Cat Cafe' รักหวานๆในร้านกาแฟแมวเหมียว

ตอนที่ 4 : บทที่ 4 สานหัวใจสองดวง ด้วยขนมที่มาจากแมว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    6 ส.ค. 60

บทที่ 4 สานหัวใจสองดวง ด้วยขนมที่มาจากแมว

จากที่เห็นและสัมผัสมาหลายวัน คริสพอจะเข้าใจว่าสิงโตเป็นผู้ชายที่รักแมวมาก และไม่แปลกใจเลยที่เห็นแมวมากมายหลายตัวอยู่ในบ้าน แต่ไม่คิดเลยว่าความชอบจะเผื่อแผ่ไปถึงสัตว์ตระกูลเดียวกันแบบนี้

เสือ!

ชายหนุ่มทวนชื่อเจ้าตัวที่กำลังเยื้องย่างเข้ามาหาด้วยความหวาดกลัว ใจนึกภาวนาขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วย แขนกอดไข่มุกแน่นเพราะกลัวจะพลอยได้รับอันตราย ตาจ้องเขม็งไปยังสัตว์ร้ายอย่างประหวั่นพรั่นพรึง เมื่อเจ้าแมวยักษ์ขยับมาหนึ่งก้าว เขาก็ถอยหนีไปหนึ่งก้าวเช่นกันจนหลังชนเจ้าของห้องที่ยังคงยืนอย่างใจเย็น

“เสือ” คริสพูดปากคอสั่นและคงเผ่นออกจากห้องไปแล้วหากอีกฝ่ายไม่ตะปบไหล่สองข้างไว้ก่อน

“ใจเย็นครับ”

“นั่นมันเสือนะคุณ จะให้เย็นยังไงไหว” ชายหนุ่มเถียงและรีบหลับตาปี๋เมื่อเจ้ามฤตยูสีดำเข้ามาประชิด งานนี้ไม่รอดแน่ เขาคิดด้วยหัวใจเต้นตุ้มต่อมพลางนึกก่นด่าเจ้าของบ้านอยู่ในใจว่า แมวยังมีอีกตั้งเยอะ แม่งดันอุตริเอาเสือมาเลี้ยง

คริสสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกถึงจมูกเย็นๆ ที่กำลังแตะตรงข้อศอก ตายแน่ เขาร้องในใจด้วยความกลัวสุดขีด แต่แล้วความกลัวต้องแปรเปลี่ยนเป็นความแปลกใจเมื่อเขารู้สึกว่ามีอะไรอุ่นๆ มาถูไถตรงเอว ชายหนุ่มหรี่ตามองข้างหนึ่งและพบว่าเสือหน้าตาน่ากลัวตัวนั้นกำลังใช้หัวถูเสื้อเขาอยู่ พริบตามันก็ทิ้งตัวลงนอนหงายพร้อมกับส่งเสียงร้อง

“เหมียว”

นัยน์ตาเรียวเบิกกว้างจนกลมโต หมายความว่ายังไง เจ้านี่มันเป็นเสือไม่ใช่เหรอ ไหงดันร้องเหมือนแมว

“นี่น่ะไม่ใช่เสือหรอกครับ” สิงโตพยายามบังคับตัวเองไม่ให้หัวเราะหลังจากยืนดูท่าทางแตกตื่นของคนน่ารักมาพักใหญ่ คริสมองแมวยักษ์ที่ตอนนี้นอนกลิ้งเกลือกไปมาแทบเท้าด้วยท่าทางที่ไม่ต่างจากลูกแมวน้อย ก่อนหน้ากลับไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง พอเห็นรอยยิ้มน้อย แต้มตรงมุมปากกับดวงตาที่กำลังทอประกายระยิบระยับ เขาจึงรู้ตอนนั้นเองว่าโดนแกล้ง

“ก็เห็นอยู่ว่ามันเป็นเสือ” ชายหนุ่มพูดด้วยเสียงที่ยังคงสั่น สิงโตคลี่ยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด

“ครับ มันอยู่ในตระกูลเดียวกันกับเสือ” เขาพูดพลางย่อตัวลงเกาคอแมวดำยักษ์อย่างรักใคร่ “เจ้านี่น่ะเป็นแมวพันธุ์เมนคูนครับ เห็นตัวโตแบบนี้มันน่ารักมาก ไม่เชื่อลองจับมันดูสิครับ”

คริสมองแมวยักษ์อย่างแหยงๆ พลางกระชับแขนที่กอดไข่มุกแน่นขึ้นก่อนส่ายหน้า

“ไม่”

คิ้วคมเข้มของสิงโตเลิกขึ้น “ทำไมครับ อย่าบอกนะว่าคุณกลัว”

“ไม่ได้กลัวสักหน่อย” ชายหนุ่มสวนคำกลับทันควันด้วยใบหน้าแดงจัด ตาจ้องเมนคูนสีดำอย่างไม่ค่อยไว้ใจ โธ่ ลำพังโดนแมวธรรมดาข่วนยังเจ็บแทบแย่ แล้วดูเจ้าแมวยักษ์นี่สิ แค่อุ้งเท้าก็ใหญ่เกือบจะเท่าหน้าเขาแล้ว ถ้าเกิดกำลังเล่นแล้วอยู่ๆ มันดันไม่สบอารมณ์ขึ้นมา ตบเบาๆ แค่ผัวะเดียวมีหวังหัวหลุดกระเด็น ชะรอยความกลัวของเขาจะซึมผ่านไปถึงไข่มุก แมวขาวใช้จมูกของมันแตะคางคริสเบาๆ แล้วร้องเหมียว ก่อนกระโดดลงจากแขน เดินไปหมอบข้างตัวเมนคูน

“ไข่มุกคอนเฟิร์มแล้วครับว่าโอเค” เจ้าของร้านพูดพลางเอื้อมไปคว้าข้อมือของคริส ออกแรงดึงให้นั่งลง พอเห็นอีกฝ่ายทำท่าอิดออดเขาเลยแกล้งแหย่ “ขี้กลัวแบบนี้ระวังไข่มุกจะหัวเราะเยาะเอานะครับ”

