนหน้าเข้ามาหาผมทีละนิดทีละนิดจนกระทั่งหน้าเราอยู่ห่างกันแค่คืบ

จริงๆ ก็ไม่ชอบอวยตัวเองเท่าไหร่นะ แต่แฟนไม่ยอมอวยให้สักที ก็เลยช่วยไม่ได้

พอพูดจบก็ผละออกไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ผมนี่สิ...

โอย เขิน เขินม้วนต้วน เขินแบบบิดตัวไปมาสี่ห้าตลบก็ยังไม่หายเขิน



_________________________________________________________________________________________


5. ระลึก (หมอปีเตอร์)


หมอแน่ใจหรือครับว่าจะเอาซอคันนี้จริงๆ

ชายชราผู้ได้ชื่อว่าเป็นครูดนตรีมือเอกในย่านบางยี่ขันมองผมด้วยแววตาประหลาดใจ ในมือหยาบด้านมีซอสามสายอยู่คันหนึ่ง มองปราดเดียวก็รู้ว่ามันไม่ใช่ซอราคาที่มีราคาค่างวดมากนัก อีกทั้งยังดูไม่ใช่ของใหม่ ผมก็พอเข้าใจว่าเพราะเหตุใดคนถามจึงดูประหลาดใจนัก

ครับ

ยิ่งได้ฟังคำยืนกรานจากปากผม คิ้วสีเทานั้นก็ยิ่งขมวดยุ่ง

ไอ้ผมก็รู้นะครับว่าหมอรู้จักกับเจ้ากรมัน แต่ซอคันนี้มันเป็นซอคนตาย เจ้าของมันตายไปแล้ว หมอจะเอาไปเก็บไว้ทำไมหรือครับ

เจ้าของมันตายไปแล้ว

ตายไปแล้ว

...ไม่อยู่แล้ว...

เพราะไม่อยู่แล้วนั่นล่ะครับ ผมจึงอยากได้

เสียงของผมไม่ได้สั่น...ไม่ได้แหบพร่าอย่างที่ควรเป็น ไม่รู้เพราะเหตุใดผมจึงสามารถควบคุมทุกอย่างให้สงบนิ่งได้ถึงเพียงนี้

หรือหัวใจดวงนี้จะชาชินไปเสียแล้วก็ไม่อาจรู้...

เอาเถิด ถ้าหมอยืนกราน เช่นนั้นผมก็จะยกให้

ผมยิ้มตอบอย่างทุกทีพลางตั้งท่าจะหยิบเงินให้ แต่อีกฝ่ายกลับยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อน

เอาไปเถิดหมอ

ใบหน้าเหี่ยวย่นยกยิ้มเชื่องช้า

ฝากดูแลมันด้วยนะ

เพียงเท่านั้นผมก็รู้สึกน้ำตาหยดหนึ่งที่หลั่งรินลงมาจากดวงตา

หยดแรกและหยดเดียว

เขา...ไม่อยู่ให้ผมดูแลแล้วล่ะครับ



_________________________________________________________________________________________


6. คำนึง (คุณเปรม)


ขึ้นชื่อว่างานมงคลแล้ว ความสุขและรอยยิ้มเป็นสิ่งแรกที่ผู้คนนึกถึง

จริงหรือ?

ยินดีด้วยนะพ่อเปรม อาขออวยพรให้อยู่ด้วยกันไปจนแก่จนเฒ่า ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรกันเลยนะ

แล้วหยาดน้ำเย็นก็รินรดไหลลงบนฝ่ามือ

น้าเองก็ขอให้หนูครองรักกันไปนานๆ นะจ๊ะ หนักนิดเบาหน่อยก็ต้องค่อยๆ พูดค่อยๆ จากัน ถือเสียว่าเป็นคู่ชู้ชื่นกันแล้ว อะไรที่ยอมกันได้ก็ยอมกันไป

