เด๋วก้อโดนแด๊กซ์ร็อกกกก!!!

มาอีกแล้วสำหรับเจ้าแป้งร่ำหลานสาววัยสี่ขวบตัวยุ่งแต่น่ารัก(-_-|||)

วันนี้ดูหนังระทึกขวัญประมาณจระเข้ยักษ์อาละวาดกินคนอะไรทำนองนี้ เจ้าแป้งร่ำหลานเลิฟก้อนั่งดูด้วย ทีนี้หนังเรื่องนี้จัดเป็นหนังเกรด บี ดังนั้นบางทีมันจะมีฉากคนรักไปกอดจูบกันริมตลิ่ง(ที่อื่นกอดไม่มันมั้ง)
ทีนี้มันมีคู่รักคุ่แรกจูบกันอย่างดูดดื่มและเมามัน เจ้าแป้งก้อนั่งจ้องตาแป๋ว ไอ้จะเปลี่ยนหรือเร่งไป นิสัยเด็กน่ะต้องอยากรู้เป็นธรรมดา มูนนี่เลยปล่อยให้เขาดูไป แต่ก้อพูดขึ้นมาลอยๆก่อนว่า
"มัยแต่จูบกันอยุ่นั่นแหละ เดี๋ยวก้อโดนแด๊กซ์หรอก"
สักเดี๋ยวไอ้เข้ยักษ์ก้อโผล่ขึ้นมางาบคู่รักสองคนนั่นลงไปรับประทาน หนังก้อเดินเรื่องไปอีกนิด มาอีกแล้วครับท่าน ฟัดกันอีกแระ ไม่รู้จักกาละเทศะกันซะมั่งเล๊ย เดินคุยๆกันมาหยุดกันที่ริมน้ำแล้วก้อกอด จูบๆๆๆ เจ้าแป้งนั่งมองแล้วก้อพูดขึ้นมาว่า
"เอ้า! มัวแต่จูบกันอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวก็โดนแด๊กซ์หรอก"
พูดจบจระเข้ก้อโผล่ขึ้นมาลากทั้งคู่ลงไปกิน เจ้าแป้งตบมือหัวเราะลั่นบ้านบอกว่า
"เห็นมั้ยบอกแล้วไม่เชื่อ สมน้ำหน้าโดนแด๊กซ์เลย" แล้วก้อทำหน้าเหมือนสะใจมากๆ

คือมูนนี่ไม่ได้สอนให้เขาพูดคำหยาบอะไรหรอกนะ แต่ไม่อยากให้เขามาสนใจกับฉากแบบนี้ ห้ามไม่ให้ดูคงไม่ได้เพราะสักวันหนึ่งเขาก้อต้องเจอ ให้เขาดูแล้วอธิบายให้ฟังดีกว่า ดูหนังทุกเรื่องฉากไหนไม่เหมาะสม มูนนี่จะค่อยๆแนะนำและชี้แจงโดยใช้ภาษาที่เด็กๆฟังแล้วเข้าใจง่ายๆมากกว่าอ่ะ
แต่ถ้าเป็นหนังที่มันเหลือเกินจริงๆ อย่างพวกหนังไทยบางเรื่องหรือหนังต่างประเทศบางจำพวก ที่บ้านก้อไม่ดูเหมือนกัน

อ้อ.......เจ้าแป้งน่ะ โปรดปรานฉากรบมากเป็นพิเศษ ซีเอสไอน่ะของโปรดเลยล่ะ ขนาดต้องซื้อไฟฉายเล็กๆที่กดตรงปลายให้เล่นอันนึงพร้อมแปรงปัดแก้มเอาไว้ปัดหาลายนิ้วมือ เหอะๆ