คริสทำหน้าง้ำ ไอ้ที่จะหัวเราะน่ะน่าจะเป็นเจ้าของมากกว่า แม่งยิ้มอยู่ได้ขำอะไรหนักหนา เออ! เล่นก็ได้วะ

เขาย่อตัวลงนั่งด้วยท่าทางกึ่งกล้ากึ่งกลัว ยังไม่ทันได้ยื่นมือออกไป เจ้าแมวยักษ์ที่ดูเหมือนจะรออยู่แล้วรีบผละจากสิงโต บิดตัวหมุนหัวเข้าไปไถกับเท้าของชายหนุ่มส่งเสียงอ้อนแบบลูกแมว

“แง๊ว”

ตาสีฟ้ากลมโตมองมาอย่างบ้องแบ๊วเล่นเอาคนเห็นต้องใจละลาย คริสนั่งแปะลงกับพื้น เกาคอที่มีขนพองฟูเหมือนราชสีห์ของมันอย่างมันเขี้ยวทันที

“น่ารักอ่ะ”

พอได้เล่นกับแมวยักษ์ที่ตอนนี้นอนหงายท้องยอมให้เขาเกาท้องเล่นไม่ต่างจากแมวตัวเล็กๆ คริสก็หลุดปากพูดเอ่ยชม สิงโตที่นั่งขัดสมาธิอุ้มไข่มุกอยู่ใกล้ๆ เลยยิ้ม

“เมนคูนเป็นแมวที่น่ารักมากครับ เขาอาจจะตัวใหญ่ มีหน้าคล้ายเสือ แต่นิสัยขี้อ้อน ช่างประจบขี้เล่น ปกติแล้วจะชอบอยู่กับเจ้าของครับไม่ค่อยวุ่นวายอะไรกับใคร ลองได้ติดคุณแบบนี้แล้วละก็เป็นได้ตามกันทั้งวันแน่”

เขาอธิบายอย่างอารมณ์ดีพลางมองคริสที่กำลังสนุกกับการหยอกเมนคูน แก้มกลมขาวมีสีชมพูระบายจางๆ มือที่กำลังเกาอกให้แมวดูขาวจัดตัดกับกลุ่มขนสีดำสนิท ปากรูปกระจับที่ยื่นออกมาน้อยๆ ตอนที่เจ้าตัวก้มลงพูดกับแมว น่ารักเสียจนสิงโตต้องหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาบันทึกภาพเก็บเอาไว้ แต่พออีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นเขาก็แกล้งทำเป็นสไลด์หน้าจอเหมือนกำลังอ่านข้อความจากไลน์

“มีธุระสำคัญหรือเปล่าครับ” พอเห็นเจ้าของร้านทำหน้าขรึม คริสก็รีบถามเพราะถ้าเป็นเรื่องงาน เขาจะได้ขอตัวกลับบ้าน สิงโตส่ายหน้าพร้อมกับส่งยิ้มให้

“เพื่อนทักมาตามปกติน่ะครับ” เขาตอบเสียงนุ่มพลางวางสมาร์ตโฟนเครื่องนั้นไว้ข้างตัว เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีธุระอะไร คริสจึงหันกลับไปหาเมนคูนอีกครั้ง ลูบใบหูรูปสามเหลี่ยมตั้งตรงมีขนลิ้งฺซ์ตรงปลายยอดเบาๆ ปากก็พูดไปด้วย   

“ชื่ออะไรน่ะเรา” เขาถามด้วยเสียงเล็กน่ารักคล้ายผู้ใหญ่กำลังพูดกับเด็ก สิงโตที่นั่งอมยิ้มมองเป็นคนตอบ

“เจ้าของเก่าตั้งว่านิลมังกร แต่ผมเรียกเขาว่าสีนิลครับ”

คริสขมวดคิ้วเงยหน้าขึ้นมอง “เจ้าของเก่า? แมวตัวนี้ไม่ได้เป็นของคุณหรอกเหรอ”

“มันเป็นของเพื่อนน่ะครับ ตอนนี้เขาย้ายไปอยู่ต่างประเทศแต่เอาแมวไปด้วยไม่ได้ เลยยกให้ผม”

เป็นคำอธิบายง่ายๆ ซึ่งชายหนุ่มเองก็พยักหน้าเข้าใจ ก็นะ แมวตัวโตแบบนี้จะเอาไปไหนมาไหนคงลำบาก ดีที่เป็นพันธุ์เมนคูน ถ้าเป็นแมวทั่วไปคงโดนปล่อยวัดไปแล้ว

 “แบบนี้คุณก็ต้องคืนเขาสิ” คริสถามไปตามที่คิด เพราะต่อให้ไม่มีความรู้เรื่องแมว แต่ด้วยลักษณะกับสายพันธุ์ทำให้เดาไม่ยากว่าเจ้าสีนิลคงแพงน่าดู แมวราคาสูงแบบนี้ต่อให้เป็นเขาก็คงไม่ยอมปล่อยให้ใคร

“เขาตั้งรกรากอยู่ที่นั่นแล้วละครับ” สิงโตตอบอย่างสบายๆ พลางหันไปมองนาฬิกา “ได้เวลาให้ยาเจ้าเสือแล้ว คุณอยู่เล่นกับสีนิลไปก่อนนะครับ”  

ใจจริงแล้วคริสอยากเล่นกับสีนิลต่ออีกหน่อย แต่เพราะเกรงใจเจ้าของบ้านและเป็นห่วงแมวที่เพิ่งพาออกจากโรงพยาบาล เขาจึงจำต้องตัดใจ

“ไม่ดีกว่า”

สิงโตยิ้มก่อนตีก้นไข่มุกเบาๆ เพื่อให้ลุกจากตักก่อนลุกขึ้น แมวขาววิ่งเข้าไปหาคริสแหงนหน้าส่งสายตาเว้าวอนก่อนร้องอ้อน

“เหมียว”

