รักเก่าขอ[return]

ตอนที่ 2 : ตอนที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 ก.พ. 63

[2ปีผ่านไป]


“อีแนน!!!!” เสียงของเป้ดังขึ้นและวิ่งเข้ามากอดฉันแน้น “โอ๊ย!! อีเป้กูหายใจไม่ออก” ฉันตีไหล่มันเบาๆ
“อีเป้เดี๋ยวอีแนนก็ตายก่อนวันรับปริญญาหรอก!!” วิวเดินมาดึงเป้ออก ฉันต้องกลับมาเรียนต่อที่นี่เพราะป้าฉันเขาไปทำงานที่ต่างประเทศแล้วบ้านก็ไม่มีใครอยู่เลยเป็นห่วงไม่อยากให้ฉันอยู่คนเดียว.... ป้าคะหนูมานี่ก็ต้องนอนหอค่ะนอนคนเดียว!
“เออ...มึงเคยเต้นทูบีตอนม.6ชะ...” ก้อยมันถามเสียงเบา “อา...มึงมีไร?”
“คือวันนี้มึงไปเต้นให้คณะหน่อยได้ป่ะ...อีตูนมันขาเคล็ดอะเต้นไม่ได้..แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวจริงๆนะอีแนน!!!” มันร้องโอดโอยขอร้อง....
“เออๆ...กูขอเวลาซ้อมสัก1ชั่วโมงเดี๋ยวกูไปเต้นให้!” ฉันบอกมันก็ยิ้มหน้าบาน เห็นว่าเป็นการแข่งประจำปีระหว่างคณะ... 
“อีก3ชั่วโมงกว่าจะแข่งเหลือๆ!” พูดเสร็จมันก็เอาเพลงมาให้ฉันลองเต้น... “กูเคยเต้นเพลงนี้แล้วตอนปี2” ตอนนี้ฉันพึ่งขึ้นปี3 เพราะตอนยัายไปก็จบม.6พอดี
“งั้นมึงซ้อมลอบเดียวแล้วแต่งตัวเลยละกัน!!!”
ว่าจบมันก็เปิดเพลงให้ฉันซ้อม...และจับแต่งตัวแต่งหน้า...โห ชุด มึงจะให้กูเต้นหรือขายตัว!?










ก็ไม่ถึงกับขายตัวหรอกแต่ก็ดูโป๊ๆ ไปหน่อย “อีนี่!!! มึงจะอายทำไม!! กูรู้นะว่ามึงเคยใส่สายเดียวกับกางเกงขาสั้นไปผับอะ!!” รู้ได้ไงวะ!!!

“ไปมึงอีก30นาแข่ง!!”





‘เฮ้ย....มึงดู!!! หุ่นอย่างx’

‘เด็กใหม่เหรอวะ!! มากับพวกวิวว่ะ!’

‘เชรด!! กูเจอแม่ของลูกแล้ว!!’

‘เด็กใหม่อย่างแจ่ม!!’

รู้นะว่าสวยไม่ชม! วิศวะนี่หื่นเนอะ! แต่ก็ปกติของผู้ชาย






@เบียร์



ผมนั่งอยู่ในหอประชุมกลางที่จัดงานแข่งเต้นประจำปีไม่ได้อยากมาหรอกแต่โดนบังคับ “เฮ้ยไอ้เบียร์เด็กใหม่คณะเราอย่างแจ่ม!” เด็กใหม่ไหนอีกวะ? “อะไรของมึงอีกไอ้ธัน!” ผมตวาดไป

“นั่นๆมากับพวกอีวิวอะ!!! เฮ้ย...หน้าคุ้นๆ” หน้าคุ้น...ใครอีกวะ.....!!!!

พอผมหันไปหาคนที่เพื่อนผมบอกก็ต้องตลึง...แนน!!!!   มาได้ไงวะ!!! แล้วแต่งตัว***ไรวะ!! โป๊ไปมั้ย!?

[เอาล่ะครับ!!! คณะวิศวะได้มาถึงแล้ว!!! พร้อมๆกับคณะอื่นๆ แต่ล่ะคนสวยสะดุดตาจริงๆครับ!] เสียงโคศกดังขึ้น....มาแข่งเต้น!? หรือแนนจะเป็นเด็กใหม่ที่พวกมันบอกวะ!?

