แว่วเสียงการเวก [Yaoi] [จบแล้ว]

ตอนที่ 10 : พบพาน + ประกาศเล็กน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    12 พ.ย. 60







ไม่ได้ยินหรืออย่างไร เราถามว่า ถามหาเราทำไมหรือ

เอ่อ...คือ...

ผมไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรพูดหรือตอบอะไร หัวใจมันเอาแต่เต้นรัวจนมือไม้สั่นไปหมด

พอดีว่าเพื่อนของผมมันไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ขอโทษคุณเปมทัตด้วยนะครับ

เป็นไอ้มั่นที่เข้ามาช่วยแก้สถานการณ์ให้กับผม มันคงเข้าใจว่าผมตกใจลนลานเพราะคิดจะนินทาอีกคนจึงรีบขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่

ผมยังคงก้มหน้านิ่งและไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองอีกคน

ไม่ไหว หัวใจเต้นแรงเกินไปแล้ว

มึงจะยืนบื้ออยู่ทำไมเล่า ขอโทษคุณเปมทัตไปสิ

ผมพยายามคุมลมหายใจของตัวเองให้มั่นคงก่อนจะเงยหน้าขึ้นหวังรีบขอโทษให้จบแล้วแยกย้ายกันไป แต่ทันทีที่ดวงตาสบกับนัยน์ตาสีดำสนิทนั้น ผมก็รู้ทันทีว่า...

...แพ้เสียแล้ว...

แพ้...แพ้อะไรล่ะนั่น หนักแล้วมอสเอ๊ย

ขะ..ขอโทษครับ

ผมพยายามเค้นเสียงให้ดังที่สุดเท่าที่จะดังได้ แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบจนไอ้มั่นต้องกระทุ้งเข้าที่เอวของผม

อะไรของมึงอีกเนี่ย

พูดดังๆ สิวะ

ไม่เป็นไรหรอก เราไม่ได้ถือโทษโกรธอะไร แค่เข้ามาถามเพราะเห็นถามถึงเราก็เท่านั้น

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบก่อนจะเอียงตัวไปกล่าวสวัสดีน้าผ่องที่อยู่ใต้ถุนเรือนแล้วกลับมาจ้องหน้าพวกผมอีกครั้ง

ซวยจริงๆ มอสนะมอส ไม่น่าปากพล่อยเลย

ผมเบนสายตาไปมองที่ไหล่ของเขาด้วยหวังจะหลบตา แต่อีกคนกลับไม่ยอมปล่อยให้สถานการณ์มันง่ายขึ้นเลยสักนิด

มองไหล่เราทำไม

ก็ผมไม่อยากมองหน้าคุณไงเล่า

พอดีผมเห็นดอกหญ้ามันติดอยู่ที่เสื้อน่ะครับ แต่ท่าทางจะปลิวไปแล้ว

ผมได้ยินเสียงเขาหัวเราะเบาๆ

ปลิวไปเร็วเสียจริงนะ

ผมก้มหน้าต่ำลงแล้วไม่ได้ตอบอะไร

ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน ไอ้อาการคันยุบยิบที่หัวใจ หายใจหายคอไม่ทั่วท้องแบบนี้

...หรือนี่คือสิ่งที่เขาเรียกว่ารักแรกพบกันนะ...

ไม่มีทางหรอก ชีวิตการ์ตูนตาหวานแบบนั้นคงไม่เกิดกับคนธรรมดาง่ายๆ หรอก

พวกเธอสองคนมาเรียนดนตรีกับครูบุญรึ

ผมเห็นไอ้มั่นคู้ไหล่ลงเล็กน้อย

มึงจะคู้ไหล่ทำไมล่ะนั่น

ใช่ขอรับ

น้ำเสียงรึก็ดูนอบน้อมผิดธรรมชาติจนอยากจะหันไปด่า แต่ก็นึกได้ว่าทำไม่ได้จึงยืนเงียบๆ อยู่อย่างนั้น

ผมรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองผมอย่างโจ่งแจ้งแต่ก็ไม่กล้าพอที่จะเงยหน้าขึ้นสบตา

ใช่ เงยหน้า ก็เขาสูงกว่าผมตั้งเยอะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมทีนถึงสูงจนได้เป็นนักกีฬาบาส