“จะตามไปด้วยเหรอ” ชายหนุ่มก้มหน้าลงถามก่อนเหลือบตาไปทางเจ้าของ เมื่ออีกฝ่ายผงกศีรษะเชิงบอกว่าตามใจ เขาจึงอุ้มมันหันไปกล่าวคำลากับสีนิลที่ยังคงนอนหงายท้องยกขาหน้าค้าง และรีบก้าวตามสิงโตลงตามบันไดไปจนถึงห้องพักของเจ้าลาย พอประตูเปิดทังคู่ก็ได้ยินเสียงร้องทักแหบแห้ง คริสรีบถลาเข้าไปดูด้วยความเป็นห่วง ส่วนเจ้าของร้านกลับหยิบซองยามาเปิดอย่างใจเย็น

“ทำไมเสียงมันถึงแหบแบบนั้นล่ะ” ชายหนุ่มถามขณะปล่อยให้ไข่มุกขึ้นไปยืนบนชั้น แทนที่จะเดินไปดูแมวแปลกหน้าในกรง มันกลับย่อขาหลังลงนั่งเก็บหาง โดยตามองสิงโตอยู่ตลอดเวลา เจ้าของร้านรูปหล่อยังไม่ตอบ เขาเปิดกรงอุ้มแมวเจ็บมาไว้ในอ้อมแขน แล้วจัดแจงยัดยาใส่ปากด้วยความเร็วที่คริสเองก็มองตามไม่ทัน ตรวจแผลให้แน่ใจว่าปกติดีจึงจับมันใส่กรงไว้ตามเดิม

“มันยังเจ็บอยู่และเพิ่งฟื้นน่ะครับ” เขาอธิบายเมื่อถูกชายหนุ่มสะกิดเหมือนจะบอกว่า ช่วยตอบคำถามหน่อยอีกฝ่ายมองแมวที่ทำท่าจะหลับอีกรอบด้วยความกังวล แต่พอได้ยินเสียงของสิงโตที่พูดออกมาเบาๆ ว่า มันไม่เป็นอะไรแล้วครับ เขาจึงพยักหน้าพร้อมกับถอนใจ ให้ยาและเติมน้ำในหลอดหยดเพื่อไว้ให้แมวกินตอนกลางคืนแล้ว ทั้งคู่จึงลงไปยังชั้นล่าง สิงโตหยิบแก้วทำท่าเหมือนจะเตรียมเครื่องดื่มแต่คริสซึ่งรู้ทันกลับห้ามไว้

“ผมจะกลับแล้ว ไม่ต้องก็ได้ครับ”

เจ้าของร้านชะงักทันที เขามองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่า ยังไม่อยากให้ไป

“อยู่กินโกโก้ปั่นสักแก้วก่อนครับ”

พอโดนล่อด้วยของโปรด คริสก็นิ่งไปนิดนึง แต่พอเห็นเวลาบนนาฬิกาตรงผนังเขาก็ต้องเปลี่ยนใจ

“ไม่...เอ้อ...เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่า ทำงานเหนื่อยแล้วมานั่งกิน อร่อยกว่ากันเยอะ” ตอนแรกก็จะปฏิเสธไปเลยแต่พอเห็นอีกฝ่ายหน้าม่อย เขาจึงต้องเปลี่ยนคำพูดพร้อมหยอดลูกเล่นเข้าไปอีกนิด แน่นอนว่าสิงโตไม่เห็นด้วยแต่จะรั้งไว้ก็ดูมีพิรุธเกินไปเลยจำต้องยอมรับ

“ถ้าเป็นความต้องการชองคุณลูกค้า” เขาหยุดประโยคก่อนทำเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ “จริงสิ! ผมมีอะไรจะให้คุณด้วย รอแป๊บนะครับ”

เจ้าของร้านมาดนิ่งรีบเดินเข้าครัว หายไปราวห้านาทีก็กลับออกมาพร้อมกล่องที่ยังไม่ได้ปิดฝา 

“เมื่อเช้าผมลองทำคุกกี้แบบใหม่ อยากให้คุณชิมเป็นคนแรก” พูดพร้อมกับยื่นกล่องให้ดู คริสมองขนมอบสีน้ำตาลเข้มที่กลิ่นเหมือนคุกกี้แล้วขมวดคิ้ว

“อะไรครับเนี่ย”

“คุกกี้ช็อกโกแลตครับ แต่ผมออกแบบให้เป็นรูปแมวส่วนสีขาวที่ดูเหมือนผ้าพันแผลนั่นคือน้ำตาล เมื่อวานหลังจากที่คุณกลับไปแล้วผมเกิดไอเดียอยากทำขนมแปลกๆ พอนึกถึงเจ้าเหมียวตอนมีผ้าพันแผลแล้วเลยออกแบบคุ้กกี้นี้ขึ้นมา”

เจ้าของร้านอธิบายด้วยท่าทางภูมิใจ ตรงกันข้ามกับคนฟังที่ยืนอ้าปากค้างกับสิ่งที่ได้ยิน

ทำคุกกี้เป็นรูปแมวถูกพันด้วยผ้าพันแผลเนี่ยนะ แม่งคิดไปได้เนอะ

เขาก้มลงพินิจขนมในกล่องอีกครั้ง ถึงที่มาจะดูน่ากลัวไปหน่อยแต่คนทำกลับออกแบบมาได้อย่างน่ารัก มันเป็นคุกกี้ช็อคโกแลตหน้าแมวที่มีแผ่นน้ำตาลเคลือบอยู่ครึ่งหนึ่ง ดวงตาที่น่าจะทำจากน้ำตาลหรือเยลลี่มีสีดำเป็นมันวาว ที่เห็นแล้วเหมือนมันกำลังอ้อน ดูน่ารักน่าสงสารและน่ากินไปพร้อมกัน

“ลองชิมดูสิครับ” สิงโตพูดเสียงนุ่ม พลางมองเขาด้วยดวงตาที่ไม่ต่างไปจากไข่มุกตอนขอให้อุ้ม ซึ่งพอเห็นแล้วคริสต้องใจอ่อนหยิบขนมขึ้นมากัดตามคำเชิญ