“ไอ้เบียร์!!!! แนนเมียเก่ามึงนี่หว่า!!!!” แบบนี้มึงตะโกนเลยก็ได้นะธัน “มึงก็เงียบๆหน่อยจะเริ่มแข่งละ!” ผมพูดและคณะนิเทศก็เดินขึ้นเวทีมา5คน 1ในนั้นคือออย..

.

.

.

.

.





เพลงก็ไม่มีไรมากมีท่าเต้นให้พกรี๊ดกร๊าดอยู่บ้าง คราวนี้ถึงตาของวิศวะ...มาคนเดียว!? คณะอื่นมาเป็น10!!!



เริ่มเพลงมาก็รู้เลยว่าท่าเซ็กซี่ต้องมีว่าแล้วก็มีจริงๆ..เพลงมันต่างกับของคณะอื่นเพลงมันดูยั่วเป็นพิเศษ......  แล้วดูเต้น... น่าชุดกลับห้องว่ะ!:) (มึงทิ้งเขาไปแล้วเบียร์)

.

.

.

.






“เหี้ย!!! ท่าโครตยั่ว!!! มึงเลิกกันแล้วชะกูขอนะ!!” พ่อมึงเถอะไอ้ธัน!!!! “ไม่ให้!!! เลิกแล้วก็รีได้!!” ผมพูดมันก็หุบยิ้มแล้วพูดต่ออีกว่า

“เขาจะยอมมึงหรอ? มึงเคยทำใจเขาช้ำมาแล้วนะเว้ย” มันตบไหล่ผมเบาๆ...  นึกย้อนไปแล้วก็หงุดหงิดกับสิ่งที่ลงไปว่ะ

“พี่เบียร์!!!!   มาดูออยจริงๆด้วย!!” ออยวิ่งมาหาผม.... แต่สายตาผมมันไม่ได้เล็งไปที่ออยที่ใส่ขาสั้นให้ดูยั่วแต่มันดันโฟกัสคนที่กำลังลงมาจากเวที....แนน


“อีแนน!!! ยั่วมาก!!!”

“แซบเวอร์!” เพื่อนแนนก็ต่างแซวไปเลื่อย มันก็ยั่วจริงๆแหละ.....   คิดถึงว่ะ..

“พี่เบียร์!!!” ออยขึ้นเสียงทำให้ผมหลุดออกจากห่วงความคิดถึง “พี่เบียร์เหมออะไรคะ!? ออยเรียกตั้งนาน!!” ผมมองออยนิ่งๆ “พี่ขอโทษออยมีอะไรจะคุยกับพี่นะ?” ผมถามและทำเสียงปกติถึงแม้จะรำคาญแค่ไหนก็ตาม สายตาผมดันหันไปเห็นแนนที่กำลังเดินมาทางผมพร้อมเพื่อนๆ ใจมันเต้นตึกตักๆ..... ยิ่งขาอ่อนที่กางเกงขาสั้นปิดไม่มิดแล้วมันยิ่งเต้นแรงขึ้น....  และแนนก็เดินผ่านไป    เธอไม่เห็นหรือสนใจผมด้วยซ้ำ....

“เอออีแนนวันนี้มึงนอนหอหรอ!?” 

“ป่าว! กูนอนบ้านของยังไม่ได้เอามาไว้หอเลย”

แนนนอนบ้าน...ถ้างั้นวันนี้บ้านแนนก็จะกินหมูฉลองที่แนนกลับมา!!!!! 




“ออยวันนี้พี่ขอไปกินข้าวเย็นที่บ้านออยนะ!” ผมหันไปบอกออย ออยก็ยิ้มหน้าบานแล้วก็ให้ผมไป...เหอะ อย่าหวังว่าจะได้อะไร! เพราะครั้งแรกของกูต้องเป็นของแนน...(มึงมันร้ายอะเบียร์)











เย็นวันนั้น



“อ้าว!!! เบียร์!!มาพอดีเลย!!” แม่ของออยทักขึ้น “วันนี้พี่เบียร์มาทานข้าวด้วยนะคะ!” ออยกอดแขนผมเอาหน้าอกที่แทบไม่มีมาเบียดแขนผม...