ได้ทวดมันมานี่เอง

คงเพราะคิดอะไรเพลินๆ ไปหน่อยเลยเผลอเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง ผมจึงได้พบว่าเขามองผมอยู่ก่อนแล้ว

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณทวดเป็นผู้ชายที่หล่อมาก หล่อแบบไทยแท้ ผิวเข้ม หน้าคม ผมดำ ร่างสูงโปร่ง อกผาย ไหล่ผึ่ง สรุปคือทีนได้ทวดมันมาทุกอย่างยกเว้นสีผิวที่ขาวกว่าหน่อย

บุญแท้ๆ ทำไมอาเหล่ากงผมไม่ได้ให้อะไรนอกจากผิวขาวและความหน้าจีนมาเลยนะ

แล้วนี่ชื่ออะไรกันรึ ดูแล้วคงอายุน้อยกว่าเราทั้งคู่

ครับคุณ ผมชื่อมั่นครับปีนี้เพิ่งจะอายุสิบเจ็ด ส่วนไอ้ข้างๆ ที่เสียมารยาทกับคุณไปชื่อกรวิกครับ อายุเท่ากันกับผม ครอบครัวมันเป็นคนจีนแต่อาศัยอยู่ไทยมาหลายชั่วอายุคนแล้วครับ ถึงหน้าตาผิวพรรณจะต่างแต่มันก็เป็นคนไทยนี่แหละครับ

ท่าทางและน้ำเสียงนุ่มนวลผิดกับบุคลิกของเจ้าตัวทำให้ผมเผลอเบ้ปากใส่อย่างหมั่นไส้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ถือว่ามันทำได้ดีอยู่ เพราะผมไม่ต้องพูดหรือตอบอะไรเลยสักอย่าง

ดีแล้ว ผมไม่ได้อยากคุยกับเขาสักหน่อย

แล้วนี่มาเรียนเครื่องดนตรีอะไรกันล่ะ

เวรกรรม ผมลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปสนิท

ผมรู้แค่ว่ากรวิกเล่นฆ้องวงและร้องเพลงเพราะ แต่ผมไม่รู้ว่าเขาเล่นเก่งหรือร้องเพราะแค่ไหน ไม่รู้ว่าในบันทึกเขียนอวยเกินจริงไปบ้างรึเปล่า ตัวผมเองหยุดเล่นดนตรีไทยมานานมากแล้ว จะได้ฝึกฝีมือก็ตอนกลับบ้านช่วงปิดเทอมเท่านั้น ฝีไม้ลายมือเรียกได้ว่ากระจอกงอกง่อย เรื่องร้องไม่ต้องพูดถึง ไปคาราโอเกะทีไรถูกไอ้ไม้เอาขนมยัดปากทุกทีไป

ขืนเป็นแบบนี้ทุกคนต้องรู้สึกแปลกๆ แน่

กระผมกำลังฝึกซอด้วงขอรับ ส่วนไอ้กรฝึกฆ้องวงขอรับ

เออ ดีๆ ตอบทุกอย่างไปเลยเพื่อน

ผมยังคงก้มหน้านิ่งและไม่คิดจะเงยหน้ามองใครทั้งนั้นจนกระทั่งสัมผัสได้ถึงความเงียบแปลกๆ จึงลองเงยหน้ามองดู

นั่นเป็นการตัดสินใจที่โคตรผิดพลาด

เขามองผมอยู่แล้ว

...ดวงตาคมเข้มคู่นั้นจ้องมองผมอยู่แล้ว...

ริมฝีปากได้รูปนั้นยกยิ้มเล็กน้อย

แล้วพวกเธอมีใครมาทาบทามเข้าไปเล่นในวงดนตรีประจำบ้านกันหรือยัง

ยัง ยังเลยขอรับ

ผมสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นและดีใจในน้ำเสียงของมั่น

วงดนตรีประจำบ้านของพวกเจ้านายชั้นสูงและข้าราชการน่ะนะ แบบนี้ก็เหมือนเข้าไปเป็นบ่าวบ้านนั้นน่ะสิ

ถ้าพวกเธอเล่นได้ดี เราก็อยากจะทาบทามเข้ามาเล่นในวงดนตรีของบ้านเรา พวกเธอจะว่าอย่างไร