“เป็นยังไงบ้างครับ” ถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง ชายหนุ่มกัดเข้าไปอีกคำ เคี้ยวกร้วมแล้วพยักหน้า

“อร่อยมาก” พูดพลางส่งชิ้นสุดท้ายเข้าปาก รับน้ำที่อีกฝ่ายรินส่งให้มาดื่มก่อนถามด้วยความอยากรู้ “จะทำขายหรือเปล่าเนี่ย”

“แน่นอนครับ” เจ้าของร้านตอบพลางปิดกล่อง ผนึกฝาทั้งสี่ด้านด้วยเทปกาวอย่างดีก่อนใส่ถุงแล้วส่งให้กับลูกค้าพิเศษของร้าน คริสรู้ดีว่าถึงปฏิเสธอีกฝ่ายคงไม่ยอมเลยรับขนมกล่องนั้นมาพร้อมกับตั้งคำถามแก้เขิน

“ตั้งชื่อแล้วยัง” เขาหมายถึงขนมซึ่งมีที่มาแสนประหลาด สิงโตพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มหวานละมุนให้ก่อนตอบ

“วิฬาร์สาหัสครับ”

“วิลา อะไรนะ?” คริสถามเพราะได้ยินไม่ถนัด อีกฝ่ายยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด

“วิฬาร์ ที่แปลว่าแมวไงครับ ส่วนสาหัสก็เอามาจากเจ้าลายที่คุณเจอ”

เจ้าของร้านอธิบายง่ายๆ แต่คนฟังกลับทำปากยู่ ชื่อบ้าแบบนี้จะมีคนซื้อด้วยเหรอวะ หน้าตาก็หล่อแต่ความคิดแผลงชิบ...เลยว่ะ

“เข้าใจคิดเนอะ” ชายหนุ่มแกล้งประชด อีกฝ่ายกลับส่งยิ้มหวานและมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน

“ผมไม่ได้ตั้งใจจะเอาเจ้าลายมาหากินหรอกนะครับ ที่ทำขนมนี่ขึ้นมาก็เพื่อจะได้เป็นตัวแทนให้ระลึกถึงวันที่เราสองคนได้ช่วยชีวิตแมวตัวหนึ่งไว้ด้วยกัน จะได้เป็นความทรงจำที่ดีไงครับ” 

เสียงนุ่มจับใจคนฟัง แถมยังส่งสายตาที่มีความหมายลึกซึ้งทำให้คริสต้องใจเต้น เขารีบก้มหน้าหลบพลางตั้งคำถามในใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมองแบบนั้น ต้องการจะสื่อถึงอะไรกันแน่วะ?

“เอิ่ม” ความเขินที่ก่อตัวอย่างรวดเร็วโดยที่เจ้าตัวเองก็ยังไม่รู้ที่มา ทำให้นึกอะไรไม่ออก ชายหนุ่มแกล้งมองไปทางนั้นทางนี้เหมือนพยายามหาข้ออ้าง จนสายตาปาดผ่านนาฬิกาเรือนใหญ่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ เขาจึงได้ความคิด

“โห บ่ายสามแล้วเหรอเนี่ย ผ้าก็ยังไม่ได้ซัก ห้องก็ยังไม่ได้เก็บ ผมคงต้องขอตัวกลับก่อนแล้วละครับ” 

เป็นการพูดแบบน้ำไหลไฟดับจนคนฟังจับพิรุธได้ แต่สิงโตก็ไม่ได้กล่าวโต้แย้งอะไร เขายังคงยิ้มขณะผงกศีรษะเพื่อแสดงว่าเข้าใจดี

“งั้นผมจะออกไปส่งคุณที่สถานี”

“ไม่ต้องก็ได้ ผมเดินทุกวันไม่หลงหรอก” คริสรีบปฏิเสธซึ่งครั้งนี้ไม่ได้มาจากความเกรงใจ แต่เป็นความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ความรู้สึกที่เขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่า มันคืออะไร

“ผมทราบดี ก็แค่อยากเดินไปเป็นเพื่อน ถ้าคุณไม่ชอบก็ไม่เป็นไร”

“ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ผมไม่อยากรบกวนเวลาคุณ” ชายหนุ่มพูดพลางมองร้านซึ่งถึงแม้จะได้รับการเก็บกวาดจนสะอาดเรียบร้อย ก็ยังมีงานส่วนอื่นที่จะต้องทำให้เสร็จ “คุณมีทั้งร้านและแมวที่ต้องดู อย่ามามัวเสียเวลากับผมเลย ขอบคุณในความมีน้ำใจ แล้วก็ฝากเจ้าลายด้วยนะครับ พรุ่งนี้ผมจะแวะมาดูมันแต่เช้าเลย”

เจ้าของร้านนิ่งฟังโดยไม่โต้แย้งอะไร เมื่ออีกฝ่ายพูดจบเขาก็พยักหน้ารับ

“โอเค ตกลงตามนี้ ไม่ต้องเป็นห่วงเจ้าลายหรอกครับ ผมจะดูแลมันอย่างดี พรุ่งนี้ค่อยเจอกัน” เขาแตะหัวไข่มุกที่กำลังทำหูตั้ง มองแขกคนสำคัญด้วยท่าทางตกใจ “อย่างอแงน่ะไข่มุก คุณคริสเขาต้องกลับบ้าน พรุ่งนี้ก็ได้เจอกันอีก บอกลาเขาหน่อยซิ”

“เหมียว” แมวขาวร้องออกมาเบาๆ พลางส่งสายตาละห้อยไม่ต่างจากเจ้านาย คริสลูบหัวมันอย่างเบามือ

“อย่าทำหน้าแบบนี้สิ พรุ่งนี้เลิกงานแล้วจะรีบมาหานะ อ่ะเกี่ยวก้อยสัญญาเลย”

