คิดว่าการเล่นแท็กนี่จะซาๆกันลงไปแล้วนะ
แต่นึกไม่ถึงเลยว่ายังจะเล่นกันอยู่อีก
ที่สำคัญก็คือ โดนอีกครั้งแล้วครับท่าน
แท็กจาก Ion Fuser
คำถามหน้าแตกห้าข้อที่ไม่เคยเผยมาก่อน
เอาอะไรดี
โอเค.....มาเริ่มกันดีกว่า
1. หยิบยานวดขา เคาท์เตอร์เพนมาบีบใส่แปรงแทนยาสีฟัน
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนทำงานต่างจังหวัด ด้วยความเมาขี้ตาบวกกับต้องเฝ้าแล็บเกือบทั้งคืน
เช้าขึ้นมาก็รีบตื่นและความหายาสีฟันกับแปรงโดยไม่ได้เปิดไฟ
บีบยาใส่หลอดแล้วเดินไปแปรงที่อ่างล้างหน้า
เอ๊ะ ทำไมมันเผ็ดจังแถมฟองก็ไม่ค่อยมี
ที่สำคัญ กลิ่นมันคุ้นๆแฮะ
แต่ก็แปรงต่อจนเสร็จ
พอกลับห้องเปิดตู้ถึงได้รูว่า หยิบยาหลอดผิด ไปคว้าเคาท์เตอร์เพนแทนยาสีฟัน
2. เทเกลือใส่กาแฟแทนน้ำตาล
เหตุเกิดที่ร้านโอปองแปง สั่งกาแฟมาซด แต่สาขานั้นเขาใส่เกลือในโถเล็กๆวางคู่กับน้ำตาล
ปากมัวแต่โม้ ตามองเพื่อน มือตักผงขาวๆในโถ
กว่าจะรู้ตัวก็ซดเข้าไปโฮกใหญ่
พรวดดดดด!
ทำไมมันเค็มอย่างนี้ฟระ!
3. ก้าวพลาดแล้วหงายหลังหวิดตาย
เรื่องนี้เกิดในสมัยเรียน ตอนนั้นอยู่หอ
ตื่นสายเลยรีบลุกลี้ลุกลนแต่งตัวแล้วใส่รองเท้าเพื่อไปเรียน
ที่นี้พื้นหน้าหอมันเป็นซีมนต์ขัดมัน แถมแม่บ้านเพิ่งรดน้ำต้นไม้มันเลยแฉะๆชื้นๆ
อารามรีบร้อนเลยก้าวขายาวๆ ผลก็คือมันลื่นพรืดไปด้านหน้า
ส่วนตัวพี่หงายหลังล้มทั้งตัว ทุกคนร้องลั่นคิดว่าหัวฟาดพื้นแน่ๆ
แต่น่าแปลกที่ตอนนั้นส่วนหัวพี่เหมือนมีใครยกขึ้นให้พ้นจากพื้น
เลยลุกขึ้นมาปัดๆขี้ผงแล้วรีบไปเรียนต่อ
มาคิดตอนนี้ ถ้าหัวเราฟาดพื้นแรงขนาดนั้น
ไม่ตายก็อัมพาฒ
4.โดนพวกเกรียนวายรังควาน
เรื่องนี้ทำให้พี่รู้จักคำว่า เพื่อน ชื่อเสียงกับความจริงใจ
ว่ามันไปด้วยกันไม่ได้
เรารักเด็กทุกคนในบอร์ด(เก่า) แต่เมื่อโดนคนดังเข้ามาหาเรื่อง
เด็กกลุ่มนั้นหันไปเข้าข้างอีกฝ่ายกันหมด
เพราะเขาดัง
ผลก็คือลาออกจากบอร์ดแห่งนั้นและไปตั้งบอร์ดใหม่
เมื่อเด็กกลุ่มนั้นรู้ว่าพี่ได้ตีพิมพ์หนังสือ
กิริยาที่เขากระทำตอนที่พบในงานก็คือ
เบ้หน้าและสะบัดหนีไปอีกด้านราวกับไม่เห็นพี่ที่ยืนตรงหน้า
แต่คงนึกได้จึงรีบแก้ตัวภายหลัง แต่ภาพนั้นมันจารึกลงไปในความทรงจำเสียแล้ว
5. ตื่นบนรถเมล์ แต่เลยป้ายบ้านไปไกลลิบ
เรื่องนี้เกิดตอนพี่ทำงานในเมืองกรุง ที่โรงแรมห้าดาวด้วย
ตอนนั้นทำงานล่วงเวลาเพราะอยุ่ในช่วงเทศกาลกว่าจะเลิกก็เกือบห้าทุ่ม
ต้องต่อรถไปขึ้นที่อนุสาวรีย์และนั่งรถเมล์ไปทางสะพานใหม่
ตอนนั้นก็ราวๆเที่ยงคืนครึ่ง รถวิ่งไปเรื่อยๆ
พยายามไม่หลับนะ แต่ก็ร่วงตอนถึงบางเขน
มาลืมตาตื่นอีกครั้ง.....หน้าโรงพยาบาลภูมิพล!
เลยบ้านตัวเองที่อยู่ซอย 52 ไปไกลลิบ
ตอนนั้นตีสองแล้ว เปลี่ยว มืด
จะเรียกแท็กซี่ก็ไม่กล้า เลยทำเนียนไปยืนโม้กับยามหน้าโรงพยาบาล
รอจนกระทั่งมีรถเมล์มาถึงได้นั่งย้อนกลับไปและต่อรถมอเตอร์ไซด์เข้าบ้าน
ครั้งนั้นครั้งเดียว เข็ดเลย ไม่กล้าหลับบนรถเมล์อีก
*****
จบรายงานแล้ว
แต่ไม่ขอส่งต่อนะคะ
TAG มันมาอีกแล้ว
เขียนโดย
Gitsune
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
21 มี.ค. 51
416
2
ความคิดเห็น
PS. I have no love in my veins, how could it run into my heart?
บ้านพี่มูนอยู๋แถวนั้นรึ ว่างๆเดี๋ยวไปบุก
หุหุ
PS. ขอโทษ... ที่เป็นคนไม่น่ารัก ขอโทษที่เป็นคนไม่ดี... รู้ตัวแล้วว่า ไม่มีคุณค่าพอ -มันก็แค่ความงี่เงาของตัวเราเอง-