ไอ้มั่นแอบสะกิดผมยิกๆ

มึงจะสะกิดทำไมล่ะเว้ย

มะ...ไม่เลยขอรับ พวกกระผมยินดียิ่งเลยขอรับ

น้ำเสียงมันตื่นเต้นปนดีใจขั้นสุดไปแล้ว พอผมแอบมองหน้ามันจึงได้เห็นว่าดวงตามันเป็นประกายอย่างมีความสุข

ได้ทำงานกับพวกข้าราชการมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ

เช่นนั้นพอขึ้นไปบนเรือนก็ลองเล่นให้เราดูสักเพลงแล้วกัน ถนัดเพลงอะไรกันล่ะ

คราวนี้ไอ้มั่นไม่ตอบ มันหันมามองผมราวกับจะบอกให้ผมเป็นคนเลือก

มีบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวของผม

เพลงลาวดวงเดือนครับ

ชิบ โรคพูดก่อนคิดนี่ท่าทางจะรักษาไม่หายจริงๆ

ผมกับเขาสบตากันอยู่อึดใจ

ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่าที่ผมเห็นว่าเขามีแววประหลาดใจอยู่ในดวงตา

เอ่อ...ถ้าคุณไม่ชอบ ผมเล่นเพลงอะ....

ได้ เล่นเพลงลาวดวงเดือน แต่เธอไม่ต้องเล่นฆ้อง เราจะให้เธอขับเพลง

ฮะ!

เอ่อ...จะดีหรือครับคุณ อย่างไรเสียเสียงไอ้กรก็เป็นเสียงผู้ชาย คงไม่ไพเราะเท่าผู้หญิง

เออ ไอ้มั่นทำดี พูดต่อไปเลยเพื่อน

อย่างไรเสียจะให้ผู้หญิงมาอยู่ในวงดนตรีประจำบ้านที่มีแต่ผู้ชายก็คงไม่เหมาะอยู่แล้ว ประกอบกับคราวก่อนเราได้ยินกรวิกขับเพลง ก็เห็นว่าเพราะดี ไยจะให้เขาเป็นคนขับเพลงประจำวงไม่ได้

คราวนี้กลับเป็นไอ้มั่นที่อ้าปากพะงาบๆ ก่อนจะหุบลงเมื่อรู้ตัวว่าเถียงไม่ได้

Your ally has been defeated ไหมล่ะมึง

เมื่อเห็นว่ายังไงเสียอีกฝ่ายก็คงดึงดันให้ผมขับเพลงอยู่ดี ผมเลยยอมตอบตกลงในที่สุด

เดี๋ยวมอสจะร้องให้หูเสียกันไปข้างนึงเลยคอยดู

เช่นนั้นก็ขึ้นเรือนเถอะ ครูบุญรอแย่แล้ว

เขาว่าเรียบๆ ก่อนจะเดินนำขึ้นไป ทิ้งให้ผมกับไอ้มั่นมองหน้ากันอยู่ด้านหลัง

ลาภลอยจริงๆ เว้ยไอ้กรเอ๊ย ถ้าพ่อแม่ข้ารู้คงดีใจกันยกใหญ่

ผมหัวเราะในลำคอ

ก็แค่เป็นนักดนตรีประจำบ้าน ก็ไม่ต่างกับเข้าไปเป็นบ่าวในบ้านเขานั่นล่ะ

บ๊ะ! มึงนี่ไม่รู้อะไร สิบพ่อค้าไม่เท่าหนึ่งพระยาเลี้ยง เป็นบ่าวในบ้านข้าราชการชั้นสูงก็ดีกว่าต้องไปเป็นลูกจ้างพวกพ่อค้าเป็นไหนๆ เผลอๆ ถ้าเรามีฝีมืออาจจะได้รับการฝากงานเข้าไปในรั้วในวังเลยก็ได้นะมึง

แหม ผมนี่ยิ้มแห้งเลยครับ

ฝันเถอะมึง กูก็ไม่ได้เล่นเก่งอะไรขนาดนั้น ไอ้เรื่องจะเข้าไปฝากตัวในรั้วในวังนี่ลืมไปได้เลย ว่าแต่...