ชายหนุ่มแตะนิ้วก้อยของตัวเองกับเท้าหน้าของไข่มุก จังหวะเดียวกันนั้นสิงโตก็เลื่อนมือของตัวเองตามลงไป ปลายนิ้วของเขาจึงสัมผัสกับนิ้วของอีกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นการจงใจหรือไม่ก็ตาม การกระทำนั้นทำให้หัวใจของคริสกระตุกเต้น เขารีบชักมือกลับทันทีพร้อมใบหน้าที่แดงจัด

“อ...เอ้อ ผมไปละ” เขาพูดสั้นๆ ก่อนหมุนตัวเดินจ้ำอ้าวออกจากร้าน พร้อมกับข้อสงสัยมากมายที่ผุดขึ้นมาในหัว

เมื่อกี้หมอนั่นทำบ้าอะไร ทำไมต้องตีเนียนเกี่ยวก้อยสัญญากับเขาด้วย แล้วไอ้คำพูดชวนให้คิดนั่นอีก ตกลงแล้วในสายตาของผู้ชายคนนั้นเห็นเขาเป็นอะไรกันแน่ ลูกค้าหรือว่าอะไรที่มีความหมายมากกว่านั้น

คริสสูดลมหายใจแรงๆ ก่อนเข้าไปในสถานีรถไฟฟ้า เมื่อขึ้นไปยืนบนชานชาลาแล้วเขาก็ตั้งสติ ไล่ความคิดอกุศลออกจากหัว จากการกระทำต่างๆ สิงโตก็เป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่ง ถึงจะอาศัยอยู่ในบ้านตามลำพังกับแมวเท่านั้น แต่เขาก็เป็นคนดีมีน้ำใจ ที่สำคัญคือไม่มีส่วนไหนที่แสดงให้เห็นว่าผู้ชานคนนี้เป็นเกย์เลยสักนิด ดังนั้นสิ่งที่แสดงออกกับเขาก็น่าจะเป็นความละมุนอันเป็นนิสัยส่วนตัว ไม่ได้มีเรื่องรักใคร่อะไรมาเกี่ยวข้องอย่างที่คิดหรอก

แต่ถ้าใช่ล่ะ?

กำลังหาข้อแก้ต่างได้สวยอยู่แล้ว จู่ๆ คำถามนั้นก็โผล่ขึ้นมา คริสกัดปากตัวเองเบาๆ เพื่อใช้ความคิด แต่สุดท้ายเขาก็ส่ายหน้า

จะเป็นความรู้สึกอะไรก็ช่าง แค่ตอนนี้เขารู้สึกดี และสบายใจกับสิ่งที่ได้รับ เท่านั้นก็พอ

คริสหาข้อสรุปเพื่อยุติข้อสงสัยทั้งหมดก่อนเดินทางกลับบ้านของเขาเอง

เช้าวันจันทร์ คริสออกจากบ้านเร็วกว่าทุกครั้ง แวะร้านเนโกะซึ่งแม้จะยังไม่ถึงเวลาเปิดแต่สิงโตก็ยังออกมาต้อนรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หลังจากดูอาการของเจ้าเสือและทักทายไข่มุกแล้ว ชายหนุ่มจึงเข้าที่ทำงาน หกโมงเย็นเลี้ยวเข้าร้านกาแฟแมวอีกครั้งเพื่อดื่มโกโก้ปั่น ดูแมวที่เขาช่วยไว้พอเห็นมันเริ่มมีแรงลุกไหว ชายหนุ่มก็โล่งใจขึ้น ยิ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าของร้านให้ขึ้นไปเล่นกับสีนิลได้ด้วยแล้ว คริสก็รีบอุ้มไข่มุกขึ้นไปยังห้องส่วนตัวของสิงโตบนดาดฟ้า กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเมนคูนสีดำโดยมีไข่มุกกระโดดไปมาอย่างสนุกสนาน จนกระทั่งถึงเวลาปิดร้านเขาจึงกล่าวลาแมวทั้งสองตัวและขอบคุณเจ้าของร้านก่อนกลับบ้านพร้อมหัวใจที่เบิกบาน อิ่มเอิบไปด้วยความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

 หลายวันต่อจากนั้นคริสแวะไปร้านเนโกะทุกเย็น เพื่อดูเจ้าเสือก่อนอุ้มไข่มุกขึ้นไปเล่นกับสีนิล และมักซื้อขนมติดมือกลับไปกินต่อที่บ้าน ซึ่งก็คือคุกกี้วิฬาร์สาหัสที่ขายดีจนสิงโตต้องกันไว้ให้สี่ชิ้นเสมอ ทำแบบนี้เป็นประจำต่อเนื่องกันสองอาทิตย์ แผลของแมวก็เริ่มหายสนิทและตัวมันเองก็แข็งแรงขึ้นจนวิ่งเล่นได้  ถึงอย่างนั้นสิงโตก็ยังจำกัดพื้นที่ด้วยการให้มันอยู่แต่ในห้องพยาบาล ทำให้คริสเกิดความสงสัย

“ทำไมถึงแยกขังเดี่ยว ไม่เอามันไปรวมกับตัวอื่นล่ะ”

ชายหนุ่มตั้งคำถามในเย็นวันหนึ่ง เจ้าของร้านยิ้มมุมปากก่อนอธิบายเสียงนุ่ม

“ที่ไม่เอาไปรวมเพราะเขาเป็นแมวจรจัด ต้องพาไปตรวจสุขภาพ ฉีดวัคซีน กำจัดพวกไรออกให้หมดก่อน ไม่อย่างนั้นตัวอื่นก็จะพลอยป่วยไปด้วย”

คริสพยักหน้าให้กับคำตอบ แต่ก็ยังอดถามต่อไม่ได้

“อ้าวแล้วไข่มุกล่ะ ถ้ากลัวติดเชื้อแล้วทำไมคุณถึงยอมให้เธอเข้าไปในห้องนั้น”

“ไข่มุกฉีดวัคซีนมาแล้วและเป็นแมวพื้นเมืองครับ พวกนี้มีภูมิต้านทานดีกว่าแมวสายพันธุ์จากต่างประเทศ อีกอย่างเธอระวังตัวเองด้วย คุณไม่สังเกตหรือครับว่าทุกครั้งที่พาเข้าไป ไข่มุกไม่เคยเข้าใกล้กรงของเจ้าเบรฟเลย” 

ชายหนุ่มฟังคนหล่อพูดจนจบแล้วขมวดคิ้ว “เบรฟ?