“วันนี้น่ะสิ!!! บ้านศวิกาญจน์เขาจัดงานเลี้ยงต้อนรับลูกสาวเขากลับมา!!!! เลยมาชวนเรา! จะจัดทำไมคิดว่าลูกสาวตัวเองสำคัญขนาดนั้นเลยหรอ!!!!” แม่ออยชอบว่าร้ายบ้านของแนนแบบนี้ประจำ.... คิดว่าบ้านป้าดีมากรึไง? 

“งั้นเราไปบ้านพี่แนนกันดีกว่านะคะ!” ออยยิ้มจางๆ...ทำไมผมจะไม่รู้ว่าออยคิดอะไรจะทำให้แนนอิจฉาล่ะสิ! 






ก๊อกๆ!!!


ผมเคาะประตูบ้านแนนและก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมา“สักครูค่า!!!” แนนเปิดประตูออกมาในชุดเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้น...   โครตอ่อย

“อุ้ย!!!” แนนอุทาน

“ทำไมพี่แนนแต่งตัวแบบนี้ล่ะคะ!!!! เหมือนจะไปขายตัว..” คำหลังออยพูดเบาๆแต่เหมือนแนนจะได้ยิน “พอดีพี่ไม่ได้มีงานอดิเรกเหมือนใครบางคน...ก็ไม่คิดว่าจะมา เข้ามารอก่อนขอเปลี่ยนเสื้อแปป” แนนพูดพร้อมจิกตาไปหาออย...แรงขึ้นนะเนี่ย

“อ้าว!!! มาแล้วหรอ!!! ยังไม่ได้จุดเตาเลยแล้วนี่ยัยแนนไปไหนล่ะ!!!” คุณแม่ของแนนยังคงใจดีเสมอ....คิดถึงบ้านนี้ว่ะ



“แนน!!!!! น้องมารอแล้ว!!!” แม่แนนตะโกนไปถึงชั้นสอง..ยังเหมือนเดิม “ค่าๆ ไปเปลี่ยนชุดเฉยๆ” แนนพูดพร้อมรวบผม

“ไปก่อไฟได้แล้ว!!” แม่แนนตีแนนเบาๆ สองแม่ลูกคู่นี้เขาน่ารัก...เสียดายที่คุณพ่อเสียแล้ว...

“มารอที่สวนหลังบ้านเลย...จะไปกินหมูหลังบ้าน”แนนบอกผมากับออยระหว่างทางในห้องนั่งเล่นผมก็เจอหมาพันธุ์พิทบลู

“โฮ่ง!!!!” มันตัวใหญ่และเห่าเสียงดังมาก ผมจำได้ว่าแนนเคยอยากเลี้ยง

“ว๊าย!!!!” ออยตกใจและกอดแขนผมแน้นผิดกับแนนที่ออกคำสั่ง “นั่ง!!!!!” เพียงคำเดียวมันก็นั่งลงแต่ยังคงเห่าอยู่และคำสั่งที่สองก็ตามมา “เงียบ! ดีมาก!” แนนเดินไปลูบหัวมันและปลดสายจูงที่ล่ามมันไว้ “นี่ซูโม้ ไม่ต้องกลัวนะมันไม่กัดหรอกแค่เจอคนแปลกหน้า” แนนยิ้มและจูงซูโม้ไปหลังบ้าน   ยิ้มกระชากใจโครต!!!!




“หูย!!! หนัก!” แนนจะยกเตาถ่านแต่มันดูจะหนักมากแนนเลยยกไม่ไหว “เดี๋ยวยกให้” ผมเดินไปข้างๆแนน เธอก็หันมาและเราก็สบตากัน..... ไม่ได้เห็นแบบนี้นานแล้วนะ...คิดถึงว่ะ “ไม่เป็นหรอกมันเลอะด้วยเดี๋ยวให้โม้มันทำ” โม้มันทำ!? ไอ้ซูโม้อะนะ!? มันหมานะ!!!!! ว่าจบแนนก็เดินไปหยิบสายจูงอีกอันแต่มันเหมือนมีไว้สำหรับใช้ให้มาลากของเหมือนที่เคยดู “ลาก!” แนนสั่งแค่นั้นซูโม้ก็ลากเตาไปไว้ในตำแหน่งที่แนนต้องการ

“ฝึกมันมาหรอ?” ผมถาม

“อืม.....นานเลยแหละกว่าจะได้ขนาดนี้” แนนยิ้มบางๆและก่อไฟ “เดี๋ยวเบียร์ก่อให้” ผมเดินไปคว้าแขนแนนไว้