มันหันมามองหน้าผม

ครูบุญเป็นจางวางหรือเปล่า

มันทำหน้าดูแคลน

เอ็งนี่นา พอตกน้ำปุ๊บก็โง่ขึ้นมาเสียอย่างนั้น

อ้าว ไอ้เวร

ถ้าครูบุญเขาเป็นจางวาง เราก็ต้องเรียกเขาว่าจางวางบุญสิ จะมาเรียกครูบุญห้วนๆ แบบนี้ได้อย่างไร อีกอย่างถ้าครูเป็นจางวางเราคงไม่มีบุญได้มาเรียนหรอก

เออ ก็จริงของมัน

เดี๋ยว ยังมีอีกเรื่องที่ผมสงสัย

มึงรู้ได้ไงว่าเขาชื่อเปมทัต

ผมเห็นมันแสร้งถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

ก็เขาทั้งดูดี ฐานะดี ชาติกำเนิดรึก็ดีปานนั้น แถมฝีมือระนาดก็ไม่เป็นสองรองใคร ใครเขาจะไม่รู้จัก มีแต่มึงนั่นล่ะที่ทำตัวเป็นพวกไม่สนโลก วันๆ เอาแต่ตีฆ้อง ตีกลอง

ถึงคำพูดคำจาของไอ้มั่นจะน่าหมั่นไส้ไปหน่อย แต่อย่างน้อยผมก็ได้ข้อมูลเพิ่มมาอีกอย่างว่ากรวิกเป็นพวกไม่ค่อยสนโลก

เป็นพวกเก็บตัวเหมือนกันสินะ

เอ้าๆ รีบขึ้นกันไปได้แล้ว เดี๋ยวเกิดคุณเขาเปลี่ยนใจขึ้นมา ลาภจะหายหมด

ไอ้มั่นว่าพลางกระหืดกระหอบวิ่งขึ้นไปบนเรือน ทิ้งผมให้ส่ายหัวระอาใจอยู่ข้างล่างเพียงลำพัง

เอ็งไม่รู้อะไรเสียแล้วไอ้เพื่อนยาก คุณของเอ็งถูกใจกรวิกขนาดนี้ เขาคงไม่ปล่อยไปไหนง่ายๆ หรอก แต่ปัญหามันไม่ใช่ว่าเขาจะเอาหรือไม่เอาเราเข้าวงดนตรีหรอก แต่มันเป็นเรื่องที่ว่า...

เขาชอบกรวิก และผมไม่ใช่กรวิก

อา....ผิดหวังงั้นเหรอ

ก็คงใช่

ผมสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านแล้วเดินตามไอ้มั่นขึ้นไปบนเรือน

สถานที่ที่กรวิกคุ้นเคย คนที่กรวิกคุ้นเคย

อะไรๆ ก็กรวิก แล้วมอสล่ะ

ที่ของผมอยู่ตรงไหนกัน

แล้วจะคิดอะไรแบบนั้นขึ้นมาทำไมล่ะนั่น

ผมถอนหายใจให้กับความคิดของตัวเองเบาๆ พลางคิดว่าจะต้องทำตัวยังไงเมื่อเจอครูบุญ ทันทีที่เท้าของผมแตะลงบนพื้นของชานบ้านก็พลันเห็นชายชราคนหนึ่งยืนหันหลังให้ผมส่วนส่วนตรงหน้าของเขาก็คือคุณเปมทัต เพราะแบบนั้นอีกฝ่ายเลยมองเห็นผมเต็มๆ แต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทีจะเอ่ยเรียกหรือส่งสัญญาณว่าเขาเห็นผมแต่อย่างใด

หรือจะไม่เห็นจริงๆ

ยังไม่ทันที่ผมจะได้เดินเข้าไปเสียงแหบแห้งก็พูดขึ้นเสียก่อน

คิดดีแล้วรึคุณเปมทัต ไอ้กรมันขับเพลงเพราะก็จริง แต่อย่างไรเสียเสียงผู้ชายก็คงไม่แว่วหวานเหมือนเสียงผู้หญิงดอก

ฉันคิดดีแล้วจ้ะครู อย่างไรเสียบ้านฉันก็มีบ่าวผู้ชายเสียเยอะ หากได้คนขับเพลงเป็นผู้ชายก็คงจะสะดวกสบายในการดูแลมากกว่าน่ะจ้ะ อีกอย่าง...