“ชื่อเจ้าลายไงครับ เรียกเสือมันดูโหลไปหน่อย อีกอย่างเจ้านี่น่ะดื้อไม่เบา กล้าขู่ไข่มุกแถมพยายามหนีทุกครั้งที่มีโอกาส ชื่อเบรฟเหมาะกับมันดี”

คริสหัวเราะขำไปกับวิธีการตั้งชื่อของเจ้าของร้าน เขามองเบรฟที่กำลังนั่งหน้าหงิกในกรง ใช้ความคิดอยู่พักใหญ่จึงตัดสินใจพูดออกมา

“ผมจะเลี้ยงเบรฟเอง”

สิงโตชะงัก หันมามองด้วยใบหน้าที่ดูตระหนกน้อยๆ

“อ้าว ทำไมล่ะครับ”

“ผมเห็นคุณยุ่งมาก ไหนจะร้าน ไหนจะแมว ไหนจะลูกค้า อีกอย่างผมเป็นคนเจอแมวตัวนี้ ดังนั้นต้องรับผิดชอบด้วยการเอามันไปเลี้ยง”

สิงโตยืนนิ่ง คิดตาม เขาเลี้ยงเบรฟเพราะเป็นคนรักแมวก็จริง แต่มันมีเหตุผลอื่นมากกว่านั้น เพราะเจ้าแมวตัวนี้ทำให้เขามีโอกาสใกล้ชิดกับคริส ได้มีโอกาสพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ได้เจอมุมเล็กๆ ที่แสนน่ารัก ถ้ายอมให้อีกฝ่ายเอาแมวไปเลี้ยงตามคำขอ ความสุขที่มีอยู่ในตอนนี้ก็จะหายไป

“แต่ว่า...”

“ถึงจะเอาเบรฟไปเลี้ยงที่บ้าน ผมก็จะยังกลับมานี่ มาหาไข่มุก เล่นกับสีนิลเหมือนเดิม”

ท่าทางอึกอักของเจ้าของร้าน ทำให้ชายหนุ่มเข้าใจว่าที่อีกฝ่ายไม่อยากให้แมวเพราะรักส่วนหนึ่ง และกลัวว่าพอเขามีแมวของตัวเองแล้วจะไม่กลับมาหาไข่มุกอีก เลยรีบบอกให้เข้าใจ ซึ่งเมื่อได้ยินแล้วสิงโตก็นิ่งไปเล็กน้อยก่อนผงกศีรษะตอบตกลง

“ก็ได้ครับ แต่ต้องหลังจากพามันไปตรวจสุขภาพและฉีดวัคซีนให้เรียบร้อยก่อน ผมเชื่อใจคุณก็จริงแต่ยังไม่ไว้ใจมือใหม่ ถ้าเอาไปเลี้ยงแล้วมันป่วยหรือเป็นอะไรไป คนที่ต้องเสียใจมากที่สุดก็คือคุณ”

ฟังทีแรกคริสออกจะฉิวหน่อยๆ เพราะมันเหมือนเป็นคำดูถูก แต่พอเห็นสีหน้ากับได้ยินประโยคช่วงท้าย ชายหนุ่มจึงรู้ว่าแท้จริงแล้วสิ่งที่พูดออกมาทั้งหมดคือความเป็นห่วง 

“ดีเหมือนกัน แล้วคุณจะพามันไปเมื่อไหร่” เขาถามเพื่อจะได้เตรียมตัว สิงโตตอบทันทีเหมือนวางแผนส่วนนี้ไว้แล้ว

“วันอาทิตย์ที่จะถึงนี่ครับ คุณมีธุระที่อื่นหรือเปล่า ถ้าว่างไปด้วยกันมั้ยครับ” 

“ไป” คริสตอบสั้นๆ ก่อนกลับไปเล่นกับไข่มุกตามเดิม พอได้เวลาพนักงานร้านก็นำกล่องขนมมาให้โดยไม่ต้องรอให้เขาสั่ง กล่าวร่ำลาแมวกับเจ้าของแล้วชายหนุ่มจึงจากไป

ข้างสิงโต พอลูกค้าพิเศษออกจากร้านไปแล้ว เขาก็กลับไปประจำตรงเคาน์เตอร์บาร์ตามเดิม เพียงแต่ครั้งนี้เขาร้องเพลงคลอไปกับเสียงเพลงที่เปิดภายในร้านด้วยท่าทางที่มีความสุข การกระทำที่ผิดไปจากเคยทำให้พนักงานสาวที่ยืนข้างกันเอียงคอมองด้วยความแปลกใจ

“อารมณ์ดีจังเลยนะคะ” เธอแกล้งแหย่ เพราะรู้ดีว่าที่มาของเสียงเพลงก็คือคนที่เพิ่งออกไปจากร้าน สิงโตไหวไหล่น้อยๆ

“ก็นิดหน่อย”

“วางแผนอะไรอยู่ใช่ไหมคะ” สาวเจดักคออย่างรู้ทัน อีกฝ่ายเลยตีหน้าให้ดูนิ่งเฉยก่อนย้อนคำกลับ 

“แผนที่ไหน ไม่มี”

หญิงสาวคลี่ยิ้มอย่างรู้ทัน “เสียงสูงแบบนี้เจมั่นใจว่าต้องมีแน่ๆ พาแมวไปโรงพยาบาลแล้วจะไปต่อที่ไหนกันเหรอคะ”

คราวนี้สิงโตหันมาทำตาดุ ไม่ใช่โกรธ แต่เขินที่ลูกน้องทันความคิด เขาแกล้งทำเป็นเฉไฉด้วยการหยิบโน่น จัดนี่ไปเรื่อยเพื่อที่จะได้ไม่ต้องตอบ แต่พอเจอสายตาอยากรู้เต็มพิกัดของสาวเจแล้ว เจ้าของร้านหนุ่มจึงระบายลมหายใจ

“คิดอะไรของเราน่ะ มีแมวไปด้วยแบบนั้นแวะที่ไหนไม่ได้หรอก”

สาวเจทำเป็นวางท่าพยักหน้าช้าๆ อย่างมีมาด “อยากแวะแต่ทำไม่ได้ น่าสงสาร งั้นเจขอแนะนำให้ฝากแมวไว้ที่โรงพยาบาลซักชั่วโมงสองชั่วโมง เวลาแค่นั้นทำอะไรได้ตั้งเยอะแยะ”

“ยัยเจ!