“บ้า! ใครเขาให้แขกทำ!!!” แนนดุผมเบาๆ

“อีเดี๋ยวจะมาเป็นเจ้าบ้าน” ผมพูดและยิ้มแหย่ แนนก็หน้าเริ่มขึ้นสี.....น่ารักว่ะ:)



“เอ่อ!!!... พี่แนนกลับมาทำไมหรอคะ!?” ออยพูดตัดบท....แม้ง!!! บรรยากาศกำลังดีเลย!!!ขัดทำไมวะ!!!:(



ออยมองแนนด้วยหางตาหึง? ทำไม “กลับมาให้หมาถามมั้ง!?  มาเรียนสิ!” แนนพูดแบบนั้นออยก็เงียบลง เถียงไม่ได้ล่ะสิ

“ซูโม้กินข้าว!!!!” แนนเรียกซูโม้มันให้มากินข้าวแต่ที่ผมแปลกใจคือ เนื้อสด? “ทำไมกินเนื้อสด!” 

“มันช่วน้ำให้สุนัขแข็งแรงแล้วก็ขนสวยพอดีเจ้าซูโม่มันต้องไปแข่งลากน้ำหนักเดือนหน้าเลยเสริมกำลังไว้ แต่ไม่ได้ให้กินแบบนี้ประจำหรอกนะบางครั้งก็กินอาหารเม็ดปกติ” อ๋อเลี้ยงไว้ประกวดสินะ   อีกเดี๋ยวจะมาช่วยเลี้ยง:)



“ออย! ไปหยิบโทรศัพท์ให้พี่หน่อยอยู่หน้ารถ” ผมหันไปบอกออย ผมจะได้อยู่กับแนนสองต่อสองสักที “เอ่อ...ค่ะ” ออยอ้ำอึ้งแต่ก็เดินออกไปจังหวะนี้แหละ

“แนน....เบียร์คิดถึงแนนนะ” ผมพูดออกไป....ไม่รู้ว่าแนนจะคิดเหมือนกันรึป่าว?





@แนน



!!!!   เบียร์พูดแบบนั้นทำให้ฉันอึ้งไปเล็กน้อย....ทำไม? “นายทิ้งฉันไปแล้วจะเอาอะไรอีก” 

“เบียร์ไม่ตั้งใจ!!----”

“เราเลิกกันเถอะ...เบียร์เจอคนใหม่แล้ว  จำได้ป่ะคำนี้ที่เบียร์พูดอะ รู้ป่ะคำนี้อะมันยังก้องอยู่ในหัวฉันไปไหนเลยนะ...” ฉันบอกแบบนั้น.... จะต้องให้ฉันเจ็บอีกกี่ครั้งพวกแกถึงจะพอใจห๊ะ!!!!!

“เบียร์.......ขอโทษ” เขาพูดขอโทษ....ขอโทษ!!!!! ความรู้สึกกูที่มันพังไปจะกลับมาหรอ!? อย่าโง่ได้ป่ะ!!!!!

“นายมีออยู่แล้วนี่....” ฉันหันไปบอกแต่่ก็ต้องชะงักเมื่อเขาจับไหล่ฉันทั้งสองและกอดฉันไว้ “เบียร์ขอโทษ!!!! แต่เบียร์มีเหตุผลที่ต้องทำแบบนั้น!!!! เบียร์คิดถึงแนน!!!! ” 

“หยุดเหอะเบียร์! มันจบไปนานแล้วเรื่องของเราอะ!!!” ฉันพูดแค่นั้นแต่อีกฝ่ายไม่ยอมแถมขว้าฉันไปจูบ 






“จบแล้วก็สร้างใหม่ได้!!!!” เขาถอนจูบออกและกอดฉันไว้ “บ้าไปแล้วหรอเบียร์!!!!! แล้วออยล่ะ!!!!”

“.......”

เขาเงียบไม่ตอบ “เบียร์ไม่ได้รักออย....แต่เบียร์รักแนน” 

พรึ่บ!!!!!!!

เสียงล้มลงของออยทำให้ฉันหันไปหาแต่เบียร์กลับไม่ใส่ใจกอดฉันเหมือนเดิม ออยเลยตะคอกเสียงใส่ว่า....













“ทำไมพี่แนนต้องแย้งเบียร์ไปจากออยด้วย!!!!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น