เขาจงใจทอดเสียงก่อนจะละสายตาจากใบหน้าของคู่สนทนามาเป็นผม

ใช่ เขากำลังสบตากับผมด้วยแววตาวิบวับแปลกๆ

สวย เป็นดวงตาที่สวยจริงๆ

ฉันชอบเสียงของเขามากเลยจ้ะ ราวกับนกการเวกอย่างไรอย่างนั้น

ราวกับถูกสะกด ผมรู้สึกร้อนไปทั้งหน้า หัวใจก็เต้นรัวจนน่าแปลกใจ

เย็นไว้มอส เย็นไว้ นั่นทวดเพื่อนนะเว้ย ทวดเพื่อน

เฮ้อ เอาเถอะ ถ้าคุณตัดสินใจแล้ว ครูก็จะไม่แย้งอะไรหรอก

ดูจากการแทนตัว ชายชราคนนี้คงเป็นครูบุญที่ถูกเขียนเอาไว้ในบันทึกแน่ๆ

ชายชรามีท่าทียอมแพ้แล้วค่อยๆ เดินโขยกเขยกไปหาเครื่องดนตรีไทยและไอ้ไม้ที่อยู่ตรงระเบียงหน้าเรือนนอน ทิ้งผมไว้กับคนเจ้าเล่ห์

ใช่ เจ้าเล่ห์ เจ้าเสน่ห์ หล่อแล้วยังฉลาดอีก อิจฉาเว้ย

ผมกับเขายืนห่างกันเงียบๆ อยู่อย่างนั้นจนผมตัดสินใจจะเดินเข้าไปหาไอ้มั่นก็ดันถูกเขาขวางทางเอาไว้เสียก่อน

แอบฟังรึ เด็กไม่ดีจริงๆ เลยนะ

เขาตำหนิด้วยน้ำเสียงสดใสเกินกว่าจะเรียกว่าตำหนิ ต้องเรียกว่าดุด้วยความเอ็นดูไปอย่างนั้น

ไม่ดีต่อหัวใจเลยให้ตายสิ

ใช่ครับ ผมเป็นเด็กไม่ดี คุณเปมทัตน่าจะหาคนอื่นที่ดีกว่าผมได้นะครับ

ผมพยายามบอกตัวเองให้จ้องหน้าเขา เพราะตอนอยู่ข้างล่างก็หลบตาจนน่าสงสัยพออยู่แล้ว

ถึงมันจะยากมากๆ เลยก็เถอะ ก็ดูตาเขาสิ ดูตาสวยๆ ของเขาสิ โอ๊ย มอสจะละลาย

เขายกยิ้มบางๆ

ไม่อยากทำงานกับเรารึ

เอางี้เลยเหรอพี่

เปล่าครับ แต่ผมแค่คิดว่าคุณเปมทัตน่าจะหาคนที่ดีกว่าผมได้เพราะฉะนั้น...

เราเลือกแล้ว ไม่เคารพการตัดสินใจของเรารึ

เปมทัตนำไป 1-0

ครับ เถียงไม่ได้ ยอม ยอมแพ้

เอ้า ไอ้กรมาๆ มาเตรียมตัวได้แล้ว

เสียงเรียกของครูบุญเหมือนเสียงสวรรค์ที่ช่วยดึงผมออกจากสถานการณ์แปลกๆ ตรงหน้า ทันทีที่ได้ยินผมก็รีบปรี่เข้าไปหาครูแทบจะทันที

ครับ ปรี่ อีกนิดก็วิ่งแล้ว

คงเพราะตอนนี้ค่อนข้างเช้ามาก ทั้งเรือนเลยมีแค่ผม ไอ้มั่น ครูบุญและเขา

เออ มีน้าผ่องอยู่ใต้ถุนอีกคน แต่ขอไม่นับแล้วกัน

ครูบุญกับไอ้มั่นกำลังช่วยกันเตรียมเครื่องดนตรี อีกคนก็ยืนนิ่งๆ อยู่ด้านหลังผม

แล้วผมต้องทำอะไรล่ะนี่

เอ็งจำเนื้อเพลงได้ใช่ไหม

จู่ๆ ครูบุญก็ถามขึ้นมาโดยไม่คิดจะหันมามองหน้าผมเลยสักนิด

แน่นอนว่าระดับผมแล้วก็ต้องตอบว่า...