สิงโตเรียกลูกน้องเสียงดุ แต่หน้ากลับมีสีแดงไล่เป็นริ้วขึ้นมา พนักงานสาวสุดแสบหัวเราะลั่นและรีบเผ่นออกไปดูลูกค้า เพราะรู้ดีว่าขืนอยู่ตรงนั้นต่ออีกแค่วินาทีเดียวมีหวังได้โดนลูกเตะก้านยาวของเจ้าของร้านแน่  

พอถูกทิ้งให้ยืนอยู่คนเดียว สิงโตจึงหยิบสมาร์ตโฟนมาเปิดแกลอรี่ ดึงภาพที่เขาแอบถ่ายคริสตอนเล่นกับไข่มุกและสีนิลขึ้นมาดู มันช่างเป็นภาพที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและมีชีวิตชีวา โดยเฉพาะผู้ชายแก้มอิ่มผิวขาวที่กำลังจีบปากยิ้มอย่างมีความสุขระหว่างแมวสองตัวนั้น

น่ารักที่สุด

*/*/*/*/*/*

เครดิตตามภาพ

ขออนุญาตและขอบคุณเจ้าของทุกภาพค่ะ





แมวพันธุ์เมนคูน 



อธิบายหูของเมนคูนว่าเหมือนลิ้งซ์ 


ลิ้งซ์ Lynx เป็นตระกูลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อสกุลหนึ่ง จัดเป็นเสือขนาดเล็ก ใช้ชื่อสกุลว่า Lynx อยู่ในวงศ์เสือและแมว (Felidae) คำว่า Lynx ที่ใช้เป็นชื่อสกุล มีที่มาจากภาษาอังกฤษกลาง ที่มาจากภาษากรีกคำว่า "λύγξ" หรือมาจากรากศัพท์ภาษาอินโด-ยูโรเปียนคำว่า "ลุก" หมายถึง "แสงสว่าง" ซึ่งหมายถึงตาของลิงซ์ที่แวววาว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #762 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 07:14
    เจ้าของร้านอบอุ่นใจดี แถมขนมอร่อย น้องจะเอาเจ้าเบรหไปอยู่ด้วย. พี่วางแผนในใจอะไรนะดูอารมณ์ดี
    #762
    0
  2. #736 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:28
    วิฬาสาหัส ชื่ออะไรของเอ็งฟร่ะไอหล่อ? คิดเหมือนยัยเปี้ยบบบบบ

    เหมือนยัยจะเริ่มๆทนต่อครสไม่ค่อยไหว ขอตั้งหลักแพร้บ พี่ใจร่มๆนะคะ
    #736
    0
  3. #597 PU SU (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:38
    พี่สิงก็หยอดได้หยอดดี น้องจะละลายแล้ว
    #597
    1
    • #597-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 มีนาคม 2561 / 08:54
      ยิ่งกว่าทองหยอดค่ะ หวานละมุน จนหลอมละลาย
      #597-1
  4. #172 creamsarang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 16:06
    สีนิลน่ารักกกกกก ชอบๆๆๆ

    พี่สิงวางแผนอะไรอีกละ แหม่ๆๆๆๆ
    #172
    1
    • #172-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      29 กันยายน 2560 / 15:12
      แผนเดิม
      กินน้อง
      เอ๊ะ ยังไง
      #172-1
  5. #99 kukamrai (@kukamrai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 17:23
    ชอบค่ะเป็นฟิคที่ได้ความรู้เพิ่มมาด้วย ฟินง่า
    #99
    1
    • #99-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      23 สิงหาคม 2560 / 07:17
      ขอบคุณค่ะ ^ ^
      #99-1
  6. #80 Aerins (@aerins) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 23:38
    เต๊าะได้อีกกกก งือออ
    #80
    1
    • #80-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      18 สิงหาคม 2560 / 08:24
      พลังเต๊าะของพี่สิงมีไม่จำกัดค่ะ
      ยิ่งเห็นน้องเขิน ก็ยิ่งหยอด
      #80-1
  7. #79 eunwon105 (@YunJae-24) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:31
    น่ารักมากก >~<
    มาต่อนะคะไรท์
    #79
    1
    • #79-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      18 สิงหาคม 2560 / 08:19
      กว่าจะเข้ามาตอบ ก็ลงตอนต่อไปแล้ว
      งือ เก๊าขอโทษที่ลืมเข้ามาดู
      #79-1
  8. #78 jamie_psf (@jamie_psf) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 04:24
    เย่ยยย เพิ่งรู้ตัวว่ายังไม่ได้เม้นอันนี้ อ่านแล้วแต่ดั๊นนน ลืมมม เก๊าขอโต้ดดดดดด

    ตอนนี้น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนเดิม งือจ้อบอ้ะจ้อบบบบบบ เมนคูนสวยอะ อยากฟัดเหมียวน้อยจุง

    มาถึงส่วนของคุกกี้รูปแมวเปื่อย พี่สิ๊งงงงงงงง ถถถถถถถถถถ โถวพ่อคุณ คิดได้เน่ะ แล้วก้ะเจือกขายดี!!  อึ้งสิครับอึ้ง จะรออะไร 