แล้วปลายนิ้วของเราก็พลันยกขึ้นจรดหน้าผากอย่างที่ควรทำ

ควรทำ...ทุกสิ่งทุกอย่างที่เรากำลังทำในตอนนี้ล้วนเป็นสิ่งที่ ควรทำทั้งสิ้น แต่เพราะเหตุใดหนอ ทั้งที่ทำในสิ่งที่ถูกที่ควรแล้ว หัวใจจึงเจ็บปวดคล้ายถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดไว้ไม่ยอมคลาย

เราเป็นลูกที่ดีแล้ว เป็นสามีที่ดีแล้ว เป็นข้าราชการที่ดีแล้ว แต่เพราะเหตุใดเราจึงไม่มีความสุขเลย

...ไม่มีความสุขเลยสักนิดเดียว...



_________________________________________________________________________________________


7. ฝันร้าย


อ่านได้ที่ 

V

V

V

จิ้ม



_________________________________________________________________________________________


8.คิดถึง (หมอปลื้ม)


-ปัง!-

เสียงดอกไม้ไฟจากทุกหนทุกแห่งดังขึ้นพร้อมๆ กันในวินาทีที่เลขบนหน้าปัดนาฬิกาเปลี่ยนเป็นเลขศูนย์ในทุกตำแหน่ง ตัวเลขสีเขียวเรืองๆ ในความมืดดึงดูดสายตาผมแค่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกบดบังด้วยแก้วขุ่นหนาในมือ

ด้วยอาชีพที่ทำ นานทีปีหนจึงจะได้มีโอกาสหยุดในวันปีใหม่เหมือนใครเขาบ้าง การพักผ่อนที่ไม่ได้ได้มาง่ายๆ สมควรถูกใช้ให้คุ้มค่า น่าเสียดายที่ผมกลับใช้มันได้ไม่ถูกต้องเอาเสียเลย

น้ำสีเหลืองอำพันถูกส่งเข้าปากอึกแล้วอึกเล่า เพื่อลบเลือนทุกความรู้สึกที่อยู่ในใจ แต่ไม่รู้ทำไม ยิ่งกระดกมันเข้าไปในลำคอมากขึ้นเท่าไหร่ หัวใจก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น

ป่านนี้เด็กคนนั้นจะเป็นยังไงบ้างหนอ จะสบายดีไหม กินข้าวรึยัง วันปีใหม่แบบนี้ เด็กคนนั้นจะทำอะไรอยู่กันนะ

อยากเจอ...อยากเจอเหลือเกิน



_________________________________________________________________________________________


9. การเวก (พี่เปรม - มอส - พี่เปรมบรรยาย)



ผมเหลือบมองคนที่พิงหัวอยู่บนไหล่ของผม สายตาของคนน่ารักจับจ้องไปยังจอโทรทัศน์ตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ เป็นภาพที่ดูยังไงก็น่ารักน่าชังเหลือทน

ปิดเทอมคราวนี้ผมไม่ได้กลับบ้านอย่างทุกทีเพราะอยากฝึกงานเพื่อหาประสบการณ์ ส่วนคนที่พิงไหล่ผมอยู่นี้ก็ต้องเรียนภาคฤดูร้อนเสริมเพราะต้องตามเก็บรายวิชาที่ขาดไปตอนที่ประสบอุบัติเหตุเหมือนกัน ก็เลยกลายเป็นว่าพวกเราก็ได้อยู่ด้วยกันทุกวันเหมือนช่วงเปิดเทอมไม่มีผิด

ถึงจะไม่ได้กลับบ้านแต่ได้อะไรแบบนี้มาทดแทนก็นับว่าคุ้มค่าอยู่นะ

ยิ้มอะไรเหรอครับ

คำถามของคนที่เงยหน้ามองผมทั้งที่ยังซบอยู่ที่ไหล่ทำให้ผมยิ้มกว้างกว่าเก่า

ดูสิ แค่ยกหัวขึ้นจากไหล่ผมมาคุยกันดีๆ ยังไม่ยอมทำ ขี้เกียจจริงๆ เลยเด็กคนนี้

...น่าเอ็นดูจริงๆ ...