ไม่ครับ

เป็นลูกผู้ชายต้องยอมรับความจริงครับ

บ๊ะ ไอ้นี่! เพิ่งสอนไปเมื่อวาน วันนี้ลืมแล้ว น่าเฆี่ยนเสียทีดีไหม

โธ่ครู เพลงตั้งยาวใครจะไปจำได้

เช่นนั้นเอาแค่ท่อนแรกก็ได้จ้ะครู ฉันไม่ถือ

เสียงที่แทรกขึ้นมากลางปล้องทำให้ผมต้องหันขวับไปมอง

ทวดต้องใจเย็นนะครับ ทวดต้องปล่อยวาง

แต่ผมว่า....

อย่าบอกนะว่าร้องไม่ได้เลยแม้แต่ท่อนเดียว เพราะเราไม่เชื่อ

ถ้าจะดักกันทุกทางขนาดนี้คงไม่ต้องโชว์ให้ดูแล้วมั้ง เอาผมไปเลยครับทวด

ผมมองเขาตาขุ่นพลางนับหนึ่งถึงสิบในใจ

คนอะไรหน้าก็ดีแต่ทำตัวน่าหงุดหงิดเป็นบ้า

ครับ ผมร้องท่อนแรกได้

เขายกยิ้ม

เช่นนั้นก็เริ่มสะ...

แต่ผมอยากให้คุณเล่นระนาดเอกกับพวกผมด้วย

ไอ้กร!”

ทันทีที่ผมพูดจบก็มีเสียงตะโกนของไอ้มั่นดังสวนกลับมาแทบจะทันที และถ้ามันเหมือนไอ้ไม้จริงสิ่งต่อไปที่มันจะพูดก็คือ....

เอ็งเป็นบ้าเหรอ

แหม ทำไมเวลาซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างนะ

เพราะพอจะเทียบเคียงนิสัยกันได้ ผมเลยเลือกที่จะปล่อยไอ้มั่นไว้อย่างนั้นและไม่คิดจะหันไปตอบอะไร คนที่ผมสนใจอยู่ตรงหน้านี่ต่างหาก

เอาจริงๆ ผมก็ไม่ได้มีนิสัยชอบท่าทายหรือกวนโอ๊ยคนอื่นอะไรขนาดนั้น แต่เพราะอีกฝ่ายทำตัวหน้าหมั่นไส้ก่อนก็เลยอดไม่ได้

ถ้าทวดเล่นได้กระจอกก็จะได้อับอายกันไปข้างนึงไงล่ะ

ไอ้กร นี่เอ็งประสาทกลับรึ คุณเปมทัตเขายังต่อเพลงเพิ่งจบไปเมื่อวาน จะมาเล่นแบ่งวรรคตอนสำหรับขับร้องเลยได้อย่างไร

เป็นครูบุญที่ช่วยไอ้มั่นเอ่ยท้วงผม

ครูไม่รู้อะไรเสียแล้ว นั่นล่ะครับครูที่ผมต้องการ

ก็ถ้าพวกผมได้เข้าไปทำงานในบ้านของคุณเปมทัตจริงๆ อย่างไรเสียคุณเปมทัตก็คงต้องอยู่ในวงด้วยเวลามีแขกมาที่เรือน มิเช่นนั้นคงไม่มาเรียนระนาดเอกกับครูเสียแต่แรก ดังนั้นหากให้คุณเปมทัตลองเล่นกับพวกผมเสียวันนี้ก็จะได้รู้ไปเลยว่าเล่นเข้ากันได้หรือไม่ หากไม่ได้ คุณเขาจะได้ไปหาคนอื่นที่เหมาะสมกว่าอย่างไรล่ะจ๊ะครู

ผมไม่ยอมเป็นหมูในอวยให้ทวดเอาไปกินง่ายๆ หรอก

สงสัยว่าผมคงเผลอแสดงสีหน้ายียวนกวนส้นมากไปหน่อย อีกฝ่ายถึงได้ฉีกยิ้มตอบเจ้าเล่ห์เสียขนาดนั้น