    โถวพ่อสิงโตววววววว 555 เอ็นดู้ววววว์

    รออย่างใจจดใจจ่อ รอนานจนจะกลายร่างจากเมนคูนเป็นปลาพะยูนละ // เกี่ยวม้ายยยยย

    ปูลู ชอบชื่อนุ้งเบรฟ ><
    #78
    1
    • #78-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      18 สิงหาคม 2560 / 08:18
      พี่ฉิงเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์ค่ะ แมวป่วยก็เอามาทำขนมเอาใจเมีย เอ๊ย ยังสิเนาะ
      อยากเลี้ยงเมนคูนค่ะ ให้อารมณ์เหมือนเลี้ยงหมากับแมวไปพร้อมกันเลย
      #78-1
  9. #76 moosu_nisa (@moosu_nisa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 21:53
    เรื่องนี้น่ารักมากเลยค่า ชอบมากๆ
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #76
    1
    • #76-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      8 สิงหาคม 2560 / 07:46
      เขียนสลับสองเรื่องค่ะ ขอคิวให้โค้ชก่อนนะคะ แล้วจะรีบมาต่อให้ค่ะ
      ^3^
      #76-1
  10. #75 Saimai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 20:43
    ถูกใจคนรักแมวมากค่ะ...บรรยายแมวได้น่ารักจนอยากเห็นตัวเป็นๆ ...

    แมวหูสีเทาน่ะ น่ารักสุดๆเลยค่ะ..ชื่อแมวคริสใช่มั้ยคะ
    #75
    1
    • #75-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 21:41
      แมวหูสีเทา เจ้าของร้านขอรับเลี้ยงเองค่ะ
      #75-1
  11. #74 @junehuahin1 (@intuprapajune) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 18:57
    มาได้ไวไม่ทันตั้งตัวเลยนึกว่าพ่อปลานิลจะมาก่อนซะอีก
    เรื่องนี้น่ารักมากเลยนะคะ ชอบชอบ
    หวานๆหอมๆ อร่อยดีจัง
    ไหนๆก้อทวงโค้ชเลยดีกว่าไม่ต้องวิ่งหนีมารับคำทวงไปซะดีดี
    #74
    2
    • #74-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 21:40
      ง่ะ
      แวบ
      #74-1
  12. #73 Nam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 09:27
    น่ารัก อ่านไปยิ้มไป ละมุมจังเลยค่ะ ชอบๆๆๆๆ
    #73
    1
    • #73-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      8 สิงหาคม 2560 / 07:49
      ขอบคุณค่า ^ ^
      #73-1
  13. #72 kraten (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 00:15
    ชอบจังแต่งได้น่ารักมากๆ เลยค่ะ อ่านไปยิ้มไป &#128516;

    มาต่อตอนต่อไปไวๆ นะคะ &#128513;
    #72
    1
    • #72-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 01:34
      ขอบคุณค่า
      ขอเขียนโค้ชสลับนิดนะคะ
      #72-1
  14. #71 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 23:20
    ที่แท้ก็แมวนี่เอง~ พี่สิงเรียนจบสัตวแพทย์ใช่มั้ยสารภาพมาเสียดีๆ... ไม่อยากจะคิดเลยว่าต้องห้ามใจขนาดไหนไม่ให้ฟัดน้องมันเนอะ...
    #71
    1
    • #71-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 01:35
      พี่สิงคงอยากกลายร่างเป็นเจ้าป่าฟัดลูกแมวคริสแล้วค่ะ
      #71-1
  15. #70 roykam (@roykam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 22:36
    น่ารักบวกได้ความรู้เรื่องแมวดีสุดๆ แหมๆ พี่สิงมีแผนอะไรน้อ
    #70
    1
    • #70-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      8 สิงหาคม 2560 / 07:50
      พี่สิงเริ่มมีฤคิกรรมไม่น่าไว้ใจสินะ ฮ่า ๆ
      #70-1
  16. #69 kipling (@kipling) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 22:19
    เออ สีนิลเหมือนเสือจริงด้วย แต่น่าฟัดน่าดูเลย
    แต่ตอนนี้พี่สิงคงอยากฟัดลูกค้าคนสำคัญมากกว่าแหงๆ
    รอชมเดทแรกนะคะ อิอิ
    #69
    1
    • #69-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 01:36
      เมนคูนสีดำหน้าดุเกือบทุกตัวค่ะ แต่มีบางพันธุ์ที่หน้ากลมเหมือนตุ๊กตา และบางพันธุ์ไม่มีแแผงคอ แล้วแต่ว่าจะผสมกับแมวพันธุ์ไหน แต่ส่วนตัวชอบสีดำค่ะ น่าฟัดดี
      #69-1
  17. #68 Amphai Komnoy (@0861352503) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 21:51
    น่ารักมากค่ะไรท์
    #68
    1
    • #68-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 01:37
      ขอบคุณค่า ^ ^
      #68-1
  18. #67 pigpigpig1 (@pigpigpig123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 21:31
    น่ารักมากเลยค่ะไรท์ อ่านเพลินเลย
    ทำให้นึกภาพตามจริงๆ ทั้งไข่มุก สีนิล แล้วก็เจ้าเบรฟ 
    รออ่านต่อนะคะ 
    #67
    1
    • #67-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      8 สิงหาคม 2560 / 07:48
      ขอบคุณค่ะ ^ ^
      จะเร่งให้ต่อเนื่อง ไม่ให้รอนานอีกนะคะ
      #67-1
  19. #65 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 21:21
    มีการวางแผนตลอดเวลานะสิงโต คริสจะรู้ตัวมั้ยว่าสิงโตแอบชอบเค้าอยู่
    #65
    1
    • #65-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 02:10
      จะจีบคนสวยทั้งทีต้องมีแผนกับแมวค่ะ
      #65-1
  20. #64 Pai_rr (@Pai_rr) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 21:13
    น่ารักมากกก
    #64
    1
    • #64-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 02:11
      ขอบคุณค่า ^3^
      #64-1
  21. #63 Oneooe (@Oneooe) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 21:02
    น่ารัก น่ารัก มากค่ะ
    #63
    1
    • #63-1 Gitsune (@moonyforever) (จากตอนที่ 4)
      7 สิงหาคม 2560 / 02:11
      ขอบคุณมากๆ ค่ะ ดีใจที่ชอบ
      #63-1