ยิ้มเพราะมีความสุขครับ

ผมตอบกลับไปแค่นั้นแต่เหมือนอีกคนจะเข้าใจโดยไม่ต้องใช้คำอธิบายเพิ่ม ใบหน้ามีเสน่ห์ประดับด้วยรอยยิ้มกว้าง รอบกายคละคลุ้งไปด้วยเสียงหัวเราะกังวานใส เขายิ้มให้ผมอยู่หลายนาทีกว่าจะถลาซุกตัวเข้ามาในอ้อมกอด

ผมกอดเขา เขากอดผม

พวกเรากอดกัน เคล้าคลอกันอยู่อย่างนั้นจนเสียงเพลงจบของภาพยนตร์ดังมาจากจอทีวีถึงได้รู้ว่าพวกเรากอดกันนานแค่ไหน

ผมรักช่วงเวลาแบบนี้เหลือเกิน






_________________________________________________________________________________________




ใครสนใจอยากอ่านแบบเต็มๆ สามารถสั่งซื้อได้ที่นี่เลยย //ขายของง 5555555


v

v

v

v


จิ้ม


















B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,164 ความคิดเห็น

  1. #1136 vvii (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 02:16
    ชอบเม้นล่าสุดมาก555555555555555555555555 เปิดประมูลได้มั้ยคะ เราก็อยากเป็นนางเอกให้คุณหมอค่ะ!!
    #1,136
    0
  2. #1120 NthSarobee (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 06:04
    สงสารพระรองมาก แต่งเรื่องแยกไหมคะ เอาเราเป็นนางเอก จ้างแต่งไปเลยค่ะ
    #1,120
    0
  3. #1055 MS.ALIEN (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:15
    เราสงสารสารหมออีกแล้วช่วยด้วย (นี่แค่อ่านตัวอย่าง)
    #1,055
    0
  4. #888 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 13:11
    คร่ำครวญคุณพ่อออ
    #888
    1
    • #888-1 ::Rabbit Hole::(จากตอนที่ 32)
      23 สิงหาคม 2561 / 13:12
      **คุณหมอ เลิกรักไม่ได้จริงๆ
      #888-1
  5. #862 Mune (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 05:33
    เห็นตัวอย่างตอนพิเศษแล้วก็รู้สึกสงสารคุณหมอจับใจ ;-; ทำยังไงก็เลิกรักไม่ได้สินะ
    #862
    0
  6. #824 vy0Cik (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 05:20
    ไรท์คะ ตกลงพี่เปรมนี่อายุเท่าไหร่หรอคะ ทำไมเพื่อนๆน้องถึงเรียกพี่ ไม่ใช่ว่าคุณเปรม(ในอดีต)เสียหลังจากทีนเกิดไม่ใช่หรอคะ หรือเราเข้าใจผิด สงสัยตรงนี้นานแล้วค่ะ ตั้งแต่อ่านจบ5555555
    #824
    1
    • #824-1 MoPorY(จากตอนที่ 32)
      11 กรกฎาคม 2561 / 09:17
      พี่เปรมอ่อนเดือนกว่าทีนแต่เรียนรุ่นเดียวกันค่ะ อารมณ์ประมาณว่าทีนเกิดพฤษภาคม ส่วนพี่เปรมเกิดธันวาคม แล้วก็เรียนรุ่นเดียวกัน ถ้าลองอ่านในตัวอย่างตอนพิเศษตอนนึงจะพบว่าคนที่เรียกพี่เปรมว่าพี่มีแค่มอสคนเดียวค่ะ ส่วนคนอื่นจะเรียกว่าเปรมเฉยๆ ^w^
      #824-1
  7. #822 bwsz_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:05
    ปกสวยมากเลย แง้
    #822
    0
  8. #821 PoolGun 27 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:59
    อยากให้มาทำละคร ชอบอ่ะ ร้องไห้ตาม
    #821
    0
  9. #820 st_memory (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:42
    กดโอนไปแล้ววววว555555555
    #820
    0