เดี๋ยวนะ...ชักรู้สึกไม่ดีแล้วสิ

เหตุผลเข้าท่า แต่การท้าทายผู้ที่กำลังจะจ้างงานคงไม่ใช่มารยาทที่เหมาะสมนัก

โดนไปหนึ่งดอก

หากจะเข้ามาทำงานด้วยกันจริง คงต้องอบรมมารยาทกันเสียหน่อย

ถ้าจะพูดขนาดนี้ก็ด่าว่ามารยาททรามมาเลยเถอะครับ ผมไม่ถือ

แต่เอาเถิด เราจะเล่นด้วยก็แล้วกัน

ผมเงยหน้ามองเขาอย่างไม่เข้าใจ

ด่ากันเสียหมาขนาดนี้เป็นแถวบ้านผมนี่ไม่เผาผีกันไปแล้ว

เขายิ้มตอบผมบางๆ

คนที่ยังไม่รู้และยังไม่ได้รับการอบรม ไม่ถือว่าผิดหรอกนะ

ดอกที่สาม ขอตำแหน่งนักด่าแห่งปีให้พี่แกหน่อยครับ ด่าได้ผู้ดีมีสกุลสุดๆ

แต่ว่าถ้าจะด่าผมขนาดนี้...ไม่ต้องมายิ้มให้กันก็ได้โว้ย





*********************************************************************************************************


อันนี้อัพชดเชยวันเสาร์ที่หยุดอัพไปน้า 



[ประกาศ]



หลังจากตอนนี้เป็นต้นไป ปิงปองจะอัพนิยายทุกวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์นะคะ

สาเหตุที่อัพได้น้อยลงเพราะหลังจากนี้แต่ละตอนจะเริ่มยาว

จนปิงปองไม่สามารถจะเขียนอาทิตย์ละหลายตอนได้อีกแล้วค่ะ

อาจจะอัพถี่น้อยลง แต่ก็ยังไม่ได้ไปไหนนะคะ

เจอกันทุกสุดสัปดาห์ค่า XD



************************************************************************************************************

          [เกร็ดความรู้]

คำว่า "จางวาง" จะหมายถึง 

(๑) หัวหน้า มักใช้กับมหาดเล็ก (ข้าราชการที่ถวายงานเฉพาะพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว) มีบรรดาศักดิ์เป็น "พระยา" 
(๒) หัวหน้าข้าในพระองค์สมเด็จเจ้าฟ้าชาย/เสด็จในกรม ไม่มีบรรดาศักดิ์ เช่น จางวางทั่ว พาทยโกศล หัวหน้าวงดนตรีไทยวังบางขุนพรหม
(๓) หัวหน้าคนงานที่ทำงานในจวนสมเด็จเจ้าพระยา เรียกว่า "จางวางทนาย" มีบรรดาศักดิ์เป็น "หลวง" (ชั้นประทวน)

                                             




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,164 ความคิดเห็น

  1. #1146 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:02
    ด่าเจ่บมากกกก
    #1,146
    0
  2. #1086 Earn0624 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 12:50
    เจ้ามอสก็คือเด็กกวน แต่เพราะเด็กกว่าเขาจะสู้อะไรเขาได้เล่า
    นี่ว่ามอสก็คงรักกับคุณเปมทัตชาตินี้แหละใช่มะ แล้วตอนนี้พี่เปมเป็นผีในชาติปัจจุบันหรอ สงสาร
    #1,086
    0
  3. #1064 배고파 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:42

    ด่าดุ ด่าเจ็บ ด่าแรง ด่าหน้าชาเลยค่ะ555555555555555555555555

    #1,064
    0
  4. #1035 MS.ALIEN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:59
    ขำอะ -กรเป็นบ้าหรอ 55555555555 แล้วไหนจะสรรพนามข้ากับ-อีก จะข้าก็เอ็งก็ไม่ใช่ 555555 นี่เดาว่ากรวิกน่าจะยังไม่ตายแต่ไปเป็นมอสในชาติปัจจุบันแน่เลย (เดา) แล้วเจอเนื้อคู่ที่นู้น คิดไปเยอะเลย 55555
    #1,035
    0
  5. #1027 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:35
    คุณเปมบั่บ ด่าได้เจ็บมากแง แต่นุสัมผัสความหล่อของพิเค้าได้ค่ะ จัยบางไปหม๊ดดดดด
    #1,027
    0
  6. #970 pukiest (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:19
    เขินคุณเปรมทัตทุกท่วงท่าที่เขาพูด ฮือ แบบทำไมเซ็กซี่จัง แงๆๆๆๆ แต่ตอนที่มอสตัดพ้อว่าคุณทวดสนใจกรไม่ใช่มอส ก็คือ น้ำตาจะไหล
    #970
    0
  7. #914 SOUGIYA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 12:21
    ปากร้ายจังนะคะคุณทวด
    #914
    0
  8. #845 Mune (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 00:39
    คุณน้องงงงง 55555555 ปากร้ายมาก หนูววอยู่ในยุคนั้นบางทีอาจจะต้องเก็บคำบ้างนะลูกกก 55555 ถ้าจะมองน้องขนาดนี้เอาน้องไปมองที่บ้านเลยดีไหมคะคุณเปมทัต 55555 ชอบภาษาของคนเขียนมากๆเลยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจ *.*
    #845
    0
  9. #799 maielf13 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 21:12
    ปากคอนะคะคุณทวด
    #799
    0
  10. #750 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 07:39
    ปากคอเราะร้ายจริงๆค่ะคุณทวด
    #750
    0
  11. #721 see B (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 14:29
    ด่าได้เจ็บมากเลยค่ะเจ้าคุณพี่
    #721
    0
  12. #715 ตัวอ่อน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 07:14
    ชอบบบบ ว่าเเบบผู้ดี555
    #715
    0
  13. #641 Chopoom94 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 21:49
    ในที่สุดก็ได้รู้ชื่อคุณทวดเพราะเพื่อนมั่นของกรวิกนี่เอง คำพูดคำจาของคุณเขาเฉือนแบบนิ่มๆ แต่เจ็บเด้อ
    #641
    0
  14. #590 "KiHae129" (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 09:45
    สนุกค่า หลงรักพระเอก
    #590
    0
  15. #561 `peach (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 18:56
    เป็นไงมอสโดนคุณเปมเล่นแล้วไง 5555
    #561
    0
  16. วันที่ 9 มกราคม 2561 / 15:27
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #500
    0
  17. #470 คุณชิกกี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 23:09
    ฮือ เราใจบางกับคำพูดคำจาของคุณเปมทัตมากๆเลยค่ะคุณT-T
    #470
    0
  18. #379 mykray (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 13:09
    อื้อหือออคำพูดคำจาคุณเขาเชือดนิ่มๆน้องเรามากอ่ะด้วยหน้าที่ยิ้มๆ
    #379
    0
  19. #336 Hiro Hiro Shi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 20:00
    ฮือออ ใจนุบางมากเลย คุณเปมทัต สุโก้ยนน
    #336
    0
  20. #305 omyimbow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:02
    เพิ่งมาตามอ่านค่ะ จากที่อ่านดูเรื่อยๆแต่แบบต้องตามอ่านต่อ อยากได้ความหวาน 555
    #305
    0
  21. #293 เเม่หญิงกมล (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 23:03
    อ่านตอนนี้ถึงกับคันยุบยิบในใจเลยค่ะ ตอนที่กรเวทพบเจอกับคุณเปมทัตชอบมากจริงๆ คุณปิงปองบรรยายได้ดีจนทำให้เกิดจินตภาพเลยล่ะคะ ประหนึ่งว่าเราได้ไปยืนในเหตุการณ์นั้นจริงๆ 
    #293
    0
  22. #269 毋固毋我 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 00:08
    คุณทวดชนะขาดจริงๆยกนี้555555555
    #269
    0
  23. #245 เรียกฆ่าว่า-juta (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 07:26
    เจ็บดีจริงๆ
    #245
    0
  24. #39 ningthanaporn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 07:43
    ด่าแบบผู้ดีนี่มันเจ็บจริงๆ
    #39
    0
  25. #23 Flint (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 17:26
    อยากอ่านต่อจังเลยอ่าไรต์ /งอแง
    #23
    3
    • #23-2 Flint(จากตอนที่ 10)
      8 กรกฎาคม 2560 / 19:42
      ไรต์มาตอบด้วย งุ้ยเขิน เราชอบแนวนี้มากเลยค่ะ /จิ้วนิ้ว
      #23-2
    • #23-3 MoPorY(จากตอนที่ 10)
      10 กรกฎาคม 2560 / 01:40
      คนเขียนก็ดีใจที่คนอ่านมาอ่านน้า มาอ่านบ่อยๆนะคะ ^w^
      #23-3